Εμ 1 σι ας τν

ρα σα σος ον ον να») τος

αρ ο ντα σα τσ ος τρς- μες

.

.-

"κ

ΓΕΤΥΜΟΙΟοσΙόΟΟΝ ΜΑΟΝΝΥΜ

ΕΕΝΒΟΡΘΤΑ Τ

ΑΜΕΤΕΙΟΡΑΜΙ πω ο αμ να

Ν ΥΟΒΗ. ΙΝΟΡΝΥΝΙ ΡΑΤΑΝΟΒΝΥΝΜ --.

ΑΡΤΟ Ῥ ετ ουατμαν 3

ΒΟΜΑ Ε ΑΡΥΕΡ ΜΑΒΙΑΝΥΝΜ ΡΕ ΚΟΝΜΑΝΙΕ6

ΕΙΓΟΒΕΝΤΙΑΕ . ΑΡΥΝΟΡ ΟοΥΙΙΗΙΕΙΜ. ΡΙΑΤΊΤΙ

ΗΑΜΕΒΝΥΕΒαΙ ΑΡΥΓΡ ΡΕΒΤΗΕΡ ει ΒΕΘΘΕΕ

ΥΙΕΝΝΑ ΓΕ ΑΡΥΡ Ῥ «δΟΒΑΤΜΕΤΕΚΑΕΣςσςΟςσ --- . ΦδΟΒΗΑΙΒΑΟΒΗΕΚΕ

ΡΑΗΤΣΕΤΓΟ ΛΡΥΕΡ ΡΕ ΒΥΕΕ ΕΒΑΤΕΕΑ σα ΑΔ. ΔΑ. ΒΕΝΟΥΑΚΕΑΡ στα ΤΕΒΕΥΤΤΕΙ ε Να Τ7. -- ΕΟΝ ΚΔΙΕΝ ΝΑΣΥ ΝΙΝ

ωήἆ ΕΟΝΗΟΙΝΙ ΑΡΤΡΙ ΒΕΓΑΟΚ πε ΕΙ. -' τῇῆ ΡΟΟΡΕΥ

α,. «.. ο. . .. πο [η , ο ορ να) . η, αψ. . “να.

6 ἃ πα κ Ντ ' | τα

μ ο, ος ι ὦ - (9 ώρΛ.. α “αἱ ο ών λαάα 4 ον - ι « η

; κ λωα τ Ν αλ νυν - . έ φ.Ἡ .. δν . Ἡ | 4 ν . α... αν αλ αφτί κ ο ο ολ ͵ α αδο ΑΑΟΝ, ος ς μον να Ρα ο)

ὁ να», Άι

Γαθυ-Ώ | ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ

ΗΓΟΥΝ

6 ΦΟΡ ΦΥ

( | Ἡτ ατα «ΤΡ.ΑΜ ΜΑΤΙΝ ΗΙ ΙΤ ΛΏν

«Πρ λα ἃ

δν» .

ΕΤΥΜΟΙΙΟΟΙΟΟΝ ΜΑΟΝΥΜ.

ΕΥ

ΜΑΟΝΥΜ ΟΒΑΜΜΑΤΙΟΑΕΗ ΡΕΝΝΥ

οσμκωον ο “ΕΤ ΟΒΙΟΙΝΥΜ ΕΤ ΑΝΑΤΟΕΙΛΕ ΡΟΟΤΒΙΝΑ Εκ ΥΕΤΕΒΥΝΜ ΘΕΝΤΕΝΤΙΑ 60Ρ10- ΒΙΦΡΘΙΜΕ ΡΒΟΡΟΝΙΤΥΕ ΗΙΞΤΟΒΙΑΕ ΙΤΕΝ ΕΤ ΑΝΤΙΩΥΙΤΑΤΙ5 ΜΟΝΥΜΕΝΤΑ ΡΛΘΡΙΜΝ ΑΤΤΠΙΝαάΥΝΤΥΒ

ΞΥΡΕΠΙΟΒΥΜ ΕΡΙΤΙΟΝΥΜ ΥΑΒΙΟΒΥΜΩΝΕ ΑΥΟΤΟΒΥΜ ΟΟΙΙΙΑΤΙΟΝΕ Α ΜΝΗΤΙ Α0 ΕΟΕΡΙΣ ΜΕΝΌΟΙ5 ΒΕΡΥΒΟΑΤΥΔΙ ΡΕΒΡΕΤΥΙΣ ΝΟΤΙ5 ΠΙΥΞΦΤΗΑΤΥΜ ΥΤΙΙΦΦΙΜΙ6ΦΝΕ ΙΝΡΙΟΙΒΥ5 ΥΕΒΒΟΒΥΜ ΒΕΒΥΜ ΑΤ- ΟΥΕ ΑΝΟΤΟΒΥΜ ΝΥΜΕΒΟ ΡΕΝΕ ΙΝΕΙΝΙΤΟΒΥΜ ΝΥΝΟ ΒΕΟΕΝ5 ΑΡΑΥΟΤΥΜ

ιν ΕΕ Ἐν ΄ Ά

ΕἘΒΙΟΡΕΒΙΟἳ οι ο μ σ1

τΕ τΕΕΒ Αα ερς

ΕΡΕΓΙΤἾΟ Νοτα ςοΒΕΠΕσΤΙΟΣ

μα. Ὃ ο μμα 8 αν ώκα ο πα. αμ οι

ΓΗ Ρ.ς Ἐλ. Ἡ

µου ο α.ο. Αν "δε οσα τς πι οι Ἱστου ο α.

ΜΡΟΟΟΣΝΙ

.πσυοτνη τς ἃτικ. ο η Β. ΏῦΡΕΕΒΙΙ

ΙΙ ΤΓΤΡΤΠΙΕΟ

ΑΟΑΡΕΜΊΙΑΕΗ ΗΕΙΡΗΕΗΙΡΕΠΟΕΝΟΙ5Σ ΒΡΒΟΤΟΠΙ

ΏΟΟΤΟΒΙΡΒΥ5 ΜΛΟΙΣΤΗΙΣ ΕΤ ΡΒΟΓΡΗΕΡΣΟΒΙΡΥ ΝΙΔΙ ΜΛΟΝΙΕΙΘΙ5 ΟΜΝΙΟΥΕ ΡΟΟΤΕΙΝΑΕ ΑΟ ΥΙΝΤΥΤΙ ΟΕΝΕΒΕ ΡΗΛΕΟΕΙΗΕΝΤΙΡΥΡ ΡΑΤΠΟΝΙ6 ΥΜΝΟ 5ΊΥΡΙΟ ΟΟΙΕΝΡΙ6

ΕΒΙΡΕΠΙΟΥΕΟ ΡΘΥΤΕΡΥΠΝΠαΕΙΤΟ 8. Ε. Ω. Ρ, Ρ,

Ἐλιγπιο]οβίσας ἁῑ[οῖ ῥ]ίιας απαπίαπα οπηπί]ιις (οπιροτίµ5 α ἀοοι[Πμηιῖς᾿ απάλΙδᾳαο γ]εῖς τν αν Ππογῖς ἀεοίανανε παα]τα ρα Πἶπα αριιά Ῥοοίαγαπα ρηπεῖρος Ηοπισνπα αἴήιιο Πο[ιοόπα, Ἱίσπιατιο αριά (παρισο», οοπιϊσος, Ίγτίοο. οἳ οοἴοιο Ίοσα Ἰλλαβνῖα, Ίππο οἱ ΓΠπος ῬΙ]ο[ορ]ιος 14 απθαπιομίάπη πον. ἀσά]- σπαϊος ο/ς, οΏοπάτι Βἱαιοπῖς Οναϊγ]ας: η (πο Οναϊγ]ας περὶ τῆς τῶν ὀγομάτων ὀρίότητος ἀλῑοενει5 αι, ὀνόματος ὀρῷότήητα εἶναι ἑκάστῳ τῶν ὄντων φύσει πεφυκυῖαν: οἱ, ὀρθότητά τινα τῶν ὀνο- ᾿μάτων πεφυκέναι καὶ Ἕλλησε καὶ ῥαρθάροις τὴν αὐτὴν ἅπασι. Ἱιάσπιαιο ΟµιγΠρραπε, οἰαῇ- απαην ϱ1]ο[ορβαπα, τυμολογεκῶν ππὰσσῖα Ίνγος αἆ Ώ{ου]οια [ορβ[ο, ἵπ αἶιις γιὰ το[ονι Ώ]οβοιος ΤαονιῖἩ5.. Ἐι Ώομπειὶ Ιχιοπί Γτυμολογουμένων Πηνὶ αἱ]οσαπίας αἲ Αιμεπαςο Ἱπ Π1ρπο[ορ]Ι[άοἷς: απ α Βηίάα «ποια οἱ ος ποβτο απιείογο Ιαιιάσπίαν Ον]οπῖς Ην περὶ ἐτυμολογίας. Ῥεᾶ οι Ἔμεο- Ίοσος Ἱπῇῄρπος ου Πιογαϊπταο 6εηας αἰΙσιῇς, ἆοσοι ῬΗϊ]οπῖς Ίμου περὶ τῶν μετονοκαζοµένων, οἳ ΏιοιγΠ1 ρτεργιον ἱταοίαϊας περὶ τῶν Ψείων ὀνομιάτων: τα ἴαεσαμι ογεργας Ιάεπιάοιι οἰγηιο]ορία5 11- {ροετοί οἴἵαπι α Ῥαβ]ίο, τορονιο αἱϊφηιιο ρναθοίῖριας ποίαο Ῥαϊνίρα». Ίου νεο α γαεοῖς Ταπί Ἠος Πα λαπα οχο]ταπὰ ο8, γεγαπα εἴἶαπα α Ταλμῖς: Ίπίου αιιο Μ. Τετενιίας Ὑανγο, νὶν (ρβας οίἵαπα Ο1οετο- τὶς το[ πιοπΙο). ουαπίριας γεῦιι5 ογπαιππλας, οἳ απ οπα ισα ἀῑγιπαγανα Ἠαπιαπαραπήατις ΤθΓΙΠΗ Ποπαίπα, δεπετα, οβεῖα, οαι[α5 αρενιῖῖ, ρπο ας Ἰπρας 4ο ησιια Ταπα Ίοτις απο αρίατα ἐτυμολογεκὴν ΠΙΟ η ρεγιγασίιαντὲ, πἱ 6ε]]μας, Χοπῖα5 οἱ αλ. ἵπππιο 1ρ[επχει Ὑανγο Ἡπ 6ογαπι Ἠργογαπι γο]λ( 115 ἆς [ε αωιιοιῖος (εβίαιαν. Ἐν ται Γάοναπα {αοσανα, αὶ ΟνΙβιππα νο Ειγιπο]οδίαγαπα γ]ῖη Ἠὗτον Ρο- Πονιιαιί τείαῖ, Ταλας ΘεαἨσος, αἶιου [εοι]ι πο[ίη Ὑαντο. οἱ 1ρ[ε ἆο Ἰϊπσιας Τιαιμας εαπ[ῇς ογαἁλή[Π- πιο» ντος οἀϊάῑΙ. Άι(πε αἆθο οσα απο ἆσππιω πορῖς νοτε [οἶτο γιάσαπαν, οτπι οαι(α5 τεναπ εοσηῖ- τα5 οἱ ρογ[ρεσῖας Ἠαλοπααδ, νοστα ποιο παϊῖνας ΠσπαβεαίΙοπος απο ἀςπιΙπη τουίο ΙΠίθ]]Ισοπητις» οιιΠι βοπιίπας αατιιΏν ου]σίπος ας {ομίος (οπιαθπαις, ΟπσπιοβΓονα αἲ {μ Γαίας Πο εἴἶαπι ἵη ναεσα Ἡησιια, εἴτις σοπονῖς Ι0τος αἆ ροβευίαϊοπι Πάϊοίο ρτορᾶασασΙ, ρΙαγ παπι {[επαρου ΙΠίογΗΙ, Ας ἀο]επάιπα φιπῖ- ἀετι, {πας α (Ἠ1γβρρο, ΤὮοππεινιο Τκίουςα, Όνίοπα, αἱ]δατιο πιασαϊ ποπΏΠ]ς Ποπαῖπῖριις Ώας ἆθ τε ο011- (οτῖρια {πεγαπῖ, (οπορογαπα εἰ Ποπύπιηα Ἱπλυγία Ππίσγη]ο. ΕΙ ἵαπιεῃ οἴἶατι αιοά ποὺὶ σναα]επην, Ὦοο- απς ορί. τπαχ. ϱγαϊῖας ασαπλας, απὶ ο [αονῖ5 Ραγματοτανα ππαπῖρας ας [αἱίοπι ποδῖ5 Εἰγπιο]ορβίῖσας ἁπ[οιρ]]- Ώαο το]ηαῖας οοπ[ουνατ!: Ἱάαπε 60 πιασίῖ5, Ὕιος Ίἶ]ας ος οριϊπαῖς «ιά ριδάπο 1π εο βέπειο [οπρίονίδεις εοἰ]εοίπε πι. Όπαναπα αποϊον απ {αογ, ποπάπα οοσποί[οὶ α 1ο ροϊπῖῖ: Ἠοο ἰαπίαπι ασ [ο το[ίαίαν, αποά ρ]είδᾳαο οπή τις οτπα Παάπογαπα Γεοαιονί βρεις ἴπ {ο[ῖοἳ (ποάαπι {πιο ασο]ά]τ, {ο πολλαῖς καὶ ὠνειχάστοις συκφορᾶῖς, καὶ τῇ τῶν ἀναγκαίων πιεζόµενον ὁπάνει, ἀλλὰ τῷ τῶν λόγων ἀνὑελκό-- αενον ἔρωτε, οὐδ' ὅλως τοῖς ὀφδαλμιοῖς ὕπνον δεδωκέναε, ὥστε καὶ αὐτὸς ὠφεληθῆναι τὰ μέγιστα, Ζα)ὶ τοῖς µετ αὐτὸν Λαταλιπεῖν µνήµης ἄξιον. Ἑ πια] [πο νειειπα [ογἱριῖ πιι]ίούτιο Ἰαμονα . ορας Ίος σοποΙιμαἰαιηι ε[[ς, οιια 1ρ[α εἶα5 ]οσίῖο ἀοθοι, ἴανηὰ αποϊοσιιηλ θἳ 1 60 οἴϊαπίαν οαἴα]ορι5 αὐβιῖ. Νες νειο Εἰγπιο]οσίας ἁππιίαχαι, [εὰ εἰ Απαϊοσίιας ριπεοορία, Πιο οἱ Π[ἱοτῖας ας (αρα]ας ρα[ϊπι αὖ 9ο Ἱπ[ρεγδαπίας: αἱ ΠΟ αὔΏδσε ϱεπλῖπι5 ΕΠ (α]αδα ποῦ]5 Ἠθγο Πι ρταε[οπίρια5, οι 104 ΕΤΥΜΟ{ΙΟΓΙΚΟΝ

{αιοεῖ, ει 114 {11 {1 ΜΗάΓΠΙΚΕ{; εαπι εἰ Ἠεπιῖοί Βιερβαπί οοἆεχ πιαηι{ογῖρία5, πιαχΙππαΠα οἵἵὰ ὶ α 3

γι - κ...

πο. -” “φον... ην -

Ίου νο αΠΏηΙαἴοπα Ίναροης, βοπιῖπαπι πο ΡΙζομθΠα Ρνπο[οναϊ,, ᾿Ἐτυμολογικὸν τοῦ µεγώλον γβαμµα-

τικοῦ, εἰ πιον 1η οροεῖ ρεϊπεῖρίο, άρχὴ τῆς κεγάλης γρακµατικῆς. Ίνεο Εα]απι ε[]ο Π]απι πλον ΝΕ

ΣΠΑΙΜΑΤΙΟΛΕ ρο]ΗοἹιαΠοποπα, τοῖρ[α οοπιρογίοι, ο] [μα άπαπι Ἰπάϊσσπα α πολ] οοΏ/[οσίππι ρογνο]αίανε Ἰ]-

Ἠπιδνῖ: 4πιρρο «πο οογάπα, 1ας ροι[οσιο (ταπιπιαι]σοο ποοεβαγία [απ], αογτίηια [οσος οχ]μεαίαν. Ῥουνο

οτι Ἠὴ5 ιά ορογῖδοορίαπα οναἁτεῖς [οοσνῖπι οὔ]οῖπαο Ὑοποίαθ; ΡΡΙΠΗΠΗ 4ΠΠΟ 14: ἀοἰιάς 1δ49: οχεο

416} ΤΟΙΊΡΟΓΕ ἀῑσιγασιῖ5 οχοπαρ]αγί]ας, Ἰαπα ρομο γἰσεηπΙΠΑ τοςρ. ἴαπι ΠΕ ἑγασίαϊαα οαγαοτῖ, απῖς πα] ος

4ππος εἀπ]οπῖ5 Π[ἱααταπἆαο ἀε[Πάογίαπα πιο Ἱποσ[. Έαφαο τί αοσπγαἴῖου αἱ αποϊῖος α παπα ἀατοίας, 1απα-

Ρτϊάσπα αἲ Ηευνῖοο Φιοραπο πααπι[οπρίαπα οχοπαρ]ας οπιπήρια5 παοᾶῖς Ἱπχροίτανο Βιιά]. Γαπάσπα ου

{επιρεγ πονας [ο πιονας ἸπβηαγοΠῖ, πο ππασπα ΟΡύπομαζ Γρος αΠπ]σονει, αά [ολῖς 1]ὴ5 πας ἵοπαρα5 Ἰο-

οἩδ(πο [ο]α Ππρροδτίαραι αἀλαπισοπήδ, πιοάιοσγεπα οἀλΙοποπα 1 ἴοπαροτα, απαπι εἰαμοταιίογοπα 1ο

Γεγῖας ἆαγα, οομ/[α]α15 οκ [ὔπλανὰ: ρνασ[οτιῖπι οπα ἨΗΙογομγηνις Οοπιπιε]ῖπας, αἳ ἴπ οἷῖς, Πο οιἶαπα 1π

Ίου ορετο Γααπα οροταπα τορ. Ἠομς ας γο]εις οἨοσνοι. Όμπις οὐπι]ομῖς ποῇγας οἱ αλα Ἠλο γαῖῖο- ποσα γοδύαπα, ριήπα ΠαργαζΙεῖας οὐ]ιῖοπος Ύσομοιας Ἰπίος [ο οοπι]ῖ: ἀε]πάς, Ποαδῖ Ἠαετοτεί α:πα, εοίοτος (ταπππαιῖσο5, Ἠε[γο]ίαπα, Θηϊάαπα, Ἐππαιήαπα, οἳ νειαβίοτος Πὴ5 Ῥο]]πσσπα, Ἡατροοναιϊο- σπα αλοδίιο πα: ποππππι(παπα οἶσπα Β]άσο Ἐιγπιο]ορίοαπα, ΜΠε]ασ]ῖ ΑροβοΙΙ πλάνα ἵπ Οτεία ἀπὸ πρωτοτύπου,πάνυ διεφδαρένου (αι αρίο τε[ίαιις). οτ[οτίρίασα, ος Ἠαβήπά Εἰοοίοτῖ ποβὶ Ἠ λοιοσα μη ϱῖ εοπηπααπΙσαίυσας, οοπ[α]α],. Ἐτ (ποπῖαπι αποίογαπα Ίοσα πα εἰιαπίας, {αθρο ἄερτανα-

τα οταηῖ, ππεηάα, αποαά οἴα Πονὶ ροιαῖὲ, Γαβα]1, 1ρῇς αποϊογαπα Γοπήρας, Π αλσιιο Ιπά1οῖο 1ανεβΙσανϊ Ροΐΐοπι, Ἰπῇροσιῖ. Λο Π φπίάοπι [ο πιαπή[οβαπι οἨονγοι γίαπι, οπιοπάαγο πΙμΙ] ῥ]απο ἀαληιανϊ: Π. γεγο αποορ5 απϊ ἀε[ροταῖας ποά ας οοοπγτοτος, ευπα 1 Λοϊαναπα ᾖμο]]ο [οον[απα, Ῥεο πλθας ἴοπηλίαιῖ5 ππούπ]ο, οχρ]οιῖ. Τπ ἆπο 6ομετο οἶπα 1άοπι]ά σπα Πποϊάσταπί {μασ ποῦ. απὶ Ίοςο ῥτορτῖα, [οὰ ρ]αγίρας ο[οπι οοπιπαπηῖα, σα πα ἨΝοιῖ5 ργασιεηῖ[α, Τά 1οῖ γοὶ (ὤταεσο νε] Τμαιῖπο, ρεοιί οοπηπιοάτις γιάσραίας, αη[εγῇ. Αάμασς, 4ποπῖαπα 1 αρία Εὐγπιο]ορίαγαπα ἱγασίαϊίοπο πο αἆ απ ῇ]μα α οοἱ]οσίοτο ομ[εγναῖα ε[ὶ πἱρλαλβοιὰ Γογίος, 6ἱ ΘΟΓΗΙΗ Ύπαο οΡῖον αἴφιο οχίνα ογάίηοπι αἱρ]μαβοιί οχροπα ας, πιανῖπαας ϱ[ἱ ΠππΠο- της, σεπονα]ο Γηγεπιαγῖτπα Θναοσπι οοπῖοσιϊ, «ιοὰ οπημῖα, οἱ {πας 1 αἱρ]αβοιϊ [ονο, οἱ «αρ οτίτα 1]]απι ξωσιδ ἀϊσηα μις, γοριναο [ομίανοἰ. Τη (πο τὰ οἴἵαπι ορεταπι ἀσάι, αἳ, Π φαῖ5 αριιά πο ηο- Βτιιπὰ αποϊοτοπα [ο οὔςογοτοι [ογαρη]5, ειπα αΠογΠα αΠΠΟΙΟΓΙΙΠΙ ΟΡΟ Γα ΟΧΙΠΙΟΥΟΙΑ, Ώχοα (ποιο {οπιοπιῖα ποπ Σ( παπα Ππίιογροβία. Ἐοπίφπο, αἱ πο νογβο γοπι ΟΠΊΜΕΠΗ οοπηρ]θοίας, Ὑϊάφιάἆ α Ίλσαε οΟπΘ111ο- μῖ5 Ἠοπηῖπα 1η ὀρογο ἀΗΠοΙ1 εἰ ροπ{ο αποιιάίαπο ρτασ[ανὶ ροιεβ, τὰ οπωπο οι] Ππάῑο Ρνασβανο αἱ]αμο- ταν. ΟΡΙ5 απίοπα, απιρη νὰ οἰαγι[ΠππΙατιο αο ἀοοιτ[ η γιπῖ, Ἠαπο Ἰαῦογοπα ππθιπα αἱ ἀῑοππά πα οο-

{ονοπα, Πίας Γποτπί σαι[αρ. Όαπι ομἵπα Ἰάπα φιαἁ γ]οῦμΙαπα 1η ο]οηίο]α νοβτα, 1ἴδαιιο ῥηνα]οστῖ ααἶρας ονπα (ήπιας Πιπάϊο[ογυπα οοσία5, τρ. 1 [ογγιθνῖπα, αοζ πα ογαῖς αἲ στα τπιάχπῖς αἴαιιο ομ{ογναπίῖας ουρα νο πποας Ἰπου]ουέάπα α](ιιος ἀοοππασπίϊμα οχ]ῤοτοπα. Ὦοἴπάς οσα 1π ας οεἰοβενγίπια Αοπάσπαῖα, αἱ οείοναγαπα ἀ1Γοαρ]Ιπαναπα, Πα οἱ (ἄτασσας Ἱηρααο ἀοοιβηπαὰ πι ρτο[εῄονο», Ἰαρογιπα ππεογαπὰ οἱ 140605

ἐπά]οςδ, οἱ, [ορια Πιο, Ῥοπίσηος ραϊνοπος αἆγεν[ας οριγοοϊιαϊογαπα ἀπίάνίας. Ἰναλαγαπα πιο ουπβάο,

Εαιήάσπα οἱ 111 γῖνα νους 1η ρυ)]ίοο Πο ορο οα]απιο Ἰπῖγα ρη]ναϊο5Ρρατ]οῖος, ο]οσαυϊΠηλην Πησααο σγαο- σπα Παζ ταπα, αιοά πο[οιο απο το με σαὰ πια]ο {πιο 1πίον Παιοίος Αἰρρίοονο εοορῖτ, Ῥ9ο πλοα γ]γ]ὰ οχοϊίατγο αἴάιιο αὀἴανανο οοπτει(]. Ὁιοά Γαρογοί 1 Ἰσίι, πλασηΙΠΟΙ ουιωζζιο « ἀθοικέμαο πο υγ τ18 σοιιο-

το ρναοσε]]ομίο γε, οτο, πἲ (παπίο απἰπαϊ Παάτο νογῖν τμ σν ψ ταπῖο {ανογο 14 γος αοοι ρριοιῖς,

πηοίιιο 1 Ῥομ]5 αἱ ήαδ(τιο Ἠπσααο αποιον ρα πὰ ρα ρ]έολπι απ ζΠταίσσα ργοραραμάἴδ, Ῥτο απ ἰρηῖ γο[ίτα ουρα

οι ομ15 ριοιαιῖδᾳτιο τν ο. Ἠπιαπ]ταϊο, {ονογο ρογρα:ῖδ, Βικ] Ώσοιχηι ορῖ, πλαν. ρτοσοςς, πἱ νος οἷα-

η πριαπ(πο Αοπάσηιίαπα, σπα λα ΠΠπιο οἵα5 ραίνοπο, οἸοπιομιϊ(Πππο Εείποῖρο πο[ίνος, ἴα υππη

τογας [ο]οαΙ15 σνασιι οἰσπισπ πο 1 Ρουροιπαπα ἐπσα(,

11 ιά] ννοτρας Ἰὰ Οοἱ]ορίο Ρποῖρίν τα. Ἀου. Αρτ. πρχον.

τα

σας ϐτ μ απ. τν

πεοσοα ο συ δα τν ΤτΕ Μ.

Θωα ἵη ας Ειγπιο]ορίοί οὐϊίοπο Πῖ ριασβίίαπι, πιαϊονῖ οκ Ῥρατίο Ίαπι εχροβίαπα εΠ. Βιαροτεί αἱ ἆς [ρεσῖαλντις αιήδιιςάαπα 16 «οπιηιοπο[ασἴσπας απιῖσο Ἰσοιον. Ῥηποῖρίο Ιπας, οσα [προίογαηα εἀλιίοππι ουάἹποπα πλα]ῇ5 ἆς οαι[ῖ τοπσγης ορογαπα ἰαππεν ἀθάΙ, τι εχροβιίοµο5 Ίοσο πποίαθ 1π [εάσπι [παπα τοροπεγοπίις: οἠαδπιοᾶϊ το[Πιπίοπος εἶται αΏ1δὶ ποϊαίας, ἴππι 207, 6: 519. 9» 19: 6593, οὃ: δ91, 54. ὈὨεϊπάο Ι απα 1π «οἰ]αιίομθ αποϊογαπα γα] αριά Ἠππο ποβναπα γε] αριιά αἱϊο5 αιὶ αρε[ομι απι γοάπάατεηῖ, οα αποῖ αἰπίπ(ας ἸπολαΠ. Αποζοιιι Ίοσα (πας οἵαπίαν, αὖ 191119 πιαλα[ου]α Πιτενα Ἰηβσηϊνὶ: 1 πο οργοπὶᾶϊς Ίοςο εἷ αρρο[ι ποιπίαπα Ἠαπο:----, Ἡί 60 Ἠ]θ- ας αὖ Ειἰγπιο]ορῖοι γεγρὶ ἀῑδοεγπετεπίαν. ΌὈσγίοπα, Ι αμ[ο]αία, Ιπιεγρτεϊαι]ομῖδ απ οχεπιρΗ στα- μα, Ῥοβια «επι, ασπἰο Ῥίογαπιαιε, ποῦ ταν ἵοπο Ἱπῃσηϊνι, Λ]ρβαροιϊοῖ εἰεπιοπίῖς, γα [ἴπι- Ῥ]ϊοῖς Ἰτίογας, Ώνα πιππογα]5 ποἰας νῖσεπι σονατοπῖ, 1 Παρεγιοτίρς εὀιιοπῖρας {Ππρογππροβια ο Ἰπεοία, αἱ ὤ, ἓ: ο5ο ἵπ παπιεγα]ὶ βσπὶβεαί]οηο αοπίί αεσσηῖας ποίαπα 115 Ἱπ[οιρενο πια]: ἨθὮ Ἠς[εῖας ἰπ1ς, εἶ[ο αμῖ οἰγουπι]οσαπι τεφιήναπι, «ΑΠοτιςο α {τοπίθ Ῥγασποίαϊα ἵπ ρο[ογιον ο]- ποπο Ὑεπεία [απὶ αἁάτια: «ποταπα ποἨ Ῥάισα εχ]σαὶ [ιπί Ῥοπάειῖς, οἱ [πρειῇπο [περε τοροιίϊα, απ Ἰπίε αἷἷα Ῥαιεῖ ες 759, 57: 741, δ. «Οππεάατα εἰαπὶ πιά] τεἰεπῖ]5 τερειῖία {απι, πα 995, 95. Τη πουπα]]]ς Ῥχασιεν ἰππιο]οσίαπα εἱ {α]ῆιας 1πεβ, τί ἵπ ραβευταέ 210, ὅδ: οιις Βποθνῖος εχροβιο 1ρλάθπα γ. 4δ. Ῥατιπι αςοπταϊππι [απο βΗΠε αἀάτίοπαπα ἀ[αγαπα πποίοτετι, Ιπίετ οείετα ἀεε]αται ἀνομοιομερές 119, 49. ὃδεᾷ Γαπὶ τας ἵα 1ρ[ο οἶαπι Ἐϊγπιο]οσῖοϊ οοποΙππαϊογο ϱεΡΠΙΓΑΠΗ πιογοπίατ; πα σια/σιπωπαι µέλαγας οοπιππιιπέ ϱΟΠΟΥΕ τ/ιηραίσι ὅδι, άιπ: Ἱϊεπιάπε εὐτονώτερος 19, 58: εἰ Ῥαγιειρ. ἐδών αἴᾳιε ἀνελφών 976, 59, 4ι. Γαϊα [απῖ ειἶαπι ρεγἠ(οΠαδα {{οζα- ὕεἼεκα, «ήμητρα, κέρατον, µέλαάνος: εἰ οοπίνα, ὄότρακος ῃιὸ ὀδτράχου διδ, 45: Ίβυκι Ῥτο ᾿Ιθύκῳ 275, 54. 3ο ἐπ φογδἰ Γαερο αιιοπιοπίµη ϱ[ὲ οππί[ίσπ: πι ἀσπαλιεύθην 156, 54: ἐράσθην 455, 1: ἐρανισμένος ὅτ9. 56: ἑλιγμένῃ 520, 5: ἔμεσε ὅδά, 91: ἔρυξα ὅπδ, 17: οἳ- 2οδομήόαµεν 68ο, 1ο: οἰκοδομημένα 6οι, 17: σχευώρηται 387, 328. Ίεπι 1 εοπιροβιῖς, διά- µησε 3908, 55: ἁπαιωρημένος 119, ὅ5: ἐπαιωρημένη 170, δο: Κιετεωρισµένα 7δο, 15: ἀπεμ- πολημιένος θ4δ, 56: συνελκυσµένος ποῦ, 47, δι: παδερπύσδη 555, 49. 19 φιἰδµκάαπα ϱΥαείο” αἰρηπεπ{ὲ οπι[ᾖίοπεπ Ἰαἱεῖ εἰίαπι αἶλιά νέα, πι ἵη ἀφροντιχότα 151. 5ο: 1π αρυμένη δοδ, 4.. Όοπίτα ἵπ ἀπεκατέστησε 692, 4ο, ργέµς αμρπιεπῖμηι ε[ἰ [ῶρεγναοιωπ. 1 οἱ δὲ οἰαταοίο(/ϱὲ-

ϱα ρετ]εοίἑ υα(ινέ οπιί(α «4, αἱ ἵπ πεπλάσευται 659, 45: τεὔαρσυμένος 955, 55: ἐξηραμένος

ντα ΕΠ ΘΥΙΡΒΥΕΟΙΙ ΡΕΒΛΕΕΑΤΙΟ. ος 3358, 5ο. {ποσα τορα]α ἱγαάταν 659, δ4. : Ἠϊς αἆλο διειλλυµένη ὅδι, 5, αὔσατιο αν, σαοά οκ-

Ῥτε[ανα ἵα ΓΠαρταῖοιο συνελκυσµένος 796, 47, 51: Ἱϊεπιο ἵπ ἕλλυσμα, ἑλκνστικός, ει Πριν. ἴΠωραία εἰίαπι ποππεφκαι αογί/α ἱπιωβίαία, υἱ µεῆσαι ὅ75, 18: δώση 79ο, 46: οοπίτα χ6- βαν 777, ὅδ. Βιπαλιον ἐπ ϱπίααἑ οσα α]α πλλης απίαία οεσπ αυ: ἴππι χρήησδαε οπι ασοι- /αεΐνο, οἱ ποπιἰπαιἰνὲ αὐ/οἰμίε ρο/Ηἱ: ᾳπαο Ῥατρανιπαῖ [ροσῖες ἁῑοιίαν 795, 5. Ἱια αι Πα[ρισιο 10 το] Ηὐταγίογαπι γῖο πα]ία Ἰῖας απίπας Ἱπτορβ[α, νε] αποίογεπι Ἠνα5 οροτῖ υΙκίΠε 5 τεπεροτί- γα, ααῖδας Οτασσα Ἡπρια εοττυπαρὶ οοερῖ. ομῖα5 βοπονῖς αΠαπαπηνα]ία, ποπήπαα απρπιουίὰ οπήᾖῖο, αοπΠογατα ΙπαΠισιογΙπα οἳ ποπιπαάνογαπα αΡ[ο]αίοταπι α[αγρα1ο, ποϊπία οιἶσπι ἵπ Τμεο- Ῥ]απῖς Ονοποσταρ]ῖα οἴτοα ΟγΠΙ απππι δοο.. Εἰ πι λα τοπαρονῖ5 Γοπίρίογο ππεζία Γμδίπάς α Γκαἰπίν πιω καδαπίαγ, Πο αριιά Ίππο ποβίνιπα Ἱεριαν αύνσος, φίσκος, πραῖδα, φασκία, φίβλα, σοῦβλα, πανγίον͵, πεζέτιον, λέντιον, µανδίλιον, σαγομάντιον, λουρίκιον, Καπίστριον, Φφουρ- χίον, λαρδίον, Σαρθώνιον: Ίϊοπα πραιδεύειν, ταβλίζειν, ἐπακουμιβέζειγ, ει Επιῖ]α. Θεά οἱ Ίου ποια ἀϊρωππα, οποὰ έλεπια οἱ οπρο/Μίο ρα[ηι αἰνογ[ὰ /ογπια ργοροπιωωη: τι ἕω τὸ ἐνδύομαε, ἕω τὸ καδέζοµαι, ἑῶ τὸ κάδηµαε, ἔζω τὸ καδέζοµαε, ἵζω τὸ καδέζοµαι, ἕδω τὸ εὐφραίνο- και, ἐπίνω τὸ εὐφραίνομαε, καίνω τὸ ὀργίζομαι, ὄδω τὸ ἐπιστρέφομαε, ὄρω τὸ διεγείροµαε, ὀδύνω τὸ καταπονοῦμαε. αἲ ἵπ ἅπτω τὸ Ψίω, οἱ ὀρέγω τὸ ἐπεθυμῶ, επάσπι απϊάσπι αἰγοβίηαθ {ουπια ο[ῖ, [εὰ ποἨ. οπἆοπα Ρίαπο Πση]βσαιίο: 4πίρρο Ὕιιοά ἵπ εκροβιίοποε ΠρπϊβοαΠο Βι πθυίτα, 1 τ]οπιαιο αοϊῖνα. Ροπιωπέιω εἰίατα αἰἰ(μαπᾶο ἐλεπιαία Ραγάπι πεοε[αρία, απ τριήκοντος 30ο, 51: Αλέπτω ὅθ., ά: λέπτω ὅθο, 45: χρύῤδω 7δ, δ4: ὑφάζω οἳ λυμάζω πδ5. 36. Ειβ επῖπι {ου- πααοπ]ς οναϊῖα [πορο Παἰπεπάα βιπῖ ἴποπιαία Ἰπαβίαία, αι ουπι αΏρί ἀοοσοίας, ἴππι 119, άθ: άδ, 16: πποᾶιις {αππσα 1. ῖ5 Γεγναμά5 οΒ, πας ἴοπιοτο Ὑαπἱά Πησοπάσα οοπῖτα γοίογαπα τορα]απας Ῥταθ- Γονῦπι πι Ἠϊο 1ρ[ο αποϊος οοτία, που. απιρίσυα ἱλοπηαία {απιετο Ίπροαι 176, 47. Ἔγπια αἰ[επ- ἴαπεα 1 οὐσία 645, 41: ἐξουσία 549, 54: ἐννεσίῃσε 544, 1ο: ἔμβολος ὅσ5ά, 18: χαλλιίέρημα 487, 14: ἤντετο 405, 5: ἑνώμα 545, 1ὸ: ἐπεγήνεον 554, 58: ἀνῄνηται 1ο7, 54. δἰπιρ]οίδως ἡγἰριία ὑπίογαιωπ ουπιρο/ία ογίρο, πὶ ποπαϊπὶ φορβειά, βάπτισμα, βαπτιστήριον, ὁυσιαστήριον, φαλτήριον, οι Πππϊ]ίρας: [οι οἱ αριά Ππάογαπι 2ος α᾿ γεοίο αβεπάυ αἰοιί; αριά Τπτοον/[α]ιος Τεβαπιεπέαπι, 4. {ο[λαίίο πεί. Βὶο ἵπ πι παρήχησις υογἰ «μαι εἰγπιουβία εἰ: απαα ταπ]τα ἵπ Ῥ]αϊοπῖς Οταιγ]ο; οἱ Π]ιιά Ῥμη]οπίς, αἴσθησιν ο[ῖο φιιαπάαπι εἰδεσιν, ατα τὰ φανγέντα ἐπειρφέρει τῷ νῷ: οπιδηιοᾶϊ οπἱβὶμαιίοπος 1η Ῥή]ο[ορβογαπα πιαρῖς πα ΟγαηππαΠοογαηι [ο]χο]ῖς Ίοσιπι Ἠαμοπι. πι πι έν ο/ὲ φάει αἰίφμα φογὶ [η ίμάο, Γεα πμ ἴοηςο Ρροιίία ἀεγίραίίο: αὶ οὐρανός «αῇ οὗὖρος τῶν ἄνω, φαοᾷ οει {πιο [ἡμεγίυγα αἰνίογπιίπεί αὖ ἵπ[ογίογίδως: μήτηρ, παρὰ τὸ μὴ τηρεϊόύαε, «μία ποπ απερζων [10 ραγεπίιώ οπ/οᾶία ἠοποαίτα", «/ὁά πιαγίίο επιαπεῖ- Ραΐα {1: γάλα, παρὼ τὸ ἄγαν λευκόν, αὖ επἰπιίο εαπάογο: γῆρας, παρὰ τὸ γῆς ἐρᾶν, ἡ γῆν ὁρᾶν, τά αἱ δορηπίαπι, ιοὰ Πλῖου ασ ἴευταπι [ροσῖοι: εἰρήνη, παρὰ τὸ εἰρειν εἰς ἕν, φοᾷ ἐπ τιππι οοριεί απίπιο. Ἠνίάσπίορα, ὀφδαλμός, ὁ τὴν ὀπτίκὴν δύναιαν εἰς τὰ ὁρατὰ ποιῶν ἄλλεσδαε, φµοά οἰ[υγία οἱ οομ)ὲ ορο ἐπ οδίεοία ἐγαπγίαί: νήπιον, οκ ρτιναιῖνο γη οἳ εἰπεῖν: γω-- δός, παρὰ τὸ γω ὅτερητεκὺν καὶ τὸν ὀδόντα, αριιά Απιπονιι: Ῥώκαρ, παρὰ τὸ γω στερητε- κὺν καὶ τὸ κῆρ: [εουπάνπι Νιοπαάγὶ [ο λοιαβίου, παρὰ τὴν τοῦ νοῦ Σάρωσυ”: οἳ ῥόδον, παρὰ τὸ Φῶστον ἀποῤῥεϊν, [οειπά απ [ουσια [ομολια[ίουα: νο], αἱ ος Ῥ]ηίαγο]ιο γοίετι Ὁ]οπιονς, διότε πάμµπολυ τῆς ὀδωδῆς ἀφίησι ῥεῦμια: οἱ µοῦόαε αριιὰ. Ὠιοάσναπι Βιου]ηπα χο, απὸ τοῦ μνεῖν ποὺ: ἀνδρώπους, τουτέστε διδάσκειν τὰ ὑπὸ τῶν ἀπαιδεύτων ἀγνοούμενα: νο] [οεουπάυπα α]ῖος, παρὰ τὸ άν τὸ ζητεῖν: Παπ μλμιῖ όμηρο «πασβια 1λαά αριά Β]μιατοὰ. περὶ φιλαδελφίας,

ΕΠ δΥΕΡΥΗΕΒΟΙΙ ΡΒΑΕΕΑΤΙΟ ας

ε - αε . . . απαΠ ὁμοῦ οὖσαι. αὶ εἴἴαπι σλιά οἳ σκότος αριά Απιιοηίηνα, πιρὰ τὸ σχέδειν μα) ἐπέγειν τὴν υ. . ι ΄ 4. . . 4 ν. ορασεν, φιοᾷ γείἰπεαπέ {ει ὑπ]ίδεαηε οὐ. Όνο οπΊπι Ἰηαρι5 αἆ ΕΤΑΙΗΙΠΑΙΙΟΑΙΗ ΠΟΤΤΙΦΠΙ αὁσσάτιηε θοἰρρνο ο0 πιαρὶν Γαπί οομ[οπίππεαος ταὶ τυφλός «απ τυφηλός, παρὦ τὸ τύφεσδα, » τοι 3 ’ .”, Ν ”, ή ΄ρ ε ὃ . 3 ὁ επιχεχαυμένας έχων τᾶς Όψεις: οἱ φύόνος α φδείνω ἴειι φὑένω, ααἱρρε απϊ αἰονῖας γοριις ας ογε[σαι ορϊπηῖδ: σώµεσος, παρὰ τὸ ταμεῖν: γοὶ παρὰ τὸ ὑΨαμίζειν καὶ πυχνοῦν τὸ 7άλα, τι οἱ β "10ο ἶαοιῖ ΙΙ Τ] ᾿ αλ] ἷ - οιβιμων 5 μή ο ο. .. λθὴ Οπαπιοβτγοπι οἱ Ομ λαπας ΗΕ. 1 ο, 9, ΤπετΙίΟ 605 γοργξ- μεπά]ι, ααῖ πἰπιπα 1ηβοπίο πα ἵαβρις Ππάν]σοπιος, αἆ Γοοία πδααο Παάτργία Ἰαὐήπίαςς τς οίίαπι οί φπα[ί Γαπίαὶς Γπ]]απι: ρζωζίαπε, απἷα ροῖαῖ γἱίαπα: οἱ αθγαπι Ὑαπτοπὶ εκ ϱ0 οῇο, αιοά ἵπ οο ασαίις αἰἰᾳπὶά:. ϱγαομίος, ᾳπ]α βνοβαιῖηι γο]σπις οπι Παπ (ο[ατα Πι, 1]]αά οκ (ντασιο, Ἠος ος "μας Ῥωρλημια ἁπιοὶ. }Γεγοργίπῖς Φκοπειο ὤγαεεα φπαθ/ία ἀεγϊναίίο, ται Ἰμαὐῖς, Ρινπ]οῖς, Ρου[οῖς, Ηεὐταϊοῖο: Πιιεναγασα ο αρρο]]αιομίρειςς αας οχ ἨΗεριοῖοο Ιά]οπιαίς πηαµα[ο ποπεηί οῇ ἀπ απ : ποπ. ορ[ειναία τορι]α, ἆπας ἆο Ἠίεσο (ταάτιαν 8538, ὅ: οἱ 606, 5ο. Ὁπάε που αὖς το Γα[ρίσατϊ σοι . - ἵ . . . . . - . ” πΟῦ. ππίι5 αποϊοτῖ ος ορα5 ε[ε, Γεὰ, αἱ ἵπ Ἰοχ]οῖς Περι αῇῃοίοι, αἶῖα αἶια Ρος αἶιος ἵηίογια οῇῃο - . . Ξ κ κ κ ο 3 - κ 1άοιι {ονια[ο οοπαῤοίαι οἰἶαπι 1 Ί]λαν Γουια]ας, ἐγὼ αγέγνων 71ο, 5θ: ἐγὼ ἐπενόησα 66ι, 4 ) “ 4 . πλ σ ας 3 - εὗρον εγω 7859, 13: τουτὀ έγω εὗρον πι1, ὅθ6: οὕτως εὗρον εγώ 4δ4, 398: 664, δι: 797 ωι α ΄ 96 5 τι ς α 86 44: ε 3 , μ Ἔ Ξ ’ οὕτως ἐγω 785, 5. επι ὡς έγωμαι 755, : ὡς εγώ φηµε 55, ὅ: εἳ ταν, ὡς οἶμαε δὲ δοφ δι 9. ναι Ε - 2 ) 35: οἶμαι ὃ ἐγώ διδ, ιά:.ἐγὼ δὲ οἶμαε 774, 98: ἐγὼ δέ φημε ὅδά, 14. ΠαΠα 6ἳ ας υπῖας οἶις- ἀεππαιο αυειοτῖς [ο πείσο αΏ ηηῖΡί Ρον[ααάετο ἀἆοβααπα: ο ᾳπαθάαπαι ΘΗΓΙΠΙ πΟὮ [αρίαπι θαΠι

2: 7:

πιοάσ[ῖανη, πάσι αποῖιοτ ῥτοβίείαν 417, πο. αἰιο αἆαο Ροβχοπια Ί]]α, ἐγὼ δέ φημε, ὅθο, 4ο, τἳ ΟυΗ Ὀιτα[οΏίσα απαἆαπι αττοραπιῖα οοπ]αποῖα ΠΒ, Ἱία οιἶαπι α- τθοίαθ γαΠοη]σ γ6ρι]α ἀεβεσιιι: αἱ οἱ 455, δ. οδυπὶ νετο οἱ αμα, ο απϊρας οο]]σιας, Ροβ. ρτίπιαπα απιοιογῖ ΠΙαΠαΠα 1ηΠ]ία Ραβϊνα αἨ αἱ, εἳ [α6ρο αὖ απάασι]α5, Ίποι]σοαια ε[Πο. ου οβ (απηθι αιιοά Ῥγορίοτοα νο] οπιη]α οόμε πεπιμαπλας, νο Ρτίπο αποϊονῖ ἀεγοβοπιιδ: ΟΠΠ θχίτα ΟΠΊΠΟΠΑ 6ΟΠΙΥΟΥΟΥβαΙΗ ΠΕ, οπΏι ος γειαβΙ[ῃ. πηῖ οἱ ορπ5 φιάραδᾳπθ αποίοΊβας Ἠοο Ῥουπαγίαπα εοπ[γακ]ῇο, Ώο οπῖ5 αοἰαἰο (άαπαπαπι ᾽πη] ]ἆ πα οσγιῖ οοσπο[οστε Ῥοϊμῖ, ἰαπ1επ θυηι ΠΟΠ Ὠμα]ίο Ρο Ῥ]οιῇ ραϊιρίατο]µαο ἴσπιροτα γἰτι[ο ετοφιἀστῖπι, οἶτοα ΟἨσίβα απαπι Ῥορσο, Ει[ίαιμῖας [απο Ίος αποϊοτο γἰάειιγ γοσἙηῖΟΥ: σι άρρε ααί αυτα Ἱπ [1 αἆ Ἠπαάεπι Ἡοπιοίοαπι παρεκβολαῖς αἱ]ορει, 368, 49: τὸ δὲ μέγα ἐτυμολογικὸν (παπι) συγκροτοῦν εἰς τὴν δασεῖαν τῆς ἀρχοίσης, λέγει παραχθῆναι τὴν «λίαρτον «ἀπὸ ἁλιέων καὶ ἄρτου. ἅπαο ειγπιο]οσία εκ[ίαι αριιά Ἠτμο αποιοτοπι 65, ὅδ. οἱ αππο ος ΑπηβαΙο δί- Παϊία 1η σαἱοο Ἠϊας Εἰγπιο]ορίοί αἀϊοοῖια [απι, Ῥτουι]. ἀπρίο οἱ Τρία ος Ἠος ποῇτο ἀε[απαρια [αωι ς νο] οογίο ος εἰσάεπι {οπῖδας Ροµία. Εἰοτιί απίοπι Επ[ίαιηπας [0 Απότοησο Οοπ[ἱαπάπορο]ϊι : Ἱπρεναίονε οἴτεα ΟἨτίβΙ αρΏυπα ποῦχακκ: ἆο Απααμο ποπάπα. σον οπῖᾶ οολροςῖ,

ΠΟ Απηοιαίας παπί α της αἶῑας αποΠαο ποππ]]ας πλπαίῖαο αἲ εχαιήβία (ναπιπιαΙσογαπα ΠΟΤΕ ἀῑδεγοραπιες: τι] “4ο αποπαπάατα ασοεπίι, Γρϊπία» απαπιιαίε: ἆς Ποκίοπαπα οἱ γπίασεων αποπια]ία, ἆς ἀἰα]οοίογατα “Ῥτασοεριοπίρα5, εἰ αἶῑα οἵασοσπιοάὰ: [σὰ τος ἵοππρι5 πεο Ίοοιις ἰαῑῑα Ώπιο πμ {αι Ρει[εφιϊ [παπή, Τάφο 1115 τω Ῥνασ[εης οπα[ῇς, οκ Ύαγνοπο ον αῖ5 Ίῖο Γαμίῖσῖαπι τας Ἠιῆας οροτὶς ΑΤΡΙΠΙΟΠΙΟ Ἰιέ- οσα αΠ(ααπα αἴεγυπί. Ύαττο 115 Ἰπίον αἶῑα ἸπΙΠο ἨΡνὶ Ὕπατὰ ἆς Ώπσαα Ταιίμα ἵαάι, Ὑπίας- οπἵασᾳπε νογοῖ παίανας ε[[ε. ἆπας; α σπα το, αἱ 1π απα το τοζαρα]αων Πι Ἱππροβίαπα, Ῥρίοτοῃι ἴ]]ατα Γραπίοπι, αδὰ, οἳτ, οἵ ππάο Βπι γερᾶ, Όπσαεεος ἐτυμολογίαν νοσατε: ἴ]]απι αἰίογαπα, πὲρὲ σηκαενο--. μέγων. ὉὨναο Ἰάεο ε[[οε ομίεινα, απο. ποιο οπιηῖ Ἱπιροβιίο γοιβογατι εχ[ϊει, ᾿ααποά Ὑειη[ίας "ᾳωαςόάαπι ἀε]ετῖ: πες ἆαας εχ[αϊ, Ἠπο Ἠιοπάο Οπη]ς Ἱπροβία: πος αιιαθ τοοίο ο[ὶ Ἱπροβία, οπησῖα

ππαποαϊ. πωυ]ία ομΙση γεια Ἠιιονὶ οοπηπία1ς [ο Ιρίγρο]αία; πε(το ΟΙΠΠΟΠΙ ΟΥΙ6ΊΗςΠΙ ο[]ο Ἐ, ἘΤΥΜΟΓΟΟΙΟΟΝ. ν

αἴἴπας

1! ΣΕΠ ΘΥΙΡΥΗΕΟΙΙ ΡΒΑΕΕΑΤΙΟ.

Ἱηριαο ο γογηαςτ]]9 γουρ]ς: οἱ ηλα]ία γουρα αλλά πο οΠεηάενα, αλιιά απιο Βρηϊβσα[ο: πι. 71/29. πᾶῦὰ. ΕΠΙ 60 Υ6ΙΡΟ ἀῑσιαπα ο[ο ρογεβνῖπαπας απ Ειή5 Ἰερίριις Ἰϊογδιας: Ώπηο ἀῑοῖ οσα, (ση παπα ἀιοεβαπί Ῥοτάιο]]οπι. ἴπ οο γειροιπα βοπογο σα[ αι οα[α Ἰλλα[γίογοπι [ο αἆ ο[ιοπάσπάααι οτ]ρῖ- ποτ. Πα (πηπα γοσιο οα[α ἀἰοίπιας Ίπερου, οὐ[ομνίας οΏ οΏο α- ροιοπίῖα, απαν πια. ἀἰοῖπιας Γπιροίεπε: εἰ εο ορίοαγ5 Βι, Π ἀῑσαν ο Ύμαπι ἔπιρος, νιάειαν επῖπι Ρο Πβπιβσατο ροιῖας ῥοῇ- ἴοπι Ὕπαπι Ῥροϊοπίειι. ία (ἀπᾳυ1) Ποπ ραµοα ἀεργαναί, ππιµία {οί «1οΠι Ριµ0Γ νἱαϊ-- οἱ /ογπιοΓ ώση, Ππο ϱἰάες ἄε[ογιεΙι ἐπ [επεοία. (εγέίεσι Γαεοιήμπι ποπ νἱαεὲ ει ο ΠΕΠ, «146Πι φἰαίέ ργύπαπῃ. Όμαρο ἐῑα φµαο ἰαπι Ππαἰογίθων πο/ζγίν ακεπαίί οὐβίνίο ίνα, /{οομία /εαμίίας 1ο ἱ εἰ ἢἨγιί γείγαλᾖεγο πει. «ΛΟΠ, ο ΠΟ ροίµεγο ἱπάαραγα, ϱο ἐγο ἰαγάίογ; /ζά νεζοοίοη ἀΐεο, ο φιίνεγο. ΆΛΟΠ ΠΙθίοςΓεν οπί]ῃ {ομεῦγαε ἴπ /ἶνα, ιδί αοο οαρἰαπάα: πεφιε εο, «μιο Ρεγνεμίρε ροζ», /επείαε ἰγίας: πεφιε ποπ ἵπ (Γαμιίθιο φμαεάαπι οὐίεοία, (ιαε είεπι γε(ίπθγο ρο[ιΠί. Οµοπίαπι ϱεΡΟΟΓΙΩΠ ΠΟΦΟΡΙΩΙ οἱ νοϊεΡιι ἀἰνουράία ο/ΙΠίΦ ἵπ οὐΠ/ιοίμαίπο οοπιεππιέ, «οί πιο- αν {Μ{{εγαγιι οοαηιωίαί{ο ἱ αοία, «φιί απἰπιαάφεγίογί, [ὀγμίατί |Γαοἰίμς ογἱβίπον ροἱεγίέ φέγδο-- γι. ᾖορολίεί επέηι ε[]ε οοπηιεµίαία Ππακίπε ϱγορίὀ/ δί φαίεΓπας οαµ/άδ. Ιίογαγιῶι επἰέπι Τί ἀεπιριίοπο, αι αααίοπο; εἰ ΡΓορίοΡ εαγι αγἰαιίοπεπι αμ οοπιαίρπέπι; επι {γήαδαραμο ΡΓοάμοἰοπεΠα. ὃ Νωπο ιἱ {βιοΡΗΗι ϱ6ΡΦΟΡΙην ογ{ρέποο οκρεαίαία, «φιιαίµο). εογµπι ειρζοααὰ μι δραάι. ΕΒΡπιο, ἵπ φιο Ροριί οἰἶαπι νεπίέ. φμΐ επίπι ποη νἱάεί, ωιάο Αενοάιμαο ο Ὑϊο- εσας” δεσμά, (μο Ο6Γαπαίίοα «ἴο[οειαέ απίιγµα; «μαε (Λε, «ιεππαοάώηι «ιο φο νο” διωπ ροεία οοπ/ὐικεγίέ; φιιοά «εολίπαγί. λίπο Ραοιοίις τοπ Πλας: Λίπο, Ππουγιοευνίομπι ροσι8: Ἰΐπο, εβ]απιγάο οἶαροαι Ῥνασλία. Τερμν ϱγαας, α 4μο ἨΡ(ο(ορλία α/οεπάεις ρογρεπίέ, αίφκε θα, (μας πι οὐπ/οἰμάἶλο οοππηπιωπέ ε[]οΠί, αρογίγε οουρέ» αἱ α ο αἰοίαπι εί]εί ορριάαπα, γῖει», για. ΟµαΡ, πὐί ϱ/ὲ αι εἰ ἐπεία /ερίδ: «ο / ποπ ρορνοπµίαπι, /0ἱεμίίανι αι ορύπίοπεραι αοιι-- Ραδογ. φμοά οἰίαηι ΠοπΠΙΩΛ(α)ι ἵπ [αἰωίο πῳ/έγα Γαοἰέ, οισπ αεβγΟίαπις, πιράίοι. Οωοά {ὲ [ίωη- πίτα ϱΓαάμπι οι αἰιίσεγο, {απο {εοιιάάπι ποπ ϱγασίογίδο: φπιοᾷ ποπ Γοὔμπ αἲ «{γίλορ]απίς μοδ/παπι, [εί εἰίαπι αά ραπ] μουῦγακὶ, Νοέ ργαεἰεγίγε «05, «μἱ ροείαγαπι πιοάο νογδα, ωὲ Πέ Ποία, ενρεά ὑπ. Λο οΠΙ/ νἰάεὐαίω» οὐη/εΠίαπειή ΦμάΕΥΕΥΟ 1Πὲ ἐο ἵπ νερο, φμοά Πα ί[[εί Εππύις, οαµ/απι, ποθ/ήδεγε «ιοί απο γεν Ἰαίπις [ἰπαί[εί: φιπι ροειἰοίς ΠΠ νεγδἰν Γπαρία ἀθίροίες «αι μίαν, απηίν Ππιας μίας «αι ἀείεοίε).. «ποπ ροίἰμδ πεα νογύα ἐἶα, φµαο ᾖε)ο- ἀλῑαίε α Ποιο }άβο νεµογιηέ, Φα φμαο α Ῥοεία Πνίο γολεία2 ἀθίων φιοπίαπι ᾖαοο [με /ἱραρ ία γοτλα; {ας [σιέ αιί πο[ίτα, αιέ ασια, αά ου]ϊγία: ἄο πο) ἀἰσαηε, ο” /πέ: ὧε αὐζε-- πζο, Με /π1: «ῑὲ οὐἰρί, γε]ἰπφιαπα: (ογιώπι ραγίοη ο ία ἐπφεπεγίπα, μὲ ορίπον, Γορέδαπα:---- Ίπεο 11 Ύπατο, (ανα ραπ]ο Ρο Γαρίαπρῖε, Ππίογανα φπαδτίρας ο[ἴε, Ἰσουπα οἱ οοτρ8. ἰοπιριῖφ ει ασιἴοποπα: φποὰ Παι ααἲ ασιαίατ, εοχριι5 οΏς: αὐὰ αριαϊαςς Ἰοσυπα: ἆππι αριαίας, ἔοπαρας: αιιοὰ οἱ ἵπ αθλαϊ, ΑΟΙΙΟΠΟΙΑ. πάγο (παϊίιιος ο[ς σοπεγα ῥτίρια γθγαπας τοάσμα, νογρογαήα, Γβάονας απούιο Οτρίμαα Ἠμγο α» αρ. 38, ἱγαβλ πος οπιπῖα ποπῖπα Γοομάπα παϊαναπα ᾱ- γοιοίριας Ίπι- Ρούλα εἶτο, [εἆ «παρᾶαπα [οοιυ δνπα. ρἱασίπα, Ποιί οἳ πο [ουνῖ οἳ. ροΠεβιουΙ] ιδ πιογάνα, Γοσή- ὅμμα απιοά μίασαι πο[ίνας νοϊυμιαᾶ, Ἠποπιῖπα ἁαπιας, Ἠ]μο ο[ῖο, φποά οπιΠΊΠὰ ΠΟΠΑΙΗΗΙ οΙΥΠΠΟΙΟ- ὅἶπε πο περοΠαμαής ία (πασάαηα πο [οοππάτα (πα λπαίστα, ο πα βομίία απ, [ο Ἱαχια Ἰνπππσμας πολίαίς αγὐλγίπα νοσαλ]α αοσοροτῖπ!. Εἰο απϊοπα οιγηιο]ορίας ποσα απἲ ος οαµ/α ἀπιαδ ας }όρέο, α- τοσιο αβομάο: απἲ «α΄ ορἠφύπος ται Ποιο, ία Πι οκ Ἠππο; απ ο ουμέραγίον. αι ἑι-- {ωπ α άγαμος ἆ πια Ἰαμὰ ποπ. ΕΙ πάπας οἱ ιο, απῖα πλ ῦνα ορασµ5 ΡΑΡΙΗ Ἱποθαι, «40- ἆ σπα θὰ ο) ο /ΗΗΠΗΗΗι «ἰογ{ναίίοπο Γαοία ε[ο; αἱ α ριπάσοπα ϱ/Μάέ. Φιιαθάαν ον Οσο,

ΕΠ ΘΎΥΙΕΥΕΚΟΙΙ ΡΠΑΕΕΑΤΙΟ. αι

τε 7η πε πιο ποπιἰπέδεα ιτακὶῇο νοςαβιι]α. απασἆαπι εκ νοσλής, τα ος βαση] ίαιο δαργκᾖ. ῥπασᾶαπι ον Ογαοού: Ἰπ Ἐαπιηι ἀοοβμαια οΏο; αἱ /ήρα, ἄοηπς, οκ (γασσῖν ὕλη, δόµος. παν οιἶσπα ον αἱρογ/αγιηι θΟέΗηι ΓΟΓΊΤΟΠΟ νοςατῖ: πάς ὁν οΠρίπαπι θογΙα γὶκ σογηῖ, αποά ρ]οτα/πο Ραγρανα ποπῖμα ΤαΠπῖς οἱ Ονασσῖς Βπι Ἱποορηϊια, Ἐϊγππο]οβίας νογο οοσπΙΙοποπι [πορο Ποσο[ᾶ- Πππα παλενο ααπα 11 Ππιουργείιαοπα: παπι οπα γἱάσνὶ πάς οἵἵανη ο ΠΟπαον, οἴτίας οἵιις νἶπι ἵη- τεΗ]αὶ: οι οορυῖία οἰγγπο]οσία, οπνπῖς το Ἰη[ρεσῖοποπι οᾗο ρἰαπίογοπι. Ἠ]άσπα οἱ Ἐαμῖας ΟιΙπιῖ- αμ Πρ. αν ο. 0 Ἱπίον αλα Γον, Εἰγπιο]οβίαπα Ἠαμενο αΠφιαπάο παπι πθοο[αρίαπα, ποιῖος Ππιδγργείαιῖομο το ἆδ ανα απαεγας ρε: αἱ οι Μ. Όαο]ας [ο [Πο Ἠοπιίποπι }γαρέ νυ]ι ρτο- ψανα, αία πϊὴ Βι ππα]ῆς, 14 ο Εποιπο[αδ: Ἰάσοφπο ἵπ ἀεβηϊομί μας α[ήσπα Εἰγπιο]οσίας Ἰο- οσα. ΙΝοππιαπαπα οἱ αγμανα α΄ οιομάαιῖν ἀϊπεσγαθιο; πι ου (πασίας, Τη ἐσαοίγαπι ἀῑς 8ιοῖ- Παιν Τγέφασάραπα, Ἠογέαίονι απ ηεάιάίοην ορονισαῖ, αΠασπο 4πας σου [διά (αῖ Γουνίαπι, Όοι- Ώπογο απῖοπα 1π [6 πλ ίαπα γιάἰ οσα, Ἠγο ἴ]]α οκ νασοῖ οτία ἰπασίσηιαδ, πιο Παπί ρΙάήμια, Ριασοϊρασᾳτιθ Ααοὶσα γαίϊοπ6, οτί 6βΒ Γὄγπο ποβον Ηπι]]ίηας, ἀοσ]παια: νο ος Πή[ονίαγιπα γοίο- ἕαηι πουίῖα ποπείμα, Ἰοπηίπαπας 1ΟΟΟΓΙΙΗΝ, Ρομιαπα, τρία τοσιΙταπααδ; αππάο {/ἱ, Ριῤήίεοίαο, 6: ειν Γιαμσπ, Παία, Ῥεπενεπίσα: τππὰς (ιρίίοΐμπι εἰ «{Πρίιείω αρρε]]αία. επι Ί]α πιῖπο- να, η αιώνας πιαχίπις Παά1οβ οἶας το {αήραπας, απἳ γεγρα ρα]]άπι ἀεολπαία, γατῖίε εί πιπλΗρ]εἷ- του αἆ ογἱρίποπα γεάποιηί, ααἲ οοντοριῖ αἲἲ ρονγεσιῖ, απί αἀῑεοιῖ απἲ ἀοιταςίῖ, απἲ Ρονπιπίαιῖς Πιιονῖς [γ]]αρίδνα; αι «α[ῖδ α οπἸαμάο: Γιερις, (πα Ίοιίρες: 7Ἴρες, απα[ νορες: Ἰζεγαῖα, φιιαβ πιετα εἰ [ο]α νο]αμδ. Οποδάαπι πον. ἀπριία[ο ΟΠΊΠΟΠ ποπηῖ οαι{αμα Εἰγιπο]οσίας [αρῖσσγα: τι ες Ἠαρίιι 7οπρος οἳ Μέμος: οκ [οπο, δίΓ6ΡΘΓΟ, {/7ΠΙΓαγο: οἰἴαπι ἀοϊναία, αἱ α γε]οσίαιο ἀῑσι- ας φεῖοα: οἱ οοπαροβία Ῥ]ετα(πο Ἠῖ5 [π]ία, Ὕπαο Βπε ἀπρίο αἰιπάς ογἸβίπεπι ἀποιπί, οἳ αγο ΠΟΠ οδοπί. Θὶοπί γετο α [οπο Εὶό Εαβίας οι ΠΠάογις ιταοῖα γοσαβα]α ἀοσοπι, Ἱα οἱ Ἡοπιογαπι αἲ οἴσπια ρα [πι ααβ[ο ππαπεβαπα ο, αἱ οππα 16]: εἰπεῖν ἔπος, ἔπος εἶπας, οἱ Επαϊ]ία. Ίίοπι ΠΠ. τ, γ. 0, οἵ 199, τη Ἡ πάντας ἄάται: Ἡ. ὃ, Τῃδ' ἄτῃ ἄασας: Ί]]ο ρτορεῖε, Ἠϊο αρρο]]αιῖνο ας- εεριο ἄτης γοσαρι]ο. 8ίο Ἡ. , «4ὐτᾶὰρ ὃ κηρύκεσσε λιγυφδόγγοισι κέλευε Κηρύσσειν ἀγορήνδε χαρηκοκιόωντας -4χαιούς., Οἱ μὲν, ἐκήρυόσον: τοὶ δ᾽, ἠγείροντο µάλ ὦκα: [αι ογιάομιοι ἆο- οἶαναπς αήρυχας παρὰ τὸ κηρύσσει», οἱ ἀγορὰν παρὰ τὸ ἀγείρειν αρρε]]αίαπι, οἱ γατ[απα Οἆ. τ, τίθεσύθ ὄνομε ὅττε κεν εἴπω' Ιολλοῖσιν γὰρ ἔγωγε ὀδυσσάμενος τόδ ὑκάνω. Τῷδ'᾿Οδυσεὺς ὄνοις ἔστω ἐπώνυμον: Βρπϊβεαης τὸν ᾿Οδυσσέα Ἰπάο ποπαϊπαίαπα, απο αγ 1ρβας5 Απιοΐγοας πολλοῖς ὠδύσατο, αἳ πα] νιοι[Ππι 1Η, οὗ Ἱπῃῄσπος οἶιδ γογ[πί]αδ, [πουυηβιογαπι. Αά ΤαγΓΟΠΕΠΙ Ῥουνο πι ποάθαπι, 15, Ἰη [πια [ος ην, (ποπιαάμιοάυπα τες [μαμα ποπαῖπα ο[[οπι προβία, ῥτίογο5 ἆς ἁἰ[αρ]ίινα ο διπῖδ γεγρονπα {εοῖί; ροβενίογε» ἆαο γοιροναπι οπβιμίραδ: ας ΡΙΙΠΙΟ σιϊάεπα γο]μπηῖ- πθ οκρο[ιΠί 4παα οομίτα αιγπιο]ορισαπι ἀπ[ορπαπα ἀἰοππίας, οἩς Ἠοπας Π1, Ὥοσιπο απ] Πι; ἵπ ΠΓεεππάο, «παπα ϱτο οα ἀἰοππίας, αααε Βι, οἳ οι σα Πι: 1 ἱορίο, σιιαο ἆος ος ἁῑομπίας, [οι ααας Πιτ ειγηιο]ορίας ἔουπια; τί Ἰρίομιαι Ύαννο ἵπ (παν ρνπεῖρίο οἳ [εχι Ώμο ἱε[αιαγ, Όπας γοχο αἃ (νασεῖς ἵτασία Επι νοσαβαία, Ἰπίου αἶιος ΟΙοαιῖας οἱ Ηνυρβοναίες εχρο[ασγιπῖ, αι Α. 6]. ταάιι Ι. 16.5. 19. πα οἱ Εαμίις ΟΙ Παμας Πδ. αν ο. 9, ἀετιο [ο], ΒοπιαΠπα [ΟΓΠΙΟΠΕΙΙ ο (γασςο ππαχῖπια ος Ρατίο οοµγοτ[απα ο[ῖε, θἱ πο οοπ[ο[ῇδ «ποφπο γασοῖς τὰ γουρῖς, αὈί πο[ῖνα ἀε[αηις βοιι 1] α ποὺῖς ποππαπι(παπα πηπίααπίαν. Ἠασο αρία Εἰγπιοίοφία, φιαο φΕΡΟΟΥΙΗΠΙ ο) ἠρίπεπι ἴι- φαζγὴ, (Ἰωφαἲί Ἰριάεπι 1άειι Ἐαρίας) α (Ἴεεροπο αῑοία «[ξ Νοιατιο: φία ΠΟΙΟ οἶμν αριᾶ «4γίλο- ἐε]επι ἐπνεπίίαν σύμβολον, φμοᾷ «[ Νοια: παπι νεγύιπι εν φεγόο ἀμοίιπι, ἰ ο/ γενήοσιίαπε, ἐρ[ε (Ἴοεγο, φμἱ πα, ποΓογμιάαί. δωπέ φμἱ οἶπι ροίΐως ἐπί, ΟτΙβΙΠαΙΙΟΠΟΙΑ φοσσ!. Ί]αος ι Ὀ 2

κις ΕΠ. ΘΥΙΕΒΥΠΛΟΙΙ ΡΒΔΕΕΑΤΤΙΟ,

Ὅ 1ο. Τιοσας πίστα Οἰοσγοπῖ5, απὶ α Ἐαμίο 1ί αἱἹεραιαν, οχ[ίαι ἵα Τορίοῖς, Ἠΐ γουρὶς: .Ε).αίοην. Νοιαϊῖο, οσα εν οἱ ποπιἰπίν αγβιωποπέήῃ οἰιοίωγ; «παπι (6αεοί ἐτυμολογίαν αρρείίαπέ, ἰά εξ φεγδωπε εν φεγθο Ὑοτϊ]οφιϊπα, 09 απίοπι, πονίαίοπι φεγὺὶ ΠΟΠ αι αριὲ Γρίρπίοο, Φοηι» ᾖοο Ἀοιαιίοποπι αρροήαπιι»: φμία {μη νογδα Γεγι ποίαο. ἱίαφμο ᾖοο ἰάεπι «{γγοίείεο σύμβολον αρ- Ρεξ, φμοά Ἰιαίίπε ε[} Λοία. αὈὶ Βοει]ίας, Λοίαίίο ο, Ἱπφαῖε, φιωίέον ος ποία αἰφμα πεί, φµαε αωδία ε/}, οαρίωγ απθαπιεπίάπι. Ἰνοια φεγο [2 «μας γε θπαπι(µο αρήβμαί. φιιο {1 αἱ ος ΠΟΠΠΕΠ ποία {2ὲ; ἱοίγοο φμοά ποίαπι /αοΐαέ ΓΕΙΑ, ε μα ργαθαἰσαίωήτ--- Ἑι πιος, {πίοημγεία(ἰο φεγο ποπεπἰς, ἐτυμολογία Όγαεςο, Γκαίπιε Ν οιιλοφ ία Ππμιοµραίιω». ἔτυμον ἐπίπι νογωῃ /{ᾳπί- ᾖοαις λόγος ογαίοµειπ. δες φμία 4 Ύ ετ]οφιαλλαν πεί ἐπ μι {ιαπ /2γπιοπί ᾖαδοδαίιω:, ἵπ-. Πεπργοία(ἰομε ποπιἰπίν ἸΝοιαιιοπθυι 1 ων αρρε]ίαί. Ἠπος 1δὶ Βοει]ίας, Εγπιί απίοπι. νοςανα]ο πείνας 1ρ[ο «ποσπο Όἶσστο, αἱ 16 αἆ [αμ], ορἱΠ. χο, ἀῑομέ {ε, Ελὰος οίγπιοη φμοά αβεγει: ον ωτο Βεὶ τα. Ἱ. 1, ο. 4δ, ἆς αἰππια, 2ο φνοσαδιίωπι είγπιοα Λαδεγε α Εμεπάο; φιποά εο Ιοήἱσμίο ἀορίαδίίω ταπωπι. ΕΛ αίενι }γπιοοφία (Οἱοειοπὶ Αεαάσπι. αςβ. Ἠδ, α, ϱεγδορώπε - επμ/εαείο, (μα ε οατ/α φμαεφμο ία ποπαἰπαία {πί;: Ἐπβαιμίο ι49δ, 15. λόγος ἐπαληθιζομένιν δεικνὺς τὴν λέξιν τῇ φύσει τοῦ πράγματος. Ὑαἱο, απιὶοο Ιασίου» αἱ 1ΠΙΟ; οοίονος ας οἀ1ιλοηῖ5 αὀμπιογο οιἶαπι Ματρνσει Δοπάσιμίαο σια ῥτοσατα, {μας πι] αἆ ρτοπιογςμάασα 1. τα] λριις τοι)

ἠιοταγίαπι αππααην ομοταγίαπι Εοῃς γο]θµδατο οομ/{θυῖ. /

- 'ι

ΧΙΙ

” -

"που κο δδ ΙΜ ο τΣ ΟΥ ροο Σ ΤΟΙΣ ΕΝ ΠΑΤΛΡΙΩΙ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΙΣ ΕΥ ΠΡΑΤΤΕΙΝ.

οι μὲν ἑλληνικῶς ἐντυποῦν ἐγχειρήσαντες ἕκτον ἔτος ἤδη τουτὶ ουχ ἀπεικότως πύδοκιµή- χασιν. ὅπου γὰρ οἱ τοὺς ἄνω χρόνους ἕν τι τών πρὸς τὴν κοινὴν ταυτηνὶ τροφὴν εὑρηκότες εἰς φεοὺς τελεῖν ἐνομίσθησαν, ᾖ ἤπου µείὤνος ἄν, εἴπερ ἐφιατὸν, ὧξιοι τιμῆς ἐπιτυχεῖν, οἷς ἐξεγένετο Φανῆναι πορισταῖς τῆς ὡς ἄληνθῶς καὶ μάλιστα προσηκούσης ὠνδρώπῳ τροφῆς, τῆς ἐν μαθήµασι χαὶ βιβλίοις. ὧν τά γε σεμνότερα καὶ τῆς σπουδαιτέρας ἐ ῦντα μερίδος Ίδη τοῖς πᾶσῳ ἐκ προχείρου λαβεῖν, ὑπὸ τῶν ἐννοησάντων τουτὶ τούργον ἐνταῦθα, τέ ως οὐκ ὂν,. ἐχδοθέγτα. τῶν δέ γε νῦν εἰς ταὐτὸ τοῦτο καν)έντων ἑαυτοὺς οὐ μἄλλον προπέ- τειαν κοιτοιγνωστέον ὡς ἐπὶ τοῖς πρεσβντέροις εὖ ἔχουσιν ἐπιβεβλήκότων, ἦ μεγαλοφυίας ἀγαστέον ὡς οὐ δυσαντ/βλεπτον ἡγησαμένων εἶναι τὸ Φνάσα», ἀλλὰ μηδαμῶς ἀποδυσπε- τησάντων εἰς τὸ μὴ µόνον ένατε ψίσαι τοῖς αρχιέκτοσι», ἀλλὰ καὶ τὸ χάριεν χοιὶ εὔρυθμον πῇ χονουργίᾳ. προςυεἴναι. τούτων δὲ, τῶν δευτέρων Φημὶ, τὸ χυριώτατα τυγχάνει μέρη Νικόλεώς τε ὁ Ἠλαστὸς, καὶ Ζαχαρίας ὁ Καλλίέργης, ὤἄμφω Κρῆτε καὶ πολίτα ἐμώ. ὦν ὁ μὲν, οὕτως ἐναργῇ καὶ «αυμαστα σημεῖα τῆς ἰδίας ἐξήνεγκεν ἐλενθερίας, ὡς πε- ριττὸν εἶναι ταύτην εὐφημεῖν, ὄψει χρίνεσθαι δνναμένην' ὁ δὲ, Φιλοπόνως τὼ περὶ τὴν τέχ)ην, εἴπέρ τις ὦλλος, ἐκμελετήσας, οὕτω τραχεῖών τυα καὶ μεστὴν ἱδρώτος ὥδοιπορη- σεν, ὡς πολλοὺς ὑπαρξαι ποτὲ τοὺς ἐλπίσαντας ἐκ µέσης αὐτὸν ὠναστρέψειν χαμιόντα. ἀλλ’ ὁ ὅμως ἤνυσε, καὶ πρὸς τὸ τέρμα χνέρων ἀφίκται, λαὶὶ μονονοὺ παρὼ τοῖς πλείοσιν ἡμῶν ἄνηγόρεύται στεφανίτης' λέγω δὲ δι οὓς ἐξεπόνησε τύπους, μηδενὸς κατ Ίχνη χω- ρὖσαι τολµήσας. δέει τῆς παρανόμων γβαφη». ἐπὶ δ) τούτοις οὗ κατερῥαν ύμησεν' ἆλ- λὰ χρυσέας ὑποσ στήσας κατὰ Π/νδαρο» εὐτυχεῖ ὁαλάμω κίονας τοὺς Χαρακτήρας, ἠπείχνη χαὶ ὶ Φεητὸν πηξαι τάχιστα μέγαρο». αρχήν, δὲ πασῶν ἐπικαιροτώτην ἐποίησε, καὶ πρὸς ἣν τὸ ἑκάστοτε τυπωθησόµενα κανιστώµενος { ἥκιστα ἂν ἁιάρτοι' ἐκείνης γαρ τῆς β/βλου κατήρξατο, ἥτις παρὰ τὰ προπύλαια τῆς ὀληθυῆς ἑστώσ « παιδείας, ἵ ἵνα τι καὶ κεβητίσω, τοῖς μαθητιῶσι τῶ χεῖρε Φιλοφρόν ως προτείνει εἰς ὕποδοχ, ἦν. οὓς ἐπειδὼν εὖ µάλα σπαρ- γνώση καὶ διαπλαση, πλάσῳ», ὦ Φεοὶ, τὴν ὠρίστην τε καὶ καναρωτάτη», ἀσφαλῶς ἑμιλεῖν ἐπιτρέπει, μάλιστα μὲν ἅπασι τοῖς ποιηταῖς, οὐ χ ἥχιστα δὲ τῶν παντων Ὁμήρῳ, τῷ τας ἀρχαὸς καὶ τα σπέρματα παρασχόντι τοῖς ἐπὶ τῇ αχροπόλει σοφοῖς, οὐδεμία γ3ρ. ᾖ χοµι- δῇ ὀλήγαι τῶν παρ ἐκείνω τρο χειὼν ἅμα καὶ σχληρῶν λέξ εων., : ὡς ἐτυμολογικώτερον οὐκ ἀναπτύσσει καὶ σαφηνίάν, οὐ δυρευρέτως, αλλὸ κατα τὸ ἐφεξῆς τών στοιχείων τα ἁητού- ο... τοῖς διεξιοῦσιν ε εὖμνημογεύτως ἐκποριῶμενος' οὕτω γε μὴν /ουνεχόντως χαὶ Χαριέντως,

ὥστε μηδένα τῷ τῆςα ανα γνώσεως αποχγαίει’ ὁμοιοτρόπω αλλ ὁτὲ μὲν μύθοι» ὁτὲ ὃ' ἱστο- ρίαις οὐ κατημαξε υμέναις, ἄλλα σπανίως εὑρισνομέναιο» ἐκ παραδρομῆς. τὸν μετιόντα δια- ναπαύει. πθὸς δὲ τούτοις ἀποδείκνυσι» οὐκ ὀλίγα δι ὧν ἐχτίῦεται καν όνων, ἀρχαίοις χαὶ διαπρεπέσιν ἀνδράσι παραδοιέντων. οὓς ἐνίοτε μέν τισι δοχοῦντας οὐ µάλα ὁμοφωνεῖρ

-΄

χιν.- Μ. ΝΥΡΟΥΑΗΙ ΡΗΒΛΕΕΑΤΙΤΟ. διαλλάττεί ἔστι δ οτε τ ᾗ παρ ξαῦτοῦ ῥοπῇ ρα την ν οίησε. τῷ τοίνυν

Ἑλληνικῆς ἀρύσασθαι πηγῆς ἐφιεμένῳ πάρεστιν ἀφθόνως ἐμπλησ Ἴναι τοῦ ποτοῦ, καὶ χέδην ἐπιῤῥέοντι τῷ κρουνῷ τὴν κεφαλὴν ὑποθεῖναι. ὁ γὰρ ἓν τοῦτο κεκτήµένος, εἶτε τις χέρας ᾽Αμαλθείας αὐτὸ Ἀούλοιτο χαλεῖν παρτοίοις καρποῖς ὑπερβεύον, εἶτε κηρίον, εἴτε κήπους ᾽Αδώνιδορ, τὴν ἐπιτομωτάτην ἐβάδισε. πᾶσαν γὰρ ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τὴν Ἑλλα- ὃν νομιός τω παὶ ἁηκέτι πόρσιον ὤλλο παπτανέτω, εἴποι ἂν ἡᾗ θηβεία Ἀύρα, καὶ περὶ μὲν τούτων πόλλ’ ἂν εἶχον εἰπεῖν, εἰ μὴ, μεταξὺ ταῦτα γράφων, ἠσνόμην ἐμαντοῦ πε- ραιτέρω ᾖ κατοὶ μέτρον ἐπιστολῆς ἐξοκείλωντος. καὶ δὲ διόρθωσις, περὶ ᾗς οὐ χΕῖρον οὐδὲ τοῦ λόγον πάρεργον εἰπεῖν, ἐργώδης ὑπηρξε . καὶ Χκλεπὴ διενεγκεῖν, χατ᾽ ἔνδειαν ὑγιώς ἐφ᾽ ἅπασυ ἔχοντος. ἄντιγο ἀφου' ὧν γὰρ 1) εὐπορία, ταῦτ' εἰ καὶ ἄλλως παλαιὼ καὶ ὠξιόπιστα, αλλ οὖν ἀσαιφη καὶ γρίφων ἄνάμεστα .. καὶ διὸ τοῦτό τινος εἰκαστοῦ Οἰδίποδι παραπλησίου δεόµενα. οὐ μὴν ταύτῃ γε τὴν ὁρμὴν ὤνηχεν ὁ τοὔργον ἐπιτραπείς' αλλὰ τὰ μὲ ἐν ἐκ τῶν ταὐτὸ ξυντυχίᾳ τινὶ πραγ ματευσαμένων ἐπιλεξάμενος, τὰ δὲ τοῖς ὀλίγῳ πρότερον εἰρημένοις ὑποσημαίμεσναι περὶ τῶν ἐφεξῆς συνεὶς, ἐτελεσιούργησε μὲν ἐκεῖνος ἀγανῇ καὶ λαμπρᾷ τῇ τύχη εἰ δὲ µικρ ἄττά της ἐκφανλίσουσω, αὐτοὶ μὲν τοῦ πονηροῦ κόμματος εἶναι κοὶ τοῦ Μώμου δόξουσι µιµηταί ὃς τα μὲν ἄλλα τῆς Αφροδίτης οὐκ εἶχε πατηγορεῖν» ἓν δὲ µόνον ἀποστέργεν’ ἔλεγεν, ὅτι τρύῶν αὐτῆς τὸ σανδάλιον ὀχληρὸν εἴη τοῖς απαν τωσι τῷ ψόφω. τοῖς δὲ εωστὶ τουτοισὶ γραικοτύποις οὐδὲν ἧττον και) ὁδον πρας χρήσει τὸ τῆς εὐδοχιμήσεως" οἷς ὠπόχρη μόνων ὑμῶν, ὦ Φιλέλληνες : ἐπιτυχεῖν. εὐμενῶν, ὡς ἐν παιδείᾳ πολυψηφοτώτων καὶ τὴν λευκὴν αεὶ καὶ γικὠσον χαριώµένων τοῖς ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας ἀσχολουμένοις σχολῆς. εὐτυχεῖτε.

'

ΙΙΝ ΕΤΥΜΟΙΟσΙΟΟΝ ΈἘΡΙσςΗΛΜΜΑΤΑ.

ΜΑΡΚΟΥ ΜΟΤΖΣΟΤΡΟΤ Κρὴς γὰρ ὁ τοργεύσας τὰ δὲ χαλκίω Κρὴς ὁ συνείρας' το ΚΡΗΤΟΣ. Κρὴς ὁ καθ ἓν στίξας, Κρὴς ὁ µολυβὀοχύτης"

Ἔκ ποβεν ἀφράστοιο Φανεὶς, Φύγαδ ἔτραπεν ἄφνω Ἐρὴς ἑαπανᾷ, νίκης ὁ Φερώνυμος' αὐτὸς ὁ κλείων

αἱετὸς οἰωνῶν ὑψιπέτης αγέλη». Κρὴς τάδε ἘΚρησὶν ὁ Κρὴς ἥπιος αἰγίοχος. Τεβρίππων ἐπιβὰς, σέλας ἡμαλδυνεν ὁμαίμου Τοὶ γὰρ ἅμ εὐχώμεσθα" πέλοι γενετῆρα χοργγοῦ Ῥ ἥλιου, 1 ἄστρων Φροῦδον εθηνε Φάος. μὴ ὀίχα μαντοσύνης οὕνομα παιδὶ Ῥέμεν' Τὺς δὲ χαρακτήρων ἀἄπεχάσσατο τῶνδε τὰ πρόσθεν ἨΝικῷ δ᾽ ἀντιπάλους. νεῦσε Ζεύς. οἱ γὰρ αφ ὑῆς ν γράμματα, καὶ ῥίνης ἔκγονα κιὶ δονάκων. Ἑλλάδος Ἑλλλάνων παισὶ πρέπουσι τύποι. Σι

Θχεῦμαι γλυφανῆς πῶς τις σµίλης κοπίδεσσι

, ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΔΟΥ ξέσσε περιπλέκτων ὄρχατον ὧδε τύπων’

ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ.

Πος δὲ μεταξὺ τόνους γραμμῶν στήριξεν ἁάπτους Άνδεα γραμματικῆς ὀρέψαι ποθέων, ἕένε, τάνὸδε ΙΦυτάτων, ΦΦόγγοις πάντας ἐπικρεμάσας. λαζευ ἀφειδήσας βύβλον ἐπωφέλιμον.

Αλλα τί Δκυμαίνω Κρητῶν Φρόνκς; οὔο ποτ ἐφετμαῖ Τὰν πᾶσ, οὐκ αλέγων ῥαπάνχς, προὔφΦηκεν ἑτοίαην Γωτρὸς ᾿ΑΦηναύῃ ὀκίδαλα πολλὰ ὁκεν. Νικόλεως ὁ Ἐρὴς, Βλαστος ἐπωνυμήη».

.ἹἼ ἍἍ ---λ.λ-----}.

μμ ΕΡΒΒΘΕΗΙΟΥ 5 ΤΥΕΠΙδΑΝΥ5 5ΤΥΡΙΟΡΙ8 8. Ὁ,

. 5) .. σιιαδ αγίο ἴππι αἆ αἶαπι γῖίαο, παπι αἆ απϊπιογαπα ο]ιπα πηαῖογος οἶ]πα ποβνι οποοριίαγαπε, οας Ἰπδιι[ίγία Για ΡοβενΙ που απχϊ[ονι, {απο ρεγοσίσια ΠΗ[οι ος 15 ατα σοη[σοπία:. Ῥγορίενεα αιοά, οί ριϊπ θας Ἰηγεπεγαπί, Ιπίονηια[ῇο ροιίαδ΄ παπα αΡ[ο]νιῇῃο γὶάονί ρο[ϊμ. Ἀεο [εοιν Ἰν 5 1ρῇς αγβας ασοἰάτ[οι,. αο [ο]οι ἵπ ασνῖς {ορια εγεηῖτο; απῖ, Π περ]Ισαπίαν, ἆοπήπος ρα: χάπι απῖ πα Ι] Πανασῖ: Ἰάσπε. γα, Π οχοοϊαπίας, - Εαοια [οντο τιογγίηος σοπ[αθγογαπ!: τι Ρία5 ἵα. ολα αι παπι ἵπ χρίο {πάς ροβίαπι ο[[ο οεγπαίαν.. Ὁπαπιοβνοπα φαὶ ἆαπι ορείαπι, τί τηαῖ0- σηπι Ἰπγοπιῖς αἀάαπι, ἱ, Π πιοάο [Προϊον πα λ]τας, που πήπιιδ «παπα Ιηγοπίογο5, Ἰοπαίπίιπα σεπονῖ ρτοβι[]ο οκιβιππαπά1 βαπῖ. . Οιαά οσο Ίια 6[ο σπα [εππροτ Ἱπάιοα[οπι, οπππ(πε Αἰάῑπος Ἠβτος, αἰἰοδήιε «οπαρ]αγες Ραγ[ας τΥρῖς νεάάσνο [αἱ [Ίοπα:. ἰαπιοίῇ ροίεταπι οα ἀῑλσεηιῖα οοπίε” μι ος, Ύπα Γήπιπια αίμα, Ρραΐοτ πηοις Απάτοας Ταγηίαπιις, αἵπδᾳπς 6επον Α]άῑι5. 11ο», ἁπα γινενοηί,, Ἱπαρνεβοναπί: πα (αποῦ [πάιοβς, αποαά ροῇοπα, αἆ Ἠοπε[ίαν ἁπ[οιρΙηας οαρεί- [επάας αἀἴππαοπιο ε[επι, ἀεονονῖ ΟΠΙΠ6 ΠιιάἹάπ 1π 6ο Ῥοπουο, ταϊ θπιεπάαιίογες Ιοοιρ]οιϊογοδήιθ Ῥοβμας οχοαπι.. Οπίας το γε]αῖῖ [ροεῖπιαι ε[[α Ροΐεπι ππαρΏαπι Ίος ΕΤΥΠΟΙΟΟΤΟΥΝ (πασσαο Ππ- ρᾳας. 1 ἆπο ππα]ία ἀεβάσγαν οππα απἰπιαἀγονιί[ῄοπα, Το ἀῑοιοπβας, οἱ 15 εκαιΙΠπη[Ππιῖς, αιι- ϱοπάυπι οταν], τα απ μον απίσα αἱ γιάονι Ρροϊιοναί, οἱ οενίο ογαί Ἱπιροιίοοιαδ, 5 ἀείποερς 1π- ἀπβνία [απιρίασαε πο[ίνο οἱ αθ[οµαιβίππας οἱ ἁπ[οοπίῖρας τα 1Ππνή βι Γαἰατας. Αίσπο πι οαο 1ρ- {ιο ἀῑείῖοπςδ, Ύπα5 [5 ουπα οἰγιπο]οσιῖς Ἠπαο νο αάάιάϊπωις, {αοῖλμας οοσπο[σαπίας, βησι]ῖς α[ἰοι][οαπα αρρο[ήπνας. . Οοιοτο Ἠῃγοδ, ἆποδ ῥταεραγαγίπηις: Ῥγασρανανίπαι5 απίθια Ρ]ά ήπιο: που. πηα]ιο Ροβ οπγαρίπαις Ἱπργϊπιοπάο», Ώο αιάβας οπππίρας αἲ Ῥεπο αἰ(ιιαπάο πιοτεγοπιαέ» Ρρτῖ- πηπι γεια σαπία αἀάποιΙ [απας: παπα γε] οὗ Ίου τή Πιας γο[ίχα ποὺὶ «ατα ο[ο ἵη ρεϊηής ἀο- Ῥει, αποᾶ α {απ]ία ποβτα Ροϊσ[ῖς απι ϱγο Ἰπτο γοβνο Ἠλνος ευχομάαι{ῆπιος εχ[ροείατε: ἀειπάθ εἶαπα πουπΙ 1 ποβνα: τα. Φποπίαπα Πλαίογο ΠΟ[Ι Ἰαιάσπι ἵα. Ίσο 6επογο πιαχῖππαπι εοπ{εσιίὰ πας, γὶάσιπιιο Ρο[ιιπί επι ποΡῖς πα ῥρος ππαµας ἱπαδίαπα δι Ἠπετοςιαγίαπι τοµφαι[ο, αἀ

θαπα Ὢος αοοθ[ίοποµα ροίῖις αφιαπι αὐαλῇε, απαπι 4ο σα παϊμαἰ[[ο ααιἀρίαπα γάραπααν, Ὑαιειο.

..- . κ.” Γον] Ἡ -ψ ο ο ----ᾱ----αὐ μυ. :μϱ͵μ-.ὰ- ΑΥΕΤΟΒΕΓΣ5 ΑΡ ΕΤΥΜΟΙΟσΟ ΟΙΤΑΝΤΥΑ ΠΙ:

Αὐτο 5τ: Ῥουπις Ειόαεπιοπ Σγίαρίας οτ. Ῥ]γνπίελας Π "Τ]εορ]ταίας οἱ ἐξηγηταί Λοοῖτεα ΑεεΠοάστιθ Βασε]ηγ]ῖάος Ειιάοχις Ίο γίῖας ος. Ῥυπάατις Τλείεις οἱ ὑπομνήματο- Ὠοτίεα; εἰ /{ρ9- Αοπβ]αας ΒαΠ]! εφ, Ἐμσηστυς Νίαπει]ιο Ῥι[απάες Ἰογάιάςς γράφοι οἶα εἶτπε Αε[ομίποφ Ῥαβμμς τα, Επιορίις θε, ο Μαίγα ΒΙΠΕ, Ῥίως ' ἠμήϊως [ει Ὀῦ]- οἵἳ Ὑλωσσογρά- Α]εκαπάτϊαϊ Α [ον] Βε[απιίπιν [οι Βϊ- Ἐπποπιίην Ἰαστ. ἈΠε]απιλνίας Ρ]αιο Τ . 119 ' φοι Απιῤιασϊοῖας Αοιίας [απάπας Ἐπρ]ιοτῖο Με]εᾶσετ Ῥ]ιτατεῖας Τιππασμίἆαφ Ειγιπο]οσί. Λροϊοπίαταό Ασαι]ιο Οαἶ]ίας Ευρ]οτας {εμ Ἐ- Μεπαπάετ Π Ῥοΐσπιο ο Τμπαευς σε κατ ἐξοχὴν Λτοδάςς Ασαϊ]ιοσἷθφ Οἱ ανα εἶνας Ρ]οτας Μοποσ]ες Ρο]γβίαφ Τιπιοι]τεια Ῥ]η]ο[ορΏιν Ῥινγπε Αἱσᾶσιιν Οερ]ια]ο Ἰη{ῖ. Ἐαρ]ιτοπίο ἈΤοποετατες Ροϊγιάα Τταποι ας ὁ συγγραφεύς ἈῬοεοιὶ 6 Αἱοαϊρ]ντο Οερ]ιαία5 ος. Ειρ]ιτοπίαθ βτ. ἈΠει]οάίαφ ϱτ. Ῥο]γχε]ι5 Ττγρ]ιο ὁ περιηγητής ομα Αἱσπιαπ Ονατακ 1 Ευρο[ῖ9 Μιαριταας Ῥουρ]Ώγείαφ Τγταππῖο Ῥοεια Οπῖόᾶ ι Αἰεκαπάος ΤΠ Ονατες ρε. Ἐωπριά δν Ἁ]παί[οα Ὅ ΡοΠάιρρις Καπιυθ Οοππίουν Οοτιπμής . Αἰεχον ϱτ. Οὗνατοπ Ἐλνοτίπς λ]ο[ες Τοβἁσοπῖαφ Χεπαροτᾶα Ῥ/αἰπιορόα Οτειρπίο Αἰοκίν οΟἶπε Θσετοὺοίοι Όσοι. Ὁμοετου. Μγιβπάς ει ΝΙγ- Ῥτου]αφ Χεπίο. Ἱ μεο]ορι Ουρπί Απιαταπίας ϱτ. Ομ Πρρυς ἷ Ἠαγπια ια Ππιδίας, Ῥτοόιτεαφ Χεποεταῖθφ ὁ τεχνικός, -- [οι Όγεε. Απιῦτο βῖ- Οααδίας ΡΕ], Ἡεοαιπουφ Μγτβ]ας Ῥιοἱεπιασμάθ Χεπορβαπεφ Ολοετοῦοίομδ, Ἠδεῖ Απιοτίᾶ (ᾖεπιεης ϱτ. Ἠεάν]ιν ΤΝεαπι]ές Ῥιοἱεπιασιι Χεπορμοπ υτ Ρίο. - ΕΡΜεΠΙ Απήρβας 61εο εἶες- ο Ἠερεβρριφ Ἰκεοριο]επιφ Ῥγιιαροτεί [ει ΡΥ- Ζεπο ρε. δεά οε {1ὐγί, ειπε Γεβ΄ Απιπιοπίαν Οάεπιας [ει ΟΙΙ- Ηεἰ]απισαφ ΤΝιοαδία Οιαροχίοὶ 7εποὺΐις Ασοπαμιίσα οειγπῖϊ Απαστεοπ τοῦ εποα Ἠεταςὶθο Τκίοαπᾶετ Άγιο Ζεποάοτιφ ητ]ηπίασα 5 Ἠειπηὶ Απακλαἀτίάσφ Οατοῖνας Ἠετασ]ιάες ΠΙ ΤΝίσαπος Βασ Ζοἴ]ας (οσιπιμῖα σα. 1,αςοπεδ Απαχί]ας Οιοάεπιις Ἠενασ]ῖτας Π ΤΝΙεοσ]ιατῖς δα]μ[αφ σεν ΐτεπι α ραιτία Ὠιοπγίαα ἸΙγοῖῖ Απάοσϊςες Οοπ τη Ἠειτομ]ες ϱτ. Ίιοοσἰεν Βαρρμο ἀεποπικιαιί, Ὠινίπα Τάι Απάτο Οτατες ΤΙ Ἠετοππίω» ΡΗ. Νίσο]αμα Βε]ομσις ϱτ.' Ἀεϊο]μς Ἐπαηρεία αοεάοπε λπάτοιϊο Οταύσαις 1 Ηειπιαρίαν Ἱίεορ]οπ Βετοπιαθ Αἰοχαπάίπα Ίαπδι ἩΠερατεπίεφ Αππισσμας Οὐτο]αις Ἠεναήρρις ΤνΙοο[ταιαφ Βετρῖης ᾳτ. Ῥτένγηις Ἠγιπϊ νετ. Μείαρα Απήραϊος Ώαν]ά Ρ. Ἠετούίαπιις ἈΝγπιρ]ής ΒΙργ]ία Όντεπαεις Ῥ. 1,οποσᾷία Με[επϊ Απήριιώπσς ΤΏεεῖῖο [0]. Ἠετοάοιις , Ορρίαπιιφ ΦΙάοπῖαφ Μῆε[ας Ἱ. Ἱναχία ΜΗ. ΤΝιοαεπ[εῦ Απάρ]ιο Ώεαππειτίας Π Ἠετοάοτας ϱτ. [ει Ο1Ρίοῖις Βπιοπίζος Ῥοταπας Ῥ]ηιρρί 1 Οτορᾶ ΑρΠιοπῖαφ Ώεπιο Ἠετοάοτιδ Οµρεπεν ϱτ. Θἰπὰις {ει ϐ6- Τατεπιπας Ότα ) ῬοαπιρΗγ]ϊ Λρίο ΏὈεπιοςτ τα Ἠετοίλμειθ Οπίοπ ϱτ- ΣΩ8 Τατταεθ Ῥ]ιοτοπί Ῥετραεῖ ΑΡρο]]οάοταν πι ὮὨὈειποπίςιφ Ἠε[οάως Ουρ λες Βοεταῖος ϱτ., Τηταχ., τος ἷα Ῥ]γρεθ Ἀρο]ἱοπίας 1 Έειπο Ίνο Ἠ[ετοσ]ες Οτι» ϱρτ. Βορλιοσ]εν ᾖε ΡΙα Ῥοπια ΑΡο]ιορμαπες Ώεππο[Ίτεπες Ἠίρροσταιες Ῥα]απιείθφ Βορύτοι Ονα]άαεῖ Ῥωπίοα Ἠβ, Ἠμοριπῖ Λταϊα ΏὈετογί]α Ἠιρροπακ Ῥαπιρ]]Ης ο, ΄ 9ΟΓΑΠΙΙ5 Ώιγορες [οι Ὠσυὶ- Τεἰραῖς, ος [ζηιή- Ἠλιοά Ατοϊή]οεπφ Ώεκιρραφ Ἡοπποτιι Ῥαπγα[ς Βιορ]απαφ ας [α. [ο δατηϊϊ Άτοήρρις Πιάγπιαν σι ὴ Ῥανππεπία Θτο[ιολλοτι “4/ωάΐο οἱ ργο- Λυτειις ημας Φιου]ῖ Απβατομως ατ. Ὠϊπατεῦις Ἰα[οπ ϱτ. Ῥασπιεπίίους ϱτ. Ὀτε[βπαρτοιας το /ε[ῖοπε Οπιήσεπα πιαῖο- Όγτασυ [απῖ Απιοςϊες ιο 1ὴγοα8 Ῥατι]ιοπῖι9 Βιταρο Ρ]]ο[ορΗί ση οσα Απβοώεπιας Τϊοάσταφ Ἱηυβια Ε. στ, Ῥαυ]ὴδ αροίξ. Θιτατῖς Ἐγμετοτες [σα Οτᾶ- Γιοχῖσα ΤΊτασες Ατιβοηϊους Ώίορεπες μτ. 1οαππθν 111 Ῥειτοπῖα5 ϱτ. Ὀγπηπιασ]ας ο. τοζες Ειγπιο]ορῖσα Ττουχθηϊ. σε γε. Αποπγπιας Ὠιορεπίαπι 1οῦ : Ῥμαίηις ϱτ. αταπίπις Ῥοεῖαε: εε /ρς- Αἰποϊϊηϊ πποιίογες Απβιορίιαπος Π Γϊουγ ως τι. ΊοἨ Ῥ]ιαπίας Τοἱος]ιάοφ οἰαιῖπε τα ἐξηγητικά 1τα)ί, φιὲ σε [,αἰ- Απίβοτεον Ῥιοπγβις ϱτ. Ἡ ἹΤο[ερις Ῥ]ιαπο ἆ επι Ἔεισοτ Τ Ἠετοῖοί » ἑρμηνεία πὶ ει Ἀοπαδηϊ Ατιζοκεσις Ώ{οπγΠα5 λ11. Ἡ Ίτεπασιφ Έ]νεγεοτα[ο8 ]εαρεπον ϱτ. - Ερὶοί Οοππεπίατία Ταάϊ Αιτίαπνν 1ο παα5 Πΐαει Ῥ]οτεεγᾶες ΤΠοπι[ἔαβοιας Ονε]ϊοι Βε]ο]ῖα Ῥετίας ν Αιτεπιίά οτι ιρλ ας Π{οσταϊες Ῥ ατομα Τ1εο Εἱερῖορτ. Οοιππιωπί οΡί- Ῥ]ουπίος , [σι λείας Ώοτοίλεμα 1ϊει Ῥ]ή]εας Τπεοε]νοτείαφ Ερίβτασιπι. πο Ροεσῖ Αίαερίως [ει Α- ΏΌυτις 1υ]να . Ῥ]τεπιο Τ]ουσ]ες Ἐριτ]να]απη. Ὁοπιππμπῖα οοη- Όγπῖ

[αιερίαάεα Ἐπιρεάσε]εφ Τμ] Οἰαπάίας Ῥ]]ειαθ Τ]οουτίτιφ Ἰαπυδίοϊ Γιειπάο τΤιτοἳ Ανασικθ Ἐποπιίάες Τεππάετ Ῥ]η]]ας Τ]εούοτειι Τταρϊοϊ Τιαυϊᾶο, νοιε- Α.πεπασα αλ ωωεφ 1εοοΓίπεν ῥτ. Ρ]ή]ο Ποσο ογαφ Οουιίοί τηπι Αι. [σα Δο- Ερίεματπια5 1 μαπίμν Ρ]ή]οσἵνοτις Ἱλεοβοταφ 1 τιοϊ «Ὀίαλοοιὲ Όυο απίεη [ο

ήταν Ἐταιο[ίμεπος Ἡ ἨΤ,είσηυ Ῥ]ή]ο[ίερ]ασι Ἴποορτϊς Οταπιπιαι ἆς- Οοπαπῖθ «0 Φκάεφιο ὐ- Αιωϊης ρτ. Ἐντεπίμ Ῥμίο }γεορύτοα Ῥ]ή]οχοπιιβ Ἱουρπμοιαφ ουγαιὶ Ἱοπίοα {οπίμγ, εοςες Ακιοπίους Ευνυλα9 ΣγευγβΙΦ 05. Ῥ]οις ἹἹουροπιρις Ἡ οἱ τεχνικοί Αιϊος

{γάε τν

. πα

ο σ. ΕΤΙΓΜΟΛΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ

ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΡΗΤΟΝ.

ν το ΑΛΦΑ ΜΕΘ ΕΑΥΤΟΥ,

9 Αιο.. τὸ στοιχεῖον παρὰ τὸ ζλφω τὸ εὑρίσκω". πρῶ- τον γὰρ τὼν ἄλλων στοιχείων εὑρέ». ὴ απο τοῦ κα- " Φα, αμοιβὰς πολιτεύεσθαι" ἄλφειν γὰρ τὸ αμεήρει).

Άάατος, αἀντὶ τοῦ ἄατος, πλεονασμῷ τοῦ. ἑνὸς αἲ

Ἀ ᾿Αάδικτος, αντὶ τοῦ ὤθικτος, ὁ ἄαπτος, παρα τὸ γω

τκὸ ἅπτω, καὶ α στερητικὀν, κωὶ πλεονασμῷ. τοῦ. δευτέ- ρου α.

ο τρια ἄγευ άτης" ο ἑστω αβλαβής. ὀύναται δὲ καὶ ὁ χαλεπὸς καὶ ὁ βλαβερὸς ἀκούεσθαι. Τε ἴσας καὶ αὐτὸ πας ρἃ τὴν ἄτηνν ἐπιτάσει τοῦ άλφα. οὕτω Με-όδιος.

3ο. ἀπὸ τοῦ, ἄω τὸ βλάπτω. ἄσω ἅτος μα ἆατου" ΄Ἄγρει

ὁή µοι ὄμοσσον ἄάατον στυγὸς ὕδωρ: -- ᾖ τὸ αἀβλαβὲς, ἡ- πολυβλαβές. αθλαβὲς αὲν, τοῖς φις πολυβλα- "βὲς δὲ, τοῖς ἐπιόρκοις.

΄Άασας, ἔβλανψας" ἐπιτασει τοῦ α. καὶ ἄασάαηνν ἐβλ ἄβη». τὸ τοῦ ἄω τὸ βλάπτω, ὃ αέλλων, ὥσω' ὁ αὀριστος, ὅσα. καὶ ἐπιτάσει τοῦ αν άασα, αντὶ τοῦ ἔβλανα.

͵ "Ασέ με δα ύμογος αἶσα πακὴ. καὶ Φέσφατος οἶνος: ---

ὁ μέσος» ασάμη», καὶ πλεογασμῷ τοῦ δευτέρου α, «κ- σάμην-

3ο Αάσχετον]. ΝΜητρός τοι μένος αἰὲν Γάσχετον οὐκ ς : υατόνι ἄντὶ “τοῦ ἀκατάσχετον, ο Δκατακρώτητον » αεμα.

απν τοῦ σχῶ, σχῆαε, ἔσχηκα, ἔσχεμαι, ἔσχεσαι, ἔσχε- :«σχετὸς, καὶ ἄσχετος καὶ πλεονασμῷ τοῦ α, ἆἁ- λα -

΄Ααπτος] ὅτε πέν τοι αάπτους Κεῖρας. ἐφεί ωτ τπτ παρὰ τὸ ὥπτω,, ἁπτούς, καὶ ἁάπτουο», ἦγουν τὰς ἄγαν ἁπτομέ-

οἳ νας" ἡ ὧν οὐκ ἂν τις ἄψαιτο, οἱονεὺ ᾽απροσίτους» ᾱ- προς. τελάστους. τὸ δὲ. καθαπ. πτὸς ἐν πεύκγσι Παρνασοῦ, παρ᾽ Ευ ριπίδη: - ἐκ τοῦ καθαάπτω γέγονε καναπτός.

4ο οὕτω ο νου ὁ . δὲ Ἡρωδιανὸς, τὰς μὴ ὀυναμένας Φαρῆγαι λέγει σημαίνει» τὸ ὄνομα, πατασκευ 'αζων οὕτως. ἔστω, ἳψ «ωον ἐσλίον τὸ, ξύλα, καὶ 1) ηλίνεταε οἰπόος ἐκ τούτου γόεται μα, ἰαπτω. ἐξ οὐ ῥήματι- κὸν ὄνομα, ἰαπτούς" ποὶ κατα στέρησιν» αζώπτουο καὶ ' κατ ἔλλειψω τοῦ ο. αάπτουο. οὐ μὲν οὖν ὀωσύνουσι τὴν δευτέρα». ἀποδιῤόντες ᾽απροσπελάστους " οἱ δὲ ψι- λοῦσι. απτοήτους" ἔνίοι δὲ, ἄὤνεφή τους, χαλεπάς" Ἡ ἡ τὸ μὲν πρῶτον, ἐκτεταμένον" τὸ ὃ δεύτερον, - συνεσταλ. Αένογ. ᾿Αασίφορός, ὁ τὴν ἄτην φέρω. 2ο ᾿Ααγές, ὦλραυστογ» απὺ τοῦ ἄγω τὸ κλάνω» ἀγής᾽ καὶ μετὰ του ἐπιτατιιοῦ ἑλφα, ααγής τὸ οὐδέτερον,, αοι- γέο. ἡ τὸ ἆφραυστον κατὰ στέρησι», ἡ τὸ πολύ Όραυστο». ΕΤΥΜΟΠΡΟΘΙ6ΟΟΝ.

έπιει-

ΤΟ ΑΛΦΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΡΗΤΑ.

Αβαλ., ἐπέῤῥγα . παρὰ τὸ βάλλων κατὰ ραάρρα” τοῦ λ καὶ τοῦ ω, καὶ μετα τοῦ ἐπιτωτικοῦ ἅλῷ φαν ἆθαλ. καὶ ἄβελ, παρὼ τὸ ὀβκλε ἐπίῤῥημα, ὡς τὸ, ᾽Αβάλε σοι Στέφανε: εἰδωλολώτρησας. 3

᾿Αβεξ, κυρίως ὁ μο) ἔχων βασιν᾿ καταχρηστικῶς δὲν μα) ιο

τεπὲ οἱκοδήποτε σανίδος. οὕτως ἁδρίων, ηόνεται δὲ πα- ρα τὸ βῷ {ὸ βαύω.

᾽Αβαρνίδα: οἷον , Περκώτην ᾽ ἐπὶ τῇ παὶ ᾽Αβαρν/δα γμα- 9Φόεσσαν: --- Περκώτη δέ ἐστι πόλις Τροίας” ᾿Αβαρνὶς δὲ, πόλις Λαμψάκου. ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ τοιαύτηο αἰτίας. Ἀιονύσου ἐρασ»εἴσα Αφροδίτη, ἐμγη αὐτῷ. αναχωρή- σαντος δὲ τούτου εἰς τὴν Μηδικὴν, ἐγοαή»ή ᾿Αδώνιόι, ὡς δὲ ἦλδεν ὁ Διόνόσος, στέφανον ποιῄσασο» ἁπήντη- σεν αὐτῷ. 4δεῖτο δὲ ακολ. ου)ῆσα .έ αὐτῷ : διὰ τὸ γεγα-

αἥσθαι' εἰς δὲ Λάμψακον ἄναχωρήσασα, τὸν ἐξ αυτοῦ 39 κυοφορούμενον ἐβούλετο. ἀνελεῖν. ἡ δὲ ρα «Ἰλοτυπή- σασα, ῥεμογευμένφ τῇ χειρὶ ἐφήψατο τῆς γαστρὸς αὐτῆς" καὶ ἐποίησεν αυτην τεκεῖν παῖθα" ὃν Πρίηπον ὀνρμασ2ῆναι, ἄσχηιον, καὶ βαΦναιδοβον καὶ τοῦτον απαργήσασ-αι αυτὴν τὴν ᾽ΑΦροδίην΄ παλ απὸ πούτου, ᾿Απαρνίδην χληθήναι" κατα δὲ ἐναλλαγὴν τοῦ στομχείου, ᾿Αβαρν/δη». οὕτως Ἓδρος ὁ ο Θ/βαῖος ἐτυμολόγος, τὸ ἐδνι- κῶγ» ᾿Αβαρναβος καὶ τὸ δηλ υκὸν» ᾿Αβαρναίῃ.

ων Αβαημων, ὁ ἄλαλος, ὁ ἑστερημένος τοῦ βάςειν.

Ἀβάκησα», ἄντὶ τοῦ ἠγνόησαν. ἔστι δὲ ἡ λέξις ῥητορική ὄω οἷον. Τῷ ὁ) ἴκελος., κατέδυ Τρώων πόλη οἱ ὁ) . αβα-

αησαντ -, σημαίνει δὲ καὶ τὸ Ἠσψνέτησοω: παρ. ἀλλ οις δὲ τὸ ἠσύχασα». ἐστι βαζω το λέγω: ὅπερ απὸ τοῦ βράςω κατα συγκοπὴν γόεται, ο παητηιὸς παραχεί- μενος. βέβακται" οἷον. ἔπος δ᾽ :εἴπερ τι βέβαµται: --- που ὥσπερ παρὰ τὸ Φν) λσ σσω πεφύλακτ ας, ζυλα κος, κο) τέτακται ταχτὸς, ἐξ οὗ καὶ το ἔταπτος ατακτῶ, οὕτω. καὶ βέβακται βακτός" μαὶ ὁγαα ἐξ αὐτοῦ αβακτῶ, ὡς ὥταμτος ατακτῶ'. καὶ αφαιρέσει τοῦ τν αβοκῶ 49 ὅἃεν κοιὶ τὸ αβώκησα» σηµαίγει δὲ τὸ ἠγνόησαν. οἱ γαρ ᾽αγνοοῦντες, ουκ ἔχουσιν ὅ τι λέγειν. ἔστιν. οὖν τὸ τοιοῦτον, ὅτι ὄφωνοι ὃν ἄγγοιαν ἐγέχοντο.

Ἀ᾽Αβ βακίω, ἠσυχάκω, απὸ του αβακω.

᾽Αβωκής, ἀπὸ τοῦ βώςω τὸ λέγω: οἷον, Οὔτ εὖ μὲν βά- ζσυσι, κακῶς ὁ) ὄπιδεν Φρονέουσ»: --- κέχρηται ὃξ αὐτῷ Σαπφώ” οἵον,. Αλλα τις οὐκ ἔμμεν παλιγκό- των ὀργάνων: αλλ’ αβακὴν τὰν πρό έχω: -- αντ) τοῦ ἠσυχιον καὶ πρᾶογ. παρα τὸ μεβακής οὖν γίνεται αβαιω, ὥσπερ εὐσεβής εὐσεβῶ, ἐκ τούτου δὲ Ίνγεται

5 ΑΒ ου ---Ετρδ-ο-Α 0: αμθ Μ.Μ.Ε Τ-Α----------ᾱ-τ - /

6ο ἁβακίζω. Φησὶν ᾿Ανακρέων" Ἐγω δὲ μισέω πάντας, οἳ Χθονίους ἔχουσι ῥυμους καὶ Χαλετοῦ; πεωροδήκασινν ὡς μεγίστη τῶν αβακιςομένων, ἄντὶ τοῦ, τῶν ἠτυχίων καὶ μὴ Φορυβω)ῶγ.

. Ἀβάλα,, ἐτίῤῥηωα σχετλιαστικὀν, παρὰ τὸ βάλλῳ, καὶ μετὰ τοῦ ἐπιτατικοῦ α.

Ἄβακ ως. ἐπίῤόημα ᾽Αβοκέως εὔδοντι: --- ἀντὶ τοῦ ἡσό-

5 ως” γίνεταε δὲ δτὸ τοῦτα -- αβ-όδως ὥσπ η τὰ τοῦ εὐτεβὴό. εὐτεβέωο. οὕτως άλους ἐπικερισμούς. ,

."ββαλεν. αντ), τοῦ ανέβαλεν.

ην ΑἈβασάντως, ὅ 6 ἐστι ὀυοβατώντας καὶ ἁβασάνιστα τὰ ἀνεξέταστα καὶ ἁβασάνιστος» ὁ ἀδοκίκαστος., εἴρηται ἀπὸ τοῦ βασάνου τῆς χρυσοχοϊκῆς λίδου, ἐν ᾗ δοχιμά- ζουσι τὸ χρυσίον.

Άβδια καὶ "Αβόγος. άλασσα" Ἔλόει σοι τὸ μειράκιον ὁ Καλλίας, ὦ Πρωταγόρα: καὶ πέπραγε κακῶς, ἐπειδή

1ο. σαι τὴν ταχ/. ἀβδήραδο ἀθήνγθεν ἀνατέπλευκας : -- ἔστι καὶ ὄνομα πόλεως. τὸ «θνωον ᾿Αβδηρίτης.

Αβέλτεροςν' ἀνόητος, ὁ τὸ βέλτιον μὴ γιώσκω». γφεται ὁὲ ἐκ τοῦ φον ες καὶ μετα. τοῦ στερητικοῦ άλφα, ἄέλτερος. τὸ δὲ βέλτερος, ἀπὸ τοῦ βάλλω, τύπου ατλοῦ, οὐχ) δὲ συγκριτριοῦ. ὥσπερ γὰρ παρα τὸ Φέρω Φέρτερος, οὕτω παρα τὸ .βάλλω βέλτερος.,

Ἀβελτερία, καὶ τροπή τοῦ 6 εἰς ἡ ἀβελτηρία, ἀνοησία, µωρία, ἡ τὸ Βέλτιο» μὴ γινώσπουσᾶ, ἀπὸ τοῦ «βέλτερος.

3ο Ἀβίων, Ἴτοι βίοις μὴ χρωπένων, ὃ ἐστι γόµοις καὶ πο- λιτείκες ὴ βισῖς μὴ χρωμένων, ὅ ἐστι τόξοις ἡ παρὰ τὸ ἐπιτατμκὸν αν πν ᾖ πολυβίω». ὤτει εἰς τὸ Γαλαλτο- Φαάγος. ὴ ἅβιοι, οὐ βίαιοι, οὖν άθεοι, ) ἡ µακρόβιου μµεγαλότοξοι. ο

᾿Αβλεπέως, ἀφροντίστως. Μλρὸ τὸ αέλεινι αμελέως, καὶ ὁπερθέσει αλεαέως' καὶ πλεονασμῷ τοῦ βῆτα, ν θλλὰ πέως. οὕτως ᾿Ορίων.

Αβ} Ἰχρὸν]. βληχρὸ», τὸ ἄτθενές' καὶ κατὰ ἐπίτωσιν τοῦ ἄλφα, αβληχρόν. λαμβάνεται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἰσχνροῦ

3ο παρὰ τὸ βάλλει»" ὃ ποτὲ μὲν τὸ καταβάλλειν εἰς γη»,

ο κα ὀύγασ-}αι ἄν ειρεῖν σηµαίνει, ποτὲ δὲ τὸ παταβάλ. λε- σθαι εἰς γην. οὕτως Ὡρήων. ἔστι δὲ ῥητορικὴ ἡ λέξις.

, ᾽ΑἈβέβυλα, τα τοῖς βεβήλοις μὴ βάσιµοε χῶρία καθαρὰ,

τ ἀπὸ τοῦ βαίνει», καὶ α στερητικοῦ.

Αῤλήτα, τὸν παχόβλητον , παρ τὸ βέβληται" ἢ τὸν καινὸν καὶ αήπω βεβλημένον, αλλα νεοπαγῇ καὶ απέ- ραιον τον Ἰὸν ἐν αὐτῷ ἔχοντα. κλίνεται δὲ διὼ τοῦ τος”. οἷον, αῤλῆς, άβλῆτος. το γὰρ εἰς ς λήγοντα ὁξὺ-

{ο ΊΤονα σύνθετα ηλ γωόπενα, μίαν συλλαβὶν Φυλάττοντα τοῦ πα ητικοῦ παρακεικέγουν δια κα δαροῦ τοῦ τος κλνονται, εἴτε εἰς ως ὧσι, εἴτε εἰς Ίς. εἴτε εἰς απ οἷων πέκραται, Χαλκοκρῶς Χαλκοκράτος», ὁ χαλκῷ κεκραμένος" Φεοκρας» νεοκράτος, ὁ νεωστ] κε- ππρααέγος" βέβληται. αβλὴς αβλῆτος:, ὁ α) βληΦείς" τέτρωται, ἀτρὰς ἀτρῶτός, ὁ μὴ τρὼε/ς πέπτωτα!, απτως απτῶτος, ὁ α) πεσών' ἔγνωσται, αγνως ἄἀγνῶ- τος, ὃ ἄγν «στος" τέθνηκα, ἡμιδνὴς ἡμιθνῆτος, ὁ ἡμι- Φανής: οὕτως ὁ Χοιροβοσκὸς, εἰς τὸν τέταρτο κἀφόνα τῶν ἁρσενικῶν ὀνομάτω»-

46 ᾿Αβολ” ἥτις, ἔντενξις, απαντησις.

ΑΦ ύλητο», ἀκούσιον. ἡ οὐ βουλόμενον" ἡ δυεβούλευτον.

ούτηςν ἀκτήμων, αν απὸ τοῦ βοτὸν.

«Ἄβολος, ὃ μηδέτω ἐβα2λ πῶς τοῦς ὀδόντας ἵππος, ἤγουν ὃ πῶλος. πὶ Ὑλοόμιον ὁ ὀφούς" ὅτι ατὸ τούτου η ἡλωκία γ}Αρ/ςεται τῶν πόλων το μαὶ μόρκνν. τοιάκδντάε γὰρ

« ανν γηόαενοι, ἐκβάλλονσι τοὺς πρώτους ὀδόντας '

Ἡρωδιαωνος, εἰς τ ο) με-.

εἶτα ἐνιαντοῦ παρελ«όντος, τοὺς δευτέρους” καὶ μετ’ ἄλλον ἐνιαυτὸν τέλειοι εἰσὶν, οἱ τεττάρων ἡμίσεων ἐτῶν. ἀφ' οὗ καὶ λειπογ» ὁμονες καλοῦνται, οἱ πες ὁιοὶ τῶν ὀδόντων γνωσθἼναι δυνάκενοι.

᾽Αβολήτωρ] βολώ καὶ ἀντιβολῷ: παρ ὃ τὸ δλώς ᾿ ὁ μὴ ταρακαλών. Αντίιαχος Ἰαχή η τοὶ ὃ ἄρ οἱ αβολήτορες ἄγδρες ἔασιντ--- ἀντὶ) τοῦ νά 55 συνηλς Γλαχότες καὶ -συνεῳκόντας. οὕτω Φ΄Ίων ν τὰ ῥηματικὸ αὐτοῦ. ᾿ το

“Αβρός] βορὰ βορὸς πα ἀβρός" ὁ κούφω; βαίνων κατὰ στέρησε τοῦ βάρους. παρὰ τὸ βάρος κα) τὸ κα. ή ἆλφα., ὤβαρος, καὶ πατὰ συγκοπὴν ἀβρός. τὸ βα-

ος, παρα τὸ βία αἴρεσθαι. .

Αβροείωονες] αβροείμονές τε καὶ κατηγλαἰσμένοι λαμ- προφόροι, ἁπαλοφόρο,. αἱβρὸν γὰδρ. τὸ λαμπρὸν» καὶ κοῦφονν κοιν τρυγερό». αβρὸς οὖν ὁ ἁπαλός, πα τὸ ἅπτω, ὁ εὐαφήν ᾗ κατα στέρησο, τοῦ βκρουοι « ὁ κοῦ- Φος καὶ ἑλαφρός.

3. “Ἀβροκόμης, ὁ πολύθριξ, ὁ τὴν κόμη» Φαιδρὰν «δρυ. ο παρα τὸ ἂβρὸς καὶ κό ή.

"Άβραν. οὔτε ᾗ ἁπλῶς 9ε εράπαινα» οὔτε ἡ εὔμορφος ἍΑ ται ἄλλ ἡ οἰκότριψ, καὶ παρὰ χεῖρα, ἦγουν. ἡ σύ». τροφος Φεράπαινα.

Αβόννν, κοχλ/ν εἶδος" οὐ δὲ, ἀκρίδων" αἴτινες πολλα γεγόµεναι, τοὺς παρποὺς διαφ,δείρουσι). οὐ δὲ, μελιτ- τῶν": οἱ δὲ απ ότων Φασὶν. ὅ ἐστιν αντὶ τοῦ ληστών.

ν- Ἀβρήμιρος, ὁ ἄρινοο, χρὶο οἴνου. Ῥρόμος γὰρ ὁ Διό- γύσος. 3ο

Αβ ότη: κατὰ παρέλειψε τοῦ μ᾿ ᾿ ᾽αμβρότη, γὰρ ἦν, σον ἀθανάτη" εἰς ὃ κεν νοξ -αβε αι ἀπρότη τὶς οὖσα, παρὰ τὸ μὴ, προϊέναι ἐν αὐτῇ, βροτὸς οὐ Φαήεται" ἡ αωβρότη, κα’ ἣν βροτοῦ οὐ ο φωνη.

᾽Αβροδιάςομε»] μήπως αβροτάξομεν αλλήλοιϊν: --- κυρίως ἐπὶ τῶν τοξοτῶν. τὸ βροτοῦ ἄτοτυχεν. ὡς ἐν πολέωῳ" λέγεται δὲ καὶ τὸ ἁπλῶς ἀποτυχεῖν ὃ τινες διαναφο- 9ῆσαι Φασς" "Ἠωβροτες οὐδ᾽ ἔτυχες: --- τὸ δὲ Φέ-

μᾶν «βροταζω" οὕτως Ὠρίων" ὁ μέλλων, αβροτάξα. 4ο

"Αβρομοι, οἱ ἄγαν βρομοῦντες, ὃ ἐστιν ἠχοῦντες. παρὰ τὸ βρόμος, ὃ σημαίνει τὸν ἦχον, μετα τοῦ ἐπιτατικοῦ α. ἔστι κα) στερητικὸν τοῦτο, παρὰ τὸ βρέκω.

"Αβυσσος] δύω τὸ ὐπεισέρχομαι" καὶ κατα τροπὴν. βύω, βύσα βέβυκα βέβνσμαι βέβυσαι, βυσὸς, καὶ ἄβυσσος, ἐν { οὐδεὶς εἰσέρχεται ὁιὰ τὸ Ῥλνος. ὤἶτει εἰς τὸ ᾿Ακρόβυστος.

Αβρωτον, άγρυπνον. η ο.

Αβρίξ. ἀγρηγόρως. '

᾿Αβροτῆσαι, ἀπαντῆσαι υχτός. δυο

“Αβρότη: ᾿ ἁπαλότης τρυφερότης.

᾽Ἀβύρβητονν, πολὺ, μάταον.

᾿Αβώβας. ὁ "Αόωνις ὑπὸ Περγαίων. λβως, ἄφαντος.

"Αβωτος., απόής,

΄Άβοτοι δὲ, αἱ μὴ κατανεαόµενα!» } βοτανγν Φἐέρούσαι ᾽ἄκαρτον.

ΑἈβνρτάκη, βαρβαρμεόν ΤΙ ἔδεσμα ἐκ δριμέων κατασκενα- «ὅμενὸν, καρδαμων, κάὶ σκορόδων, καὶ σινάπεως. καὶ ἄβυρτακεποιός.

το Α ΝΕΤΑ ΤΟΤ Τ.

. ας σκεδῶ σκεδάζω" ἐκ ὃ καὶ ἐκ τοῦ αγω παράγωγον,

.

Ανάώ] ἐκ τοῦ ἄγω ἀγέόν τοῦ αγάςω τὸ ἀγασάμε άγγων.

5 ΑΤ

"Άγαμαιν τὸ παητικόν. ἀγαμα) αὐτοῦ" καὶ τοῦτο μάλλον

οὕτως συντάσσουσ!" καὶ τὸ Φαυμάςες, πολλάκις" ἄπο-

το. γνῶναι δὲ αὐτοῦ παὶ αὐτόγ. ὁμοίως καὶ τὸ κρατῆσοι

αὐτοῦ, καὶ τὸ αφελέσθαι, καὶ τὸ αφαιρεῖσθαιν ἐπιλα-

9 έσθαι, ποεἴν. σγι ἀαάνει καὶ τὸ «)λοῦν, ὡς ἐν Οδυσ-

σείας 6 Ὡς ὃ) αὖ νῦν µοι ἄγασδε Φεοί, --- οὕτως Ωρίων.

Αγαίντωιη Τῷ ὃ ᾖτοι Ζεὺς αὐτὸς ἄγαζεται -- βασκαίνει ὀργίκεται Χολοῦτα. τίθεται δὲ ἡὶ λέξις πολλάκις καὶ ἐπὶ τοῦ Φ9ονεὺν καὶ ἐπὶ τοῦ Φαυμάςει».

Ἀγαθος, παρα τὸ ἀγαν. Φέειν ἡμᾶς ἐπ αυτόν" } ἐκ τοῦ ἀγάζω, τὸ δαυμάςω. ὁ μάλλων» ἀγάσω: ὁ παιμάρέμε”

13ο ος, Ἴγακα᾽ ο ὁ παθητικὸς ἤγασναι ἤγωσοι ἠγασταον ᾽ἀγαστός καὶ ὠποβολῇ τοῦ σ, καὶ Τροπ τοῦ τ εἰς 9, ἀγαθός: ἃς κρεμάστρα κρεμᾶὌρα. ἡ ἐκ τοῦ ὠγωμαι- σύγκρισιν « δὲ οὐ ποιεῖ, οὔτε ὑπέρθεσι».. ὡς ἐγκειμέγου ἐτιτατικοῦ μορίου, ἵνα μὴ γένωνται 9ύο ἐπιταάσει; ὁμοῦν αλλα, μᾶλλον ἀγαδὸς ὅδε τοῦδε.

ο ΑἈγωδοέργεια, ἡ αγαθοῦ ἔργου προ.δυµέκ.

Ἀγαδὸν, τὸ ἄγαν εν: ἡ τὸ ἀγατὰν τὸν «Φεόν.

"γα, ΦΦόνος καὶ βασκανί..

᾽Αγάώ]λοι. ἀεγαλόςηλοι οἱ δὲ, Φ9ονθροί-

3ο ᾿Αγάζει, αγανακτεῖ, καὶ βερέως Φέρει. καὶ ἐπὶ τοῦ σέβε- σδαι καὶ Φ9φονεῖν. παρ᾽ Ὁαήρῳ. καὶ λυπεῖσδαι. ᾽Αγαθιόομένη, συνεχῶς" ὄγαδα λέγουσα.

Ἀγαθὶο, δέσμη καὶ εἶδοο τὲ γράµµατας ή} στή Αγά »οσμο», πήλινον. ἡν

γοαλμα, ἀγαλλίαμα, καλλώπίσμα᾿ παν ἐφ᾽ ᾧ ἀγάλλεταί τις καὶ χαίρει, πάν τε ἡμώτιον {, κάν τε εἰκών : οἱ δὲ μεθ ΄Ὅμηρον ποιηταὶ ἄγαλμα εἶπον τὸ ἔόαγον. τὸ δὲ ἄγαλμα παρα τὸ ἀγαλλω. :

4ο Αγαλλιῶ, παρὰ τὸ ἀγλαόν. τοῦτο παρὰ τὴν αἴγλην" το δὲ παρα τὸ γω» καὶ τὸ ἄλλων τὸ πηδῷ.

Ἀγάλλητες., οὗ αδελφοί" ο{ονεὶ ὁμογάλαητες τινὲς ὄγτες. } οἱ τὸ αὐτὸ γάλα, σπάσαντες. οὔτ ωο Ωρίων.

᾽Αγασέμνων, παρὰ τὸ ἄγαν καὶ τὸ μένω. α ἄγαν» το γΥ

«8 πα. τὰ εἰς αν λήγοντα ἐπιῤῥήαατα μακμὸν ἔχουσι η. τὸ α- οἷον. πέραν, λίαν. εὐάν: πλὴν τοῦ. ὅταν καὶ πάμπαν. τὸ δὲ ἅ' ἄγανν συντεδέµεγον μετα ἄλλον, συστέλ-

λει τὸ δεύτερο» α καὶ μονὴν, ποιεῖ τοῦ ν». κοιὶ τροπὴν,

ποὺ ἀποβολήν: μον]ν μὲν οὖν ποιε), ἐν τῷ ᾿Αγάννε

Φος" τροπὴν δὲ, ἐν τῷ ᾽Αγήνωρ: ὠποβολὴ» δὲ, ἐν τῷ

δο ᾿Αγακλυτός, Ἁγασδενής, Αγαμέμνων. ἔστι ὃ τε κατὰ τοὺς ποιητὼς καὶ τὸ κατ ἀρχὴν α τρέπει, ὡς ἐν τῶν

κατ. ἠγά«}εον Νυσήτον:---- τοῦτο δὲ πόθου ποιητικόν.-

.. Ἄγαμος. ὅςι ἐστι ἆνευ τοῦ γάμου" παρὰ τὸ α στερητι- κὸν» καὶ γάμος.

τ Ἀγανοῖς} Σοῦς 9) αγανοῖο - ἐπέεσσιω: --- προσηνέσε» αὸ πραέσι». ὧπὸ τοῦ ἀγάζω τὸ Φαυμάζω. γώεται ἀγανός᾽ ὅπερ απὸ τοῦ ὄγαν γόεταιν, καὶ τοῦ αἰνεῖσ-δαι. ὅφεν

6 καὶ ἄἀγανὴ» ἡ ἀγαθή' παὶ αγανῆσε» τὰς σεπτικὰς καὶ ἀγα-δαο εὐχας λέγει.

Ἀγοπη, παρὰ τὸ ὄγειν τὸ πώνν τοι ἐνοῦν -κοὶ συνι-

πτειν πρὸς ὁμόνοιαν". ᾖ παρὰ τὸ ἄγαν ποιότήτα ἔχει».

᾽Αγαπῴην, ῥῆμα εὐκτικόγ. ἀγαπαάω ἀγαπῶ" ἀγαπαοντ του ἀγαπῶντος ἀγαπάοιαι ἀγαπῷμι" τὸ τρίτον», ἀγαπάοι

μονος.

ἄγαοπῷ. καὶ οἱ Ἴωγες ἐν τοῖς τρίτοις προσώποις τών .

πο { εὐκτικῶ».. εἰώ-δασιν ἐπεντιέναι τὸ ή καὶ αναλόγως πάλιν τὸ πρῶτον γίνεται ἄγαπῳη». πανὼν γάρ ἐστιν τε λέγων, πὰν τρίτον πρόσωπον εἰς ή λῆγον προςθήκη τοῦ ο πωεῖ ιπὸ δεύτερον, καὶ τροπή. τοῦ ᾳ εἰ «ν τὸ πρῶτον. ᾿Αγαπήνωρ, ὁ γενναῖος μα) ανδρεῖος, ὁ ἀγαπὼν τὴ» ἠνορέην,

πο ο ΜΙΡΤΥΚΟΡΝ ΜΕΤΑ.

ΑΤ 6 ὃ ἐστι τὴν ἀνδρίαν. «ἔστι καὶ ὃ ὠγαπώμεγος ὑπὸ τῶν «ανθρώπων.

« ᾽Αγάστονος, ὁ τοῦ ἄγάν στόνου, ἄξιος, ὁ πολύστονος,

᾿Αγασάμενοι, Φαυμάσαντες᾽ παρὰ το ἁγώζω τὸ Φαυμάζω.

ο ἁ-- τών ὁμογάστρων ν τῶν αδελφών. Λυκόφρω», 4ο

Τῶν Φιλτάτων σον τῶν ἀγαστόρων τρόφη: -- σημαίνει δὲ τὸν τροφόν. ᾗ τὸν εὐτραφῆ: καὶ πλάετκι τρόφις τρόφιδος-

᾽Αγανὸς, λαό, κι) ἔνδοξος. ἐκ τοῦ αγῶ το θαυμαςρ γόετα;. ἄγγαι» ἄγαμαι, ἄγασειν ἄγαται, ἀγαδςν καὶ πλεονασμῷ τοῦ υ ἀγανὸο, Αἰολικῶς, οφ νὸο νανός.

ἡ παρὰ τὸ γαίω τὸ γαυριῷ γίετοι πα], παὶ τροπῆ τοῦ {εἰς νν ὡς θίφρος, ᾿ὀύφρος νο πεοέ τοῦ ἐπιτα- τικοῦ ος ἀγανός.

Ἀγαυρὸς, κομψὸς, ὁ ἔνδοξος". “ναν. τὸ ἀπὸ τὴς γῆς αἴ- 7ο ρεσε Ἅ παρα, τὰ γα τὸ γαυριὸ γόνετα, γαῖοο, 7 παρα τὸ ἄγη, ὃ σημαίνει τὴν, ἔκπληδιν, ἄγη ὃς, παὶ ἀγανρός. σημαίνει δὲ καὶ σον ὑπ ερήφανον" ὑπο δὲ Ἰω- νων» τὸν ἄπορον ' ὑπὸ δὲ ᾿Αττηιών» τὸν ποῦφον.

᾽Αγαυρίαμα]. παρὰ τὸ γαίῳ τὸ γαυριῶ γίνεται γαῖροςν πι)

τροπῇ τοῦ ι. εἰ υ Ὑαῦροςν ὡς κλοίω κλαύσων κο

μαύσω" καὶ ἐν ἐπιτασει τοῦ α ἀγαυρός» καὶ ἀγαυριᾶν,

τὸ μεγάλως Ὑαυριὰν καὶ ἐπαίρεσδαι. οὕτω Με»όδιου. ᾿Αγαυγὴ » οἷον ᾿Απόλλωνος αγαυγή” παρὰ τὸ αυγή. ε 4ο ᾽Αγαυότατον». μέγιστον, ἐνδοξότατον.

Ἄγγωνες, δοράτια οὐ λίαν σωμρὸν αλλ᾽ οὐδὲ μεγαλα, ὤλλ᾽ ὅσον ἀοντ/ςεσιδαεν εἴπου δεήσοι.

΄Ἄγγαροι» οἱ ἐκ διαδοχ]ς γρααματηφόροι. οἱ ὁ) αὐτοὶ πο ἀστώνδαι- λέγεται δὲ καὶ αγγαροφορεῖνν ἐπὶ τοῦ. φορτία Φέρεν κατα διαδοχήν. οὕτως ορίων. : Ἱ

ον ᾿Αγγείδιον, 4ΡερὸΣ. ἄγγος, ὑποκοριστμιῶς, απο τοῦ ὤγγος.

Αγγριδον τοὺς «Φερισμούς: οἱ δὲ τῶς ἀνίας' οἱ δὲ συνήθως ἀπὸ τοῦ ἀγγρίςε εσθαι. οὕτως Ὡρίων.

᾽Αγγεῖον» ἀπὸ τοῦ ὃν αὐτοῦ τὶ ἄγειρ. καὶ Φῴευ. οὕτως Ωρίων.

ΑἈγγεῖλ πμ κυρίως τὸ διὰ λόγων κελεύει». παρα τὸ λέγω ἀνλέγων τιν κα). ώς κ ἀγγέλλω, . τροπῇ τοῦ ν εἰς γ.

Αγγελλόντων. ἀντὶ τοῦ ἀγγελλέτωσων οἱ ᾿Αττιποὶ φαί. οὗτοι γὰρ ἐπὶ τῶν προοτακτριῶν τῶν ὧπὸ ὁριστηκῶν γι- γομένων» τῶν αἲ ἐχόντων (τὸ. µ κλιτικὸν, τὸ τρέτον πρόσωπον τὼν πλη»υντικὼν ὁμοφώνως. ποιοῦσι τῇ γενι- 7 μῷ τῶν πληθυντικῶν τῶν ἐδίων μετοχῶν' : τύπτετε, τυπτόντων, ἀντὶ τοῦ τυπτέτωσαν. ἐπὶ δὲ τῶν ἐχόγτων

ασὸ µ Ἠλωσμκὸν» πὸι τρύτον πρόσωπον τῶν πληθυντικῶν ὁμοφώνως: ποιοῦσι τῷ τρίτῳ τῶν θυϊκῶν" τύπτεσ»δε

Γπυπτέσθων., ἀντὶ τοῦ τυπτέσθωσαν.᾽

᾽Αγόλιας, λοιδορί: :κιὶ τὸ ἀγαλίζεσθαι,. λοιδορεῖσθαι" Ταραντῖνο.

᾽Αγάννιφον. ἄγαν χιονώδη, πολύνιφον.. ἔγον βαλλόμε- "ο νου Σιφετῷ" ας, σολυγέφελο». Ἄγανλφον, τὸν πάνυ πατανιφόμενον, ἢ τὸν οὔτε ὅλως. γαβόμενον ἀωμφω πα- ρῷ τὸ υείφω. τινὲο δὲ ἐπὶ τοῦ οὐραγοῦ.

Αγανακτεῖ,, ἀντὶ τοῦ στένειν παροὲ Πλάτωνι,

Ἀγγερεύω, τὸ ἐργάτας ἐγείρω. ἀπὸ τοῦ ἄγγαρος, ὃ ὁ ση .αί- νει τὸν ἐργάτην. ἀγγάρους Ἀέγουσι»ν οἱ μὲν τοὺς πρές- βες» ῆ τοὺς ἀπράκτους καὶ 2ω8εῖς. ἔλεγο». δὲ. ια τοὺς. σταν μοὺς ἄγγαρα» καὶ τοὺς ἐπὶ τῷ ο οδηγεῖν παραλαμβανομέγους ὤποντας. Αἰσχύλος οὖν ἐν Ἄγα-

: µέμνονι, τὸν ἐκ ὁιαδοχῆρ πυρσὸν, ἀπ ἄγγαρου πυρὸς ἐφγ. θύ

᾿Αγγάρους, ἥ λεγομένη Περσική ἐστι" σημαίνει δὲ καὶ τοὺς 1ο

ἐκ διαδοχῆς βασιλικοὺς γραμματοφόρους. ὄθεν καὶ τὸ Α 9

25ο

7 ΑΓ

εἰς βασιλοκὰδ. απαάγεὶν τὶ χρείας

ννή Αγγαρείς, δουλεία" καὶ ντ ή οἆλος, ἡ νι

ε ᾿ ο λέγεται καὶ τὸ εἰς αδόν α Κζύλον. 3

Αμ δν, ο μαόε πλω οἱ δὲ οσα’ πε)

Ὑανόφρω», πρᾶος [κα] ] προσγγὴς ταῖς Φρεσή. "Αγγρίέει»». άροΦ θω,, οθαιρεῖσὸ δα. ων

2ο Αγγελος] - ὥσπερ παρὰ τὸ εἴκω τὸ. ὁμοιῶ ὼ γίνεται. εἴχελος, οὕτω καὶ παρὰ τὸ ἄγω γήεται ἄγελος καὶ ἄγγελος. καὶ τὸ παρ αὐτοῦ συγκείµανοε διὼ τοῦ ε ψιλοῦ γρᾶ- Φονται" οἷον, ἀρχάγγελοςν εὐάγγελος, χαράγγελος,

ηλ ἑλδόντο, αγτὶ τοῦ ὤγγελον. δύο σημαίνει ἡ λέ-

α΄ τῷ ποιητῇ, τὴν πρεσβείαν, ὡς ἐν τῷν, Άγγε-

δίμι περίφρονι ον παγήνμά Όττς καὶ τὸν ὤγγ-λον

τν πρέσβιν, ὣς ἐνταυ ... ὁλιθόνπα” -- εοὶ

ἀγγελισφόρον, πρεσβευτήν. 6 ὁ 3

Ἁγελείν ᾗ Δθγνᾶ, ἡ ἄγουσα λείαν νεος πολέμου, ὔ

ἐστιν λαζυραγωγήαν" ἴτοι ἡ λαφυρογωγὸς «Αφηνᾶ. ἦ ε.τοτι ἡγεῖται λαῶ».

Ἁγελαβος, . Ἰδιύτηον ῥεμβώδης) παρὰ τὸ ἀγέλη. τὸ δὲ ' ἀγέλη, απὸ τοῦ άγω Ἱ ὁμὸ καὶ πβοπερισπάἄται' τα γὰρ ἀπὸ τῶν εἰς α καὶ εἰς ἡ Ὀηλυκῶν γινόπενα, προπερισπωνται᾿ οἷον. - Γάζα νά τὸ δὲ ᾽Αγέλαιοςν (ὄνομα, κύριον Ὃ ο. λέγεται δὲ καὶ ὁ εἰκαζος καὶ εὐτελής.

:Ἁγέρωχος, ὁητ ον θὰ [σηωαένει. δὲ ιπὸν αὐθαδή. παρὰ τὸ ἄγαν αὐχεῖ ἔντιμος ααὶ ἀνδρεῖος περα τὸ ἄγαν γεροὐχεῖν. οὕτως Ὡρωήο ἡ μὲν. οὖν συνή-δει» τὴν λέξιν ἐπὶ : » τασσει, τοὺς αὐθαδεις κα) ἅπαι- δεύτους ὠγορώχου» λέγουσα" ὁ δὲ Όμηρος τοὺς ἄγαν ἐντίμονς, ἀπὸ τοῦ ἄγαν ἐπ) τὸ γέρας ὀχεῖσθοι' Τρώων ἀγερώχων: - ἁμοίως δὲ καὶ ἐν τῇ Ῥοιωτίᾳ. 'Ῥοδίων αγερωχωντ τς ἔνιοι δὲ. τῶν Ὑλωσσογράφων. ἰδίως τού-

τους: ἔδοξαν πγερώχους λέγειν ἐπεὶ νησιωται ἐπεισα- κτῳ τροφῇ ὠντὰι" απὸ τοῦ. Ἰαγείρειν ὀχὴν τουτέστι εσ εἐροφὴν, . Ὁμήρου µγδέποτε τὴν τροφὴν οχὴν εἰρηκοτὸς ἔπειτα ἃ τους Έρωαρ, μηδαμῶς ὄνταν νήσιωτας, ἄγε- ρώχους λέγει. .) ον στος, οἱ μὖνν ἀπὸ τοῦ γέρας» άνευ. γερῶν καὶ τι- μη” παρα τὸ γέρας ᾗ τιμή" οἱ δὲ, ἀπὸ τοῦ Ύε γεράσω, γεγύρακα Ὑεγέρασμαι. γάγέρασα, πγφασταη γεραστος καὶ αγέραστος. ο Άγερμδςν οὖν οὐκ ἀγυρμός.

εύειν λέγεται"

45:

Φο

Πλάτων δὲ ἀγωρμὸν. εἴρηκε . τὸν

συν. τα Αρη), κόβηλις λέγεται ὁ πέλεκυς ὁ μαντικόο. τος δὲ . του ἐφ' ἑαυτὸν αγείροντα τὸν πέλεκυ», ἡ ύτην, Ὁ. παρὰ τὴν ὤγερσεν τὸ» ἀγερμὸν ὴ αΦροισμὸ»» Ἐρωτῖνος ἐν Δρατέταις.

Ἀγείρα, τὸ γει ἀφθογνον" ἀγέῤῥω γὰρ λέγουσιν οἱ ; Αἱόο- λεῖς" Ἡ) ἅτι καὶ ᾿αγερῶ 9 μέλλων, ἐκ τοῦ ἄγω γώδτοι, ΑἉγειέδα] ἐκ τον αγείρω τὸ συγαδροίςω γόγεται αγειρέ- δω πω ουχ) ἄγδιρα δω" ἐπειδὴ τὰ εἰς ὦ λήγοντα ῥήμὰ, τα βαρύτονα, εἰ μὲν μακρς παραλήγοτοι ὃμα τοῦ α.λω ποιοῦσι τὴν παρκλήγουσα», οἷον» κίων αιαθω’ εἴ- κα, εἰκαθω] Γεἴργωνν εἰργά δω" αμύνω, ἄμυνάθω. εἰ δὲ

1 βραχεία παπραλήγεταιν ὁιὼ τοῦ εθω ποιεῖ τὴν παραλή- γουσαν" οἵν, Φλέγω Φλεγέδω" νέμω νεµέδω" Ὑέρω γερόλω᾿ δεν. καὶ τὸ αγειρέθω". καὶ αβίρω πειρέθω, γενόµενα, κατὰ παρφγωγὴν. ᾿Αττικήν. ἀγειρέθω παὸ ἀγέ- ρέδω, ἀπέβαλλον τὸ ε. νανμὴ εὐρεὂῇ ὁμὲ τοῦ αω ηινόµενον, μακρας οὔσης την παραληγούσηςν

Ἀγείρατον] γέρας 3 τιμή" αγέρατον, καὶ ἀγθολὺκ- τοῦ .. ἀγείρατον. οὕτως Ἡρωθιανὸς περὶ παβῶν. σημαίνει καὶ τὸ ἅτικον καὶ πολύτιμου:

᾽Αγερωπεῖ, ἑφορῷ. ’

ΕΤΥΜΟΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

Α Τ 8

νο ρώκα ἁφβαρτονν θάνατον, μὴ Ἱρόσμντα παρὰ 59 τὸ γήρας. τινα σας Ἁγεσίλαος, ἐπώνυμον. τοῦ ᾖδον. ΚΚαλλίμωχοο. Φοιτῶσι

μεγάλῳ αγεσιλάφ: --- εἴρηται δὲ παρὰ τὸ ἄγειν τοὺς . λαούς άρχει δρ τῶν «Φανόντων. οὕτω Μεθόδιος. Αγηὶ ἄγη µ.ἔχαι ὄρχαμε λαῶν:--- σημαίνει δὲ τὴν ἔκ-

πληξι καὶ το ο ρύμν γέγονε δὲ παρὰ τὸ 3} ἄγω

τὸ Φαὐμώζω, οἱ Ἰηπληττόμενοι, εἴς τι

ἄγονται. :ἔστι δὲ . ην ἐπειόὴ τὰ εἰς γη ἰααβωκὰ

οὐδέποτθ ἀπὸ Φωνήεντος ἄρχονται" οἷον. στέγη, ταγή,

Φυγή” όοκειται ἠπωβρεοεν διὰ τὸ. αγὴ, ὃ σημαίνει 4ο την απόκ σιν τοῦ κύματος. τοῦτο Ύαρ ἅπο τος εταςν ολλ. οὐκ ἔστιν ἑαμβωκὸνι α λα σπονδειακόν᾿

τὸ γὰρ α μακρὸν ἔχει. ἐπεὶ οὖν τὸ ἄγη. έστω ᾽αμβικὸν

κι) οἰπὸ φωνήεντος άρχεται, εὐκότως, ὡς αἲ ἔχον τὲ μιμήσασ-ὃαεν ἄκλιτον ἔμεινεν. 3 ἄγη, ἀπὸ τοῦ ακήν ἐν της παρετομένγς αφωνίαο τῇ ἐκπλήξει". τὸ δὲ ἀγῶ,

ἀπὸ τοῦ χὼ χαύθω, κατα δε μον τοῦ α. ει γαρ τοῖς ἐκπληττομένοις Χκίνει. '

Αγα), ἠλόνεςν πο τραύματα καὶ τρῶσεις. ην λβα. δὲ καὶ αἱ «Ἴλώδεις. πε ᾿Αγαῖον, κΦι ονον 3 Φαυμαστόν. ᾿Αγείτης ὑβριστής. . Ξ Αγαπησαὸο, ἀγαπησις. . Μάι

"Αγαπητὸν, πεχαρισµέγον ν μονογανῆ,

᾿Αγάστονον. μεγαλοψόφητο» « ἢ :ἢ αεγαλοστένακτον.

᾽Αγεισσώτου, «θριγγώτου., κτοῤίατόν, .

᾽Αγέλη, βοσκγωκτων πλῆ Φος πόρίως, ἤδη δέ ποτε καὶ ἂν- δρῶν. Αγεληδὸν., άλας

Αγῃ. 9αῦμα, Χαρ. απιστία, «Ἴλος' παρα Ἡρωθιανῷ, 9 βασκανία" παρα Ὁμήρῳ» ἔκπληξιον πληγή, Φραῦσις, απώλεια, αλάσις ἔγεσεν ἱέρβια.

ΤΑξον] ἐκ τοῦ ἄσσω τὸ κλα»ω. ὁ μέλλωνν ἀξω" ὁ αδρι. , στος ἠξα καὶ τὸ προοτάκτμκὸ». ἆξον. διατέ περισπᾶ- ται διὰ τὴν συνέαπτωσι»' ἔστε γὰρ ἄξον . απο τοῦ ἄγω τὸ κομ/ζν. ὁ δεύτερος -αόριστος, ἦγον' τὸ τηκὸνν ἠγγ»., καὶ τὸ ποιητικὸν, άγειν.

Ἁγή. η] χλάσις τοῦ Σύματος" ἀπὸ τοῦ ἀγῶ τὸ πλάνων ἁγή" } απὸ τοῦ ἄσσω καὶ κατάσσω, τὸ κλῶ. καὶ ἑαγὸς, τὸ πατεαγὸς καὶ κεκλασμέγον. οὕτω ᾿Μεθόδιος-- ς

Αγηγέρατο, συνηΦροισµένοι ἡ ἦσαν. ἐκ τοῦ ἀγείρω ὁ μέλ- λανν αγερ᾿ ὁ παραχείμενοςν ἤγερκα ὁ πα θητοιὸον ἠγερμαν” τὸ τρίτον, Ίγερται" καὶ ἀττικῶςν αγήγερται καὶ ἑωνμῇ προσόδῳ τοῦ ἂν αγηγέραται» ὣς ἑσπαραται. ὁ ὑπερσυντέλμιος, ἡἠγέρωην καὶ αττικῶςν αγηγέρµη»

ἤγερσο πο αγήγερσο” ἤγερτο καὶ αγήγερτο" καὶ ωνι- κώς, αγηγέρατο. Ἰστέον δὲ, ὅτι, καν τὸ ρ στορχεῖον ἕν ἐστι τῶν ἀμεταβόλων. λέγει δὲ ὁ καγὼνν ὅτι παν -τρί- τον ἐνικῶν- ἔχον πρὸ τοῦ τ Ψιλὸνν τροπᾷ τοῦ Ψιλοῦ Λο εἰς ασ καὶ προς)ήΛΗ τοῦ κ ποιοῦσιν οἱ ωνες τὸ τρίτον τῶν πληδυντικῶν. καὶ Φήσειέ "τις δι τὸν πα- νόνα αἲ δύνασθαι αγηγέρατο γενέσθαι ου γὰρ ἐστ) πρὸ του τ, ρ Ψψιλόν" μανλανέτω, ὡς κανών ἐστιν ἕτερος ὁ λέγων, τὸ ρ μετα τῶν δασέω» ὀκσύ ἐστι: καὶ μετα τῶν γελῶν ψιλόν ἐστιν. εἰκότως οὖν αγηγέρατο γέγο- νεν, ος ἐσπάρατο. ἐδεύχδη γρ τὸ ϱ Ἠ λον. τα.

ΑἉγύεχα] ἄγω, άξω, αν ὁ αττικὸς ἄγηχὰ- καν ἐπειδὴ ἔμελλεν- ἐν τῇ δευτέοὰ καὶ τούτγ συλλαβῇ ἔχειν τὰ αὐ- το σύμφωνονν ἐτλεόνασεν ᾗ γο συλλαβή» καὶ ετο 5ο ἀγήγοχα᾽ ὥσπερ απὸ τοῦ ἔδω τὸ ἐσθίω, πα ὁ παρακέίµενος" καὶ ἀττεκῶςν ἔδηκκ καὶ πλεονασαῷ τῆς ὁο συλλαβῆς, ἐδήθοχα” καὶ «τοβολφ του γν Ἀγήοχκ. τὸ μέντοι αγείόχα, Βοιωτῶν ἐστι, τροπῇ τοῦ η εἰς τὴν εἰ ὀ/ΦΦογγον.

2ο

9 ΑΡ

᾽Αγήνωρ]. ἐκ τοῦ ἄγαν πα) ποῦ ἄνρ γίνεται ἀγαάνωρ" πια) τροπῇ τοῦ α εἰς ή ἀγήνωρ. ᾿Αποροῦσι τωὲςν λέγοντες, ὅτι τροπή» ἔπαδεν, 3 ἴδιον σχ]κατισμόν. καὶ λέγομε», ὅτι ἴδιον σχηκατισμόν' διότι τὸ ἄνὴρ μετὰ ἄλλης λέ-

49. ἕεως καταρχας, συντι9έμενον, τρέπει τὸ 3 εἰς ἡν καὶ τὸ η εἰς ω” οἱονν εὐήνωρ ἀντήνωρ' τὸ, δὲ νικάγορν κατὰ τροπὴν Βοιωτῶν τοῦ η εἰς α. καὶ ὅτε μὲν ἐπὶ ἐπαίνου λαμβάνεται» σημαίνει τὸν αγθρεῖον" ἐτυμολο- γεῖται δὲ απὸ τοῦ ἄγαν τῇ ἠνορέμ (ὃ ἐττι τῇ ἀνδρίκ) χρῆσθαι. Ὅμηρος, Ἐνθαδε μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυ- το δυμὸς ἀγήνωρ: --- ὅτε δὲ ἐπ Ψόγον, τὸν αὐάδη, ὡς ἐνταῦθα, .. ὁ αἀγήνωρ ἐστὲ καὶ ἄλλων» ὁ . ἄγαν ὑβριστὴς» πο δω τῆς ὠνδρίας ὑποπεπτωκῶς εἰς. ὕβρι». οὕτω Μεθόδιος. ἔστι ναὶ κύριον.

6ο Ἀγηνορίαις» αὐφθαδύκις ὑπερηφανίκιο Απολλώνιος, Νὸν αὖ ιν πολι ον ἀγηνορήμσων. ἑνῆκας.

Ἁγῆλαιν ανεῖναεν κοσαήστεεν εἰς ἄγασιω ἀγαγεν- καὶ χαρὼν, τικῆσαιν 9εον ἀγλαίται, Εὔπολις, Καὶ προσα γήλωμ” απελθόντας: --- κοὶ ᾿Ἀριστοφανης Νεφέλωις, Καΐισε Φυσίαις προσόδοις τε μεγάλοι ἀγελοῦμεν: --- οὗ δὲν προσειπεῖ»᾿ ὁτὲ δὲ διωδαι. καὸ ἀγγλὼ, κοσμήσω.

10 Αγγλάτῳ] Λυκόφρων,, Αγηλάτῳ μάστιγε συν )λάσας κά- ρα:--- λέγει δὲ τῷ περαυ»φ» έν μὲν δασέως, τῷ τοὺς ασεβεῖς ἐλαύνοντι" ἐκν δὲ ψιλως, τῷ ἄγαν ἐλαυνομένω.

8 ᾿Αγήθαον» μὴ μὴ γηράσκον, παρὰ τὸ γ]ρας καὶ α στερη- τόν.

Άγητοί, αυμαστοί. ἀπὸ τοῦ αγῶ τὸ ανω ἀγὸς ἀγητὸς, εὐδαίμων » ἄμεμπτος, περίβλεπτος καὶ οὐδέ- τερονν ἀγητόν.,

1ο Ἁγινὼ, ἐκ τοῦ ἄγω τὸ Φέρω γόεται» πέφυη τε γὰρ πλεονάςειν τὸ: ν. ἐν: τοῖς ῥαασι 1ο εὲ μὲν εὑρεὃῇ φωνπεν αἀλλεπάλληλον . Φυλάττεται ᾗ βα- ρεῖν τοσιον οἷον, Φύω. θύνω" δύω, δύνω-- ἐπαν δὲ αἡ εὑρεὸῥ αλλεπάλληλον φωνΤεν, ἀλλὰ σύμφωνον πρὸ τοῦ Σ» περισπάται" οἷον, ὕκω, ὑνὼ οἵἴχω» οὐχ). «οὕτως ἄγω αγνῶ, καὶ ὠγιῶ, πλευγασμφ τοῦ κ. | ἐν τοῦ ὄγω, ο σηωωίνει το Ὃ τὸ | µακρόν".--- περὶ ὃ᾽ νὰ οὐρανὸς αὐτὸν ἀγινεῖν «φησιν ΄Αρατος.

3ο Άγιος] παρα τὸ άςω τὸ σέδομαιν ἄθιος «καὶ ὤγέος, εὐκτὸς, τέωιος» κοδορὸν εὐσεβής. ὁτὲ δὲ αλροὲν ὤγιοι.

Ἁγιων» ἀπὸ τοῦ ἐγκείσθαι ἑτέρῳ. ὀστέῳ το: «Ἕτερο, ἐγκῶν ποιὶ ἀγκών. 3 παρὰ τὸ ἔχω το ἐξέχω, ὁ ἐξέχων. ὧπο «δὲ τοῦ οἀγκολνν καὶ ᾿Αγκοίνη.

Αγκοντίδες αὖ ὑπηρέτιδες. ερήται δὲ παρα τὸ Ἐμηκονεῖ», ὃ ἐστι µετα σπουδής ἐνεργεῖ».

5 Ἁγιστία] ἁγιάςω ἁγιάσω, ἡγίωκα» ἠἡγάσμαι» ἡγίασαι, ἡγίασται ἁγιαστὰς, ἁγιαστία,. ἡ ἁγιωσύνην παὶ κατο συγκοπὴν ἁγιστία. :

᾽Αγκύλη, διὰ τὸ ἄνω αὐτῆς κποῖλαν.

38ο ᾽Αγκύρα., ἡ μὲν πόλις, προπαροξύνεται" ἡ δὲ τοῦ πλοίου, παροξύνεται. ἱ

᾽Αγηλομένη , αγαλλομένη » χαίρουσα.

ΑἉγηλαςευ», σώςει».

᾽Ἁγηλατίζει», διώκει», Φυγαδεύεω), ἐπιτάσσειν" οἱ δὲ, οτ- τωκίςει».

Ἄγημα, τὸ προ]ὰν τοῦ βασιλέως τάγμα" στον τῆς ἠΜακεδονη μη συνταξεως.

ΑἉγισμὸς» ώτραπος- καὶ ἀγιστία κορδάρευσις.

᾽Αγιάδαι, τόπος ἐν «λαρλωμηνίῳ καὶ οἱ βασιλεῖς ἀπὸ

{ο ᾿”Αγιδος.:. ιο ἐν α - ς

Ἁγίεω, τὸ το ἱερὰ ἐσθίδιν, -ἡ καρποὺν ὄνιοι τὰ κατα- τέμνει» τὸ ἄνατιθέμενο» δέρωα. 5

Αγκὼς, τας αγκάλας. ἀπὸ τοῦ. ἀγκώνος γώεται πάς:

οὐ δὲ, τὸ ἄρι-

ΕΤΥΜΟΔΟΤΙΚΟΝ ΜΕ Τ.Α.

πλεονασμῷ τοῦ ν-,

Α ΤΡ χο

.

ἐξ οὗ τὸ ὠγκαλ/ν, ἢ απὰ τοῦ ἀγκὼν, ἁγκάζω ναὶ ἀγκαλίζω ὃ καὶ βέλτιο».

Άγ. τὰ τοῦ ὀρῶν κοιλώματα απὸ τοῦ συγκεκλε] ἴσκλαι καὶ συνάγεσλαι ἐν αὐτοῖς τα ἑύλα. παρα τὸ «γω τ Φέρω, ἄγη' καὶ πλεονασμῷ τοῦ κ, "ἄγκη. ἡ παρα κέω κῶ, τὸ Φηλοῦν τὸ κεῖσθαι. γέγονεν ἄγκου, ἐν ὁ ἐστὶ συγάγεσ-αέ τε καὶ κεῖσναι. {ο

"Αγκιστρον] παρα τὸ ἄγω ἀκίστρον, παὶ ἄγιιστρον.

᾽Αγκύλον, στρεβλόν. μφι

Ἁγασιμμάνος ἣ κωτεχόμενου" απο μεταφοράς το»

Φύων, τῶν κατεχοµέγων ἐν τῷ ἀγκίστρῳ.

᾽Αγεύλον] παρὰ τὸ ἄγω γώεται ἀγιύλος. δεῖ δὲ γὠώσκειν. ὅτι τὸ ἀγκύλον σηµαίνει τρώς τό τε σκολιὸν καὶ πα- »οὔργο»» ὡς τὸ, ᾿Ὀδυσσέος ἀγκυλομήτεω: --- καὶ τὸ περιΦερὲς κατα σχημαν ὡς ἓν τῷ ἀγκύλα τόξα: ---- κοιν τὸ ἠσχυρὸ»ν ἂς ἐν τῷ, ἀγκύλα δ᾽ υάρματ' ἔδυνεν: ---- ὡς εὗρον ἐ ἐν ὑπομνήμασιν Ἰλιάδρς, τὸ κυ, Ψιλόγ. διατί; τὰ δια τοῦ υλος ὀνόματο διὰ τοῦ υ ψιλοῦ γράφονται οἷον πρωβόλος» (σημαίνει δὲ τὸν ποργοβοσκό») Αἰσχύ- λος, ἀγχύλος πλὴν τοῦ Μοϊλος ὁ βαθυς τόπος.

᾽Αγκυλομήτεω] γύεται. ἀπὸ τοῦ αἀγκύλον» ὸ σημαίνει το σκολιὸν, καὶ τοῦ μῆτις᾽ ὗπερ ωπὸ τοῦ μήδω τὸ βου- λεύομαι άγονο» Χλένεται δὲ οὕτωρ" ἀγκυλομήτης, ἄγήν- το λομήτου ποινὼς Δωρμιῶς ἀγχυλομήτα Βοιωτικῶὼς δὲ γα Αἱολριὼς ἀγκνλομήτοο" Ἰωνηέῶς ἀγκυλομήτεν" οἷον κοριοή.ὃ ους ν οιποτέχγου» σχολιο, Δούλου. οἱ δὲ, τὸν. ὀυνα- µενον περὶ τῶν αγκύλων καν σπολιῶν. εὖ βουλεύεσ-γα!.

Ἁγιυλοχείληο] τινὲς Φασὴ. ὅτι απὸ τοῦ χηλή, ὃ σηακύεε τὸν ὄνυχοεν γίνεται κατα τροπὴν Βοιωτων τοῦ } εἰς ει δ/ΦΦογγο». κακώς δὲ λέγουσιν᾿ εἰ γὰρ ἦν οὕτως, μέλ- λει σημ πίνει» παὲ αὐτὸ τοὺς ἔχοντας ἐπικεχακωέγους ὄνυχας᾽ ὧς τὸ, ---- αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἄγχυλ. οχεῖλαι: πο ο... εὑρίσκεται ἐν παραλλήλου τὸ αὐτο σημῇνοΥ” ὕπερ ἐστὶ ἄτοπον αλλὰ παρα τὰ χεῖλος καὶ τὸ ἀγκύ- λον γίνεται. σεσηκεέωται τὸ αγκυλόχειλ ος. κακῶς ὁὲσε- σημείωτα!. οὐ γὰρ. ἔστι σύνθετον, ἄλλα παρασυ»}ετον.

Αγλαὰ, τα λαμπ α΄ παρα. τὴν αὔγλην» ὅ ἐστι τη» λομ” πρότητα, ἐφ᾽ { τις αγάλλεταν" [] παρα τὸ άγαν ἄλλε- σὃοι, ἀγαλαδ μαὶ κατα συγχοπὴν. αγλαά. ἡ εὐφεῖε τῶν ἐνωκῶν τὸ ἄγλκον" καὶ ἀγλαὴ, καλώς πεκοσαημένγ.

3: Ἀγλαομητία, ᾗ µεγάλη βουλή: παρα τὸ ὠγλαὸν, καὶ 5ο

: μῆτας ᾗ βουλή.

Αγλαΐα, παρα το ἀἰγλαός" τὸ δὲ αγλαός, παρα τὴν αἴ- γλην᾿ λαμπρότης, κάλλος. καὶ Αγλαείσθαι τὸ καλλω- πίσεσθαι: αγλαίῳ, αγλαΐσω, αἀγλαῖῶν καὶ αγλα[είσαι.

Αγλευκής]. παρὰ το γλεύκος ἀγλευκής" αγλευκέστωτον,

Ὑ τάντὴ τοῦ αγδέστατον. } παρὰ τὸ γλυκυς πλεονασιῷ τοῦ ε, ἀγλευκής» ἀγδῆς, ὤπαλος, ὠχαριστος, ακαλής.

σαο,. Ὁ»

11

ἀἍ

Ἄγλιδες», ἐξ ὧν ἡ κεφαλὴ τοῦ σκορόδου αύγκειται' Ἰ 4ο σκορόόων πεφκλαί, αγλίόμε, σόροδα. ᾽Αγκαλιαγωγοὶ. οἱ ἀγκαλίό»ο ἄγοντες ἑν' πλοίο" 3 ἐπ)

Φρεµαατων. ἀγκαλιδοφόροι μὲν, αὐτοὶ: οἱ φιντος ἀγκαλιόοπῶλαι δὲ, οἱ πιπρασποντες.

ΑἉγλίτης, ο/κέτηο.

᾽Αγμοὺς, τοὺς ὀρεροὺς. καὶ κρηανώδειο τόπους" Ὁ ῥηχίαν. περι2ραύσεις, Ὠποῤῥώγες. καὶ ἅγμα, σύντρίαωα. οἱ δὲ, πάγου.

Ἁγνός] παρὰ τὸ. ἄζω τὸ σέβομαι, ἄξων ὧγόε, ἀγανόον πα) ἀγγνός" καὶ κλήνεται ἀγ»οῦ. ἠγου», ὁ καθρὰς καὶ 5ο σεβάσμιοο. τὸν γαρ ἄγνον πάντες σεβόμεθῳ-

Αγνὼο, παροὲ τὸ γνόω γνώσω γνώς καὶ μετ τοῦ στερ]- ποὺ ἃ ἀγνώς" οἱανεὶ ὁ ἄγνωστος καὶ αμα θής' καὶ κλί- γεται αγγῶτος.

τκ ΑΓ

Άγνες, τὸ Φυτόν" παρὰ τὸ τοὺς ἐσ.δίογτας ἀγόνους τη- ρε, ἄγονον τι ὄν., Ἶ παρα τὸ εἰς ἀγνείαν συντελεῖνν ἐσθιόμενον καὶ πινοµενον., ἔτι δὲ καὶ ὑποστρωννύπενον' ὃ καὶ λύγον καλοῦσι" τὸ τῆς σωςροσύνης ὀγλωτικὸν, σαι ἡδονῆς σβεστικό». Φασὶ γαρ : αὐτὸ ἐσθιόπεγον σβεν- γύναι τὴν Φλόγα τοῦ ἡδονῶν. ἀγνὸς δὲ λέγεται ὁ κα- Φαρὸς ὀξυτόνως. παρα τὸ ἁγά ζω ὤγανδο καὶ γατὸ συγκοτ}ν αγνός, ὡς παίζω παιδνός. οὕτως Ὡρίων. Ἄγνοῦν παρὰ τὸ νοῶν καὶ πλεονασμῷ τοῦ γ γνοῦ, κο) μετα τοῦ στερητικοῦ α ἀγνοῶ.--- οὐδέ µιν Ἔρη ἠγνού- σεν: --- οὕτως Ὠρίω».

Άγνυμεν οἷονν ---- παταγος δέ τε ἀγνυμενάων --- συντρ:- βομένων. γίρεται ἀπὸ τοῦ αγγύω. ἔστω ἄγω τὸ κλῶ" μα) ἀγγνῶ, ἀγνύω, καὶ ἄγγυμι. καὶ περιαγνύμενος, ση- µαίνει τὸ περιτριβόµενοςν περικλώµενος.

᾽Αγκαλίδες, αἱ των Φρυγάνων δέσμαν" παὶ ᾽Αγκαλαι, οἱ βραχίονες" καὶ ᾽Αγκαλὶς, ἄχθος καὶ ᾿Αγκαλίζε», ἄγχειν, } ἄναβασταςει».

᾿Αγπιστροφάγος, Φιλάργυρος. ᾿Αγκιστρεύεται, Φγρεύει.

᾿Αγκόνους, διακόνους, ὑπηκόους, ὀούλονς.

᾽Αγατήρ» δεσμός ' καὶ ἀγκτῆρες, οἱ ἐν τραχήλῳ τόποι, δὲ ὧν ἄγχεσθαι συμβαύνει.

αο ᾽Αγκύλη, τοῦ ἀγκῶγος ᾗ καμπή" καὶ οἱ ἀκοντιστοὶ, Ἁγκυ- λιστα{.

᾽Αγνωμοσύνη, ἄναισ.»ησίαν ὤγνοια, ὀλιγωρία” καὶ ἁγνώ- βων, ἀνκίσ-ητος» ἀνόγτος, ἀἁλόγιστος, ἁμαρτάνων.

᾽Αγὸς, ἡγεμών᾽ παρὸ τὸ ὦγειν τοὺς ὑποτεταγμένους᾽ ᾽Ααφ) δέ µιν Κρητών, ἀγοὶ ἡγερέ-λουτο.

Ἂγος, σημαίνει ὀυο” τὸ τε καθαρὸν, ὅπερ κυρίως". τὸ ῥυπαρὸν, κατὰ ἀντίφρασω.

᾽Αγκὼν, ὁ ἄγαν ὀστώδης τόπος" ἡ διὰ τὸ λκώγισθαι τὴν χεῖρα, οἷον ἄγνυσθαι" ὤοπερ γὰρ παρα τὸ πολλὸς γί- Ἠεται πολλοστὸςν οὕτω παρα τὸ ἄγω αγὸς παὶ αγοστός. οὕτως λρίων ὁ ἐτυμολόγος. ἡ τὸ ἑχτὸς τοῦ ἀγκῶνου, παρὰ τὴν συναγῶγὴ» καὶ τὴν ἐπίκαμψο τῆς χειρός ἣ παρα το ὀύνασθαι τούτῳ τα άγχειν.

κρως, ὄνομα" παρα τὸ γόνος. βαρύνεται μὲν ὁ γεννή- «εἰς, ὀξύγεται δὲ ὁ γεννήτωρ" ἐ οὗ. πλεονασμῷ τοῦ

12

το

καὶ

3ο

υμ γουνόρ ὁ γενγήταιὸο καὶ κάρπιµος τόπος" Τουνῷ ἁλωῖς. "Αγαμος] τὸ δὲ ---- ἀγαμός τ᾽ ἀπολέσθαι: --- ὁ τε σύνδε-

σμος ἀντὶ τοῦ ἢ ὀμεςευντικοῦ παραλαμβάνεται, ἤτοι, ἡ καὶ γεννηνεὶς προ Ύκμων ᾽ἀπολέσθαι.

4ο Αγον, Ἰωνικῶς αντὶ τοῦ ἦγον᾽ ῥῆμα ὁριστικὸν, χρόνου 3 παρατατικοῦ. τομητικὸν ρ ἐστι καὶ ἔστιν αναύξητον, βραχὺ ὄχον τὸ α. καὶ ἄγον Δωρικῶς τὸ αὐτὸ, κατὰ τροπήν τοῦ Ἡ εἰς ἅ μακρόν. τὸ γὰρ ἀνόλουθον ἔστιν Ἴγον.

᾿Αγορὴ , καὶ οὐτὸ τὸ ἄθροισμα, καὶ ὁ τόπος, καὶ ὁ λό- γ2α παρὰ τὸ ἀγείρω τὸ ἀθροίζω καὶ ἐνκλησιάζω» Υ/- νεται αγορή' ὃ σημαήνει ἐκκλησίαν, συνέδριον. τὸ δὲ ἀγείρω, παρὰ τὸ ἁγω.

᾿Αγορεύω, παρα τὸ ἄγορα” τοῦτο δὲ. παρὸ τὸ ἀγείρω. τοῦτο παρα τὸ ἄγω καὶ τὸ εἴρω τὸ λέγω, ἐν ᾗ πρὸς τὸ λέγε; ν συνα2ροίζονται.

᾽Αγορκασθαεν ἐκ τοῦ «γορω. καὶ περισπἄται. τὰ γὰρ εἰς ρω λήγοντα ῥήματα τῷ ο παραληγόµενα περισπάται οἵον, ὀημηγερῳ, ἀλληγορῶ. ἐγρηγορῷ. οὕτω καὶ ἀγορῶ. ἔστι δὲ τῆς β τῶν περισπωµένω». ἐξ οὗ ---παισὶν ἐοι- κότες ἀγορέασθα: τσι ὀημηγορεῖτα.

᾽Αγοράςω, ποτὲ μὲν ἐπὶ τοῦ ἐν ἄγορξ ἐμβαάλλω καὶ δια- τρίβω" εἴρητωι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀγοράζειν.

5 ᾿Αγορήνδε, τουτέστιν αἰ; τὴν ἀγοράν. ἐπιῤῥηματικὴ ἡ

2ο

ΕΤΥΝΟΛΟΤΙΚΟΝ ΝΕΤ Α.

ΑΤΡ.

σύνταξις ὥσπερ. εκκδον εἰς τὸν οἶκόν' καὶ Αθήναςξ, εἰς Αθήνας. «

᾽Αγορήδε» ν -διατί περισπᾶται ἐπειδὴ) τα ἀπὸ ὀξντόναν ἦ περισπωκένων πιεθαγάµενα εἰς }εν ἐπιῤῥηματα πρὸ μιάς ἔχουσι τὸν τόνον" γήθεν, ἀρχῆθεν, οἐγορῇ Φε».

᾽Αγερανόμοι . οἱ τὰ κατα τὴν ἀγορὰ» διοικοῦντες ἄρχοντες.

᾿ΑἈγορὰ, ἑφορεία, ᾗ σύνοδος ἡ πρὸς τοῖς κογοῖς ὅροις γι- γομένη τῶν ἀστυγειτόγων: οὗ οἱ οµοροι συνιόντερν πξερ) τῶν. κοινῶν ἐβουλεύοντο.

Ἄγρα. Δήμητρας ἑερὸρ λέγεται. καὶ ἡ θήρα. λέγονται ὲ πληΦυντικῶς καὶ οἱ τόποι.

Ἄγρεφῶν» εἶδος δίκης, κατα τὼν ὀφειλόντων τὶ τῷ θημο- σίῳ, καὶ ἀπογεγραμαένὼν μὲν απολειφέντων δὲ πρὶν ἀποθοῦναι" μὴ ἐφείλοντας.

Ἄγρει, αντὶ, τοῦ ἀγε" ἢ λάβε παὶ φέρε.

ἸΑγρεὺς,. ὁ ἤρως" εἴρηται παρα τὸ ἐν ἀγρῷ ολλώςς ἀπὸ γὰρ Κυρήνης καὶ Απόλλωνος ἦν.

"Άγριος, ὁ ἀνήμερος. προπαροξύνεται, καὶ δι τοῦ ͵ γρά- Φεται, ώτὸ τοῦ αγρὸς, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ αγρεῖος, ὁ ἐν ἀγρῷ ὀιτώμενες, τοῦ δια τῆς ει κους γρα- Φομένου καὶ περισπωμέγου.

᾽Αγρυπνία] παρὸ τὸ ἀὔπνος ἀὐπνία" καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ γρ ἀγρυπνία.

᾿Αγρόμενοι, ἀγειρόμεγοι. ἀγείρω» καὶ κατὼ ρκὴ ὥγρω" ὥσπερ παρα τὸ ἐγείρω ἔγρω.,

Αγρὸο; παρα τὴν ὤγρανν ἐν, ᾧ γίνεται" ἣ παρὰ τὸ αρῶ τὸ αροτριῶ αρὸς καὶ . ὠγρός.

᾿Αγροτέρη;» ρα απὸ τοῦ. ἄγ ος” ἀγριώτερος γὰρ ἦν ἄν αλλο παρὰ τὸν ἀγρὸν Ὑρότερου πεποίηται. ἅπαρα- σχημάτιστον γάρ. οὕτω Φ/λων.

᾿Αγροτέρας ἐλάφους, ἀγηροτέρας μα κατὰ συγκοπὴ», ἀγροτέρας' μὲ τὸ πολύχρονον τοῦ «μου. ἂς ὁ χρησμὸς ὀγλοῖ" Εννέα γὰρ ζώει γενεὼς λακέριζ κορώνη Ἂν. δρων γηρώντων” ἔλαφος δέ τε τετρακόρωνου: -- ἡ] ᾱ-

γριωτέρας» καὶ κατὰ συγκοπὴν αγροτέρας.

Ἀγροιώτης, ὁ Αγροίκου. ἔστιν ἀγρὸς αγρότης, ὡς ὀῆμος δημότης καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι ἀγροίτης ούτως Ωρίων" καὶ κατ ἐπένθεσιν τοῦ ω ἀγροιώτης.

12

᾽Αγρίφην σημαίνει τὴν σκάφην. } ὑποδοχὴ, η, σκαφίον.

᾿Αγρὸς, παρὰ. τὸ ἄρην, ὃ σημαίνει τὸν σίδηρον΄ ὁ τῷ. δἷ- ὁήρῳ τεµνόμενος.

"Αγρίοι, οἱ παιδερασται᾿ ἦτοι ὅτι ἄγριόν ἐστι τὸ πόθος κ ἡ παιδεραστέν ἡ ὅτι ὁ Πὰν ἔνοχός ἐστι τοῖς τοιούτοις" δια τοῦτο γοῦν καὶ τὸ αἰδοῖον ἄγατεταμένον ἔχει. ιόαβα δὲ ὁ Παν ἄγριος Φεός, ᾿Αγρῆοι δὲ καὶ οἱ ἀγροῖκοι.. .

᾿Αγόρευσις, λόγος αγορήτατος» λογιώτατος καὶ τν ΗΝ τάς, τοὺς ἐν τῇ, ἄγορᾷ αναστρεφοµένους. καὶ Ἄγορη- γοὺς ὀλκάδας , τὰς ώνια ἐπαγομένας.

γι, ποιμένες" καὶ Αγραυλία, δυραυλία καὶ ἑργαία. ᾿Αγρεμῶν, Φρευτικός,

΄Άγρευμα, εὕρεμα" καὶ τὸ εἰλημμένον σηµαίνει" καὶ πκτή-

µαταν σκῦλα. καὶ ᾿Αηγρεῦσαι τὸ λαβεῖν. ἨἩγροικεύσω, ἠγροιάν.δης,

᾿Αγρηνὸν, ποικίλον» ἑρεοῦν, «ὀικτυοειθές" καὶ ἔνδυμα δὲ ποιόν. '

᾽Αγρὸς, ὁ ἔξω τῆς πόλεως χῶρος. ᾿Αγρώσσω] παράγωγος ὁ χαρακτήρ. ἀπὸ τοῦ ἀγρὸς ἀγρώσ-

σω. τὰ γὰρ ὁύο σσ τα ἓξ λαμβάνουσι Φωνήεντα" το

δὲ ο οἱ λαμβάνουσιν οἷον τὸ ᾱ, παρα τὸ άλλος, αἆλ-

λάσσω᾿ τὸς, παρὰ τὸ πῦ ππυρὸς, πυρέσσω". Γπτήσσων τὸ ή’ Φειόσσω, τὸ νι" άνευ. τὸ απαντλῶ, τὸ υ’

ἐνίοτε δὲ καὶ κατα τῶν ἐγγραφόντων τους

το

4ο

ὌΑγραυλοι, οἱ ἐν ἀγρῷ αὐλιςόμενοι ὕπαιθροι, ἔρήμοι, ἄξε-

πα

3ο

1”

Αγρωστα), οὗ κυνηγέται, ἀπὸ Ἄγρωστις, εἶδος βοτανης. ἔστιν ἔδω τὸ ἐπδίω' ὁ

"Άγορις . παρὰ τὸ

ΑΤ

ὀνειρώσσω ἀγνώσσω, τὸ ω. ὥστε ἔχει μὲν δοῦναι τὸ ο, οὐκ ἐν παραγωγῇ δέ. τὸ γὰρ ὄσσω ἀπὸ τοῦ ὅπτω γέγονεν.

τοῦ αγρώσσω.

' µέλλω», ἔσω: ὁ πρναίμες; ἦκα: ὁ παλητικὸς ν ὖσμαι' τὸ β. ἦσαι" (τὸ γ, Ἴσται' καὶ ἐξ αὐτοῦ ἧστιᾳ. καὶ ἔπει- ὃ) τὰ ἀπὸ τοῦ παν ητικοῦ παρακειιέγου γινόμενα ὀνό- Ἱματα συνάρχεσὃαι Φέλουσι τοῖς ἰδίοις ἐγεστῶσε, γίνεται ἄστις καὶ μετα τοῦ ἀγρὸς, ἀγροέστις καὶ συναιρέσει τοῦ ε παὶ ον ἀγροῦστις καὶ τροπῇ Δωριιῇ τῇο ου διφΦόγγου εἰς ω μέγα, ἄὤγρωστις.

Αγυιὼ, ἡ ὁδός παρὰ τὸ ἄγω τὸ πορεύομαι. τὰ δια τοῦ

νι Φηλυκὰ ὀνόματα ὑπὲρ β’ συλλαβας προπαροξυνόμε- γαυ τῷ. Φέλει παραλήγεσθαι: οἷον, ἅρπυια» αἴδυμον ἆγοιαν ὨὩρείόυα, Ειλείθυια. σεσημείωται τὸ μητρυμὲν καν ὀργυιὰ» καὶ αγυια ἡ ὅδος, παραληγόµενα τῷ ε καὶ ὀξυνόμενα” ἀναλογώτερο» δέ ἐστι τὸ ἅγυια.--- µέσην ἐς ἅγυιαν ἠοῦσα.

ἐγεύρω | ἐξ οὗ καὶ ἀγορὰ γόεταιν καὶ

: αγορῷ ῥήμα" ἐξ οὗ ὄνομα Φηλυκὸν, ὤγοριο" καὶ τροπή

3ο τοὺοείςυ, ἡ ὤφρομσις.

4ο

2ο

19

Αγχίαλος» ᾗ μὲν πέλις, ὄξύγεται"

τὸ πλησίον τῆς

αμα. λωποδύτας, ἐπαῖται, Φιλοκερδεῖς. καὶ ἀγύρτηςι

ε) ]όος βώλου, καὶ ὁ ἁλαςω», καὶ ὁ ἁπατεών παρὰ τὸ ἀγείρων. τὸ περµἔναι καὶ περιοστεῖ, ἐπὶ μμ. ἢ ἑτέ- ρῷ τινὶ τοίιουτῳ. λέγονται δὲ ᾽Αγυρτικὸ καὶ τὰ χυδκῖα Ψεύσματα,

ὁ δὲ παρα»αλάσσιος τόπος, προπαροξύνετοι.

᾿Αγχαυρόν οἷον Ἠμος 9) ἀνέρες ὕπνον ἀπ᾿ ἐφαλμῶν ἐβάλοντο ᾿Αγρόται" οἷτε κύνεσσι πεποιθοτες. οὔποτε σύχκτα ᾿Αγκανρὸν Ἀνώσσονσι», ἄλευάμεγνοι Φέος Ποῦς: --- σημαίνει δὲ τὸ καλούμενον λωκόφως, τὸ ὀρ2ρρ)ὸν, αΌρας ἀγχέαυρος ν κδὲ ἀγχανρός, αὐρα δὲ ἡ μέρα. οὕτως εὗρον εἰς το σχόλια τῶν ᾿Αργοναν- τικῶν τοῦ ᾿Απολλωνίου.

᾿Αγχιστήγη᾽ ἀπὸ τοῦ ἄγχιστος ἀγκιστῆγος κα) ἀγχιστήη.

τὸ δὲ . ἄγχιστος, ἔστων ὑπερθετωκόν γόγεται δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγχοῦ ἀγχότερος, αγχίων ἄγχιστος. καὶ ᾿Αγχιστίνδη», το κατὰ αγχιστία».

᾿Αγκη] παρᾶ τὸ αγχοῦ ἀγχόδι. γκι κατοὶ συγκοπήν. σή-

μένει τὸ πλησίογ. τὰ παρα τὸ ἄγχι. καὶ ἐρι καὶ ἄριν καὶ τὴν άμφι καὶ ὤντιε καὶ ἐπι προ)έσεις ν δια τοῦ ͵ γράφεται ᾿ αρίθηλος ἐρμβρεμέτης, αμφίῤῥυτος ὤντί- ὀεος, αγχήθεοο ἀγχίσης, αγχέµαχος- τὸ Ὕοὲρ ἀγχέμα- χος ἐτράπη δὲ εὐφωνίαν, τὸ ι εἰς. ε. τὰ δὲ παρροὲ τὸ άγκι σύνθετα εἶσε, χωρὺς τοῦ ᾿Αγχίσηο. ἀπὸ γαρ τοῦ ἀγχι παρήχθη» καὶ ἔστιν ἁπλοῦν. ἄλλωο. τὰ δια τοῦ 1σήο διὰ τοῦ κ γράφεταεν ᾿Αντίσης, ᾽Αμϕίσῃς, ᾿ Δγχί- σης. Ερίσης ὄνομα κύριον» Κνρίσης ποτακιὸς Κελτικης” Τιπενίσης, ἑθνικόν. ᾿Αγκμνεφής: ἦν ἀχλής,

᾿Αγχηστήαι, πλησίον ἄλλήλων καὶ πυκνα), παρὸ τὸ

Δ)

ἀγχοῦ. σης, παρα τὸ ὄγχι (τὸ ἐγγὺς γενέσθαι τῆς ᾿ΑΦρο-

της.

᾽Αγχέμολον., ἐγγύο” παρὰ τὸ ἄγχι καὶ τὸ μολῶ. κ ᾽Αγχιτέρμω», ὁ γεύσω», παρὰ τὸ ὠγχι, ὃ σηµαίνει πλη-

σίον. μαὶ τέρμων, ὄρος,

πο ᾿Αγχικαχητὴς, συσταδη» καὶ ἐκ τοῦ σύνεγγυς μαχόμενος.

Άγχω, παρὰ τὸ ἀγω, πλεονασμῷ τοῦ χ. οὐδὲν γαρ ἐστω

ἄλλο το ΥΧΩ» αλλ’ ῆ αγω, το τὴ» Φαάρυγγα συνυόγω, πνίγω. ᾿Αγχε δέ μιν κεστὰρ έμαο.

᾽Αγχώμαλον, παρὰ μικρὸν ἴσα ἐγγὺο τοῦ ἁμαλοῦ». ἀπὸ

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ

ΜΕΤΡΑ, Α ἃ τή τοῦ ὄγχι, ὃ σημκίνει τὸ ἐγγὺς., καὶ τοῦ ὁμαλὸν γέγονε. τα δὲ παρ τὸ ὁμαλὸο συντιθέµενα ὁμὶ τοῦ μεγᾶ- λου γράφεται" οἷον ανώμαλος, χατώµαλος, καὶ ἀγχω-

µαλος. ᾿

᾿Αγχλάσας, αναχαλάσας, ἀνακουφίσας» ανα βαστάσας,

"Αγω σηµαίνει

: τὸ πορεύομαι» ὡς τὸ, Λαοδίκη» ἐσά- Ύουσα δυγατρῶν οἶδος αρίστην: -- καὶ τὸ κλάνω" ὡς τὸ, "Αξον δ) ἔγχος Διομήδου: ----,παὶ τὸ, φέρω, ὡς τὸ, Ες ᾿Αγαμέμνονα ὁτον ἄγον κεχαρηότα νίκη: -- καὶ αγὼ περισπωµένως τ τὸ ἐκπλήττομαι, συζυγίας β᾿ γύε- ται δὲ ἐκ τοῦ ἄγη, ὁ σηµαίνει τὴν ἐκπληξιν.. το γὰρ της β συζυγίας τὼν περισπωµένων ὡς ἐπὶ τὸ πλείστον ἀπὸ τῶν εἰς η ηλυκῶν γόεται.

20

Ἁγυιεὺς, ὁ πρὸ τῶν φυρῶν ἱστάμενου ἐν σχήµατι πίονος, 59

καὶ βωμός.

Αγυηήται, κωμῆται, γείτονες. Άγιρι, σύνοδος, συναγωγὴ στρατοῦ. Αγχήρις» ἐγγός.

Ἄγκι

βωθὴο, ἡ μὴ ἔχουσα κλύσμα Φάλωσσα, ἆλλ οὐ- οὺς βνθδόν' ἡ ἐγγὼς. τῆς γῆς βαν εἷα.

᾽Αγχίβιον . μέγα ἐγγύς.

᾽Αγχιβλὼς» ἄρτι παρών.

᾽Αγχίστροφος ᾽ εὐμετάβολοο.

᾽Αγωνισμὸς, ἀντιλογία., ἀγωνία. καὶ ἡ ἄθλησις.

᾽Αγώμενος, αυμάζων, ἑκπληττόμενος

᾽Αγωνία.

οἷον» Ἠνορέην ὑπέροπλον ἀγώμενου: ετ-- ἐκ τοῦ ἀγάω ἀγὼ τὸ Φαυμάζω. ἐπὶ τοῦ εἰς ἀγώνα Αέλλοντος κατιέναι᾿ κατα- χρηστικῶς ὁὲ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἁπλώς Φόβου. οὕτως ἀλρίων.

Αγών. ουχ, εὗρον αὐτοῦ ἐτυμολογίαν ἐγὼ δέ όγμε παρὰ

τὸ ἄγω γίνεται ἀγὼν, ὁ Φέρων πολλή» ὀχλησιν καὶ αθημογίαν. σημαίνει ες ἄγὼν, ὁ τόπος Λείηγναν δὲ χο- ρὸν» κἄλον ὁ᾽ εὕρυνα» ἀγώνα -- ἀγῶν καὶ τὸ πλήη- ος των ετών" Άντο «δν ἀγῶν: --- ἀγὼν παλ. τὸ ἄθροισμα ΄Ἠρη μὲν μετ αγώνα υεῶν» καὶ Τ{αλ)λὼς Αθήνη: -- αγὼν καὶ τὸ ὦθλον, καὶ ὁ ναός 2εἷον. δύ- σονται αγώνα. οὕτως εὗρον σχόλια ἐν ὑπομνήμασιν Ἴλ ιᾱ- δος. ἐγω δὲ εὗρον τὸν αγῶνα ἐτυμολογούμεγον οὕτως. αγων λέγεται ὁ κυκλοτερὴς καὶ γωνίαν οὐν. ἔχων τό- πος. οἱ δὲ, ἀπὸ τοῦ συνέγεσ-αι.

᾽Αγωνιστηριον, τόπος ἐν ᾧ ἀγωνίοντας" τα, ἔπανλα.

το Α ΜΕΤΑ ΤΟΥ δ.

καὶ ᾿Αγωνίσμα-

᾽Αδαχήμων, άπειρος» ανεπιστήµω». ἀπὸ τοῦ ὁκίω τὸ αν»

άνω» δαῷ δχήσω. δαήμων. καὶ :αδχήμω». ὁχίω ὁκῶ, συστολῇ τοῦ ε, καὶ κετα»έσει τοῦ τόνου: ᾿Αδαξῆσαι, σηακήει το πκνῆσαι" καὶ ᾿Αδαγμός» ὁ κνησμός.

ἸΑδεὲς., ἀφοβον. ὧπὸ τοῦ δέος, ὀ σημαίνει τὸν Φόβον. γί-

γεται δεῄο» καὶ ἀδεής' τὸ Φηλνκὸνν αδεής' τὸ οὐδέτε-

ον, αδεὲς. καὶ πλεονασμῷ ἑτέρου ὃ, θόδεές.

᾿Αδελφὸς] δελφὺο λέγεται ἦ μήτρα: πχὶ μετα τοῦ α τοῦ

σηωκίνοντος τα ὁμοῦ, γίνεται αδελφὸς οἱονε) ὁμόδελ- Φός τις ὢν, ἐκ τῆς αὐτῆς δελφύος., Ἴγουν μήτρας. καὶ ᾿Αδελφίζεν,. τὸ ἄδελφον καλεῖν- Ἱστέον, ὅτι τοὶ εἰς δους λήγοντα εἰς ου ἔχει τὴν γενικὴ», οἷον ὄδελιθι- ὁούς αδελφιδοῦ, Φυγατριδονο Φυγατριδοῦ. Ὑέγονε δὲ απὸ του αδελφίδεος καὶ Ἀυγατρίδεος κατα; συν ποπήν " οὐχ» ὥς τινες λέγουσε, τὸ ἑναντίον, ἀπὸ τοῦ ἀδελφιδοῦ οὔτν ἀθελφίδεος. οὐδέποτε γαρ, εὐθεῖα δαλύ ύεται., τὸ γκο εἰς, πξεις πλεονασαῷ ἔχει τὸ ε. πρὸς ὁὲ τοὺς λέγοντας,

4ο

5ο

10

το

ὅτι, εἰ γέγονε τὸ αδελφιδοὺς. καὶ θυγατριοῦς οπὸ τοῦ χο

αδελφέδεος καὶ «υγατρίδεου» ἔδει ὀξύνεσναι, λέγε,

τό Α ἃ ὅτι τρὸς τὸν χαρακτῆρώ τῶν εἰς ους ἁπλῶν περισπω- μέν αμ. - ἳ

᾿Αδέκαστος, ὀήκαιοςν. αδωροδόκητος. παρα τὸ ὀγχω. δν. θεγμαι Δεκαστός' καὶ ἀδέκαστος» ὁ μη φιόμηος πρὸς ωπον δώρα.

Αδευκὴον ὁ ἄγναστου καὶ ἀπροοδόκητο:. παρὰ τ τὸ δείκω τὸ δεικνύω. δεικὴς καὶ ἀδεικής' καὶ τροπύ τοῦ ι ῳ ἀδευκής. « Σε 9 [χ . ἐν | ψ αώθοιῶν ῥλο

σθεὶς, Μοίρων ἀνέπλησε' τὴν γὰρ Φέωις οὐποτ' ώ σε Θητοῖσι" πᾶντγ. ὁ- περὶ μέγα τέπταται Ἕρχος. τὸν. ὀόκενον ἀδευκέος ὄχτοθδι άτης, απεοικυίκον ἀπ.

Ξεκρᾶς. ὀεύκος γαρ. τὸ γλυκύ' ὅδεν καὶ Πολυδεύκης ἐκλή- ο. καὶ γὰρ ων εὐεργετικώτατος ἦν] ααιὶ ἁπαλανατι-

εἰρν μετα τοῦ αὐαλφου τοὺς, γαύτας σωςει. - ᾽Αδέψητον, ὠμὸν, ἀνέργαστον. ἀπὸ τοῦ νά ὀεψήσω᾽

ἀπὸ τοῦ ἕνα, ἀπὸ. τοῦ ἐξ ον Ἐν ἄδε ὁ

3ο

Αδεῖνι τὸ ἀρέσαι ἀπὸ τοῦ ἆδῶ . τὸ ο δδαν ὁ µέλλων ἤσω, ὁ β' ἀόριστος τον, "Ἔκτορι μῦνος: --- ὁ μέλλων β' δω" Φκτον ἀδεῖν, οἷον τὸ δἷς ἡδονὴν κινεῖν. λέγεται δὲ καὶ το πονεῖν. μαὶ ἡ δεῖνα.

Αδην τὸ κεκορετµένως» καὶ εἰς πλήρωσιν ὦγον. έστιν. ἕω τὸ ὀγλοῦν τὸ κορενγύω» ὡς τὸ, ἐπεί ἑῶμεν πολέ, µειο:--- ἓξ οὐ παοάγωγον ἔδω καὶ ᾖθω” καὶ ἆδην ἐξ

αὐτοῦ. ὀήλοῖ ἐὲ καὶ τὴν ἡδονήν οἴον--- ἤσατο ὁ) αἰνῶς, ἀντὶ τοῦ ἑτέρφφη. λαμβάνεται δὲ καὶ τὸ τερφθήναι ἐπὶ τοῦ κερεσθήναι". οἶονν Αὐτὰρ ἐπεὶ σίτοιο τ υή

ἀπὸ τοῦ ἄω ὦ, ἄδις ᾧς, ἄει ἆ, τὸ δηλοῦν τὸ αὐτό" "οἶον, ΄Ασεν ἐν Τροή τωχέας κύνας: --- Ὑήεται ῥήμα- τικὸν ὄνομα ἦδος, καὶ ἆδοο. καὶ ἄδην ἐξ αὐτοῦ. οὕτως Ωρίων.

. μα ἄπονος, ἀπαδής, λέγεται δὲ καὶ τὸ “Ἆ τῷ χρῦ- νω στεῤῥότατον καὶ ὁ ὑοσκύαμος παρα. τισ, παὸ -ὄρορ,

"Α4δΙΣ, μέτρον μα κι ο

"Αδεια, αφοβίαν εὐδία". ᾿Αδείῃ. αἀναίδεια, ἀφοβίν. καὶ ᾿Αδερήον ἄφοβος, α μετ: καὶ ᾿Αδεισία, κενό

7ΑδελΦὰ ὃ ὅμοια,

Ἀδελφίζεινν, τὸ τιμᾶν ὡς ἀθολφό»,

49

᾿Αδελφὸν, τὸ κοι-

17 νόν" καὶ ᾿Αδελφιδία, κονωνία. ᾿Αδελφιοοῖ, οἱ ἄδελ- Φών υἱοί.: ᾿Αδένες, συστροφα} σαρκώδεις περὶ τὸν τράχηλον ναὲ βου- βῶνες.

᾿Αδεύητον. Χ:λ ἐπὸν. ἡ οὗ ἄν τις ἐπιδεγδείη. ᾿Αδευκεῖ ἀπεοικότι. ἡ ἀδευεῖ, ἡ αἰσχρῷ. αδευκὲς, ἆμορ- 5. Φον, ἄγνωμον, οὐκ ἐοικὸςν χαλεπὸν, αν όμρθον ἄνοί- πειον. ΄ ᾿Αὐημονεῖν» ώ καὶ πνυμνη ωΏριναν ᾿Αδημονή. Φαῦμα.

το ᾿Αδγνέωςν ἀδόλως καὶ ἁπλώο" ὴ χαρὶς βουλῆς.

-Αὀ ὁσν ἄχαχονν προ" όητον.

"Λι , παρ τὸ ὁήν τὸ ἐπὶ πολύ᾿ στικοῦ -α ἀθόην. πλεονασμᾷ τοῦ ὃ,

ΑδγΦαάγος] παρὰ τὸ άδον τὸ δαψιλῶςν καὶ τὸ Φήγω ἡ Φαγεῖν. ἀδηφΦαγος, ὁ ὀκψιλῶς ἐσθίων,

"μιδης. Κωρίον αφεγγές« σκότους αἰωνίου καὶ ὦόφον πε- πλγρωμένον, παρα τὸ εἴλω τὸ βλέπω, εἶόγς" καὶ μετα τοῦ στερητ:; Ιοῦ αν αείδηςν ἐν ᾧ οὐδὲν βλέπομεν. ὤδης γάρ ἐστιν } σκοτεινὴ οἰχία. καὶ κράσει τοῦ ἄλφα καὶ 5 εἰς ἄλφα µακρὸν, ἆθης' καὶ µάνει τὸ κε. προςγεγραµ-

ένον.

᾽Αδήνότός, κεκµηκότες, δαμασφέντες, αὐγμονοῦντεςν τουτέ- στι ὑπὸ κόπου ἀγδῶς διακδίώθνοι. αγῶ οὖν ἀγδήσω.

᾿Αόῄωτονν ἀπορθητον' παρα τὸ ὀψώ, ὁ σημαίνει τὸ πορὸ ὦ.

καὶ μετὰ τοῦ ἆθροι-

30

ΒΤΊΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕ ΤΙΑΓ

καὶ τὸ ἁπαρέι- '

ΑΔ 16

ο γλυννον τὸ ὁαίω τὸ κόπτω, άψι πῦα εἰ ή ως ῳ πα περισπώµένον τ τόνὸν ω) κο

᾽Αδινός] παρα τὸ ἄδην λημο ν μα ον. σπα λειπτος., το συγκριτικὸν »ώτερος. παρὰ τὸ

ο ῥημαν .ὁ σημ κει ὁ τὸ ἁδιαλείπτως καὶ πλήρες, ἐν ἀδινόρ τὸ θγλυκὸν ἁδινή. καὶ αθινῶνν καὶ ἀδινάων. τὰ ὁὲ εἰς νος ἐξύτονα ἀπὸ ἐπιῤῥηιάτων . γινόμενα διὰ

«ποὺ. γράφεται: ἄθηνν- ἀδινός᾽ μα πυκωός. καὶ αἲι-

τωνῷ μή, δω, τῷ οἰκτρῷ», παρὰ. τὸ ἆθην, ἡ ἀρδην. ας υρώτερον ». ο] «ὐροως, η οἰκτρότερον. --- μελισσάων

σάωνν τῶν ὁμου καὶ αι λρόωο πετοκένων. ἀδινα αὐλα, τὰ μη μεγαλα. σηµαίνει δὲ ᾗ λέξις καὶ. μμ ν οβ κτρὸν, ἁπαλόν.

Αδήριτος, Χωρὶς μάχης καὶ ἀφιλόνεικος. εκ τοῦ ὄὅρις ο 45 ρω: ὁ παδητικὀς, παρακείµενος ὀεδήριμαι" τὸ Υ. δεδή- ριται" καὶ ἐξ αὐτοῦ. ὀγριτής, Μα). ἀὐγριτού. τὰ. δὲ -ὁμὲ τοῦ ἴτου ὠποστρέφονται τὴν. 8: ὀΦΦογγον μας, εἰ μὴ ὡσι συνὔετΏ παρα. τὸ κλειτός, . ον νι ἄναρχον ααὶ ἀφύλακτον.

. µέτρόν τι οἷωοιι τετραχούνριον.

τν ου. ὄνομα δίκης κατὼ τῶν ὁπωσοῦν ἁθικούντων, ας

δὲ δίκης τὸ τίαηµα αργύριόν ἐστιν . υΜποτιννύμανον απλόῤόνι ,

᾽Αδμολήι] ταρα τὸ δω τὸ γιγώσκω. Ίδμων Ίδμονος" λωο αν καὶ αἰῤμονία καὶ μνωςε καὶ αροπᾷ ἀδμολή, ἡ άγνοια

λδμτ, ἀθάμαστον , γέαν, συ. παρὰ τὸ διᾷ, ὁ

ε μέλλων ὀμήσω, δέδα καὶ δέδμημαι", ὁμήτης, καὶ αδμή- τη». Ἰ παρ»ένον ἄςνγον, Ἰ πρωην. αρλ ἀδμῆ- τες, πδάµαστοι, -ᾱ Έντο. κκολὴ

᾿Αὀολεσχία] αδολεσχίαν ἐκάλρων μέν. τινες καὶ ρίαν᾿ ἑτάττετο δὲ τοὔγομα ἐπὶ των τὰ μετέωρα. νευόντων.' οὐι ἀπὸ τῆς αηδίας καὶ τῆς, λέσχης συγκει- µένης, ὦς τωες ἐξεδέξαντο" οὐδὲ τοῦ ἄδην ἐν τοιήμασι πολλοὺς Φνσιολογῆσαι αλλ ἀπὸ τοῦ ἀδεῖν τοῦ σηιιαί- γογτος τὸ αρέσαι. ἡ οὖν τοῦ αρεσκόντω» καὶ αὐτοῖς -- ᾿κούντων ὀμάλεξις ἀδολεσχία ἐκαλεῖτο" ὁιδ. φὸ κοινής ὁρμάσθαι ὁοξηο την, τοιαύτὴν ῥαιλίαν αἃ Ἰδίαο διαλέξεως κοιὶ ἀρεσκούσης πολῤγις διὸ καὶ ν λέσχας τοὺς Φυσικοὺς ἐκάλουν. λέγει ὃ) Ωρίων". καὶ Σωκράτη» πτωχὸν ἀδολέσχην ἔφη Εὐπολις" καὶ ἐν ἄλλοιον ᾿Αολεσχεῖν αὐτὸν ἐκδίδα ἕον, ὤὦ σοφιστά: τοσο ἡ παρὰ τὸ ἠλω τὸ εὐώραίνω”" οὐ ὁὶ 3 αδρίστος ὧλον καὶ ἐξ αὐτοῦ άδος ἡ εὐφροσυνη καὶ ἔστι λέσςη ἡὶ Φλυα- ρέος καὶ κατα σύν.)εσιν αδόλεσχος ὃν τῇ Φλναρα ευφραυόμενος. η. ἐκ τοῦ ἆθω τὸ αρέσκω, καὶ ἠμ λέσχη. τούτο δὲ παρα τὸ λέσχος, ὃ σημ την κοίτην᾿ ἔπει- δὴ τὸ παλαιὸν ἔδοι ἦνι καὶ τῷ Χρικῶνι τόπον εἶχον αποκεχαρισµένον, ἐν ᾧ πυρκαῖες ποιοῦντες, ἐν αντῷ

καλεσμένοι δμ]αέρενον αδολεσχοῦντες καὶ λυαροῦν- ὃ τες. ἄθολ έσχης κὀολέσχου. ὁ κανών' Τὰ απὸ των εἰς

3ο

ἐν ὰ .

ὧν

αἳ-

} θηλυκῶν εὖς ηό γιόμενα. αρσεγικὰν αγ ἔχοντα οἵ- ὀέτερον εἰς εαν Εἰς ον ἔχει τὴν γελρκήν. το δὲ λε. σχῶ σημαίνει ὁ’' τὸ Φιλοσοφώ". Ὁ. ὁς «δοῦλοο σου γάν-

λέσχει ἐν τοῖς δικαμόμασί σου: --- το παίζω Ἐήλδεν Ἰωνωβ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον: ---- τὸ Φλυκρῶ" τ αὐολεσχεῖον αν λρωπες. καὶ τὸ ὀλιγωρῶ ᾿ἨΗόολέσχησε να) ὤλιγοψύχησε τὸ πνεύμα μου. ᾽Αὀολέσχης, μάν. ολό γος. “Αόον, αρέσκειαν; σημαίνει, καὶ γνώμην }ἡ ἡ κόρον, κόπο». ᾿Αδίοπον, ἄναρχτον καὶ αφύλακτο». ὁίοποι γὰρ νν» οἱ τῆς νεως Φύλακες. ᾿Αδίστονον, οὐκτρὸν στένοντα.

᾿ .... ᾿Αδμεύειν, ὑγικάεω ο. ΝΑ.

17 Α ΑΔ

᾿Αδιενίδες, δοῦλαι. ᾿Αδμωλεῖν, ἀγνοεῖν, } ἀγοναντεῖν αἀγνωμονεῦ καὶ ὦι- τεῖν. ᾿Αόράφαξυς, λάχανὸν τι ἄγριον. Αδρεὺς» δαίκων τὶς περὶ τὴν Δήμητραν, ἀπὸ τῆς τῶν “καρπῶν αὀρύνσεως. ᾿Αδρακὴς » ὁ τυφλός. ᾿Αδόροις, αντιμάχαιο. --- ἐν ὁ) ἄδόροισι χέειν εὐ(λατον 4ο ἄλφι: --- δόρυ γὰρ λέγεται παρὰ τὸ ἐκδε εὐάραι δόρος᾽ καὶ φόρο, κατα πλεονασμὸν ἄδοροι. ἢ αντὶ τοῦ κακό- δοροι. οὕτως Ἡρωδιανός. λέγονται δὲ καὶ κώρυκοι, «δύ- λακοι, ασκοί" οἷον οὐ δοδαριιένοι. Ἀδρος, ὁ Χχονδρός παρα τὸ δω τὸ εὐφραίνω. ἡδόμεδα γὰρ τοῖς μεγάλοις καὶ χογδροῖς. ᾿Αὀραστειθῶν ] "Αδραστος κύριον" ᾿Αδραστίδης, ᾿Αδὀραστι- ἑων' καὶ πλεονασμῷ τοῦ ε, ᾿Αδραστειδὼν «Φάλος. Αδρύνῳ, τὸ αὐξάνω Τὴν μὲν 5 αἀδρύνηται Νήνανδρου. δο ᾿Αδρανὴς, ὁ ἀνίσχνρος, καὶ μὴ πρᾶξαί τι δυνάμενος" ὄφεν καὶ αδράνεια, } ασΦένεια. δρκίνω 1 τὸ πράττω᾿ ὍὌμηρος, ΕΙ τι δραίνθις: ---- ὁρανῶ 9 β' ἄόριστος , ἔδρανον. ἐξ αὐτοῦ ὁρωνής καὶ μετα τοῦ στερητικοῦ α. -αὐρανήο. Αδρίας, τὸ πέλαγος. Διονύσιος Σικελία τύρα»νου ν ὃς πρότερον ἐπὶ τῇ ὀλυμπιαδι πόλιν ἔχτισεν ᾿Αδρίαν ἐν τῷ Ἰονικῷ κόλπῳ, αφ ᾗς καὶ τὸ πέλαγος ᾿Αδρίας καλεῖ- ται. Ἐὔθοξος δὲ ἐν τῷ 3 τῶν ἠστοριῶγ τὸ πέλαγος καὶ τὴν πόλιν ὀνομασθῆναι ᾿Αδρίων Φησὶν., απὸ ᾿Αδρίου τοῦ: Μεσαππίου Παύσωνος. ᾿Αόύτῳ, τῷ ἐνδοτατῷ καὶ ειοτάτῳ, μέρει τοῦ γαοῦ. ἄδντα γὰρ παλοῦντωι οὐ τόποι τῶν ἱερῶν.. οὓς οὐκ ἔξεστιν εἰς- μέναι οὐδὲ εἰσδῦναι πᾶσιν. ἀπὸ τοῦ δύω τὸ εἰσέρχομαι όσμι δύσω δέδυκα δέόυµαι δέδυται» ὀντὸς ποὺ ὥδυτος καὶ τὸ οὐδέτερον ὁ ἄόυτον. ἄδυτα ουν τα αφανῇ καὶ αὺ- χα τοῦ ἱερῶν. ον ὀροφαὸ, οἶκοι ὑπόγειοι, σκοτεινοί. πο "Αόωνιες, παρὰ τὸ ἆδω τὸ γαάλλω" ἦ παρο τὸ δω τὸ εὐ- Φρα/νω. τὸ δω, μέγα. διατί; τα ὧπὸ ἐνεστώτων ὴ μελ- λόντων κατὰ πρόεληψιν συλλαβης γινόμενα ὀνόματα, δια τοῦ ω μεγαλου γράφονται" οἷον ων ή" φώ, Ῥωνή" ἆδω, Άδωνις κύριο». δύναται κα) ὁ καρποο εἶναι ἄδωνις οἷον ἄδώγειος καρπθο» αρέσχων. "Αδωνιίς, χελιῤῶνν καὶ ἡ 2ρήὸκξ. ᾽Αδωνιασιιὸς» ὁ ἐπὶ τῷ ΄Αδώνιδι Ῥρῆνος. αρι- ᾿Αδάόνεμε, ἑορτὴ ἀγομένη ᾿ΑΦροδίη. 4ο " "Αόωρος, ὁ ᾿δώροις μὴ ἐῷ ο» παρὰ τὸ -- πα α στερητικὀν.

το Α ΜΕΤΑ ΤΟΥ Ε.

"Αε.λον. ἀπὸ τοῦ ἐθέλω, ἔφελόν τι ὄν' καὶ μετα τοῦ "ἐπιτατικοῦ α αἀέφελον, τὸ πάνω Φελητόν' καὶ συ, ποπῇν ἄεθλον" ... κρᾶσει τοῦ α καὶ ε ἆθλ ο». καὶ τὸ αρσε- νικὸν ὁ :ἆφλος λέγεται καὶ ἄεθλος. π] παρὰ τὸ τλῶ τὸ καρτερῶ» τλὸν καὶ ἄτλον' καὶ τροπῇ ὤθλον. τὸ ὁΣ ἄε-λον ἄρσενικῶς μὲν λεγόμενο». τὸν τόπον καὶ τὸ αγώνισμα δηλοῖ”. οἱ ον, Οὗτος μὲν δὴ] ἄεθλος ἄατος: --- οὐδετέρως δὲ, τὸ ἐπὶ ἄγωνος ὀιδόμενον --- νηὼν ὃ' Ἐκ. 39 Φέρεται τὰ ἄεθλα, :λέβητάς τε, ου τρέποδές τε: --- παὸ ἀπὸ τούτου γίνεται Ἄει δλεύειν τὸ αγωνίςεσ-αι. Αέκητε, ἀβούλως. ἔστι ῥημα σεκάκω. ἐξ αὐτοῦ ἐπ νόημα ἀεκαστὶ, ὡς Δωρίζω Δωριστέ: καὶ κατα ἀποβολὴν τοῦ σ, αεκατί" πο τροπῃ Ἰωνιαφν καὶ ἄναβιβάσει ποὺ τό- νου, ἀέκητι. ἡ, γὰρ ἀποβολ] πολλάκις ἀγαβιβάςει ». τοὺς τόνους. ον Ἕνια ον Αεκήλια ἔργα, κατα απὀφασιω τοῦ ἐκήλου' ἐφ οἷς οὐχ ΕΤΥΜΟΙΟΟΙΟΟΝ.

19

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

Α Ε αῦ οἵόντε ἠσυχάθοινν, οἷον οὐχ. ἤσυχα οὐδ᾽ εἰρηναῖα αλλὰ ταραχώόη” ἡ ἀκούσιαν ὦ οὐκ ἄν τις ἐκῶν πάθοι.

᾿Αέκων] απὸ τοῦ ἔκω τὸ Φέλω., ἡ μετοχὴ ἐκὼν. παραλό- 4ς γῶςν καὶ σεσηµείωται ἐν δὲ τῷ συνθέσει» ναβιβάςει τὸν τόνον" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α» ἄέκων' καὶ κράσει τοῦ α . ἄκων» μὴ Φέλων.

"Αελλα., συστροφὴ ἄἀνέμου ἡ άγαν εἰλοῦσα ν απὸ τοῦ άειν

καὶ εἰλεῖν" ἢ παρα τὸ αῷ τὸ πνέω, ὁ μέλλων, ἀήσων καὶ αάσω᾿ καὶ ἐξ αὐτοῦ ἄελλα ματὸ πλεονασμὸν ἑτέ- ρου λ. ὡς τὸ Φύθλλα. ἔστι δὲ ὄνομα, προσηγορικὸ» ας ῥηματικόν' καὶ προπαροξύνετα,, κανὼν γὰρ ἐστιν, ὁ λέ- γω, ὅτι τὰ εἰς λα ὑπὲρ β' συλλαβὰςν ἔχοντα τὴν πρὸ 59 τέλους συλλαβὴν εἰς λ καταλήγουσαν, ἅπαντα προπα- ροξύνεται" οἷον, ὀκελλα, μάκελλα ν Σήβυλλα, «ρ/- σκυλλα, Φαλκώνελλα. καὶ ἄελλαι, Φωναὶ, παρὰ Σο- Φοκλεῖ ἐν Φα/δρᾳ.

᾿Αελλής] --- Νονίσαλος δονυτ' Φελλής: --- φελλώδης, πο- νιορτώθδης παρὰ τὸ ἕλλω, } παρὰ τὸ εἰλὼ τὸ συστρέ- Φω, ὠποβολῇ τοῦ ε, γώεται ἑλλ ο) μα) µετ α τοῦ ἐπι- τατικοῦ α. ώσπερ ἄἀτερπής. ἐξ οὗ καὶ τὸ ᾿Αολλίζω, τὸ συνα Όροίζω. :

᾽Αελλάδων., ταχεων. ᾿Αέλλεται, πνεῖ. 90

᾿Αέλλας, ἀγέμους , καὶ ἅταχτα πνεύματα, καὶ αὐγίδας" οἱ δὲ, τὰς αεγάλας εἰλήσεις καὶ συστροφάς.

᾽Αελλὲς., 9ρόον καὶ ὁμόσε.

᾿Αεκαςόμενοι, ἄκοντες ἀρνούμενοι, ἄνιώμενοι.

᾿Αελλόποδες, ἑλαφρο), κούφοι, ταχεῖς, ὀξεῖς, ἀνεμόπο- δες. ἄελλον γρ τὸ ταχύ.

Ἄεναον, πολλὸ», αείρυτον, πολυχρόνιον" καὶ αεγάω», αεὶ ὑπαρχόντων. ᾿Αερτάζευ, βαστάςει».

ἜΑετμα, Φλόξ’ οἱ δὲ. τὸ πνεῦμα. το

᾿Αέσσαμενι, κατεποιιήθημεν' καὶ ἀέσκοντας, κοιμωμέ- νους” καὶ αέσκοντο. ἀνεπαύοντο.

᾿Αετώσιον, λύπφ μεμιγμένον" οἱ δὲν οὐ κατὰ προαέρετιγ.

᾿Αελλόπος.. Ἱστέον ὅτι τὰ παρὸ τὸ φοὺς συντιδέµενα, τὴν τοῦ ἁπλοῦ Φφυλάττει πλέσιν, καὶ δια τοῦ ὃος αλί- γεται οἷον, ποὺς ποδὸς, Οδίπους Ο,ήποδος. τα γὰρ ποτὰ ἀποβολὴν τοῦ ο ποιοῦητα τὴν γενική» Αττικά εἶσιν" οἷον ὁ τρίπουο τοῦ τρίπου, καὶ ὁ Οἱδέπους τοῦ

Οἰδπου. Ἴστεον ὅτι το παρὸ τὸ ποὺς, ἀποβάλλει τὸ ν πατοὶ την εὐεῖαν Ίάρτο ὁ) πελλόπος: --- ᾖ τρέπος, 20 πὲ γυνή: - οὕτως ὁ Χοιροβοσκός.

᾿Αελπτέοντες. ἀνελπιστοῦντες οὐκ ἐλπίζοντες. ἀπὸ τοῦ ἔλπω, αέλπτω". καὶ ΄Αελπτον, ὥπροςδόκητον ἐχ, 3ρό».

᾿Αέντες] ἔστιν α περισπώμενον᾿ καὶ ἆηλον ἐκ τοῦ ἄησις παὶ ἅγαι, καὶ οἱ Αὐολεῖς τή», αὼν αετοχὴ», καθα ποιῶν ῦ Φιλὸ ὤνν αεὶς ἐροῦσο», ὡς Φιλεὶς παὲ ποιείς. μαὶ ἤ εὖδεἷω τῶν πληθυντικώ»» αέντος" ᾗ γενικὴν αέντωνν ὡς ποιέντων" οἷον -- καὶ ἀνέμων αένος ὑγρὸν ἀέντων: -- ϱξ δὲ ἦν βαρύτονον, ἄεντες ὧν ἐδὼΤ 91. οὕτω Φ/λων εἰς τὸ ῥήματικα αὐτοῦ. 11νοι]σι λιγυρῆσι διασκέδασ»εν 59 ἀέντες.

β , ῃ Ν / ,

Αεγαος] ναω το νεω, νᾶος δέων.

᾿Αεξει] κ, πεκμηῶτι µένοο "γα οἶνος αέξει: --- αὖ. ξει. καὶ ἄεξετοι αξησι ἐλάμβανε». ᾖρετου υψοῦτο ὁ ἥλιος. ἀπὸ τοῦ ἔχω τοῦ σηµκίνοντος τὸ ἑλαύνω, ὁ μέλ- λων, ἔξω, καὶ αέξω.

Ἀ ᾿Αερσιλόφος, ὃ α)ρων εἷς ὕψου τοὺς λόφους, παρὰ τὸ αείρω, καὶ λόφος ἡ τρυφάλεια.

΄Αερθεν, {ρφησαν. ἀπὸ τοῦ ἀείρω, αερῶν ἄερκαν ἄερμαι, 4ο αέρθηνν αέρ. 2ήσαν καὶ ἄερθεν, ὡς τὸ κόσμηθεν, αντὲ τοῦ ανέστησαν, ὥρμησα».

β

{ να ε Π] ἐν συνῶεσει αέγαος, ο αεὶ

19 ΔΕ

᾿Αεραίποδες πποι, οἱ αἴροντες εἰς ὕψος τοὺς πόδας, τα- Χεῖς, ἀπὸ τοῦ αείρω αερῶ, αερίτοδες" καὶ πλευνασιῷ

: αερῶ" Αἰολικῶς αέρσω" καὶ ἐξ αὐτοῦ ἀερσίπους.

λερσίφρωνν ἐγειροφρων, ἐπαίρων τὰς Φρένα.

Άεσιν, πόνον, βλαβην" καὶ ᾿Αεσίφρων, βλαψίφρων. ἡ

τς πο ὀξύφρων, κρυφόνους, καὶ κακόφρων. καὶ ἀετιφροσυνα- ο «ΦΑΝ Αίόν : . μ . !

Αεσίφρω», ὁ μὴ ὀιεγηγερμένας ἔχων τὰς Φρέναο. ἀῶ τὸ

-«πουμώμαι ὁ µέλλων, ἄέσω" ὅ.λεν καὶ ἀέσσεται τὸ κοι-

μαται, οὕτως λρίων. .

Αετὸς, παρα τὸ αἴσσω τὸ ὁρμῶ, ἀῑτὸς, παὶ ἀετός. ἡ παρὰ τὸ ὧθὶ ἐτεὺς εἶναι. λέγεται γὰρ, ὅτι ὁ ἀετὸς ἐτὶ αληθοῦς σημείου αθὶ παρὰ τοῦ Διὸς πέµτεται. ἀετὸς καὶ βοτανη τις, καὶ τῶν κνγμῶν τοῦ τροχοῦ ἕκαστον

3ι σιδήριον᾽ καὶ στέγασµά τι τῶν οἴκων, ἑωφερὲς τῇ ἁτή-

'σει του «ωου.

:Αείδω, τὸ ει ὀίΦΦογγον. ἀντιπαρήκειται γὼρ αὐτῷ τὸ αοιδή. εἴδω τὸ ἐπίσταμαι" καὶ μετὰ τοῦ ἐτιτατικοῦ ἄλ- φα, αείδω, τὸ πάνυ ἐπίσταμαι. τὸ δὲ εἴδω συντεθὲν

ε εἰς ὄνοιιαν ᾽ἀποβάλλει τὸ ϱ". νηϊ, ὁ ἄπειρος" καὶ πο λύΙδος" καὶ παρκγόµενον. οἷον Ίδμων, ἵστωρ. Ἱστέον εὅτι κατὰ τὴν κοινὴν ὀιάλεκτον. τὸ ἀπαδῆ οὐ λέγεται, οἷων τὸ πατέρου καὶ µητέρος κα) ἀνέρος. ἀλλὰ τὰ πε- πονδότα.. οἷον τὸ πατρός. οὕτω καὶ τὸ ἀείδω δω, Εἰς 9. α μακρὺνν-πράσει τοῦ ε καὶ α, καὶ συναιρέσει τοῦ αἲ εἰς τήν ᾳ ὀ(φΦογγον. ὁμιτί βαρύνεται; τὰ εἰς ὃω ὑπὲρ ὁύο συλλαβὼς, ἔχοντα τὴν πρὸ τέλους συλλαβὴν εἰς Φωνῆεν λήγουσα», περισπᾶται' εἰ μὴ τύχοι ἡ ει δΦ.ογ- γος” οἷον πγἑῶ, αοιδῶ, λγρρδῷ, καὶ τα ὅμοια. ἐξέφν: γεν ἄρα τὸ αείδω καὶ ἐρείδω.. .- ᾿Αειδέμεναι] παραγωχὴ ποητική, οὐ Δωρικὴ διάλεκτος. τὸ α τοῦτο, συνεσταλένον ἐστὶ παρὰ τῷ ποητῇ' ἅπαξ δὲ ἐκτεταμένον., ἐν τῷ, ᾿Αείδει δεδαώύς.

᾿Αείθελον σηµαίνει τὸν αόρατον. ἔστιν εἴδω τὸ γινώσκω"

ᾧ ἀντιπαράκειται τὸ οἶδα. γίνεται εἴδελος, ὡς πέαπω πέμπελος' καὶ συνθέσει «είδελος, ὁ μη) «εωρούμενος. παρα δὲ ἈΝικάνδρῳ ἐπὶ τοῦ ἀθ) Φανεροῦ πεῖται. περὶ οὗ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι ἀπὸ τοῦ αείδγλον γέγονε κατὸ συστο- λὴν τοῦ η εἰς ε Τοῦ δὲ τέρας. περίσηµον ἀῑείδελον ἐστήρικτο" ἸΝήκανόρος. ἐπ) δὲ τοῦ αἁοράτου ἐχρήσατο τῇ λέξει Ἡσίοδος περὶ τοῦ Αὐτολύκου. Φησὶ γὰρ, Ὅττι κε χερσὶ λάβεσκεν., αείδελα πάντα τίβεσκεν: --- καὶ ερ ὁ αὐτὸς, κλέπτης ὧν, ἔχλεπτε τοὺς ἵππους, καὶ αἀλλοιοφανεῖς αὐτοὺς ἀπετέλει' ἐνήλλασσε δὲ τὰς χροιὰς αὐτῶν. «τει εἰς τὸ αἴδηλον. "Αδιλα, τὰ πολύσκικ χωρία, κωτὰ στέρησιν τῆς ἕλης. ᾿Αειλογία, τὸ αεὶ λόγους καὶ εὐθύνας ὑπέχειν. ' ᾽Αειδέλιο». κακὸν, κρυφαῖον, ἄδηλον. ᾿Αειδέλλιος, κατά- ρατος. ! ᾿Αείδελον, οὐ ὀῆλον, ὤμορφον, Φοβερὸν, πονηρό». ᾽Αεικέλιον, δεινὸν. αἰσχοὸν, οἰκτρον, εὐτελές. Αε/όει, ἀπολλύει, ΦΦείρει οἱ δὲ, αἰκίζεται. καὶ ᾿Αεί- χίονν τή» αἰκίαν. "Αειλα, πεδία ἀνήλια, εἴλη γὰρ καὶ τοῦ ἠλίου αὐγή. 4ο Λε/λλειν, Ῥωπεύειν καὶ αἰκάλλειν. ᾿ΑεινεΦὶς, τύὐθλωσις. "Αειτον, ταχύ. δειρον, ἀῤῥητον, ἁπαραίτητον, ἀθώπευτον. ᾿Αειταδος;, ἄειχρος. ᾿Αε/ζρουρος, αεὶ διαµένων" ὁμθίως τίθεται καὶ ἐπὶ τοῦ

.. ὀηνεκοὺς,

εικήςι ὁ σχλχρὸρ, ὁ μὴ εἴκων. ἐκ τοῦ εἴκω τὸ ὑποχω-

320

ΕΤΥΜΟΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

ΑΖ 2ο

ρῶν γύεται εἰκής καὶ μετα τοῦ σταρητικοῦ αν ἀεικήςν ὁ μὲ ὁ καὶ ὑπείκων τιν/. ἀφ᾽ οὗ τὸ -- έα λοιγόν: --- καὶ αἰκία" τὸ θηλυκὸν, ᾗ ἀεικής. ἔστι δὲ 6ο . Μ « ... 3 « ΄ 'ὴ Αν », τριγενὲς, ὥσπερ ὁ ευφυής, ἡ ευφνής, το νέο. μὲ αεικέσσε, β’ σσ ποιητικῶ»;. λαμβάνεται δὲ ἐπὶ τοῦ ἄπρε- ποῦς' Σὸν γένος οὔ οἱ αεικὲς ἀνασσέμεν ἂγθρώποισιν: --- οὕτως ᾿Ολρίων. | ᾿Αεικέλιος, ἀπρεπὴς, σκληρὸς, ἀνόμοιος εἴκω τὸ ὁμοιῶ" ἐξ οὗ εἰκὼν τὸ ὁμοίωμα" εἴκελος. εἰκέλιος. ὡ: πέµπω πέμπελος" πα) κατα στέρησιν τοῦ αν ἄεικέλιος. τὸ δὲ εἴκελος, εἰ μὲν ἔστι σύνὂετον, πάντοτε δια τῆς ει ὁιφφόγγου γράφεται” εἰ δὲ "ἁπλοῦν, δια τοῦ λα Αεικέλιόν, τὸ ἀπεοικὸς καὶ σκληρόν' παρὰ τὸ εἴνω εἴ- χελον, κοὶ ἄεικέλιον. [ κ. Αεικίσσωσιν] --- ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν: --- ὧσπι ἀπὸ τοῦ εὐγενὴς γίνεται εὐγενίζω, καὶ ἀπὸ τοῦ εὐτελῆς εὐτελί-

. .

ζω οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ αεικῆς ἡ αεικίζω, ἡ παρὰ τὸ αἰ-

κίζω αεικίζω, πλεονασμῷ τοῦ α ἄεικζω. ο

Αεικίας, τὰς ὕβρεις, καὶ ὑβριστικὰς αἰσχύνας' ἀπὸ τοῦ αἰχίας, καὶ πλεονασμῷ τοῦ ε, αεικίας. δν

"Αεισ»] ὧω τὸ πνέω' παράγωγον τῶν εἰς μμ ἄημι" τὸ Υ, ιο ἄῆσι' τὸ ὀυϊκὸν, ἄετον ἄετον, καὶ κατ᾿ ἕκτασιν ἄητον. Ὄοἷον,--- τώ το Φρήκηθεν ἄητον: -τ- τὸ γ τῶν πλη- ᾿Φυντικῶνε ἄεισιν, αἰολικώτερον΄ ἐχρῆν γὰρ ἀεῖσιν, ὤς-

..- ει . Εν : « . . περ {εῖσιν" ἄλλοτε ὰ ἀλλ ἄεισιρ. ἂψ

Αειρομένη] ἀπὸ τοῦ αἲρ ἄέρο, ἄέρω. καὶ πλεονασμῷ τοῦ ε» αείρω" ἡ μετοχὴ ἀειρόμενος αειρομένη, πουφι- ομένη» ἐπαιρομένη. καὶ ὤεῖραι τὸ βαστάξαι. σηµαίνει καὶ τὸ πρόεφερε: ὡς τὸ, Μή µοι οἶνον ἄειρε µελίφρο- να: ---- ἄντὶ τοῦ Φέρε" καὶ ἐπὶ τοῦ ἔπαε. ο...

᾽Αε/ζωτος] ἄζωστος ναὺῦς ἔστιν ἡ ἀνυπήλιφος" ο ας 1ο

δὲ, τὰς κωδ κάφε » 3 ἀνετοίμους, ἢ άναι- νεζ των 1»

το Α ΜΕΤΑ Το 7.

Αζω; σημαίνει δύο" τὸ σέβομαι" ὅπερ ἀπὸ τοῦ χάσω τὸ ὑποχωρῷ γόνεται' ὃν γὰρ σεβόμεδα, τοῦτον καὶ ὕπο- χωροῦμε», ὀδασύνεται ᾿ ἀνα χωρήσαντος οὖν τοῦ χ,

ἔμειεν ἀναλογοῦσα τῷ Χ. Ἰ δασεῖκ. καὶ τὸ Σγραίνω,

ὅπερ ψιλοῦται" ἀπὸ τοῦ ζὢ, κατα στέρησω ἄζω' τὰ γὰρ ἔηρα. οὐ Ὁ. τὸ δὲ ζῶν, καὶ ὑγρόν ἐστι. οὕτως Ωρίων. ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ περ) παθῶν λέγει, ὅτι 3ο παράγωγόν ἐστω' απὸ τοῦ ἄγος, αγίζω᾽ παὶ κατα συγκο- πὴν ἄζω, ὥς σκέλος σκελ/ζω, τεῖχος τειχ/ζω. » δὲ ὀῆλον» ἐκ τοῦ τὸν ᾽Αλκμάνα εἰπεῖν αγίσδεο, } τοῦ ἄζεο.

᾿ΑΦ, λέγεται ἡ ξηρασία» ὅτι τοῦ ὦν καὶ Φάλλειν ἐστέ- ρήται. οὕτως Ὡρίων.

Ας». σημαίνει τον πώγωνα κατὰ ρύγας, καὶ κλένεται αςέγος. ἐκ τούτου λέγεται κα) τὸ αἰζγὸς γήνεσθαι" καὶ ὤφειλε κλίνεσθαι δια τοῦ η ὡς μὴ ἔχον τὸ µ ἐπ εὐ- Φείκς' ἄλλα σεσηµείωται, ὡς τὸ αδὴν αθένος σηµαίνει δὲ τὸν βουβῶνα. ναὶ ἔστι εἰπεῖν, ὅτι τα εἰς ην ὀξύ- 4ο τονα, ἔχοντα ἐν τῇ παραληγούσῳ τὸα, καὶ µέρος σώ- µατος σημαίνοντα, κα πάθος, τρέπει τὸ η εἰς δ' οἷον αὐχένου, ἀδένου, αξένος. τὸ γὰρ λειχήν οὐκ ἔχει Το ἃ.,

| "Αώ]λοι, οἱ ἄτιμοί, οἱ αμίμητοι παρὰ τὸ ᾠ]λόω, τὸ μιμοῦμαι. |

᾽Αζπχές) παρὰ τὸ ἄθγν, ὃ σημαίνει τὸ αθιαλείπτως, ἀδη- ές" καὶ τροπῇ τοῦ ὃὶ εἰς ο, Δωρικῶς αςγχέο. ἄδην δὲ ἐστι τὸ αθιάλειήτον. ἡ µεγαλόγχο»᾽ οὖον, Αόγχὲς µε-

«

2ο

.

οΜ]

το

10

59

4ο

ο

ολ. Α Ζ Αακυῖώτ --- σημαίνει δὲ καὶ τὸ σκληρὸν, ἀπὸ τῆς ἄςχο, ὃ σηµαίνει τὴν ἑμρασίαν., οὕτως δρίων.

ἸΑζαλέην, ἔπρν, Ἰ, σηληράν παρὰ τὸ ἄζω τὸ ἑηραω.

"Αξειν, τὸ στόμα αΘρόως προοπεἴγ.

Ας ε/δκο] ὁόμῳ "Άκτορος ᾿Αςείδκο: --- εἰς τὴν Βοιωτίαν εὗρον ἐν ὑπομνήμασι σχόλιο" ᾿Αξεὺς, ᾿Αέείδης τὸ πα- τρωνυμόν.

Αξειρὸν, ἀποήκιλτον. «Ἕλρον γὰρ τὸ ποικίλον. οἱ δὲ, ἄχρωστον.

Ἀκδήου, «κώστου ἡ ᾗ πολυζωστου" απὸ τοῦ «ειρά.

το Α΄ ΜΝΜΕΤΑ ΤΟΥ Ἡ

ΑΙ ὥσπερ παρὰ τὸ Φιλῶ γίνεται ἐφίλει διὼ της ει ὃι- ΦΦόγγου, καὶ Αἰολικὸν ἐφίλη διω τοῦ η) οὕτω καὶ τα- 3 τὸ αῶ ἄει, καὶ κατὰ Αἰοχεῖς ἆγ. Ὅμηρος, Μήνα δὲ πάντ ἄληντος ἄη νότος.

Δἡρ] παρὰ τὸ αἴρω τὸ κουφίζω, αρ. κουφίζονται Υὰρ ἐν αὐτῷ καὶ αἴρονται τα «ῶα. ἢ

ὁ κοῦφοςν παρὰ τὸ αἴ- ρω. } παρὰ τὸ ἀῶ τὸ πνέω, αἡρ᾽ ἡᾗ γὰρ κίνησι αὐτοῦ ποιεῖ τὸν ἄνεμον.

"βητον. ὥοπερ γαρ. παρα τὸ Φιλώ | γέγεταν Φιλεῖτον, οὕτω παὶ παρα τὸ αθ ὠεῖτον τὸ δυκόν" καὶ παρὸ Αἱολεῦ- σι», ἄητον, ὣς ποήητον. εἰ γαρ ἦν βαρύτονον, ἄετον ὤφειλεν εἶναι, ας τύπτετον. εἰς τὸ ἄεισι».

΄λητο, ὥρμητο. καὶ ἆηται, πορεύεται, καὶ αἁπανγάςει. αὔται γὰρ, πνεύματα.

Άητον», δεινὸν, εὐρὺ, μέγα: ἐξ οὗ ἄπληστον», ἀκόρήτον. καὶ αετῷ ὅμοιον. καὶ ἄχσις, πνοὴ, αὗρα. καὶ ἄητοι, ἄκόρεστοι.

Αήσυρον, ασφενὲον κενὸν» ἄκοσμον » μάταίον, οἰπόλαστον' ἔνιοι κοῦφον, ὑπ᾽ αὕρας Φερόμενον.

Αήσολον, αλααπὲς, κακο», ἀνόμοιον.

{Αη ἔπνει" καὶ αήμεναι ᾿ πνεῦσωαι" τες καὶ αήματαν πνευκατα.

᾽Αηδεῦ, λανΦάνειν» ἀνεπιστηκονεῖν.

Αι, δυσχεραύει», κεκµηκέναι: καὶ ἀχδῆσαι, καμεῖ. ποπιᾶσαι. ὀχληθῆναι.

᾿Αηδόνα, φό]ν καὶ γλωσσίδω' οἱ δὲ» χελιδόνα.

Αγτης, ὁ ἄνεμος- παρὰ τὸ αὖ τὸ πγέω, ὁ μέλλων ἀήσω" ὄνομα ῥηματικὸν αήτης. ὁ δὲ τόνος ἡμάρτηται. καὶ τὸ Φηλυκὸν» αὔτῃν τῇ πγοῇ.

᾿Αήσυλος] ἀπὸ τοῦ ἅἄσω μέλλοντος, τοῦ δηλοῦντος τὸ βλαάπτω, γύεται ὀνοι κα. ῥπαατικὸν ἄσυλος. καὶ πλεοναι- σμῷ τοῦ 3ν ἄήσυλος. ὁ ἡμαρτή'ιένος καὶ ἄτοπος. οὕτως "Ωρίων. ἢ } ὧτὸ τοῦ δω Ἴσω ῆσ υλα, καὶ αήτυλαω, τὰ μὴ τέρποντα. ἄταντα» µωρα” ἡ ἆδιια καὶ ἁμαρτωλα.

᾽Αγων] παρὰ “τὸ ὤείδω, αειθών πα) τροπῇ Αρλρῇ τῆς ει (διφΦόγγου εἰς η. ἀηδών. οὕτως Ωρίων. ἄλλοι δὲ τρο- πῃ μόνον τοῦ ε εἰς η τὸ δὲ ε. προογεγραμµέγο».

᾿Αή9εσσον] Ἰστέον ὅ οτι τὰ απὸ Φωνηεντος ἄρλ χόμεγα ον τα χάρονριῶς αὐξονται ἐν τῷ παρατατιμῷ' οἷον ἀγω Ίγον, αἴρω Ἴρον αἰτῷ ἤτουν. « δε} δὲ προς) εὔνοιν χωρὶς τῶν ἑωνριῶν, καὶ τῶν ποιητικὼν. οἱ γὰρ ποιηταὶ καὶ οἱ Ίωνες ουνάρχεσ-δαι πολλάκις ποιοῦσι τοὺς παρρχλωέ- φους τοῖς ἰδίοις ἐνεστῶσιν" οἷον ἄγω ἆγον' -- ἄγε δέ ἑ ἑ µοῖρα βαρεῖα: ---- καὶ τὸ, Ἄγψατο δ ἡμιόνων: --- ντὶ τοῦ ἵψατο. καὶ χ χωρὶς τῶν ὧπὸ προθέσεως ἀρχομένων" ον ἀναγινώσκω, γε) Φωσκον᾿ ἀγέρχομαι, ἀνηρχόμη». ἐπὶ τούτων γὰρ ἡ αρχ] τοῦ ἑνεσπώτος ἐφυλάχθῃ. καὶ ἐν τῷ: παρατατιιῷ. καὶ χωρὶς τοῦ εὐκρεστῷ εὐηρέστον,

: εὐορκῷ ευὐώρκουν' ἐπὶ τούτων γὰρ, ἔσωθεν ἐγένετο | κλίσιο, δε; προοΦεἴναι, Χωρὶς τοῦ ἀ]9θέσσω», ἄή9Φεσσον

Ν Τὸ

3.

καὶ αήμενοι, πγέογ-

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

ΑΘ σημαίνει δὲ τὸ ὁ ήθη ὑπάρχω. ναὶ χωρὶς τοῦ ἐν τῇ συνηε/ία λεγομένου ἀηδίζομαι αγδιζόμη». ταῦτα μὲν ῃ Χοιροβοσκὸς λέγει καὶ ὁ Ζηγόβιος εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ ᾿Απολλ ὠνίου. λέγεται δὲ ὅτι κα .) τὸ ἁίω τὸ ἀπούω, πα) τὸ αῶ τὸ πνέω. οὐ τρέπει τὸ α εἰς ή ἐν τῷ παρατα- τῷ. καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ αίω, δια τοῦτο οὐ τρέπει τὸ α εἰς η ἵνα μὴ συγεμπέσῃ τὸ ᾗε τὸ σημαῖνον τὸ ὑπῆρχε. γίνεται ἀπὸ τοῦ ἔω. τὸ δὲ ἄήφεσσον καὶ ἄήδιζομην, ἵνα μὴ εὑρεθῇ αλλεπάλλγλον τὸ 3 ὦγΦεσσον δὲ, ση- μαένει τὸ Ἰδημόνουν, ἀσυνήθως εἶχον. παὶ ὠηθιόθν, αγνοεῖν, απείρως ἔχειν.

". ησι, παρα τὸ ἆγμι, τὸ πγέω" τὸ τρίτον, ἄῆσι.

το Αα ΜΕΤΑ ΤΟΤ. 9.

᾿Αθακάντιον] Κα αιν ἑῶν μήλων «έσαν ἢ ἤρανονν ὅσσ᾽ ἑνέ- μοντο ᾽Ααπεδίον Φῃο ᾿Αθαμάώντιον: --- ἔστι δὲ πεδιὼς ἐν Θεσσαλίκ καλουμένη Ἄθαμ αντί δι τὸ ἐκεῖσε τὸν ᾽Αθάμαντα. πλανάσθαι μετὰ τὸ Φονεῦσαι τὸν ἴδιον υέὸν Κλέαρχον, χόλῳ τῆς. ρας, ὅτι ἀνέλρεψε τὸν Διόνυσο». ἐφόνευσε δὲ αὐτὸν εἰς )ήραν μανεὶς ὅδρατε, γομίσας ἔλαφον εἶναι" ο.εν καὶ τῆς βασιλείας ἐξέπεσεν καὶ τῆς Ἰνοὺς τὴς γυναικὸς ἑστερή»ὴ, καὶ τοῦ Ιδίου υἱοῦ Μελικέρτον, ἁαφοτέρων εἰς Φάλασσαν ἑωπεσόν- των, καὶ οἰκήσοντω». προγοίᾳ Ποσειθῶγος ἐν αὐτῇ. οἵ- τως εὗρον σχόλιον εἰς τὸ ᾿Αργοναυτικὰ ᾽Απολλωνίου.

Αφέμιτος, άδικος ὤγομος" ἀπὸ τοῦ Φέμις «Φέμιτος. Φέ-

ο µιστος. καὶ ἀἰθέωμτος.

᾽Ανέσφατος, πολύς ἐν τοῦ «Φεὸς καὶ Φατός. τοῦτο ἐκ τοῦ Φφημὶ τὸ λέγω" Φεόφαντός τις ών" καὶ κατὼ συγ- ποπὴν, κοιν πλεονασμῷ τοῦ σ, έσφατος, Λο.) μετὰ τοῦ ἐπιτατικοῦ α. ὀθέσφατοο. ἐξ οὐτοῦ ἀθέσφατον, τὸ πο- λὸ καὶ δαψιλές, ὁ ὃ οὐδὲ 9εὸς ο κα. ὁμὲ τὸ πλῆθος, οἷον «εόφαντον καὶ ἄπειρον.

᾿Αθέριόον, ἀπεδοκέμαζον. µεταφορικὴ ἡ λέξις ἐπὶ τοῦ ἐκρίτες καὶ αποβάλλει». ἀπὸ μεταφορᾶς τὼν αφέρων. οἱογεὶ τῶν ἀσταχύων η, τὼν μὴ δυναμέγων »ερίζεσθαι καρπῶν» τῶν ἐκ τῆς ἅλῳ ἀποβῥιπτουμένων, καὶ μὴ συναγοµένων πρὸς χρείο». οἱ { γὰρ λρεμώντες ἐκρέπτουσι τοὺς ἀνέρας, τουτέστι χυρα. καὶ γίνεται ἐκ τοῦ Φέρους Φερίζω' καὶ µε τοῦ στερητμιοῦ ον ὦφερίζω" Οὐὕποτί µοι ον νας. ---- ἄντὶ τοῦ ἀπέῤῥιπτον. τὸ δὲ Φέρος» παρο τὸ δέρω. τὸ δερμαίνω. ὁ µέλλων Φερῶ, καὶ έρσω αὐολιῶο, ὦφ οὗ Θερσίτχς καὶ «Φεραός.

"Αϊίδετος, ἦτοι ἄσχετος.

Αδετεῖ», παρὰ τοῖς ΄Τωσι τὸ αἲ ποιεῖσδαι λόγον" οἷον ἀετεῖν καὶ ἀτέςερ. οὕτως Ὡρήων. ἀντὶ τοῦ ὀτιμάςειν. ὠπειθεῖν. καὶ ἄθέτως καὶ ἀθέσμως.

᾽Αθνᾶ, οὐονδὶ α «θρηνά τις οὖσαν παρὰ τὸ τὸν νοῦν αθρεῖ. ᾖ παρὰ τὸ 9ὼ τὸ Φηλαςῳ, ὁ μέλλων ήσω" οἶἷονν γυ- ναῖκα τεήσατο µαστόν: --- γέγονεν ὄνομα τῥηματικὸν ήν ἤ Φηλάςουσα παὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α, Αή- γη ἁμήτωρ γὰρ { «Φεός. ἐκ γὰρ τῆς τοῦ Διὸς κεφαλῆς Φασὶν αὐτὴν, γεγενήσθαι. Αδήνη Αθηναία. ὡς δ0} δικαία. καὶ ὥσπερ Νανυσικάα νατὰ κροαισιν τῶν, ὀψο αοι εἰς ᾱ μαχρον γίνεται Ναυσικᾶ, οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ Αθηναία ἀποβολῇ τοῦ α γύεται Αθηνάς μοὲ κράσει τῶν δύο σα εἰς ἃ ρορὸν Αηνᾶ᾿ μαὲ περισπώται. λέγεται δὲ αδηνᾶ καὶ εἰ] ἶδος αὐλοῦ.

Αθηναία. ἡ 9εός” ἡ δὲ γυνὴ, Αττική.

᾽ΑΦαλώττωτος, ὥπειρος »αλάσσης καὶ πλοῦ.

Ἀθαιρίο» ἀκριθὴς, Φαυμωστός ὑπερόπτης» αὐφαάδης,

Ἄθμαν ἡ ἐλαία" κ ὦθηναία, ἡᾗ ἀγριελαία,

23

1σ

25

5ο

4ς

29

μον

15

10

320

3ο

ο

ζσ

36

25 Α Θ ᾽Αδειρέως ᾿ ἀκριβῶς'. καὶ ὦφαιρὲς, τὸ ἀκριβές. κα) ἄλε- ϱὴς, ὁ ἄγαν «εριστμκός" } ὁ λαμπρὸς, ἡ ὁ μὴ Φροντ-- «ων τινὸς, καὶ ὑβριστής. ἡ ὁ διὲ λαμπρότητα «θρού- µενος.. . - η ο ἄγειν, καταφρονεῖν, αφροντιστεῖν, µέωφε- σαι. ἄθερίσαι, καδυπγῶσαι } ὀλιγωρῆσαι, ᾿Αφέμιτον, ἄδικον, πονχρὸν, ἄναρχον, ασεβῆ, ἡ »όβοις «νου χρώµενον. καὶ Αθεμιστήσαιν παρανομῆσαι. ΑάΦεσμία, παρανομία. "θικτον, αιαρὸν, ἀκάθαρτον. καὶ ἡ παρθένος δὲ οὕτως ἐλέγετο. καὶ ᾿ΑΦίκτορας , αγεπάφους παρένους, αναν-

” ὀρουρ. ν Α9ουρον, ἄπληστο». ᾿Αθήνησι καὶ Θήβησι] τὰ τοιαῦτα ἐπιῤῥήματα σὺν τῷ γράφεται. μὴ ὤφειλεν' ἐπειδὴ τὸ εἰς 9Φεν ἐπιῤῥήματα καὶ τὰ εἰς δι τὴν αὐτὴν ππραλήγουταν Φυλάττει καὶ τὸν αὐτὸν τόνον" οἷον, οἴκοφδεν, οἴκοδι' λεσβόΦεν, «λεσβόθι" ὀλυμπίκθεν, ὀλυμπίαδι' Φύρωθεν, ύρα.. ε/ οὖν τὸ ᾽Αὐήνηθεν καὶ ΘήβηΦεν χωρὶς τοῦ κε γράφε- ται ὀῇλον καὶ τὸ ᾿Α.λήνησι καὶ Θήβησι χωρὶο ὤφειλε γράφεσθαι. ἀλλὰ γράφεται σὺν τῷ ι. διὰ τὸ συνεµπε- σεῦν τοῖς τοιαύταις Ἰώνικαῖς Φοτικαῖν. ἔστι γὰρ ἡ ὁοτι- κὴ τῶν πληθυντικῶν, Θήβαις" καὶ κατ ἔκτασιν γίνεται Θήβαισε" καὶ κατὰ τροπὴ» Ἰωνικὴν τοῦ α εἰς η, Θή- βησι" καὶ μένει τὸ ͵ προςγεγραμμµένον. ᾿Α9ρολοιγὸν, τὸ πτύον τὸ τοὺς ἀθέρας διαλέγον καὶ διαχωρίζον΄ καὶ αΦερολόγον, τὸ αὐτὸ. γίνεται δὲ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ε, ὑφ᾽ ἓν δὲ καὶ ὀξυτόνως ἀναγνωστέ:ν. οὕτως «ἁδρίων. ιά ᾽Αθίγγανος, ὁ αἡ Φέλων τινὶ προσεγγίσαι" ἀπὸ τοῦ 2έγω. οἱ γὰρ τὴ» αἴρεσιν ταύτην ἔχοντευ οὐδὲν παρ ἄλλου λαμβανουσι». ΤΑ 9λον, ἐκ τοῦ τλῶ: τὸ τῷ καρτεροῦντι καὶ νικῶντι ὃι- :. ὀόμενον. ἡ ἀπὸ τοῦ ἐθέλω, ἔφελον' καὶ μετὰ τοῦ ἐπι- τατικοῦ α,. ἄέφελον, τὸ πάνυ ῥηπούμενον" καὶ κατὰ κρᾶσιν τοῦ α καὶ 6, ἆθλον' καὶ ἆθλου τὸ ἁρσενικόν διὸ καὶ περισπῶνται. . ἸΑθλῆσαι,. κοπιᾶσαι. ὅτι μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἐξηργή- κότω» ᾖδη τῶν ἀγώνων, ὣς καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν ὁν Ἕλλησι καλῶν , ὕστερι «θλιος ὁ Ἐνδυμίωνος πα- 4ὴρ ἐπιμέλειαν ἐποιήσα ο τοῦ ὀλυμπιακοῦ ἀγῶνος συστάσεως. ἀπὸ τούτου οὖν γίνεται αἀθλῶ" ἐν δὲ τοῦ «θλῶ, ἆθλα καὶ ἆθληταί καλοῦνται. οὕτως Ὀρίων. -- καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα, ἄντὶ τοῦ ποπιάσαντα, παχοπαήσαντα. | ” θλιος, ὁ ταλα/πωροϱ παρὰ τὸ ἀλλλεῖν, τὸ ἀγωνίζε- σθαι, ὅ ἐστι τὸ κακοπαΦεἴν. ᾽Αριβὴς, πόλις Αἰγύπτου" γράφεται δὲ καὶ ᾿Αθλιβής" ἡς ὁ πολίτης Αλιβήης. Νικάνωρ δὲ διὰ τοῦ ϱ. τὸ Δέλτα τῆς νησευομένης Αγύπτου ἐστὶ κεφαλὴ, κατὰ καρδίκς σχ]μα τῶν περιεχομένων Νείλῳ μεθυσκόμενο». ὅδεν τὸν νομὸν ᾿Α.Φριβην προσηγὀρευσα». ὅπερ εἴτις ἑλληνιστὶ βούλοιτο Φράςειν, οὐκ ἄλλως ἔχοι λέξαι πλὴν καρδίαν ἁππίων. οὕτως Ὡρίω». ᾽Αθρόοι] ἀθρόος προπαροξύνεται σηµαίνει τὸν αἰφνίδιον. παροξύγει δὲ τὸν συνγἈροισµέγον κα; ὀκσυνει Όμηρος) Ἠκεῖς 3 ἀθρόοι ὧδει --- τὸ ἀροιστικὸν α δασύνεται. 9ροὺς λέγεται τὸ αἰφνίδιων' παὶ κλέεται Φροός " καὶ µετά τοῦ ἐπιτατικοῦ α αθρόοι, ἄγευ 9ρόου καὶ ἤχου, ἄψόφητοι, , : 4 ᾽Αθροίζω, ἐκ τοῦ Θροῦς, ὃ σηµαίνει τὸν Φόρυβον (Οὺ γὰρ πάντων ᾗεν ὁμὸς «9ρό0ς) γύνεται δροίζω" καὶ κατὰ συν- αίρεσιν μετὰ τοῦ ἐπιτατικοῦ ἂν «9ροίζω.

ΕΤΥΜΟΔΟΤΙΚΟΝ ΝΕΤΑ.

Α Ἰ

"Αθηλον, τὸ ωἡ λανὸς παιδίον. ι ᾿ΑΦέλδεται, ὀνηθεἴται. καὶ ᾿ΑΦέλγειν, τὸ ἀέλγειν. Ἀὺρ, ὁ αήν. καὶ τὴν ᾿ΑΦροδίτην Αὐγόπτιοι καλοῦσιν ᾽Αθώρ' καὶ μήν γε τὸν νο τοῦ μον ἐπώνυμον “αύτη πεποήκασι». οὕτως ᾿«δρί»». .. ᾽Αθόρματα, παίγνια" παρὰ τὸ ὠθρεῖν Φεάματα. ἡ παρὰ τὸ ύω τὸ ὁριῶ, Φυρὼ καὶ ὠφύρω, καὶ ά. πο ἀθύρει, πα(ζει καὶ ἀγωνίζεται. "λώσς ο. - | ᾿Α 9ρεῖν, τὸ μετ ἐπιτάσεως Φεαρεῖν. Φεωρῷ γίνεται, καὶ κατὰ συγιοπὴν καὶ ἐπίτωσιω αΦρῶ. ἡ ἀπὸ τοῦ ὁδρῶ τὸ νε νο. ἐτιτατριοῦ α» ἄθρω, καὶ τροτῃ τοῦ ὰ εἷς 9. [ : . "λθως, ἀχρωτήριον Θράκης. Σοφοκλῆς, "ΑΦως σκιώζει γῶτα Λημνίας βοός: --- ἐν γὰρ τῇ Λήανῳ βοῦς χαλκῆ Ἱδρυταί, ἐφ᾽ ἣν τοῦ Α.9δω καὶ σκιὸ ΦΦάνει. ος ᾿ΑΦφος] ὥεπερ ἀπὸ τοῦ ὦ η]. ἑῶ ἐωήν ἡ ἐκπεμπομένη βοὴ Φωνή" οὕτω παρὰ τὸ Φῷ τὸ κατ καὶ ὦ- μιῶ, Φωὴ, ἡ ὁχωία. ὁ γὰρ ᾠμιιούμεγος., κατάβάλλεταί τι, ἐξ αὐτοῦ γύνεται Φωός" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α, ἄλφος, ὁ αςήμιοο. ἔχει δὲ τὸ ι ἐν πα ὀόσεως" ἐπειδὴ εὕρηται Φωῦ], ὧς παρα ᾿Αρχιλόχῳ, «; ὃ ἄν σε δω)ὴ λάβοι: --- ὤφειλε ὁξ προπαρὀξύνεσθαι. τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰς α καὶ εἰς ή Φηλυκῶν δια τοῦ οὐ γιόμενα ὀνό- µατα, προταροξύνονται: κεφολὴν ἀπέφαλος" ψυχὴ, ἄψυχος" ὥρα, ἄωρος. πρόεκειται ἐν τῷ κανόνι, εἶ μὴ χαρακτὴρ κωλύσει" διὰ τὸ κάρη, ἀκαρός, ὀξύνετωι γὰρ ὥς τὸ µαδκρός. αλλ ἕτερος καγών ἐστιν, ὁ λέγῶν, ὅτι τα διὰ τοῦ ωοο- ἔχοντα τὸ ὑπὲρ β’ συλλαβας, προπε- ρισπῶνται΄ χωρὶς τοῦ κολφὸς, ὃ σηαακίνει τὸν Φόρυβον᾽ οἵἷον, ἄχελφος, αἰδφος, Ίφος. οὕτω καὶ ἀθῷος. πβος- κειται ἔχοντα τὸ ι, διὰ τὸ λαγωὸς καὶ πατρωός' ση- µαίνει δὲ τὸν λεγόμενον πατροιόγ. προκειται, ὑπὲρ δύο συλλαβὰς, διὰ τὸ κλφός' σημαίνει δὲ τὰ σίδγρα, ἅ Φοροῦσιν οἱ κατάδικοι" ἆ λέγονται κλοια. ᾿ΑΦώος, σημαίνει τὸν ἐν τῷ ᾿ΑΦῳῷ ὄρει τιμώμενον. κατὼ «τὴν ἀχρίβειαν δὲ, ὤφειλεν ἔχειν τοι καὶ ἄσθαι" ἐπειδὴ απὸ τοῦ "Άθως τοῦ ὄρους ἐγένετο. τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ εἰς ως διὰ τοῦ ωος παράγωγα», σὺν τῷ Ἱ γράφεται καὶ περισπᾶται οἷον, Μίνως Μινφος" πάτρως πατρῷος" µήτρως μητρφος" ἥρως ἡρφος. οὕτω καὶ "Άθως ᾿Αθϕος ώφειλεν εἶναι" αλλο προς ἀντιδιαστολὴν τοῦ αθφος τοῦ ἐπὶ τοῦ αζημίου. καὶ τὸ | ἀποβάλλει, καὶ προπαροξὺ- νεται. οὕτως ὃ Χσιροβοσκός. ιν ᾿Α9ώου Διὸς] Διὸς ἱερὸν ἐν ἄκρῳ καλουµένου. Ὅἥτει ἐξ Αθόω ὃς

4

ον

"Αθα τῷ ὄρει, ἄφωώου ιΑ

ῤ

το Α ΜΕΤΑ ΤΟΥ 1

ΑΙ, ἐπίῤῥηωα εὐχῆς σημαντ/κόν" καὶ σηµαίνει τὸ εἴθε' οἷον, Αἱ γὰρ δὴ] οὕτως εἴη Φίλος, ὦ Μενέλαε: --- γέ- Ὕονθ δὲ ἐκ τοῦ εἰ, σηµαίνοντος τὸ εἴθε, τοῦ δα τρὰ- πέντος εἰς α ὡς τὸ, ΕΙ μοι γένοιτο ΦΦόγγος ἐν βρα- Χίοσι Καὶ χερσ) καὶ πόμαισι καὶ ποδῶν βάσει: --- καὶ, Ε/ γὰρ ὤφελεν: --- ἀντὶ τοῦ εἴθε. καὶ, ϊ µοι ένοιτο παρθένος: καλή τε παλ τέρεινα: ---

Αἰέζ»] παρὰ τὸ αἲ σχετλιαστικὸν ἐπίῤῥημα, γίνεται αἰκ-

ω τὸ ορηνῶ, ὡς λίαν λιάςω.

Αα ἡ Νήδεία, ἂἷς τὸ, Αἰαίην ὀολόεσσαν: ---εἴρηται δὲ απὸ Αἰκήης πόλεως ᾿Απολλωνίας. λέγεται δὲ καὶ ἡ τῆς Κήρκηο νῆσος Αἰκίη, αὶ πλησίον τοῦ ἆδου οὖσα ' απὸ

τῶν στοναγµαάτω» τῶν ἐν αὐτῷ" παρα τὸ ἂ) α) Θρηνη-

τικὸν ἐπίῤῥημα,

:

4ο

αὔ ΑἸ ΑΙάν η] γη: παρὰ τὸ αλα ο αποβολῇ τοῦ }. } ἀπὸ τοῦ αὔω τὸ ξηραίνω» οὖα καὶ τροπῇ τοῦ υ εἰς {, αἷα. Αἴγιναν ὄνομὰ πολεῶς. τὸ: γεν ἠῶτα" τὸ διὰ τοῦ να» δια το "τοῦ ι γράφεται" χωρὶς τοῦ πεῖνα" οἶον, γέρινα τὸ ἁπα- λόν" Ῥέμβρωα, Καμαρινα, Βέλινα, ὄνομα πόλεως" Ἄρπμα. ὄνομα ἵππου, ὅπερ τωὲς διὰ δύο γράφουσιν

Καμάρινα, λίανη δυσώδης ὡς καὶ ἡ χρῆσις δηλοῖ. Μ χίνει παμάριαν: --- οὕτω καὶ Αύγινα, Αἴαον ὁ μὲν Λοκρὸς, παρ τὸ αίσσω τὸ ὁρμῶ ὁ μέλλων

αίξω, Ίνξα ἠϊξας". ἡ µετοχ), ἀἴξας ' καὶ αποβολῇ, τοῦ ξ, καὶ συγκιρέσει» Αίας. ἐτυμολογεῖται δὲ παρὰ τὸ Φαρσαλέως. καὶ σφόδρα αὐτὸν αἴσσειν καὶ ὁρμάν ἐν τοῖς

Ὅ πολέμοις: ὁ δὲ Τελαμώνιο, παρὰ τὸ αἳ αἳ αἰάςω" «, ρή-

30 νἡτικὸν δέ ἐστιν ἐτίῤῥημα ' ὧς Φησι Ῥοφοκλῆς, ΑΓ α). τίς ἂν ποτ εδ ὡδ' ἐπώνυμον Τούμὸν ξυνοίσεμ ὃ ὄνομα

«τοῖς ἐμοῖς κακοῖς, Νον γὰρ πάρεστι καὶ δὶς αἰοίζειν ἐμοὶ, Καὶ τρ» "τοιούτοις γὰρ καοῖς ἐντυγχανω.

Αα, ὑπὸ Κνρηναίων τη δὴ καὶ µαῖα, καὶ ἀδελφὴ Κρήτης. κοελεῖται δὲ καὶ κρ (η, ἐν Παιονία, καὶ Φυτόν τι. ἔστι δὲ ὁ πιαρπὸς αὐτῷ ὁμώνυμου.

Αὐγὶο. τὸ τοῦ. Διὸς Ἰφαιστότευκτον ὅπλον: οὐχ, ὥς τινες Φασὶν, ἀπο τῆς ᾽Αμαλθείας" αἰγὸο» τὴς τὸν Δία ὠνὰ- ρεψάσης αλλ’ ὧπὸ τοῦ τὰς συστροφας τῶν. ανέμων

5ο- ποιεῖν πινεῖσδαι. ῤγίδεο» καταιγίδες οἳ ἄνεμοι. τὸ δὲ

: αὐγίς, παρὰ τὸ αἴσσω τὸ ὁρμῶ.

Ἀγγίοχος. παρὰ τὸ οχἡ. ὁ σημαίνει τὴν τροφὴ», καὶ τὸ αἲξ αἰγός. λέγουσι, γὰρ αὐτὸν τενηλακέναι ᾽Αμάλνειαν τὴν αἶγα. οἱ δὲν ὔτι σκεπαστήριον Ἰν αὐτῷ αἰγίο, ἀπὸ ᾿Ἐρητιεῆε αὐγὸο ληφΦεσα. ἡ ἀπὸ τοῦ καταιγίζευ τοῖς ἀνέμοις πολ πνεύμασι" καλεῖται γὰρ αγὶο ὁ ἀἄνεμος. οἱ δὲ, απὸ τοῦ Αἶγα πρωτην γῆμαι τὴν τοῦ Πανὸς ᾿Φυγατέρα.

{ο Ἀγγιαλὸς, ἐτμολογεῖται, παρὰ τὸ τὴν αἷαν γείτονα εἶναι τῆς ἆλος ῇὴ ἀπὸ τοῦ γαίω" ἦ ἀπὸ τοῦ δ(κην αὖγος ἄλλεσθαι.

Αὐγιόχοιο] αἱ διὰ τοῦ οἱον θετταλ/καὶ γενικα.

ΑὐγίλΙΨ. δύεβατος καὶ ὀρειγὸς τόπος τε κατ αἰγίλιπου πέτρης ὀνοφερὸν χέεν ὕόωρ: --- γέγονε δὲ παρὰ τὸν λείψω μέλλοντα. λείψ' καὶ αποβολῷ τοῦ ε. λνψ. Ἰ

χα ἐν συν.}έσει μετα τῆς. αἲξ γόγεται αἰγίλιψ « εἰς ὃν καὶ αἲξ οὐ ὀύναται ἀναβῆναι. οὕτως Ωρίων. ἔστι δὲ ῥηκατικὴ ἡ λέξις.

δο Αἰγίλουρος] αἴλουρος, καὶ πλεονασμῷ τῆς γι συλλαβῆς, αὐγίλουρος. τω,

Αἰγοφάγος, ὁ Ζεὺςν ὡς παρα Νικάνδρῳ ἐν Θηριακοῖς.

Αὐιάλεια, ὄνομα κύριον. ᾿Αδράστου μὲν Φυγάτηρ, Διοκή- ὁους δὲ γυνή.

Αἴγισθος] παρφ τὸ ῷῶ τὸ Φηλάζω, καὶ το -αἴξ, Αἴγρθος" καὶ πλεονασμῷ τοῦ σ, Αγισιος. ἐστοροῦσι γὰρ αὐτ]ν αὐγείῳ γάλατι τροφή χρήσασ-αι. οὕτως Ὡρίων. Αὐγας] Ἑλίην τε καὶ Αίγαο: --- Αὐγὰο δὲ καλοῦσι τὼς ἐν Πελοποννήσῳ πόλεις Ευβοίας. τὸ ἐλνικὸν ᾿ Αὐγαῖος.

Αὐγαίων, ὁ ἥλιος. παρὰ τὸ αἲγλη αὐγλαίων πο) ἀποβολῇ τοῦ λ, ὡς παρώνυμον. 3 απὸ τοῦ τοῖς ἀκτῖσιν -αὐσσει».

ου ᾗ ῴπὸ τοῦ. γὠ το. γουριῶ» γαίων" καὶ μετα τοῦ ἐπιτα- τιοῦ α» αγαίων" καὶ πλεονασμῷ τοῦ αὐγαίων.

Αἰαγὸν, δεινὸν, χαλεπόν.

Αἰβετὸς, αἰετὸςρ ΠΠεργαῇοι.

Αἱβοῦ. ὡς οἶμοι τ/δεται καὶ ἐπὶ »αυμασμοῦ.

ἴτο Αὐγυαῖα, τα ῥωπικοὶ Φορτία" καὶ οἱ πιπράσκοντες ». αὖγι- »αιοπώλαι. ἐλέγετο δὲ καὶ τὰ μεγάλα αὐγιναβαν ἀπὸ τοῦ νομίσματος. καὶ γαρ τὸ Αύγαξον τάλαντον πλεῖον ἠδύνατο τοῦ ᾿Αττικοῦ. ἔλεγε δὲ τοὺς μὲν πολίταο, Δί-

98.

ΕΤΥΜΟΛΔΟΓΙΚΟΝ ΝΕ ΤΑ.

Α 1 26

γινήτας ' τα δὲ ἐκ τῆς νήσου, Αἰγιναῖκ' καὶ Αἰγιαῖος ὀβολός.

Αὐγιάλεια, ὴ νὺν Αχαίι' καὶ Αἰγιαλεῖς.

Αἰγιάδες, ὑμένεο ἐν τοῖς ὀφαλμοῖς. καὶ τὰς ἐν τοῖς ὀφαλμοῖς ὑπολεύκους οὔλας, αἱγιάδας λέγει,

Αἰγίλωψ, πόα, τὶς, κι πάθος.

Αὐγίποψ, αετὸς ὑπὸ Μακεδόνων.

Αὐγὶον ἡ κατάϊξ, καὶ ἡ ὀξεῖν πνοὴ, καὶ αἱ ἀποστίλψεις χο τὼν οφθαλμών.

Αἰγοθὴς, ὁ α)γοήλας,

Αὐγυλὶς. λυγός, ραπ

Αγα) : πόλις Εὐβοίας: ἢ νησός ἐστι δυσχείµερος αφ Ίς κου τὸ πέλαγος Αὐγαΐον ἐκλή»1. οἱ δὲ, ἀπὸ Ποσειδώνος οὕτως ὀνομασθῆναι" οἱ δὲ, απ Αἰγέωςι τοῦ πατρὸς 6Θή- σέως. κατακρημ»ίσαντος ἑαυτὸν απὸ τῆς ἀκροπόλεως δἷσ τὴν Φάλασσαν. οὐ πολὺ γὰρ απέχει ᾗ ἀκρόπολις τῆς 9αλασσης, περιπλέοντι τὴν νῆσον.

Αὐγανέαν ὠκόντιόν τι μικρόν" ἀπὸ τοῦ ἄγαν [εσδαι» ὃ ὃ ἐστι 5ο πορεύεσθαι κχὶ πέωπεσθαι, } γεῖσθαι, ἡ δὲ τὸ ἁγκή- λην τὴν ἐξ αἰγείου δέρματος γεγενημένη». ῇ διὰ τὰς α]γας ἐπ αὐτὰς γὰρ μάλιστω ἵενται. ἡ διὼ τὸ ευθε- τεῖν αντὰς εἰς αἰγῶν ἄγρας.

Αὔγειος] τὸ γει, ὁἱ ΦΦογγον, ὣς βέλος σώματος. τὸ Δωρι- ΟΥ αὐγατος. οἱ γὰρ Δωριεῖς τὸ είν αι λέγουσ:. τὸ γὰο πύπειρον κύπαιρον λέγονσι' παὶ τὸ αἴγειον αγαῖον πέ-

λαγος. Αἴγειρος, διὰ τῆς ει διφΦόγγου. εὕρηται Ὕὰρ καὶ χωρὶς τοῦ .» ὣς τὸ, Καὶ αἰγέρων ἔφυσαν εὐγεγέστεραι: αρ

ἦτοι εὐδαλέστεραι πα) εὐδρεπτότερα,. καὶ ὅτι τὸ εἰς ρος ῥηαατιηκὼν τῇ-ει διφ9όγγῳ παραλήγεται οἷον, μάσ- σῶ, μάγειρος πέπτω, πέπειρος᾽ ὀνῶ. ὄνειρος". σημαί- νει δὲ τὸ ὀνῶ, τὸ ωὠφελώ " πολλοὶ Ὕὰρ ἐκ τῶν ἰδίων ὀνείρων ωφελή-ησα». οὕτως οὖν καὶ αἴσσων αἴγειρος. 7 παρο τὸ αἴρω» τουτέστι/ εἰς ὕψος αἴρεσθαι πα αν- ζάνεσθαι᾽ ἐπὶ πολὺ γὰρ ὕψος πρόεισι καὶ αὔξεται τὸ Φυτόν. Ὅμηρος, μακεὂνης α)γείροιο: σος τῆς αηπεδα- »ης πα ὑψγλῆς" παρὰ τὸ μῆκος. ᾗ παρὰ τὸ ἐν τῆς ἔρας αἴσσειμ καὶ κινεῖσφαι. ἢ παρα τὸ κατάγγυσθαι ὑπὸ τῶν 6ο αδέμων. τὸ δὲ Κάμιρος, οὐ ἔστι ῥήματικὸν» ἀλλ ὄνο- μα κύριον. δε δὲ φινώσπειν. ὅτι καὶ τὸ παρὰ «Θεοκρί- τῳ --- απ αὐγίρω σχαδα τρώγοις! - διὰ τοῦ ε γρά- Φεται » ἀπὸ τοῦ αἴγερον. ἔστι δὲ τὸ "Αγιρον» ὄνομα πόλεως. τινὲς δὲ, ὡς καὶ ὁ Χοιροβοσκὸς εἰς τὸ ἀπτία, διὼ τῆς ει (διΦ9όγγου γράφουσι» αὐτό.

Αλή» παρ το αἴσσω τὸ ὁρμῶ, καὶ τὸ λα». πάνυ γὰρ ὀρμητική, ἐστιν ἡ αἴγλη. σημαίνει δὲ τὴν λαμπΊδόνα. οὕτως εὗρον ἐν ἐπιμερισμῷ τοῦ ψαλτηρίου, 99

Αὐλήντο]. απὸ τοῦ αἴγλη, αὐγλήεις αἰγλήεντα, καὶ αἰγλῆν- τα κατὰ κρᾶσν).

Αὐγυπιὸς, οἱ μὲν, εἶδου Φετοῦ το. ἔστι δὲ παρα τὸ αἴσσω.

Αἴγυπτος» απὸ Αἰγύπτου βασιλέως» τοῦ υἱοῦ Βήλου. ὴ ὧπὸ Αἰγύπτου τοῦ Νε/λου. ὁ γὰρ Κεῖλος, πρότερον αὖ γυπτος ἐκαλεῖτο. } αἰγίποτος καὶ αἴγιπτος. παρὰ τὸν τράγο», ὃν Αὐγύπτιο, σέβουσιν ἐξαιρέτως δὲ τοῖς Μεν- ὁησίοις. ἦ δια τὸ αἶγας πίονας ἔχει». ἢ ἐγγύποτος πα) 1ο αἴγυπτος, ὣς ἐγγίζουσα τῷ ποτῷ, ἦ τῷ ποταμῷ. οὕτως Ώρος ὁ Θηβαῖος, Ἰ παρα τὸ αἶδω τὸ καίω. οἱ γὰρ ἐν Αὐγύπτῳ ἄνλρωποι κεπαυμέγοι εἰσὶν ἐν τῆς σφοδρᾶς τοῦ ἡλίου Φορας. σήμαίνει δὲ τρία" τὴν χώρα. ὡς τὸ, Αἴγυπτον δέ µε Ῥυμος ἅ ἄνωγε: --- τὸν ποταμὸν τὸν Νεζ- λον, ὧς τὸ, Στήσας ὁ᾽ Αἰγύπτῳ ππνιὰ γᾖας: --- αν Αἰγύπτοιο ὀωπετέος ποταμοῦ : τοῦ ὁδιαφανοῦς καὶ

οἱ δὲ, τὸν γύπα ἐξεδέξαν-

20

37 Α 1 μεγάλου. κα) παρὰ τῷ Θεολόγῳ τὴν. ἁμαρτίαν ὡς ἐν- τεῦθεν, Αἴγυπτον ην σχυδρωπὴν καὶ διώχτριαν

ἁπαρτίας.

Αὐγύττιος, ἁβαηνως παροικία ἑστὴν, ὅτι Αὐγύττιοι διαβάλλονται ως αχ οφόροι.

Αἰγυπτιάζειν, τὸ πανουργεύει», καὶ σκυδρωπεύετθαι.

Αἱδοῖος, αἱδοῦς καὶ τιαῆς ἄξιοο" οἶον, ᾿Αἱδοϊόο τέ µοι ἐσσὶν

σο

{9

59

15

10

Φίλε ἐκυρὲ» δεινός τες -- ἀπὸ τοῦ αἰδὼὸς γφεται α]- ὀβος, ὥσπερ ἦφος καὶ ἠρφος" καὶ κατὰ τροπὴν Βοιωτι- κὴν τῆς ὦ διφθόγγου εἰς 9. Ποῦος παὶ αἱδοῖος. ἔχει δὲ τὸ αἰδῶοςι τὸ ι προογεγραμμάνο» ὅτι τὰ απὸ τῶν εἰς ὧς διὰ τοῦ ος παράγωγα, » συν τῷ ὃς μα καὶ περιστῶνται" Μίνως, Μωφβος" Ἴρως. ἠρῶος" πάτρως, πατρῴος” Ἰδον Ἴφος" καὶ αἰδὼς, αἰδῷος. οὕτως ὁ Χοι- ροβοσκὸς εἰς τὸ περὶ ποσότητος. "ἔστι δὲ εἴδους τὼν πα ραγώγαν κτητικοῦ. πόσοι τύτοι τῶν ατητηκῶνν δύο" τε εἷς χος, καὶ ὁ εἰς ος. καὶ ἄλλως᾽ πόσας «Αν Ἵν ἐπιδέχονται τα εἰς ος κτητικὰν καὶ πόσας παραλήξεις; καὶ τίνω εἰσὶ τὰ ὄντα καὶ τύπῳ καὶ σημαινομένῳ κτη- τικάὶ τίνε μὲν τύπῳ κτητικὰ», σημαινομένῳ δὲ οὐκέτι; καταλήξεις μὲν δύο” την, τε εἰς ποσν καὶ τὴν εἷς ος καθδαρόν ὡς ἀνθρώπείος, άρνειος, ᾿Αριστάρχειας" Πλα- τωνικός., Δγμοσθενικός. παραλήξεις δὲ, ὀκτώ: τῶν εἰς κος, τέσσαρας" ναὶ των εἰς ο0, τέσσαρας. καὶ τῶν μὲν εἰς κος, αὗταί εἶσιν. ἢ γὰρ τῷ παραλήγεται» ὡς τὸ Ἑλληνικός, Ῥωμα]κός 4} τῷ άλφα, ὡρ τὸ Ῥοδιακός } τῷ νν ὦφ. πὸ Λιβυκὸς. ἁλυκός” καὶ πλεονασμῷ τοῦ ϱ) ἁλυκρός. ἡ ἢ τῇ ει διφθόγγῳ, ὡς τὸ μα Δαρει- κόρ. τῶν δὲ εἰς ος καθα ὃν, αὗται" ἡ τῇ ει διφΦόγγῳν ὡς τὸ Ὁμήρειος, Ἑκτορειος. ἦ τῇ αι «ὀιφΦόγγῳ» ας τὸ ταλαντιαῖος. ἡ τῇ ον διφΦόγγῳ, ας τὸ παντοῖος, ἀλλοῖος. ἡ τῷ φ, ὧς τὸ πατρῴος. ἡ ἦρος. Όεν τὸ αἰ- ὁοῖος. ἐκ τοῦ αὐδώος κτητικοῦ γίνεται» κατὼ τροπὴν Αλροὴν της φ δίφΦόγγου εἰς οι. ἐκεῖνα δέ ἐστι τῷ τύπῳ καὶ τῷ σημαινομένῷ κτητικὰν ὅσα εἰς τὴν γενικὴν τοῦ πρωτοτύπου αναλύονται" οἷον, γραωματικὸς λόγος, ὁ του γραματικρῦ ᾿Αριστάρχειος βίβλος, } τοῦ Αρι- στάρχου. ὅσα δὲ οὐκ αναλύονται εἰς τὴν πρωτότυπον Ἰενικὴν, ταῦτα τῷ μὲν τύπῳ εἰσὶ κτητικά: καθότι τα εἰς κος κτητικὰ. τῷ ! παραλήγεται᾿ πλὴν τοῦ Κερα- μεικόςν Εθορικός, Δαρεικός, καὶ Δεκελεικός. τῷ δὲ σηααινοµένῥ οών ἐστι κτητικά᾿ ὀφ Φαλμικον γὰρ ἰωτρὸν, οὐ τὸν: τὸ ἠατροῦ ὀφθαλμὸν λάγοµεν, ἀλλὰ τὸν τὸν ὀφ. 2αλμὸν ἠατρενοντα. ὁμοίως δὲ πα) ἡπατικὸν ἀῤῥωστον, οὐ τὸν τοῦ ἥπατος λέγομε», ἄλλα τὸν τὸ ἧπαρ. αλ- γοῦντα. εἴδη δὲ τοῦ κτητηκοῦν τρία ᾿ οἰκειωματικὸν μὲν, τὸ οἰκείωσιν ἔχον πρὸς. τόπον’ οἷον, οὐράνιος, ἐπίγειος, Δαλάσσιος. Κύπριο, Ῥόθμοον γήμοο. συνεκφαντικὸν δὲν τὸ συγεκῷ«ἴγον τι μεν) ἑαυτοῦ οἱον, 1ρ: αμματικός συνεκφαίνει γὰρ 5ην γρααμώτικήν” καὶ ἄστρονφνὸ ὁμοίως καὶ ῥήτωρ παὲ Φιλ ὀσοφὸς. μετουσιαστιιὸν δέ τὸ µετέχον οὐσίας τινός' οἷον, πέδρινοο ὑψόρεφος» Ὅ. μηρος" δερμάτινοςν χάλπειος» Χρύσειοῦ στανρος. βρό- τες χρίρ. ὀιαφέρουσι δὲ τὰ μετουσιαστικὰὲ τῶν μερῶ τοῦ σώματος" ὅτι τὰ μὲν μετουσμαστινὰν ἀπὸ ἀψύχαν τὰ δὲ δηλοῦντε µέρος σώματος. ἀπὸ ἐμψύχων. παρὰ- γοντα!. Αὐγυπτώσαιν μελᾶναι καὶ ἐπικαῦσαι. Αὐδύλος, 2ρασύο. Αἰδώνια, Φανάσιμα. Αγγές, είν διόλου. Αὐηνὰν τὰ μικρα τῶν δένδρων, καὶ ἄκαρπα" οἱ δὲ, τὸ ἔνρήι ἄλλοιν αἱηνὲο, αἰώνιον, καὶ τὸ βλαβερόν.

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕ ΤΑ.

ΑΙ

28 Αητὸν, ἐτὶ τοῦ Ἡβρωίστου» / πνευστὸν, 2 πυρΏδες᾽ οἱ δὲ μέγα ᾿ άλλοι τὸ μα’ ἡμῆς; οἱ δὲ. ὡς αὐετός. - Αἰδώςν τιμήν. Φόλος. σχύνην- ὄνειόος. πόθεν Ἐλώς: παρα το αἰδῶ τὸ ἐντρέπομαι" ῇᾗ παρα τὸ σν πω" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α, αείδω το βλέπω᾿ καὶ ἀτοβολῇ τοῦ ., καὶ συναιρέσει τοῦ. α μαὶ ε εἰς τὴν

τὸ βλέ- .

αι Φ/ΦΦογγο». ἢ ἐκ τῆς ἄῑς εὐφείας. ἡ ἐκ ο. να. 5ο

νικῆς κατὰ μεταπλασμόν. . ν Αἰδομένω, αἰδεσ»έντε". Τω μὲν τάρβησάν τει καὶ αἱ

νω βασιλῆα ᾿Ανστήτην: - αἰθέω αἰδῶ ν τὸ ὠντρένι

ἐξ οὗ καὶ αἴδημιμ. τοῦτο. παρὰ : τὸ αἰδώς τὸ δὲ. ο φἒ

τὸ εἴδω τὸ βλέπω᾽ καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ ον ὠειὼς

καὶ αἰδώς. οὐ γὰρ. ἐντρεπόμενοι, συστέλλουσι τὰ ὅμωα-

τα. ὁ παθητωκὸς -ἐνεστῶς αἰδέομαι αἰδοῦααι" ἡὶ µετοχή. αἰδεόμεγος αἰδούμονος τὸ δυϊκὸν, αἰδεομένω αἰδουμένω" πα ὤποβολῃ τοῦ ν, αἱδομέγω.

Αἰδω] Ἰστέον ὅτι τὸ αἰδώ, ὅτε μέν ἑἔστω εὐθεῖς, δή 1ο

νεταε» ώς Λητά καὶ Σαπφώ. ὅτε δὲ. κ περι- σπᾶται, ὡς τὸν--- τατ' αἰδω ἀμφρκαλύπτει: -- οὐ γαρ πτωτικόν ἐστὶ τὸ ω, ἀλλ ἀπὸ κράσεως. ἀπὸ γὰρ ων αἶδόα., γύεται αἱδῶ.

Αἰδοίους . τοὺς οἰκέτας λέγει, ῶ τὸ αξίους εἶναι αἰδοῦς, ὦς ἐν τῷ, ᾧ, Τοῦνεκ' ἐγώ σ᾿ αἰδήσομαι -- οὐ δια ὸ ψεύ- δεσθαί σε περὶ Ὀδυσσέως, δι τοῦτο προσήσομαί σ6. ὡς οἰκέτην. Αἰδεῖσθαί ἱερα: --- καὶ, Αἱδοῖος μέν τ' ἐστὶ καὶ ἄφθαάνατος: --- προοδεκτοὺς μετα αἰδοῦς. γεῖται οὖν, τί ποτέ ἐστιν αἰδοῖοο, ἐπενεγκῶν, --

εὖν |

τε όον σό τα γούνα» ἱκάνω:--- ἀντὶ τοῦ, ἑκετεύω. 59.

Αἴδω] ἀπὸ τοῦ εἴδω γίνεται αείδω' πε χράσειν αἴδω. ἀξιον δέ ἐστι ᾠιτῆσαι. διὰ. τί τὸ αν μακρὸν, ὃν, τρέ- πεται ἐν τῷ παρατατικῷ ς καὶ ἔστιω εἰπεῖν, ὅτι αὐς τελεώτατα μεγέθη δεῖ τὰς ἐπεκτάσεις αν τα δὲ Φύσει μακρὰ , τὸ τελεώτατον ἔχει µέγε-ος. οὕτω. 8. νόβιος. νφ-

Αἱδοῖα , παρὰ τὸ αἰδοθμαι. γυμνῶσαι γὰρ ἡ ὀνομάσαι ταῦ- τα αἰδούμεδα. ὴ παρὰ τὸ αγοιφαίνειν ἐν τῇ συνουσία ὀργῶντα. ἔστιν οὖν Ἰωνικὸνν οἰδοῖα" καὶ τροπῇ τοῦ ο εἰς ἄλφα, αἰδοῖα. οὕτως ὩἩὩρίων.

Αἰδοιέστατος] Ἱστέον ὅτι «τὸ αἀρχέστατον (ώς παρὰ Α]- σχύλῳ ἑν Πηνελόπη, οἷον, Εγὼ γένος μὲν εἰωὶ Νρὴς ἀρχέστατον) καὶ τὸ αἰδοιέστατον καὶ ἀφφονέστατον, ποιητικά εἶσε, κατ ἔθου Ιώνων γινόμενα. τα γὰρ δια τοῦ ο συγκριτικῶ, διὰ τοῦ εσ προφέρουσι» οἷον. νὰ στερος. καὶ ἄρχέστερος, καὶ ἀφΦονέστερος. ὦφ γὰρ τὰ προειρηαένα, ὁμιαιότερος εἶγαίν καὶ ἁφθονώτε ρος καὶ αρχαιότερος. οὕτω Φιλόξενου εἰς τὸ περὶ . τικῶν. ὥσπερ δὲ οὗτοι δια τοῦ εσ σχηματςουσ» με καὶ οἱ Αττικοὶ. διὰ τῳ Ισ, ποτίστατον λέγουσι καὶ

ὴ κ.

σι

.

λαγγίστατον», καὶ Ψευδίστατον᾿ καὶν λαλίστερον εὔὕρηκά

σε παὶ πτωχίστερον: -- «Αριστοφάνης Πλατανισταῖοι “Ίν ἁπαλλογωμεν ἀνδρὸς ἁρπαγιττάτου: --- καὶ κλεπτί- στατος καὶ πληκτίστατος λέγουσιν. ὁμοίως καὶ δι τοῦ

αἲν ἐσαίτατα, ασμεγαίστατα, προυργικίτατα, ἠσυχαίτο-.

ρο». ἀσμεναίστατα, µέντοι,. Πλάτων ἐν α Πολιτικών καὶ ἰσαίτερα» καὶ πλησιαίτερον καὶ ἠσυχαίτατα. Ἔδ- 19

νοφῶν δὲ, καὶ Φιλαίτατα.

κ "Αϊδόςδε, εἰ τὸν ἀῑδην, ἐπιῤῥηματικῶς,

Δἰέλιοι, οἱ ἀδελφὰς γυνα κας ἔχοντες' οἱ δὲ, συγγενεῖς παλοῦσιν αὖτας καὶ αελίους, τοῦ δὲ αἱεὶ, ὀώθεκα θἰσὶν αἱ Φωναί" ἂς εὑρήσεις εἰς τὸ ἀκτῖνα.

Αν, ἐπίῤῥημα χρόνου ὀήλωτικόν σημαύει δ) τὸ ὀμνε- κὠς' καὶ ἔστι ποιητικόν. τριχῶρ δὲ οἷόο τούτο ὁ πονη- τής, ἄδί, ἁἰδί, αἰέν. το

29 Α

ΑΟ αντὶ τοῦ νεωςτί' Ἠύτε ἔθνεω ἧσι αολιονάών αὖι- νάων Πέτρης ἐν γλαφυρή», αἰεὶ γνέον ἐρχομενάων: --- σημκόνει οὐν, τὸ-συνεχῶς προΐστασθκει ως δοπεῖν Σεωστὶ αὐτὼς ἔρχεσθαι. καὶ γὰρ τοῖς μὲν ἄλλοις «ώοις ἡ πτῆ- σις ἀποτδταγμένη γίνεται" αἱ δὲ μέλισσαι, βραχεῖαν

. τὴν κώησι» ποιούπεναι, ἐφίζουσι τοῖς ἄνδεσι' καὶ ἐπαρ-

͵ δεῖσας, πέτονται πάλιν» καὶ πάλιν ἐφ/ζουσι. κατ δλί- γον οὖν ἡ πτῆσις, ὥσπερ, ἄρτι ἑρχομένων γίνεται" ὥστε κα). Φαντασία ποιεῖνν ὡς ἄρτι ἐξορμᾶσθαι.

Αἰειγενέτήσι, τοῖς ἀεὶ τελεσιουργοῦσιν" 3 τοῖς αεὶ ὑπάρ- χουσιν. ἡ εὐθεῖα, αἰειγεγέτης» ἐν τοῦ αεὶ καὶ τοῦ γέ- νέτης. καὶ ἐκ τοῦ γεύω τὸ ὑπαρχω., γενῶ γεγέτης. η] ἐκ τοῦ γείω το γεννῶ.

Αἰένοικος» ίδιου. ο[κος ποὺ ἄθιάλειπτος:

Αἰέλουρος] τοῦτο οὐκ ἔστι πλεονασμὸς, αλλ᾽ ἀντίδεσιο. παρὰ γὰρ τὸ αἱόλον μαὲ τὴν ουρὼν» ἐτυμολογεῖται αἰέ- λουρος. οὕτως Ἡρωθιανὸς περὶ πκνὼν.

Αμ οἷον, Αἰετὸς αργὴν χῆνα «Φέρων ὀνύχεσσι πέλω- ρου: ---καὶν Αὐτίκα ὁ) αἰετὸν ἦκε τελειότατον πετεή- νῶν: --- ἦτοι μέγιστο», ὴ ἐντελη σημεῖε Φαίνοντα. γέ- γόνε δὲ αὐετὸς, παρα το αἴσσειν. ὕ9εν καὺ αναλογώ- τερον οἱ Αττικοί ἄετὸς λέγουσι, χωρὶς τοῦ ἰῶτα, ὧν κλαίω, κλάω. οὕτως Ὡρίων. !

Αἱἰετὸς » το ) πτηνὸν ζῶον», καὶ τὸ ὀρόφωμα.

᾽Αίς Ἴλον, ἃ ἄφαντον.

Αἱ ζυπη» κα γη.

Αἰζόκροτον, Εγρασία»..

Αἰζηὸον νεαγίαο: παρὰ τὸ αεὶν πο) τὸ σέω, ὁ αεὶ ζέων

κο ἀκμάζων κατῷ τὴν ἠλικίαν. γίνεται αἰςεός που πατ ἐπαύξησιῳ τοῦ ε εἰς ἦτα. αἰςπός. καὶ ἀπὸ τοῦ ἀεὶ ζεῖν τὸ αἷμα τῆς, ἡλικίας. ' τουτέστι» Φερκον εἶναι. ἐπειδὴ τὸ εἰς ος λήγοντα κααρὸ ἁπλᾶ, κατὰ τὴν χοι- γην διάλεκτον τῷ ἦτο παραληγόµενα, οὐκ ἔστι εὑρεῖν, εἰ αἡ τὸ κ Ν καὸὲ πηός᾽ καὶ αὐτο ἐν πα: ς9ους. πρός- κείται» κατὰ τὴν, ποινὴν διάλεχτον" ἐπεὶ τὸ παλγὸς, ἄρχηὸς» πα Ἄχηρο»" 'Ῥοιώτιά εἰσι, κατα τροπὴν τῆς ει

"2 διφθόγγον εἰς ἦτα, ὧς τὸ ὄργος καὶ λύπηος» λακωνί-

"κας πρόεκειται͵ ἁπλᾶ, δι τὸ πολυνγός, εὐνήός., ἐχε- νηός᾽ παρα γὰρ τὸ νγὸς συνετέφησαν. Δεῖ γφώσκει», ὅτι οὖν ἔχει τὸ ἰώτα προεγεγραμμένον᾿ ᾿Απολλωώνιος δὲ ὁ τοῦ ᾿Ἀρχιθίου. σὺν τῷ ἰῶτο οἶδεν αὐτὸ, λέγων γεγονέγαι ἐκ τοῦ αἰζ τος, προς ὃν ἀντιλέγει ὁ τεχνικός ὅτι εἰ ἦν ἀπὸ τοῦ αἰζ]τος οὐκ ὤφειλεν ὀξύνεσθαι ἄλλα προπερισπᾶσδαι ἡ γαρ. ὀξεῖω καὶ ἡ βαρεῖα», εἰο περισπαμέγην συγέρχονται" οἶονε Ἀχελώιοο., Ἄχελφος" ὑπερῶῖον, ὑπερῷον. λέγει δὲ ὃ- τεχνριὸςν ὅτι. ὥσπερ ἀπὸ. τοῦ “Αὐτωλὸς γίνεται Αἰτώλιος ποτὰ παραγωγή», τοῦ αὐτοῦ σημαιομένου Φυλαττομένου, παὶ ἀπὸ τοῦ πάπρος πάπριοο οὕτω κα ὧπὸ τοῦ αλζηὸο αἰζήΤου.

Αὔήτης» ὄνοπα πύριον κατὰ πλεονκσμὸν τοῦ ι. ᾿Αήτης γάρ. Απολλώνιος, Αῄτη, κείνη» κμὲν' ἄφαρ διέχεναν ἄελ- λα: --- ἔδει δὲ εἶπεν Αὔῆῑτα, ὡς τοξότης. τοξότα Ὀρέστης , σκαφών αλλ’ Ἰωνκῶς ἔτρεψε τὸ ἄλφα εἰς ἥτα,

Αὔτας, ἄγεμοι. ,

Αὐπνὲς, τὸ δεινὸν καὶ πολύστονον. Ἀρχίλοχος, Προῦ. 7ή- κε παισὲν δεπνον αὐηγὲς Φέρων: --- εἴρήται δὲ παροὲ τὸ αἲ αἴ. ἡ, τὸ αἰῶνιογ. πατο τοῦτο γὰρ οὐν ἔστι Φα- γεῖν τὸν απονήσκοντα. οὕτω Μεθόδιου.

5ο Α’9εε] Ἱστέον ὅτι ο] λόο ἐστιν ὁ αἴθων, παρὰ τὸ οἴθω,

τὸ παω’ αἰφὸν δὲ, ὁ αὐφόμενος, τουτέστι’ ὁ γάιόμενος.

οὕτω Φ,λόξενος εἰς τα ῥήματικὰ ἀὐτοῦ.

4 Αθωναςῇ αἰετὸς αἴθων, πυρώδης, καυστµός. καὶ αἴθωνι

3ο

4ο

Ρο

ν

1ο

30

π

ΡΒΤΥΎΥΜΟΘΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕ ΤΑ.

“Αὐθρηγενέτης» ὁ βορέας ὁ αἱθρίαν γεννῶν'

ΑΙ 5ο σιδήρῳ, τῷ λαμπρῷ καὶ ὀξεῖ. ἐπὰν γὰρ ὁ σίδηρος ὀξυν- ἡν λαμπρότερος γίνεται" καὶ αἲθωνας λέβητας, τοὺς πρὸς τὸ πὺρ ἐπιτηδείουο, παλουμένους ἐμπυριβάτωας.

ΑἰΦούσησι, στοαῖς ταῖς καταλαμποµέναις ὑπὸ τοῦ ἡλίου. ὴ αἲδουσαι, δια τὸ αἴθεσθαι ἐν αὐταῖρ τοῦ χειμῶνος. } δι τὴν τοῦ ἡλίου βολή».

Α)διοπία. παρὰ τὸ α)θίοψ.. τοῦτο, παν τὸ αἴθω" τὸ δὲ, παρα τὸ δκίω τὸ παίω» κατοὶ τροπήν..

Αἴθοπὰ οἴνον, τὸν μέλαναν ἡ τὸν ποιοῦντα ἐρώθριών: ῆ τὸν καυστικὀν. ἐπὶ δὲ τὸν χαλκὸν, σημαίνει τὸν λαµ- πρὸν καὶ αἱ ᾿λομένη» ὄψιν ἔχοντα.

ΑἴΦουσαι, αὖ στυλωταὶ παιλέόραιν περίστυλα ἔχουσαι" ἀπὸ τοῦ αἴλεσαι ἐν αὐταῖο τὸ πυρά οἷον, Πυρ. ἔτε- ρον μὲν ὑπ᾽ α)Φούσης εὐερκέος αυλής: --- ἡ, ὡς ἔνιοι, καταλαμπόµεναι. σήμαίνει δὲ τὴν καταφωτιςοµένην

στοὺν, παὶ τὴν μετὰ τὸν πυλώνα πασταδα. μον λέγεται τὸ καῦμος παὶ ες πυρίκανστος ὕλη τῶν ὧν. καὶ Α7ΦΟΨ., ὁ ὀιώπυρος. Ἰ υι ἐρυρός.

Αα }ύσσειν, καὶ ἀναμθύσσειν, ῥήτειν», πλεῖ, Φέρεσθαι" ἀπὸ υτῆς αἰδυίκο τῇ ἐγαλίας κορώνηο. καὶ Αἱάμημ, ὁμοιότήτα, σχίσμα» ἡ κίηµα.

Αἴὔρω τὸ ποιόν καὶ Αττικὸν, αἴθρη. σημαίνει δὲ δύο” πύριον' ὄνομα, Αρη Πιτθῆος θυγάτηρ: --; καὶ τὴν αἰ- δρίςν, ἦγου» τὴν. κατάστασιν τοῦ αέρος" ἤγουν τὸν. εὐ- ὀμηνόν" ΠἨοίησον ὁ' αἴθρην.

Α)Φηρ, παρὰ τὸ αεὶ «δεῖ κυκλοφορικὼς' τέλη» περὶ Κυρηναίων. ή

ΑἈθων. παρὰ τὸ αἴθω τὸ ποήω» καὶ τὸ ὢψ ωπός, ὃ σήμαφνει τὸν ὀφαλμὸν καὶ το πρόσωπο». ὁ κεκαυμέ- γην ἔχων τὴν πρόσοψι». λέγεται γαρ ἐκεῖσε σφοδρότε- ρον αἲ ειν τὸν ἥλιον.

Αὐθέρα. τὸν οὐρανὸν καὶ αέρα" καὶ ἐπὶ ἑμπρησμοῦ. καὶ Αἰθερίως, κα Φαρῶς.

Αἴθινα, ξύλα εὔκαωνστα": καὶ. ο υ αἴθρος. ὁ δριωὺς, ἦ μέλας.

Δθόλμιας, τὰς περὶ τὴν ἐπιφανειαν Φλυντίδας.

Αἴθων, ὠνδρεῖοςο., ἡ η πολεμικός» Ἰσχυρός ἡ ἵπτου χρώμα, τον δὲ λέβητα» απὸ τοῦ αἴνεσναι. οἱ δὲ, λαμπρὸ», ὴ μέλαναν πα πολιόν. τὸν δὲ λέοντα» τὸν κατὸ ψυχἠν ἔμπυρον" ῇ δμσύν, ᾖ μέγα». καὶ λιμὸν αἴθωνα, τὸν μέγα». η] ἑαυτὸν Φονεύοντα-

Αἴθω, τὸ καίω. ἐν τὸῦ δαίω τὸ καίω, ὑπερβιβασμῷ αἴδων παὶ τροπῇ τοῦ δέλτα εἰς τα, ανω, ἐκ τούτου ΑΦά- λη, ὁ καπγός,

ΑνΦαλη] ΑΦάλη ἐκαλεῖτο ᾗ Λῆμνορ: ἴσως ἀπὸ τῶν να- διδομένων αλλαλῶν, ἓκ τῶν Ἡφαίστου Χαλιείων. ΄Αἰ- Φαλίτης, πὸ ἐφνηιον. ἀπὸ. δὲ τοῦ Αἰάλεια, αὐδαλείτης, ὁ καπγώδηο., Αἰθάλη δὲ, πεερὰ τὸ αἴ λω τὸ καίῳω γέγονε-

Αὐθαλίδης: οἷον, ΑὐΦαλίδην πήρυκα οὸν, τῷ πάρεστι μέλεσθαι Ἀγγελήμ, καὶ σκῇπτρον ἐπέτραπεν Ἑρμείῃοι -.. ορ Αθκλίδηςν Ἑρμοῦ πας ἦν ἑτερήμερος ». καὶ μίαν ἡμέραν ὖπο τον ὥδην ὁήγεν : ἑτέραν, δὲ ἐπὶ τὴν γῇρ.

Α/Φάλειος] τα. ὧπὸ τῶν εἰς λος βαρυτόνων ὑπὲρ δύο συλ- λαβὰς, μὴ ὄντα ἐθνικὰ, δια τῆς ει διφ9όγγου γράφον- ται" αἴολος αἰόλειος, ὁ ποιμίλος αὔφαλος, α)άλειος" σηµαίνει δὲ τὸν παπγόν: ὁκέδοαλοςν ὁ ποικίλους, δαιδα- λειος" μεγάλος, μεγάλειος. ὡς ἀπο τοῦ μεγάλεος. βαρύτονο πρόεχειταε, δι τὸ ὀμφαλὸς, βία) μὴ ἐθνιπὸ. δια τὸ Εὐδαμόλιοο.

Αλθύσσει», ἀνασείερ)» ανακαἴειν. ’

4ο

4ο

ὅσ Φησὶν ᾿Αριστο-

1ο

ᾗ ὁ αἴθρου ποι) ψύχους αἴτιος. Αἴ9ρῳ, τῷ ψύχει"

Ἆ ον ΄ , ἀπὸ τῆς αὐθρίας'. Αἴ9ρῳ καὶ κπαμά- 4ο

ὃς ΑΙ

τω: --- Βἷς τὴν Οδήσσεαν. 7 τὸ ἐξ αἰδρίας πνεύμα" ὅτι ἐπιαελῶς ἐν ταῖς αἱθρίαις τὸ ψύχος γίνεται. ἄλλοι δὲ ἀγνοοῦντες γράφουσε, κε 52ρ9 καὶ Καμάτῳ: -Ἅ τῷ γὰρ ναναγῷ οὔτε ὃς πρ ἁρμόςει, οὔτε αἶἷμα ἐκεχώριστο γαρ ἀμφοῖν᾽ ὑπὸ δὲ τῇ» αὐδρίας ἐδεδάμαστο, ὡς Σανγὸς ὠσκεπής. κατα δὲ τὸ αρσενικὸν τὴν αὐθρίαν εἶπεν αἷ- Όρον, ὧς τὴν 4ύλην πύλον᾽ ον, Ἐν πύλῳ ἐν νεκύεασι βαλών: --- καὶ τὴν Φείλην δείελον, --- μι 6 κεν ὀείελος Ὀψὲ ὀύων.

29 Αἴδρον, τὸ ὀρθινὸν ψύχος,

Αἰκίζω] ἀπὸ τοῦ αεικῆς, ὸ σημαίνει τὸν σαληρὸν καὶ ἀπό- τοµον, αἀεικίζω" παὶ ἀποβολῇ τοῦ , ωμή, νο εὖς τὰς διαφόρους ὕβρειο.

Αἴκεν, αντὶ τοῦ ἐκνι ὁ εἰ σύνδεσμος συναπτικός κατὰ τροπὴν τοῦ εις α᾿ οἱ γὰρ Δωριεῖς τὸ 6 εἰς α τρέ- ἆουσι" τὸ γὰρ εἴθδε, αἴθε λέγουσι" καὶ τὸ ΄Αρτεμις, "Αρταμις. οὕτω καὶ τοῦτο πλεονασμῷ τοῦ κεν, αἴκεν γέγονεν. ν

δά Αἰκάλλειν, ορ. ἀγαπᾶν, «ωπεύειν.

Ά]κνον, ὀεῦπνον δειλινόν. |

Αἴλιος, ὁ ᾿Αὀριανὸς ὁ βασιλεὺς ἐκαλεῖτο" ὅθεν Αἴλιοι χοηματίςουσι' καὶ Αἰλίάν πόλις Παλαιστίνης: ὁ πολίτης Αἰλιώτης. ὅτι δὲ Αἴλιος ἐκαλεῖτο » Διογενιανὸς ἐν τοῖς χρονικοῖς Φγσίν. ἐκ τούτου οὖν Αἴλιαι χρηµατίςουση αἱ βασιλίδες. οὕτως Ὡρίων.

Ά[λουρος. τὸ ζφον, παρὰ τὸ αἰόλλειν΄ καὶ ἀνάγειν. τὴν οὐρᾶγ, καὶ κινεῖν. καὶ αἰλούριος, ῥίζα τὶς οὕτω καλουµένή.

το Αιλα, αντὶ τοῦ καλοὶ Κύπριος

Αἶμα. παρὰ τὸ αἴθω τὸ παω ὁ παθητικὸς παρακείµε- νος ὖσμαιν αἶσμα, καὶ αμα. δύο πάθη ανεδέξατο, ἔν- δει», καὶ μετά.δεσι τοῦ πνεύματος" ἔνδειαν μέν κα όλου γὰρ ἡ τρίτη συζυγία ἐν τοῖς ῥγαατικοῖς ὀνό - μασι τὸ σ γεννά" πείθω, πεῖσμα᾿ κλώθω» κλώσμα " ἄθω, ὅσμα. οὕτως. οὖν ἔδει καὶ παρὰ τὸ αἴθω αἶσμα ' μετά δεσιν δὲ πνεύματος" γαρ αι ὀ/ΦΦογγος πρὸ μὲν άλλον συμφώνου ψιλοῦται" πρὸ δὲ τοῦ µ. ὀαχσύνεται. αμα, παρὰ τὸ ια τὶ εἶναι τοῦ σώματος. Ἐμπεδος

ο κλῆς, Αμα γὰρ ανθρώποισι περικάρδιον νόημα; σι οε]- μα ἡ ψυχὴ κατά Ἐμπεδομλῆν. τινὲο δὲ καὶ Ὅμηρον οἴονται ταύτης εἶναι τῆς θόξηςι ἐν τῷ λέγειν, --- Ψυ- κἩ δὲ κατ οὐταμένην ὠτειλὴν Ἔσσυτ' ἐπειγομένη: --- οὐκ ἔστι δὲ ἀληθέο. ὁ γὰ ΄Ὅμηρος α.λάνατον αὐτὴν καὶ ἔμφρονα εἶναι λέγει" διὸ μκὶ τὰς τῶν τενεώτων ψυχαο οδυρομένας παρεισάγει' Ὃν πότµον γοόωσα: . μοὶ ἐν τῷ ἆδη κολαζοµέγαο τῶν οἰκδίων παραπτωμάτω» ἔνεκα, σηωαίνει δὲ δύο" τὴν γενεὼν, ὡς τὸ Αἵματος εἷς ἀγα 2ο 0: -- καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα, ὡς τὸ, μμ 9) ἀνηκόντιςς ὁ διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος.

Αἱματόεσσα] ὁ πανών" Πάσα γενικὴ διὰ τοῦ ντ λινο- µένη, το τέλος τῆς γενικῆς τρέπουσα εἰς ἂν κφὶ τὴν παραλή Ἴγουσαν Φύσει μακραν ποιοῦσα, τὸ Φηλυκὸν ποιεῖ. αἱματόεις τὸ ἀρσεγικόν. το αἷς 6ἰ6) πόσας παραλήἕεις ἐπιδέχεταεν γ. τα εἰς δις ὀνόματα µετουσίαστικα, πλεο- γασμῷ τῆς τοῦ πρωτοτύπου ς ψτήε- συλλαβὴν βαρύτοναν καὶ ἡ τῷ η παραλήγεται, ἢ τῷ ο) σπανίως δὲ τῷ ων ὅτε ἐν έμτασει ἐστιν οἷονν τὸ νὰ ἐρῶεις, κήτώείς, κπώεις. καὶ τῷ μὲν ον οἷον α{ματδείο, τιμες, σχιδεις τῷ η, οἷον τιμήειον τεληεις τὸ δὲ χαρίειςν ἀπὸ τοῦ χαρι- τόεις κατὰ συγκοπήν. ὅδεν τὸ αριτόειςν ἄναλογωτε- ρὲν ἐστι τοῦ Μρρίως καὶ πῶς οὐκ ἐγένετο αἱματόεισα ) Φασὶν ὅτι, Ἡ) ἐἑντεῦδεν τας µετοχας διακρίνωμεν ᾿ ἐκεῖναι γὰρ ΔΙ ἑνὸς σ ποιοῦσι τὸ ηλυκόν" δαρεὶς, δα” ῥρέντος, ὀκρεῖτα, τούτου χκριν δὲ 6 ἐποίῇσα, χαρίεσσα,

εἩ

26

ΕΒΤΥΝΟΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

! ΑΙ ’ 5

τιμήεσσα. τὸ δὲ ἁμφηνιέεις, καὶ νέος : καὶ τὰ ὅμοίν,

κατὰ τροπὴ» ἐγένοντο τοῦ ο εἰς ή. ἔστ » καὶ ση-

μαίνει τὸ µέλος. ἐξ αὐτοῦ γυόεις' καὶ η τοῦ ο εἰς

1, ὠνήεις, .. ο ωβς, . καὶ ἔστι ὀὔου. καὶ σγα«/- δω

νε, μνρεψμκον ἄγδου, ἢ ΤΗΥ κα) γίνεται ἐξ αυτοῦ

θυόεις" καὶ τροπῇ τοῦ ον θυήεις. τὸ δὲ αἷματόει .. ἐστὶ

᾿µετουσιαστικὀ». μετέχει γάρ. τὰ γρ εἰς εις απ' 44

βετουσιαστικάἁ. εἶσιν. ἔστιν ὧεις, εἰ γράφεται, ὁμὰ

ἤγουν ὁ μετέχων ἐοῦ ) . εἰ δὲ πράφεται μα τοῦ ...

τοῦ τῶν, ὃ σημαίνει τὸν αὐγαλὸν . ἡᾗ γεν Ἰόνο-

αὐτοῦ 1ογθειο” καὶ συγκοπῇ ἔόεις. ἐστι ; κοτήεις

διὼ τοῦ η: γύεται ἐκ τοῦ κότος. κοτόειᾳ, καὶ κοτήειο. Αἴλινον] τοῦτο ἐπὶ Όρήνου ἐτθετο". καὶ ἐν τοῖς ἐφν- 58

μνίοις δέ. γέγονε, δὲ εἰς τιμὴν Λίνου εν. Αἱλότροπο». } -ἀλλοιότροπο - π κ . Αἰαάτη, μά μόίχαιρα παρὰ οδοιλεῖ. : Αἰαάτια, αλλάντια. Αίμαλεα, µέλας ζωμόρ,

Δίμαλεὸν, ασθενή. λα

Αἰμακονρία, τὰ, ἐναγίσματα τοῖς Ἀατρρμάνοι. -- Αὐματῶσας, Φονεῦσαι. ΄ Δέμος, τράχΊλος. ..., Αιμονς, ὀβελίσκον». κ. κ”

Αἱμασιὰ., τὸ ἐκ χαλήκων ᾠκοδομημένον τειχίον. ο ἤγονν 1". Φραγωός. ὧπὸ τοῦ αἱμάττοσθφι τοὺς ὑπερβαίνοντας ὑπὸ τῶν κειμένων ον. τους σωροὺς τοῦ λέδων παρὰ Νικάνδρῳ, Τροχο) Ἴμαλα Κά αἱμασιά τε καὶ { ος ἐρέοντες: ---, ἔστι δὲ καὶ ῥητορ κὴ ἡ λέξις, οὕτως, ἀ

ἁ Αὐμωτὸς, ὁ αὐματώδης ν ὁ ὀρδαλ παρὰ τὸ αἷμαν καὶ ὢψ ὠπόο, ὁ ὁ

Αἱμφδάν, τὸ «τοὺς ὀδόντας ὀδυνᾶσ-θαι. ο. κνηι οὖν ο. ᾽ αἱἰμώσσεσθακι" παρὰ τὸ αἷια" κἰμωδία γὰρ λθκται

ντ. τῶν ὀδόντων άρκη. ἵμων ὁ ἔμπειρος" αἶμονα -- ἔ

σχω ἢ αωνθώνω᾽ αφ. οὗ πιά καὶ εν. καὶ ὀπίαλος" καὶ πλεονασαῷ τοῦ ὃν δα /δαλος }ὁ ἐπιστή- νωγ᾿ καὶ δχίμων 6 αὐτοδιόακτος ' καὶ κατὰ ᾽ἀτοβολὴν του ὃ, αἵμων. ἔστι καὶ ὄνομα κύριον Άλαστορα, τε Χρόαιό» τε" Αἴμονά τε. Κρώντά͵ τε: ---- ώδ ὑποκοριστικὸν Αἰμύλος: τὸ κτητικὀν, Αἰμόλιήι ] αἱανλίοις, τουτέστι κολακευτηλοῖςν ἑωπείρο ᾿ συνε- τοῖς παρασυλλογιστκοῖς' ἡ συγγενυκοῖς ον μΗτ βυνοϊκοῖς καὶ Ἡσάρδος, αἱωύλα πωτίλλουσα, ποικίλο», πυκνὸν, 5ο πανοῦργο»» δολερόν.

Αἰμύλοςν, ἔμπειρος, συνετὸς, κολακευτικά ἐκ τοῦ Α ΑΓ µων, ὃ σημαίνει τὴν εἰδήμονα καὶ ἄμπειρον᾽. κα) Α. λοισε, κολακευτμκοῖς λόγοις, νε ανά

Αὐρείκςν ὁ ἥρως ὁ υἱὸς ᾿Αγχίσου. παρὰ τὸ α)νὸν η δει»

ὃς ο ί ης

νὸν, γέγεται Αἰὐγέας, καὶ Ὑαμρει. } παρὰ τὸ αἷν ς ὃ σηµαίνει τὸν ἔπαινου, Αἰνας, καὶ λλνδίκς. Ἱστέον δ' ὅτι τὸ Αἰνείας κλίνεται Αα ῤγείαν Δωρικῶς” ππροστι”

Φέντες οἱ Βοιωτοί τὸ ο, λέγουσιν. Αὐνείκο, οἱ δὲ ᾿Αττι- κοὶν ἐκτείνουσι μὲν τὸ ο τῆς ληγούσης, συστόλλοναι δὲ τὸ α εἰς 6, καὶ λέγουσιν Ανείεω. πὦσα γαρ ο 4ο ὀνόματος ελς Φωνῆεν λήγουσα, κα) περιττοσνλλ τῆς ἰδίας εὐθείας» 7 ἐκτείνει τὴν. προ ἡπήηνι - συστέλλει τὴν λήγουσαν ' οἷον καλοῖο, σο } ἐκτεί- 8, τὴν λήγουσαν, καὶ συστέλλει τὴν ἡ άν ου ἲ οἷον Ατρείδεα, Πριαμίὰ κω" ἐν οἷς καὶ τὸ Ἀνείεω. π ὀοκειταεν εἰς Φωνήεν λήγουσα, διὰ το Δημοσφθένεος" οὐ λήγει γαρ εἰς φωνγεν η] γονική. π όρχειται, τεριτ- τοσυλλαβούσα, δια τὸ ὧνὃ ὤπος, ανθρώπου, ἐἀπὲ τού- τον γὰρ ἡ γενικὴ εἰς Φων]εν λήγει, αλλ οὐ περιττο- συλλαβεῖ τῆς ἰδίας ευκ)είας.

Αἴνου, παρὰ τὸ ἠκίνω τὸ τέρποµαι καὶ οὐφρα/νομαι, καὶ δ9

55 ΑΙ !

διαχέοµαι» -άνΣ ὁ διαχέων τὴν ψυχήν" καὶ ἀφαιρέ- σει τοῦ Ἰῶταν ὡς ἠή]ος, ἠος, γέγονεν ἀἶνος. ὃἳ ἔπαιγος. καὶ ῥγμα ἐξ αὐτοῦ αἰνῶ παρὰ τὸ ἱαίνω" οἷον, ---- ἐκί- νετο δὲ Φρένας εἴσω: ---- καὶν Τοῦσιν άν θυμός: ἔστι δὲ καὶ Ά]νου πόλι; Θρώκης. Αἰνὸς δὲ, ὁ φοβερός, ὴ πονηρὸο καὶ κακός ἂφ οὗ αἰνόθεν, καὶ αἰνώς, καὶ αἰγότατα.

Ἀννὸς, παρὰ τὸ δεινός, τροπῇ τοῦ ε εἰ; ας, παὶ ἀποβολῇῷ τοῦ ὃ, αἰνός. ἡ παρὰ τὸ δαὶς, ὅπερ σ]μαίνει τὴν μά- ΧΊΝ, γέγονθ δα]νὸς καὶ δαινός: καὶ ἀφαιρέσει τοῦ ὃ, αἰ- νθς, ὁ μάχιμος' ᾿Αλλώ μοι αἰνὸν ἄχος ἔσεται σέ»δεν,

ὦ Ἰεγέλαε. Αἴκε θάνφο: ἤγουν δειν} λύπη. οὕτως ορ (ων.

ναι, ὧς τὸ, Αἰνῶς ἀπτίνεσσιν ἑοικότες ἠελίοιο:. -- καὶ, Αὐὼῶς ἀθωνάτῃσι Φεῇο εἰς ὦπα ἔοικεν:--- ἀντὶ τοῦ λίαν, πάνυ, αληθές σηµαίνει δὲ καὶ τὸ ἐκπληκτι- κὼς. ἠναρέτη» ἐπὶ κακῷ κεκτημένη τὴν ᾽ἀρετήν. αἰνὸν γὰρ τὸ

εο χαλεπὸν καὶ δεινὸν καὶ κακόν. ἡ δὲ κλητιὴ ὠσαύτως «ἔχει τὸ η τῇ) ευ Φείᾳ. οὕτως εὗρον. σχόλιον Ἰλιαδος π'.

Αινίά ὅομαι, ουο οἷον, --- πέρι δή σε βροτῶν αἰνίζομ ἁπάντων.

Αίνεσις, παρὰ τὸ αἰνῶ αἱγέσω" τοῦτο παρὰ τὸ αἶνου

το τοῦτο παρα τὸ ἰαίνω" ὃ αέλλων ' αν" ἐξ αὐτοῦ ἴανος,

καὶ ἐν ὖπε ερβιβασμᾷ, καὶ κράσει, ἀ]νοςν γνόμη, παροι- µία, παράδειγµα, ἔπαινος" καὶ Κειροτονία καὶ ψή- Φισμα.

Δινεῖν. τὸ ἀναβράττεω. τὸν αληλεσμένον σῖτον, τουτέστιν

ο. ὤναδεύειν καὶ ἀναικινεῖν τὰς κριθὰς ὕδατι Φυρώντα. οἱ δὲ, βλάπτειν, ὴ τὸ ταῖς χερσὶν ἀγατρέβειν τὼς ἑπτι-

σμένας κάγχρυς. καὶ αὐνεῖν ἐπαινεῖν καὶ συγκατατί9ε-

σθαι παρὰ Ὁμήρφ΄ παρὰ δὲ Ἡσιόδῳ, τὸ παραιτεῖσθαι" Νχα, δ' ολίγην αὐγεῖν: --- σημαίνει δὲ δύο: τὸν ἔπαινον, «5 τὸ, ᾿Αντιλόχου ἀέντοι μέλος εἰρήσεται αἶνος:--- πο- τὲ δὲ γνώμης παραμύθιον, που) παραβεβλημένον λόγον πρός Τι ὑποκείμενον” "οἷον, Αἶγος μέντοι ἁμύμων, ὃν καταλέξειο.

Αἰνετὸς] ἐκ τοὺ αἰνέσω αἰνεστὸς, καὶ αἰγετὸς Ηατ ἔνδειαν τοῦ σ.

Αὔνημα, πα αβολὴ,, ς ὁ Α ὰς πο) σκοτεινὸς λόγος” πα- ρὰ τὸ, αἰγίσσω τὸ ἐν παραβολῃ λέγω. τοῦτο παρ τὸ αἶνος. τὸ αι δ/ΦΟΥΥΟ». οἱ γὰρ Ἴμνες, ἡνέκα ὔφεσι ποιήσωνται συμφώνου, τότε καὶ τὸ παραλ]γον Φωνῆεν τρέπουσ» εἰς α᾿ οἵον δερὸρν αἰνός - μεχρι ἄχρις.

Ανα. τεκοῦσα» ἐπὶ κακῷ γενγήσασα. .

ο " Αἰομόρος, ὁ κακοθάνωτου᾽ παρὰ. τὸ αἰνὸς καὶ Ἀόρος, ὁ θώνάτος:

Αλνι, τὸ ἀφαιρῶ, τὸ λαμβάνω. Όμηρος" --- ὁ δ)

4ο ἐξαίνντο καμπύλα τόξα: τ. καὶ αὐνύμεγος, καὶ ἄποι- νύμεγος. παρὰ τὸ οἱρῷ ρνῶ, ὦς περῷ περγνῶ : αφ οὗ

ο περγάσκε" καὶν--- περνᾶς Σήσων ἐπὶ τηλεδωπ ἄν: --- καὶ ἀπὸ τούτου παράγωγο». αἴρνυμε, καὶ αἴρνυμαι" καὶ ««ὠποβολῃ τοῦ ϱ» αἴνυμαι. οὕτω Τε 9όδιος.

Αὔνυτο] ἔστι πτῶν καὶ σημαίνει τὸ Φογεύω. καὶ ὥσπερ πα- . ρὰ τὸ βὼ βαίνω, οὕτω κοιν παρ τὸ κτῷ απαίνω" καὶ

ὥποβολῇ τοῦ το καένω το κόπτω. ἐξ' αὐτοῦ αἴνω" καὶ κατὰ παραγωγὴν αἰγύω, καὶ αἴγυμι παράγγον εἰς μι. ξ τὸ παφητικὀν, αἴνυμαι' ὁ παρατατικὸς αἰνύμην αἴνυσο

89 αἴγυτο" καὶ ἐξαίγυτ' Ὀ δυμόν.

ο Αἴξ, ὄνομα ἄρσενμκόν" τὸ ον παρὰ τὸ Φῆσσω τὸ ὁρμῶν αἴξω, ἀῑξ᾽ καὶ κατὰ συναίρεσιν αἲξ. καὶ Ὅμηρος, -- Ιξάλου αἰγός, ὁρμητικῆς. οὐδὲν εἰς ἕ περι Ισπάτα!. τὸ ποίνυν αἴἲξ ὀξύγεται. τὸ δὲ Θρᾷξ περισπᾶται" καὶ τὸ

κό ἘΤΥΜΟΓΟΘΙςΟΜ.

0

πο

ΕΤΥΝΜΝΟΛΟΤΙΚΟΝ

Ν Ε ΤΑ. ΑΙ δή ..«Ταὔξ, καὶ γλαῦξ. παντων δὲ τῶν εἰς ἕ ληγόντων ὀνο- μάτων, τοῦτο μόνον διὰ τοῦ γ κλίνεται.

Αἰξωνεύεσ-αι, τὸ κατηγορεῖν. βλάσφη οι γὰρ οἱ Αἰξωμεῖς. ὃ]μος δὲ οἱ Αἰξωνεῖς τῆς ἸΚεκροπίδος ἐστὶ Φυλης" καὶ Αἰξωνείς πόλις.

Α]όλον, τὸ ταχὺ παρὸ τὴν ἄελλαν" καὶ πολύφρον, καὶ ὀξὺ, καὶ ταχύ.

Αἰόλος, σηµαίνει τρία” ἔστιν ὄνομα πύριον" οἷον, Αὖόλος Ἱπποτάδης: -- καὶ ἐπιθετικῶς, αἱόλος ὄφις, ὁ πατά- στιητος καὶ πομλορ" παρὸ τὸ αἴερν ὃ δηλοῦ τὴν ἑνν- πόστατον κένήσῳ. ἔνθα αἴειν τὸ ὁρμῶν καὶ αἴσσειγ. οὕτω Μεθόδιος.

Δἱολόπωλός, σγααίνει τὸν ταχὺν καὶ εὐκίνητον Γππογ. προπαροξύνεται” ἐπειδὴ τα εἰς ος δισύλλαβα προπερ/- σπώμεναν ἐν τῇ συν.)έσει προπαροξύνονται" οἷον, οἶποςν ὤομκος κποῦρος, ἐπήκουρος. οὕτως καὶ πώλος, αἰολόπω- λος. γίνεται δν ἐκ τοῦ αἰδλλω, ὁ σηµαίνει τὸ πῶ, ναὺ τοῦ πῶλος" τοῦτο παρ τὸ ἐν τῇ πόα ὤλλεσθαι, πός- λος, καὶ πῶλος. ἐξ οὗ καὶ Αἱ ἔλουρος δολερὸν γὰρ τὸ ζῶον.,

Αἱολοπώλους, ταχυπώλους» Ἶ ποικίλως ὑππακομένους" παρὰ τὸ αἰολεῖν καὶ κινεῖν τοὺς πώλους. σηµαίνει. δὲ «ο καὶ τὸν εὐκίνητον ' οἷον πορυΦαύολος.

Αὐολομίτρα»» ποµαλην µέτρα» ἔχοντα". ἐξ οὗ καὶ εὐκίνη- τον πολεωιστήν..,

Αἱολεῖς] Ὀρέστης κατὰ χρησμὸν συνη’ /βροισε πολλοὺς τῶν ὀνομαζομένων Αἰολέων” ἂς μὲν τινὲςε ὅτι πλεῖστοι ἦτρι Βοιωτοὶ ἦσαν ὣς δὲ Μενεκλήο, δια τὸ ἐν πολλῶν ἐθνὼν συνγ9ροΐσθαι ἀπὸ τοῦ αἰολ]ςω. οὕτως ᾿Ωρίω».

Αἱονᾶν, καταντλεῖν, καταχέειν, λούειν.

Αἰπὸν, δύο σημθήνει. Αἶπυ βαρυτόνως, ὄνομα πόλεως” αἰπὺν δὲ, τὸν µέγαν' ἃς τὸ,--- Φυγόντι περ αἰπὺν ὄλεθρον., ς ο

Αἴπυτος., ὄνομα πύριον: παρὰ, τὸ αἰπὺς, ὸ σημαίνει τὸν ὑψηλὸν τόπον. ος εὐρὺς Εύρυτος, οὕτω καὶ αἰπὺς Αἴ- πυτος.

Αἰπὺς, ὁ χαλεπὸς οι σκληρός" ἡ ὁ υψηλός" παρὰ τὸ αἶπος ακρωτήριο» τὸ σκληρό». αἶπος γαρ ὑψηλὸς τόπος, ἀκρωτήριον.

Αἰπεινὸς, παρώνυμον᾽ καὶ αἰπερὴ» ὑψηλη. καὶ Αἰπεῖα πόλιο. ἀπὸ τούτου καὶ Αἰπύκερως, ὁ ὑψγλα κέρατα ἔχωγ.

Αἰπὰ] ---βράχε δ) αἰποὶ ῥέεὂρα: --- ὑψγλὰ 3 δύαβατω: ὠπὸ μεταφορᾶς πὼν ἀκρωτηρίων" Αἶπος γαρ τὸ ὄκρω- τήριο». παρὸὲ τὸ αἰπὺ αἰπέα, καὶ κατὰ συγκοπή» αἶπα. . ὅθεν τὸ α βραχύ.

Αἰπόλος] ἐκ τοῦ αἲξ αὐγδον κου τὸ πολὼ τὸ ἀναστρέφο- μας αἰγοπόλος, ἦτοι αὐγογόμος» . ὁ περὶ τὰς αἶγας ανα- στρεφόμενος" καὶ κατα συγκοπὴν, αἰπόλος. ἢ παρὰ τὸ αἶπα (ὁ ἐστι ὑψηλοὺς τόπους) περιπολοῦγτες. χα ρουσε γὰρ τοῖς ὑψηλοῖς. εν καὶ αὐπολιω τα αἰγονόμίαν αἰπόλια ὄντα, ὁιατί οὐκ ἄναβιβαςει τὸν τάγον» ἐπειδὴ 5ο τὼ παρὰ τὸ πολῶ μὴ μετῷ προ.)έσεως συντε. Φέντο, πρὸ μιᾶο ἔχει τον τόνον᾿ οἷον ὀνειροπόλος, «υηπόλος, µυροπόλος, αἰπόλος. πρόσκειται, μὴ μετὼ προ έσεως, διὰ τὸ πρόσπολος, ἄμφήπολος.

Αἴρω] ἀπὸ τοῦ ἀθέρῳ κατὰ κρᾶσιν τοῦ α ε εἰς α ᾽μαχρὸν» αἴρω. οὕτως εἰς τὸ ποσότητα. καὶ ἀπὸ τοῦ αλώ., ὁ ση- μαίνει τὸ πορθῶν πλεονασμῷ τοῦ . καὶ τροπῇ τοῦ ἄμεταβόλου εἰς ἄμετάβολο», αἱρ ᾿ ὁ μέλλων» αἱρήσω τὸ ἀπαρέμφατον, αἱρῆσει»., συντάσσεται αὐτιατικῇ. αἴρω 359 σημαίνει Εξ: τέσσκρα περισπώµενα, καὶ δύο πρυνόµε- γα. αἱρέω αἱρῷ τὸ πορθῷ, ὦ ὧς το, Φηή γὰρ ὄγ αἱρήσεμ, Πριάμου πόλιν:-- ἀἄντὶ τοῦ πορ»ήσεμ. αἱρῷ τὸ κατα-

σ

νε 1

Ὁ

4ο

2-0

5ο

4ο

2ο

59

το

ΑΤ

λαμβάνω" ἐξ οὗ, τ-- ἡ δέ σε λ άν. αἱρείτων ΝάΤΑ- λαμβανέτω. «ο αλ αλῤόαν ἐξ οὗ Φιαιρῶ. αἱροὃ τὸ προκρίνω" ἐξ οὗ πρραιρού μαι καὶ αὐρετικό”. ταῦτα τὰ τέσσαρα περισπωµενα. «βαρύνονται δὲ, αἴρω τὸ κουώ- ὢ' ἐξ οὗ, αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς τὸ μνηµόσυνον αὐτοῦ: πι καὶ ἐπαίρω. καὶ αἴρω τὸ προοφέρω" ἐξ οὗ κα) ἄρτοο, ας αἴροντα., λαρβάνοντα. παρὰ τὸ δέρω τὸ ση- μαῖνον τὸ λαμβάνω» κατα πλεονασαὀν. αἱρῶ ο μαι, αἱρούμενον καὶ τ Αἱολριῇῦ, αἱρεύμενον. . Ἠσίο- ὁος ἐν ἔργοις καὶ ανα) -- ος. ο.» Γή Φήσειν βιότου αἱρεύμενον ἔνόον ἑόντος. '

΄Άρας] -τ ἐπὶ ὃ' ἴαχε λαὺς ὄπισθεν, οἷς εἶδον τὸν γέκυν ἁράντας ᾽Αχαιούς: --- δεῖ γινώσκειν, ὅτι. τὸ ἔχει προςγεγραμµένον κατὰ - παραθοσι». γυωνάσωµεν δέ καὶ μείον καὶ δε(ξωμεν, στι οὐκ ώφειλεν ἔχειν τὸ ι. ἔστι

αἴρω αρ. τούτῳ τῷ λόγρ τῆς πεεραληγούσης γίνε-

τα] κατα τὸν ἆ αόριστον, ρα, οἷς μείνω µιανώ ἑμία- να. καὶ λοιπὸν ἐκ τούτου γίνεται, ἡ αετοχὴ ἄρας, χωρις τοῦ δὰ λόγῳ, « δὲ ρχούαης ἐστιν ζρα ὁ πρῶτος άριστος, σὺν τὸ ἐν ὥσπερ αὐτῷ ᾖτησα, καὶ αἰσχυνῶ ᾖσχύνα ποὶ ὤφειλεν ἡ µετοχὴ ἐκφωνεῖν τὸ ι. τα Ύαρ τοιαῦτα ἐν ταῖς μετοχαῖς ἐκφωνονσι τὸ ε) οἶονν ἴτητα, αἰτή- σας, καὶ αἰσχύγας. οὕτως οὖν καὶ ὗραν αἷρας ὤφειλεν εἶναι, ουκ ἆρας. ἄρα οὖν οὐκ ἐκφωνούμενον͵ τὸ ͵ ουκ ἔχει αὐτό" αλλ ἐπειδ Φησὶν ὁ τεχνρεὸςν ὅτι ἡ ταρα- τόυσις ἔχει τὸ 1. σχγματιστέον αὐτὸ οὕτως. ἔστιν αεέρων ὁ µέλλων αερῶ᾽ ὁ ἄόριστος. ᾖειρα, ὦ ὥσπερ ἤγειρα καὶ ἡ οάὰς πείρας καὶ κράσει τοῦ ἃα καὶ ε εἰς α µα- κρὸν, ἄρας' καὶ μένεετὸ α μὴ ἐκφωνούμεναν ν ὁμὰ τὸ Φος τοῦ α.. οὕτως ὁ Χοιροβοσκὸς εἰς τὸ ποσότητα.

... ἡ σφαῖρα Καλλίμαχος" οἵον,--- λάΌρη δὲ π.

Ἡφαίστοιο καμίνοισ Ἔστρεφον αἱράων ἔργα διδασκόμε- νοι: ---- παρα τὸ ῥαίω τὸ σημαῖνον τὸ Φθείρω {τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ῥηιστὴρ λέγεται) γήεται ῥᾳῖα" καὶ ὑπερδέσερ (αἶρα, ἡ τὰ τυπτόµενα διαφΦείρουσα. «ἡ απὸ τοῦ αἴρω.

Αἷρα. σπέρμα ἐστὶ σιτῶδες . ἐκ παραφΦορᾶς τοῦ σίτου γινόμενο»: παρὰ τὸ κίω τὸ ΦΦείρω. κ΄. ομπέ τὸ αραιὸν κόσκινον” - παρα τὸ τὰς αἴρας ποιεῖν απεῖναι καὶ χαρίζει" ἡ ὁιὲ τὸ αἴρειν τὸν πώον, ὅ ἐστιτὸν ῥύπο».

Αἱριτόλία, διωαί, Σιιωνίδηον ἐν τοῦ αὐρίοπόλιοι, συγκοτῇ τοῦ ο. οὕτως αινὸς περὶ παθῶν.

Άΐσακος , ὁ τῆς ὀάφνης κλάδος, ἡ ὁ τῆς μυρσίνηο. καλεῖ- ται δὲ κα) τὸ ζῶον ὁ αἱριθανὸς Αἴσακος.

Αἶσα, ἡ εἱμαρμένη, ἡ µοῖρα. παρα τὸ ὁαίω τὸ µερίζω, ὁ μέλλαν ὁχίσω, γήεται ὁαῖσαν ὡς βήσω βῆσα, καὶ πείσω πεῖσα ἡ πειᾶμονή" καὶ ἀποβολὴ του ὃν αἶσα, ἡ- ἑπάστῳ '.µεμερισµένη:----΄ ἐπεί νύ τοι αἶσα ωίνυνδα περ:--- ἢ παρα τὸ ἀεὶ ἴση εἶναι, αἡὶ μὴ πο Μὰ η. πάσι γὰρ ἴσως ἔπεισι».

Αἴσεασς] ὥςπερ. παρα τὸ στορὲὶ γόνεται σπόριωοον ποιὶ παρα το αλκὴ ἄλκιμοςν οὕτω καὶ παρα τὸ αἶσα αἴσι- μος" οἷον., Πάντα κατ αἶσαν ἔειπες:-- κά), --- ὃς ἐναίσιμος εἴη. οὕτως Ὠφίων.

Αἰσιμίαν ἡ μαντεία, ἡ το καθήκον μοῖραγ.

Αἴσων, ὁ ἤρως' παρὰ τὴν ἀἶσαν ὁοκεῖ ἀπὸ λάόνμσμιὂ γεγονέναι,

Αἰσνητήρν ὦς μέν τωεςν ὁ ἐντρεχὴς καὶ κεκοσμημένος" τινὲς δὲν ψεανίαν" Νήκανδρος νοµέα᾽ Όμηρος δὲ μάλ- λον ἐπ] τοῦ Σοσμίου καὶ καθήκοντος. απο τῆς αἴσης παράγ2γον. Ὄμηρος γὰρ τὴν αἶσαν ἐπὶ τοῦ καθγκογ- τος ταττει- αἶσα αἴσω" αἰσύω, αἰσντήρ" καὶ πλεονα- σωῷ τοῦ η αἰσυητήρ, οὕτω Μεθόδιος,

παρα τὴν αἶσαν τὴν

ΕΤΊΜΟΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕΡΑ.

ΑΙ Αἰσυμνῆτοως οἱ. ῥεα :Ὄμηρος". οἱ τὸ αἴσιον κ

3

Ὅµοντες τον Αγμιζο ολ : λέγουσι α΄ ᾿ τοὺς κριτας. ἄρχοστας ων. αἰσυμνήτηο, τν

λέως ἐπιστάτης, ἆ αμ τύραννος" ἡ 5. Ιδίως δέ Φησίν ᾿Αριστ' ὐμα/ίων αἱ π τὸν

| άρχοντα ἡώαδαι, καν αἰσυμνᾷ κλονὸςν ἀντὶ τοῦ ἡγεῖται, Εν πδης ΜΗδεία. σα καὶ ᾗ Ηπειρος παλαιὸν οὔναν ὠμαλεῖτο: κατοικοῦντες, Αἴσιο.

Αἴσιον, μέτριο», δε όν δωμῳ) ὠαδόν. να πε σιον, ὑπέρμετρ ο.

Αἴσιμα. ο θά. μθήνόντα,, οἰωκραένα, Αἰσυμνητὴρ, ὁ βασιλεὺς, ὃ ὃ τὸ καῆκον ὑμνῶν καὶ σέβων, ἡ αὐσυμενετὴρ, ὁ ἐν τῷ καθήκοντι μένω». οἱ δὲ, π το αἰσυωνῶχν ὁ ἐστι τὸ αἰσίων ογήπην. ποιεῖσδαι. Ἡ λη αἰσιομήτής», ὁ. αἴσια βουλενόμενος, ὁ γὲρ τύραννος τούγ-

αντίον.

Αμόμηὕονά απο γε Ῥδάλκων. Θράκης. ιά δὲ, κ. « βασιλέω

Αἴσυλος. ὁ ὧδι καὶ ἁμαρτωλός" καὶ οδόν», ο: λοεργός, παρὰ τὸ συλοὸ -- ἄσυλος, "πλεονασιῷ τοῦ ἐπι- τἀτικοῦ α. ὡς τὸ αἀχανὲς τέλαγος, τὸ λίαν πεχηνός'

... πλευνασμῷ τοῦ 1. αἴσυλος οἱονεὶ -ὁ πάνν συλῶν καὶ ἁμαρτών ον. αντ δὲ τοῦ ἰ ἔστι ὅτε καὶ τὸ ή Ἅλευ- νάςει" οἷον ἀήσνλος., ιά αἴσυλος. λέγεται. πλεονα- σαῷ τοῦ" πῃ δὲ «ᾖσυλ ον ἐς Ίμιί ποῦ ή.. ἄσνλα γάρ τὰ ἄγαν συλητικα καὶ ἁπαρτω λα.

Αἴσυλα] --- αἴσυλα ῥέζων:--- ἁμαρτωλα » παράνομα. ἆθι- καν τὰ τῆς αἴσῆς σεσυλχμένκ παρα τὴν αἶσαν καὶ αετὰ 9 τῆς αᾱ στερήσεως. ααίσελα τα αν στα. ὧῄτε πρέποντα. ἡ΄ παρα τὸ ἄσω τὸ βλάπτω, ἄσυλος, ὡς ἄξν- λος. ἐξ αὐτοῦ νι κα) πλες)ασιῷ τοῦ τμ.” ολα τοῦ Σν καὶ αἴσυλα" καὶ ἐΦαιρέσει της: στερήσεως, αϊσυλα. οὗ τως ἔχει καὶ τὸ ἑτώσιον»--- ἑτώσιον ἄχρδος νὰ --- παρὰ τὸ ἐτὸς, ὃ σημαίνει τὸ ἀλγθὲς,

φα ον.

καὶ οἱ

ώς

σιον" καὶ συνθέσει τῆς ο κετώσιον τὸ μὴ ν ν αφαιρέσει τοῦ αν» ως τ τὸ αὐτὸ οὕτω Ἠλεδόδιος κατι

Αἴσχος, ἡ ὕβρις καὶ ἡ αἰσκόνη, πα αλζα τὸ χω. ἴσχεα- καὶ μετα τῆς α στερήσεως, ἄπγχος" συναιρέσει» αἶσχοςν ὃ οὐκ ἄν τις βεύλοιτο ἔχει. ε, τὸ πάνυ ἴσχον τοὺς λα, ἄνοντας αὐτό, ι κά

Αἰσχρὺς, ὁ αἰσχύνης αετέχων. αἶσχοςν αἰσχρὸς, εἷς «κὓ- ο» κυδρός. οκ ψυχρός’ καὶ απὸ τοῦ λυκοῦ αά.

, σαθρός' καὶ λύπη, μάς, ο οὐ δρ τοῦ

αἰσχηρὸς συγκέχοπται. ν

Αἴσχιστος] αἰσχρὸς , αἰσχρότατος , νο ὃς καὶ δν 1 τοῦ ϱ, αἰσχίων, καὶ αἴσχιστος» ὥρπερ µακρ τατος, μµακρίων» κι μακίων καὶ τροπ/. τοῦ νο . μηκίων μµήκίστος, αήκιστον ᾿ καὶ κράτιστον.

᾿ Αἰσχύγομαι» τὸ ων. » ἀπὸ τοῦ αἴσχους" καὶ κυρίως λέγεται, ὅτε αἰσχυνόμεθα ἕνεκα τῶν αἱ ὧν π αν σχ σχρ ο

Αἰσχύλος ὁ ποιητὴς ο τ γφθοποιός, π τὸ αἴσχον αἰσχύλυς" ας σιιὸς νὰ παρ ὃ - Αἰσχωάς ὀγὲ" παρὸ τὸ εἶναι αἰδήνονα. Αἰσχύνης αἰσχύνουι ὁ λανών" Τα δια τοῦ ης καὶ ονης βαρύτονα κυρία εἰς ου ἔχει τὴν γενικήν οἷον Λεπτήνης λαπτήνου, Φιλοκρί- γής Φιλοκρίνου, Μνριόνης µηριόνου, Κεβριόνχε --- νου. τελώνης τελώνου.

Αἴσθησις, παρα τὸ αἰσφῶ" τοῦτο παρὰ τὸ αἴσθω" τοῦτο παρα τὸ αἴσθω.

Αἴτιος] παρὰ τὸ ἄτη, ὃ σημαίνει τὴν βλάβχν,. αἴτιος,

10

το

4ο

ἄ1

219

ΑΊ

Γπλεονασμῷ τοῦ { τὸ τι, .. τὸ Ἀπὸ ἁγτωτνὼν δώ" τοῦ

ο χος γινόμενα ὀνόματα ὑπὲρ δύο (συλλαβὰς,, διὼ τοῦ. [ γράφετα,᾿ αρκῶ ἁρκίος, αὐτῶ αἴτιος ποίου εἴδους τῶν ὑποπεπτωκότων; τῷ ὀνόματι, πρὸς τέ ἔχονι καὶ πρὸς τίνα ἔχει τὴν σχέσιν. πρὸς τὸ αἰτωιτόν. τὸ γὰρ αἴ- τιον, τοῦ αὐτιατοῦ ἐστὶν αἴτιον, ὥσπερ ὁ χαλκὸς, τοῦ ἀνδριάντος ἑστὶν αἴτιορ' παὶ τὰ ὀκτω µέρη, τοῦ λόγου ἐστν αἴτια' κ ὃ πατὴρ, τοῦ υἱοῦ.

Αἰτὸ] ἐκ τοῦ τῷ τὸ οητῶ, μετὰ τοῦ ἐπιτατικοῦ αν οτω" καὶ πλεονασμῷ τοῦ εν αἰτῶ. τὸ μὲν ἐνεργητικὰ ν ἐπὶ τοῦ ωὴ ἔχοντος αποδιδόναι, ' τὰ δὲ παφητικα, ἐπὶ τοῦ ἀποδιῤόντος» αἰτήσομαι.

Αἴτν}, δρος, Σικελίας: παρὰ τὸ ανω τὸ παίῳν αἴτνη ὡς Φάγω Φάτνη» πήσσω πάχ»].

Αἰτωλοὶ οἱ Καλυδώνιοι" ἐπεὶ καὶ οἱ. ὃς ορᾶνες Αἰτωλοί. Καλυδὼν δὲ, πρωτη πόλις της Αἰτωλίαδ.

Αἰχω)]. ἐκ ποῦ. αἴσσω αἰχὴ καὶ κρᾶσει αἰχή πολ πλεο- νασμῷ τοῦ µ., αἰχωὴ, ὡς δράξω δραχαὴ» τὸ λεπτὸν νόμισμα. ἐτυμολογεῖται δὲ καὶ παρα τὸ αἷωα Χέειν. καὶ

παρὰ τὸ αἰχωὴν αἰχμῶ αἰχμφς : αλχμάστω, τὸ πολειῶ.

Αἰχλητὴς] ἀπὸ τοῦ αἰχμάζω ὁ μέλλων αἰχμάσω» αἰχμα-

| τῆς. καὶ τροπῇ τοῦ α εἰς ην αχμητὴς» ὃ πολεμικός, εἰ γὰρ ἦν παρώνομον ἀπὸ τοῦ αἰχμή. ὤφειλε ᾿Βαρύνε- σας. ὥσπερ ὑπήνη ὑπηνήτης, μοι) πορύνη πορυνήτης. τα δὲ ἀπὸ τῆς β συςυγίας τῶν περισπωμέγω» γιῤόμενα

"δνόματα ὑπὲρ δύο συλλὰβὰς, ὀξύνεται ' οἷον' ἐραστής, Φεατής, λωβητήον δαπανητής. τὸ δὲ πεδήτής, καὶ μο- μύτης, χοὶ ᾽αλήτης , οὐ παρὰ ῥημα, ἀλλὰ παρὰ τὸ

πέθη, μὲ κόμη, καὶ ἁλη. τὸ δὲ τοιαῦτα βαρύτονὰ δι- σύλλαβα ὀγόματα, ὀῆλον ὅτι. απὸ μονοσυλλάβου περι-

;. «σπωμέγου τῆς β ος αν ἐγέγοντο, πα βαρύνονται" οἵον, πτω κτήτης Φιλοκτήτης βῷ βήτης διαβήτης" λὼ θλάτης» πρ πῥατης. αἰχαήτὴο » αὐχιητοῦ" ἡ εὐ- εἴα τῶν πληδυντμιῶν αἰχωηταί, ᾗ γενική τῶν αἰχμή- τών, καὶ Δωρριῶς αἰχμηταων. ὁ κανώγ" Τας εἰς ὧν «Φενικὰς τὰς ἀπὸ τῶν εἰς. αι εὐνειῶν φινοµένας, οἱ

Αἱολεῖς διὰ α τοῦ αων προ έρονσῳ) οἷον., μέλισσαι | ἀελισ-

σαὼν ορ μελαινάων. οἱ δὲ Δωρεῖ;, διὰ τοῦ εων,

| αλ ἕ Ὃς εἰπων πυλέων ἐξέσσυτο.

μωρή πλ τὴν αἰχιὴν, ὄ ἐστι τὸ ξίφος. καὶ τὸ ἁλῶναι, ὃ σημαίνει τὸ πορθσαι. οὕτω ἸΜειόδιος. λέγε- ται καὶ αἰκμάλωτος» πο) αἰχμόλετος.

Ανα, ταχέως" εἴρηται κατα στέρησιν τοῦ Ίψας ὃ ση- μαίνει τὸ βλάψαι, τὸ γὰρ «φαν παλ ἑωποδίς: σειν ὦνάγκη" τὸ δὲ πνεωπόδιστου» ταχὺ γόεται. ᾖ παρα τὸ νο, αἶψα" δοχεῖ γαρ τὰ ταχέως γινόμενα» αλλήλ ων ἅπτεσθαι κατα τὴν συνέχειαν. καὶ ΑΝ 'ρὸν, ταχύ.

ΑΙ», ἡ τὴ, Φηλυπῶς᾽ Ὅμηρος, ---᾽αὖτος δὲ φρ Ἶς αἰώ- ος ἁμερθηο: -- παρὰ το ἄειν τὸ πνέει καὶ ΄Αημα τὸ πνεῦμα, καὶ Αήτης ὁ ἄνεμος᾽ καὶ ἔωπνουν δὲ τὸν ζῶντα Φαμέν. ἢ παρὰ τὸν αἰῶνα τῆς ης. οἱ Υὰρ να δαν κι ἐν χρόνοι καὶ ἔτεσι διάγουσιν. ἢ ἡ παρα τὸ οὐθὶ ὤν' καὶ χράσει τοῦ ε καὶ α, παὶ ἐν συναιρέσει» αἰών. Γπεριεντικόν ἐστω. σημαίνει ε’' τὴν ζωὴν τοῦ ἄν ρώ- που, ὡς τὸ, --- ἔπειτά µε καὶ λύποι αἰὼν ἐν πόλει: --- αἰὼν καὶ ὁ τῶν χιλίων ἐτῶν ἄριλμὸς. ἀῑὼν καὶ ὁ ἀδιος καὶ ὁ ἀτελεύτητος, ὡς τῷ Θεολόγῳ δοκεῖ" αἰώὼν γὰρ "οὔτε χρόνος, οὔτε χρόνου, τὲ μέρρο οὐδὲ γὰρ µετρητός. αἰω» λέγεται καὶ οἱ ἑπτὰ αἰῶνες, ἀπὸ τῆς τοῦ οὐρ»- γοῦ καὶ γῆς κτίσεως µέχρι τῆς κους τῶν ἄν δρώπων

ἀναωστάσεως. αἱῶν λέγεται πο ὁ γῶτιαζος αφελδον ως καὶ Ἱππομράτης : Ανθρωπός τις, νοσῄσας τὸν αἰῶγα, ἁἑβδομαϊος ἀπέδωρεν.

-5σ

ΕΒΤΥΜΟΛΟΤΙΚΟΝ Ν Ε ΤΑ.

ΑΊ 6δ

Αἰωρῶ] ἀπὸ τοῦ αἴρω, πλεονασαῷ τοῦ ω, αἱωρῷ τὸ κρε- μῶ. καὶ Αἰάρα» ἀπὸ τοῦ αἴρω αἴρι, πλεονασμῷ τοῦ ὧν αἱώρα" ἐξ οὗ καὶ ᾿αἱωρημὰ Λα ἐναιώρημα, ὥς περισπώ- µενον. καὶ αἰωρούμονοι, μεταιωριζόµενοι.

Αήδην, ἐπίῤῥημα, µεσότητος” σημκίνει δὲ τὸ ὁρμητικῶς" οἵον, Ύδην μάσας δὸ σὺν ὀστέῳ Ίνας ἔκερσε: --- πα- ρὰ τὸ αΐσσω, τὸ ὁρμῶ' καὶ συνα΄γδην Ἡσίοδος, ἀντὶ τοῦ ὁμοῦ, ὥρμων συνέλαβεν.

᾿Αἴδηλον, ἀφανιστμῶν' σος ἐπεὶ νύτὸς ἐγείναο παῖδ᾽ ίδη- λον:--- καὶ πὂρ ἀίδηλον. ἡ Αίαιον, στυγνὸν, καὶ πολὺ καὶ μέγα, ποὶ Φορτικον.

᾿Αίδηλος] οἵον, Κείνος ) αὗτ α/δηλος ανήρ: ----- ὁ ὀλο- Φρευτικός' οὐ γὰρ άξιος Ἂ ἱστόνμιος, ηλοῦν λέγων τον ἀδηλοποιόν ᾿ α) παρα τῷ ποήτῇ, ἄἴδηλον ργα, τὸν ὀλέθριον. ἡ αὐτὸς 4/θηλος «ας --- καὶ ὁ μὲν Μεόδ, ιος λέγει εἶναι απο τοῦ δω ἴδηλος παὶ ἀὔθηλου ' ὁ δὲ Χοιροβο σκὸς εἰς τὸ περὶ ὀρθαήράφ ας αὐτοῦ. Άγγει εἶναι ἆπο τοῦ ἂῑδνον τὸ σηµαῖ]νον ᾿ τὸ ὤφανιστι; ιν, ὃμα

τοῦ τν ὠ]δγόθηλος ᾽ ποὶ κάτο συγκοπὴν αἴθηλος. ὁμοίως

καὶ, Τὸν μὲν ἀἴδηλον Φῆνε Φεός:--- ἀπὸ τοῦ ας, λον γύεται. ὁ δὲ Ἡρο υδιανὸς εἰς τὸ περὶ πα)ῶν, λέγει αὐτὸ εἶναι οὕτως: «Ἴλες, ἄςηλος, πλεογασμῷ τοῦ εν καὶ τροπῦ. ίδηλος,

᾽Αἰδνός] εἴδω το βλέ έπω καὶ Φαν" ῥηματριὸν ὄνομα ἰδγός' καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ άλφα. ἀἶδνὸς, ὡς στίλ»- βω στιλπγόο. ἐξ οὗ ια) ᾿Αἰδωνεὺς, ὁ ὤδης, εἷς ὃν οὐκ ἔστιν ἰδεῖν. Ἡσίοδος ἐν Θεογονί Αύὐταρ ὁ Δύ μήτρος πολυθέρβης εἰ λέχος {λε Ἠ τέκε Περσεφό 7η λενκώλενο», ἦν ᾿Αἰβωνεὺς ων Ἡ ᾗσ παρὰ μητρός: καὶ πηλὸο αϊδν]α, ὁ αστήρικτος, ἅτε τέλµα" παρ τὸ Ἱω. ἡ ἀφανής.

᾽Αἰδνὲς, τὸ αφανὲς κο αἲ ὁρώμενον ὡς Ἡσίοδος ἐν Θεογονέᾳ. Φλοξ δὲ κεραυνω»έντος ἐπέσσυτο τοῖο ἄγαμτου Οὗρεος ἐν «βήσσῃσῳ αἴθνης Ἡαιπαλοέσσηο : -- ὧὠῑδὲς, μοιὶ

25

4ο

πλεονασμῷ τοῦ ν, αἰδνὲς, βαθὺ, σποτεγὸν, μέλαν.

ἀφανιστιῶ».

Αἰώρα, ἑορτὴ ἈΑφθηνᾶς, ἡν καλοῦσιν εὔδειπνον. λέγεται γὰρ Ἡριγόνη» τὴν Αὐγίσθου καὶ Ἐλυταιωνήστρας Ὃν- γατέρα», συν Τυνδέρεῳ τῷ πἄάππω ἐλθεῖν αν ήσα σι σε, κατηγορήσουσαν Ὀρέστου" Ὑπολυδέντα δὲ, ἀναρτήσα- σὰν ἑαυτὴν» προστρὸ ποιον τοῖς ᾿Αθηναίοις γενέσθαι. κατα χρησμὸν δὲ ἐπ᾽ αὖτῇ συντελεῖσὃαι τὴν ἑορτήγ.

᾿Αΐδρυτον κακὸν» τὸ κατάρατον, ὃ οὐν ἄν τις αὐτῷ ἱδρύ- σαιτο. -

᾿Αἰδώνια, Ἀανάσιμα.

"Αίδος πυνέη», γέφος τὶ καὶ ἀορμσία” πὶ περιφραστικῶς τὴν περικεφαλαίαν. ἐν αυτῇ γὰρ τὸ πρόσωπον ἔκρυψεν ἡ ᾿Α9ηνᾶ, δι τὸ αμ ὁρᾷσ-λαι ὑπὸ τοῦ ;Δρεος.

᾿Αἴδι, Σέλευκος μὲν ὤπὸ εὐθείας τῆς αἲς Φησή. ἄλλα τὸ εἰς ὅος λήγοντα ὀνόματο απὸ βερυτόνων, εὐρίσκομεν παρ Ἴωσι κα ὑφαίρεσιν τοῦ ὃ λεγόμενα" οἷον, μή- γιδος μήῄνεος Παριόος Πάριος. τὴν, δὲ ἄῑδος σερηκὴν,

οὐδεὶο Ἰώνων ἄος εἶπεν. οὐκ . ἄρα α εὖ.)εἴα α1ο, εἴδω

τὸ βλέπω" ὁ μέλλων; εἴσω" ὄνομα ῥηματικὸ», ἴον δια τοῦ ο ο) μετα τοῦ στερητιιοῦ α, ἀῑδ, ἐν ᾧ οὐδέν ἐστιν 6ρων" τοι) ᾗ γενικὴ ἀ1δος.

Αἴθησ] γόνεται ὤπὸο. τοῦ ἴδω ἴδηςν μα) πατο στέρησιν Αφ δης, ὁ ἀγγώστους ποιῶν. ᾗ γενικὴ αΐδου, ἡ ᾗ ὁδτικὴ ἀίθῃ, καὶ κατα βεταπλα μσμὸν, αῑδεν ὥσπερ κό τής ὑσμίνγ ὅοτι- [ον κατ μεταπλασμὸν ὑσμῖι κοιν λσῷ λιτ/. το δὲ ὧῑδὴο τὸ ἐπίφετον, ὀξύνεται" τὸ οὐδέτερον, ἀῑδές, οὔ- τως εὗρον ἐν Ἔπιμερισμο:ς.

"Αἴδρο,, αἴθριεο, ἅμακεῖς, ἄπειροι.

2

« ΄ 5 Ησίοδος, ---- αὐτὸς

τς

2ο

59 Α 1

ὁ) ἀποχήσεται ἄλλγι Χώρου ἀῑδρις ἑών:---- καὶ Ὅμηρος

--- αίδρει Φωτὶ μις μὲ. ἔστι ῥ]αα εἴδω τὸ νά

-μαι” ὃ µέλλων, εἴσω" ὁ µέσος µέλλωνι εἴσομαι" οἵον,

Ἐήσομαι αἴκέ α ὁ Τυδείδηο: ---- ῥηματικὸν, ὄνομα εἴδις"

πλεονασμῷ τοῦ ρ, καὶ ἀποβολῇ τοῦ 8 Ίδρις' καὶ φ

τοῦ στερητηιοῦ αν ἀ δις) ἡ γενηοὴ ίθρεως αρ όφις

ὄφεως" καὶ α(δρεῖ κα) αἴδρει. οὐ γαρ δεῖ δα τοῦ ἡ. οὐ γάρ ἐστι παρώνυμον μακροχατάληατο». ὤετε ἁμάρτημα τὸ παρὰ τῷ Σαπφοῦ πολνίδριδ, καὶ παρὰ Σοφοκλ.ῖ

Ἱδριόκν καὶ παρὰ Φρυνίκῷ Ίδριδες. οὕτως εὗρον σχόλιον

ἐν ὑπομνήματι Ἰλιαδος, Ἡσίοδος, ἀσύνετος καὶ ἀναί-

ος Ἓθητος. καὶ αἰδροσίη, αμα. |

είή. τειρία" οὐ γαρ τίς ἂε β/) γε ἑκὼν ἀέκοντα

α,, Οὐδε τ' "αϊδρείῃ ἐπεὶ οὐδ' ἐμὰ νι ἄγ. οὕτως. Άννας] ᾿Ὠκείας ὠνέαα» Αὐκάο:--- πνοὰς, ἀναφοράς. ἀπὸ ο ἀΐσσω ῥήματος. τὸ δὲ ανν καὶ προταροξύνεται, σα) ὀξύγεται. ἀπὸ μὲν τοῦ αῑκὴ ὀξύγεται, αὔκαο οξύ. τονον, ος ἰωκὴ Ἰωχάς” ἀπὸ δὲ τοῦ. ἀῑξ, ἄῑκας, καὶ προπαροξύνεται., ἀῑπες δὲ, αἱ ἐν τῷ πολέαῳ κλίσεις ἐφ᾽ ἑπατερα. Απολλώνιος δὲν τὰς αὐτὰς ἐπέπνοίας τῶν ἀνέμαω». οὕτως εὗρον «εἰς τα ᾿Αργοναυτριὰ Απολ- λωνίου. καὶ Ἰλιάλος ο, --- οὐδ ἄρα τοίγε Τόζων αἰκὰς

- αμϕὶς µένον: --- αντὶ τοῦ περίέμενον. σηµαίνει δὲ διωώ- ξειςν ὁριᾶςν Φορὰς ῤ κινήσεις,

Α0) λιον, πανοίλιον.΄ οὐ γὰρ πλεονασμόο. .

Αίξας] αἴσσω" καὶ ὁ ὁ παραταθικὸς ἄῆσσον" οὔτε χρονικῶς ἳ ὤντο Ἰόξητας, οὔτε συλλαβικὼς. τὸ γὰρ ἀἴσσω πάντοτε ὁ ποιτὴς μακρὸν ἔχει.

”Αων] -- ἐπεὶ φίλο» τον ἧτορ: --- ἐπ) αφ οὗ ἀπέπνεν- σα τὴν ψυχή» η] /σθόμην ἀλγήσας τὴν, ψυχή». ἀῑον γαρ, το ἠσθόμην. αίω] Ἡσίοδος » εὖ ὁ ἄῑε δίκης,

αντ τοῦ ἄκουδ. 3} ὡς ἀπὸ τοῦ ᾿Ακταίων. γώεται Άντα ον

τοῦ αὐτοῦ σγμαινοέγου Φυλαττομένου, ποιὶ τῆς αὐτῆς παραληγούσης καὶ πόρσων κόρσος ὁ πυρίσκοῦ" οὕτω ἀπὸ του αῑων πο,

το Αὔτος, ὁ άγνωστος καὶ ἀφανής' καὶ ἀὐστῶσαι., καὶ αἷ-

στω»ῆναι. γέγονε δὲ ὠπὸ τοῦ ἴσημι Δωρικεῦ Ἰσμω ἱστός, ώς ὀ δονιει ὁοτόᾳ-' καὶ :άΊστος κατὰ στέι

ἀπὸ δὲ τοῦ ἱστὸς, πίλεται ἱστῷ τὸ γιώσκῶ. πορόνανον ἵστημι Ψμλοῦται" ὅθεν καὶ ἐπίσταμαι. ἴσηαι ἤ Ίσαιαι 77. ται ἱστόρν καὶ -ἄΐστος. οὕτω Μεθόδιος, ὁ δὲ Φίλων εἰς τὸ ῥγματικὸν αὐτοῦ, οὕτως" ἀπὸ τοῦ εἴθω ἱστόον ὡς εἶμαιν ἡμάτίον.

᾽Αὐστῶσαι, απὸ τοῦ ᾽αἰστῶ. “τοῦτο παρὰ τὸ ἱστῷ" παὶ µε-

τα τοῦ στερ τιποῦ 4, αἰστῶ" καὶ α]στῶσαι, κα) αἀἴστω- σειαν, ἃὧς τυψειαν. τὰ γὰρ μὴ ἱστάμενα, αφανῆ εἰσίν. σηωκίνεί δὲ τὸ ἀφανίσαι καὶ διαχέαι. καὶ αἱστοῦ, πορ- 9ε), ἀπολλύει. καὶ ᾿Αἰστοσύνη, ὠπώλδια. Αδαῇ τό δ ἔβραχε Φυμὸν κἰσθωγ: --- ἐκπνέων. καὸ, Αὐταρ ὃ Φυμὸν ἀῑσδεν καὶ Ίρυγεν! --- ἀπὸ τοῦ αίω ῥήηατος σγααίγοντος τὸ απού, ποράγ ῴγον ὄνομα ἀϊστος. ἐκ τούτου ύεται αὐστώ καὶ τροπ/ τοῦ τ εἰς, αί- σθω. ἐξ ο οὗ ἡ μετοχὴ ὠήσθω»' καὶ κατὸ συναίρεσιν αἴ- σθων. οὕτω καὶ απὸ τοῦ ἐγείρο γόγεται ἐγερτὸρ. πο) κατὰ τρο οπὴν ἐγέρδω ῥημα. ἡ καὶ ἀπὸ τοῦ αίω, ἐν πα- ραγογῇ ἀἲσδος, ὧς ὅρματοῳ ὅρμα»ορ" ἀφ᾿ οὐ ῥῆαα αἰσθω.

3ο ᾿Α2) κφῆναι] --- ἑτώσιον ἀὐχθήλω: -- ὁρμηθῆναι. ᾽Αίτης, ο ἐρώμενου παρα τὸ 8εΡ» ἐστι πνέειν" ὁ εἰς- πνέων τὸν ἔρωτα τῷ ἐραστῇ. Φασὶ γαρ γίνεσαι τὸν ἔρωτα ἐν τοῦ εἰσπνεῖςδ1ι ἐκ τῆς μορφής τοῦ έρω- μένου, ὅδεν καὶ εἰσπγήλας κκλοῦσι τοὺς Γἑραστὰς παρὰ Λάκωσι». ἡ ἀὐτης κυρίως ὁ µέσος, ὁ µήτε ὃρα-

2ο

υπ]

39

ΕΤΥΜΟΛΟΤΙΚΟΝ ΜΕΤΑ; 5 σὺς, μήτε ῥαακόοὲ ἡμις οὖν λος, ὁ μὴ ἴσχοω, ὃ

Ἴ Ἀἴτιος, ΑΡίας χορδας

ΑΚ 49

Ιταμός᾽ αλλα Φυμήρης, -ἷς ε ἐραστής. ὴὁ ἅμα τω) ο τοῦ α ὁμοῦ σηααίνοντο». οὕτω Μεδέδιος. ὁ τὴν αἰτίαν (τουτέστι τὴν ἀφορμὴν) ἀνύς, σηωκίνει δὲ τὰς ἐρωτικάς. .. Ἡρωδιανὸο 4ο

Ὁ προπαροξυτόνωρ λέγει. οιπὸ τοῦ αἴτις αἴτιδος αἴτιδας καὶ ἀποβολῷ τοῦ ὃ. οἱ δὲ π Ωρον. λέγουσω, ὅτι εἰ ἦν οὕτως, οὐκ ώφειλεν απι ἄλλειν τὸ ὃ.. τὰ γὰρ ἀπὸ των εἰς ας Φηλυκῶνν οὐκ Αποβάλλουσι το ὃ, λρμ» οὖν παροξύγει», ἀπὸ ποῦ αἀίτης.

. Αἰτωλὸς, ἀπὸ τοῦ αἰτεῖν παραχ»ηναι με

9 το Α ΜΕΤΑ. ΤΟΥ ΦΑΝ

"Ακαινα] ᾽Απολλώνιος, Ἐργωτβης ὥς τίς τε ΓΠελασγι »ύσσεν αμαίνῃ:--- ἔστι δὲ ῥώβδος. τὸ καλούμενο». βού- κεντρον. ὠνόμασται δὲ οὕτως. Νεῖλος ὁ τῶν Ἀγυπτίων 59 ποταμὸς ἀναβλύζων καὶ αγερχόµενος δια τοῦ «έρους, τὸ δρια τῆς τῶν. "Αὐγυπτίων γης τῇ ὑγρασίᾳ λύων καὶ αιγννων ἀπώλλνεν. ὕστερο» δὲ ἄβδον λαβόντες,ν,, σας ἑαυτῶν γάον ἐγεωμέτρουν πρὸ της ἀναβάσεως πο- ταμοῦ, καὶ ἐσημειοῦντο" καὶ πάλιν μετὼ τὴν κσιν τοῦ ποταμοῦ » τῇ αυτῷ ῥάβδῳ ἐγεωμέτρου». καὶ γεῶμε- τροὔγτες, ἕκαστορ τη». ἐδίαν γην απελάμβανε, δίχα μάχης καὶ Φόνου. ἐκληδη οὖν α ῥαβδος, ἐν ᾗ ἐγεωμέ- 49 τρουν, ἄκαίναεν ] “στεροῦσα. ο λονς τοῦ καίειν αλλή- ο ὅ κ. Φονεύειγ. λέγεται δὲ, ὅτι Θεσσαλός τις εἰ-

εθεἰς ἐν ἠγύπτῳ» ἐπενοήσατο οβόῳ. γεωμετρεῖν

ο, γῆν. ἔνδα καὶ Πελωσφό, ολ δρὼν ὧν, . ο. λοβ. ἐργατίνης δὲ, ὁ γεωργός, 3

᾿Λκαδήμιον, γυμνάσιον.. τόπος ἑἐστ) πρὸ τοῦ ἄστεος, απὸ, ᾿Ακαδήμου ὠνομασμέγος διὸ καὶ Ακαδημία τότε κας λεῖτο, ὀιττὴ δὲ ἡ ἄρχὴ τοῦ ὀγόματος. οὐ μὲν, ἀπὸ τοῦ το α τὸν ᾽Ακάδηωον' οἱ δὲ, ἀπὸ τοῦ 6, τὸν μοΥ. οὕτως Ωμρ/ων. . νι

᾽Ακακήτης] ὥσπερ τὰ τὸ γυινὴς γυωγῆτος, γίνεται μνήτης, ααὶ Ομδίπους Οὐδποδος ορ, -- ων. κής ἀκάκητος ἀκακήτης. τὸ δὲ ακάκηταν ὀρύοπα, εἰ μὲν εἷεν κλητηιαὺ, ἀπὸ τοῦ αχάκης καὶ εὐρύοψ ᾖτ εἰ δὲ εἷεν εὐφεῖκι, γίνονται κατὰ συνεκδρομὴν τῶν αἰτιατικῶν

προπαροξυτόνως καὶ ὁμοφώνως.

᾽Ακαλήφη, Φαλάττιόν ἐστι Φυτὸν, ὀῇξιν καὶ κνησμὸν ἐν τῷ ὥπτεσθαι ἐποιοῦσα, χατὰ αντίφρασι», ἔχουσα ἀχαλὴν τὴν ἁφήν" Ἶς οὐκ ἔστιῳ ἄκαλως (ὁ ἐστιν ἡσύ- 2ο χως) ἅπτεσθαι. Γ παρὰ τὸ μὴ ἔχειν καλὴν ἀφὴν. ὄδεν καὶ τὸ λή. Ἠ. τὰ γὰρ δι τοῦ Φή μονογενῆ, διὰ τοῦ Π

γράφονται!" οἷον. Σ/Φη ἡ πόλις αγρίφη. ἡ σκαφη. τὸ δὲ κνήφη. ακαλήφη } κνίδ, σεσημείωνται, διὰ τοῦ ἡ γραφόμενα.

᾽Ακαλάνθις καὶ ἀναλάνθεια, Ίσως ἐπισήμου κυνὸς ὄνομα παρὰ τὸ ἀπολὸν «ΕΝ αἀκαλάν»ις. οὕτως ὨΏὩρίων.

᾽Ακαλός] ἔστιν ὖκα τὸ ἠρέμα. ἐκ τούτου γύεται πα α- γωγον. ἤκαλος, ὡς πέμπω πέωπελος, καὶ ἄγω ἄγελος 6ο καὶ ἄγγελός" καὶ πατοὶ συστολὴν, ἀκαλθς, ὁ ἤσυχος, ὡς ἁπαλὸς, ὁμαλὸςν χθδαμκλός, ὀξέγεται. τὸ ὃὲ Ἰκα- λος. προπαροξύνοται,, ὣς πάσσαλος, Κόκαλος. Τάντα- λος. ἐκ τοῦ ουν ακαλὸς γέγεται αχαλα προβῥέωνν. αντὸ τοῦ ἠσύχως. ἐκ δὲ τοῦ ακαλα γνδται ακαλαρείτης, ὡς παρα τῷ ποιητή) λξ ακαλαρείτα» βαθυρόου Ὥκεα- νοῖδ: --- ἀντὶ τοῦ ἠσύχως ῥέοντος. ὅδεν καὶ τὸ ρει ὁ(- φ2ογγον, τα α τὸ ῥέω. αχόλουθον γρ τὸ. Ώνεπνὸν μὴ κυματοῦσθαι μήτε Ταράττεσθαι ὑπὸ των ανέμων,

ο. 1.

Ὃ ο. απλα κα

ο πα

κι...

Φαν

μ..-

4ο

βο

κ

45

1“ὀ

30

ῴ8ν

45ο

΄Άκανθος ; πόλις Μακεδον/ας”

ή Α Κ ὥσπερ ἡ Φάλασσα. δούλ] τοῖς πγεύμασι. δεῶν γὰρ γέ- Ἠεσις τότυκται.

᾿Ακάκατον πὺρ, πολὺ καὶ ἁπλήρωτον " ἀχάμαντὰι---- ἀκοπίαστον, ἰσχυρὸν, µέγιστον᾿ τὸ κάμνω.

Ακαμαντοχάρμαν] οὐκ ἔστι πλεονασμὸς, ἄλλα πλάνη κλ/- Ίσεως. ἄχαμαντο άριας γὰρ, καὶ ᾗ κλητοὴ ἄκοιμο»το- Χόρωα. εἰ γὰρ πλεονασαός,, ἐκτεταμέγον ἐχρην τὸ αἲ νὺν δὲ συστέλλεται. πλάνη ἄρα αλίσεως. οὕτως Ἡρω- διανὸς περὶ πολὼν. τὸ ἄλφα μακρόν. τὸ γὰρ τὴς στε- ρήσεως ἆλφα, αεὶ ἐν συστολῇ παραλαωβάνεται" πλὴν τοῦ αάνατος καὶ ἀπάκατου. καὶ ἴσως δι τὴν ἐπαλλ]- λίαν ἐνταῦθα ἐκτείνεται. «

᾽Ακάκητα, ὁ στερίσκων τοῖς λύπας, ἡ ἀπὸ τοῦ ἐν ΄Ἄρκα- ὁία ὄ ὄρους Ακκκησίου" } πανοῦργον᾽ οἱ δὲ, ἄγαθόν' οἱ δὲ, πραὺῦν, πο κοιαήτικο».

᾽Ακάμανος, ἡ κάωῄηλος” παρα τὸ αἲ κάανει». ἡ ὠέματου πολύμοχθον γὰρ τὸ ζῴον. οὕτω Μειόδιος καὶ «λρος,

Ακαμύθιος ἡ κύων" παρὰ τὸ αἰκάλλειν τοὺς δίους Φεσπό- τας, Μεθόδιος. καὶ Αναλυφη, ἄστεγος» ὕπαμθρος.

Ακάσπιος, ὁ ἐπ εὐθείας περιπατῶν' παρα τὸ καμπὴν μὴ ἔχει». Μεφθ-διοο. καὶ αἁπάμπιοι δρόμοι, οἱ εὖὐ.εῖς καὶ ἁπλοῦ.

Ὡς ὁ ὅτε σὺν ΔΝ παρὰ

ὅτι ἀντὶ ἐρυμαάτων 9 ῥχχοις,

ὅ ἐστιν ἀκανθώδεσι Φυτοῖς, περιβέβλητοι. Μεθόδιος.

"σημαίνει δὲ καὶ ἄλλα.

Ακονθὶο, ἡ ἀκανλυλλὴο, στρου-ίον ἐν ταῖς ών δις πα- Ὄήμενον, ὡς λέγουσω. οὕτως Ὡρίω». καὶ ᾿Ακώδιοον τ εἶδος τέττιγος: οὐ δὲ, τὸν ἀφωνον.,

Ακάνδε, ἄπὸ τοῦ τῇ αἰκῇ ἂνκεῖν

᾿Ακαρὸς, σημαίνει τὸν ἐγκέφαλο», ὴ την. πεαλήν γόνεται ἀπὸ τοῦ κάρη" καὶ ὁιὰ τὸν χαρακτῆρω ὀξύγε- ται, ος τὸ ᾽μαδαρός.

΄Απάρα , στὰ σκέλη Κρῆτες. ὴ

"Άκαρα, πόλις τῆς Ασίας, ᾗ νῦν καλουµένη Νύσσα. ταύ-

την "Αθυμβρος, Κρής τῷ γένει απὸ Ῥαδαμάνθνος, πα- ρᾳ Καρσὶν οἰκήσας», κο τιμηδεὐς, μετῷκιδεν εἷς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ ὠνόμασεν ΄Ακαρα” καὶ τὸν διὰ τῆς πόλεως ῥέοντα ποταμὸν, αφ έαυτου "Αθυμβρον ᾖ ᾖ Θύα- βρον. οὕτω Μεόδιος.

᾽Ακαρὴο, ὁ ἐλώχιστος καιρός. ἐτίῶετο δὲ πυρίως ἐπὶ οἱου- ὀήποτε ἑλαχίστου. Μένωνόρος 3 Ὄρας, ἄπαρῆς παρα- πόλωλας ώρτίως . καὶ ᾿Αριστοφανης, Τυωνος θύρας ἐξέπεσον ἐν ὦναρεῦ χρόφ-- παρὰ τὸν ποιρὸν, καὶ τὴν στέρησιν ἀκοιίριόν τι ὄν πατ ἔλλειψιν ἀρεαέριον» τὸ αὖ καιρὸν ἔχον, αλλ ἐλώχμστον. λ παρὰ τὸ πάρα»

5 ἐστι τῇ ὀξύτητε, πα

ἀκαρέον τὸ. ἀκέφαλον. κο μηδὲ αἀρχὴν ἔχον. 7 ὁ οὐ δύνατα/ τις πεῖραι διὼ σµικ ότητα. ΄Άκαστος, ψδε Πελίου, πατηρ, δὲ ᾽Αλκήστιδος. Εριπί- όλο, Ἠτ' αρ "Άκαστος οὐκέτ' ἔστ᾽ ἐν ὠνδράσι" Ἠε. ας

ἄδελφῆς αἷμα τιρωρήσεται: -- παρα τὸ καζω τὸ κο- σιῶ" ἔνδεν, -- κέκαστο παγέλληνας καὶ Αχαιούς: --- αφ οὗ πεκασµέγος» καὶ κάσµος, καὶ κόσμος. "Άκαστος οὖν, απὸ τοῦ: άλφα ἐπιτατικοῦ» καὶ τοῦ κάςω., ὁ πάνν κεκοαμγωένος. οὕτω Μεθόδιος. ΄Άκατος, τὸ αικρὸν πλοιάριο». παρὰ τὸ ἄγω, ἄξω. ἦχα, ἠγμαι, ἦκται» ὠχτός: καὶ πλεονασμῷ τοῦ οἆλφαν ἅκα- τος, περιάγουσα καὶ διαποµέςουσα. ἐξ οὐ τὸ ὑποκορι- στικὸν ὠκαάτιον ὃ τινὲς μὲν ἐπαχτρίδα, τιὲς δὲ πορ.λωί- δα. τιὲς δὲ κάραβον ὀνομάςουσι». Ἶ ὧπὸ τοῦ ἀκτὴ γόετα! ἄκατος, ἡ ἅπ ακτής εἰς ἁπτὴν περιερχοµένη, ὡς περ μὴν λέγομεν, τὴν μὴ πελαγοδρομοῦσαν. οὕτω Μεθόδιος.

ΕΤΥΎΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

ΑΚ 4π

μένον, Ἰκονγμέγον. ἀπὸ τοῦ ἁκάζω, τὸ ἀχονῶ, ο µέλλων, ἀκαάσω, ἦκακα ἥκασμαι ἠκασμένον, καὶ τροπῇ τοῦ σ εἰς χ. ἠκαχμένον.

᾽Αλάχοιτον λυποῦτο" απὸ τοῦ ακαχώ"

ι ἄχος, αχώ, ακαχῶ..

Ακαχήμενος, λυπούμενος. Ἰστέον ὅτι τὸ ἀκοιχήμεγος, ἐπεὶ ὤφειλε παροξύνεσθαι, ὡς τὸ πεποιηένοςν οὐκ ἔστι παραπείωεγος᾽ αλλ’ ἔστιν απὸ τοῦ ἀκάχω» ἀκα- χημι᾿ ὁ παητικὸς ἐνεστῶς., ἀκάχημαι' οἱ γαρ Αἱολεῖς : την παραλήγουσαν, οὐ συστέλλουσι΄ καὶ ἡ µετοχή]. ο απαχήμενος. Ἱστέον δὲ ὃτι ἡ μετοχη του παρακειµέ- γου παροξύνεται, τῶν ἄλλων πασῶν προπαροξυνομένων᾿ οἱον. τυπτόµενου» τυφησόμενος, τυψόµενος. δεῖ δὲ προς-)εἶναι τῷ κανόνι τὸν εἰ ω) πο, παθους εἴεν' ο το αχαχῶν ἀκαχήσω, ἠλάχηκα» Ἰκάχημαι, Ἰκαχημέ- νου, ὧπα μγος. τὸ δὲ οὐτάμενος καὶ ἐληλάίιενοῦ, ὁ Ἡρωδιανὸς οὔ Φησι κατα πα φου γήεσδαι προπαροξὺ- τονα, απὸ τοῦ οὐτασμένος πο) ἐληλασμέγος. ὦλλ᾽ νδὸ τῶν εὖς μὲν τοῦ τε οὕτημι κο ἐλήλημι καὶ εἰσὶν ἐνε- στὠτες, ως ἵστηωι ἵσταμαι ἱσταμενου..

Ακαχείατο] ο ὧπο τοῦ ὄκαχιῶ ακαχήσω ἄκχηκαν ανα χ]- μαιν Ἰκωχήμην κοιν Ἰωγικῶς, ἄκαχέατο" καὶ πλεόνα- σμῷ τοῦ ἑώτα, ἀπαχείατο.

Ακαχίόεο, ἄχιλου» λυποῦ, ἀπὸ τοῦ ἀχῶ, ἀχίζων πο) ἀκακ/ζυ᾿ πα} ἄκαχῆσ-αι, τὸ ανιᾶσ»αι ἐπὶ όχει γύου.

᾽Ακέανος., εἶδος ὀσπρίου ὅμοιον Φακῇ: παρὰ τὸ τν ρὸν καὶ ὦφθλαστον" πατὸ στέρησιν τοῦ πεάσαι» έστι ραῦσαι.

᾿Ακεσώδυνος , ἰωτρθς ὁ τας ὀδύγας παύων καὶ Φερωπεύων" απὸ τοῦ ακὼ ἀκέσων μα τοῦ ὀδύγη. ἐξ οὗ κι) ῥηματι- πὸν ὄνομα ᾽Ακέστωρ" σημαίνει δὲ τὸν (παρίνι καὶ Άκε- στορίθηο" καὶ ᾿Ακεῖον, τὸ Φάρμακον ᾿Απεστὸν, ὁμοίως.

᾿Ακεσταί] --- ἀπεσταὶ Φρένες ἐσθλώῶν: --- εὐθερώπευτ οἱ ευζωτοι. αἱ Ὕὰρ τῶν ὤγαθὼν ἄνδρῶ» Φρένεον, ῥαδίως πρὸς τὸ πρεῖττον µετατ/Φεντοι., εὐλεράπεντοι οὖσαι, ἢ Ῥερωπευτκαί: ἡ

᾿Ακερσεχόμης, ὁ ὁ τὴν κόαην μὴ πειρόµενος. παρὰ τὸ κείρω το πόπτω, (ὁ μέλλων, περω" καὶ Αἱολωωδο» πάρσῳ) παὲ τὸ κόμη γύεται κερσοκόμής, διὰ τοῦ ο. πας γαρ ἐνεστωο ἡ, πέλλων, ἐν πρώτῳ προσώπῳ λαμβάνων σύγ- εσιν. τρεπει τὸ ὦ εἰς οἱ οἱον» λείπωῳ, λειποτάκτης ' μίέξω, μιξοπολίτης. οὕτω καὶ} ο κέρσω, περσοκόωης' καὶ μετοὶ τοῦ στερητικοῦ ἄλφα, οπερσοχόμης.

᾿Ακεστρα, ἡ 7 ᾿Βελόνη ῆ μείζων, ἡν νὺν σακκοράφιον κα- λοῦσμ. ἄκέστρα δὲ, παρὰ. το ακεῖσ-αι ἦτοι συῤῥάπτει» τὰ θιεβῥωγότα τῆς ὀδόνης.᾿ τοῦτο δὲ παὶ | ἠπήτριον φα- σῳ". ἐἔπεὶ κο ἠπήτρια καὶ. ἠπήτηο,, κα) ὤπεστριαι καὶ ἀκεστὴς » οὺς »ὸν ῥάπτας καλοῦσι». χρή δὲ εἶδέναι. ὡς οἱ παλαιο} γυναιδὲν ἐχρῶντο εἰς ταύτας τος ἐργασίας καθ καὶ νὺν Σπύθαι.

᾿Ακειόμενον, σημαίνει δύο” ασε ἠώμενον" καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπισκευαζοντα» οἱ .Νῆας ακειόμενον.

᾽Ακέραιας, ὁ ὁ ὑγμής. ἀπὸ τοῦ Γκέραος κέραίος πα) μετ τοῦ ἄλφα στερητικοῦ» ἄπέραιος ὁ αόργήτος. μοι ἄβλωβήο κυρίως ὁ μὴ δυμούμενος” ἀπὸ «μεταφορᾶς τῶν δια τῶν περάτων ἁμυνομένων «ώων. ἡ 3 ἐν τοῦ περῷ τὸ μιγγύω, κρ- ώ. καὶ ὥσπερ παρὰ τὸ πτὠ, πτα(ῳ" καὶ πλεονασμῷ τοῦ »» πταω" καὶ κατα ἄναδιπλασιασμὸν παπταίνῳ" καὶ παρο τὸ περῷ περαίω περα" οὕτω και παρὰ τὸ κιρς γῷ χερνῷ κεραίω, κέραιος καὶ μετα τοῦ στερήτηκοῦ άλφα» ακέραιος» ὁ μὴ κεκραμένοῦ ακολον αλλ ἁπλοὺς καὶ αποίκιλος, η ανωφελὴς καὶ βλαβερός,

Ἂκ

» ᾿ ᾿ τούτο παρα το

2ο

46

30

2ο

4ο

2ο

4 ΑΚ Ακέων. ἠσυχάθω». παρὰ τὸ ἀκὴν ἀκέων. ος, παρὸ τὸ ὧχος Αγίων καὶ ἁκέω"' αν) α Λόρα. Χέων. οὗ δὲν τὸ πανυ σιγᾶν καὶ λυπεῖσ-δαι λέγουσι.᾽ παρὰ τὸ πέω τὸ κοιμῶμαί, μετα τοῦ ἐπιτατικοῦ ἆλφκ, ακέω, καὶ ἄκέων μετοχή. τὸ νὰ απέων εἰ καὶ ηλυκοῦ ταρα-

ε σχηματισμὸν ἔχει, Ἡ δ᾽ ἀκέουσ ἀπέβη:--- ἀλλὰ καὶ ὡς ἑπίῤῥη μα πληθυντικῶς εἴρηται, τὸ ακέων ἕκαστος, Αλ} ων δα/ννσθε: --- ἔστιν οὖν ἐπίῤόηαα μεσότη-

ἀλλὸ κανών ἐστώ ὁ λέγων υὐτὸ µετοχήν: ἐπὶ τῶν νρων ληγέντων. οἷς παράκειτα, 9γλυκὸν εἰς ἄλφ., αρα). γούσφ τὸ σ, τούτοις παρέπεται τὸ εἶναι 'με- αλ. : οἷον, λέγων λέγουσα, Φέρων Φέρουσα, Φρονὼν | ον διὰ τούτου τοῦ λόγου δεβοννται. καὶ τὸ Ερείων τοχή, ἓκ τοῦ, ----Ἠρείδυσα γυναμεῶν. : ἐπ]ῤῥημα µεσοτῆτος, ἀντὶ τοῦ ἡ μα. ὃ τὸ ο) καίνε γίνεται ἀχὴν, κ) "ἀκὴν, αχή τις οὖσα" το κοἶονν --- ἀκὴν 3) ἐγένοντο σωώωπῇ: σε ἡ παρὰ τὸ γή ὸ σημαίνει τὴν ἔκπληξω, ἐν τοῦ ἀγῷ τὸ ἐμπλήττομαι κατα µεταληψιν τοῦ γάμμα εἰς χαππα. ὦς ἔστι καὶ τὸ λυγα]ον, ὃ σημαίνει τὸ σνοτεμον, λυγόφως καὶ λυ- κόφως οὕτω καὶ ἄγη καὶ η” καὶ κατὰ Αεταβολὴν τοῦ τόνου, γίνεται ἀκὴ, καὶ ακήν' ο γὰρ ἡ κ ΑΣΕ ἕις καὶ ἀφωνίαν ἐμποιεῖν. ἡ ἀπὸ αλά ο. ὀξὺ, τητος τοῦ σιδήρου" τουτέστη»» ἐπ᾽ ἅκ ρας ας ἐγέ- νόντο. τὸ κην, ἶτα, τὸ ἀπὸ διαφόρων δή έπιρ- ῥηματικὴν σόῤνα δν μεταγόµενα, τὴν. αὐτὴν ταῖς πτώ- σεσι Φυλάττει γραφήν" οἷον τὴν ἀπριάτην, ᾿Απριάτην ἀνάποιον:, --- οὕτω καὶ τὴν δκὴνν ακὴν τὸ ωμ

Ακ, ἡ ὀξύτης. παρὰ τ τὸ κω, ἡκή” ὁ σηµαίνει τὴν ὀξύ- τητα. Ἀρχίλοχος, « στὴ κατ Ἰκὴν πύματος κυανέου: --- μα) κατα συστολὴν ακή. :

Ακὴ. πόλις Φοιγίκης, ἡ νῦν κάλουμένη Πτολεμαῖς. οὗ δὲ Ανὴν Φασὶ καλεῖσθαι τὴν, ἀχρόπολιν τῆς Πτολεμαῖθοῳ ὅτι Ἡρακλῆς ὀγχ»εἰς ὑπὸ ὄφεως καὶ ἐν αὐτῇ ερα- πευΦεἰς, ᾿Ακην ἐκ τοῦ ακεῖσθαι προσηγόρευσε τὸν τόπο».

5ο Ακηόον ἀφρόντιστοςν ἀγελεήμων, κηδεμόνα μὴ ἔχων., καὶ ᾿Ακήδεστοι" καὶ ᾿Ακήδεσαν, ἠμέλησα». κήδω γὰρ τὸ ἐπι- αιῦμα ὁ µέλλων κηδῶ" καὶ µετάγεται εἰς ἐνεστ-

ὃ µέλλων κἠδέσω, κεκήδεκα κεκήδεσµαι ’ θα καὶ ἀκήδήὸ,

Ακηδί, παρὰ τὸ ἀπγδιῶ. τοῦτο, παρὰ τὸ ᾽άφδώ" παρὰ τὸ ἡδύς καὶ στερήσει, ἄηδυς' καὶ πλεονασμῷ τοῦ η, ἀχηδυς” παὶ ἐξ αὐτοῦ ἀκηδία. ἔστι δὲ ὄνομα Μακεδογμκόν. γέγονε δὲ, κάτα πλεονασμὸν, τοῦ κ. ἀηδία γὰρ. οὕτως Ωρίων. ᾽Απολλών γιος δὲ ὁ τὰ ᾿Αργοναυτικὰ,

τὸ δει στα, γράφει: οἷον, Μή δέ μ. τἄκηδεί σιν ἆφο µήθητε λιποντες.

ν νεβίαν, ων, ἐπὶ ιν ἕλκεῖ λυγρῷ Φάρμαν) Γκήμώα᾽ ἔπλα- σε: --- παρὰ τὸ ἀκῶ, ἀκέσων ὡς νεμῶ νεμέσω, καὶ τελῶ τελέσω. ἐντεῦδεν καὶ ἆ ἄκεστης, καὶ ἀκέστρια, ἄντ) τοῦ Φεραπεύτρια.

᾿Ακήρατος] παρα τὸ κχραίνω» ὤφειλεν εἶναι ἀήρώνθοῦ ὄλλα τοβτικὴ ᾗ λέξις. ὴ παρὰ τὸ γῆραὀ γήρατορ καὶ μετὰ του στερητικοῦ αν ἀγγρατός ν καὶ δκήῥὄτος, ὁ ἄδ. 7 5αρτος καὶ μὴ πρῶν.

2ο Ακήριονι, ἀσθενὲς, (δύνατὸν ν ἀψυχοποιὸνν νεκροποἰόν'

οἵον. Ὀρθω είς η εὐνη δεν ἄκήριον. ἠὸτ ὄνείρον: - ᾽οὐδετέρῶς δὲ νῦν τὸν ὃν ειρον εἶπεν. ὅτι ὄνειρος τὸ ὄνει- ου καὶ ὄνειραρ ὀνείρατος» ὧ Ίπαρ Ἡπατου. ὀὕτως Απολλ γιος. ᾽Αχηθίς, ἡ σηδῶς διικεῖσθαι καταναγκάζουσα, Ἡ 7 μά ἡμᾶς Φροντῖζειν πθιοῦσα. ᾽Ανηράσιον, αχέραιόν, καφαβόν.

1

20

"τοῦτο,

4ο

ανω ολ ΜΕΡΕΛ

Ακ 4 Αλήνον, ἤσυχον. | Ακηχεδόννον λύπως, ο το. ᾽Ακίβόηλον, ας ἐπὶ Σομίσματος δὲ ἓ., 4 καὶ τὸ

ἀπαρεγχείι "Ακλαστος, Ἱ' οὐ λάιμ ἔμαόλοε. μέ οἡψὶ ᾽Ακηχέδαται] παρὰ. νηυσὶν « έαται: ---λυποῦνται παρα τὸ ἀχῶ αχάζων αἷς νι ανιάζω" οεπείµε- Ύοον ὔχακα” ος. ἤχαδα" ὁ π. μὲ ὡι) ο. π χασται᾿ Ἰώβάη Ἰχάδαται' καὶ μετὰ ἀναδιπλωσιααμοῦ

Αττροῦ, καὶ τροπῇ τοῦ αᾱ εἰς εν ἀκηχέδαται. 3

᾽Ακηχεμένγ] ἀχῶ τὸ λυποῦμας, ἀχήσω, ήχηκα) ὁ Ἁτ.' τικὸς ὠήχεκα" ὁ παθητικὀς, ἀκήχεμαι, καὶ η χεμέγη.

᾽Απιδνὸς, ασθενής. Όμηρος ἳ «Οὐδὲν ἀκιδνότερον. αλ τ έφει ἀνθρώτοιο: --- παρα τὸ πε νὰ ς οι) ἄπιδνόφ, ὁ εὐτελὴς καὶ ἐν ώς ὤν, ὢ αά ω παι- ὀνός, ἁλαπάςω αλαπαδνός. ᾖ παρὰ τὸ ν η ος, κοὶ πλεονασμῷ. τοῦ ὃ. ἳ Ὀάκιδνός ὁ α κ νούμένος. ο Μεθόδιος. οἱ ἐξ, λεπτὸν, 7 φροναν ἕ Ἀδύνατον, καὶ

εὐτελ. έστερον.

᾽Ακιδαλίή, ὄνομα. πρήνης" ἔστιο Ἂχις ἀκνς, ὄνομα κύ- ριον᾿ καὶ Αρ Ἀπίθαλος, καὶ κια Ἰ- οὕτω Χοι- θοολός. 3’ ΑΧ νο ὁ ἀσ.λενής, ὁ λύνατος" ἀπὸ τοῦ κ/κυ» καὶ . στερητηῦ. κύκνο δὲ᾽ παρὰ τὸ ως τὸ πορεύόμδι, ὁ "γὰρ Ἰδχυρὸς ἐν της κωήσειδς βεται. μή Νιμ ν ᾽Ακμράκής, εἶδος ἀκοντίου Περσικοῦ. παρὰ τὴν ἀκὴν τὴν ὀξύτητα, καὶ παρὰ τῶν δύο ὁμομσήι ον. καὶ ίνα ὅτι ἑτρώτη τὸ ὃ δἱρ ν, α5 καὶ ἐπὶ τοῦ Ἔρεχ δι ὐς. Ἐρμβθόνιος, πα τὴν ἔραν κα) τὴν δα ρόδοτος, δὲ διὰ τοῦ ω» ὤπινα-

κης Φφησί: εἰκός ἐστι ανα ᾿τροπὴν ᾿ τοῦ α εἰς ω, ὦ ν ἀκὺςν καὶ ὠκύς. ἡ παρα τὸ ὠκὺς καὶ τὴν ην νο ται ὠκωάκης, νι

᾽Ακίητα, καθόλου μὲν τὸ ο κινούμενα" παρ Ηνρος δὲ ἐν ἔργοις καὶ ἡμέραιον ὃ τάφος" Μ79’ ἐτ᾽ ἀκ]νήτοισι

υκαθίζερττ- γόμος γὰρ παρὰ Ῥωμωοις τάφον μὴ κι- Υ6ῦ»» τουτέστιν ορύττειν. ν

᾽Ακμάγμάτα" τὸ τωάγματα τῶν ποδὼν μετὰ ῥυθαοῦ" καὶ τῶν χει- ρῶν κωήματα" καὶ πλεονασμῷ τοῦ α καὶ τοῦ }, καὶ τ οπῇ τοῦ. Ἵ εἰς ἄν δι σροτα Ἡρωδιανός,

Ακίο, τὸ τοῦ ᾿βέλους σιδή ου” παρὰ τὸ ακὴν ὃ νο τὴν ὀξύτητα ὅδεν κα κατ ἐπένλεσιν τοῦ αν

παρὰ τὸ ακή οὐν γίνεται ὑποκοριστμιῶς ἀκές, ὡς

σκαφίο, μνη αμνί εφόδου. Ἡσίδος, Δάφνης 3

Ακιώτάτον, ἄσηπτον, ἀβρώτον.᾽

. τας ἀχιώτατοι ἠστοβοῆες : τι ἄσηπτου ἄβρωτοι. πὶς ο Ὕδρ λέγεται ὁ ἐν τοῖς ξύλοις σκώλξ. ἆἄλλοι γράφούσω )

ἄκίρώτωτοι ν ὃ κάλλιστοι.

᾽Ακίχητα, ἀκατάληττα. ἀπὸ τοῦ κιχῶν ἀκ/χητόν

παρὰ τὸ κίω τὸ πορεύοωαε" οἷον, Έκτορ σ μὲν ὧδε

Φέεις ακίχήτὰ διώχων Ἴππους Αἰακίδκο ὀαήφρονος: -

ἀντὶ τοῦ ανοχείρωτοι.

"Ακί Άθήλος ὁ καθαρός" οἷον ἀρύβδηλος" ἀπὸ τοῦ κρύβω κρύβδηλος , καὶ. κ; ὀγλος” καὶ πλεονασμῷ τοῦ αι ὃ μ

΄κρυβόμενος, ἄλλα Φαγερ ός.

Ἀκίνδυνος] παρὰ τὸ ν τας ὀδύνας γίνεται κώδυνος" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α, ακίνδυνος.

Ακκίεσθαι, τὸ μωραίνει» ὴ Τρουπομεῖσθαι εὐήθειαν. εἴ- ρῆται απὸ ᾿Δκκοῦς τος ῆτις ἱστορεῖται μαροτάτη γε- νέσθαι, ὣς καὶ τῷ κατόπτ ὢ διαλέγεσθαι, ἐπὶ τοῖς ὅπλοις ἁλκίζετα!" ἔτι τῆς ὕβρεως ἔχεται, ἐπαίρεται, γυνακίζεται, Φρύπτεται. ἡ µωραίνει, σηµαίνει δὲ καὶ

να

τοῦτο μ

45

τὴν αγίδα, ἄἀλλήλων συντελέγτων

το

οἷον. Χειρῶν. δὲ ποδὼν -ᾱινέγμωτα : ---

49

5α

49

4ν ακ -

κ τὸν. δέλοντα μὲν προοποιούµενον δὲ αἱ δέλειν, ἄνκι--

σμοὶ γαρ προοποιήσεις εεἰσὲ, καὶ ὑποκρίσεις' ἀπὸ Ακκοῦς ο. τος Σαμίας. ᾿Ακλειῶς» ακληλονήστως , ὣς μηδὲ Φήμην τι γενέσθαι" Μη μὰν. ασπουδεί γε καὶ ακλειῶς απολοίωην. . αμα ἡ ἀκροτάτη ον τοῦ σιδήρου κυρίως. -τ- τἐπὶ ἕν- αὖι ἵσταται ἀκαῆοι τς παρ τὸ ἥκω» ὄνομα ῥγματικὸν .ὸ σηκαίνει. τὴν ὀξύτητα ἡ διὰ παντὸρ: ἠοῦσα. ακη οὖν καὶ πλεονασμῷ τοῦ αι ὄἀκμή. 7 παρα τὸ κάμνῶν ο πίεται κατὰ συγκοπὴν κμῶ καὶ μετα τοῦ ἄλφα στε οητικοῦ, κμὴν ἡ αἡ πάμνουσα» καὶ μὴ κοπιῶσα «δια ειπὴν νεότητα" ἦ πόνους μὴ δυναμένη ὑποστῆναι. οὕτω 30 Μεθόδιος. ἔνδα καὶ ὁ ἦλιος ἀκάμαᾳ παρ Ὁμήρῳ, διὸ Ξ.πὸ ὧεὶ νέον εἶναι τὸν εόν. σημαίνει δὲ τρία τὴν ὀξύ- σητα τοῦ βέλους, καὶ τὸ μέσον τῆς ἡλωνίκον καὶ. τὸ

υμέσον Τοῦ: παιροῦ ὧρ τὸ Θέρους ἦν ακμή: --- καὶ ορ σαν. ἀντὶ τοῦ ακμαςουσαν. ε Ακμαῖοςν ὁ γεκνίκο» ὁ μὴ ἀποκαανων πρὲο τοὺς πό-

νους. ἡ ὁ ἀκμὴν ἔχων τῆς ἡλικίας » καὶ ακμάςων, τῇ ἡλρεα ᾱ.

Ακμῆτεο,, ωἡ κεχοπιακότες, ἀκοπ/αστοι. 5 μἲ καάωνοντες. παρα τὸ κάῤιν δν κωῶ" καὶ μετα τοῦ στερητικοῦ ἄλφα, ἁκμής. τοῦ πάανω ὁ δεύτερος αόριστος, ἔκαμον᾿ ἐξ αὐ-

3ο ποὺ καωᾖο” κα) μετα τοῦ στερητικοῦ α» ἄχαμῆο, ο συγκοπῇ, αχιής, ἠργηκώςν ἀκοπος.

Ἀλμήρος: λέγεται καὶ ἐπὶ τοῦ ακμαοντος, Ὀδυσσείκο 5 "Θαμνος ἔην τανύφυλλος ἑλαίης» ἑρκέων ἐντὸς ὤκμηνος, Φαλέθων: -- ὁ άλλων, παὶ ανδῶν ᾿ παρα τὸ ακμή» ὁ σημαίνει τὴν «ἠλημαν. τοῦτο παρὰ τὸ γω, ἀγή ᾿ κοιν πλεονασαῷ τοῦ, ”». καὶ Τρο τῇ του γ εἰς µ.. ἀκωὴν νο ἄκμῆνορ σίτοιο, σος ἄσιτος, ὁιὰ τοῦ Τι

ὁ γὰρ διὰ τοῦ Ίνος τύπος τήν ὀξεων πο.λεῖ. καὶ οἱ μὲν, ἁπλῆν παρα τὴν ἰκμὴν ίσο οὕτω γὰρ τὴν 49 ος ασιτίαν οἱ «Αὐολεῖο. λέγουσιν ' ὁ δὲν σύν.)ετὸν, κατὰ στέρησιω τοῦ παμεῖν, ὡς δγλο τον ατημέλ Ίτον οὗ δὲν κατὰ στέρησι» τῆς ἐκμαδος" οἱ δὲ, τὸν πεμῆκότα περὶ το σιτίκ. ὃ δὲ Αρίσταρχος. λέγει τὸν ἄκμῆνον προπα- ροξυτόνως, παρὰ την χμήν" Θέων δὲ, ὀξύνεσθαι αξιοῦ, ὡς ἀγαΦός' ἔνιοί δὲ προπερισπῶσι». ἢἡ παρὰ τὴν ἄπτὴν

τὸν σὔτον.

Άκηων, σηµαίνει τόν τε σίβηρον, ἐφ᾽ οὗ οὐ Χαλκεῖς τύ- πτουσε, καὶ τοῦ αὐρανοῦ τὸν πατέρα. οὕτω γὰρ αὐτον γενεαλογοῦσι. Καλλαχοςν--- τῷ περὶ δινήεντι Ἄκμο- »δην. ἔβαλεν:--- εἴρηται δὲ ὁ μὲν τοῦ σιδήρου Ἡ παρὰ

86ο - τὸ ἀλφα τὸ ἐπιπατικὸν, καὶ τὸ πμ» οπαάμων τὶς ὢν, τὸ ὠμαεράτως Φέρων΄ καὶ συγκοπῇ ὄκμων, ὁ πάνυ μοί- μνω». ὁ. δὲ τοῦ. οὐρανοῦ πωτὴρ, ἅπο. τῆς τοῦ. οὐρομοῦ ακαμάτου Φύσεως τὼν Φεολόγων. αἰνιττομένων το ἄχμη- τον αὐτοῦ τῆς: περιφορας" ῇ προλαμβάγοντες οὖν αὺ- τὸν, ὅτι ἀφθαρτός ἐστι κεκμηκέναι γὰρ. “λέγουαι τοὺς

«πετελευτηκότας. τιὲς δὲ ΄Άκμωνα τὸν ἸΩκεανὸν ο οσὲ, δι τὸ τοὺς ποταμοὺς ακαματοὺς λέγειν οἷον» Ἆπερ-

δο υχειφ απώκαντι γυνὴ Φεῷ» εὐνηθεῖσατ---- Ωιιεανοῦ δὲ ν:ὸν τὸν. Οὐρανόν. οἱ δὲν ἅπμωνα, τὸν, αἰθέρα. αὐέ- προς δὲ υίὸον ὁ οὐραγός, ὁ- δὲ αὐθὴρ, ακάκατος” ἐπειδὴ το πὸρ. πκάμωτὸν " οἷονν Ἕ--ι ακάμάτον πυρ. Μειόδιος,

Άχνηστηα» ἡ ῥώχες παρὰ τὰ μὴ ὀψνασθαι τινὰ κνήσα- σθαι αυτην τῷ δή χειρί.

Ακοίτης, ὁ ἄνήρ᾽ "Ακοιτις, ἡ γυνή» ἡ ἐκ παρΦενίκς ἄλ- λης κοίτης αἩ πειραεἴσα } ὀμόκοιτις " καταχρηστιιῶς δὲ, καὶ Ἶ δευτέρου γάμου αετεσχήκν-ᾱ.

1ο Αχοὴ, οὐχὲ που: σα γὰρ εἰς ω καθαρα λήγοντα βερύ- τονα ῥήματας τὴν παραλήγουσαμ. ἐν τοῖς ῥηματικοῖς

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ.

46 ὀνόμαισι βραχεῖων ἔχει ' «κονων Κον Φύω, Φνή: ἀπούω, ακοή. λέγεται καὶ τὸ οὓς ὅλον.

"Άκολος, ὁ αικρὸς ψωμός» ὁ μηκέτι κολούεσ-αι δυνάµενος διὰ σµικρότήτα » ἡ καὶ εἰς μικρὸ τέμνεσθαι' Αἰτίζων ακόλους οὐκ ἄορας.

᾿Αχόλαστος, κυρίως ὁ απα/δευτος" παρὰ τὸ μὴ. κολάσεως τετυχ/κέναν, τουτέστι παιδείωᾳ" ἐπὶ δὲ ᾿τοῦ κατωφε- ροῦον παρὰ τὸ, τὸ αμ. κολάσαι την υμίν.

᾿Ακόλουθος,, σημαίνει τὸν ὀπίσω τὴν ε ὖν ποιούμενον. 1ο το γὰρ άλφα, τὸ ὁπίτω σημαίνει καὶ ἐν τοῦ ἐλεύθω, ἔλεν-λου ώοπερ τὸ. Αὖ ἔρνσα».

Ακόνη, ὁ λος, ὃν οὗ ὀξύνεται, ὁ σίδήρος᾽ παρὰ τὸ πονῶ τὸ ΦΦείρω καὶ λεπτύνω, τοῦ ἄλφα ἐπιτατιιοῦ, ἡ δια- Φνείρουσα καὶ λεπτύνουσα τὸν σίδηρο». καὶ Ἑριτίθηο, Κατακονᾷ μὲν. οὖν ἀβίωτος βίου: ----. πογεῖν γὰρ το λεπτύνερ, ὡς τὸ σποδεῖν, τουτέστι κωεῖν» ποιοῦσα ἢ παρα τὸ κ)», την ὀξύτητα" ἠπα ρὰ τὸ κονῶ Τὸ ἐνεργῶ.

᾽Απονητὶ, άνευ πόνου οὗ τὸ ἐναγτίον, ἐγκονητὴν, μετα π22ου. κατὰ τροπὴν τοῦ π. εἰς λν ἀπονητ) ὥκορητὶ Ἰωνικῶς, ὧς 29 τὸ πῶς, κῶρ πότε, πότε. ὠπὸ τοῦ πόνις» πονιτὲ, κοιὸ ἄκονιτλ, άνευ αγώνος καὶ μάχης ἐκ μεταφοράς τῶν ἆθλητῶν, τῶν εὐμαρῶς περιγινοµένω»» ὥστε μὴ πονί- σασθαι. τουτέστι πόνιν ἐπισπάσασκαι. τοῖς γαρ παλα(- ουσι. λέγεται ἐν σ]ς βίας ἠδρώτα Ὑνεσδα» εἶτα πόνιν ταβο χερσὶν Αγαλαβάνεν. ὴ ὠκονιτὶ. τὸ εὐχερῶς καὶ συντόνως, ὥστε μηδὲ πονιορτον ἐγείρεσαι.

Ακόνιτον, βοταν} ὀηλητηριώδης ὅτι ἐν τοῖς ᾿Ακονοίοις ὂρεσι, τῆς Μαρυκνδηνίκο Φύεται. ἡ ὅτι ὥκατωπαλαιστον 49 πο) ἀήττητόν ἐστι, ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν αθλητῶν᾽ ὧν οὗ νικηταξ, «ήττητοι ὄντες, οὐ πονμορτοῦντα!” πονιοῦ- σαι νο κο τὸ παλαίειν" τὸ μὴ ικπῶμενον οὖν ὑπὸ τὼν πινόντω», αλλα μᾶλλον ἐκεύνονς κατεργαςόμενον, Ευφορίων δὲ, Ίλυκῶς λέγει τὴν βοτανη». 3 ἦν οὐδεὶς δύναται κογίσαι, τουτέστι νησι. κονιορτοῦγταί γὰρ οἱ νκώμενοι τῶν παλαιστῶγ. οὕτω Μεθόδιος.

"Ακοπος. ὁ μὴ ἐπικεκομμέγος., η] ἄτρῶτος,

΄Άκον, »εραπευτόν. λέγεται δὲ καὶ τὸ ἀκούσιον.

"Ακος, Φαάρμακον, βοήθεια, ζαμοι καὶ ἡ γενεά.

᾽Ακολουδῶ, παροὲ το πόλλη, καὶ τὸ Φ}έω τὸ τρέχω, ᾗ ἐκ δο τοῦ ἐλεύ-ω.

᾽Ακοντία, ὄφειο τινές" αποντία βοτάνη τις. 2

᾽Ακόντισε" παροὶ τὸ ἀποντίζω. τοῦτο παρὰ τὸ ἄκων, Ἱ- µαίνει τὸ δόρυ᾿ τὸ δὲ ἄκων, παρα τὴν ὤκὴν τὴν ὀθία,

᾽Ακοντοδόκος] Δονιμάζειν λέγεται τὸ ἐπιτηρεῖν᾽ παὶ Ἀο- κεύειν. τὸ αὖτ' ὃ, καὶ Δοκεῦ». κοιὶ ἀπὸ τούτου ἀποντοδδ- δι ποο, ὁ ἐπιτηρῶν., αήπου ἄποντίῳ βΒλΜΦΤ.

᾿Ακόρητος" λέγεται δὲ καὶ τὸ ασάρωτον καὶ ἄκαλλωπι- στόν καὶ ὁ ἁπλήρωτος. παρὰ τὸ κόρος, πορῷ κορήσων κεκόρηκα», κεκόρημαι κεκόρηται, κορητὺς», καὶ ὧχό- ρητοο.,

κος. ἡ Φεραπεία". παρὰ τὴν, ακήν. κη γὰρ κυρίως» } οξύτης τοῦ σιδήρου. κοιν Ἶ απ΄ αὐτοῦ «εραπεία, ἅπος λέγεται. ἐντευ»εν παὶ τὸν ωτρον οἱ Φρύγες ἀκεστὴ» λέγουσι». οὕτως Ωρίων. ἐγω. δὲ παρα. τὸ ἄχου Φηιι) ὤκος' ἵν ᾗ τὸ την λύπην ἀπολυόμενον πο ἑ9μενον.

᾿Ακοστήσας| Ὃ,ς ὁ) ὅ ὅτε τς στατος Ἱππος ἀκοστήσα: ἐπὶ Φά- 1ο τγής: -- οἱονεί ἀχοστήσας, τουτέστιν ἐπί στασει ὀνσχε- ράνας. ὅδεν ἐπιφέρει, Δεσμα δια ὁ δῥήεκον εί πεδίονς ὁε: -- η ἀκοσταὶ, αἱ πριζαὲν [ν᾽ Π] πρρθιάσας» και ὑπὸ τῆς τροφή: κρατὴς ών. ὴ ὑψαυκενίσαο, παν ατιμαγ ἔ- λης γεγονως. παρο τὸ ὄγω, ἄγος, καὶ ἀκοστήςν πατα

«προπ]ν τοῦ } εἰς κ. ὁ ἔμπροσ.εν Φέλων εἶναι καὶ προη-

ΑΚ

ι καλούνται δὲ καὶ ακοντίλαι. καὶ

47 ΑΚ

γεῖσθαι, ἡ ὁ ὠραφίος. ῥυπανφείςὶ γοῖτος γὰρ ὁ ῥύπος. ᾿Ακοιτήσας δὲ, µίξεως ἐπιθυμήσας.. ας «Ἄκοτος, ὃ .- κατὰ στέρησι»᾿ κότος δὲ καὶ ὀργὴ,

παρὰ τὸ κεῖσθαε, τὸ Φιαμένειν᾿ ὅτι ; τουτέστιν

ἄ ὀργὴν ἀκμέε. ος ,

Άποσμα, ἀπρετῆ. µωρὰ, ἄδηλα.

᾿Δκονος] Κα ος, --- αλλ ἐπαπουοὺς οὐκ ἔσχεν: --- ἐπακούοντας. ᾿Ακοὸν, ἐπήκοον, καὶ ἀκουστηιόν.

Ακούω, ἀπὸ ο, οἷμαι. ἡ ἔστι ποῶ, τὸ νοῦ" καὶ

μετα τοῦ ἐπιτατικοῦ ἄλφα, καὶ πλεονασμῷ τοῦ ν.

ακούω" οἱ γὰρ ἀπούοντες, πάνν νοοῦσω" } ἐκ τοῦ κῶ

- τὸ κοιαῶμαι, γίνεται κδύω" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α,

ἀκούω" οἱ γὰρ απούοντες, οὐ κοιμῶνται.

50 ᾽Ακουτιο] ἔστι ῥ]αακ ἀκούω" ὁ παθητικὸς παρακείµενος,

ἠκουσμαι» ἤκουσται" ἐξ αὐτοῦ ἀκουστός, καὶ ᾽Απουτίζω”

ὁ µέλλων ακουτίσω" ὁ ᾿Αττικὸς µέλλων., ἀκουτιῶ. ση-

µαίνει ὁὲ τὸ ποιῦ ἀχοῦσαι. ἐπὶ Ύὰρ τῶν διὰ τοῦ ἐω

ῥπμάτων τῶν ὑπὲρ δύο συλλαβὰς, οἱ ᾿Αττικοὶ ἀποβάλ-

σ τοῦ μέλλοντος, καὶ περισπῶντες, ἴδιον

250

λοντες το μέλλοντα ποιοῖσιν" οἵον, ὑβρίζω, ὑβρίσω, ὑβριῶ" λαντί- ζω, λακτίσω, λακτιῶ μυκτγρίζῶ, µυντηρίσω, μυντηριῶ.

᾽Ακοῦμαι] παρὰ τὸ άχος αχοῦμαι, καὶ ἀχοῦμαι" ἵν Ἡ τὸ ἄχος Ἰῶμαι. ἡ παρα τὴν ἄκήν᾿ τουτέστι τὸ δί ψξυμμέ- νου σιδγρίου Φερωπεύειν. καὶ γὰρ τὰς δί ὀξυτάτων ῥᾳ- Φ/δων ἑωμένας τὰ διεῤῥηγμένα τῶν ἑματίων, ᾿Απεστρίας Φασίν,

᾽Ακεύμενος] ἀκῶ, τὸ Φεραπεύω" καὶ ἀκέομαι' ἡ µετοχὴ, ἀχεόμενος" καὶ πράσει Δωρικῦ τοῦ ε καὶ ο εἰς τὴν εν ὀ/Φβογγον, ἀκεύμενος, ἀἱς ἐρέβεος ἐρέβευς. καὶ ἄπεον καὶ ἀκέοντος ὁμοίως. ἄκος, γὰρ κυρίως ἡ διὰ σιδήρου θεραπεία.

Ακρατος] ἔστι ῥῆμα κερῶ' ὁ µέλλων, κεράσω, καὶ κατὰ συγκοπἠν κράσω” ῥηματικὸν ὄνομα, πρατός' καὶ μετὰ του στερητικοῦ α, ἄκρατος. ἐξ οὗ καὶ κρατήρ' αφ ο πίραται ο οἶγος, . :

"Ακρητος) κρητῆρι δὲ οἶνον Μίσγον: --- σημα/νει, ὅτι τον οἶνον τῶν Τρώων καὶ τῶν Ἑλλήνων ἔμισγον. ἄρτι ὃδι οὐ σηµαίνει τοῦτο" ἀλλὰ, ἄκρητον, ἄντ] τοῦ, μ µί- ἔαντες τῶν βαρβάρων τὸν οἶνον µετα τῶν Ἑλλήνων,

τουτέστω ἡμῶν. γίνεται ἐκ τοῦ κερῷ τὸ ἐπιχέω, κερᾶ-

σω κράσω, κρατήρ καὶ πρητηρ, ὧ9 ἄκροτος άκρητος. ἐκ τοῦ κερᾳσῳ ο εν καὶ αχρασία᾿ πρασω, κρασί, μαι

. ακρασίΣ, µετα του ἔπισατρου α. ακρασία γαρ, παν το περιττον καὶ ὑπὲρ τήν χρείαν. λέγεται δὲ καὶ το μὴ κατὰ νόµους συνουσιάζει».

᾽Ακραεῖ ὠφύρῳ, τῷ ἄκρως ἄέντι καὶ πγέοντι' πολύν, } καθαρὀν ἢ πρωτόπνουν" ἡᾗ ὅτι πατ ἄκρον ἔχει τὴν «Σεωρίω. να .

᾿Ακράαντον, ἀτελείωτον, ἁπλήρωτον. ἐκ τοῦ κραίνω το τελειῶ. ὁ µέλλῶν κρανῶ, ἔκρανον. καὶ ὠσπερ παρὰ τὸ χραίνω χραντὸς» καὶ Φαίνω Φαντος» καὶ ἄφαντος οἵ-

ο

2ο

."“Ὄ0 τω καὶ παρὰ τὸ κράω κραντὸς, καὶ ἄκρωντος καὶ πλεονασμῷ τοῦ α, ἀκρώκντος ποιητικῶς. 1] 3 η ᾿ , ᾽Ακραγγὲς, ἀσθενὲς, χαλεπὸν, ὀυοχερὲς» σκληρὂ», αὖ-

. λ

στηρό»' καὶ τὸ ἀθὶ κλαῖον παιδίον. τὰ το ἄκραγγὴ, ὀξύ- χολα. ι

"Ακρὰν, ἁπαήν. ᾽Ακρώτη. ἡ παχομιλία.

Απορία, ποῖς Άήλεια ὑπὸ Μακεδονω».

Ακραιϕνής, ὁ καλαρόᾳ" κυρίως δὲ ὁ περιφανήο, παρα τὸ ἀκέραιον καὶ τὸ Φαίνω, ακεραιοφανής, καὶ ὤκραι- Φνής συγκοπῇ. Ἡραδιανος δέ Φησι µη γύνεσθαι δύο συλλαβῶ» συγκοπῇ. ἡ «προφανής καὶ ακραιφνὴς, τοῦ ο τρατέντος εἷς αν ὢ6 ἐπὶ τοῦ µεσοπόλιος µδσαιπόλιος.

10

ΕΤΥΜΟΔΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΓΑ.

.

Ακ 4δ.

οὕτως Ώρίων. καὶ ἀκραιφνὲς, πρόσφατον, εἰλικρινὲς : ἀκέραστον πα αμιγὲς, καθο ο ός κ. - κά Ακρέμων, ὁ κλάδο ὃ αὐτὸς Ὑρ καὶ κρεμὼν λδύτα, προς διάφορο» ἐτυμολογίαν. ἢ γαρ παρὰ τὸ ἄκρον γί ον όν κμε ιν ἐπ ἄκρου τοῦ δένδρου ὦν' ἡ παρὰ το Χρέμω πρεµω», ο πρεκαµενος. ο "Αχριας, τὰς ἀκρωρείας ' ἀπὸ τοῦ ἄκρις ἄκριος" οἵον, Αὐ- 7ο τίκα ὁ) ἀπροτάτας ὑπερέσχεθεν ἄπρίας ἀστὴρ, Ἀπολ- λώνιος. -ᾱἳ νι πΜ η ων "Ακρις βαρύτονον, τὸ ἀκρωτήριο" εἴρηται παρωνύμως, . παρὰ τὸ ἄκρα ἄκρις, ὡς χαρὰ χρω ο ο Ακρίς, ὀξυτόνως τὸ ζῶον. παρὰ το κάρη καρίᾳ" καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ αν, ἀκαρίς' παὶ συγκοπῇ ἀκρὶεν ἡ κάραν - μὴ ἔχουσα, ἡ µικροκέφαλος. ἡ παρα μι ο λνν. λὴν ἔχειν διάφορα γὰρ τὰ γένη τῶν ζώων. :

Φ γ΄ ” . Άι τ ρ τὴν ἀκραν. οἱ δὲ, παρὰ τὸ ἄκρας τῶν ασταχύων καὶ τῶν Φυτῶν γέµεσ-αι. 9 3 [

᾿Ακρίσίος, ὁ ἥρως, ἀπὸ τῆς ἐν τῷ ᾿Α γει ὧν γ ὕτω 4ο Μεδόδιος” : δὲ Ἴμδρος απὀ τοῦ ἀκρίζα νά νοΝν ος ν παρὰ τὸ αυμάζω «αυμάσιος. } παρα τὸ κρίσις κρί- σιοῦν καὶ ἄχρίσιος» ὁ ἄκριτος καὶ ὠμός, ἀπρίζω δὲ σή- µαίνει, τὸ ἄκροις ποσὶ πορεύεσθαι" λέγεται δὲ καὶ ὠκριβητίέειν.--- Δανάγο καλλισφύρον ᾿Ακρισιώνης: --- ἐν τοῦ ἄκρίζω. καὶ Εὐριπίδης, Μόσχον ὑπερήκριον.

"Ἄχριτα, ἀδιαχώριστα, πολλά. ἀπὸ τοῦ κρύαι, ὃ ἐστι διαχωρίσαι. ἡ ἄτέλεστα. ο μον

᾽Ακριτόμνδε, ἄχριε περὶ τοὺς λόγους, καὶ ἄταχτε, ἄτε- βαντολόγε, παρὰ τὸ κρίνω ((πρινὼ, κέκρικα». κέκριµαε, 59 πέκριται» νφ. καὶ τὸ μῦθος" μετὰ δὲ τοῦ α στ.

τικοῦν ἄναβιβαςομένου τοῦ τόνου, γίνεται ἀκριτόμωθος.

Ν μ ΄ . . . Ἶ τὸ γὰρ εἰς οὐ δισύλλαβα, ἐν τῷ συν»έσει ἄναβ. ζουσι ἔνὂο νο

τὸν τόνο». ή, ' Ακριβής] παρὰ τὸ πρύβω κρυ Ἶς, καὶ ἀκριβὴ ς.. τοῦ υ εἰς τα: τὸν γὰρ ἄκριβη οὐδεὶς Ἐν αρν ᾗ λαθεῖν τι. παρὰ τὸ ἄχρι καὶ τὸ βαιὸν, γίνεται ἀχοιβής, καὶ πχριβής. ὁ γὰρ ἀκριβὴς καὶ ἄχρι μικροῦ δῦ Ὁ. καταγνώσνεται. οὕτως Μλρίων καὶ ἆοιροβοσς. Ακρήβης. ὁ ἄρτι αχμαςων η) παρὰ τὸ ἄκρα καὶ τὸ ἥ η. | "Ακρον, σηµαίνει δύο τὸ ἄριστον καὶ κάλλιστον. ἄκρον λέγεται, καὶ 1 εἰς ἔσχατον πέρας ἆφιξις, οὗτινος οὐκ ἔστιν ἐπέκεινα, τὸ ἐξέχον. παρὰ τὸ ἄχρι, καὶ τὸ ὄν, ἄχρον καὶ ἄκρον. ἡ ἄρχον τι ὄν. οὕτω ΜεΦόδιος" ὁ δὲ Φίλων παρὰ τὴν ἀκὴν, ἄκερον, καὶ συγκοπῇ ἄκρον. ων. ακροθένια λέγονται αἱ ἀπαρχαὶ τῶν ὧν το “νῶν δὲ κυρίως, Ἴγουν τῶν σωρῶν' ἤδη δὲ καὶ απὸ "' Φήρας, καὶ ἄλλων. μι. τὸ ὢ)ν Θινὸς. ὃ σχααήνει τὸν σωρὸν τῶν χρήσεων, «ώιον, καὶ ἀκροθήωον. ᾿Ακροχόλια, ἄρτοι, βολβοί, Φανή. ως ᾽Ακροστόλιον, λέγεται τὸ ἄχκρον τοῦ στόλου, στόλιον. δὲ λέγεται τὸ ἐξέχον απὸ τῆς πρύμνης. καὶ ὀρ]κον ρε τῆς πρώρας ἀύλον, ἔνδα τὸ τῆς νεὼς ἐπιγράφεται ὄνο- μα. ἔστιν οὖν ἀκροσθόλιον» τὸ ἄφλαστον τὸ νατὰ τὴν πρώραν. αλλ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς πρύμγης αὐτὸ παραδίδω- σι, λέγων, ΑΦλαστο»ν μετὰ Χχερσὺ ἔχων. .ς ᾿Ακροφύσια, τὰ ακροστόμια τῶν ασκῶ». Ακρόπολις, καρόπολίς τις οὖσα, ἡ κεφαλὴ «στι κα) τόπος ύψηλος ᾿Αθήνῃσι. τὸ ὃ ὑπόπολις ὀνομάςονται. ᾿Ακροπόλοισιν ὄρεσσιν, ὧν τὰ ἄκρα καὶ αἱ κερυφαὶ περι- πολοῦνται, καὶ πινοῦνται" ἡ ἐρίμοις' ἡ ἐφ᾽ ὧν κολεζ. ται τα (να. ᾿Ακρόκομοι Θρήΐϊκες, ἤτοι ἀκειρόχομοι' ἣ άκρως χομῶν- τες, ἡ,οἱ συµμέτρας τοῦ κομᾶν ἔχοντες.

:39 Ακ

δο δα νόδυμας οἱ ελ πένοντες ἆ; έρατον ἐκ τῶν κὸ-

9 άνωμ., ἐξ οἱ). νε] κλωνες' ἐκλήνγσαν ἐπειδὴ ἐν ἱσοῖς. συωπόσίοιρ τοῦ. ὅλον βίο . διάγουσ «ἄκρατοτο- τοῦντες, καὶ ἄκροκάωνν ἅπο τοῦ κώθωνος τοῦ ποτηρ/ου. ᾿Ακρομίλὴν ἐπιγουνατισμόρ, -Ακροσφαλή : ἐπισφαλῶο, νι) κἐγγύς. πως. ᾿Ακροχειρεσθαα, ἄρχέσθαι Φσειρών α«θίνων ἔργων. οἱ δὲ, ακρόχθιράς, πδὺς θάύχείῤαςν. | ὐνδρόνους. καὶ ᾿Ακρόχο- λος, οὗ ὀξύχολοι. ᾿Αγροπόροι ὀβελοὶν-

μή ια ἀκροις πείρεται τὸ κρέα᾽ μα)

4ο ᾿Ἀκροβελίδες, τὰ. άκρα τῶν ὀβελῶν ἡ τοῦ ὀβελίου ἄρτου. - ᾽Ακρώνα ς τὸ θροίσαώτα, καὶ ἡ ἀχρότης» καὶ ᾗ ακιὴ, τὸ ἐπίλεντον θροισμα.:) π

Ἀκροθολισάμενοι, τῆς τσυωβολῆ» ἐν τὸ πολέκῳ ἀρξάμε- γοι ακοντίταντες. ἀκροβολισμὸς δέ ἐστιν, ὅτε πρὶν σνμβάλλουσιν. οἱ πολέμιοι αλλήλῳ, βάλλουσι τοῖς βέ- «λεσὶ καὶ τοῖς λ/θοις, .

᾿Ακροβυστίν ἐκ τοῦ ἄκρόβυστος, ὃ σ]µαίνει τὸν κεκαλω- µένον. πάρα τὸ βύω τὸ καλύπτω, βύσῳ βεβυμα βεβυ- σωοι βύστης καὶ ιὠκρόβυστος. ο. ποιὶ ἄβυσσος"

φβνστος, παὸ τροη τοῦ τ εἷς σν «βυσσος, μετα τοῦ ἐπιτατικοῦ ἄλφα 9 τόπος ὁ ἀπὸ μη ὑδάτων κα- λυπτόμενος. «

΄Άκρον ᾿άωτον]. εὔτω δὴ ἅπαντες ὤιρον ἄωτον οἱ παν ἡμᾶς Φιλοσοφήσαντεςν τὴν. Φπαρχὴ» κατὰ αετάληψι». σ]μκίνει γὰρ τὴν ἀπὸ τοῦ ἄν ους αρχἠν καὶ καρπό»"

κα ἄωτον γὰρ τὸ ὤννος' καὶ ἡ ἡλιμία. απὸ δὲ τοῦ άκρου» τὸ στούδκῖον. σηαίνει δὲ κα) ἀκρωτηρίου ὕψος. τὸ δὲ ἄνδον, δηλοῦ ἡμάτιον» η δέρµα. Ὄμηρος, -----. τί πάννυχον ὕπγον αωτεῖς -- ἀπολαύειο.

Ἀκροῦ, παρα τὸ ἀκούω ὠκοῦ” ὥσπερ σάρῷ σαρῶν πύρω κωρῶ.. και πλεονασμῷ τοῦ ϱ, ἀκροῦ. ων ύπα- κούείν. καὶ ὑποτετάχ.) οι.

Ακρωτηριάςω] ἱστορία, ὅτι οἱ παλαιο) τοὺς ἓν τοι ἄτο- πήματι ἅλόντας ἐνυββίζοντεα, τὰ ὥκρα τῶν ὥτων ἀπέ- τεµνο». τὸ οὖν κρω, μέγα. καὶ Δημοσθένης» ἠκρωτη- ριασµένοι». τὸ ΑπΜμασμαέι ἄντ) τοῦ ἐνωτικῶς Ἰκρωτή- ιασμέγοι.

Ακροκελαιμίόων» τὸ ἄκρον μέρος, τοῦ κύματος ἐξ ἐπιπο- λης μελαινόμενος. τοιοῦτοι δέ εἰσιν ὅλοι οἱ οξεῖ; ποταμοί.

᾽Αητὴ, ἡ Αττική" οἱ μὲν, από τινος βασιλεύογτος Αντοί- ωγος οἱ δὲ, απὸ τοὺ τὰ πλείονα µέρη. εἰς 3άλασσαν ο νολέυκόα, σήααίνει, δὲ τρία. λέγεται δὲ μα ὁ καρπὸς, παρα τὸ κατάγνυσθαι ἐν τῷ ἄλήθεσθαι Αγαζ τερος ακτή». «ὔτει εἰς το πρωτ τον. ὄἀκτὴ καὶ ὁ αὐγιολὸς τῆς Φαλάσσηοι ὁ παρα »άλασσαν κο) πετρώδης. τόπος" παρα απὸ γω τὸ κλάνω παρὰ τὸ πιώώψ. καὶ κλάση εἰς αὐτὴν τὰ κύματα.

Αιτία τοῦ. ἡλίου] παρὰ τὸ γω τὸ Φέρω, ἄξω, ἦχα. ἦγμα, ὁ) Ὑέγογεν ἀπτὶς, οἱογεὶ ἡ πανταχοῦ Φερομένη” οπάγυ γὰρ ἐστρ ἐκτεταμένη. ἢ παροὲ τὸ αἴσσω, ἄίξω, ἠθχου ἠ γαι, ντα, ἀκτίς' ὀρμητικὴ γάρ ἐστιν, ἐπειδὴ ὅπου ε νρῳ ὁπὴν, εἰσέρχεται. 3

"Ακτιος] ὄκτιον τὸν Πάνα Θεόκριτος εἴργκεν. ἄκτιος ὴ Φηρατήρ: οκ γὰρ ἐπαμτῆρες οἱ «λήρατα/ ἦ ὁ ἐπὶ τὰ ἀκταῖς ὑπὸ τὼν ἅλιέων ἱδρυμένος' ἀγρευτ]ς γὼρ Φεός, ἐν Αθήναις τιμώμενοο.

᾽Ακταίωρος., παρα τὸ τὴ. εκτὴν οὐρεῖν, ὅ ἐστι Φυλάττεν, τροπῇ της ου εἰς ω" καὶ Ακτωρεῖ», τὸ παρὰ άλασσαν Φυλάττεμ σημαίνει Φύλακας, γεωργούς.

Ἁκταδα, ἐπὶ ἵππωγ. ακσωίνειν τὸ µετεωρίζεσὃαι καὶ ἐπαίρεσδαι, καὶ γαυριᾶν. παρὰ τὸ ἦνται ἀχτὸς, καὶ

ΕΤΥΜΟΣΟΘΙΟΟΝ.

4ο

320

ᾳ ο αἲς ς ο

3ο

ΕΣΤΥΎΥΜΟΔΟΤΙΚΟΝ ΝΕΤ.

Α Α ν -

ῥῥμα ἀκτῶ. α αχταίνω. καὶ απταῖνον µένου, τὸ ἀνάγον καὶ δυνάμενον ἀνορλοῦν., ὡ

Αντωζων» ὤντὶ τοῦ ἐξανιστάμενος. ἀπὸ τοῦ ἄττω ὠτταζω, καὶ ἁπτάςω, τροπή τοῦ τ εἰς κ, ος Αττηνὴ ᾽Απτικὴ, καὶ νυττέλιος καὶ γυχτέλιοο. ] παρὰ τὴν ἀκτήν.

"Ακτωρ' ὃς ἷν πατήρ Μενοιτίου. άγω ὠαρύτονον” εξ οὗ ἀγάγω κα) --- ἐπὴν ἄγαγωομι πόλιν: τι εἰς µι. άγων ὁ παργκείμενος, ἦκται, ἄκσωρι ὁ δικνομ/ζων. ᾗ γενική, ἄκτορος" καὶ αγατρέχει δἰς εὖ)ε] η. ἔστε δὲ κο) προση- γορ/κὸν παὲ Πύριον. ὅ Φασί τή ες ἀπὸ τοῦ ὄγω τοῦ αλ αφ οὗ, Τοῦ ὁ ἐξελκομένοιο, πάλιν ὤγεν ὀξέες ὃ ὀγκοι: --- ἄγω οὖν ἦκται. ἄκτωρ. Φαισὶ τὸν πατέρα τοῦ Άκτορος Αξέα, πρὸς τὸν Γλαῦκον τοῦ Σισύφου δια- γῶνιζόμενον ὀλύμπιοε, κωτεάξαι αὐτοῦ τὸ ἅριω: καὶ ἐπὲ τῇ πραξει ὀνομασαι τὸν υἱόν. Μεφόδιος.

"Ακυτος] παρὰ τὸ κύω χυτὸς, καὶ ἄχντος, Κσλλήκαχος ἄκυδος εἰπὼν µεταλήψει στοιχείου, ἐχρήσατο, αμαρ- των περὶ σημαρομέγρυ. δηλοῦ γὰρ ᾗ λέξις ἐνθργήτικὸν σημαινόμενον » ταῖς μὴ κυούδαις.

"Ακνον., ὠτόκιον.

΄Ακυπρον, αμεγὴ . παρθένο».

΄Άκνλον, βάλανον πρωήνη». οἱ δὲ, τὸ αἰδοῖον ὑπὸ Λνθῶν, καὶ πομέρου ὁ καρπὀο. ἔγιοι µαίκυλα. ἀχυλόν' τεν ὡς ἐγὼ᾽ όχω.

᾽Απόκλιος» ἀπαίθευτοο.

᾽Ακνρῆο, ἄτυχρ]ὃ” πα) ᾿Απυρήααταν ἀτυχήματα.

᾿Ακώπητο», ὥπαρασκεύκστον ναῦ», Ἰ ἄνοπλον" -απὸ τη: λαβης.

"Ακταῖοι, ᾖχ9ὺς οἱ αἰγιάλιοι.

ἡδμιήρας πένητες.

κτὴ. Γ τροφή, ὤλφιτον πρηθῆο. αν, πένητες» ἠργήκότες.

ὝἈγχυδος, λέγεται ἡ ὤγογος Καλλίμαχος, σα οὐδ' ὠγώ- λακτες Ἴθ,ες, ουδ’ ἄκυ-δοι, πᾶσαι δέ κεν εἷεν ὕπαρνοι --- παρὰ τὸ, πύω, ἄπυορ- καὶ πλεονασμῷ. τοῦ 9, ἅκο- 9ος, 3 παρὰ τὸ. πύω ὤπυτος», ἀκυλος" ὡς λόων λυτὸς καὶ ἄλντος: καὶ ὥρται, ὀρτὸς καὶ ορθός. ῇ παρὰ τὸ κύω τὸ πρύπτω, ἄκυδος. ἡ παρὰ τὸ μὴ ἔχειν σπέρμα. κύος- γὰρ τὸ στέρµα᾿ χύνεται γὰρ και) κρύπτετοι, Ἶ τε γονὴν πο τὸ πύγαα ἐν τῇ μή τρφ.. οὕτω Μεθόδιος. ἔστι

δὲ καὶ κανὼν ὁ λέγων» τὰ διὰ τοῦ υ9ος ὑπὲρ ὀύο συλ- ο

λάβας, διὰ τοῦ υ ψιλου γράφεται” Μήνθος. ὄνομα πύριον μαμμάκυθος. ὁ µωρζο.

ὴ. Ἄχωλος, ἄπουρ, κατα στέρηση κῴλον δὲ, κατ ἐξοχρὴν τὸν πόδα σημαίνει

᾽Αχωνὴ, ἡ θύτης τοῦ βέλουο. παρα τὸ ἀκή γίνεται χατα ἀναθιπλασιασμὸν ἀκωκή, ας ἔδω ἐδωδή. τα διὰ τοῦ ωχ] ὐπὲ δύο συλλαβας τῷ ῳ παραληγόµενα» σπάνια. ὀξύτονα μέν εἶσε δύο, ακωκ] κα ζωὴ” καὶ τὸ Σεώμ],

ὄνομα πόλεω», βαρύνεται. ᾗ τὸ ἔχοντα ἐν τῇ δευτέρᾳ 5

καὶ τρίτῃ τὸ αὐτὸ σύμφωνο», διά τοῦ ω μεγαλου γρα- Φονται᾿ ἔδω, ἐδη, αὸ ἐδωόγ) ὄγω» ἀγή» καὶ αγωγή: οὕτω κα) ακ], καὶ ἀκωκή. ἔστι καὶ πύργου σχῆµα.

το Α ΜΕΤΑ ΤΟΥ. Λ.

᾽Αλάβαστρον, μα ἆλάβαστρου» λήκνδος λιδήνη. πρὸς αὐ- ρων ἀπό«λεσι)" λαμβάνει δὲ τὸ ρ) ἁλάβαστος οὖσα. οὕτως εἰς τὸ Δ/ ὀγένους ἐγκώμιον. σκεῦος τ) ἐξ δέλου, η αυρο)ήκὴ-. παρὰ τὸ λήβῳ, μετα τοῦ στερητικοὺ ἄλφα, ἀλαβαστον:. καὶ πλεονασμῷ τοῦ ϱ ἄλαβαστρον, οὗ λαβέσθαι δια λειότητα αδύνατον. Ἠ]εόδιος. - Ρ

5ο

φ᾽ οὗ τὸ κουφίζω. πορὰ Αἰσχύλῳ. ἐξ οὗ ᾿

ὧν

«

ὃς ΑΛ ΈἘΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΝ ΜΕΤΑ. ΑΛ 9 Άλνδή οἳ ὁ ο Ν ὁ ἑστερημένος διὰ ειρῶν κρατεῖσθαι, ο λῆσθαι. οὕτω δὲ ος κτῶ" ι -- ὀβλκζην, ὁ ὁ ἀπατεὼν καὶ μμκωἁην. να πλά- | ρω γον εἰς µε, ἃἲ ς ἡρννν ἁ. αλὺ- 59

η καὶ ἐκ τοῦ περιμένει ζῶν, οὐκ ἐξ ἐπιτηλεύμωτο, Ἀτήκαι ἐκεῖνοι γα γὰρ 9 εφ ἀμάῤήϊ καὶ νόημαι λέγουσι

αλλ) ἀπὸ ἀπάτης, ὁ ἐπὶ πλέον τα ἑαυτοῦ κοωπάζων. κοὺ ἐν διπλασιασμῷ, ο ἀλαλύκτηκιαι' ἐπεὶ Γο/τής πολ- ὁ ἑναντίον τῇ εἰρωγείᾳ. εἶρων γὰρ, ὁ ἐπὶ τὸ ἧττον λοῖς ἡἡομκοῖς χρῆται, καὶ μάλιστα αχ νος καί ἄγων καὶ μεμῦν» ὅταν δυγάµεγος ν Φάσκη αμ ὀύνασθαι. χα μι δι ύναται δὲ αὐτὸ καὶ ἀπὸ τοῦ ορυρεῖμόα,

ἸΑλάλη, ὁ φόρυβος καὶ ἡ ἄναρθφρος Φωνή. παρὰ ν ἅλα 8 παρ κκ δν γίνεται ἀλαλῶ, αφ οὗ αλαλύσσω᾿ τὴν αεὶ ον. ἅλη᾽ μας ος αἱ μέ: ολλ οὗ οὗ - 1 οὗ ῥγιατικὸν . (άλάλυκτος, καὶ ἀλαλυκτώ 5; αλαλαζω, καὶ ἄλέλαγμα" καὶ αλκλητὸς ὁ θόρυβος, ωά αλαλυκτημαι. Μεθόδιο ' Ἱ παρ» την αλάλη»» ἡ κατα στέρηση τοῦ λαλεῖν, ἡ κατ ᾽Αλακάτη, καὶ ἠλακάτη Ἰω Ἰωνικῶς” παρὰ τὸ ἄγω τάξη, 57 α ἐπίτωσι οἵον ὁ πολύλαλ. ος ὄχλος. μα) αλαλάςειν», τὸ γίνεται ῥηπατηιὸν ὄνομα ἄἲ ἄκτος" καὶ τὸ 93ηλ τν ὤχτη:

ἐν µάχαις. λέγει». παρὰ τὸ λω τὸ λαλῶ᾿ οὗ πα γω- καὶ πλεονασιῷ τοῦ άλφα, α αχάτγ καὶ πάλιν΄ ὄπεισελ- γον λάζω, καὶ ὀιπλασιασμφ. λαλκζω, και ἁλαλας Φούσης τῆς. αλ. συλλαβής, ὥσπερ εἴωδε γήεσθαι, ἆλα- Αλλος βοηθήσα». « ἐπαμύνας. ἔστι ῥ]μα ἄλκω" ὁ μέλ. κάτην ἡᾗἱ ἄγουσα τὸ ἔριον ἡ λίνον. οὕτως Ώρ (ά Αν υλών ἀλξω" ἐξ οὗ ῥηματικὸν ὄνομα ἅλξ αλκὸς αλκ'. ἸΑλοος, ὁ τυφλός, ὁ ἑστερημένος τοῦ λάειν, ὅ ἐστι ᾿βλέ- 56 ἐκ τοῦ ἄλκω, ὁ δεύτερος αόριστος, ἄλκον. α μετοχ». πει. κ ς Ὀδυσσείας τη Ἄσταίροντα λάωντ τ-- αλκών καὶ ὁιπλασιασμῷ, ἄλαλκών. καὶ ο λνώ καὶ ο ἀντὶ τοῦ βλέπων- } παρὰ τὸ ἁλῶ τὸ πλανῶ, ἀλαὸς, ὁ ἤλαλκον. αλλ εἰ ἔστι απὸ βαρυτόνου Θέματος» παρ- περιπλανώμενος. ι παρα τὸ ἆλάσαι, ὃ σηα«΄ ο τὸ ἑλατ- «λήγεται ἄραι ὁ ὁ δεύτερος ἄόριστος μακροὲ παραληγούσγ. τῶσαιν ὃ ἐ εἰς τοῖς ὀφθαλμοῖς. εφόδια. Οὐ το ὤφειλε γαρ συστέλλεσ-αι. πάλλιον οὖν ἐστι λέγει», ἆλαοσκοπὴὴ ε ρε: --- Ἱτουτέστῳ» οὐδὲ τυφλὴν τὴν κα- τὸ τοῦ αλκῶ περιστωμένου" καὶ ἐιπλασμισμῷ., αλαλ- τασχοπὴν εἶχευ τουτέστων οὖν ἔλαδεν αὐτόν. καὶ κῶν αλαλκήσω, τὸ απαρέμφατο», αλαλκεν ὁ δεύτε- αλοιῶσαι τὸ τυφλώσαι" παρὰ τὴν ἁλην. τὴν πλάνη». οὗ «ρος αόριστος, ᾖλαλχον. γὰρ τυφλώττοντες αλώνται. ον κ

ΑἉλαλκσαενλής» ἐπίθετον τῆς, ᾿Αθηνᾶς παρ Ὁμήρῳ: 3 ᾽Αλαταδνος, ὁ ἀσθενὴς αὶ εὐπέρθητορ" ἐκ τοῦ αλα- παρὰ δὲ τοῖς ἄλλοις. καὶ της ρας., καὶ Διός" (οἷον παςω. το Άλαλκομενε ὑς ζΖεὺς) ἡ απαλεξζητρε]ν προ.δυ μίαν ὄχου- Αλωπάθειν] λάπαδος, ἔστι βοτάνὴ κενωτικὴ της γεσυῤός"

σα" ἢ ἐν αλκῷ αένουσα. αλκὴ δὲ μα). ἡ μάχη" καὶ παρὰ τὸ λα ἐτιτατικὸν καὶ τὸ πάθος. καὶ Δηάόηρίτος αλκάςειν, τὸ μάχεται" αλκομόνήν καὶ ἄλαλκομενηῖο τοὺς παρα τῶν πυνηγετῶν γιοκένους βό9ρους, λαπά- 1ο ἐν ἁπλασιασμῷ,, ως ἄταρτηρὸς» καὶ ἑτήτυμος, Ἀιὶ ἅτι- Φους καλεῖ, διῶ᾽ τὸ χεχεγῶσθαι. “πλεονασμῷ τοῦ αν, 1}. } απο ᾽Αλαλκομεγέως τινὸρν ἐὐρυσαμένου αν- αλαπάςίοι τὸ πορθ, ἀπολλύω, αναλίσκ. ἁλατάξαι δὲ της ναόν' ὡς βασιλεὺς ν βασιληές μα) Θησηέο, καὶ κυρίως τὸ κενῶσαι. παὶ παρὰ τὸ ἁλαπαζω, ἄλαταβνος Οὐνηΐς. ἸΜεθόδιος ἡ -αλαιλκοῦσα τῷ μένει, ὃ ἐστεν τῇ ὁ ἀσθενὴς (ως α)κίζω αἰκιδνὸς) ὃ κενός κ λρον

ὀυνάμει βοηθοῦσα. ἡ Ἱ. ἐν ᾿Αλαλκομεναῖο πόλει τῆς ᾽Αλάστωρ. ὁ ἁμαρτωλὸς» ἡ ὁ Φονεὺς, ἡ ἆ ῶν τοὺς Ὅ Ῥομωτήας τικωμέγη” ἔνθα πα) ᾿Αλαλκομένιον, ᾿ΑΡηνᾶς φό; νους Ζευς. κατὰ μὲν Χρύσιππον τὸν ὀλ λαο», ἐπὶ ἑερό». } ἡ, απὸ ᾽Αλαλκομενηίου τραφεἶσα Βοιωτοῦ. τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ Φος απο τῆς ἑλάτεωςι ὁ ἄξιος 1ο ᾿Αλαλγακῇ αλάλημαι ἂν εὐρυπυλὲς ἀῑδος δῶ: ---- πεπλα- τοῦ ἐλαύνεσ-λαι δια Φόνον " ᾗ ἀπὸ τοῦ αλᾶσαι τὸ πλα- νγµοµ. παρα τὴν ἅλην τὴν πλάνην γήεται ῥῆμα ἁλῶ" νασ. ει) ἡ ὁ άλαστα ὁρῶ». κατὰ δὲ ᾿Απολλόδη ού) ἀπὸ

Ἵ παράγωγο» λημε" καὶ κατα µεταβολὴν τῆς συζυγίας, τοῦ ᾽αλιτεῖν, ὅ ἐστιν ἄλιτανεύτως αδικεῖν. - μήποτε δέ 5ο Αύολικος γόνεται πρώτη: συζυγίαο» πο) ὁμπλασιασιῷ ἐστιν ὁ διὰ μέγείλος τῶν πεπραγµέγω» αὐτῷ, λ μὴ αλλη τὸ πωθητωιὸν ἀλαληααι" καὶ ἀλάλησθε. υΦιαταξιούμενος: ἡ ὁ τοιάῦτὰ τολαήσας πράστεν», » 1η ὁμοίως δὲ καὶ ἡ μετοχή προπαροξύνεται' ὅτι οὖν ἔστι ἔστιω ἐπιλαβέσθαι. ἐτὶ δὲ τοῦ Διὸς, οἷόν αλάστωρ Ζευς,

παρακείµενος" δὲ γαρ ἦν παρακείµεγος, παροξύναιτο. ἀπὸ τοῦ τοῖς τὰ ἁλασταὶ παάσχουσιν ἐπαμύνειν" } ὃ τα οὕτω Ζηνόβιος' ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ περὶ πωθητηιῶ» ἆλαστὰ (τουτέστι τὰ Χαλεπα) τηρῶν. Μόνανόροςν. Ὁ λέγε, ἀπὸ τοῦ ἄλημι ὁ πα Φητικὸς Ὃ η λαμαι δ᾽ ᾽αλάστωρ ἐγω καὶ Ἠλότυπος ἄνδρωπος --- καὶ δαι- ο. καὶ ᾿Αττικῶς αλήλαμαι" ἔνδεν τὸ -- ἀληλάμε-θα περὶ μόνων αλωστόρων. οὕτως εὗρον εἰς τὸ λεξικὸν τὰ ῥῆτο- κύχλον: -- καὶ καν ὑπέρθεσιν αλάλημαιι ρικόν. συμθωνεῖ δὲ αὐτοῖς καὶ Μεθόδιος εἲς τα. Αλαλήμενος] Ἱστέον ὅτι τὸ ἑλαλήμενος, καὶ ἀχαχήμε- ᾽Αλαστὸς λέγεται. ὁ μέθης ἐ ἄξια ποιῶνν διὰ τὴν χακο- »οῦ οὑκ εἰσὲ παρακε/μενοι ἐπεὶ ὤφειλον παροξύνε- πραξία». γίεται ἀπὸ του αλαστῶ, ὣςα ατιστῷ ἄπιστος 4ο σθαι. ὁ ως τὸ παπομκένος᾽ ἄλλ᾽ ἔστιν αλῶ ἄάλημιν ακα- ὁ δὲ Φιλόζενος λέγει". ἔστι ῥ]αα ἅλὼ τὸ πλανῶ' γίνε- ὦ ἁπόχημι ἐνεστωτες ὁ παθητικὸς ἀκάχηααι, καὶ ται παράγωγον αλαζω, ὡς ἄνιῦ αγιέςων σκεδῷ σκεδα- αλάλη ναι Αολικῶς" οἱ νὰ Αολεῖς την παραλήγον- ςω. ἐκ τούτου αλαστὸς, ἃς σκευάςω σκευαστός καὶ ἐξ σαν οὐ συστέλλουσι, καὶ ἡᾗἱ µετοχὴ, ἀ«λαλήμεγος καὶ αὐτοῦ ῥῆμα αλαστὼ" σημαίνει το χαλεπαύω. οἱ γὰρ ακαχήμµενος. πλανώμενοι Χαλεπανουσι». οὕτως ὡ, βίωγ. ᾽Αλαλύκτηωακι] -- οὐδέ µοι Ἴτορ Εμπεδον, αλλ ἅλα- ᾽Αλαστήσας, σχετλιάσαᾳ, δεινοπκθήσας " ἡ παρὰ τὸ λάζω πο λύκτηµαν: . τεθορύβή μεν ἄδημονῶ καὶ πεπλάχµαι. τὸ λαμβάνω, ὃ οὐκ ἄν τις Ἀλέλοι λαβεῖν. καν οἱ μὲν, παραχείμενον᾽ οἱ δὲ, ένεσ τῶτα Φασήγ. ἔστιν ᾿"Αλκστον] πένθος ἁλαστον ' καὶ αλαστα τὰ κανα ἀἰνεπί- οὗ» αλών αφ' οὗ ἄλλων, ον ανν αρύων αφ οὗ αλύσ- λήστα τινὰ ὄντα"' }ἡ παρα τὸ λάζω (λάςετο δ) ἔγχος) σω, ας ὀρύσσω, παν ὥσπερ ὀρύσσω ὀρυκτὸς οὕτως γέγονεν ἅλαστα, ὧν οὐκ ἄν τις λάβοε, αγεπίληστα τι- δο ἁλύσσω αλυντός. καὶ ὡς ἄταμτος ἁτακτῶ, οὕτως ἅλυ- νὰ όντα, τουτέστι Φευκτά. ὩὨρίων. ἡ ο, ο ἐερὰν τος αλνκτῷ" οὗ ὁ παρκκ/ενος, ἠλύκτηνα ὁ πα ητι- μιαρὰ, ὴ ανημονικα.

κὠς ἠλύκτημαι" καὶ Αττικῷ ὀιπλασιασμῷ, ἀλαλύκτη- "λλαρα, τα Ποντηκὰ κάρυκν καὶ τὸν πὐλὸν τὸῦ ὀόρατος Ὃ συστολή τοῦ 3} εἰς άλφα, ἔφος δὲ τῷ ποιητῇ. ποι- καταξυόμενον. οἱ δὲ κει “Φένδρο» αλαρήαν | ὄθεν λ νά εἶσθαι ἐπὶ τοῦ ῥήματος τούτου Αττικόν" ἃὣς τὸ ἅλα- δόρατα αἱ ῥάβδο).

68: ΔΑ

Ἁλούνὴ ἀπὸ τοῦ ἁλῷ; Ἠαράγωγον ἁλαίνων ὡς δρῶ δραί- σημαίνει ἐξεστηκέναιν μαίνεσθαι" οἱ δὲ, ὀρύσσειν.

5δ Ἀλαδερός ,Χλιερόν οἱ δὲ, ἡλιοδερές,

᾽Αλάομαιν ἀλωμοι" καὶ τὸ ἀπαρέμφατον ἀλᾶσθαι.

Αλαιστώνομαι, αγανακτῶ καὶ ὀυοπα)ῶ.

᾽Αλαϊος, ὁ ᾿Απόλλων. ς Φιλοκτήτης γὰρ, παραγενόµενου εἰς Ἰταλίαν, απὸ τοῦ συμβεβηκότος ἑδρύσατο ᾽Απόλλω- νος ᾽Αλαίου ἑερόν" ἐν ᾧ καὶ το τόξον ἀπέθετο.

: Ἄλγος, λύπη" παρὰ τὸ αλέγω τὸ Φροντίζω" ὃ περὶ πολλοῦ ποιρύμεθα καὶ ΦροντίςὈμεγ. τὰ γαρ τολυπαθή, «Φροντίδος ἄξιι. ἡ ἆ μὴ λέγει τὶς καὶ ὀνομάςει.

΄

ταο λγεα, πήματα.,

ἛἌλγησις, ἄλγηδών. ποὺ ἀλγεῖον αῤῥωστεϊς.

Αλ». αίνεινν τὸ αὔξειν. παρὰ τὸ ἄλλεσθαι τὸ πηδὸν πατὰ τη» αὐξησω.

Ἀλδήσκω: καὶ ἀλδήσκοντος ληΐου, αὐξάνοντος" καὶ ἄναλ- Φήσκοντες ὑπὲρ χλονόςν ἀντὶ τοῦ ἀναδιδόμενοι, αὐξο. μενοι. παρὰ. τὸ αλὼ ἀλήσω ἀλήσκω" καὶ πλεονασιῷ τοῦ δέλτα» ἀλῤήσκων κατοὶ μεταφοράν. τὸ γὰρ ἀλήλε- σμένον οὐκ αὐξάνει. ρ] παρα τὸ ἄλλεσθαι, βλαστάνει κο ἀδρύνεσθαι.

λα Ἀλδήμιος, Ἰ ] "Άλδος, ὁ Ζεύς: ὃς ἐν Τα. της Συρίας τι- μᾶται" παρὰ τὸ αλδοίνω., τὸ αὐξανω" ὁ ἐπὶ τῆς αὐξή- σεως τὼν καρπῶγ. Μεθόδιος,

Αλέα, Ἶ Ῥερμασία ἄλεα, λέγεται ὁ τόπον. ὁ ὑπὸ τοῦ ἡλίου Φερασινόμενος παρὰ τὸν ἥλιον" (ώλιος γὰρ ὁ ο ὔλιο λέγεται) µεταφορικὠς δὲ καὶ πάντα τόπον έρ- μην ἔχοντα.

λλπρω » τὸ ἐκφεύγω καὶ ἐκκλίνω», οἱονεὶ εἰς τὴν »ερ- µασίαν ἐκ τοῦ ψύχους ἀποφεύγω" [ώς] Φαείνω. τα διὼ τοῦ εσω ὑπὲρ :δύο συλλαβὰς, διὼ της ει διφΦόγγου

γράφοντας, πλὴν τοῦ ὠδίνω, ὀρίνω" καὶ ἕως τοῦ ο τοτικοῦ σελίνεταε.

᾿Αλεεῳ . τὸ πλανώμαι παρα τὴν. ἆλην τὴν πλάνη». ποὶ ἄλεριωνό ΕΥΟ »ερααινόµενοι. τὸ δια τοῦ εἰνω ῥήματα τὐπὲρ 9ύο συλλαβὰς διά τῆς εἰ διΦ9όγγου γραφόμενα, ἄχρι τοῦ . παρατατικοῦ πλένοσταν. πρόσχειταε» δια τῆο ει διφΦόγγου, διὰ τὸ ὀρίνω, ὠδίγω. ταῦτα γὰρ ἔχει μέλ- λογτα.

Αλέσθαι, ἐκκλίναι» ἄἀναχωρῆσαι" κυρίως δὲ τὸ ὦπο πυρὸο ἐκφυγεῖν' ἁλέα γὰρ ῃ Φέραη τοῦ πυρὸο. δαλέα τὶς οὖσα » ἀπὸ τοῦ ὁµίω τὸ καίω. λέγετωι καὶ ᾗ εὐδία, καὶ

ἡ βο/θει».

ρε σημάνει δὲ τὸ Φυλαξασναι" πανυσιςι βοήΦεια. ᾽Αλέγω, παρὰ τὸ λέγω τὸ Φροντίζων ἀφ᾽ οὗ καὶ λόγος ἡ Φροντές. Μένανδρος, Ονὐδὲ λόγον ὑμῶν οὐδ) ἐπιστροφὴν

ἔχωτ--- κοὸ ἄἀλέγω μετα. τοῦ ἐπιτατικοῦ α. καὶ οὐκ αλέγω" καὶ Οὐκάλέγων, ὄνομα κύριον. ἄλέγω, παρα- γώγον ἀλεγίζω., αλεγύνω" --- δαῦτα- δ᾽ ἄλέγυνον: --- Μεθόδιος. -τ- σέ»εν δ ἐγὼ οὐκ αλεγίζω, σηµαίνει τὸ κήδεσθαι αλεγύνει δὲ, τὸ αὐξεται.

89 ᾿Αλεγεμ]ου αλ. γερῆς, Χαλεπῆς. οὐ ἀπὸ τοῦ ἄλέγω ἆλε- γεὸςν οὐδὲ ἀπὸ τοῦ ἐλεῷ ἐλεεινός " ἀπειδὴ ὤφειλε γράφεσθαι δὲ τοῦ. ο τα γαρ, εἰς νου ὀξύτονα, μὴ ὄντα παρώνυμα » διὰ τοῦ ῷῶτα γράφονται" οἷν τάχα ταχι-

:νὸς, πύκα πυκινὸς, ἀληθὲς ἄληθὸο χνὲς Χθεσινός" ἀλλ) ἀπὸ τοῦ ἄλγος ἀλγεινὸς κιὰ ἀλεγεινός" ἔλεος, ἐλεεινὸο, πλεονασμῷ τοῦ ε. καὶ γράφεται διὰ διφΦόγ- γου, ὡς παρώνυμο».

.9 Ἀλεγεροὶ, αντὶ τοῦ ὀυεχείρωτοι” Οἱ ὁ) ἄλεγεινοὶ άνδρες: --- ἐπὶ τῶν Αχιλλέως ἵππων, ὁάι κ» ἀλγεῖν παρέ-

ἔοντες' ἡ πρὸς τὸ πτήσασὀοι ἀδύνατο

ΐ ᾿ Ν ” ’ πα αλεωρα, ἄγα-

ΕΤΥΟΜΟΔΟΓΡΙΚΟΝ ΜΕ ΤΑΔ.

Α Α δ4

”Αλεν] Οἱ ὁή τοι εἰς ἄστυ ἄλεν: -- Ψιλοῦται, εἴτε Ἐπὶ τοῦ ἐγκλίγει τίθεταε, ὥς Φησι ὁ ᾿Ασκαλωνέτηο: εἴτε ἐπὶ τοῦ συστραφή νε ᾧ ' καὶ μάλλον συγκατατ/Φεµαι. ἔστι δὲ δεύτερος ἀόριστου. αλὼ τὸ πλανῶ ψελοντον” ὁ δεύτερος ἄόριστος ἦλον" τὸ δεύτερο». ἦλες ' τὸ τρίτον, ἦλε" τὸ πρώτον τῶν πληθυντικῶν, ἄλομεν' καὶ κατα συγκοπὴν, λεν" καν ἡ μετοχὴ» ἀλεὶς (ως Φανείς) ἄλέντος" τὸ ὑποταωντικὸν, ἑων ἁλώμαε, ἐὰν αλῆτω. συστολ} οὖν ἐγένετο. καὶ µεταβολη] τοῦ τόνου.

"Αλλετωι] εἰς ἵππους ἄλλεται" α9ροισθείς, ᾗ πηδήσας» ] Φυλαχθείς,

᾽Αλεξῶ, κυρίως τὸ τῇ γυναικὴ βογθῆσαι" παρὼ τὴν. ὤλο- χον᾽ καταχρηστικῶς δὲ καὶ τὸ ὁπωσδήποτε. 7 ἀπὸ τοῦ αλκὼ ἀλξώ' καὶ πλεονασμῷ τοῦ 8, αλέξω" ὅπερ ἐνεστῶτα αναχ.)ὲν, βαρύγεται ὑπὸ τῶν ᾿Αττικῶν. Με- Φόδιος. παρὰ τὸ. ἀλέγω αλέξω" ὁ µέλλων εἷς ἐνεστώτα, καὶ περισπώτω.

Ἀλέξωνδρος, παρα το ἐπαλεξεῖν τῇ ] πατρίδι τοῖς πολε: ἀῑοις" ἢ παρα τὸ ἄλεξιν εἶναι ονδρῶν, ἤγουν βρήθειαν. αλέξω γὰρ τὸ αμύνω.

Αλεντορὶς. ᾗ ὄρνις" καὶ ἡ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τρεφομένη δρίᾷ. κο ἄλεντρυένα ἔλεγον τὴν «ὀἴλειαν ὄρνεν: κοὲ τὸν λόφον τῆς περικεφαλοάαρ' Πέρσαι δὲ καὶ τοὺς κό- ρα. .

Ακονμημή ἀγύνης.

Αλε ξητήριο»] ἐκ τοῦ ἀλεξῶ ἀλεξήσω, καὶ τοῦ ἰῷ άσων ἀλεξιατήριον καὶ συγκυπῇ ἁλεξητήριον. ᾗ ἀπὸ τοῦ ἠλέξητου παητικοῦ ποραπειμένου» γίνεται αλεξητήο, και ἀλεξητήριον. τὸ ἔη, γράφεται διὰ τοῦ η.

᾽Αλεξιάρη] Ἡσίοδος , Νειὸς αλεξιάρη» ποάδων εὐκηλήτει- ρα: --- ἁπαλέξουσα καὶ ἀπείργουσω τὴν αρὴν» τουτέστι τὴν ἐκ τοῦ λιμοῦ βλάβη», καὶ τούς παῖδας ἤδουσα | χοιέ 9όλλουσα, εὔκήλος, ἠσυχαστρια. ἡ, ἄναγεουμένή γῆ.

᾽Αλεξίιακος, ᾗ Αποτρεπτρη των κακών" ἀπὸ τοῦ αλέζων κο, τοῦ κοικόν καὶ τροπή τοῦ ω εἰο {, τὰ γὰρ ἀπὸ ἔνε- στώτων ἡ μελλόντων ἐγεργήτοκῶν γωόμενα ὀνόματο ἐν συν έσει τρέπουσι τὸ ω εἰς ια’ οἷον, ἄρχω, ᾽ἀρχιστράτη- γος” αὐξω. αὐξίφωτος λύσω, λυσέµαχος. οὕτω καὶ ἁλέ- έω, αλεξίνακου.

᾽Αλεός, ὁ ἥρως, ὁ πατὴρ Αὐγης, παρὰ τὸ αλὼ παράγω- γον ἀλεύω" καὶ ὥσπερ παρὰ το λοχεύω Λοχεὸς, καὶ πελεύω Κελεὺς, σωρεύς Σωρεὺς, οὕτως ἀλεύω ᾿Ἀλεός, ]Πε,οδιος. ὤλεος δὲ. ὁ μάταιο παραφρω᾿ ἦ 9 Φερμὸς κια ἐνεός.

"Αλες, ἄλέεο. ἔστιν ἀολλέες" σημαίνει τὸ ὁμοῦ" καὶ κρᾶ- σει τοῦ ἃ ο εἰ α μακρόν᾿ οὶ ώποβολὴ τοῦ ἑνος λ, ἄλέες. ποὺ ἄλες ὧς παρα Καλλιμάχῳ ἐν Λοχιάμβοις,

εἰἷσ δεν

Ξ

ποὺ αλ αφου», 8

Ἔσ τὸ πρὸς τείχευς ἱερὸν ἀλέεο δεῦτε --- ἀντὶ τοῦ, εἰς 6

τὸ πρὸς τοῦ τείχους ἱερὸν ὁμοῦ δεῦτε. οὕτως ὁ Χοιρο- βοσκός.

λε σούριος. εἶδος ἠχθύου αλασσίου" ὄν τες πατ εὐ- Φημισμὸν» καλλιώνυµον παλοῦσι». ἔστι δὲ το ανν 9αλάσσιο» αὐδοῖον ἆλὸς οὐρα, ἁλοσούριόν τι ὂγ. οὐραν γὰρ παὺ τὸ αἰδοῖον εἰώναμεν καλεῦν. Με όδιοο. ἔνιοι πόγχον πογχυλίου.

Αλετρήβανον» ὁ τριβεὺς» παρὰ τὸ τρήβει» τοὺς, ἅλας. ἑἑλοτρ/βανον οὖν» κοιὲ ἁλετρίβανον ματ τροπήν.. ὡς κελ. :οφῆς. καὶ κελαφεφής, ἀπὸ τοῦ κελαινὸν καὶ τοῦ Φῶς' οὐ γὼρ ἀπὸ τοῦ νέφος.

᾽Αλετρεύουσα »᾿ ἀλή-λουσα Ορφγαήις ἐνὲ χαλκὸν ἄλε- τρεύουσα παληῇο: --- ὅτι τὴν ᾿Αντιόπην ὁ Νυκτεὺς βα- σιλεὺς Θηβὼν, «υγατέρα αὐτοῦ οὖσα», ἐποίησε χαλκὰς αλήδει κριθαο. '

Ῥ 2

5

.5

[ο] 9

4ε

30 Αλεύατο ἀντ) τὀῦ ἐφυλάξατο. ---- ἄλεύατο κῆρα μέλαιναν '

ο

σα

οι

66 ων τος; νο ός ς να, Φεύδα. οἱ γὰρ Δαριεῖς

ΑΛ

ν άν»

«λέγθυσεν α δοφα τὸν γγόφου ν.

αννόν οὖν Φεῦ ον οὖν κοὺ τὸ αλευάδαν Άλι

οὖν τοῦ δᾷ αντὶ τοῦ γή κειµένου. « μα

» Φεύγω. παρὰ τὴν αλέαν τὴν Φέρμην», ἀλ ανν κο

μη ο ὦ, κυρίως τὸ ἀπὸ τοῦ κ» εἰς «λερµασίαν. ἄτο-

ο τν αν. ΄μεταφορ κῶς δὲ, ὑπὸ ἁπλῶς ἐκκλίνω ἀπὸ τοῦδε εἰς τόδε. καὶ Ἡσίοδος ὦ ἐν ἔργοις καὶ ἡμέραις, ---

δεινὴν δὲ βροτῶν ὑπαλεύεο Φήµην: --- καὶ ὅττι σχήκα-

Ὅπος συνθέτου. «τει εἰς τὸ σεύω. αλεύας, µετοχή. τὸ

δὲ ἀλεύω, παρὰ τὸ αλῶ. οἱ γὰρ Φεύγοντες πλανῶνται.

.-. κοῖν ἀλεύατο πουλὺν -ὅμιλον: --. εἴρηται δὲ απὸ τοῦ χείω Χεύατο" ποὶ τροπῇ τοῦ .. εἰς δαν καν ον του στερητικοῦ. α, ἀλεύκτο.. κ καβρ κε

3. Αλευρόμαντιο, ὁ Απόλλων" ον πό . Ἅ ἀλούροις

υμαντεύεσθ-α. σις] σήδω σήσω, καὶ σῆσιο" καὶ τροπῇ ποῦ σ εἰετι τῆσις' καὶ πλεονασμῷ τοῦ τ. μετὰ τοῦ ἆλευρον» γήγεταε ἀλευρόττησις, τηλία, εἰς κ κώ τφά Αλ ὠργίῆ τὸ κόσκι»ογ. οὕτω ων. ᾽Αλέκτωρ, τὸ ἆῷον τὸ κατοηείθιον” παροὶ τὸ λέγω τὸ κοι- μῶμοι" οἷον, Τῷ ὁ) ἄρα παρκατέλεκτο γυνή: -- καὶ ὄνομα ῥηαατμκὸν» λέκτωρ. καὶ ἁλέκτωρ, ὁ ἐλάχιστα κομιώµενος. ἢ ὁ ἀπὸ τῶν λέκτρων», τουτέστι τὼν παι-

τῶν, ἡμᾶς Φιεγείρων. καὶ ὁ ἤλιου δὲ ἁλέντωρ λέγετει”

τ ὐκαματὸν γὰρ αὐτὸν λέγει, Ὅμηρος: ἐπεὶ ἀγρύπνωο τὸν συνγθν ὀρόμον ἐκτελεῖ". ἡ ἑλίκτωρ τὶς ὦν, παρὰ τὴν

ἑλικοειδῇ αὐτοῦ πήνησιν. ζὔτει εἰς, τὸ ἠλέκτωρ..