Google This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online. It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you. Usage guidelines Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. We also ask that you: - Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes. - Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help. * Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. - Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. About Google Book Search Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web athttp://books.google.com/ * LE q^, ο 2 UJ 2. 06. ο) 1 PATROLOGLE CURSUS COMPLETUS, SEU BIBLIOTHECA UNIVERSALIS, INTEGRA, UNIFORMIS, COMMODA, OECONOMICA, OMNIUM SS. PATRUM, DOCTORUM SCRIPTORUMQUE. ECCLESIASTICORUM, SIVE LATINORUM, 8IVE GR/ECORUM, QUI AB ΑΥΟ APOSTOLICO AD TEMPORA CONCILII TRIDENTINI (ANNO 1515) PRO LATINIS ET CONCILII FLORENTINI (ANN. 1459) PRO GRAECIS FLORUERUNT |: RECUSIO CHRONOLOGICA OMNIUM QUA EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLICAE TRADITIONIS PER QUINDECIM PRIMA ECCLESLE S/ECULA ET AMPLIUS, JUXTA ΚΡΙΤΙΟΝΕδ ACCURA TISSIMAS, INTER SE CUMQUE NONNULLIS CODICIBUS MANUSCRIPTI8 COLLATAS, PERQUAM DILIGEN- TER CASTIGATA ; DISSERTATIONIBUS, COMMENTARIIS VARIISQUE LECTIONIBUS CONTINENTER ILLUSTRATA ; OMNIRUS OFERIBUS POST AWNPLISSIMAS EDITIONES QU/E TRIBUS NOVISSIMIS S/CULIS DERENTUR ABSOLUTAS DETECTIS, &UCTA ; INDICIBUS PARTICULARIRUS ANALYTICIS, SINGULOS SIVE TOMOS, SIVE AUCTORES ALICUJUS NOMENTI SUBSEQUENTIBUS. DONATA ; CAPITULIS INTRA IPSUM TEXTUM RITE DISPOSITIS, NECNON ET TITULIS SINGU- LARUM PAGINARUM MARGINEM SUPEIIOREN DISTINGUENTIBUS SUBJECTAMQUE MATERIAM 8SIGNIFICAN- TIBUS, ADORNATA; OPERIBUS CUM DUBIiS8, TUM APOCRYPHIS, ALIQUA VERO AUCTORITATE IN ORDINE AD TRADITIONEM ECCLESIASTICAM POLLENTIBUS, AMPLIFICATA ; DUCENTIS ET AMPLIUS LOCUPLETATA INDICIBUS AUCTORUM SICUT ET OPERUM, ALPHABETICIS, CHRONOLOSGICIS, &TATI« $TICIS, SYNTRETICIS, ANALYTICIS, ANALOGICIS, IN QUODQUE RELIGIONIS PUNCTUM DOGMATICUM, MORALE, LITUR- GCICUM, CANONICUM, DISCIPLINARE, HISTORICUM, ET CUNCTA ALIA SINE ULLA EXCEPTIONE; SED PR/ESERTIM DUOBUS INDICIBUS IMMENSIS ET GENERALIBUS, ALTERO SCILICET HERUM, quo coxstLTO, QUIDQUID NON SOLUM TALIS TALISVE PATER, VERUM ETIAM UNUSQUISQUE PATRUM, NE UNO QUIDEM OMISSO, IN QUODLIBET THEMA SCRIPSERIT, UNO INTUITU CONSTICIATUR; ALTERO SCHIPTUILE SACR/E , EX QUO LECTORI COMPERIRE SIT OBYIUM QUINAM PATRES ET IN QUIBUS OPERUM. SUORUM LOCIS SINGULOS SINGULORUM LIBRORUM SCRIPTURJE VERSUS, A PRIMO GENESEOS USQUE AD NOVISSIMUM APOCALYPSIS, COMMENTATI SINT. EDITIO ACCURATISSIMA, CAETENISQUE OMNIBUS FACILE ANTEPONENDa, 81 PERPENDANTUR CHARACTERUM NITIBITAS, CHART. QUALITAS, INTEGRITAS TEXTUS, PERFECTIO CORRECTIONIS, OPERUM RECUSORUM TUM YARIETAS TUM MNUMERUS, FORMA VOLUMINUM PERQUAM COMMODA SIBIQUE IN TOTO PATROLOGIA DECURSU CONSTANTER 81NILIS, PRETI! EXIGUITAS, PRUESERTIMQUE ISTA COLLECTIO UNA, METIIODICA ET CIIRONOLOGICA, SEXCENTORUM FRAGMENTORUM OPUSCULORUMQUE HACTENUS ΠΙΟ ILLIC SPARSORUM, PRIMUM AUTEM IN NOSTRA BIBLIOTHECA, EX OPERIBUS ET MSS. AD ONNES £TATES, LOCOS, LINCUAS FORMASQUE PERTINENTIBUS , COADUNATORUM. ' SERIES GRJECA POSTERIOR, IN QUA PRODEUNT PATRES, DOCTORES SCRIPTORESQUE ECCLESIE GIUECAA AB /&VO ΡΗΟΤΙΑΝΟ USQUE AD CONCILII FLORENTINI TEMPORA ; ACCURANTE J.-P. MIGNE, Bibiiothecee cleri universe, SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTICAE RAMOS EDITORE. PATROLOGIA, AD !NSTAN IPSIUS ECCLESIE, JN DUAS PARTES DIVIDITUR, ALIA NEMPE LATINA, ALIA GRECO-LATINA. LATINA, JAM PENITUS EXARATA, QUOAD PAIMAM SERIEM VIGINTI-QUINQUE ET DUCENTIS VOLUXINIBUS MOLE $U'AÀ STAT, MOXVE POST PERACTOS INDICES STABIT, AC QUINQUE-VIGINTI-CENTUM ET MILLE FRANCIS VENIT. GR.ECA DUPLICI! EDITIONE TYPIS MANDATA EST. PRIOR GRAECUM TEXTUM UNA CUM VERSIONE LATINA LATERALIS AMPLE- CTITUR, ET AD NOVEM ET CENTUM VOLUMINA PERVENIT, SED SINE INDICIBUS ; POSTERIOR AUTEM HANC VERSIONEM TANTUM EXHIBET, IDEOQUE INTRA QUINQUE ET QUINQUAGINTA VOLUMINA RETINETUR. UTRAQUE VIGESIMA QUARTA DIE DECEMDAIS 1800 oxNINO APPARUERAT. UNUMQUODQUE VOLUMEN GRAECO-LATINUM OCTO, UNUMQUODQUE MERE LATINUM QUINQUE FRANCIS SOLUXMODO EMITUR : UTROBIQUE VERO, UT PRETII IIUJUS BENEFICIO FRÜATUR EMN- PTOR, COLLECTIONEM INTEGRAM, SIVE GRIECAM SIVE LATINAM, 526 YOLUMINIBUS PRO AMPLIORI! EDITIOXE ET $72 PRO XI!NORI ABSQUE INDICIBUS CONSTANTEM, COMPARET NECESSE ERIT; SECUS ENIM CUJUSQUE YOLUMINIS ANPLI^ TUDINEM NECNON ET DIFFICULTATES VARIA PRETIA AEQUABUNT. ATTAMEN, $1 QUIS EMAT INTEGRE ET SEORSIM COLLECTIONEM GRJECO-LATINAM, VEL EAMDEM EX GRJECO LATINE VERSAM, TUM QUODQUE VOLUMEN PRO NOVEM VEL PRO SEX FRANCIS OBTINEBIT. Ι6ΤΑ: CONDITIONES SERIEBUS PATROLOGLE NONDUM EXCUSIS APPLICANTUR. PATROLOGLE GRECE TOMUS CXIII. CONSTANTINUS IMPERATOR PORPHYROGENITUS. S. NICON IN CRETA. .THEODOSIUS DIACONUS. ROMANUS JUNIOR IMP. ------ι---- αρα μαμα...» EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE, EDITOREM, IN ViY DICTA D'AMBOISE, OLIM PROPE PORTAM LUTETLE PAHISIORUM VULGO D'ENFER NOMINATAM, SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARISINA. 1861. TRADITIO CATHOLICA. - SAECULUM X. ANNUS 989. TOY ZO$O0TATOY AEXITOTOY ΚΑΙ AYTOKPATOPOZ KONXTANTINOY,; TOY IIOPPYPOFENNHTOY, TA ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ. O— — ERE gt. SAPIENTISSIMI IMPERATORIS CONSTANTINI PORPHY ROGENITI SCRIPTA QUJE REPERIRI POTUERUNT OMNIA; ACCEDUNT : ROMANI JUNIORIS IMP. AUREA BULLA PRO MONASTERIO XEROPOTAMI IN MONTE ATHO; THEODOSII DIACONI ACROASES QUINQUE DE EXPUGNA- TIONE CRETAE; S. NICONIS ARMENI MONACHI ACTA AB ABBATE MONA- STERII S. NICONIS ANNO MCL SCRIPTA. ACCURANTE ET DENUO RECOGNOSCENTE J.-P. MIGNE, BIBLIOTHBGE GLER! UNIVERSI, SIVE. CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTIGR RAMOS EDITORE. Dx . . ^ $ ,9 9". —Bgmp-6-«5- 0-« i. — 3 - -:-———— :5 [] TOMUS POSTERIOR. '' ————— - —uubP9-9-9-«——————————— ———— i VENEUNT DUO YOLUMINA 99 FRANCIS GALLICIS. EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE EDITOREM, IN VIA ΠΙΟΤΑ D'AMBOISE, OLIM PROPE PORTAM LUTETI/E PARISIORUM VULGO D'ENFER NOMINATAM. SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARISINA. 186^ TRADITIO CATHOLICA. SIECULUM X. ANNUS 959. ELENCHUS AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO CXIII CONTINENTUR. CONSTANTINUS IMPERATOR PORPHYROGENITUS. De thematibus Orientis et Occidentis, ex editione Anselii Bandurii, Benedictini Monachi. col. 3.63 (Premittitur doctissimi viri Frid. Tafel, in Universitate Tubingensi professoris, dissertatio, anno 1841 edita, qux libro De Themstibus non parum lucis affert.) Hieroclis Grammatici Synecdemus. 140 Liber de administrando imperio, ex editione Ans. Bandurii. 157 | Vita Basilii Macedonis (memoratur tantum : exstat. in tomo CIX Patrologie, col. 226.) Preces liturgice (Vide inter Opera Leonis Philosophi, tomo CVH, col. 299.) Narratio de translatione Constantinopolim imaginis E-essene, ex editione An- dree Gallandii. {91 Delectus legum compendiarius. | 453 Novelle Constitu!iones. 549 Excerpta de Legationibus, ex Dexippo Atheniensi, Eunapío Sardiano, Petro Patricio et magistro, Prisco sophista, Marco Philadelphiensi, Menandro Pro- jecto:e. Theophylacto Simocatta, Constantini Porphyrogeniti jussu collecta. 605 Coustantini Proemium, quomodo oportet legatos admittere aut legatos mittere. 635 Argumentum libri primi Constantini Porphlyrogeniti de virlutibus et vitiis, ex CoMectaneis ab Henr. Valesio editis. 951 S. NICON IN CRETA. Acta S. Niconis ab abbate monasterii S. Niconis anno 1150 scripta. 975 THEODOSIUS DIACONUS. De expugnatione Crete acroases quinque, ad Nicephorum Phocam imp., ex editione Nic. Μαρς Foggini- i in Historie Byzantine Appendice nova Rome | 1111 edita. . V vA Ek 982 | ADDENDA, -- 7 £e : ἐν μον E Romagi 3iüqds "hup. acea στα Dux monasterio Xeropotami in monte Atho, dfw:interpretafionb, Dostra& . 1069 Wesselingi folymenta *ius ad Hicroclis Synecdemum. 1073 - --- ^o^ —] ————— a — RH € —Ó ---ο- o ο ----- PERSE l'arisiis. — Ex Typis 1.-0. MIGNE. Y CONSTANTINI IMP. PORPHYROGENITI DE THEMATIBUS ORIENTIS ET OCCIDENTIS ET ΡΕ ADMINISTRANDO IMPERIO. ACCEDIT HIEROCLIS GRAMMATICI SYNECDEMUS. BONAV. VULCANII DEDICATIO LIBRI PRIMI DE THEMATIRBUS. NOBILISSIMIS AMPLISSIMISQUE VIRIS, JANO DOUSJ£ A NOORTWYCK, PAULO BUSIO, ABRAHAMO AB ALMONDA, CURATORIBUS ACADEMLE LEYDENSIS S. D. Immanis profecto ten;pestas bellica Belgicam nostram totos jam anuos viginti coneussit, jactavit, lace- ravit, nobilissimi amplissimique viri ; neque adbuc faustum aliquod sidus affulsit, quod nobis terram videndi tandem spem faciat : finem enim laborum tantorum optamus potius miseri quam speramus. Ex omnibus vero malis qua catervatim secum traxit bellum hoc vere atrox, ad quorum recordationem merito exhorrescit animus, gravissimum propemodum censere soleo dissipationem bibliothecarum ; quarnm splendore ac multitudine Belgium nulli provinciarum totius orbis ante hos tumultus cedebat. Quid enim aliud ex bibliothecarum iuteritu quam barbaries et ignorantia, ex ignorantia confusio omnium rerum, ex coufusione πανωλεθρία est exspectanda? Prudenter igitur munerique véstro convenienter facitis, curatores, qui, flagrante adhuc bello szvientibusque tumultibus publicis, quidquid vobis reipublice clavus, ad quem constanter fortiterque excubatis, otii relinquit, id omne academis promovend:e et bibliothecez publicze in ca instaurandz impenditis, et laceras ex superiérum annorum naufragiis tabulas, inque extremos propo orbis angulos ejectas, maximis vestris sumptibus conquiritis, collectas publicatis. De libro antiquarum per universam Europam inscriptionum loquor, quem vos sre vestro in usum publicum edendum curastis. Eximium certe opus, si quod unquam e typographicis prelis prodiit ; cujus fama duduin ante editionem totum orbem pervagata incredibili eum sui exspeclatione erectum tenuit, quippe qui nunc tandem, exuto senio, pristinum vestro beneficio juventutis decus sit recuperaturus : quo quidem nomiue iminortales vo- bis, quamdiu stabit, gratias debebit. Atque ut in przsentiarum de utilitate nihil dicam qua ex hoc opere ad omnes antiqua reconditzeque doctrin:z studiosos est perventura, quz est profecto maxima, excitabitis, imo inflammabitis illustri hac quam preeluxistis face etiam alios, ut quidquid lacerarum ex hoc communi bibliothecarum Belgicarum naufragio tabularum ad ipsos pervenerit, pari alacritate in usum publicum conferant. Quorum in numero nomen meum libeus proliteor. Simulatque enim consilii vestri rationem de operis hujus editione cognovi, continere me non potui quin testandi privati mei gaudii studiique erga rem litterariam causa Constantinum Porphyrogennetam Περὶ θεμάτων, auctorem nunquam antehac edi- tum, primum e multis arriperem publicique juris facerem. Tres vero cause fuerunt quibus adductus dignissimum eum judicavi qui uno eodemque tempore quo renatze sunt orbis deliciz, hoc est inscriptiones vestra, in clarissimam doctissimi hujus s:xculi lucem amplissimi nominis vestri auspiciis prodiret. Prima quod imperator, Leonis illius filius ; deinde quod optime de studiis litterarum meritus, quippe qui ex- süinctas propemodum ac semisepultas sua zetate bonas artes ac scientias suscitarit et ab interitu vindica- rit; tertia quod pari fere cum inscriptionibus vestris fortuna his captus, militarem furorem expertus, redemptus. Nam primum Mechlinie apud medicum quemdam Anglum, Thomam Clementem, parum cle- menter babitus inultos annos in bibliothecae vel βιδλιοπέδης potius squalore et pulvere latuit; postea In Ῥλταοι. Gn. ΟΧΙ, 1 N) Ww / o / — H VAIRIORUM PI,EFATIONES. - | 13 altera miserz illius urbis direptione. αἰχγμάλωτος, militari violenti: obnoxius, perierat nisi períisscs : nescio enim q:o bono suo fato mihi tandem, «ua cam Procopio de xdificiis Justiniani et Agathia, oblatus persolutis λύτροις servatus est. Cujus qwidem imperatoris simul et scriptoris optimi prolixam apud vos Jaudationem instituere nihil attinet, cum et ad calcem hujus libri illustria aliquot historicorum illius avi de eo testimonia congesserim, et vos ipsi pro singulari vestra eruditione summaque judicii acrimonia fa- cillime eas, veluti ex ungue, quod aiunt, leonem, sitis agnituri scriptumque hoc rci litteraria summopere utile judicaturi, cum tetius fere Asiz accuratam descriptionem agminaque militaria per eam distributa contineat, et praterquam quod inulta contineat aliis geographis vel ignota vel ab cis silentio przterita, non pauca habeat praterca ad antiquitatis et historizv cognitionem, adde etiam artis militaris peritiam eonducihbilia. Quarum quidem rerum gravitatem jueundis passim narrationibus et variis veterum poetaruin auctoritatibus veluti condimentis quibusdam miscet, ut ejus lectio vel ter repetita nequaquam | fatiget. Utitur vero interdum nominibus aliquet officiorum militarium remotis a consuetudine loquendi vcierum Grxcorum ; quam ob causam notie necessario mihi adjiciendi fuerunt, per quas lucem aliquam iis ipsis vocabulis aflerrem. In quibus si forsan a scopo aberravi, veniam et peto et mereor, cum ea doctissimis eliam nostri ;vi viris non exiguum negotium facessant (a). Accipite vero vos, nobilissiini amplissimique viri, Constantinum per me Orco ereptum lucique pariter et Latio donatum ; accipite, inquam, ut testem ingentis gaudii, quod ego ex summa animi vestiri ad juvanda studia alacritate, quam vos sumptuosissima harum inscriptionum editione luculentissime declarastis, intimo pectore concepi. Simulque vobis persua- . dele πιο deinceps, vestro imprimis exemplo incitatum, daturum operam ut mihi nec volnutas ncque (obsit verlo invidia) facultas promovendz rei litterarizte ornandaque vestra academiz defuisse videatur. Valete, viri nobilissimi amplissimique, el rempublicam ejusque seminarium academiam feliciter curantes fremcente fureiteque invidia perseverate. . * D. V. addictissimus Lugduni Batavorum A. D. 1588, BowxavENTUBA. VULCANIUS. Kal. Martiis. FED. MORELLI DEDICATIO LIBRI SECUNDI DE THEMATIBUS. ILLUSTRISSIMO AC REVERENDISSIMO CARDINALI PERRONIO, ARCHIEPISCOPO SENONENSI, GERMANLE PIJIMATI, CHRISTIANISSIMI REGIS FRANCLE ET NAVARIEUE ELEEMOSYNARCHJR FEDERICUS MORELLUS PROFESSOR REGIUS S. P. * £u Constantini Porphyrongenuetz, cardinalis illustrissime, ὁλοπορφύρων ἀντάξις πολλῶν, comnienta- vius de thematibus prafecturisve occidentalis partis imperii Orientis, hactenus desideratus et ab ἰστο- ριαρχαιολογοφἰλοις notitis Romanz studiosis omnibus votis expetitus : nunc, si minus integer, ὁλοσχερῆς, 3t certe quantus quantus in unico veteri codice ms. Regie bibliothecae receus a me, dextro Mercurio, cow- pertus est, descriptus, recoguitus, utraqne lingua imperatorum editus notisque illustratus prodire et sub eximio ccelestis ingenii tui candore et ostri tui splendore apparere gestit. Quidni vero imperator φιλο- µουσότατος xal θεοσεθέστατος, in Porphyro palatio natus et extemplo purpura indutus, cardinalicie pur- pure tux decus el pr»sidium non ambiret? imo quidni imperator Porphyrogenitus, cujus majestas Φιλολογίᾳ et scientia ἀρχιτεχτον:κῇ, quam tot βασιλικῶν voluminibus exaggerarit, magis quam pallio pur- pureo decorata est, hunc. quoque musarum regiarum fetum Minerva tu: ztherez peplo, hoc est, £yx»- κλοπαιδείας, scientiarum ac virtutum orbe, includi percuperet? cum przsertim idem huic principi votum fucrit atque Alexandro magno, ταῖς περὶ τὰ ἄριστα ἐμπειρίαις μᾶλλον f| ταῖς δυνάµεσι διαφέἐρειν. Πίο optimis curis pro salute patrie animum semper exercuit el stilum, optimum dicendi magistrum, siquidem ad Romanum filium, qui regno paterno successit, et Hugonis ltaliz regis filiam Dertam, Eudoxiam postea diclam, uxorem duxit, librum gemmeum scripsit, in quo descripta fuerat summa totius Graci. imperii, pacta omnia sociorum, et hostium vires; quem Veneti φιλόκαλοι velut thesaurum, Egnatio perlibente, in bil.liotheca sua sedulo conservant. ldem Romsuo more noverat parcere sulijectis et debellare superbos. Et ut in primis justitiam coluit legüumque silentia rupit, ita Hesychia seu quiete ejus nata, quippe quz φιλό- φρων Δίχας θυγάτηρ a Pindaro celebratur, felicissime usus ac potitus est, expertus etiam quam vere Pau- sanias dixerit, τὸ ἐκ θεοῦ εὐμενὲς ἐπὶ παντὶ ἐργάξεσθαι ῥᾳστώνην. Non est igitur quod dubitem ne tan: imperatoris πολιτιχὸν σύγγραμμα tibi sit χαταθύμιον, gratum et acceptum ; cujus divino ingenio consi- (a) Quibus certe lucem non esiguam afferre po- — belli in bibliotheca Christianissimi Gallorum regis &uisset codex ms. de officiis palatii sive aule Cpoli- — asservari intelligam, et aliud. in bibliotheca Αι: tang, cujus cum ego ante annos circiter viginti cl. — gustana exstare sciam, bona spes ie habet fore ali- v. Joachiuo Hoppero Belgico in Hispaniis prasidi — quando ut aut mea aut, quod non inviderim, alte- copiam fecissem, periit mihi una cum optimo illo — rius alicujus opera auctori simul et sibi'hac in parte Aloctissimoque viro. Cum tamen ἀντίγραφον ejus li-— subveniatur. VuLcANiUS, ubi notis suis pre[atur. i3 T VARIORUM PR/EFATIONES. 4 lioque, (elicissimis Ilenrici V, regis Christianissimi, invictissimi, clementissim., auspiciis, nunc si ullo unquam zvo, apud Gallos sermonum stat honos et gratia vivax. Duret in longum generosa vis illa φιλο- λόγος καὶ εὐεργετιχή. Tibi, cardinalis illustrissime, de republica Christiana, patria, litteris optime merjjo Θεὸς ὅλδια δοίη καὶ, οὗ σὺ ἐρᾶς, τὸ τυχεῖν. Bene diuque vale, ἀρχιερεῦ ὁσιώτατε. 1ο Parisiorum Idibus Juniis A. C. 1009. MEURSII PRAEFATIO LIBRI DE ADMINISTRANDO IMPERIO. Benigne Lector, Compellabo te hic in limine, sed paucis. Accipe Constantinum, et pro beneficio, si non gratiam, certe favorem redde. Nihil! preter istum peto ; neque magis in proclivi quidquam tibi dare. Scias autem unde labeam. Descripsi ante quatuor annos ex codice qui est in bibliotheca Palatina et Joannis Baptisiz Egnatii olim fuisse perhibetur. Sed neque dissimulandum hic censeo quam multum hoc ipso nomine debeam viro amplissimo, Georgio Lingelshemio, serenissimi electoris consiliario, qui ut in litteras et litteratos omnes et in me privatim egregie affectus est, omnem illam instructissimam bibliothecam pro arbitrio tractandi veniam mihi a principe suo impetravit. Quin accessit huc quoque comitas v. c. Jani Grutefj, ejus prz fecti, per quem liber mihi quotidie ad eam accessus patuit. Quo beneficio adeo me quidem uterque sibi devinxit ut publice id hic profitendum existimaverim. Ago igitur gratias quas possum maximas ; quas tu quoque agas licet, siquidem operis hujus editione gratiam a te ullam ego inivi. Hoc volebam nescius ng esses. Vale et, quisquis es, zternitatem cogita. EX BANDURII DE IMPERIO SUO ORIENTALI PRAEFATIONE. Prima parte, in qua de divisione provinciarum imperii Romani in themata, necnon de provinciis ae "rbibus imperatori Cpolitano olim subjectis, continetur Constantini Porpbyrogeniti liber unus de thema- tibus Orientis et alter de tbematibus Occidentis, necnon llieroclis Granunatici Synecdemvus. ffis autem duobus libris Porphyrogenitus ita themata describit (olim quippe θέµα ilem quod legio dicebatur ; deinde θέµατα appellate provinciz, in quibus legiones in praesidiis locatae eraut) ut terras iy quibus locata fue runt, adeoque populos quibus partim cognomina sua debuerunt, insertis antiquitatibus ngrrationibusque variis commemoret. Liber prior in Oriente, id est, in Asia cum minori tum etiam majori, posterior in Occidente, id est, in Europ provinciis, Thracia, Macedonia, Hellade, Peloponneso et nonnullis aliis iin- prio Cpolitauo subjectis locis, themata complectitur. Horum priorem Vulcanius primus publici juris feeit ex sua bibliotheca, Latina versione et notis brevioribus illustratum, Lug:luni Datavorum, per Franciscum Raphelengium, A. 1588, in-8*. Iterum prodiit idem liber cum variis lectionibus, emendationibus ac supple- men!is ex ms. codice Regio, studio ac opera Federici Morelli, in operibus Constantinj editis ibidem, ex officina Elzeviriana, A. 1617, in-8^. Alterum vero Porphyrogeniti librum, nimirum de thematibus Occi- dentis, idem Morellus primus edidit ex codice ms. bibliothecz Regie cum Latina interpretatione ac notis, in operibus Constantini, laudato loco. llunc autem utrumque Porphyrogeniti librum, ad illustrandam rem Byzantinam pernecessarium, collatum cum codice ms. Regio bombycino n. 9451, ante quingentos annos circiter scripto, hie cum nostra. Latina. interpretatione et animadversionibus emendatum ac ilinstratum iterum proponimus, sperantes inde aliquid lucis et historicis et geographis accessurum. Parte autem secunda habetur imprimis liber Constantini Porphyrogeniti ad Romanuu filium ; qui qui« dem a Meursio titulo De administrundo imperio donatur. In hoc autem epere, dum imperii prudenter adininistrandi rationem: prescribit Porphyrogenilus, plurimarum gentium qua Cpolitano imperío formi- dabiles erani, Patzinacitarum, Russorum, Bulgarorum, Turcarum, Saracenorum, Dalimatarum, Chrobato- rum, Slavorum, Fraucorum, Italorum et aliorum, terras, origines, mores et gesta describit, ita ut in eo summam totíus imperii, sociorum omnium foedera, lostium vires, rationes, consilia explicaverit; atque adeo operis liujus argumentum tam historicum quam politicum est, ut ipse in procemio docet Constantinus. Prodiit primum hoe opus Grzce et Laine interprete Io. Meursio et cum ejus notis brevioribus, Lugdun Batavorim, lo. Balduini typis, Lud. Elzevirii impensis, A. 1€17, in-8*. Quam autem ipse operam Con- stautino navaverum in. hac nova editione, licet planum sit ei qui utramque invicem contulerit, breviter tamen exponam. lhuprimis tegtum Grecum contuli cum codice ms, membranaceo bibliothecz hlegi:e optima not, u. 2661, quem anuis abhinc circiter quingentis scriptum fuisse aiunt. Innumerabiles meu- das, quibus Meursiana editio undique scatebat, sostulimus; loca corrupta ac muti]a, qui plurima erant in text! Gr:eco edifo, ez eodem ms. Regio sarcivimus. Prxterea caput 25 de Iberia et 24 de Hispania, quae Merrsius utpote nimis corrupta, ut ipse in noJis ait, sine interpretatione Latina reliquerat, Latina feci- mus. Denique versionem totius Jibri multis in locisemendavimus, auximus, totumque opus animadversio nibua illustravimus, Quanti autem faciendum sit hoc Porphyrogeniti opus, in quo plurima habentur histo» Vicis ac geographis vel ignota vel ab eis silentio pretermissa, nemo vel mediocriter doctus ignorat, 15 VARIORUM PRJEFATIONES. 6 MONITUM. Libri De thematibus pariis alterius recensio nova ''ubingz prodiit anno 1847 sub lioc utulo : Constan- tinus. Porphyrogenitus de provinciis regni Byzantini. Liber secundus. Europa. Accedit appendiz aliorum libellorum, cum civilium, tum ecclesiasticorum, veterem geographiam cum media, imprimis Byzantina, il- lustrantium. Novis curis edidit epistolamque criticam pramisit Theophilus Luc. Fridericus Tafel, phil. Dr. litt, antiq. in reg. Universitate Tubingensi P. P. O., Monacensis Academic sodalis, Societati Geographic Francofurtensi ascriptus. Tubinge in bibliopolio Henrici Laupp. MDCCCXLV I, 1”. — WMrafationem opu- sculo premissam, quz Constantini librum egregie illustrat, exhibemus. Jam superioritomo observationes ejusdem ad usum noswum derivavimus ubi de Stadiodromico Byzantino-Cretensi agitur (col. 1251). Constantini thematum (provinciarum regni By- A Rhodum, hostibus expositus, quare uno themate zantini) libellus duas habet partes, quarum poste- riorem (Europam) novis curis io lucem publicam emittimus, Titulus opusculi est : Τοῦ Goguwtátou βασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου περὶ τῶν θεμάτων, τῶν ἀνηχόντων τῇ βασιλείᾳ τῶν Ῥω- µαίων, πόθεν ἔσχον τὰς ὀνομασίας, χαὶ τί σηµαίνου- σιν αἱ τούτων προσηγορίαι, xaX δτιτὰ μὲν αὐτῶν ἁρ- χαϊΐζωνσι, τὰ δὲ νέαν ἑχτήσαντο τὴν προσηγορίαν. Sequitur przefatio, in qua imperator se expositu- rum pollicetur, unde θέµατος denominatio deri- ' vanda sit ; quo eum promisso non stetisse videmus. Neque eniin aliud narrat, nisi hoc : legiones Πο- anorum ab Julio Czsare ad Tlieodosium usque et *eliquos imperatores Christianos nomina e nationi- circumscribitur, non multo pluribus ? Ipseque llie- rocles, Justiniano l| cox vus, Asiam Minorem, a Bar- baris nondum 2accisaw, in provincias louge plures distinguit, quam scriptor noster purpuratus. Quid, quod tempore Manuclis imperatoris omnis ferme Thracia uno tliemate compreliensa esse videtur? Caterum ipse liber primus, exceptis paucis, multo melius se habet, quam secundus; id quod omnis nostra tractatio in clarissima luce collocabit. Liber primus, Oriens s. ÁAsia. Enumerantur XVII provincia: 6. themata totidem capitibus. 1. Anatoli- cum. 9. Armeniacum. 3. Thracesiorum. 4. Opsi- cium. 9. Optimatum. 6. Bucellariorum. 7. Paphla- gonia. 8. Clialdia. 9. Mesopotamia. 10. Colonia. 11. bus vel aliunde petita habuisse, cujus exempla affe- B Sebastia. 19. Lycandus. 15. Seleucia. 14. Cibyrrzo- 'Tuntur; istoque avo imperatores curam belli ipsos administrasse. Ea immutata esse inde ab Heraclio imperatore. Eo tempore aceidi fines imperii coepisse ; hinc ipsas quoque provincias contractas, et nomina Graeca pro Latinis per a(fectationem electa; θέµα vero a voce θέσις descendere. ΄ Id prafationis argumentum, non aliud. Quo enim θέματος vis et &cusus tendat (legio ejusque aedes, j. e. provincia), hoc melius a Du Caugio s. v. edoce- mur, quam ab ipso imperatore. lievera autem &onitantinopolitani imperatores, Byzantini post Ibeodosium, non Latini, Graeca lingua suo jure «Méboantur, talia incogitanter wel per adulationem improbante Laurentio Lydo, Graco scriptore, Justi- niani 1 imp. cozvo, in libro De magisiratibus 111, 48; morem vero antiquiorem iidem non abjecerunt, . eL legionum suarum nomina e provinciis maximo- pere hauserunt, unde milites cogebantur, usum 4gvi sui recte sectantes, non prioris. Quid multa? . 4Amperator orthodoxus carpit lHleraclium, unum an- Mecessorum, optime de regno orientali meritum, sed minus oritbodoxum. De ipso libri argumento, id quod exspeciabamus, nec vola nec vestigium. Se- ' eunda scriptoris socordia in eo versatur, quod parti sum prima (de Oriente s. Asia) titulum peculiarem non imposuit, secundo imposuit, Postremo nec ea quidem satis recta sunt, qu:& de ambitu provincia- rum a Barbaris aceiso perhibentur. Imperatores Byzantini provinciarum fles e nouiua pro tempo- rum ratione mutabant, non tantum bellorum eventi- bus moti. Et magnus iste tractus Ciliciam inter et tarum. 15. Cyprus, 46. Samus. 17. Mare Αρπ. Jamque de his capitibus eorumque argumento, quod multifariam illustratur liuro De administr. imp., cap. 50, ob solam maximopere comparatio- nem, inter primam et secundam partem iunstituen- dam, quzdam exponenda et imonenda esse videntur. Primum thema, Anatolicum. lta dici, imperator ait, respectu Europa Byzauntiique ; respectu Meso- potamiz, Syriz, etc., nuncupari Occidentale mediuin (τὸ Δυτιχὸν μέσον) et Asiam Minorem. Initium liabet (ita Constantinus) ab oppidulo M»pó;, et in longi- tudinem protenditur usque ad montes Isauriz ; in latitudinem a sinistra tangit Bucellariorum thema et Cappadociam, a dextra Isauriam et initium the- matis Cibyrreotarum. Complectitur quinque vete- rum provincias, qux sunt : Phrygia Salutaris, Lycaonia, Isauria, Pamphylia, Pisidia. Deinde bona quaedam intersperguntur de regimine et finibus bujus thematis ante Árcadium, item sub ipso ; hinc post Mauricium, instante «το Saracenorum. Ad- duntur quzdam de Persarum zvo et Macedonum. Secundum thema, Armeniacum. Denominaiio est impropria, nec Heraclio imp. ejusque successoribus velustior. Respondet Cappadoci& veterum, majori sc. minorique. Justiniani Laliusve imperatoris zevo Cappadocia tripartita esse cepit; et superior parva dicebatur, media Charsianum, macitima Armenia- cum (ob Armeni: viciniam). Varia ibi interponun- D tur de antiqua Cappadociw historia. Hinc urbes potiores totius Cappadociz et nobilium quorumdam Coppadocum nomina memorantur. 7 YARIORUM PH.EFATIONES. 18 Tertium thema, Thracesiorum. Antea. dicebatur A autem Seleucie sola ante clisura. erat; Roinanus Asia Minor. Nomen uovitium traxit 3. Tlhiracibus Mysiz Europea, co translatis. Complectitur vete- rum Lydos, Maeoues, Cares, loues. lu. fine traduntur urbium xx) hujus Asie (Thracesii) nomina, non plura, Quartum (hema, Opsicium (Obsequium). Latina τος eos significat, qui imperatori przeunt. ordinis tuendi el honoris causa, sive ut vias ei et domicilia praparent. Unde non στρατηγὸς (praetor) illius pro- vincie summus magistratus dicitur, sed comes so- lummodo. Ea regio Bithynos, Pliryges, Dardanos (Trojanos) complectitur. Urbes enumerantur dece illustriores, non plures. Caterum fines quatuor partium provincie haud indiligenter, ut nec olibi, distinguuntur. De Opsicio v. omnino Du Cangius s. v. Quintum thema, Optimatum. lufimi ordinis thema dicit auctor, prasidemque ejus solum domesticum nuncupari ; quibuscum Du Cangius couferatur 8. v. Complectitur Bithynos, Tarsiatas, Thynos. Urbium quinque celebriores enumerantur. Memoratur quoque Sangarius flavius, cum ponte Justinianeo. Sextum thema, DBucellariorum, s. Bucellarium. Nec hzc provincia a gente quadam nomen liabet, sed a bucellariis, i. e. qui commeatum militibus ve- hebant, coll. etiam Du Cang. s. v. Describrmtur fines provinciz, enumerantur quinque urbes po- tiores. Incolz Galatz, Mariaudyui, Bitliyni. Septimum thema, Paphlagonia. De antiquitate et iafamia veterum Paphlagonum. Sex urbes iuteriores enumerautur οἱ quatuor maritimz, Ociavum thema, Chaldia. Trapezus metropolis. li4eiriora sunt Armeni» wiuoris primordia. Trium aliarum urbium nomina, e. g. Celtzene, cic. Nonum thema, Mesopolamia. Parva regio, nomi- nis recenlioris, potius clisura sine noinine, quam prifectura. Spectat Leonis imp. aevum. Decimum thema,Colonia.Parva regio,cum arce,un- de nomen.Est initium Armeni minoris.Fines descri- buntur.Noto in (ine, verba textus Bekkeriani (Βασίλει- ος -— βασιλεὺς) sic legere editionem Vulcanianaum : 6 ἐμὸς πάππος, χύριος Βασίλειος, ὁ τῶν, x. τ. λ. Unde plane evincitur, bunc librum revera quidem impe- ratoris nostri scriptum esse, sed privatum, non pu- blica auctoritate compositum atque editum ; id quod inp. eam fecil στρατηχγίαν. Enumerantur. nowing ΄ decem urbium, qua tamen Cilicixz potius erant,quaiw Isauri:x. V. quoque Leonis Sap. expositionem bre- viorem, ubi nostra Seleucia adeo Pamphylix ascri- bitur. Adde Hieroclem. Decimum quartum thema, Cibyrreotarum. Nomen provinci: petituin ad ignominiam Cibyrrze, ignobi- lis oppidi, cujus cives plus seinel refractarii fuerant adversus imperatores, Fines permagui, sc. a Tauro Ciliciz: usque ad Miletum pertinentes. Ergo Cilicie partem, Pawphyliam, Lyciam, Cariaim continebat. In medio thematis Rhodus insula, cujus autiquitates tanguntur, aliunde plenius aot:. Pracipua thematis urbes cum singulis regionum (nibus haud indili- genter enumerantur. Decimum quintum thema, iusulu Cyprus. Ea ad verbum, exceptis paucis, ex Hierocle non memo- rato desumpta sunt, incogitanter repetita Hierocle; capitis inscriptione. Adduntur quiedam de historia insul:s. Auctoris nostri evo Saracenis denuo pare. bat : quare igitur scriptor eam provinciis Byzantin:s adnuinerat ? Basilius iinp., nostri C:esaris πάππος, teste Vulcaniaua editione, Cyprum ad thema evexe- rat; id quod in textum, ut idem plane, quod in de- ciino themate legünus, recipere debebat J. Dekkerus, libelli nuperus editor. Decimum sextum thema, Samus insula, De no- mine Sami archzologica.quzedam. Viri quidam ve- terum illustres enumerantur. Theiatis fines (Ephe- $u8 — Adramyttium). γης praefecti sedes ; quod, ut alia, utinam in reliquis quoque thematibus significasset ! Decimum septimum thema, mare /Egawum.Archaeo- logica de v. Αἰγαῖον πέλαγος. Quinque Gracorum dialecti. Fines spatiosi : sunt enim hujus thematis Cyclades, Sporadum majores, Mityleue (Lesbus), Chius, Lemnus, ulteriora usque au sinum Cianum, Constantinopoli proximum. 2 Liber secundus, Occidens s, Europa. Enumcrantur ΧΙΙ provincie s. themata totidem capitibus. 1. Thracia. 2. Macedonia. 9. Strymon. 4. Thessalo- nica. 5. Hellas (Graecia). 6. Peloponnesus. 7. Ce- phalenia. 8. Nicopolis. 9. Dyrrachium. 10. Sicilia. etiam ex affectato velerum auctorum usu sequitur D 11. Longobardia. 12. Cherson. Horum «uoque capi- atque negligentia, qua utitur in urbium enumera- lione, potiores memorans, non omnes ; quod secus in indicibus episcopalibus, item in Hierocle, quan- quam scriptore privato. Undecimum thema, Seleucia, ld quoque Arme- aie minoris pars cst, Sequuntur vulgaria et trita cirea v. Casaris etymologiam. Duodecimum thema, Lycandus. Ea terra, Arme- Di? paré, non multo ante thematis locum ohtipuerat, se. Leonis imp. Sapientis evo. Quadam de historia urbis. Decimum tertium thema, Seleucia. Dicit partem lsauriz, finesque describit, Memorantur. dehine urbes potiores Cilicie, quqd abesse poterat. Regio tum argumentum, ut libri primi, breviter exponam, maximopere ob instituendam (ut dixi) utriusque comparationem. Primum thema, Thracia. Byzantii laus. Thraciae thema constitutum est tempore invasionis Bulgari- c». Ante Romanorum zvum,. quo eraut 55 urbes, duo regna habuit. Bulgari, nunc domini, Thraciam in minora territoria dividebant. Ante Dulgaros Thracia ab ipso Byzantino imperatore regebatur, non a prziore (στρατηγῷ), ut nunc. Bulgari quaudo regnum Byzantinum invaserint, Ex Hierocle quae- dam de Doloncis, qua ibi non inveniuntur. Ar- ehzologica. Sequuntur quinque eparchia Thracicz, ex Hiero:le cum urbibus repetita (is babet VI), et f$ VARIORUM PR/AEFATIONES. 20 satis quidém indiligenter, imo confuse. In Europa A Macedonis (Thessalonicz s. Thessalixs medii xvi) "Ihracise fscit cum Hicrocle ; deinde vero Rhodope preter Maximianopolin et Trajanopolin (qua istuc vere pertinebant) attribuit Paethicopolin, Heracleam Strymonis, Serras, Philippos, diversissimas a Rbo- dope, sc. veteris Macedonis urbes. Id longe rec- tins in Hierocle, quem vide. Il2mimonti eparchiam tertio loco ponit, Hierecles quarto ; ceterum in er- bibus consentit cum Hierocle. Jam sequitur insipi- dum illud Ἐκπαρχία θρἀᾷχῆς.. κλίμα Μεστιχὺν xot Αχόντισμα, Διλιππούπολις,Βερόη,νησος θάσος, νῆσος Εαμοθράχη. Verutti bae insule revera erant Rhodopes pars, vel (secatdum flieroclen) Macedonize prime, ubi idem suo loco habet χλίµα Μεστιχὸν καὶ ᾽Αχόντι- -σμα, quahquam illud χλίµα Μεστικὸν, mediis urbium nominibus interpositum, mibi etiamnunc vel spurium vel corruptutn esse videtur ; Philippi vero et Bercea Thraci:ze (seusü stricto) apud Hierocletn recte occur- funt cum Diocletianopoli, Sebastopoli, Diospoli. llieroclis Mysiam omittit, in Scythla cum eo consen- tiens. Secvnduim thérha, Macedonia. Notaudum ante onmia videtur, hanc inter Thracize Strymonisque theinata poni; et post Strymouem sequi Thessaloni- ἑαιω, f. e. Macedoulaim veteris seusus ; quam dein justo iteruin ordine excipit Grzcia, etc. E sensu igi- tur imperatoris bic Macedonizx titulus Macedonia 8 vetere diver$am signiflcat, sc. eaim Thraci:e par- iem, qua inter llebrum Pontumque Euxinum patet, irón e Sirtmónis occidente; id quod, ut alibi, sc. in Á-ia facit, cláris verbis significare debebat homo purpuratus librariusve ejus, ni socordiz a lectoribus insimulari volebat. Quid ergo horum loco tentat ^ agitque? Promit compeudiün quoddam veteris Ma- cédonig (Thessalonicze medii xvi), e Stephano By- $antino non epitomato (sic statuo) desumptum. Post hzc, nullo transitu ab antecedentibus facto, Hieroclem exscribit de duplici Macedonia veteris &ensus, et quidem zi Diocletiani rell., stolide in- itudens Maroneain, Topirum, Nicopolin, Itliapolin (Neapolin ?), Cereopyrgum (f), Diocletianopolin, Se- bastopolin, qu: sunt partim Rhodopes, partin Thracia sensu stric(ó, ubi eas recte habet Hierocles, esse voluit. Tertiwm. | thema, Strymon. Breve capitulum οἱ Ρειο futile. Macedonis junctum esse Strymonis tema; nullibi thematis nomine occurrere, sed clisurw. Scythas (Slavos) incolas habere, ab Justi- nisno Rhinotmeto in angustiis Strymoniis sedes suas adeptos. Dicere debebat, prisco (Macedonum Romanorumque) tempore Macedonis partem fuisse saum Strymonis thema (f. cuvezézaxvo pro συντέ- ταχται)» peculiare autem pfovincie nomen isto avo non habuisse, neque etiam ultimis ante Sla- vorum DBulgarorumque adventum seculis, sed di- etam solummodo. elisurarchiam, i. e. ejus generis regionem, cujus inomentum in sola constat angu- stiarutn suarum custodia ; id quod secus erat de- cimo sxculo, ubi ποπ semel tautum occurrit στρατηγὸς Στρυµόνος. lu istas autem angustias Slavoram rebelliuto. Strymoniorim | partim. jussu hnperatoris :nodó memorati a littore sinus Stry- monii, uli commercia impedierant, in loca magis edltd et renota, angustias potissimum Strymonias, remotos fuisse. Átque id ultimum, non aliud, novi nomen meretur, quod unice, ni fallor, nostro ca- pitulo- debemus. Singulas autem hujas thematis urbes vetustiores, ut etiam Thessalonic» Thessa- li:eque, supra prz:occupavit loco inepto. Quartum | thema, Thessalonica. Initium capituli curtatum esse apparet, Quis enim narrationem integrath οἱ singularém ita occipiet : Tb δὲ νῦν, x. τ.λ. ? Caeterum agnoscit, sui temporis Thessaloni- cam totius alicujus provincie nomen fuisse. De- hinc addere debebat, ipsam quoque, ut. Strynio- nium thema, veteris Macedoniz partem fuisse, pro insatio. iso µέρος ευγχάνει. Sequuntur. archieolo- gica quxdain, aliunde plenius ieliusque nota. Quittum. thema, Hellas (Gracia). Initio capitis trivialia habet de nomine Grzcize. Enimvero liujus borealia (Thessaliam) ex Hierocle, ui vidimus, jam przoceupavit, quanquam is Thessaliam neque Ma- cedonixs (veteris sensus) Jungii ueque Gracie addit, potius ab utraque eam ut singularem terratu distinguit. Fines autem Grzecize in Therinopylarum . angustiis, per Leonidam claris, ponit, et Pelopou- quem vide. Omittit quoque Larissam (Macedoni- D nesum a Grzcía separat; contra veteres, atque cam sc.). In Macedónia secunda consentit cum Ilie- rocle. Jam quid sequiturf Miraberis, imo stüpebis. Thessalia (veteris sensus) sequitur, cum iisdem plane urbibus insulisque, quas Hierocles liabet post Macedoniam utramque. Oblitus igitur, post thema &uum secuhdum (Macedoniam) venire Strymonis them, deln Thessalonica, somüolentus pergit in exscribendo flierocle, qui suo justoque ordine post Macedonías liabet Thessaliam, Grzeciain cum Pelopou heso et insülis quibusdam; Cretam, etc. Krgo noster scriptor post Thessali» urbes hzcin flue apponit : Ἔως ὧδε τὸ θἐµα Μακεδονίας. Ubi forsan ei siu- gularis quidam medii vi usus loquendi obversaba- luz, qui Thessaliam (veteris sensus) partem teteris etiam Ileroclem, qui utramque juugit. ]pse tamen imprudenter caput suum ita. claudit : Καὶ τοσαῦτα μὲν ἡ Ἑλλὰς χατὰ τὸν Ἱερυχλέα. lncogitanter etiam Graci» urbes txxix tribuit, quod non ipsius recie convenit (ab ea Peloponnesum separat), sed Ilieroclez, ubi revera iste Lxxix urbium insula- rumque numerus recte legitur; quarum prinias vit e£ llierocle repetit, addito per pigritiam post Ὀλμϕισόαν dioc solo, xat τὰς λοιπάς. Mirum pos- tremo, quod non Eubcam quoque obliviscitur, nec Cycladas /Eginamque. Sextum (thema, Peloponnesus. Eam in anteceden- tibus cum Gracia junxerat; jam vero (suo :evo obsequens) separat, ut singularem provinciam trace 2ἱ VARIORUM PILEFATIONES. 2? tans eique xL urbes tribuit, quarum aliquot. (non A Quanquam nec hoc probabitur. Pergit deinde : plures) enumerat, Patras alteram peninsula metro- poliu dicens, quod zvo magis melio convenit, coll. : Mierocle, qui Corinthum totius Grzciz metropolin dicit, Spartam Laconice, Elidem /Etolim (iuo Arcadie, seasu lato). Hinc loquitur de nominibus hujus terre, de ejus facie, de vi1 insulis Pelopon- nesiacis, quas inter Hierocleas invemire licebit. Historie Peloponnesiaez capita potiora, aliunde salis nota, sequuntur. Unum, quod. memoratu di- gnum e medio svo repetit, est Slavorum reguum Peloponnesiacum, iuitium capiens imperante Con- stantino Copronymo ; ubi ἐσθλαδώθη idein est, quod in servitutem. redacta, nou slavini&ata, quod poste- rius aliunde notum est. l'ustremo in. versiculo illo salyrico vocem γαρασδοειδῆς Kopitarius (Hesgchius glossograp&us, etc. Vindob. 1810, p. 65) e Rufsica lingua derivat, ut sit idem quod Gallicum Au«bile, droit. Anne vafer? Mihi sc. poeta ille de facie no- bilis cujusdam, vafritiem servilem (ἐσθλαδωμένην) prz? se ferente, loqui videtur. De Slavica Pelopon- neso multo uberiora Noster tradit iu libro De adm. &mp., cap. 50. Septimum thema, Cephallenia. Graecum titulum spurium esse voluit editor, ob initium puto narra- tionis, ubi Ceplallenia siugulare tliema esse nega- tur. Verum res longe se aliter habet, coll. auctore eostro iu Cerimoniis aul. Byz. 1, 52, ubi plus se- mel occurrit praetor Cephalleniz (5 στρατηχὺ; Ks- Φαλληνίας). Adde eumdem De adum. imp., cap. 50 : Ἱστέον, óvt ἡ Κεφαλονίας (slc) στρατηγὶς, ἤγουν τὰ νησία, τοῦρμα ἣν τὸ παλαιὸν τῆς στρατηγίδος Λογου- 6αρδίας (sic). Ἐπὶ δὲ Λέοντος τοῦ φιλοχρίστου ῥεσπότου Ὑέγονε στρατηγίς. Ubi alterum nomen deiinutivum (sc. τὰ νησία), vide ne opponatur themati erientali xvii. (Samo, cum aliis insulis us- que 3d Cpolin), quod apud Hieroclem est ἐπαρχία τῶν νήσων. Postremo {ὁμοίως δὲ xa...) negligenter addit Zacynthum, Leucadein, ltliacam, alias mino- res insulas, Corcyram, incertum quo sensu. Post £lidem sc. insulas Cephballeniain, Panormum, Za- cyntibum, Cythera, Strophadiam, Gracie adnumerat llierocles (non Corcyram) ; hinc sua noster habet, male ea digereus. Quid multa ? Capituli nostri fa- πόλεις δώδεχα, Νικόπολις µητρόπολις. Ultima ex llierecle. Quare vero, mori suo ἀνεΓδαυς, solam, Nicopolin memorat, reliquas χι omittit? Trita de- hinc narrat de nomine civitatis Nicopolitane, οἱ Hesychii locum repetit de indictionibus. Jam wiri- fice pergit : Μητρόπολις 05 τοῦ θέματος πόλις Δω- δώνη. Aliam ergo metropolin, Dodonam, vetus Epi- rus habuit? Dodonam adhuc eiiam Mierocles quidem agnoscit, ponitque post ipsam Nicopolin. Verum de melropolitana, non solum de fatidica Dedonz dignitate nil aliunde compertum habemus. iterum pergit insipide : Ἐχεῖσε γὰρ ἣν ἡ πηγὴν Κασταλίας ὄνομα ἔχουσα, x. τ.λ. (hinc stoliuum ülud τῆς Φωχιχῆς somnium). Nexum horum (γάρ) cum antecedentibus nemo sanus extricabit. Acheloi deinde fontes ibidem (in Epiro) ponit ; quauquam Aclrelous a Pindo Thessalico descendit. Dodona ta- mcn Epiri erat, non. Castalia fons cum Acheloo. Ergo mediam ut alibi geographiam cum vetere cou- fundens, Epiro quedam assignat, qux erant Nico- politaui Byzantinerum thematis, i. e. Acarnaniz, AEioliz:: (Acelelous), Phocensium (Castalia). Et hoc ultimum (de Phocensibus) unum est vere novum, quod discimus ex ista parte inscriptionis insana τῆς Φωτικῆς. Jam enim reapse fines habere videinur Nicopolitani Byzantinorum themats, sc. Acarna- niam, /£toliam, Phocida cum Delphis, quaàe omuia medio avo dicebantur Vlachia minor, apud cultio- res Αγία, eic. Nonum thema, Dyrrachium. Absque procmio sic fere cum Hierocle incipit 2uctor : Δυῤῥάχιον, f, ποτε Ἐπίδαμνος, ὑπὸ χκονσιλιαρίου, πόλεις 1x. Quie me- lius apud Ilieroclem sic : Ἐπαρχία νέας Ἠπείρου, ὑπὸ χονσιλιάριον, πόλεις Ix. : Δυῤῥ., fj ποτε, x. 5. 2. In ultimis quoque Noster variat, ante Lychuidum habens suspectum illud par vecum Afctguv xal E£xcómntty ; quod est. inverso ordine apud lliero- clem. Tui nullo statim sensu legitur : Ἐκαρχία Δαχίας µεσογαίου... ᾿Ῥεμεσιάνα, ut in. [lierocle ; nisi quod in medio juxta vocem Naicóg additur : ἡ πατρὶς τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου. Jam alia se- quuutur ex eodem Hierocle, sc. Epirus vetus, Dar- dania, Pannonia, additis urbium solis numeris, non cies ha:c fere esae debebat : prisco tempore Cephal- D earum nominibus. En scriptoris oscitantiam! Ve- leuia cum aliis iusulis Peloponnesi partem effe- cisse (συµπεριείληπτο, pro συµπεριείληπται, coll. theiu. Strymonio), post Calabrie ; ultimo (Leonis Sap. ) avo ad thematis singularis henorem evectam fuisse, ejusque partes prxter Ceplialleniam has esse insulas : Zacynibum, etc, Respondebat igitur se- prinsulari h. t. Veneto-Gracorum reipublice, tueute 8. iinperitante Britannia. Üciavum thema, | Nicopolés. luscriptio Grseca (ἐπαρχία τῆς παλαιᾶς ᾿Ἠπείρου) Mieroclis est, ad- dito τῆς Φωκιχῆς, ὑφ' ἡγεμόνα — quod. insanuin 6.56 unicuique videbitur. Qui. enim Phoceuses. et vetus Epirus? Urbem quidein. ista Epirus babuit, ἑωτιχήν, satis claram ; uude ego Φωτικῆς extudi. lerem Epirum jam in themate octavo habuerat, Ni— copolitano. Neque vero hoc satis esse putat. Etenim post Panneniam suam sic pergit : Καὶ ὧδε μὲν ἑπαρ- χίας (Il. &rapytía) τῆς νέας Ἠπείρου, τοῦτ' ἔστι τοῦ Δυῤῥαχίου, τοῦ πάλαί χαλουµένου Ἐπιδάμνου. Ubi vides, Dyrrachio uti pro Epiro nora, cujus quidem metropolis eraty nec tamen idem cum Epiro nova ; id quod soli Byzantino usui convenit, qui Epirum novam dicere amabat Dyrrachium, coll. ipsa the- matis nostri inscriptione : "Ervator θέµα Δυῤ- ῥάχιον. Quazrere deinde licet, quare, cum h. |. Daciam imediterraneam cum urbibus suis ex llic- rocle intrudat, satis habeat, Dardani et Pannoniae $olum regimen cuum urbium numero memorare, 4) VARIORÜM ΡΑΛΒΑΤΙΟΝΕς. 2{ sion etiam nomina urbium ? Respondere in prompti À yes liabuisse, eosque finitimorum quoque doninos esi. Extravagatus erat, cum ex Hierocle Daciam maediterraneam cum urbibus repeteret, quod reapse melius conveniebat initio opusculi, quam fini ; et Dardaniom fere cum themate suo Strymonio jun- gere poterat, ut. partem borealem. Jam vero, ad s$ánam mentem reversus, reliqua themata aggredi- tur, Siciliam, Longohardiam, Chersone'n ; de qui- bus vero nil apud Hieroclem. In altera capituli parte varia inculcat de antiquitatibus Dyrrachinis ; de Constantino M., imperium Romanorum iuter fi- Πο» partiente ; postremo de Dalmatia, ltaliz ascri- benda, patria Diocletiani, impia memoriz impera- foris, ibique aqua jucundissima. Decimum thema, Sicilia. In hoc. themate, ut in reliquis duobus, immunis est Noster Hieroclez au- ctoritatis; quem scriptorem de his nil tradidisse é£istimo, aut periisse, qui tradidit. Ergo Siciliam ante papz Roraani imperium non Dyzantinis paruiase ait, sed Romanis; postmodum Byzantinis, quibus omne istud mare pareat usque àd columnas Herculeas, De nominibus Siciliz e Stephano (imo Hellanico Timzoque). Insule nostrae aliarumque magnitudo. Saraceni, ultimo zvo Sici- Wie domini facti, Calabriam solam Christianis re- linquunt, cujus στραξηγὸν Noster memorat, cum urbibus quibusdam, quarum nomina ibidem legi- - £nus (Rliegium, S. Cyriaca, S. Severina, Croton). Quare vero Siciliam thema sui avi Byzantinum nuncupat, et στρατηγὸν memorat numerumque ur- bium 92? Postremo trita de Hierone et Dionysio tyrannis, item de Archimede Marcelloque. Undecimum thema, Longobardia. Inferioris ltalize Longobardiam, i. e. Calabriam, siguilicari, praeter alia ex antecedenti capite cognoscitur, ubi velus Calabria nomen de eodem fere tractu occurrit. Jam de nomine hujus Longobardie etymologica quadam. llinc alia insipida de Buthrenoto (sic), Neapoli, Besbio (sic) monte ibique Burcano (sic) Gra:corum coloniis. Equidem significasse Beneven- tum puto, non Butlirenotum (Butrintum), quod est É£piri, vel potius Hydruntum (Otrantum). Et Βέσ- 6ιον ὄρος est Vesuvius mons cum cratere suo (vul- cano); Graecorum vero colonie sunt: Cuma et Parthenope (Neapolis), etc., non mons ille ignivo- D fus. — Imperante Justiniano, imo (sic ipse se emendat) Zenone, Gothi Neapolin aliasque urbes capiunt. Narses, Francorum victor, Longobardiain illam Gracis subjicit. imperantibus Theophilo, Mi- elaelis filio, et Basilio Saraceni Afri partes lllyrici incassum adorti, Calabriam capiunt, e qua tamen Graci, socio L.idovico, Kranco-Gallie rege, usi, eos ejiciunt. Calabria exinde Byzantinorum thema. Duodecimum thema, Cherson. Hujus quoque capitis initium male se liabet, scriptoris culpa. Dicere debe- bat, antiquiore tempore eam terram, qu: sxculo Christi decimo Cherson dicebatur, non Byzantini imperii partem fuisse, sed Bospori noinine suos re- exstitisse. Terram Bosporanam insequenti tempore Chersonem dictam 4 metropoli ejusdem nonrnis, Jam sequentibus, qux&& agunt deantiqua Bospori historia, negligenter hzc preludunt : Ἔχει δὲ ἡ ἱστορία οὕτως. Statimque ea leguntur, qus nota sunt e Stepliano epitohato; quo pleniore usum fuisse, e reliquis patet, ubi testimonia affert Phle- gontis, Strabonis, Phavorini, quz antiquiora Bos- pori spectant. Gr:»cum quoque epigramma de Chry- sopoli e Stephano pleniore haustum puto. Ultima capituli nianca esse constat, qua sic e nostro Ste- pliano resarciri poterunt : .. πολιορχοῦντος, xal διο- ρύξαντος εἴσοδον xpur thv, ὅθεν ἀφανῶς ol ὀρύττοντες ἔμελλον τοῦ ὀρύγματος ἀναδῦναι, xal (dele hanc Stephani particulam) Ἑκάτη φωσφόρος οὖσα δᾷδας ἑποίησε νύχτωρ τοῖς πολίταις φανῆναι, xal «kv πο- λιορχίαν φυγόντες Φωσφόριον τὸν τόπον ὠνόμασαν. Et hzc quidem de utroque opusculi Constantinei libro sufficiant, premissa scilicet, utilis solido utamur judicii fundamento, quod jam de totius scripti consilio pretioque ferendum esse vide- tur. Constantinus Porplyrogenitus duo scripta geo- graphica exaravit, unum De administrando imperio. filio suo Romano iuscriptum ; alterum De thematt- bus (provinciis) imperii Byzantini. Jam «e priore inter doctos satis constat, quanti revera zstiman- dum sit, magni scilicet. Habet quidem wuegligentise C varia vestigia, justumque in eo ordinem ac decur- sum narrandi frustra quzres. 1mo sunt subitanez notationes de populis quibusdam vicinis, sc. orien- talibus, borealibus, occidentalibus, quarum, ex po- tissimum qox septentrionem illustrant, non uno tantum titulo valde laudandz sunt. Etenim boua medix geographis pars, quatenus boream spectat, soli fere libro Constantineo innititur ; qui num inte- ger ad nos pervenerit, necne, id vero difficile dictu esse existimo. Habet etiam male digesta satis multa, scilicet varii generis sive notamina sive addita- menta, antecedenti narrationi voce ἱστέον, x. *. λ. agglutinari solita, more scholiastarum, cujus rei nauseam: alius scriptor vitasset : aut alienus ea, perse non contemnenda, intrusit. Caeterum sui ovi geographiam, et quidem extraneam, illustrare vo- Juit, minus eti remotioris ; de quo quz forte ad- duntur, minoris ea momenti esse videntur. Namque totus liber seculi decifhi statum spectat, non rc- motiorem antiquitatem, de qua omnino penitioris eruditionis specimina vix edere poterat imperator, collato thematum libello. Ceeterum speciem com- meutariorum, publica auctoritate munitorum, ma- nifesto prz? se fert noster Constantini liber : est eulin Romano filio dedicatus, coll. inscriptione : Κωνσταντίνου, τοῦ tv Χριστῷ βασιλεῖ αἰωνίῳ βασι- έως Ῥωμαίων, πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ῥωμανὸν, τὸν θεοστεφῆ xai πορφυρογέννητον βασιλέα. Postremo Graecum ejus titulum, unde argumentum cognosci possit, nondum equidem inveni ; Latina vero inter $5 VARIORUM PH.EFATIONES. 96 pretum iuscriptio, sc. De administrando imperio, A tur, quanquam non alienum erat a rc, veterem vneque argumento ipsius narrationis respondel, ne- qne adeo prafationi : Ἰδοὺ ἑχτίθημί σοι διδασχα- λίαν, ὥστε τῇ £x ταύτης πείρα καὶ γνώσει συνε- τισθέντα περὶ τὰς βελτίστας βουλὰς xai τὸ χοινῇ συμφέρον ph διαµαρτάνειν. Ἡρῶτα μὲν , ποῖον ἔθνος χατὰ τί μὲν ὠφελῆσαι δύναται Ρωμαίους, χατὰ τί δὲ βλάψαι, [καὶ ποῖον] χαὶ πῶς ἕχαστον τού- των, χαὶ παρὰ ποίου δύναται ἔθνους xal πολεμεῖ- σθαι xal ὑποτάσσεσθαι' ἔπειτα περὶ τῆς ἀπλήστου xaX ἀχορέστου αὐτῶν γνώμης, χαὶ ὧν παραλόγως | ἐξαιτοῦνται λαμθάνειν ' εἴβ᾽ οὕτως xal περὶ διαφο- ρᾶς ἑτέρων ἐθνῶν, γενεαλογίας τε ἐθνῶν καὶ βίου δ.αγωγῆς, xal θέσεως καὶ χράσεως τῆς χατοιχου- µένης παρ αὐτῶν γῆς xai περιηγἠήσεως αὑτῆς, xav σταδιασμοῦ πρὸς τούτοις, xal περὶ τῶν Ey τινι χαι- ρῷ μεταξὺ Ῥωμαίων xai διαφόρων ἐθνῶν συµθεθη- χότων, xal μετά ταῦτα ὅσα ἐν τῇ καθ) ἡμᾶς πολι- τεί1, ἀλλὰ xal ἓν πάσῃ τῇ Ῥωμαίων ἀρχῇ χατά εινας χρόνους ἑχαινοτομήθη. Agit, ut dixi, de ex- (ranea sui zvi geographia, interspersis hic ibi no- tulis atque adinonitionibus de via ac ratione, quam belli pacisque commercia cum potioribus vicinorum geutibus instituenda sequi omnino debeant. Cautius in his versatum video Jo. Bapt. Egnatium De prin- cipibus Homanis libro i1 (Hancke, De Byz. rerum acriptoribus Grecis p. 417) : Hic (Constantinus)... librum Romano [ilio reliquit, in quo summam totius imperii, sociorum omnium fadera, hostium vires, rationes, consilia explicuit... Ergo Egnatius, libri nis, possessor, non alium operis titulum norat, quam solam epistole inscriptionem. Longe aliam faciem aliudque consilium | a'ierius libri esse, qui inscribitur De yrovinciis, id nunc ma- xime exponendum esse videtur. Jani iunc. libellum Byzantinz historie editores ita fere tractant, ut eum primo loco ponant, secundo librum, quem di- cunt De administrando. imperio. Quid vero, si in- verso ordine uterentur? Noune lectorum unusquis- que, lustrato ante alterum libro posteriore, qui agit de Byzantinorum geographia medii xvi externa, thematum librum conspicatus, geograpliam Byzan- tinorum cjusdein aevi internam exspectaret ? ld quod ip»: quoque capitum inscriptiones imlubie suadent. Quid vero pras:at tliematum libellus? Non geogra- phiam ipsius regni recentiorem, sed vetustiorem, i. e. Justinianeaui, servata tantummo:lo novitia pro- vinciarum nomenclatura et divisione ; quod quam molestum legentibus esse debeat, id equidem in an- tecedentibus satis superque monstratum et evictum esse existimo. Ergo libelli consilium minime in obscuro versa- tur, collato Hierocle, qui ad verbum. exscribitur, iem Stephano Byzantino, ex quo ferie solo anti- quiora petita esse videntur. De usu quoque com- mentationis quotidiano s. vulgari vix dubitari potest. Etenim spectat studiosam antiquitatis juventutem, cni Hicrocles commendatur cum similibus scripto- ribus. G.ographia medii avi summis labris tangi- D τηγὸς τῆς Χαλδίας. Statimque sic pergitur : statum provinciarum, presertim nomina antiquiorz, cum usu zvi novitii comparare, atque ita vitam quamdam inspirare imagunculis geographicis, qua- rum fines tantum lineasque externas conspicimus, interiora desideramus. ld quod maxime cadit in librum secundum, incredibili socordia scriptum ; aut meliora ejus fatorum iniquitas abstraxit, ex- ceptis, ut dixi, ultimis capitibus, ubi scriptor im- munis erat a recoctione llieroclea. His expositis, verum Constantinei libelli pretium facile ponderari posse videtur. lllud veto, quod miraberis, vix ad uMimam, si quid video, notam detrudi poterit. Primo enim istz:e. capitum inscri- ptiones unieum nobis, quod exstat, geographias D Byzantiuz exemplar et formulam ob oculos po- nunt, exiguam licet, me Hercule, neque tamen prorsus contemnendam ; deinde liber ipse, maxi- miopere pars posterior, s. Europa, H'eroclei codi- cis manuscripti vice fungitur ; postremo Constanti- nus Stephano pleniore usus est, qua dere ante alios adeundus Westermannus in pra'fatione optim:ze frugis plena, quam editioni sux Stephanians praemisit. Aique de his quidem hactenus. Namque editio- nem librorum Constantini geographicorum minime equidem paro, sat habens, monuisse quadam, minus vel cognita vel pervestigata, unde commo- dus ad retiqua hujus epistol: transitus institui posse videtur, qua periculum geographie Byzan- ες, tandem aliquando condendz, suscipere velle profitetur. In Occidentis et Orientis distinctione Coustan- tinum sequor, qui sua Europe. themata. Oceidenti tribuit, Asie themata Orienti. Prona, inquies, ea omnia sunt et aperta : axmque Europa. est. Occi- dentis, As:a Orientis. Verum inspiciamus alium ejusdem scriptoris librum, sc. De cerimoniis n, 52. lbi enumerantur summa. imperii Byzantini digni- tates, numero 60, regnaute ipsius patre, Leone Sapiente, valentes. Classes earum sex erant : prima strategorum, qu: duas habebat partes, Orientis (τῶν 'Avaxolixüv) et Occidentis (τῆς Δύσεως). dn illa (Orientis, inquam,) post alios venit ó στρατηγὸς τῆς θράχης’ ὁ στρατηγὸς τῆς Maxtbovlagz ὁ στρα- Urat οὖν αἱ στρατηγίαι [ἐν] τοῖς ᾿Ανατολιχοῖς θέμασιν ἀριθμοῦνται. Λἱ δὲ τῆς Δύσεώς εἰσιν αὗται ' ὁ στρα- τηγὸς Πελοποννβσου ' ó στρατηγὸς Νιχοπόλεως; ὁ στρατηγὸς Κιθυῤῥαιωτῶν ΄ ὁ στρατηγὸς Ἑλλάδος... ὁ στρατηγὸς τῆς Σάμου ' ὁ στρατηγὸς τοῦ Αἰγαίου πελάγους * ὁ στρατηγὸς Δαλματίας, x. τ. λ. En vero, quam tenax fuerit seculum. decimum, imo ante- iiora, forme pristine, qua erat seculi quarti. Namque 4ο Constantino plane sic refert. Zosimus 11, 53 (p. 98 ed. Bonn.) : Κωνσταντῖνος δὲ, tà χαλῶς καθεστῶτα χινῶν, μίαν οὖσαν ἐς τέσσαρας διεῖλεν ἀρχάς. ὰ πάρχῳ yàp EX την Αἴγυπτον ἅπασαν πρὺς τῇ Ἱϊευταπόλει Λιθύης καὶ τὴν ἐφαν ἄχρ: Μεσοπο- ταμίας καὶ προσέτι γε Κίλιχας καὶ Μαππάδοχας - 91 VARIORUM PRAE£FATIONES. 98 καὶ ᾽Αρμενίους xal τὴν παράλιον ἅπασαν ἀπὸ Παμ- Α — Nomina. urbium. Stephanus Byz. : φυλίας ἄχρι Τραπεξοῦντης xal τῶν παρὰ τὸν Φᾶσιν φρουρίων παρέδωχε, τῷ αὐτῷ xal θράχην ἐπιτρέ- φας Μυσίαν τε μέχρις Αἴμου καὶ Ῥοδόπης xa µέ- χρι Δοθήρου πόλεως ὁριζομένην, καὶ Κύπρον μέντοι καὶ τὰς Κυχλάδας νήσους, δίχα Λήμνου καὶ Ἴμθρου καὶ Σαμοθρῴχης ' ἑτέρῳ δὲ Μακεδόνας xal θεσσαλοὺς xai Κρῆτας xai τὴν Ἑλλάδα xol τὰς περὶ αὐτὴν νήσους καὶ ἀμφοτέρας ᾿Ηπείρους καὶ πρὸς ταύταις Ἱλλυριοὺς xat Δάχας καὶ Τριδαλλοὺς καὶ τοὺς ἄχρι τῆς Βαλερίας Παίονας, xai ἐπὶ τούτοις τὴν ἄνω Mvcíav. Postremo necid uegligendum esse videtur, q:od uterque scriptor (Zosimus et Constantinus) terram Lazicam et Thracicam jungit. Primum thema, TAracia, Secundum thema, Mace- donia. Uno capite duas imperii provincias jungo, cu- jus rei causa. deinceps patebit, Earum situm ipse nobis scriptor aperit, Thraciam primo loco collo- cans, secundo Macedoniam, tertio Strymonein, quarto Thessalonicam, quinto Grsciam, etc. Igitur e nostri Constantini mente Thracia ejus et Mace- donia inter Pontum Euxinum et Hebrum quzrendx sunt; Strymon (terra Strymonia) inter Hebrum οἱ Strymonem. flumina; Thessalonica (Macedonia veteris sensus) inter Strtymonem et Peneum flumina, etc. ; id quod ab aliis quoque scriptoribus cozvisg plenissime conürmari statim. demonstrabimus. Jam primo urbium quarumdam hujus Macedoniae momina citabimus, quo non firmius nostr» senten- C ti» fundamentum jacere possumus. Deiu terrz ipsius denominationem per lougum s:sculorum ordinem persequemur. Postremo videbimus, quo- modo factum sit, ut ista Thracie pars diceretur Macedonia. (a) In hoc Theophanis loco Strymon idem est quod terra Strymonia, ex occidente Hebri Philippopoli con- tigua. Verum quid duplex illud Philippopolis et Phi- lippi siguificant ? Unam urbem, non duas, sc. Philip- popolin. Namque metum illum Bulgaricum Philip- pos quoque, a Philippopoli valde remotos, tetigisse, Adrianopolin vicinam non tetigisse, quis sibi per- suadebit? Sola, inquam, Philippopolis, Ebro supe- riori apposita, significatur, collato totius loci con- texit, Ea. autem primitus Philippi dicebatur, coll. Malcho in Exc. cap. 2, p. 254 ed. Bonn. (ad annum 415): Ὁ δὲ θευδέριχος .. τὸ μὲν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐς Φιλίππους ἐχκπέμπει, τῷ δὲ προσεκάθητο τὴν ᾿Αρχαδιούπολιν μηχανῇ πάσῃ πολιορχῶν. Οἱ 6k ἐχπεμρθέντες ἐπὶ Φιλίππους . . Adde Cedrenum vol. Il, p. 184 ed. Bonn. : .. Εἰς Φιλίππους αὐτοὺς (is δὲ αὕτη τῶν Μακεδονικῶν πόλεων) ustotxiss:, εἴτα πάλιν ἐχεῖθεν εἰς ᾿Αδριανούπολιν. Ludit uuga- turque Theophanes, ut alii popularium, in usu uo- minum, utens duobus pro uno; cujus rei testimonia hec proferre juvabit. Cedrenus ed. Bonn. vol. 1, p.922: Της àv Ἀ:ηδίας xai τῆς "Aonpaxavia; ; quod posterius τῆς abest a C. Hein. p. 570 : Της Μηδίας Ίτοι τοῦ Βαασπραχάν. ldem p. 602:.. συναθροίσας ὑφ᾽ ἓν, Φράγγους φτμὶ xat Βαράγ- Ὑους. ldem p. 6060: . . xaV τοὺς διξσπαρµένους Ev τε αλδίᾳ xa Ἰθδηρίᾳ Φράγγους χαὶ Παράγχους. ldem p. 545 : Καὶ ΤἘριθαλλοὺς xal Σέρδους, Ubi deinceps recurrit. simplex Τριθαλλοὺς, et simplex Eíp6o.. Seylitzes p. 666 eJ. Boun. : Παρὰ τῶν Da- e Βισάνθη, πόλις Μακεδονίας χατὰ θράχην Ἑλληνὶς, ἄποιχος Σαμίων. Cedrenus vol. I], p. 604, ed. Bonn. :... ol Πατζινάχαι.. πᾶσαν . . την ὁρμὴῆν ἑτράποντο χατὰ Μακεδονίας . . χατέτρεχον τὰ ἐν Μαχεδονίᾳ χωρία. . Ὅπερ µαθόντες ὁ Βρυέννιος καὶ ὁ Μιχαήλ... ἔρχονται εἰς Χαριούπο.ιν .. ὑποστρέφαντες ἔγγιστα Χαριουπό.Ίεως, x. τ. λ. Luitpraudi Legatio ad Nice phorum Phocam (Muratori Script. rerum tali. vol. II, p. 485; [Patrol. Lat. tom. CXXXVI, col. 927 C]): Haud longe Constantinopoli in Mace- donia, Menologium Basilianum ad diem 1 Sept. (Vol. 1, p. 6) : Απὸ Αδριανουπόλεως τῆς Μανεδο- νίας. liem Menologium ad $1 Oct. (ibi.l. p. 158): Tic Ὀδυσσουκόλεως . . χώρας Μαχεδονίας. ken Menol. ad 24 Apr. (vol. ΠΕ, p. 68) : Πόλεως Aopo- ctóAov τῆς Καππαδοχίας. Ubi Latinus interpres recte sic, in Macedonia. ldem Menologium ad 28 Apr. (p. 75) : Δοροστό.ου τῆς Μακεδονίας. Ibidem tamen, ad 28 Jul. (vol. Ill, p. 172), purius dicitur Dorostolum Μυσίας τῆς θράχης. Stephanus Byz. : Φιλιππόπο.ις, πόλις Μακεδονίας, Φιλίππου τοῦ ᾽Αμύντου κτίσμα ἐν τῷ Ἔδρῳ. Cinnamus v, 2 (p. 903 ed. Bonn.): Βασιλεὺς δὲ (Manuel Comn.) ἐπὶ τὴν Μακεδονιχὴν ἐχώρει πόλιν Φιλίππου, τὰ πρὸς τῇ Σερδιχῇ καταστησόµενος πράγματα. ldem v, 5: Ἐπὶ τὴν Φι]ίππου. Ubi ut antea. duce contextu Philippopolis siguiflcatur. Theophanes p. 772 ed. Bonu. (ad a. 812): Οἱ δὲ Βούλγαροι . . πλέον χατίσχυσαν θράχης xal Μακεδονίας. Τότε χαὶ Ἁγ- χίαλον xai Βερόην ἀφέντες Χριστ.ανοὶ ἔφυγον . . Νἰχτιάν τε χαὶ τὺ τοῦ Προθάτου κάστρον. . ὡσαύ- τως xai τὴν Φιλιππούπολιν xaX Φιλίππους xat τὸν Στρυμόνα οἰχοῦντες μέτοιχοι . . ἐπανηλθον (a). Cedrenus vol. Il, ed. Bonn. p. 185: Καὶ εἲς «c.a ἀγγων. [επι p. 6414 :.. στῖφος στρατιωτ'κόν. αράγγους αὐτοὺς ἡ κοινὴ ὀνομάζει διάλεχτος. 1M. p. 668 : Πρὸς δὲ xai Φράγγων xoi Βαράγγων. ld. p. 1317: Μετὰ Βαράγίων χαὶ Φράγγων. MJ. p. 728 : Φράγγοις τε καὶ Μαχεδόσι (omissa voce Βαράγ- otc). Ζοιιαζαδ xvit, 21 (coll. 25 de Baasyracanin) : ιθαλλούς τε xaX Σέρδους. Cinuamus n, 12 (p. 61 ed. Bonn.): Κελτοὶ γὰρ xal Γερμανοὶ xoi τὸ Τα” λατιχὸν ἔθνος . . Βρίττιοί τε καὶ Πρετανο", x. *. λ. 'Tzetza chil. κι, 566, 979 (ed. Kiessl. p. 458) : Ἵστρου παρ ὄχθας καὶ Δανουβείου ῥέους, ldem chil. viu, 912, 600 (p. 308): Ἐκ τοῦ Ζεφύρου xal δυσμὼν. Ilem ibid. v, 650 : Τὸ πρὸς τὴν μεσημθρίαν δὲ καὶ έρη τὰ πρὸς νότον. G. Paclymeres iu Mich. Pa- ['eologo1, 25: Τὸ KeActxby καὶ πελεκυφόρον. liem vero ibidem c. 8: Τὸ Κελτιχὸν πελεκυφόρον. ldem in Andronico Pala'ologo 111, 25 ; τῶν Tpi6232AQV .. 5( χράλῃ Σερβίας, Nicephorus Gregoras it, 4,5 : Κελτοί τε ἤδη xai Γαλάται ἐχλήθησαν. iv, 7, 2 : Γαλάτας xai Κελτούς. vit, 5, 5: ᾽Αφριχὴν χαὶ Λιθύην... Γαλατίαν . .καὶ Κελτιχὴν. xiv, 8,5 : Tov. Κελτι- κῶν τε καὶ Γαλατιχκῶν βαράθρων, xiv, 7, 2 : Μασ- σαλιανῶν καὶ Βογομίλων. vin, 14, 5 : Πρὸς µεσημ- 6ρίαν xaX νότον ἄνεμον. Nicephorus Callisti it list. eccles. xu, 90 (ed. Frontonis. Ducaei) : Γαλα- τῶν Κελτῶν τε. Ducas cap. 8 : Τριθάλλούς τε καὶ Σέρδους. Laonicus Chalcondylas libro 1, p. 29 ed. Boun.: Σέρδους δὲ ἐκείνους καὶ Τρ.θχλούς. Geor- gius Phrautza an, 7 (p. 216. ed. Bonn.) : Κελτοὺς καὶ Κελτογαλάτας . . Μαυρητανίαν καὶ Mavpou- 29 VARIORUM PÉUEFATIONES. 30 πολίχνην τῆ; Μακεδονίας, Νίχην ὀνομαζομένην, Α Mirsium, wt legitur) vi, 4. ; Sabuleti. canales (sic μετὰ γυναιχῶν χαὶ τέχνων αὐτοὺς χατοιχίζει; qua de Nice (Nicza) videatur quoque Anna Comuena li- bro vit, 14 (vol. I, p. 587. ed. Bonn.) : ΝΜεταξὺ τοῦ Boulyapoguyou χαὶ τῆς μικρᾶς Νιχαίας. Eadem li- bro κ(ρ. 208 ed. París.) : Ἑὴν εἰρημένην μικρὰν Níxauax., Medii cvi Macedonia, inter Pontum | Euxinum fihodopenque sita. — Enumertatis ürbium quarum- dam nominibus, ipsam terram lustrabimus, duce utentes Byzantine. annorum fere octingentorum his'oria, cujus annales verba pro nobis commode deinceps facere posse videniur. Scriptores seculerum quarti, quinti, sexti von moramur, nimirum tenaces geographic: veterum dictionis, tum revera nondum mutatz. Septimum quoque saculum (Heraclii imperatoris) vix quid- quam novasse video, cujus rei testimonium indu- bium denuntiat Theophylactus Simocatta, paucis, ut novi, lectus, multis tamen legendus, vir non ul- timae apud me auctoritatis, cum propter alia, tum eam ob causam, quod vita ejus bella Avarica vidit, sive initium pene exitii Byzantini; post qus alia sseculorum multorum turba secuta, sc. Bulgarica, qus totum reipublice statum (qui aliud 2) non leviter alfecit, cujus incommodi quotidianum quo- que dicendi usum non prorsus immunem fuisse existimo. Jai ergo in geographicis quoque Byzaa- (ἐμοῦ nova tum molitos statues? Noudum, iuquam, licet prope aberant. Etenim Sitnocatta, qui impe- C rante Heraclio (a. 612—640) scripsit, non alium dicendi usum geographicum tenet, quam anteces- cores, Scytlias et Myslos habens :, 8; vi, 10 ; llly- ticum 1, 4; Gepidas νι, 10, vir, 5; Longobardos ibidem ; Mysiam Thracicam vr, 135; Dardaniam viu, 5; Antas (sic legendum pro Arias) viu, 5; Thraciam vti, 5... Urbium, terrarum, populorum eadem nomino, qualia in itiuerariis aliisque scripto- ribus coxvis legantur. Urbes fere suut : Singilon 1, 4; vii, 10 (quo loco posterlore boua de situ Sin- gionis) ; Viminacium, Augusta 1, 4; vii, 2; Ra- teria (|. Ratiaria), Bononia, Acys, Dovostolum, Saldapa, Pannasa, Marcianopolis, Trop:eum 1, 8 ; IS 110; vir, 12; Heraclea. (Perintlius) 1, 10 ; vi, 4, 5; Mesembria (Meanpópla, non µεσημθρία) n, 19 ; Apperia (1. Appiaria), Astica, Calvomontium, Libi- durgum i1, 15, 16, 17; vii, 7; Philippopolis, Dio cletianopolis, Beraea 11, 16, 17 ; Sirmium r, 5; (non otav. Celtogs!atas Jam Stephauus Byz. habet sub v. Bo:or. Et hzc quidem bactenus. Apud Theophaneim igi- tur solam Philippopolin habemus, non etiam Phi- lippos veteris Macedonis. Namque omne id qtio Theoplianes narrat solam Thracie eam partem special, qui erat inter Philippopolin, Nicaram et Anchialum sita (τότε χαὶ ᾽Αγχῖαλον xoi Βερόην ἀφέντες Χριστιανοὶ ἔφυγον. . Νἰχκαιάν τε xal Προ- ἑάτου κάστρον xal ἄλλα τινὰ ὀχυρώματα . . χαὶ τὴν Φιλ.ππούπρλιν . « οἰκοῦντες µέτοικοι (incole), τροφάσειυς ὁραξάμενο., ἐν τοῖς ἰδίοις φξύγοντες 61:8 75,40ov). In eam enim Thracie ραγίοι Nice, ho lego) vi, 9, coll. it, 11, ubi male Σαδουλὲν δὲ Μα- γάλιον ; Saldapa, Acys, Scupius prope Odyssum vit, 2;. Pistumn, Zaldapa, latrum, Latarcium, Nove vit, 2, 7; Theodoropolis vit, 3 ; Nova vim, 4; Ge- larum reliquie prope Odyssum vri, 2; Curisca vit, 2 (Carisca vini, 6) ; Asima vii, 5 (Asema vut, 6); Constautiola vri, 10; Drizipera vr, 15 ; Panuouia vit, 7; Tomea (Tomis s. Toueus viii, 3). vn, 15; Nicopolis, Zicidiba, latrus vri, 15; latrus flumen vit, 14; via Trajani virt, 4; Palastolum viu, 5, 6; Cataract Dardasim vui, 5. Is est Theophylaeti circa. Europam usus geogra- phicus, tum nondum per rerum vicissitudines mu- latus ; quod secusiu scriptoribus medize ultimzque Gracitatis, qui vetera rebus per affectationem no- mina imponebant, ubi omnia diu ante novata fue- rant. Etiam Georgius Pisida, qui vixit circa annum 650,, usum antiquum servat. Namque in Bello Ava- rico versu 175 (ed. Bonn. p. 54) vv. τῆς θράχης ὅλης habet de omni terra iuter Istrum Constanti- nopolinque sita; ueque aliter τὰ θράχης νέφη iu Heracleide n, 11 (p. 81). Ea omnia mutata video fine ejusdem (septimi) sxculi initioque octavi, quantuui id ex. libris editis intelligi potest. Horum scriptorum agmen ducat. Stephanus By- zantinus, non quidem iuteger ille, quem jam non habemus (vixit autem Stephanus imperatore Justi- niano ], sxculo sexto), sed epitomatus, scilicet pet Hermolaum grammaticum, qui Justiniano |I Rhi- notmeto (a. 685 — 695, 705 — 711) suam epitomen inscripsit, coll. Westeremanni praefatione p. v, vt. Ergo sequeutia. Stephani verba initio sieculi octavi scripta statuimus : Βισάνθη, πόλις Μακεδονίας χατὰ Θράχην Ἑλληνίς... Διλιππόπολις, πόλις Μακεδονίας. Ea Sicphanum integrum scribere vix potuisse, te- stiimonia Thcophylacti Simocattz, uno. s:eculo po- sterioris, supra memorata satis mihi persuaserunt. Mu to etiani minus ea scripsit, que habemus in epitomato : ἘὩρεὺς, πόλις Βὐδοίας. 'H δὲ Εὔθδοια νησός ἐστι περιφανεστάτη τῆς "Ελλάδος, ἡ λεγομένη Εὔριπος. Euboea medio ivo Euripus dicebatur, non $:eculo sexto. ''heophanes, qui vixit. a. 752 — 618. Is ad an- num 750 (Constantini Copronymi a. 17) hice habet rus imperator. magnam civium partem. transpo- suerat, quasi. coloniam militarem, Bulgaros repul- suram, iesie Cedreno t. ll, p. 57 (προσέταξε γρ τοὺς Χριστιανοὺς Ex παντὸς θέματος ἐπὶ τὰς Σθλα- θινίας µετοιχίζεσθαι). Ergo in suas illi patrias redibent, a Bulgaris remotas οἱ immunes, ut Phi- | ppi veteris. Macedoniz. Ergo Strymonia quoque provincia , Theophani s. Ubrario ejus. weimorata, excludetur ? Omnino. Lectis Philippis, de Strymone cogitabat, cnjus urbs tum Philippi. Verum Stry- moniam provinciam Bulgari tmn non infestabant, sed llamum | solummodo. Strymon igitur suspectus videtur. / 35 YARIORUM PR/EFATIONE3. 36 νάµεως, ἀρχηγρὺς ἐχουσας ἄἅπαντας Μακεδόνας. Ibid, A Sirymonia. Ibid. vero. ο. 8: Too. Σαμον]λ δὲ τοῦ p. 616: Αὐτοχράτορα . . τῶν Μακεδονικών ταγµά- των. lbid. p. 629 : Καὶ μᾶλλον ci Μακεδόνες. l'ag. 650 : Ῥτρατηλάτης .. τῆς Augsug xal πάντων τῶν Μαχεδόνων àv ἑξοχώταχος. Sceyliiza ibidem p. 655: Ἑν πολλοῖς µέρεσι τὴν Γουλγαρίαν, f5r δὲ την τε θράχην xai τὴν Μαχεδονίαν συνέθλιδε (peus Uzarum). [hil. p. 657 : Καὶ χώρα» λαθόντες (Uzi quidam dehellati) δηµοσίαν ἀπὸ τῆς Μαχεδονιχᾶς, Jbid. p. 668. (in KRomano Diogene) : .. στρατὸν.. οἷον παρεῖχεν ὁ καιρὸς Éx τε Μαχεδόνων xal Βουλ- γάρων καὶ Καππαδοχῶν xal Οὕψων..,καὶΦράγγων xat Παμάγγω». lbid. p. 717 : Στράτευµα ἀξιόλογον, συγ- κείµενον Ex «e Μακεδόνων χαὶ Φράγγων. [υ.ρ.719: Της Μακεδονικῆς φάλαγγο;. Ἱμϊά.: Antzezac δὲ (Nestor, 66026 τῶν Παριστρίων), τὴν τε Μαχεδονίαν xaX θρά- χην χα, τὰ παρακείμενα τῆς Βουλγαρίας Pag. 738 : Ἑν ἈΑδριανουπόλει σννήντησε Φράγγοις v: xal Μα- κεδόσι xat τῷ λοιπῷ .. στρατεύματι. loid.: Πρός τινα τῶν Ν]αχξεδονικῶν πόλεων. beo Griimaticus (οσο. xt, ut. videtor, coll. Cra- mero iu Anecdd. Grecis bibl. Paris. Vol Il.). ls ter- r3ui nosteam puro sermone Thraciam dicere solet, e. g. p. 155 ed. Bonn. Adde 159, 145, 151, 170 {μετὰ ταξεωτῶν ἐκ τῖς θράχης), 178, 185, 185, 194, 295, 994. Llem vero p. 251: Ὁ αὐτὸς (Dasi- lius Macedo) γεννᾶται ἐν Μακεδονίᾳ, &v τοῖς χωρί- οις Αδριανουπόλεως. Pag. 252 : ᾽Απογνόντες οὖν οἱ ἹΜαχεδύνες (Adrianopolitani, a Bulgaris ad Danubium inferiorem abducii) . .. Ibidem : Κατεδίωχον αὐτοὺς οἱ Μακεδόνες. , ἕτεροι ὀνομαστοὶ τῶν Maxsóóvuv. Γαρ. 255 : 1 ὧν ὃξ Βουλγάρων ἐπ.δρομὰ,ς ποιούντων tv θράχη xax Μακεδονία, καὶ ληϊζομένων τὰ τοιαῦτα. Pag. 200 : Παρὰ τοῦ στρατηγοῦ Μακεδονίας, Pag. 215: Καὶ ἀπέστειλεν ἓν Μακεδονίᾳ .. ἀγαγὼ» δὲ ix Μακεδονίας Βαπίλειον .. Pag. 510 : Καὶ ληῖ- ζεται μὲν θράχην τε xal Μαχεδονίαν. Pag. 515 : Ἐν τῷ τῶν θρᾷχῴων θέµατι. Ρ.ρ. δἱ0 : Καὶ ἐν Max:- δονἰίᾷ χαταλαμθάνουσιν. Michael Glycas (circa a. 1418). [s quoque puriorem Thraciie usum sequi solet p.499, 507, 558, 681, ed. Bonn. ; item Mysie p. 585. Alibi vero pro eadem hibet. Macedoniam, sc. pag. 570. : Τὸν Μαχεδόνα Βασίλειον. Ibidem p. 599 : Ἔφθασε γὰρ ὁ Movouá- χας ἐχεῖσε διαπεράσας τὰς Μαχεδονικὰς Ovvápstz* ἐν οἷς ἦν στρατηγὸς xai Βρυέννιος. Λόγος γὰρ παρὰ τοῖς Τούρχοις ἐφέρετο, ὡς ὑπ) ἐχείνων καταλνθᾖσον - ταὶ, μεθ ὧν ὁ Αλέξανδρος τοὺς Πέρσας χατέλυσεν. Pag. 620: Ττνικαῦτα xal (iniiio imp. Alexii l Com- neni) Πατζινάχων πλήθος πολὺ τὴν θρᾳχίαν xoi λακχεδονίαν ἑλῆϊῖσεν. Joanues Zonaras (eodem sxeulo) 16, v, 6: βα- σιλείου τοῦ Μαχεδύνος... ὃς ἐκ Μακεδονίας μὲν fv. Ἔφν δὲ πατέρων ἀσήμων xai ἀφανῶν, εἰ xal τις τῶν τὰ περὶ αὑτοῦ ἐξιστορησάντων Ex τοῦ τῶν 'Ao- σαχ.δῶν αὐτὸν Ὑένους χατάγεαθαι τερατεύεται. xvi, 18 : Συμεὼν τά τε κατὰ Μακεδονίαν χαὶ τἀτὶ θράκχη:...ἐ)ηῖζετο, xvii, 1 : Tz» θράκην ὅλην (puro sermone). Ibidem cap. 7, Thraciam habet de terra τῶν Βουλγάρων ἑξάρχοντος οὗ τὰ θρᾳχκῶν, οὐδὲ τὰ Μακεδόνων µόνα ληϊνομένου, ἀλλὰ xal τὴν ᾿ΕλλάδΣ, xai αὐτὴν δέ γε τὴν Πελοπόννησον... lbid. c. 35 : Τὴν Ὀρεστιάδα οἰχῶν (οὕτω δὲ πάλαι ἡ πόλις ἔκαλεῖτο τοῦ βασιλέως 'Abpravou ἐξ Ὀρέστου τοῦ ᾿Αγαμέ- μονος), τοὺς Μακεξόνας εἴχε προσέχοντας αὑτῷ. lbid. : Οἱ δέ vs Μαχεδόνες... b; τὴν αὐτῶν µητρό- πολιν ἄγουσιν αὐτὸν, την ᾿Αδριανούπολιν. Ibid. c. 26 : "Date xal ἀδεῶς χατὰ πάσης τῆς 8páxn; καὶ Μαχε- δονίας αχεδάννυσθαι (Patzinacas). xvin, 2: Πρνέν» νιον... ατρατηγοῦντα τῶν bx Maxelovlag δυνάµεων. hid. c. 9 : Ὅθεν ὀρώμενοι (Uzi) τὴν τε Μακεδονίαν ἑληῖζοντο, καὶ µέχρις Ἑλλάδος προῄεσαν. lbid, c. 17: p Τὰ θρᾳχῶν τε καὶ Μακεδόνων ληΐζεται. Ibid. c. 90: C Σύμμιχτον πλῖθος, £x θρᾳχῶν τε xal Μακεδόνων xai Ρωμαίων ἄλλων xai Βαρθάρων συνεστηχός. lbid. c. 95 : Πατζινακῶν ἔθνους... τὴν θράχην πᾶσαν χαὶ τὴν Μακεδονίαν ληϊζομένου. Nicephorus Biyennius, codem saeculo. Is. 1, 5 (ed. Donn.) : Ὁ δὲ Ἰωάννης... μνημεῖον ἅλιωτον, τὰς αὑτοῦ πράξεις, χατέλιπς θρᾳξί τε xal Μαχεδόσι xal μέντοι xal Ἰλλυριοῖς xa Βονλγάροις, ἄρχουσί τε xai ἀρχομένοις. Ibid. 1, 9 : Οἵ τε μὴν Σχύθαι, πρὸς τούτοις συστασιάσαντες, θράχην τε xai Μακεδονίαν χατέτρεχον. ΙΙ, 8: Μακεδόνων τε γὰρ xal paxov τὰς τάξεις ἁπάσας εἶχε μεθ) ἑαυτοῦ. 1v, 2: Ὁ δὲ Βρυέννιος ἐν ᾿Οδρνυσοῖς διάγων... τὸ Μαχεδονιχὸν xai θρᾳχικὺν στράτευµα συλλεξάμενος... Ibid. Τόν τε Μακεδόνων ἄρχοντα χαὶ θρᾳχῶν στρατηγούς. ldem c. 3: "Ev τῷ περὶ τὴν 8p&xnv χωρίῳ Aapo- xpavíag. ldem c. 9 : llapà ποταμὸν οὐκ οἶδ' ὅπως ἀρχῆθεν χαλούμενον διὰ τὸ ἀμειφθῆναι τῶν óvopá- των τὰ πλεΐῖστα, τέως δ' οὖν ἐκ τῶν θραχ.κῶν ὁρῶν χαταῤῥέοντα, xaX ᾿Αλμυρὸν κατὰ (lege παρὰ) ἔγχω- ρίων καλούμενον. ldem c. 6 : Ἐπλέρουν δὲ ταῦτην τὴν φάλαγγα αἱ τῶν Μακεδόνων τε χαὶ θρᾳχῶν ἴλαι, lbidem : Τὸ δὲ µέσον τῆς φἀλαγ{ος αὐτὸς ἐχεῖνος 6 Βρυέννιος Ίχεν, bv. ᾧ τό τε ἀρχοντιχὸν ἑτάττετο ἅπαν xal θρᾳχῶν δὲ, Μακεδόνων xal τῆς ἵππου τῶν θεσσαλῶν, ὅσον ἑπίλεχτον. ldem ibid. c. 18: 'O Κομνηνὸς δὲ (Alexius I) διὰ Μαχεδονίας καὶ Βουλεροῦ διελθὼν τὸν Στρυμόνα καταλαμθάνει, xai τοῦτον διαπεράσας... Anna Comuena, Nicephori Bryennii conjux. Ea libro iv, & (p. 109, ed. Paria.; p. 198, vol. I, ed, Donn.) : Ἐξήρχε μὲν οὖν τοῦ τῶν ἐξκουθίτων τάγµα- τος Κωνσταντῖνος ὁ Ὥπος, τῶν Μακεδόνων ὁ ᾽Αντίο- χος, τῶν θετταλῶν (Thessalonicensium) ὁ Καδασί- Aag: 6 δέ γε Ἐατίκιος... τῶν περὶ ᾿Αχριδὼ οἰχούν- των Τούρχων ἡγεμόνευε. Ubi Achrido mihi non est Lychnydus (Achris, Okri Bulgarorum), sed Rhodope mons, co!l. meis Egnatianis (commentat. rm, p. 51). Eadem libro xiv (p. 452. ed. Paris., in descriptione Παρί montis) : Δωκῶν μὲν ὄντων βορειοτέρων xal τῶν θρᾳχῶν τε αὐτῶν τε καὶ Μακεδόνων... (ubi ta- men, collato apud Aunam magno Hzmi anbite, ipsa vetus Macedonia significari videtur). Constantinus Manasses (eodem saeculo). ]s versu 97 VARIORUM PIULEFATIONES, 38 2190 sqq. (ed. Bonn. p. 291) : περὶ Βασιλείου... A αποδράντες ᾿Ρωμαῖοι... πατρίδας τὰς ἐν Opáxr πό: Κώμης μὲν οὖν ἐἑξώρμητολυπρᾶς, προσγειτονούσης. di πρωτοπόλε, τῇ λαμπρᾷ τῶν Μακεδόνων πόλει. idem v. 50917: Τὸν πρωτόπαππον αὐτοῦ τὸν Μαχε- δένα (Basilium). Juaunes Tzeiza (eodem νο) chil. x1, 596, 948 sqq. (p. 497, ed. Kiessling.) : Μετὰ μεσημέρίαν (iege Μεσημθρίαν) μὲν ἡ Μυσῶν πόλις, Ἡ Αγχίαλος, o) τῶν ἀσήμωντις πόλις, Κάν τοῖς ὁρ:σμοῖς γῆς Μακεδόνων, ἔφτν. Ubi alium. emendo versum, sc. 918 (p. 436): Σχοῦτοί τε xa Nátcoo;, καὶ (lege Νάϊσσος, al) Μυσῶν πύλεις. lu reliquis (ibid. p. 455 sq ) δισ suum sequitur, Manuel. Comnenus (a. 1143-1180) in novella ll (Leunclavii jus Grzco-Rom. t. I, p. 154) : Ἑν τῷ 6:p2:: θρῴχης xal Μακεδονίας. Alexius. Comnenus (a. 1180-82) in novella unica (Leunclav. ibid. p. 168) : Κατὰ τὸ θέµα θράχης xa* Maxeóov(aq. Joanues Cinnainus, fine ejusdem szculi. Is lib. v, 2 (ed. Bonn.) : Την Μαχεδονιχῆν... πόλιν Φιλίππου, τὰ «ph; τῇ Σερθικῇ χαταστησόµενος πράγματα, coll. cap. 5: El; τῆν πόλιν Φιλίππου. Adde vi, 6 : "Την Φιλίππου... πρἑσθεσι.., Ex Παιόνων. ln reliquis geographicis, ut etiam in tota dicendi ratione, pu- ritatis studiosissimus est Cinnamua. Sic Serhios 1, 5, Daluaticam gentem. dicit, id cst, ni fallor, co- gnatam cum Slavis Dalmaticis, Dalmatasque halet m, 6, 7; 1,94; v, 16. Naisum Dacie mctropolin nuncupat uj, 15. Sardicze (Triaditzze) vetus nonien ς h;betn, 15, lilyricoque assignat v, 14. [leracleaimn s. Peclagoniam (Bitoliam, superioris Macedoniz ur- ben) Mysix (Bulgaria) assignat ui, 17. Sirmii ve- tus uomen semper tenet (t, 4; v, 8,10 ; νι, 7). tem v, 9 :1Λιγούρων, εἴτ οὖν Λαμπάρξδων. Mlyricum ba- bet v, 7. Nicetas (initio szculi xi) in. Jo. Comnene (ed. Bonn.) cap. 2 : Maxsóóva... τὸν Βρνέννιον οὕτω λέ- (64, ἐπεὶ xal ἐξ Ὡρεστιάδος (ex. Adrianopoli, coll. vita Andronici Couneni 1, 1) ὥρμητο. Mía $' αὕτη τῶν εὐδαιμόνων» xai κρατίστων παρὰ Μακεδόσιν πό- A: v. Idem ib. cap. & : Τὰ θρᾳχῷα pépn...ó Κομνη- wvhg ΑΛλέξιος, ὅτε εἴχετο (a barbaris Uzis) θράνη, καὶ τὰ π]εῖστα τῖς Μακεδονίας tipfjptvo. Ibid. c. 6: Ἐκ τοῦ τῶν Μακεδόνων τάγματος (sc. Eustratius quidam miles). lbid. c. 8: Eig μίαν μοῖραν τὸν Μα- χτδόνα (Macedonas) καθίστησιν... ἄλλην tb Σχυθικόν. Idem Philippopolitanam regionem ἐπαρχίαν dicit in Andronico iu, 1. ldem in Alexio, Isacii fratre, i1, 2: E; τέσσαρα διαιρεθέντες (Scytlie) στρατεύµατα, πᾶ- aav τὴν Μακέεδονίαν ἐπῆλθον... ὥστε xal τὸ Γάνος τὸ b co; διερενγσάµενοι πολλὰ qpovetozfpua(monasteria) ἐσχύλευσαν. ldem in urbe capta cap. 7 (p. 795, ed. Bonn.) : Ὥσπερ οἱ θρᾷκες πρότερον, οὕτω xai Ma- χεδόνες, τότε χαὶ θετταλοὀὶ, καὶ ὅσα ἐν Ελλάδα καθῄχουσιν. Ubi tamen vetustior puriorque nomi- num vis obtinere videlur. lbidem vero cap. 10 (p. 808-810) urbes Thracic:e et. Macedonicce terrain Byzonio vicinam sigui(icant : Οἱ τῷ βασιλεῖ.,. συν” Aet; αὑχοῦντες, ἤθελον συνεῖναι xal οὗτοι τῷ Μαρ- χεσίῳ, xal τὰ δυνατὰ ὑπουογεῖν... Ἑπανηκότες οὖν ἐς τὰ σφέτερα, τὰς τῶν θρᾳχκῶν xai Μακεδόνων πόλεις διαφιστώσι, συναιροµένων σφίσι τῶν Βλά- χων... xal οἱ ἓν Ὅρεστιάδι µετανάσται γίνονται... τὴν ἐξ ᾽Αδριανοῦ τὴν χλῖσιν λαχοῦσαν (ubi occur- runt nouwina Didymotichi, Bizya, Tzuruli, Arca- diopolis). Geoigius Acropolita (fine seculi xit) in. Annali- bus (ed. Bonn.) c. 15: Ὡς γοῦν οἱ Ἰταλοὶ πᾶσαν τὴν τῆς Maxcóoviag χώραν ὑφ᾽ ἑαυτοὺς ἐποιῄσαντο... xaX πρὸς την πό)ιν ᾿Λδοιανοῦ διεμηνύσαντο, ὅπως ὑπ αὐτοῦ Ὑγένηται... ἁπά,ας Ὑγοῦν... ὁ βασιλεὺς τῶν Βουλγάρων... πᾶσαν κατατρέχει Μαχεδονίαν... πατ- B έσχανε γοῦν ἐκ θάθρων αὐτῶν τὴν Φιλιππούπολιν... την Ἡράκλειαν, τὸ Πάνιον, τὴν ᾿Ραιδεστὸν, Xap:o2- πολιν, Ἱραϊανούπολιν, Μάχρτν, Κλανδιούπολιν, λοσυνοῦπολυ, Περιθεώριον, x. τ. λ. Equibus timen. urbibus Trajanopolin, etc. Suymonio tlie- mati assigno. lbid. cap. 24 : 0? καὶ διαπεράσαντες τὸ» Ἑλλήσποντον χαὶδιὰ τῆς Μακεδονίας διελθόντες, εἰς ᾿ΛΑδριανούπολιν ἀφίχοντο. Cap. 95 : Τὸ τῶν Σχυς θῶν γένος... τοὺς τῆς Μακεδονίας χώρους κατέλαθον, οἱ μὲν περὶ τὸν "E6pov τὰ ἐχεῖσε πεδία .. ἑλήϊζον οὖν τὰ £v Μαχεδονίᾳ πάντα... τῇ Αδριανουπόλει, τῷ Διδυμοτείχῳ, τῇ Βιςόῃ, τῇ Καλλιουπόλει. Cap. 40: Καὶ της Μαχεδόνων ἀπέσπασε... ἐπεὶ δὲ παρῆλθε τὰ τῆς θράχης xoi Μακεδονίας χωρία, ἤδη δὲ xal την Χριστοῦπολιν παρήμµειψε καὶ τὸν Στρυμόνα .. Cap. 59 : 'Ex τῆς ᾿Αδριανοῦ κχινήσα;, ἁμάξας τε παμπόὀλλας συλλεγΏναι προστάξας ἀἁπὺ πανταχόθεν τῆς τῶν Μακεδόνων χώρας. Ephrazinius, eodem αωου]ο. 1s scriptor (ed. Bonn.) versu 107 sq. : Πᾶσα 6' ἑῴα τῷ Κωνσταντίῳ λάχος, Πρὺς τοῖσδε θράκης, Μακεδονίας ὅροι, Σὺν τῇ πατρᾠᾳ xai Βασιλίδι πόλει. ld. v. 590 sq. : Στέφε: θεοδόσιον εἰ; βασιλέα Πάση. ἑῴας Μακεδονίας, θρᾷ- χης. ld. 3215 sq. : Χώρας ὃ) ὁ Βασίλειος ἐξέφυ ná- λαι Μακεδονίας, ἐξ ἀτήμων πατέρων. ld. v. ὁδοθ sq. : Kat Πατνινάχας, Ἀκυθιχὸν πάλιν ἔθνος θράχης ἐπῄει Μακεδονίας ὄρους. Id. 3302 sq. : Πληθὺς ἀκρί- δων ἑσπέρας πρὸς την ἕω Διά τε θρῴάχης, Μακεδο- via; ὄρων, Ttv ἀέρων χτῆσιν ἐξειργασμένη. ld. v. D 4245 .θράκης ἐπελθεῖν Μαχεδονίας ὅροις. dd. v. 1991 sq. : Tác. τῶν θρᾳχκῶν τξ xal Μακεδόνων πό- λεῖς Αφηνιάσαι δρῶσι Λατί.ων χράτους.ἰ. v. 1672: Μακεδονίας καὶ μέρους τινὸς Θράχης (uhi tamen autiquior nominum vis obtinet, quod idem valet de vv. 8027-8029), Scd idem v. 8085 sq. : Tiv. Άδρια- νοῦ πόλιν... Διδνμότειχον...Θράχην, Μαχεδονίαν ὄλην, Ἡολερόν. ld. v. 8221 sq. : Δι) Αἴμου καὶ Ῥοδόπις Χύδην ἐπῆλθε Μακεδονίας τόποις, Kal τὴνδ᾽ ἐληῖσαντο σὺν πἀσῃ θράκῃ. Id. v. 918! sq. : 'Q δοὺς στρατιὰν £x Μακεδόνων ἄνας Εἰς ἑσπέραν πέποµφε χατὰ 0i- σπότονυ. ld. v. 9850 : Περιοδευτῆς θράκης, Maxi- δονἰας. Georgius Pachymeres (tine szecnli xin οἱ initio xiv.) ls ergo in Michaele Palzologo, i1, 18 (ed. Bonn., hel -...- — ——— ———P— — κ ---ᾱ ——— -- 39 VARIORUM PR/EFATIONES £0 vol. 1, p. 210) : Μέχρις οὖν Ὀρεστιάδος ὁριξοµένης A θρᾷχες. Ibid. vii, 6, 9: Τῆς Gpáxrc ὅσον τὸ ἀπὸ της Ῥωμαῖδος xai μόλις πρότερον, ὡς τῶν ἐχεῖθεν ὑπὸ Πουλγάροις ὄντων... lbid. cap. 25 : Μοῖρά τις... δυστυχῆς Μακεδόσιν, εἴπω δὲ χαὶ θρᾳξἰ... Ibid. v, 9 : Τοῖς χατὰ τὸν Αἷμον xal αὐτῇ ye Μαχεδονίᾳ καὶ θράχῃ. Idem in Andronico Palzologo i, 99: Τὰ τῆς Μαχεδονίας xai Opáxnc. iv, 16: "Ex χωρῶν 8pq- χιχῶν τε xai Μαχεξονικῶν. vi, 59: Τοὺς περὶ τὸν péyav πριμικῆριον Μακεδόνας. Atque in his locis lachymeriauis usum medii evi vigere ipse historia- rum sensus nexusque sole clarius evincit ; id quod de omnibus antecedentium scriptorum testimoniis valet. Haud raro aliter sequentes auctores, in geogra- phicis minime contemnendi, Nicephorus Gregoras οἱ Cantacuzenus. Nicephorus Gregoras (sac. xi). ls libro », 4, 6 (ed. Bonn.) : ... Κυφέλλων xal “Απρων. qnut, áva- λαθὼν ὁ βασιλεὺς (a. 1982) Mtyat τὰς θραχικάς τε καὶ Μαχεδονικὰς δυνάµεις. Ibidem 6: ... οἱ Τουρχό- πουλοι μετὰ τῶν Μασσαγετῶὼν ἐπληρώσαντο: τὸ δε- ξιὸν δ᾽ οἱ τῶν Μακεδονιχῶν τε καὶ paxixov Emíi- λεχτοι. Ibidem 11 (ad a. 1289) : Αἷμον τὸ ὄρος, ὃ 55 µεθόριον νῦν ἐστι 'Popalo τε xa Bou)vápon. Συιά. 1x, 5, 5 : Ἰδὼν δὲ ὁ νέος βασιλεὺς (a. 1282)..., τὰ γατὰ Μακεδονίαν χαὶ θράχην πάντα χαταστησά- µενος. Quanquam utroque loco vetus Thracia et Ma- cedonia significatur, ut. sequentibus 1v, 5, 5: Τὰ χατὰ Μαχεδονίαν xal θράχην πάντα χαταστγσά- µενος. viui, 10; v, 6: Ἐκ Βυξαντίου διὰ θράχης xal Μακεδονίας ἁπῄτσαν ἄχρι Γαδείρων... χατατρέχειν πε Μαχεδονίαν χαὶ θράχην. vii. 6, 5: Toi; ἐν Μα-. χεδονία ᾿Ῥωμαίοις. vin,14, 5 : Στρυμόνα ποταμὸν... μέγιστος... ὁπόσοι θράχην χαὶ Μαχεδονίαν τέµνον- τες... (Strymonem)... ὀρίζοντα μὲν πρὸς µεσηµ- 6plav... θράχην xo Μαχεδονίαν, πρὸς 5' ἄ;κτους τάς τε Μυσῶν χώρας χαὶ ποταμὸν τὸν "Ίστρον. vint, 41. 11, 3, 4: Αποδοθήσεσθαι τὰ περὶ Ocáxny xal Μαχεδονίαν χωρία τοῖς προὔπάρξασιν ig τὸν κλῆ- βον... μετὰ παντὸς τοῦ θρᾳαχικοῦ στρατεύματος... ἐς θεσσαλονίχην ἑπίτροπος... τῶν τῆς Μαχεδονίας πραγμάτων... μετὰ τοῦ Μαχεδονικοῦ στρατεύματος. ix, 4, 9: Τὰ Μαχεδονικὰ τῶν Ῥωμαίων στρατεύ- pasa. Yi, 5, 43: Tov "Iacgov... κατέδραµον τὴν Ῥω- μαϊχην páxnv ἄχρι θαλάττης Ἑλλτσποντίας... ληϊ- D ζυνται θράχην. Adde xi, 4, 11. Deinde xi, 9, 9: ᾿Απὸ ϐράχης ic Maxsbovlav... µεταθάς. xiu, 19, 1: "E; vh» θράχην περαιούµενοι Τοῦρχοι. Et haec quidem vere secundum usum dicéndi classicum. Symon enim cum Cavala Macedoniam et Tlira- ciam olim dirimebat, coll. vi1, 6, 5 : Τὸ περὶ τὴν Χριστούπολιν paxpbv ἕχτισε ᾿τεῖχος ἀπὸ θαλάσσης μέχρι τῆς τοῦ παραχειµένου ὅρους ἀκρωνυχίας * ὡς ^ ἄδατον εἶναι τὸ χωρίον καθάπαξ μὴ βουλομένῳ τῷ 8α- σ.λεῖ τοῖς *' £x Μακεδονίας ἐς θράχην ἐθέλουσι δια- δαΐνειν, τοῖς τ᾽ ἀπὸ θράκης ἐς Μαχεδονίαν. Ibid. vii, 8, 2: Τὰ περὶ Χριστούπυλιν... στενὰ... διεδίδαζεν αὐτοὺς ix Μακεδονίας εἰς θράχην ἄχρι τοῦ Ἑλλησ- πὀντου. lbid. vin, 6, 7: Οἱ µέχρι Χριστουπύλεως Χριστουπόλεως ἄχρι τῶν περὶ Ρέγιον προαυλίων xal προαστείων τῆς Κωνσταντινουπόλεως., τὴν τε Κω»- σταντινούπολιν xal τὰς ἐπέκεινα τῆς Χριστουπόλεως λοιπὰς Μαχεδ’,νικὰς χώρας xal πόλεις. Cantacuzenus (84ο, xiv) Est is, ut Nicephorus Gregoras, puritatis in diceudo aduiodum tenax, imo tenacior; in reliquis, si quis alius, fontes egregios geographie aperit tum sui dvi, tum maximopere remotissimi. Ex ejus copiis sequentia sufficient. lyitur libro 1, 7 (p. 35, vol. I, ed. Bonn.): Thv ἓν Ὀδρυσοῖς ἐπώνυμον ᾿Αδριανῷ πόλιν... την tv θράχῃ Χριστοῦ πόλιν. lbidem cap. 30 : Καὶ αἱ ἄλλαι πᾶσαι χατὰ τὴν Opáxnv ἄχρι ἉΧριστούπόλεως. [ν]άδπι cap. 91: Τῆς ἄνω θρῴχης xal τῆς παραλίου µέχρι xai αὑτοῦ ὈΏυζαντίου. Cap. 57 : Τὰ ἀνωτεριχὰ µέχρι τῆς θράχης... ἄχρι Βήρας. ldem n, 5: Τὰς ἄνω τῆς Θράκης... πόλεις. ldem r, 25: Καὶ τῶν ἀπὸ Χρι- στουπόλεως Μακχεδονικῶν τε καὶ ἑσπερίων ἑἐπαρχιὼῶν ἄχρις Ἐπιδάμνου καὶ Δαλματίας. Ibidem i, 52: Ἐν Γρατζιανοῦ πόλει, περὶ ἐχθολὰς (fincs meridionales) τῆς θράχης χειµένῃ... Δράμαν καὶ τὴν Φ.λίππον, πόλεις Μακχιδονικάς. Idem. 1, 56 : Ἐπιτροπεύοντος τῆς θράχης. Et ui, 5: Τὰς ἄνω τῆς θράχης πόλεις. lbid. cap. 6: T&v £x Βυζαντίου καὶ Διδυμοτείχου καὶ ᾽Αξριανουπόλεως xal 8páxns... ovpattáv: οὐ γὰρ ἑξην τὴν τε ἐκ Μακεδονίας xai τῆς ἄλλης ἑσπέρας µετακαλεῖσθαι. De Sultano JEpypti, imperatorem Byzantinum a. 1348 in litteris suis gladium Mace- donum, regem Grxcis, etc., dicente (Cantacuz. 1, 14), vide sequentia, ubi dispiciemus, quomodo fa- ctum sit, ut Thracia, inter. Hlebrum cum Rhodope et Pontum Euxinum sita, diceretur Macedonia. Nicephorus Calliati (floruit a. 1555) in ll istoria ecclesiastica xvin, 58 (vol. 1, p. 858 ed. Frontonis Duczei) : Χαγᾶνός (Avarus) τε μὴν ἐξιὼν λαθραίως, xai τὴν τοῦ Μαχεδόνος καταδραμών... In reliquis omnibus locis Thracia utitur sensus veteris, sc. 1X, &, 5, 7, 55, 44 ; x, 9; xi, 7, 39, 48, 50; xvi, 10, 25 ; xvii, 5,98 ; xviii, 28, 57. Idem vero xi, 59: Την Θράκην παραµείψας (Thracia relicta), τὴν ᾿Αδριχνου κατελάµδανεν, ἡ àv. τοῖς ὁρίοις Μακεδονίας ἐστί. Ubi sermo est de imp. Valente, proficiscente contra Gothos, Imperator autem, egressus Cpoli, Barba- ros juxta Adrianopolin assequitur, relicta Thracia, quo in Macedonim finibus sita est. ια scriptor Byzantinus. Adrianopolis igitur in meridie theniatis Macedonici situm habuisse videtur. Finem hisce testimoniis imponant Michael Du- cas, Laonicus Clhalcondylas, Georgius Phrantza, seculo decimo quinto assignandi. Micliael Ducas (ex editione Bonn.). Is (ad a. 1251) cap. 5: "E&ztot τῆς Κωνσταντίνου, xal πρὸς Μαχεδονίαν µεθίσταται... τὰς τῶν Μακεδόνων ἴλας. lJlem cap. 99 (p. 117, ed. cit.) : Καὶ διαθὰς τὸν πορθμὸν (Hellespontum) fjxev εἰς ᾿Αδρ:ανούπολιν... καὶ ἐξελθὼν» àz» Θράχην (i. e. à. θράκτς) Ύλθεν εἰς Μαχεδονίαν... πρὸς τὰ τῆς θετταλίας µέρη χατἑρ- Uu VARIORUM PR/EFÁTIONES. t. χοντα!.... απανττθέντας ἐγγὺς elo τὰ τῆς θεσσαλο- À posthac securem suam cadendi causa eidem saluii νίκης µέρη... Ubi Thracia est. Adrianopolitana re- gio; Macedonia vero nil aliud, quam meridies inter Constautinopolim et Hebrum flumen; "Thessalia idem, quod Thessalonica medii xvi , Macedonia veterum. ldem cap. 25 (p. 152) : Καὶ ὡς... xata- στῖσαι τοῦτον ἄρχοντα Μακεδονίας xai Χεῤῥονῆσου καὶ πάσης θράχης. In reliquis Macedonia utitur sensu veterum, e. gr. cap. 19 (p. 91, 92). De Thes- salià hujus scriptoris posthac videbimus. Laonicus Clialcondylas liuro primo p. 35, ed.Bonn.: 'Agoupü:nc.., ἐς τὴν Εὐρώπτν διαθὰς .. xai ἐπὶ Αδριανούπολ:ν ἑλάσας, τὰ βασίλειά οἱ αὐτοῦ ἑπδιή- σατο. Καὶ ἐντεῦθεν ὁρμώμενας ἐληϊζετο τὴν τῖς Μαχεδον΄ας µεσόγαιον χώραν. la reliqnis Laonicus Macedonia utitur. veterum sensu, item aliis terris, Est autem is. ultima Grae- Citatis scriptor minime contemnendus, tum propter ubertatem quamdam et elegantiam narrandi, tum maximopere ob sensum quemdam ethnographicum, tujus pauca apud antecessores vestigia equidem deprebeudi, Georgius Phrantza libro 1, 11 (p. 46 ed. Bonn.): Περάσαντες οἱ Τοῦρχοι tv τῇ Εὐρώπῃ εἰς τὴν Χεῤ- ῥόνησον τῆς θράχης... λοιπὸν ὁ ᾽Αμουράτης xal τῆς Αδριανουπόλεως ἐγχραιῆς Yevópevoz, χαὶ πολὺ µέ- pos ἐκ τῆς Μακεδονίας καὶ Βουλγαρίας xal Σερθίας, κ. t. À. llem ibid. c. 96 (p. 80 ed. cit.): ύὗτος πρῶτος... iv τοῖς τῆς Εὐρώτης pípsd: περάσας τὴν Καλλιοήπολιν κατέλαδεν, εἶτα καὶ τὴν ᾿Αδριανούπο- C λιν. ᾿Ομοίως χαὶ ἕτερον οὐκ ὀλίγον µέρος τῆς 8o&- x7 xat Μακεδονίας ἔλαδεν. Qua omnino conferenda aunt cum Laonici Chalcondylze verbis inodo. me- moratis. ldem Phr. iv, 47 (p. 400 ed.' cit.) : Eig; thv θεοδόξαστον Κωνσταντινούπολιν, την Σηλυµθρίαν, thv Ἡράκλειαν, τὸ ΄Ραιδεστὸν, τὴν Καλλιούπολιν Καὶ τὰς ἄλλας τῆς Μακεδονίας πόλεις [e bulla aurea imperatoris Andronici Palazologi sen., an. 1293 Mo- nembosiotis data]. Ohe, jam satis superque ! Quorsum attinet, tanta mos testimoniorum strue nisi obruere, tamen οὐπμθὶ-- lare? Ejus generis Vestras equidem yoces dudum per- cipere mihi videor, Fautorum par colendissimum (1). Regeram vero, quo me defendam. In re nondum pervestigata religionis et probitatis esse constat, omnia sux caus arguinenta in medium proferre, caute scilicet ponderata riteque disposita, unde ju- . dicaptibus commodior intelligendi facultas procure- inr: est autem eruditionis quoque probitas qu:- dam et religio tenenda, non fori solummodo. Dein typographorum charte patientiores sunt ineptiaruim ipsis impositarum atque illitarum, quam oculi unius alteriusve legentium ; quare si mea Vobis testimoniorum silva justo spissior videbitur, en alii (^) Leo Sapiens in suo ecclesiarum indice : Τῷ ἨἩρακλείας (metropolitze), θράχης xaX Μακεδονίας, Seript. post Theophanem ed. Ven. p. 105 : Μαχε- δυνίας τῆς θράχης. Ibidem pag. 225, ed. Bonn. (in inferent, eventu tamem, ut auguror, aliquanto mi- nore, quam Vesira mihi rerum cognitio οἱ deci- dendi dexteritas pridem spopondit. Postremo TAra- cic geographiam post meas Thessalunicenses Egua- tianasque lucubratioues nunc maxime iterato labore aggrediar; Dixi in antecedentibus : Jam primo urbium qua- rumdam hujus Macedonie nomina citabimus, quo non firmius nostre sententie fundamentum jacere possumus. Dein terre ipsius denominationem per longum seculorum ordinem persequemur. Postremo videbimus quomodo factum sit. ut ista Thracice pars dicerelur Macedonia. | Egi igitur de nominibus urbium Macedonis, in- ter Pontum Euxinum Dhodopenque sitze; hiuc de lerra ipsa; uuocapite duo imperii themata jungens, Thraciz et Macedonis. Quare vero non duo capita formavi, ut erant duo themata? Ejus rei causam brevissimis exponam. Nondum inveni, quinam fines. utriusque thematis fuerint, id quod in reli- quis thematibus commodius signiflcari posse vide- tur; dubium quoque et anceps etiamnunc mihl manet, utruraque thema num duplex semper fuerit, an sepius unum? Nam que ista Byzantinorum Tlica- cia et Macedonia non erat reapse nisi Macedonia Tliracica, (b) longe tamen alia a Thessalonicensi Macedonia (Thessalonica medii xvi). Nihilominus aliquid quoque laboris hisce quisquiliis iwmpendaw; td graviora deinde properans, ea scilicet, qux causam spectant, quare Thracia BHebrum intec Pontumque Euxinum sita. diceretur Macedonia. Constantinum Porphyrogenitum primum Europa: suz thema Tliraciam dicére, secundum Macedoniam, tertium Strymonem, etc., inscriptiones libri Thema- tim posterioris demonstrant (p. 110 hujus editionis), GCerimoniarum ejusdem liber idem testatur lib. i, cap. 52, ubi Thracix przses bis semel ante Macedo- nix* presidem mernoratur ; postremo larga reliquo- rum testimoniorum .seges ex eodem cap. et llieroclis | Synecdemo. Jamque in hac nostra quzstione maaimopere attendendum videtur ad eum ordinem quo utriusque regionis nomina uno fere scripto- rum ore citantur. Qui non alius est, quam hic : θρά- D χη καὶ Μακεδονία, sive θρᾷχές τε xai Μαχεδόνες. Inversionis exempla rarissima esse, antecedentia patefecerunt. Primum igitur thema Thracia; id est Byzantium, erit, cum agro vicino, cujus tamen fines nondum inveuí ; secundum Macedovia. De his vid. ipsum Constantinum ( pag. 109 hujusce edit.) : Τὸ τοίνυν θέµα τῆς Opáxnc ἅρτι nuper τὴν θέσιν (insti- tutionem) χαὶ τὴν ὀνομασίαν ἔλαχε θέματος, ἀφ᾽ οὗ τὸ τῶν Βουλγάρων γένος τὸν Ἴστρον ποταμὸν διετέ- Basilio Macedone, cap. 9) : Ἐκ Μακεδονίας τῖς Θράχης. De Thracia οἱ Macedonia Cononis, imo Ploni patriarchze (μοι. Biblioth. p. 140. a. ed. Bekk.), vide Epimctrum. Strabonianuin, (1) DD J. P. Falmerayer et P. J. Schafarik,[quibus opus sucm nuncupavit auctor. Eprr. PATROL. Gu. CXIII. 2. 43 VARUORUM PREFATIONES. 44 ϱασεν, ἐπεὶ πρότερον εἰς Βασιλείας διττὰς (e) δι- A 486, ed. Βου.) : Κατὰ τῶν ἄποθεν τοῦ Αἴμου χω- fono. Καὶ μαρσυροῦσιν αὐτὰ τὰ ὀνόματα twv πό- λεων, fj τε Μεσημθρία xaX fj Σηλυµθρία, βασιλέων προσηγορίας ἔχουσαι πόλεις, πρὶν τὴν τῶν 'Po- µαΐων βασιλείαν αὐξηθῆναι . . "Enapyla δὲ Opé- χης ὑφ ἡγεμόνα ἑτέταχτο χαὶ ὑπὸ τὸν λεγόμενον κονσιλιάριον . Ταῦρος yàp . . ἑχράτει τῖς θράκης ἐπὶ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ἔχων ὑφ᾽ ἑαντὸν πόλεις ὑφ) ἡγεμόνα xal κχονσιλιάριον Βὸ .. (d) Τὸ δὲ τῆς θράχης θέµα ὑπὸ τὸν βασιλέα Κωνσταντινου- πόλεως ἑτέταχτο . . xal οὐδέπω τις στρατηχὺς Ἶν αὐτῷ, '"A' οὗ δὲ τὸ θεομίµητον (e) τῶν Βουλγάρων ἔθνος ἑπεραιώθη εἰς (dele hanc vocem) τὸν Ἴστρον .. τότε . . βασιλεὺς ἠναγχάσθη . . εἰς θέματος τάξιν ἁἀγαγεῖν αὐτὸ, xal στρατηγὸν iv αὑτῷ ἆχειρο- τονῆσαι. Secundi (Macedonici) thematis fines aliquanto commodius definiri poterunt. li sunt Pontus Euzi- nus; e horcea Danubii inferioris terra, scilicet Bul- garia, Servie per Nissam contigua. Vide Hiero- clem. Quse mire quantum contirmat Laonicus Chal- condvlas de rébus Turcicis libro 1, p. 36, ed. Buun. (capitum signa libris non addidit Bekkerus, ut in Anna bene Schopenus fecit) : Τοὺς μέντοι Ἰουργά- ρους (ita negligentissime Bekkerus, tu Ιερθ.Βουλ- Υάρους) οὓς χάτω Musíav χαλοῦσιν οἱ ἄμεινον 'EA- ληνιχῆς ἑπαῖοντὲς φωνῆς, ἑπίσταμαι χαθήχειν ἐπὶ τὸν ᾿Ίστρον ἀπὸ τῆς Βιδίνης (Vidinz) πόλεως ἔστε ἐπὶ (sic) Εὔξεινον πόντονιἓν Τρινάδῳ πόλει τὰ βασ(- λεια σφίσιν ἁἀποδειχνυμένονς. Egregie sic Laonicus, σ quocum hodierna provinciarum divisio apprime consentit. Vid. tabulam Lapiei geographicam fol. 5. Occidentales thematis limites vix. invenio. Fuit, puto Hebrus et Rliodope, vel ipse solusque Hebrus; Adrianopolis vero metropolis, quanquam hoc quo- que thema in minora divisum fuisse constat, coll. Niceta in /saacio Angelo wi, &, (p. 571, ed. Bonn.): Περὶ τὸ λεγόµενον Νεούτζικον" τόπος δέ ἐστιν οὗτος διοριστιχὸς τῶν ἐπαρχιῶν ἀμιοτέρων, τῆς Αδριανοῦ, φημὶ, χαὶ τῆς Φιλίππου (Philippopoleos). Aliam quoque hujus themaltis divisionem veteri- bus placuisse video, ut scilicel diceretur Macedonia intra. jugum. (llemum) sita, et extra (ó ἐντὸς, ὁ ἑχτὸς ζυγός). Ànna Comuaena 8, 7 (ed. Bonn.): µοπύλεων xa συγχτήσεων. Ubi codex Augustanus : Αλλὰ xal χατὰ τοῦ ἔξω λεγοµένου ζυγοῦ (Slavice dixeris Zagore). Georgius Pachymeres iu Michaele Paleologo 5, 18 (Opp. ed. Bonn. vol. i, p. 210): . . Φιλιππούπολις .. Σθενίµαχον (sic). . xa ἅπας ὁ ἔξω τοῦ Αἴμου ζυγός. ldem in. Andronico l'aleo- logo 1, 29 (vol. n, p. 80): . . νέφος Σχυθῶν Παρι- σιρίων . . διελθὸν τὴν Βουλγάρων γῆν. . χατὰ τὸν ἔξω ζυγὸν γίνεται (0). Et haec quidem de jugo ipso, et de jugo extra sito. Alterum jugum, intra situm, nondum iuveni; quanquam ejus denominatio e priori consequitur. Venio ab ultimum, quod promisi, exponendum, quomodo scilicet factum sit ut bzec Thracia dice- B retur Macedonia. Jamque aliquis, En vero, inquiet, tu Thraciam Macedonia veteris Thraciamque Hami miscere vide- ris. Namque illa ipsa quoque vetus et genuina Ma- cedonia Thracie (occidentalis) pars fuit. Scio equi- dem cui pauculis, Macedoniam inter Peneum et Stiymonem sitam originetenus Thraciam vere fuisse, noun Macedoniam, quod multa mili lectio ut tot alia sole clarius patefecit. En igitur sola fere Stephani Byzantini testimonia, ordine alphabetico repetita , scriptoris tandem aliquando diligentius legendi. Is igitur: Αἱόλιον, τῆς θρῴχης Χεῤῥο- νήσου (sic) πόλις. θεόποµπος ἐν Φιλιππικῶν εἰχοστῇ τρίτῃ « Ἐπορεύθην εἰς πόλιν Αἱόλιον τῆς ᾽Αττικῆς (lege ᾽Ακτῆς, ad Atho) μὲν οὖσαν, πολιτενομένη» δὲ μετὰ τῶν Χαλκιδέων.» ldem: "Άρνη . . *&- τάρτη τῆς Ἐρασίνων (sc. χώρας) πρὸς τῇ Θράχῃ (Ακτῇ]). ldem: Βέργη, πόλις θράχης πρὸς τῇ Χεῤῥονήσῳ. Idem: Βέρης (sic), πόλις θράχης, ἀπὸ Βέρητος υἱοῦ Μαχεδόνος. ldein : Βρίχες, ἔθνος 8pa- χιχόν . . Βριγία dj Τρωϊχή, τουτέστιν fj Φρυγία, ἀπὸ Ἡρίγου τοῦ κατοικήσαντος ἓν Μακεδονία. Adde eumdem in vo:ibus Πρυγιάς, Βρύγιον, Βρύχης, Βρύξ. ldem: Γιγωνὸς, πόλις θράχης, mposcyh; τῇ Παλλήνῃ. Idem : Γρηστωνία, χώρα θράκτς πρὸς τή Μακχεδονίᾳ. ldem : Ἐορδαῖαι, δύο χῶραι Μυγδ.νίας (I. Μακεδονίας). Εἰσὶ καὶ ἄλλαι.. . ἡ δὲ θράκης. Ιάσιο : Ἑὐρωπὸς, πόλις Μακεδονίας, ἀπὸ Εὐρώπου τοῦ ἩΜαχεδόνος, xai Ὡρειθυίας τῆς Κέχροπος. T?» μέχρις αὐτοῦ τοῦ ζυγοῦ. Sic enim legendum, Ὦ Unde vides. quinam Thracia pars significeiur , in non Ζνγοῦ. (f) Nicetas in Isaacio Atgelo 1, 5 (p. (c) Thraciam primo aevo duo regna habuisse, narrat Constantinus, quo nisus veterum testimonio? An Taciti Annal.,2, 64? Urbes ab ipso memorate nil faciunt ad rem. Thracia pro temporum ra- tione in numero regnorum variavit. () Hieroclis sex prima eparchize (infra col. 141) revera computum habent 53 urbium nostra- run. (e) En Graculi fiJem ! klein plane purpuratus scriptor hzc habet. cerim. 9, 47 (T. 2, p. 681, ed. Bonu.) : Ὁ τῶν ἀπὸ Βουλγαρίας ἑρχομένων πρέ- σβεων πρὸς τὸν βασιλέα χαιρετισμός. interrogatio legatorum. Bulgaricorum : Πώς ἔχει ὁ θεοστεφῆς βασιλεὺς ὁ πνευματιχὸς πάππος τοῦ ἐχθεοῦ ἄρχοντος ῥωυλγαρίας, x. τ. λ. Logothetze Byz. ad eos inter- rogatio : Πῶς ἔχει ὁ πνευματιχὸς ἔκγονος τοῦ ( . pre quam Boreas (Herodotus 7, 189. L'lat. Phaedr. 220) βασιλέως ἡμῶν . . ὁ Ex Θεοῦ ἄρχων Ἑρουλγαρίας. x. t. λ. Similis circa Payam Εοπια µη εἰ Emirum (Bulranum ) Cilicis vide ibidem pag. 680.6832. 'eniunt. autem primo honoris loco legat pape Romaui, secundo Bulgarorum regis, tertio Turcze Cilicis. En trifolium ! (f) Non aliter. intelligo- Stephanum Byz. : Γότ- 0o, ἔθνος πάλαι οἰκῆσαν ἑντὸς τῆς Μαιώτιδος' ὕστερον δὲ εἰς τὴν ἑχτὸς θρήχην µετανέστησαν. Erat ea Thracia inter Hmum Pontunque Euxinum Sila. ϱ) Eamdem dictionem in rebus Moreoticis de- endi. Georgius Phrautza i1, 3 (p. 150 sq , ed. Bonu.): Τοῦ ὑπερμεγέθους ὄρους τοῦ Ταὐγέτου .. xai πάντα τὸν ix&lvou ζυγὸν ἄχρι καὶ τῆς Πύλου. . ἐχ δὲ τοῦ ἔδω ζυγοῦ τὸ xáavpov Zapvázaq οο ο 45 VARIORUM PR/EFATIONES. 46 Oritby:am, Atticam virginem, avexerit,. Est Mace- A χτίσµα ἓν τῷ "E6pu. Idem : Πιάσται, ἔθνος πρὸς τῷ donia vetustissimi sensus Thracica, inter Peneum Axiumque sita (4). Idem : Κασάνδρεια, πὀλις Μα- χεδονίας πρὸς τῇ Opá«p, c) ποτε Ποτίδαια λεγο- µένπ. Idem : Κεχροπία χώρα . . ἔστι xal Κεκρομὶς, χώρα θράχης ἔστι δὲ δῆημος θεσσαλονίκης (i. e. pa- gus provinciz Thessalonice medii sevi, h. e. Mace- doniz veteris). Idem: Μαιδοι, ἔθνος θράχης, πλησίον Μακεδονίας. Idem : Μεθώνη, πόλις θράκης. ldem: Μίκωρος, Χαλχιδικη πόλις ἐν θράχῃ. Ἰήεπι: Mut16ov(a, μοῖρα Μακεδονίας τινὲς δὲ Μαι- Cou; αὐτούς Φφασιν. ldem: Ὀλόφυξος, Πόλις ἐν θράχη περὶ τὸν "Αθω. ldem: θλυνθος, πόλις Θράχης πρὸς τῇ Σιθωνίᾳ τῆς Μακεδονίας. lJem : Παλλήνη, πόλις θράχης, ἀπὸ Παλλήνης τῆς Σίθω- Πόντῳ. Βαρύνεται δὲ ὁμοίως τῷ Ὀρέσται. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ Διέσται. Μακεδονικά δέ clot ἔθνη xa Πιά - σται. Xph δὲ εἰδέναι, ὅτι o5 φησι, xal τοὺς Πιάστας Μαχεδονιχὸν ἕθνος εἶναι, ἀλλὰ συμθαρυνομένους τοῖς Διέσταις xal Ὀρέσταις. (i) Ergo Macedonicas gen- tes εἰ colonias prope Pontum habemus Diestas, Orestas, Piastas. Primos puto a Dio, juxta sinum Thermaum sito, ad Hemum transpositos fuisse. Piastas minus jam tango, magis vero Orestas. Hosg- que omnes Macedonas Ponuticos s.Thracicos fuisse, a veteribus didicerat Stephanus Dyzantinus. Cete- rum Piastas agnoscit Tabula quoque Peut. sect. Vill, scribens Pehastii. Sedebant e sinistra Tnnze fluvii ors, quem male Tontum dicit eadem ta- νος, x. t. λ. ldem : Ποτίδαια, πόλις θράκης. Idem : B bula. Σάνη, πόλις θράχης μεταξὺ "Αθω xal Παλλήνης. ldem : Σιθωνία, µέρος θράχης, ldem : Σκχίθαι, πόλις Θράχης πλησίον Ποτιδαίας. idem: Σχιώνη, πόλις Θράχης. Idem : Στράμδαι, πόλις θρἀχης. lem : Στῶλος, πόλις µία τῶν ἐν θράχῃ βαρέαρι- χῶν, ἃς µετήνεγχαν kx τῶν Ἡδωνῶν οἱ Χαλχιδεῖς εἰς τὰς αὐτῶν we. ldem: Τράχιλος πόλις µία τῶν ἐπὶ θρῴχης πρὸς τῇ Χεῤῥονήσῳ (qualis penin- sula ?) xat Μαχεδονίᾳ. Idem : Φλέγρα, πόλις θράχης, Qv Εὔδοξος μετὰ ταῦτα Παλλήνην qnoi χληθῆναι. ]dem : Χαλάστραι πόλις θράχης περὶ τὸν θερμαῖον κόλπον. Àddo: ldem : θέρµη, πόλις Ἑλλήνων θρηΐχων. Jdem : Alsca, πόλις θράχης, προσεχὴῆς τῇ Παλλήνῃ. Idem : Αἰσύμη, πόλις θράκης "Όμηρος (lliad. viu, 904), x. *,. λ. Idem : Αφύτη ?) Αϕντὶς, πόλις πρὸς 4j Παλλήνῃ θράχης, ἀπὸ ᾽Αφϕύτου τινὸς ἑγχωρίου Ἔσχε (|. εἶχε) δὲ ἡ πόλις μαντεῖον "Αμμωνος. Apollonius Hhod. 1, 601. : "Αθω . . χολώνη θρηῖ- χίη. Et hzc quidem suffectura pro tempore, arbitror, alia daturus in secunda fragmentorum Strabonia- norum editione. Quid ergo ex his omnibus conse- quitur ? Nil aliud, quam quod modo demonstravi : siricti sensus Macedoniam fere omnem ;originete- nus fuisse Thracicam ; quanquam in his doctorum quosdam a me dissensuros puto. Verum alia ava 3liam dictionem sequuntur. Fuit enim medio zvo alia prorsus Macedonia, sc. inter Danubium infe- En vero Orcstarum historiam sequiorem, e tene- bris Byzantinis tandem aliquando a me plenius narrandam, Ergo Leo Diaconus hist. vin, 3 (p. 150, ed. Bonn.) :... τὴν ᾿Αδριανοῦ (Adrianopolin).. . ἣν Ὀρέστην φασὶ πολίσαι τὸν 562 ᾿Αγαμέμνονος, ὅτε τὸν πλάνον ὑπέστη μετὰ τὴν ἀναίρεσιν Κλνταιμνί» στρας, τῆς ἰδίας µητρόφ' ἐξ ἐκείνού τε Ὀρεάτιά- δας χεχλΏσθαι τὸ πρότερον, ᾿Αδριανὸν δὲ Αξριανου ὀνομάσαι. Theophaues continuatus libro vi(iu Cou» stantino Porphyrog. cap. 8, pag. 587, ed. Bonn.): .. την ᾿Αδριανούπολιν. . fei; τὸ πρὶν μὲν 'Ops- στιὰς ἐχαλεῖτο, ἐξ Ὀρέστου, υἱοῦ ᾿Αγαμέμνονο:, ὃς .. ταύτην (matrem Clyteemnestram) . , ἀποχτεί- νας λίαν ἐχμέμηνεν, xai ἐν τῇ συνελεύσει "E6pov, "Αρζου τε xal ᾿Αρτάχου τῶν τριῶν ποταμῶν Y8 λουσάμενος, τῆς νόσου ἁπήλλακτο. ᾿Αδριανὺὸς δὲ Kal-, ᾽ σαρ .. αὑτὴν µεγαλύνας πόλιν ᾿Αδριανοῦ µεταχέ- Χληχεν. Abr τρίτης ἡμέρας . . ἓν διόδῳ Φιλιππου- πόλεως σταδιάνεται, ἠγκαλισμένη τῷ δρε: τῷ Αἴμῳ, παρ᾽ ᾧ οἱ spei; ποταμο) συμβάλλονται τὸ ὄμδρ.μον ὕδωρ. liem plene narrat Symeon Magister in Basilio Macedone cap. { (|. c., pag. 6856); ubi tameu pro fluviis Arzo el Artaco occurrunt Arxus et Artabus. Zonaras xvii, 25 : Την "0oeoxióóa .. οὕτω πάλαι ἡ πόλις ἐχαλεῖτο τοῦ . . ᾿Αδριανοῦ ἐξ Ὀρέστου τοῦ ᾿Αγαμέμνονος. Ánna Conmneua mn, 6 (ed. Boun. vol. t, p. 110): Πλὴν τῶν νγατὰ την Ὅρε- στιάδα. Nicephorus Bryennius, nt, 2 (p. 101, ed, riorem et Propontidem sita, nil commune habens D B-nn.): Ἐς Ὀδρυσῶν. 14. cap. 5 (p. 105): . . ἓν cum ista genuina prater cognationem quamdam, a me jam nunc clarius patefaciendam, Colonias suas, ut Asiz, ita etiam Thraeiz, inter Rhodopen P ontumque Euxinvin site, Macedonum t-ges iude a Philippo, Alexandri Magni patre, impo- suerunt. Videatur Stephanus Byzantinus : Καλύδη, πόλις θρῴχης, ἄποιχος Μακεδόνων. ldem : Φιλιπ- πούπολις, πόλις Μακεδονίας, Φιλίππου τοῦ ᾽Αμύντου (h) Ad sinum Melanem, prope Hellespontut, hunc raptum transponit Apollonius Rhod. 1, 211 ss. Χαρπηδονίην. .. πέτρην . . ποταμοῖο πα όον Ἐργίνοιο). Veteres similiter in sede Orphei Thra- eica variant. (i) Stephani locus, qualis nunc habetur, sensu Ὀδρύσαις ἐφοίτα πρὺς τὴν πάλαι μὲν "Opcotiába χαλουμένην, νυνὶ δὲ ᾿Αδριανούπολιν. Nicetas in Jo. Comneino eap. 2: .. ἐξ Ὀρεστιάδος . . µία δὲ αὕτη τῶν εὐδαιμόνων . . παρὰ Μακεδόσιν πόλεων. ldem in urbe capta cap. 10:.. χαὶ οἱ ἐν Ὀρεστ:άδι. Georgius Pachymeres in Michaele Palxologo t1, 8 Ed. Bonn. vol. 1, p. 108) : Της κατὰ ttv Ὀρεστιάδα Ανδριανοῦ (sie) πόλεως. lb, cap. 26 (p. 151): . . caret. (jJuid énim est: Piastas quoque, ut. reliquos, gentem Macedonicam esse negat: sed nomen eodem dccentu gravi legendum esse ? Anne legendum συν” θαλλοµμένους, juncios sermone vulgari, i. e. num diversos ab illis? Alii ce lacuna cogitabunt. 41 VARIORUM PR.EFATIONES. ÁN θράχτν .. 699): Τὰ xazX thv Ὀρεστιάδα τε xai τὰ ἐνδότερα toU Αἴμου, ldem νι, 5: "Ez' Ὀρεστιάδος. lem in Andronico Palzologo, v, 28 (vol. i», p. 47): Πρὸς Ὀρεστιάδα, vi, 329: Καταλιπὼν τὴν Ὀρεστιάδα, περὶ τὴν λπρω πλησίον κατασκηνοϊ. vii, 19 : "Eq Ὀρεστιάδᾳ. Nicephorus Gregoras 1, n, 4. Τὰ τῆς Ὀρεστιάδος ἱππήλατα (planitiem). vii ; in, 9: Ἐν Ὀρεστιάδι. . τῇ € ogxiz T. vun, div. . τῆς µεσο- γείου . ;. ὁπόση τῆς ΟὈρεστιάδος ἐστὶ περίοιχος, Ibid, vi, 7. : "EZ Ὀρεστιάδος, vin : Την Ὀρεστιάδα. i, 9 : Ὀρεστιάδα xal Διδυμότειχον ix, 15, 1: "Αχγρις Ὀρεστιάδος xu, 14, 2.: Τής Ὀρεστιάδος. )hid.: Ἐπ᾽ Ὀρεστιάδα ΣΙ1, 14, 5.: Too παραῤῥέοντος τῇ Ὀρεστιάδι ποταμοῦ (IHebri), xii, 5, 1: Εἰς Ὀρε- στιάδα. . κατὰ θράκην. ανι, ὃς n, 9: Ἐς Ὄρε- στιάδα .. ἑντὸς Ὀρεστιάδος , . τῇ Ὀρεστιάδι. xvi, 7. 5: "ES Ὀρεστιάδος .. τῇ Όρεστιάδι. xvi, 7,5 : Ἑξ Ὀρεστιάδος. Cantacuzeuus Orestiade nunquam utitur, sed Adrianopoli. ldem tamen Odrysas non omittit 1, 7; xxi, 399; 1, ὃ (ubi occurrit urbs Buce- lum); id. quod codem redit. Luonicus Chalcondy- . las libro 1, p. 31, ed. Bonn.: Ὀρεστιάδα, thv Αδριανούπολιν καλρυµένην. Georgius Phrantaa, 1, 5 (Opp. ed. Bonn. p. xxix, 22): µετά τινων. . Ubi codex Paris.:. . μετὰ διακοσίων ἐν ὈΟρεστιάδι ὄντα. Et hzc quidem in memoriam liujus Macedonum colonix Thracice, Adrianopoleos, inquam; (j) cujus τὰ κατὰ τὴν ἹὩρεστιάδα. lbid. &, 30 (p. A supra. vidimus p. xiv (D). En aliam , ut puto, Pui- lippi Thracicam coloniam. Etymologicum M.: Bivr, πόλις. Μέμνηται ταύτης 'Hpóücog, xal qnow ὠνομάσθαι, ὑπὸ Φιλίππου οἰχισθεῖσαν, ἀπὸ τῶν Ev αὐτῇ συνο:κισθέντων μοιχῶν. Mechos Philippus I, Macedo, moechorum, furum, potorum princeps, ín Thracia. relegavit ? Veteres tamen. dixerunt, ni crediderunt, Eadem de Philippopoli quoque tradun- tur, item. de Cabyle. Ergo de Philipyis Michae! Apostolius centuria 1n, 57:.. Ἔστι δέ τις περὶ 8pá«»v Πονηρόπολις, f» Φίλιππόν φασι συνοιχίται, τοὺς ἐπὶ πονηρίας διαθαλλοµένους αὐτόθι συναγα- νόντα συχοφάντας xal ψευδοµάρτυρας xai τοὺς συνηγόρους xat τοὺς ἄλλους πονηροὺς, ὡς δισχιλίους, ὡς θεόποµπος ἐν ιΥ’ (15) τῶν Φιλιππικῶ» φησι (fragm.1292 ed. Wichers.). Philippopolin in hissigui - ficari, nota res est, col. Plin. H. N. 4, 11,18 : llebrus amnis. Oppidum sub Rhodope, Poneropolis antea, moz a conditore Plulippopolis; munc a siln Trimontium. Tzetza. (ad calcem Chiliadum e4. Riessling. pag. 510): .. 6 ῥήτωρ.. ὑπερορίας ἀξίους δειχνὺς τοὺς τοιοΌτους φαύλους, xal µαχχ. ρίζων τὸν Φίλιππον, πάντας πονηροὺς xai µοι- χοὺς εἰς Πονηρόπολιν συνηικίσαντα xai Moty^- πολιν, f| ΕΒιναρία καλεῖται. Verum. Cabyle quo- que colonia Plilippus sede maleficorum usus est, leste Strabone vit, 6, p. 520: Τὸ τῶν ᾿Αστῶν E0- vos, ἓν ᾧ πόλις Καλύθη (Καθύλη ?) , Φιλίππου τοῦ ᾽Αμύντου τοὺς πονηροτάτους ἐνταῦθᾳ ἱδρύσαντος. origiues heroicas diu ante Stephanum in medium ο Quas Macedonum colonias Thracicas praeter rationes protulit /Elius Lampridius in lHleliogabalo, cap. 7 : Et Orestem. quidem ferunt mon. unum simulacrum Diane, nec uuo in loco posuisse, sed multa in mul- lis. Posteaquam se apud tria flumina circa Hebrum ex responso purificavit, etiam Orestam (l. Orestiam condidit civitatem, quam sepe cruentari hominum sanguine necesse est. Et Οτεείαπι (|. Orestiam) qui- dem urbem Adrianus suo nomine (1. nomini) vindi- cari jussit, eo. tempore, quo furere ceperat, ut ez responso, cum εἰ dictum esset, ul. in furiosi ali- cujus domum vel. nomen irreperet. Sic lego ultiana luci, male sani, fere Orestei (A). Philippopolin Thracicam , Philippi coloniam, () Distinguantar quatuor Orestiz s. Orestiades, a veteribus ad Orestem , 'Agamemnonis filinm, relate. Prima Peloponuesi Steph. Byz.: Μεγάλη πόλις Αρκαδία." ἐχαλεῖτο δὲ τὸ μισυ Ὀρεστία ἀπὸ τῆς τοῦ ὑρέστου παρουσίας’ οἱ δὲ πολῖται Ώρέστιοι καὶ Μεγαλοπολίτα,, Cum his confer eumdem Ste- phanum: "Opsoila . . ἔστι καὶ ἄλλη ἐν ᾿Αρχαδίᾳ ^ 'Uüpsosla.— Secunda, Epiri Stephanus Byz.: 'Op£- ὅται, Μολοσσιχὸν ἔθνος. ᾿Εκαταῖος Εὐρύπῃ fragm. 11; ed. Klausen.). θεαγένης . . φησὶν, ὅτι, ἐπεὶ ἀφτίθη τῆς μανίας Ὀρέστης. . εἰς ταύτην ἦλθε τὴν γην, xai παῖδα ἔσχεν Ὀρέστην, οὗ ἄρξαντος ἐκλή- ύησζαν ᾿Ὀρέσται. Αὐτὸς 0i ὑπὸ ἐχίδνης δηχθεὶ; θνἠ- σχει εἰς χωρίον τῆς ᾽Αοχαδίάς (1. e. morsus, venit in locuin quemdam Arcadi, ubi moritur), τὸ λεγό- µενον "Op£actov. Strabo vij, 7, δ.:. . Μολοττο) . . "Upistat .. λέγεται δὲ τὴν Ὁ,εστιάδα χατασχεϊῖν ποτε Ὀρέστης, καὶ χαταλιπεῖν ἐπώνυμον ἑαυτοῦ τΏ» χώραν᾽ χτίσαι δὲ xai πόλιν, καλεῖσθαι δ᾽ αὐτὴν niilitares metalla spectare puto, quze a. maleficis «o relegatis colebantur. Cabylen et Calyben cuim Astis À. Puuly leviter attigit in Encyclopedia reali s. v. De ea adde Harpocrationem: Καθύλη Δημοσθένης ἐν η’ Φιλιππικῶν. Χωρίον ἑστὶ 6páxn;, ὥς φησι θεόπομπός τε ἓν pd xal ᾿Αναξιμένης ἐν η’ Φιλιττ χῶν. Οὗτος δέ φησιν, αὐτὺ ἱδρύσθαι πρὸ: Τάξῳ ποταμῷ κατὰ μέσον τῆς Βράχης. Ubi pro Tázo, quod est niliili, lege Τούνζῳ, vel. "Αρζῳ (cum Vo- melio, de loco Ptolemaei geogr. 11, 2, 12. Francof. ad M. 1845, p. 5, 5). De Calybe et Cabyle, item da Bine v. Nos. in nova Fragmentorum Straboniano- rum editione, Αργος Ὀρεστιχόν. - Tertia, Macedonis», nobilis- sima. Steplianua: Ὀρεστία, πόλις ἐν Ὀρέσταις, ἐν ὄρει ὑπερχειμένῳ τῆς ἥΜακεδονικῆης γῆς. - Quarta, Hzmni (Tlracie). - Poswemo O.estem Perinthus quoque, Propontidis urbs, speciat, coll. Stephano Byz.: llép:vüo;, ἀπὸ Περίνθου Ἐπιδαυ- píou, τοῦ μετὰ Ὀρέοτου στρατευσαµένου. Ἔστι δὲ πόλις θράχης. (4 Lampridii locus Meletio (Γεωγραφία Ππαλαιὰ xai νέα. Ed. Authimus Gazes. Ven. 1807, vol. µη, p. 101) in urbis nostrze mentione obversatus esse vi- detur. Obiter ejus res situmque taugit b. Wilkenius Kreuzzüge vol. 1v, p. 88 seq. not. 73). Meliora praestitit Turca. Hadschi Chalfa (lhumeli und Bosna p. 1-13). | (/) Anonymus Cauisii in exped. Frid. 1l. (Basnage, Ties. monumentorum cett, vol. ii, pag. 510) : Est autein Philippopolis, urbs predia, εἰ sublimis metropolis, in capite Macedonia sita. 49 VARIORUM PR/EFATIONES. | 50 Venio ad alia vetustioris Maeedonix nomina, uni A men. Berróa liegt vielmehr unterhalb Philippopolis alterique Thraciz loco imposita, Azius. Eumfluvium exposui in Thessalonica urbe, p. 387 -510. Sed fuit etiam Scyibie minoris (Dobrudscliz, e imeridie Da- nubii ostiorum. coll. Strab. libro vi, p. 490 ) (lu- vius Azius, teste /Eliano h. a. xiv. 25. ed. Jacobs. lbidemque urbs Aziopolis (Ptolem. geogr. wi. 10. p. 152. ed. Wechel.); de qua omnino videndus Wes- selingius ad lineraria pag. 224. Adde Mannertum geogr. vit, 116. Beroe. Urbs Thracis, apud receu- tiores geographos neglectior (Wesseling. in Indice rerum ad ltineraria). De ea repeto, qua scripsi in libio : Real-Encyclop. der class. Alterthumswissen- schaft. Vol. 1l. p. 1100 sqq. : « Stadt im Innern Thr: ziens. Gehórte spáter, wie Philippopolis immer, z: deu militárisch bedeutendsten Punkten des Lau- des (Ammianus xxvii, 4). Wenn nun erst das ltin. Anton. (S. 251. Wess.), Ammianus a. a. O. und Iherocles S. 655. Wess., nicht aber Ptolemàus (Geogr. Ml, 14.) sie nennt, so folgt daraus nichts gegen ibre viel frühere, vermuthlich schon den Ma- cedoniern zu verdankeude Gründung, von denen auch Phiippopolis und viele andere dortige Anlagen ur- kundlich berrühren. Deun Ptolemàus gibt fast nur thrazische Küstenorte, und in der Tab. Peut. ge- bórt der Ort Berone, statt Beroe (ganz an der Stelle des Lbrszischen Berróa), zu den uuzàáhligen mittel- alterlieben Shreibfeblern dieser alten Karte. Wenn ferner Reichard sagt, die Lage des Ortes sei noch nicht erwogen (und doch gibt er auf aeiner Charte sie ziemlich richtig an), so hatte er Wesseling a. a. O. nicht gelesen. Mannerl, der, wenner Wesseling widerspricht, meist irrt, setzt (VII. 276 ff.) den Ort zwischen Pbilippopolis und dem àgàischen Meer (1130 iu das thrazische Bergland Rhodope,zwischen der Maritza und dem Mesto) ; ein fehler, der davon kommt, dass er das in den Acta S. Alexandri c. 9. (Wess. a. 2. 0.) vorkommende Philippi für identisch hàht mit dem ersten macedonischen (zwischen Drama und Cavala); wahrend doch Philippopolis (an der Maritza), diese zweite Süfiung von Philipp, l., nieht: selien auch Philipp ; heist (Malchus cap. 2. S. 254. ed. Bonn. zum Jahr 473 n. Chr. vu. a.). Ausserdem ist zwischen Macedonisch-Philippi und Thrazisch- in einem óstlichen Seitenhale der Maritza, an cinem Zufluss der Tunscha, welche, vou Balkon koinmen!, bei Adrianopel, wie die Arda, in die Maritza fàlt... Es existirt noch u. d. Namen Beria (s. d. türk. Charten), d. h. Βερόη (Veroj) oer Βέῤῥοια ; denn beide Formeu kommen für den Ort iu den Uikunden ver (Wessel. a. a. O. S. 251. 655). Vorübergehend erhielt es im 81ten Jahrhundert durch die Kaiserin Irene, von der es restaurirt wurde, den Namen [το- nopolis (Wessel. a. a. O. S. 655). Seine Bedeutung im Mittelalter schreibt sich von den Einfallen der Nordvólker her, denen es, mit Philippopolis und andern unzáliligen Burgen des Balken, einen Damin enigegensetzen sollte. Bald nach dem Anfang des schwachen lateinischen Kaisereichs wurde es von den Bulgaren beinahe ganz verwüstet (Akropolita cap. 98). Im Allgemeinens. manausser Wessel. a. 3. Ο. : Catancsisch ad Tab. Peut. I. 726. Schafarik in den Wiener Jahrb. XLVI. 57. » E diutinis igitur tenebris hxc quoque urbs protracta. essc videtur. — Erigon, Superioris Macedoniz fluvius. Axio illa- bens ab occidente (Thessalonica p. 205 Via Eguatia, Comment. 4. p. 41). Eumdem vero fluvium Thracia quoque meridionalis habet ex llebri oriente. Straho libro vit in fiue secundum epitomen Palatinam $. 25. (mex edit. p. 37) : "Οτι ὁ vuv ποταμὸς ᾿Θιγινία ἐν θράχῃ καλούμενος (?) Ἐρίγων ἣν καλούμενος (?) Ubi Wesselingius (ad ltiueraria p. 622) pro Ἐρίγων conjicit "Epylvoc, byzantinam scriptionem ad anti- quius zvum minus bene transferens , obsequente Kramero in Vaticana (Strabonis epitome p. 21. Tu retiue Ἐρίγων. Veteres enim Macedones varia suae lerrz? noinina in colonias transferre amabant, cujus rei multa exempla afferri cum possint, non debent. Age vero hujus fluvii historiam diligentius jam nunc atuingamus, quauquam dissernsus auctorum aliquem decernendi difficuliatem afferre videtur. Ergo Theo- phylaetus Simocatta, seculi vit. scriptor. histor. 4, 1 (p. 46, ed. Bonn.) : Αφιχνεῖται δὲ (dux Byzanti- ni exereitus, Counnentiolus) χατὰ τὸν Ἐργινίαν οὕτω καλούμενον ποταµόν. Symeon Magister (sec. X) in Leone Armenio cap. 9 ( Tüeoplianes continuatus pag. 614, eJ. Bonn.) : Καὶ πιάσαντες (Bulgari, duce Bertóa ein viel grüsserer. Zwischenraum, als zwi- D Chrumo) τὸ δεξιὸν μέρος τῆς πόλεως (Cpolis), xat» schen Thrazisch-Derróa und Thrazisch-Philippi (Philippopolis). Auch,ist Mannert's Fluss Arzus, an den er dieses Berróa verlegt, 7 M. P. davon entfernt (Wessel. a. a. O.), und verschieden von der Arda der Türken, welché von der Rhodope (also westlich) komnit, und zwar reissend, aber von kurzem Laufe ist (Hadschi-Chal(a S. 12.) ; woniit also die 87 M. P. des lin. Ant,, welche dieses zwischen Berróa und Adriauopel zeichnet, aberinals gar. nicht stiimn- (m) Hanc fluvii formam diu"ante habet A pollonius Rhodius |. 211 seqq. : Σαρπηδονίην . . πέτρην . . ποταμρῖο. . Ἑργίνοιο, I igitur fluvius sinui Melani immittitur. Pemponius Mela it, 2, 6: In Propontide Selymbria , Perinthos , Bithynis; amnesque, qui έχανσαν τὰ ἔξωθεν τῆς Χρυσῆς πόρτης ἕὼς τοῦ Ῥι- γίου. Ubi tamen Ῥηγίου legendum esse patet, de qua Tlhracie prope Cpolin urbe ex occidente (fuit autem duplex) videndus Ducangius ad Nicephorutm Gregoram 1x, 2 (pag. 1290. eJ., Bonn.). Idem vero Syineon ibidem cap. 10 (pag. 616) indubie de nostro fluvio loquitur his verbis : Καὶ ἑλθόντες (Bulgari) ἕως ᾿Αρκαδιούπολιν (sic, cum accusativo ), xat πξ- ῥάσαντες τὸν ᾿Ῥιγίαν (ποταμὸς δὲ οὕτως ἐστὶ λεγόμ:- interuunt, Erflginos et. Athyras (hi igitur immittun- tir. Propontidi). Plin. N. H. iv, 11, 18: At. in ora (Propontidis) amnis Erginus ; oppidum fuit Ganos, deseritur et. Lysimachia, jam in Cherroneso. 5| VARIORUM PRJEFATTIONES. t2 νος) πηὗρον Aabv, πολὺν xat χμαλώτευσαν αὐτόν. A adi Hadschi-Chalfam in Rumelia et Bosnia p. 68 seq. Formam Ῥιγίαν nibili esse, unisquisque concedet. Lege, me suadente, ᾿Ῥιγινίαν. Tagenonis descriptio ' expellitionis Asiaticze Friderici 1 ( Freher, scripti. rerum Germ. vol. 1 p. 441) : Kal. Muri. (1190) dux Suevie exivit Hadrianopoli cum suo agmine. Sequenti die dominus imp. cum suo exercitu & Non. Martii (4 Mart., Dominica Letare) transierunt Rima flumen cum magno labore, et eodem die cantabatur Laetare Jerusalem, Ubi legendum esse Riginiam anusquis- que concedet. Georgius Acropolita (sec. xii) annal, cap. 41 (pag. 155, ed. Bonn.) : Ol μὲν οὖν Σχύθαι (Bulgari), τὴν Αδριανοῦ παραµείψαντες, τὰ περὶ τὸν ποταμὸν, οὗ ᾿Ῥηγίνα τοὔνομα, λείαν ἑποιοῦντο, καὶ τὰ πέρ.ξ τοῦ Διδυμοτοίχου (sic, pro. . εἰχου) ἐσχύλενον . περί που τὰ µέρη τῆς Βιζύτς . . ὁ βασιλεὺς (Byzantinoruim) περὶ τὸν ποταμὸν, ὃς Ῥηγίνα καλεῖ- ται, τὴν σχηνΏν ἔπιξε. Ephrewius in (3845. v. 9079: Πρὸς ποταμὸν "Pr viva (hoc accentu). Idem v. 9195 : Tóv ποταμὸν Ῥηγῖνα. Hic Erigon vix alius esse poterit quam Agrianes Herodoti iv, 89. 90. In eum influit Contadesdus ; in hunc Tearus, teste Herodoto |. c., cujus verba meinorabilia in eorum gratiam repetere lubet, qui istam quandoque regio- nem 3dibunt. Ergo pater historiz : Δαρεῖος δὲ, ὡς &£0r τὸν ΠὩόσπορον κατὰ τὴν σχεδίην, ἑπορεύετο διὰ τῆς θρηῖκης * ἀπιχόμενος δὲ ἐπὶ Τεάρου ποταμοῦ τὰς πηγὰς, ἑστρατοπεδεύσατο ἡμέρας τρεῖς. 'O δὲ Τέαρος λέγεται ὑπὸ τῶν περιοίχων εἶναι ποταμῶν ἄριστος, τά τε ἄλλα ἐς ἄχεσιν φέροντα, χαὶ 6h xal ἀνδράσι χαὶ ἵπποισι φώρην ἀχέσασθαι. Εἰσὶ δὲ αὐτοῦ αἱ πηγαὶ δυῶν δέουσαι τεσσερήχοντα, ἐχ πέτρης τῆς αὑτῆς ῥέουσαι * καὶ αἱ μὲν αὑτέων εἰσὶ φυχραὶ, αἱ δὲ θερµαί. Ὁδὸς δ' Ex' αὐτάς ἐστι ἴση ὲξ Ἡραίου τε πό- λιος τῆς παρὰ Περίνθῳ, καὶ ἐξ ᾽Απολλωνίης τῆς ἓν τῷ ΒΕὐξείνῳ Πόντῳ, δυῶν Ἁμερέων ἑχατέρη. Ἔχδι- bel δὲ à Τέαρος οὗτος ἐς τὸν Κονταδέσδον ποταμὸν, ὁ ὃξ Κονταδέσδος ἐς τὸν ᾿Αγριάνην, 6 δὲ ᾽Αγριάνης ἐς τὸν "E6pov, ὁ δὲ (ἐς θάλασσαν τὴν παρ) Αἴνῳ πόλι. Sequitur apud llerodotum c. 91 inscriptio Teari laudatoria, in cippo ibidem posita. Solus, ni fallor, Uyzantinorum scriptorum Chalcocondylas (596, xv) menoriam Teari recolit, Teaeri nomine, non Τα- nari (ut male habet Latinum Clialcocondylze Clau- &eriinum) libro 1, p, 12 ed. Bonn. : .. . τά τε ἄλλα καὶ ἐς Ταΐαρον ἑμθάντα ( Turcasm Orthogrulem) πταμὸν τὸν χατὰ τὴν Αἶνον ἐπὶ πολὺ ποῦ ποταμοῦ σὺν ταῖς ναυσὶ προελθεῖν. Ibid. p, 25 : Ἑπέδραμόν (Turcae) τε τὴν θράκχην Éc τε ἐπὶ Ταίαρον τὸν ποτα- póv. Ibid. p. 50 : Ὁ μὲν οὖν Σουλαϊμάνης ἔτυχε πο: ^topxioy πόλιαμα, 9ὸ παρά Ταίαρον ποταμὸν, διέχον ἀπὸ ᾿Αδοιανουπόλεως σταδίους ὡσεὶ ἑόδομήχοντα. Ibid. p. $1: Παρὰ Ταίαρον ποταμὸν, ὃς ὕδωρ χάλ- 2ιστόν τε παρέχεται χαὶ ὑγιεινότατον * θέρους δὲ ἣν (opa, Ubi memoratur locus Κερμιανόν. De Riginize fwtibus (juxta Turcicum Burgas) ejusque ponte jileberrimo, antequam in Maritzam (llebrum) exit, Ejus igitur nominum ordo chronologicus is erit : Agrianes, Erigon, Erginus. E:ginias, Riginias, Re- gina, Erkene (Turcice), Vidimus in unus fluvii nun- cupatione magnam seculorum mutationem, de qua iu universum legemdus Nicephorus Dryeunius (szec. χι!) hist. iv, 5 (p. 154 seq. ed. Bonn.) : . . παρὰ ποταμὸν, οὐκ οἵδ' ὅπως ἀρχῆθεν χαλούµενον, διὰ τὸ ἀμειφθῆναι τῶν ὀνομάτων τὰ πλεῖστα τέως δ᾽ οὖν ἐχ τῶν θραχικῶν ὁρῶν καταῤῥέοντα, καὶ ᾽Αλμυρὸν κατὰ ἐγχωρίων καλούµενον. "Ev ᾧ xal φρούριον ἐπὶ λόφου ἵδρυται * Καλοθρύη τούτῳ τὸ ὄνομα. Indigenas significat Grecos Byzantinos, veteres autem Thra- cas, coll. castelli nomine semithracico. Halmyri nomen, quod a salso sapore cett. venisse puto, ve- tustioris xvi speciem prz se fert, quo Grocorum colonie Propoutidis oram fere οἱ tenebant. Est autem Halmyrus fluvius "inter Selybriam et Hera- cleam (Perinthum) quarendus, ubi in Propontidem exit, coll. Cautacuzeno list. 1n, 77 (ad an. 1544) :.. . παρὰ ποταμὸν προσαγορευόμένον 'AXpopby, μεταςὺ Σηλυθρίας καὶ Ἡρακλείας. Ubi simul occurrit locus Δαφνίδιον. Eumdem diu ante (sec. xin) respexerat Ephraemius in C«sarr. (in Theodoro Lascari) v. 1525 : Εἰς Άλμυρὸν ὃ ἔσταλτο χῶρον ἑσπέρας. Quae verba incredibile dictu quomodo vertat. A. Majus (et repetat 1. Bekkerus), sic nimirum : Tum ad He- sperium salsi aeris locum mittitur. Eu igitur novum pest ιοί alia veteris geographiz incrementum, soli C Byzantine historie debitum. — Curiscu. Theophy- lactus 'Simocatta hist. vit, 5 (pag. 274 ed. Boun.) : Ἐπὶ τὴν Θεοδώρου πόλιν. . . ὑπὸ πρώτην δὲ ἕω ἐν τῇ λεγοµένῃ Κουρίσχᾳ ( Curiscam ) φοιτᾷ. Τρίτη δὲ ἡμέρα, καὶ tv '᾿Ασίμῳ τῇ πόλει τὰς ἐπαύλεις ποιεῖται. Eamdem invenio ibidem libro viui, 6 (p. 585), ubi Καρίσχα nune legitur et ΄Ασημα. Nostra Curisca nomen Macedonicum esse videtur, unde locus tabulze Peutingerianz (seet, 7) Curisto s. Euristo, inter Lychnidum et Heracleam Pelagoniz situs, medelam lectionis habebit : lego enim Cturisco (n). — Sequi- ' tur Nicea, ut antecedens inter Lychnidum εἰ Hera- cleam sita (Via Egnatia, comment. 1, p. 58). Eam- dcm terra Paristriana liabuit, sive Bulgaria borea- lis, seilicet Nieen s. Nicaeam (cf. supra col. 39), ' D — Perinthus ( lleraclea, Propontidi apposita. Eam Oresti tributam supra vidimus note (j). Eamdem- que Tzeiza (chil, 2, 100, pag. 111, ed. Kiessling). Mygdonicam dicit, scilicet nomine Macedonico. — Scupi. Urbs Pzeonize seu Dardani: meridionalis (veter. Mace:oniz borealis) nobilissima, Axii initiis apposita, de qua sufficiet ablegare ad P. Wesselingium (Itine- rar. p. 655). Ejus vero noufen in Meesia quoque infe- rlori baud semel occurrit, Stephanus: Σχοῦποι, πόλις θρἀχης. Theophylactms Simocatta vi, 4 (p. ?72. ed. Bonn.) : Τὰ γὰρ Ζαλδαπὰ xot "Axuq xai Σχόπις καταπρονομεύσαντες (antea depopulati Slavi): unde situs urbis satis cognoscitur, coll. ibidem Si- (n) Ubi tamen alii de Cyrrlio et regione Cyrihestice, ibidem positis, cogitabunt, YARIORUM PR/EFATIONES. σὲ mocalta p. 374 : Απολιπών τε τὴν Ὁδησσὸν, ἐπὶ τὰ A, rediret, Canusium Apulorum (9) attigit, in via Appia εὐώνυμα τῶν χώρων μεταφοιτᾷ, τῇ τε Μαρχιανοῦ συγγενόµενος πόλει . . . Ergo hi -copi inter Axiopo- liu et Marcisnopolin quari debebunt. Eamdemque diu ante, sseculi quarti fine, S. Paulinus "habere vi- detur carmine 31 sc, de reditu Nicetze episcopi in Daciam ( Maxima Bibliotheca Patruimn t. vi, p. 291). Alium tamen hujus vocis locum Thracia borealis et occidentalis habet, ab antecedenti, itein. Thracico, distinguendum. Procop. sedif. 1v, 4 (Opp. ed. Bonn. tom. ὅ, pag. 289) : Ὑπὺ πόλιν Σαρδιχἠν' ZrvoU- πειον (sic), Στένες (l. Zxevà), Μαρχίπετρα, etc. Eze urbes e situ nomen traxisse videntur. Et liec quidem Scupi urbs Sardicze (Triaditze) vicina fuit, 4 scopis minoris Scythia: longe diversa. Sed videndum de itinere Nicetze tribusqne Scupis. Sic igitar S. Paulinus l. c. : Tw per Philippeos Ma- cetum (o) per agros, Per Tomitanam gradieris ur- bem, lbie et Scupes patrie propinquos Dardanus hospes (p). 1s Nicetas, natione (nomen talia prodere videlur) Grzcus, erat Remesianze Dardanics episco- pus saec. 1v ( Pagi, critica in Annales C. Baronii ad annum 396). Remesianse autem situm inter Naissum (Nisch) et Sardicam (Triaditzam),isti tamen propius, quasrendum esse, Tabula Peutingeriana docet fol. 4 ; neque etiam dubitandum de scriptione Remesiana, pro aliis scribendi variatiopibus, coll. Procop. zdif. 1ν, 4 (Opp. ed. Bonn. tom. in, p. 284 : Ἐν χώρᾳ Ῥεμεσιανεσίᾳ (1l. 'Ῥεμεσιάνᾳ)' Βρίττουρα, x. 5.2; "inde simul Remesianam non urbem tantummodo fuisse patet, sed etiam regionem. Dardaniam autem boreali Macedoniz et Servie meridionali saeculo secundo sqq. respondisse, testis est Ptolemzeus geogr. 11, 9 (pag. 149 ed. Wechel.). Καὶ τῆς Δαρδα- νίας δὲ πόλεις ᾽Αῤῥιθάντιον, Νίσος (Il. Ναϊσσὸς) , Οὐλπιανὸν , Σχοῦποι. Id igitur sanctus anno 398 e sede episcopali HKemesiana, urbe patria, Italium adierat cum urbe Nola. Qua digressus, utin patriam (o) Macedum edd. Monstrum. grammaticum. E voce Macedenum (declinatione tertia) non descendit Macedum. Imo juxta. vocem Μαχεδών, ete., dicitur quoque. Μαχέτης, Μακέται, etc., unde istud latino- graecum Alaceiun. De his adi quoque Stephanum Byz. : Μαχεδονία . . λέγεται καὶ Μαχέτης ἁρσενικῶς xii Μαχετὶς γυνὴ, xat Μάκεσσα ἐπιτεθιχῶς .. . xal Μάκεττα διὰ δύο τ xal δι ἑνὸς τ. Ultimo 2vo pro Μαχεδὼν molliorem foruam Μαγεδὼν placuisse vi- deo, Georgius Pacliymeres inMichaele Paleologo 11, 16 (Opp. ed. Bonn. vol. 1, p. 205) : Παραδοὺς xà- χείνῳ, ὅσον ἣν x Μαγεδῶνος Ῥωμαίων. (Idem ibid. iv, 21 (p. 510) : Ἠσαν ἔνθεν μὲν θρᾷχες, ἐχεῖθεν δὲ Φρύγες΄ ἕνθεν μὲν Μαχεδόνες, ἐχεῖθεν δὲ Μυσοὶ, xii Κάρες ἄλλοι καὶ πολλοί. Τὸ ἐχ Μαγεδῶνος xat γε τὸ Σχυθιχὺν προσῆν, xai τὸ ξενιχὸν Ἰταλιχόν. lidem p. 3511; "Αδαλά τε xal Καῦστρου χῶραι xal Ma eov χαὶ ἡ περίπυστος Καρία. ldem ibid. libro γι, 20 (p. 463) : Τὰ χατὰ Κάῦστρον καὶ Πριήνην .. χαὶ τὰ χατὰ Μίλητον, xai Μαγεδών. Ducas. cap. 2 wp. 15 ed. Bonn.) : Μαγνησία μέχρι Περγάμου καὶ πάσης Μαγεδῶν (hoc accentu) ἐἑπαρχίας Ubi interpres ] alus (p. 551 eJ. cit.) : Tutia (a eparchia de Mag- on. (p) En ultimo zvo Macedonas Hyrcanos Taciti (Aunal, u, 47) reperimus, coll. ibi interprr. Hospes D positum (Horat. sat. I, v, 91) : hinc eadem puto via publica utens, Lupias Colabrorum petiit, mox Hy- druntuti, (r) Ex Equo euim Tutico et Canusio Rubos puto venit, mari Adriatico appositos, hiuc per Brundisium et Lupias (Antonini Itinerar. pag. 113 ) HMydruntum, ubi « Trajectus » in Epirum (Aut. Hin. ibid.). Hine primo adiit duplicem Epirum (Paulinus |. ο. : Ibis Epiro gemina videndus, et per /Egcos penetrabis stus Thessalonicen) (s), ad quem locum Wesselingius (ad Itiner. pag. 656) : « Cui bono per geminam Epirum Thessalonicen Nicetum ablegat, cum brevius per Prevalitanam Dardaniainque pro- vincias iter, iu Tabula signatum , in Scupos et Re- mesianam versuspateret ? » Imprudenter, ut raro, sic P. Wesselingius. Nicetas enim duplicem Epirum adiit, hinc mari Agxo usus Thessalonicain : in ipsam Grieciam non exscendit, id quod verba modo memo- Γαία satis demonstrant, Cui itineri quare Balavus invidet ? Mercatorumne more, brevi (si juvat) uten- tium, pro longa, suinptus gratia ? Quamquam ab Apollonia vel Dyrrachio, Thessalonicam proflciscens, brevissima uti poterat per continentem Egnatia. Imo Epirum duplicem minime pratervectus est, sed eam adiit Sanctorum causa, ut alibi quoque sanctos adiit Thessalonicez scilicet et Philippis Macedonum, quim posteriorem urbem nolis pro Macedonia simpliciter dictam putare ; antecessit enim istud poetz : Ibis Epiro gemina videndus, Ei per /Egeos penetrabis estus Thessalonicen. Ergo ut Thessalonica, sic etiam Philippi pro urbe haberi debent, non pro terra Ma- cedonica, ut quibusdam videtur, qui in Scupis of- fendunt, quos Macedoni:x assignant. Sunt enim alii queque Scupi, preter Scupos Dardani (Macedonia superioris) coll. antecedentibus. E Philippis autem Thracas Bessos petiit S. Nicetas, in sumino Hzxmo habitantes ; qua de re videantur fragnienta Strabo- uiana ( pag. 95 sq. mex edit. ) (f). Eos ad Jesum 8c. Scupensimn, non Nolanorum. (q) Paulinus 1. c: Apulis sed nunc via prima terris Te veliet longo spatiosa plano. (Qua Canusino medicata flagrant Vellera fuco. Beneventum primo, ni fallor, petebat, per planum ( planitiem ), hinc per montes Canusium, ut Horatius |. c. Appia utens. Canusii fabricas tinctorias ex Nostro adde Horatianorumn interpretum copiis qualibuscunque. (r) ld est : Ast ubi paulo via proferretur (sic) . . levis spiret sine nube siccis Aura Calabris. Te per Hydruntum Lupiasque vecium . . Ambient uno. Ore caterve. lu his paulo dicit abusive. Calabria enim stricti sensus non incipit nisi in ea terra, qua est inter Brundusium et "Tarentum sita. (s) Nil agunt, quibus iatud Epiro videndus : idem est quod videndus in pretervectione maritima : Ergo fratrum legiones pro littore Epirotico stabant, San- ctum visurze in mari Adriatico ! Autende quoque ad istud juxta positum : per /;Eg«eos αεί. ο. 58 () Paulinus Ll. c. : Nam simul terris animisque duri, El sua. Bessi nive duriores, Nunc oves (acti duce te gregantur Pacis in aulam .. Nunc magis dives preiío laboris Bessus exultat. Quod lumi ma- φις Anle. quarebaut, modo mente celo. Colligit aurum. [d L9 VARIORUM PIUEPATIONES. 95 Ghristum sive Nicetas couvertera!, sive alius quis- A Αλεξάνδρου, τὰ δ᾽ ab ἑσπέρια ὡς τοῦ μεγάλου Κω.- quaw. Montes Rliiplisi, cum Borea ibidem memorati, geographiam mythicam seu poeticani spectant, non historicam, coll. Strabone vij, 5,6. pag. 599. ed. Cas. Significantur stimma Rhodopes Ilemique. His su- peratis Ponti Euxiui litiora Nicetas adit, ubi Tomi, urbs nobilissima , eujus lectio minime in. Stobos mulari debebat, Erat enim prima e quindecim S«cy- ελλ (minoris), coll. Hierocle (pag. 11, hujus com- mentotionis) Ovidii Nasonis exsilio famosa. llinc itum ad vicinum Scuporum oppidum, inter Axiopolin Istri et. Marcianopolin situm. Alius tamen de Scupio Procopii juxia Sardicaum sito cogitabit, non omnino vituperandus. Erat enim loc S:upium agri eme- siani locus, unde noster Nicetas ortum habuisse dicitur. Pessime vero de Scopia (Scupis) uno omnes conscusu cogitant. Namque Ίο Scopia tion erat pa- trix nostri Nicetze,sc. Dardauize propinqua (u) sed, iptius Dardania metropolis, coll. Hierocle p. 13 hujus commentationis : « xvi. Ἐπαρχία Δαρδανίας e» πόλεις D, Σχοῦποι µητρόπολις, x. $. λ, » Ergo Pli. lippis relictis orientein petiit, hiuc occidentem, ubi patria ejus et sedes episcopalis, Remesiana. Talia de Thracie nominibus Macedonicis, iu:o «oloniis, coll. iis, que de ipsis Macedonum coloniis nan dubitandis supra mous:ravi. Veteres enim, ubi suarum sedium noinina peregrinis locis imponebant, id von aliud agentes faciebant, scd suos reapse cives aliquam ob causam istic transponentes? id quod non minus clarum fit ex omni Macedonum € historia, quam ex Romanorum, stirpium in bis, ut alias, haudquaquam absimilium (9). Pervestigavi velus aevum, antiquas ibi Macedonum colonias tum ex ipsa historia monstrans, tum e larga nominum opportunitate. Jamque ad ipsos Byzantinorum annales descen- dendum esse videtur, qui cum veterum traditione mirum quantum concordant, Dyzantini imperatores non tantum hzreditatem, verum ipsum quoqie mno- » men. Macedonum imperii habebant, sive ipsi talia opinati, sive ab Orientalibus adepti. Orientales certe, ipsique puto Byzantini, Romanorum imperium co- lehant tanquam successorem in paterna Alexandri Magni domo ; cujus rei testis Codinus est (de officiis aul Dvzantine cap. 6, ed. Bonn. pag. 335 ) : Καὶ ἐπειδὴ] ὁ μὲν Αλέξανδρος τῶν Μακεδόνων 1v βασιλεὺς, ἡ δὲ Μαχεδονία ὑπὸ τὴν τοῦ βασιλέως Ῥωμαίων χεῖρα εὑρίσχεται, τὰ μὲν ἑῷα ἔθνη διδόχσι τὴν τιμὴν τῷ βασιλεῖ ὡς διαδόχῳ τοῦ πατριχοῦ οἴχου (8) Paulinus ]. c.: Scupos patrie propinquos Bardanus hospes. ln fine moto Wesselingium itineris Nicetiani difficultates vidisse quidem, nec tamen vicisse, Namque in Scupis offendit, itein in Tomis, Partes itineris [talicam οἱ Epiroticam bene perspexit Coleti (Farlati, Illyricum 8acrun, vol. vim, pag. 77). (0) H:ec omnia, ut tot alia, insuper habuit Megewischius in libro : Ueber die griechischen C€olonieen scit Alexander dem Grossen. Altona, 4311, pag. 3 seqq. (r) Eam epistolam, cujus initium (tituli) puro σταντίνου διαδόχῳ. Scripta bze seculo xv constat. Adscendo ad. seculum xiv. Cantacuzenus i, 14 (Opp, ed. Bonn. tom. tut, pag. 94) : El; τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ ἑλεοῦντος xal ἐλεήμανος. Μακροημερεύσει ὁ 8:04... τὰς ἡμέρας τῖς βασιλείας τοῦ μεγάλου, τοῦ εὖερ- γετιχοῦ.. τοῦ θεµελίου τῆς πίστεως.. τῶν Χριστια- νῶν.. τῆς σπάθης τῶν Μαχεδόνων, τεῦ Σαμφὼν, τοῦ βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, τοῦ βασιλέως τῶν Βουλ- γάρων, τῶν ᾿Ασανίων, τῶν Βλάχων, τῶν Ῥώσων xai τῶν ᾿Αλανῶν, τῆς τιμῆς τοῦ δόγματος τῶν Ἰόθήρων καὶ τῶν Σύρων.. ᾿Αγγέλου Μομνηνοῦ Πα- λαιο)όγου τοῦ Κανταχουζτνοῦ, x. *. à. (x). Impera- tori Byzantiuo hiec a 1248 scripsit sultanns ZEgypti, Mohauimedanus, unde de hac alloquendi formula edoctus? Ab ipsis mehercule Grzculis, quorum im- peratores sic plane vel similiter de se ad exterorum principes scripsisse putaudi sunt, collato Anonymo Canisii, (Basnage, Tlies. rnonumentorum, etc., vol. I. p. 510) : Isaacius, a Deo constitutus. imperator sa- eratissimus, excellentissimus, sublimis moderator Ro- suanorum, angelus totius orbis, heres corone magni Constantini, dilecto fratri imperii sui, maximo prins cipi Alemannie, gratiam. suam, fraternam et puram dilectionem. Hzc an. 4180 Isaacius Angelus, Grz- corum imperator, Friderico I Suevo scripsit, recte itum vix angelicum Gr:eculi fastum notaute «ο νο quodam, Dietbaldo (Wilken, Kreuzz. vol. iv, p. 72. Dol. 47) ; cujus tamen episcopi verba (y) Wilke- nium (l. c.) non. intellexisse video. Namque 1-aa- cius, ex Angelorum Byzantinorum gente, totius orbis angelum se nuncupat: quam dicendi arrogau- tiam (s) ne monachis quidem concedi velim, quan - quam talia, ut tot alia, Dyzantii usu venisse video, coll. Eustathio Αα me edito (Opusc. pag. 210, 50, elc.), qui monachos ll. citt. angelos terrestres dicit. In reliquis tamen Macedonicus Byzantinorum im- peratorum titulus speciem quamdam juris vetustio- ris revera prz se ferre videtur, scilicet geographic. Supra leginus coloniarum Thracicarum, con- dente Philippo I Macedone, nomina non addubi- tanda ; habuimus quoque locorum Thracico- p rum nomina, quie testimonium nobis deferebaut Maceconica ibidem terrarum pristine dominatio- nis. Ex hac ulterioris antiquitatis memoria et tradi- tione factum equidem puto, ut illa Thracie pars initio medii, quod dicunt, evi, vel diu ante Mace- sermone originetenus scriptum est, e lingua vulgari in puram convertendam curavit. Pontauus, Cauta- cuzeni olim editor; male. Tenendum eral Grzcum istius avi vulgare, addenda vero interpretatio veteris idiomatis. (y) « Rex Gr:ecorum superbe et arroganter angc- lum Dei et originem nostra fidei et Romanum in- yeratorem se appellat. » (2) Byzantinorum de se magniloquentiam non de- seruerunt Turcarum imperatores, coll, Schweiggeri popularis mei, Neue Fleyssbeschreibung aus Teutsch. land nach Constantinopel, Noriuib. 1008, p. 145. 5i VARIORUM PIUSEFATIONES. 58 donia nuncuparetur. adeoque una. quoque et altera A sibi azrogarent. Taceo scriptores, primum aera incolentium familia, ex obscuris, ut fit, iuitiis ad regnum enixa, eumdem nascendi titulum affectaret; cujus rei luculentissimwun exemplum ea Byzantino- rum imperatorum dynaátia nobis proponit, quam $z:culo nouo Dasilius, Macedonis nómine, condidisse fertur, coll. Incerto Theophanis continuatore (sec. x) v, 1 (p. 212, ed. Bonn.) : Αὐτοκράτωρ Βασίλειος ὦρμᾶτο μὲν Ex τῆς Μακεδόνων γῆς, τὸ δὲ γένος εἷλκεν ἐξ Αρμενίων ἔθνους ᾿Αρσαχίων (1. ᾿Αρσακιδῶν ). Neque aliter Genesius (eidem saeculo x assignandus) libro iv, p. 107, ed. Bonn. : Ὑπῆρχε δὲ .Βασίλειος bx Ὑένους μὲν πρεσθυτάτου Πάρθου 'Apcáxou αὖ- χῶν . . καθεξης δὲ xal Τηριδάτου (1. Τιριδάτου) τοῦ βασιλέως, tnc αὐτῆς σειρᾶς ἐξημμένου, ἀλλά μὲν (1. μὴν) καὶ Φιλίππου χαὶ ᾿Αλεξάνδρου . . ἐξείχετο. "Oc ἹΜακχεδόσης (Jj. Μακέσστς vel Μαχέτιδος) γῆς ἐχφυεὶς, Υεννητόρων ἦν κατὰ γενεὰν οὐκ ἁἀσήμων. Quibuscum ea mirifice consentiuut, qua nariat Mi- cbael Glycas (claruit circa annum 1118) pag. 599. cd. Bonn.: Ἔφθασε γὰρ ὁ Μονομάχος imp. an. 1042- 1054) ἐχεῖσε ( in Asiam ) διαπεράσας τὰς Μαχι- δονιχὰς δυνάμεις .. λόγος γὰρ παρὰ τοῖς Τούρχοις ἐφέρετο, ὡς ὑπ' ἐκείνων χαταλυθήσονται, μεθ) ὧν ὁ Ἀλέξανδρος τοὺς Πέρσας χατέλυσεν. Talia igitur s:zeculis 1x, x, σι, credebantur, insequentibus, mu- toto cynastiaruim ordine, non item, collato Zonara (ejusiem cum Glyca sz&-uli sc. xii libro xvi, 5.6, :.. Βασ.λείου τοῦ Μαχεδόνος.. ἔφυ δὲ πατέρων ἀσήμων.. 6’ xal τις τῶν τὰ περὶ αὐτοῦ ἐξιστορησάντων ἐκ τοῦ τῶν Αρσακιδῶν αὐτὸν γένους χατάγεσθαι τερατεύε- ται (fabulose mentitur). Constantinus Manasses (ejus- dem szculi) versu 5190 seqq. (pag. 221 ed. Doun.):.. περ' Βασιλείου . . χώµης μὲν οὖν ἐξώρμητο λυπρᾶς, προσγειτονούσης τῇ λαμπρᾷ τῶν Μακεδόνων πόλει. Eplraemius (szc. x11) v. 5213 sq : Χώρας 5 ὁ Βασί- A&to; ἐξέφυ πάλαι Μαχεδονίας, ἐξ ἀσήμων πατέ(ων. Et habebant sane Thüraces illi bellatores, sive indigen: dicendi, sive αὐτόχθονες cum Gr:ecis, Macedonibus, Latinis (a), Slavis Bulgarisque wi- sti, quod lau'lem quamdam Macedonicm virtutig: (e) Magnum Latinarum per Thraciam colonia- rum copiam testantur Itineraria Romanorum cum — Notanduimque, barbaros illos rarius ipsum Tabula Peutingeriaua, Notitia Dignitatum Orientis et Occidentis, Procopius de aseiliciis libro 1v, Theophylactus Simocatia, de quo scriptore adite supra columnam 29. Hi igitur cum Gracis ct Thiacibus, quos Strabo Vaticanus egregie illu- stravit, coaluisse videntur. Jamque intelliges famo- sissima Theopliylacti Simocattz verba n, 15, pag. 99, ed. Bonn: Μεγίστου δὲ συµπεσόντος τῷ στρα- τεύµατι θρύλλου, θροὺς παρ) αὐτῶν πολὺς ἔπαν- ἱσταται, παλινοστεῖν τὰ ἐθόα πᾶς Υεγωνὼς δια- πρύσιον, ἐπιχωρίῳ τε γλώττη εἰς τοὐπίσω τραπέ- σθαι ἄλλος ἄλλῳ προσέταττε, Ρέτόρνα, μετὰ µ- Ἱέστου ταράχου φθεγγόµενο:, ofa νυχτοµαχίας τινὸς ἑνδημούσης ἁδοχήτως αὗτοῖς. Respicitur terror yauicus , exercitum Commeniioli, Byzantinoruim ducis. Avaros in Astica regione seculo νι debel- lantis, nullo tamen detrinento, invadeus. Ergo milites illi, rustica sua ltalorum lingua usi, «lamitabaut : Εειογπα, id est, terga. verte. Nec minus forüter Hami quoque urbes Avaris tum Ghristianze szeculum antegressos. En vero Strabonem. ls secundum Vaticana fragmenta libri septimi (p. 34 mea Sirabonianorum fragmentornm editionis) : Παρο:χοῦσι δὲ τὸν Ἔδρον Κορπίλοι, καὶ Βρέναι ἔτι ἀνωτέρω, εἶτ᾽ ἔσχατοι Βεσσοί" μέχρι γὰρ δεῦρο ὁ ἀνά- πλους. ΄Απαντα δὲ τὰ ἔθνη ληστριχὰ ταῦτα, μάλιστα ὃ οἱ Βεσοὶ, οὓς λέγει γειτονεύειν Ὀδρύσαις xal Σα- παίοις. Ubi Βέναι pro Βρέναι legendum esse, alio tempore ostendam. Adde eumden ibidem : Ἔστι δ) 4 Θράχη σύμπασα Ex δυοῖν xal εἴχοσι ἔθνων συνεστῶσα. Δύνατα: δὲ στέλλειν, χαίπερ οὖσα περισσῶς ἔκπε- πονηµένη, µυρίους καὶ ε({5,000) ἐππέας, πεζῶν δὲ καὶ εἴχοσι µυριάδας (200,000). De Bessis egi ibidem p. 55 seq. Deinde Justinianus imp. novella 26 : 'Exet- B νο τῶν ὁμολογουμένων ἐστὶν, ὅτιπερεῖτις τὴν θρᾳᾷ- D xàv ὀνομάσειε χώραν, εὐθὺς συνεισέρχεται τῷ λόγφ xaí τις ἀνδρείας xal στρατιωτικοῦ πλήθους xal κο. λέμων xal μάχης ἔννοια. Ταῦτα γὰρ ἐγγενῆτε xai πάτρια τῇ χώρᾳ καθέστηχεν ἐχείνῃ. Eam virtutis lau- dem non amisit seculi sexti sive Justinianei (inis septimique initium, coll. nota (z)antecedentis pagi- nz. Viris vero fortibus ejusdem zvi jam Slavos quoque, Mosis novos incolas, iutermistos fuisse, equidem non dubito, monstrare jam nequeo. Sequen- tía secula legionum Maccdonicarum οἱ Thracicarum mentionem haberc non desistunt, coll. anteceden« tibus (supra col. 32). Eas puto ex earumdem fere terrarum incolis conscriptas fuisse, neque ta- men e solis. Imperante enim Constantino Monoma- cho (an. 1042 1054) mercenarias lberorum copias (Caucasias, Colchicas, etc.), numero 50,000 Cpoli habitas [fuisse , Glycas testatur Aunalium parte quarta pag. 998, ed. Doun. Hac militia imperatorem Graecum przter indigenas usui existimo, non hoimi- nibus urbis Dyzaritii, quos imbelles opificesque non milites, dicit Leo Diaconus iv, 6, vi, 10. (ed. Bonn); Russos (Ῥὼς) vero longe fortiores (αἱμάτων &;- δρας). Initio. szculi x Macedonum lau.lem recolit Italus Luitprandus, Hist. v, 10 (Muratori SS. rer. ltall. vol. u. pag. 4955) his verbis : Von. enim clam resistebant, coll. eodem Simocatta, i, 15 ο 100). mum (Halcauum) petiisse, cum Byzantium tendereut, sed inter Pontum. Euxinum et H:emum processisse, ut szculi nosiri decade tertia οἱ 'Ρὼς (Russi): bone cousilio. Namque Hami incole, favente natura cuui munimentis (Nicetas in Isaacio Angelo, pag. , ed. Bonn.), strenue resistebant. (Simocatta v, 16, pag. 253). Hicemum vero nec insequens Byzan- tnorum avum neglexit, testante Niceta in lsaacio Angelo secundum codicem B (p. 488) : 'Exelvo;yàp (Basilius Bulgarocionus, sme. x, ΧΙ), ὅτε τούτους (Blachos) εἰς τέλος διέφθειρὲ, διετάξατο, εἴπερ πάλιν εἰς ἀποστασίαν ποτὲ τραπῶσιν οἱ Βλάχοι, οὕτως ὀφείλε. ὁ µέλλων κχαταπολεµέσειν αὐτοὺς ποιῆσαι τὰ αὐτοῦ (αὐτοῦ và?) χατουνοτόπ.α (pre- sidia), καὶ εἰσελθεῖν εἰς αὐτούς. Quod ipsum seculo xi insuper habuit. Isaacius Angelus, socors impe- rator (Nicetas l. c., p. 487). Septem inter. Bele- gradam et. Cpolin angustias enumeravit Haminerus ad lladsclii-Chalfam in. IKuinelia p. 89 seq. 5) | VARIORUM PRJEFATIONES. 60 tà (imperator) est, Macedones. (militiam Byzantino- Α vitiam Kostendil (Justinianam primam, Justiniani rum) bello duros exsistere. Ubi significatur annus Christi 919, sive imperium Romani Lecapeni Mi- Παιν Byzantinorum attigi in Thessaloniceusihus, pag. 515 seq. ; cujus utiuam diligentior expositio tandem aliquaudo a viris eruditioribus tentetur! Pergo in expositione Vlachorum Bulgaricoram, inter Danubium et Propontidem sedentium. Bulgari, cum line seculi septiini istas Lerras occuparent, exe incolas potissimum Thraco - Latinos habebant et Slavos, quibus victores, numero licet minores, suum nomen imponebant. Eo tempore (93606. vii-xi) num victiinter se et cum victoribus concreverint,an suam quisque stirpem et originem tenuerint,id vero diffi- cile dictu videtur. Recuperata libertate, quod post annum 1185 accidisse constat, Vlachoprum nostro- rum memoria nil frequentius in Dyzantinorum an- nalibus, maximopere Niceitz, cuin Bulgarorum, olim dominorum, nomen multo rarius audiatur ; uudeista- rum gentium numero. validissimam tum Vlachorum fuisse existimabis. li Hzmum maxime incolentes (Nicetas p. 489, 676 ed. Boun.), a. Grxcis vexati def: cere ( Nic. pag. 482 seq. ), aliquoties tamen fu- gati (Nic. ibid. p. 487, 515). Nomen eorum pro Bulgaris occurrere solet (Nie. p. 490, 516, 568,572, b13, 589, 616, 617, 820, 852, 8355). Alibi apud eumdem cum Mysis, Scyibis, Cuinanis memorantur, i4 est cum Cumanis et Bulgaris (Nic. p. 485, 520, 569, 811, 857, a1.). Linguam eorum non praterwit- tit Nicetas pag. 6017. Ab iislem Gracorum odium Bulgari didicersnt (Nic. p. 851). Eorumque duces fanosissimi, Joannes (Iwan, lbancus) , Asanus et Chrysus, non Bulgari eraut, sed Vlachi, coll. Niceta non uno tantum loco. Postremo regionis quoque inter Cpolin et Bizyain, Astorum olim regiam, incolz Vlachi erant, teste. Georgio Pachyimere inAndronico Palaologo, 1, 51 (Opp. ed. Bonn. vol. 11, p. 106). Verum hzc hactenus. Minus enim etbnographiam illarum terrarum scribimus, quam geographiarm. quantum provinciarum uomina et limites spectat. Tertium thema, Strymon. Brevitati jam. studehi- tur, minus ob scribendi tz»dium, quam propter fontium penuriam, quibus tamen Edrisius Arabs jam accedat cum Pactis quibusdam Latinis, regnum imp. patriam), juxta Strymonis initium «itam, non excessisse auiumo, coll. Ansberti narratione de Friderico l. Suevo secundnm codicem Pragensem (Wilken, Kreuzzüge, vol. iv, p. 101): Fridericus, advocatus de Berge (Philippopoli commorans), inva- sil regionem opulentam , Flachiam dictam , non multum a Thessalonica distantem , etc, ,.— ubi Thessalonicze provincia significatur. — Strategi Stirymonii raro memorantur, coll. Constant. Por- pbyrogenito De cerimeniis aule Bys. wu, 52. Ad- de Jo. Comeniatam in narratione Thoessaloniceusi cap. 20 : Ὑπὸ τὸν στρατηγὸν Στρυµόνος. Cap. 59 : Τὸν στρατηγὸν Στρυμόνος (in Theophane continua- to p. 514, 569 ed. Bonn.). Plurimas hujus thematis urbes cum agri parte exposui in Via Egnatia Com- ment. i, pag. 9-57. His vero jam ex Edrisio quz- dam addantur, bonz frugis plena. Ea Thessaloni- cense et Sirymonium thema spectant. Celeberri- mus igitur Arabs in Macedonia superiori ( Dar- dania) p. 31, 52, 325 hujus comment. locuin habet Cortos, id est urhem Corita ejus privi- legii, quod Venetis dedit Alexius III. a. 1199 (5). ibidem locorum memorat uchem Rhagoria (1. Zago- ria ejusdem privilegii): ibidemque Drama urbs, su- pra Philippos, occurrit ( Arabs male Rana ). Hera- cleam Lynci (Pelagoniam) dicit Tutili, pro quo lege Butili, Bulgarorum regiam (Bitoliam), coll. Cedreno ed Bonu. t. i1, p. 460.lbidem legitur Budiana (Vodi- 6 54). Deinde pag. 32 occurrit urbs Malsuda (imo Malsuba, privilegii citati Matesovo). Et pag. 56, Arabs Platamonem habet civitatem, urbis Lyco- stoinii. flumen (Peneum), Citrum , Thessalonicam, Rendinam, Christopolin (bis), a Chrysopoli eam dis- cernens ; Cavalam, quam Calam dicit, eam ah utra- que (Christ. et Chrys.) ut nos (Tliessalonica pag. 501) rite separans, Juxta Philippos memorat flavium Macropotamos ( |. Mavropotamos). Postremo RAu- sium quoddam, Thaso insule oppositum, p. 33 ag- noscere videtur; unde vera esse apparet notam Grzeci cujusdam marginalem ad Ptolemzum geogr. 111, 11. Quartum thema, Thessalonica, Ejus fines niodo vidimus. Erant Strymon ex oriente, Peneus ab oc- cidente cum meridie, et. quidem per maximam zvi Grxcorum spectantibus inter annos Christi 1199 p) medii partem. Provincia satis inagna, si Chalcidicen et 1204 ; multa vero in antecedentibus praoccupata video. Ejus provinciz flnes inter Hebrum et Stry- pjonem quaro, licet claris hoc scriptorum verbis significatum non video. lili fluvii orientem θἱ occi- deutein cum meridie spectant, adversante tamen, ut videtur, Muntaneri Hispani chronico (cap. 950 , coll. capp. 9234, 2328) e versione B. Buchoni : La cité de Chrisioble (Cavala ?) qui est. à l'entrée du royaume de Salonique. Fines provincix boreales pro temporum ratione diversos fuisse puto, modo latio- ' res, modo angustiores. Sxculo xi, quo cruciatz, quas dicunt, expeditiones vigebant, eos urbem no- non prztermittas ; nam hzc quoque pars ejus fuit. Versus boream raro Áxii alveum medium, etiain Tzernsz (Erigonis) vallem superasse eam puto, certe non ante Manuelepi. Coinnenum saculi. xi) parie altera. Strategos ejus habes apud Porphyrog, lib. et cap. cit. Uberiushoc thema tractavi in Thessalo- nica mea, quam adi. Quintum | thema, Hellas. In. describendis Byzan- tinarum provinciarum limitibus si terminos inajo- rum metropoleon sequaris (nec video quare alia semper via utaris), ambitus hujus thematis facili opera de(iniri poterit. Habebimus enim cos Gracia (b) Marin, Sor. civ. e volit.. del commercio dei Venesiani. 1. 1, p. 510 237. 61 VARIORUM PRJEFATIONES. 62 veleris tractas, quiinter Olympum, Macedonia: mon- A Inveni Graecorum sequentía testimonia, non plura. tem, Isthmomque Corinthi patent, exclusis /Etolia et Acarnania, id est Nicopolitano aevi medii themate. Erit igitur Thessalize fluvius Peneus ( nunc Salaai- vria, apud Edrisium fluvius Lycostornii), lunes borea- lis ; montes Illyricum ZE!oliamque a Thessalia diri- mentes occidentalis, coll. Georg. Pachymere in Mich. Paleologo wi, 16 (t. 1, pag. 526 οὐ, Bonn.) : Τὰ τοῦ Πηνειοῦ πέραν, τὴν ἰδίως Ἑλλάδα λεγομένην.---Ἠ4Γο Helladis thema. a veteribus memorari, multa me lectio edocuit, En igitur scriptorum, quotquot in- veni, testimonia. Theoplianes continuatus in Basilio Maced. c. 59, pag. 298. ed. Bonn. : Too δὲ στρατηγοῦ τῆς Ἑλλάδος. ldem ín Leone, Basilii Maced. fi'io, cap. 16, pag. 964 ει) cit.:IIapsA700r δὲ ἡ πόλις Δημτ- Constantinus Porphyrog. De cerim. n, 52 (vide to- mum superiorem). ldem ibid. t. 45 (t. 1, p. 665, ed. Boun.): "Amb τοῦ θέµατος Πελοποννήσου. lbidem : ᾿Απὸ τῶν Μαρδαϊτῶν (Mirditis Albauiz?), τῶν τῆς Αύσεως θεμάτων, Νικοπόλεως, Πελοποννή- ὧν, Κεφαληνίας. ldem, De administr. cap. 49 (ι. n, ed. cit. pag. 217): "Ev τῷ θέµατι.. Πελοπον- νήσου. ldem ibid. cap. 50 (p. 220 sq.) : Οἱ τοῦ θέματος Πελοποννήσου Σκλάθοι . . τοῦ θέματος Πελοποννήσου. lbid. : Στρατηγὸς ἐν τῷ θέµατι Πε- λοποννήσου . . στρατηγὸν iv Πελοποννήσῳφ. Theo- phanes continuatus in Basilio Macedone cap. 62 (pag. 505 ed. Bonn.) : 'O στρατηγὸς Πελοπον- νήσου. Georg. Monachus in Dasilio Maced. cap. τριὰς, ἡ ἓν τῷθέματι Ἑλλάδος, ὑπὸ τῶν Σαρακηνῶν. B 90 : Πάντων τῶν δυτικῶν θεμάτων, ὄντος . . ἓν τῇ J .. Cameniatain capta Thessalonica cap. 14 (p. 506. ed. cit): Δημητριὰς .. οὕτω καλουµένη, τῆς Ἑλλάδος ἑτέμα πόλις. Georgius Monachus in. Leone , Basilii fi io, cap. 22 (p. 860, ed. cit ) : Τὸ χκάστρον Δημι- τριὰς ἐν τῷ θέµατι τῆς Ἑλλάδος Quibus adde locos e Constantino Porphyrog. De cerim. aule Bys. lib. v), cip. 52. exeitatos. Idem Coustantinus | ibid. Π, 44 (p. 653 ed. Boun.) : Διὰ τοῦ θέµατος Ἑλλάδος. Idem ibidem p. 657: Ὁ ἄρχων Χρήπου (1. 'Eypi- που) £v τῷ θέματι 'EXAá60;.—Jawm quaerendum etiam videtur, unamne provinciam hoc thema effecerit, au duas minores ? Posterius placet ob Leonem Sapientem Patrologie tom. CV1I : « xxxv. «Τῷ Λαρίσσης δευτέρας Ἑλλάδος » Ubi codd. Pa- riss. :« . . Δευτέρας θετταλίας καὶ πάσης Ἑλ- C λάδος.» L.lemque plane repetit Ordo metropolitarum eic. ( Sub. Andronico Seniore, toino eodem CV1I) ; quanquam πάσης Ἑλλάδος inspectionem Athenarum quoque metropolita habuit (l. c.) Quod tamen Leonis inscriptioni recepte (δευτ. Ἑλλ.) minime repugnat. Eteuim ex δευτἐρᾷ θετταλίᾳ ad priorem quamdam Thessaliam concludere licet, sc. tliema T^essalonicze (Macedoniz veteris), quod medio avo juxta titulum suum publica auctoritate muni- tim vulgo simpliciterque nomen Thessaliz habuit (Thessalonica p. 29 sqq.). Neque aliter ecclesia Byzantiua habuit exarchos (visitatores) δευτέρας Ἁρμενίας, 6. Γαλατίας, 8. Καππαδοχίας, 5. Παμ- Ἰρυλίας. — Prasidis (prxsidum) sedem nondum iuveni, Erantne Larissa, Chalcis (Euripus). Atheus, Lebadeg; 4 qua urbe Gracia borealem «νο medio suum Livadie nomen traxisse constat? De singulis hujus provincie, inprimis Thessaliz, ur- bibus adi Edrisium inodo citatum ; Privilegium Alexii an. 1199. Venetis concessum (Marin., |. c.) et Divisionem regni Grxci inter Latinos factam an. 1204 (Muratori, Scriptt. rerr. liall., vol. xn, p. 924 sqq.) Sextum thema, Peloponnesus. llc quoque regni Οι οἱ pars ante Latiuoruim terra occupatiouem, an. 1904 sqq. factam, ubi s» pius Achai:e εἰ Pelo- ponuesi nomine occurrit, thematis peculiaris no- mine raro ab indigenis scriptoribus memoratur «Πελοποννήσῳ τοῦ 'Ovtátou. Zonaras xvin, 16 : "ES Ἑλλάδος xai Πελοποννήσου. Nicetas iu Alexio, Isaacii fr., 1, 7 (pag. 708 ed. Bonu.) : Thy Ἑλ- λάδα . . τὴν τοῦ Πέλοπος. ldem in Urbe οδρία (p. 810 ed. cit.): T&v Ἑλλάδα χαὶ τὸ Πέλοπος ἴδαφος. Ephremius in Czesarr. v. 7255 (el. Bonn.): Λαρίσσης, Ἑλλάδος τε . . τὴν Πέἐλοπος. V. 6591: Ἑλλάδα . . Πέλοπος χλίμα. V. 7961: Ἑλλάδα νῆσόν τε Πέλοπος. Cantacuzenus, n, 38 (ι. 1. ed. Bonn., pag. 537): θράχην. . xal τὴν ἄλλην Μακεδονίαν.. καὶ Ἑλλάδα xai Πελοπόννητον. Georg. Phrantza, 1, 57. (p. 76 ed. Βοη".): Ἔως τῆς Εὐθοίας... τὴ» Ἑλλάδα... τῆς νήσου τοῦ Πέ- λοπος. Pelopounesum. opulatam et urbibus ornatam dicit Edrisius, earum quasdam , plurimum mariti- mas, memorans nominibus intellectu difficilibus. Adde Piivilegium Veneto-Grecum supra lauda- tum, et Divisionein regni Graci Latinam. Sepiimum thema. Cephalenia. De eo, quz me- morari poterant, supra fere omuia notavi. Ociavum thema, Nicopolis. Partes ejus /Etolia et Acarnania fueruut, En paucula veterum testimonia ; plura enim non inveni. Georgius Cedrenus t. wu pag. $192 ed, Bonn. : 'ErA00v (Bulgari) ταῖς "Pug aixat; χώραις διὰ Μακεδονίας καὶ Στρυµόνος xai Ἑλλάδος, καταλαθόντες τὴν Νιχόπολιν. ddem ibid. p. 529. ed, cit, : Τότε δη xa τὸ θέµα τῶν Νικοπολιτῶν, πλὴν Ἱαυπάκτου, προπεῤῥύη Βουλγάροις. Luit- p prandi legatio ad Nicephborum Phocain an. 968 (ad . calcem Leonis Diaconi, p. 568 ed. Bonn.) : Naw- pacium veni, que est. Nicopoleos civitas. Catalogus episcopatuum (Bandurii regnum orientale libro «n, pag. 906. ed. Paris. ) : Tfj, Ναυπάκτῳ Νικοπόλεως. Varios hujus thematis locos exposul in. Thessaloni- censibus, p. 481-496. Neque praetermittatur Edri- sius et utrunque Pactum, regaüum Graecorum. spe- ciaus ; cujus. uomina propria wirifl:e corrupta alio tempore emendabo, Nostrum vero Nieopoleos thema invenisse mihi videor apud Stephanum Byz. : Ὥρω- mb... πέμπτη bv θεσπρωτίφ, Ίγουν ἐν Νιχοπόλει, quod uliimum Byzantino epitomotori deberi pote- rit. Nonum thema, Durrachium. Thematis nomip 63 CONSTANTIN1 PORPHYROGENITI 64 aliquoties hanc provinciam, non szpius, occurrere A morat : Voiussan, Dabli (Deabolis urbis fluvium): observavi. De eo vide Constantinum Porphyroge- nitum De Cerimoniis lib. n,cap. 52. Plurima de hoc themate, uL de Strymonio et Thessalonicensi, tum alibi preoccupavi, tum in Vla Egnatia. Com- ment. 1, pag. 16 sqq. Alia non plane contemnenda- prestat utrumque Pactum aliquoties a :ne me- moratum, licel scriptione non leviter depravata. Arabs igitur mare Adriaticum verissime dicit Ve- netum ; Dyrrachium ipsi est Adrasso, Avlona i. q. Labluna ; Chimara (Chimerium) i. q. Dschumara. Et Bendesa apud illum pro Nicopoli occurrit, slavice Bunditza, non Prevesz, ut editoribus Franco-Gal- lis praplacet. Naupactum dicit Nabacto, Thebas vero Astibas, ut Deniamin Tudelitanus. ldem, tria majora flumina, Adrie immissa, ordine recto me- Drinonem. Pro Canina librarius ejus male habe! Cama. Decimum, undecimum, duodecimum Lhemata : Sici- lia, Longobardia, Cherson. Siciliam cum seq. le- viler respicit. thematum auctor, quem vide. ldem- que Longobardiam o:nittit. Ego hzc duo theimata attigi supra (col. 25) hujus Epistole. Bis ha- bet Siciliam et Chersonem noster Constantinus in libro De Cerim. (lib. n, cap. 52). Siciliam egre- gie, uL novam suam patriam, illustravit cum Italia inferiore Arabs Edrisius. Chersouis (Crimex) ur- bes littorales, multo plures, quam alia scripta ο αν] medii, periplus Pouti Euxini octuplus enu- merat, Adde Hammerum, virum Wiener Lahrbb. Vol. txv, p. 6 sqq. illustrem , in TOY ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ (1) ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ TOY ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΥ ΠΕΡΙ OEMATON. SAPIENTISSIMI IMPERATORIS CONSTANTINI PORPHYROGENITI DE THEMATIBUS. (Ex Auselmi Bandurii [mperio Orientali, Parisiis, 1711, fel.) L!BER PRIMUS. DE THEMATIBUS IMPERII ORIENTALIS. * Ἱ De tbematibus, qua ad Boinanum imperium C IIepi τῶν θεμάτων τῶν &vrxóvtov. τῇ βασιλείᾳ spectant, acturi, et ande appellationem duxerint , οἱ hee ipsaappellationes quid significent, et quod nonnulla themata antiquum retiueant. nomen ; 4 alia vero novitium ac recens nacta sint ; primum quidem, si videtur, thematis Anatolici cognominati mentionem faciemus. τῶν Ῥωμαίων, xai πόθεν ἔσχον (1) τὰς ὀνομασίας, καὶ τί σηµαίνουσιν αἱ τούτων προσηγορίαι, καὶ ὅτι τὰ μὲν αὐτῶν ἀρχαῖζουσι, τὰ δὲ, νέαν ἔχτήσαντο τὴν προσηγορἰαν, εἰ δοχεῖ, πρῶτον (5) τοῦ χαλου» µένου θέματος ἸΑνατολικοῦ μνημονεύσωμεν. ANSELMI BANDURII NOTE. . (4) Titulus hic in codice Regio sic habetur ; Φ'λοπόνηµα Κωνσταντίνου υἱοῦ Λέοντος τοῦ Σοφοῦ, "mirum Constantini filii imperatoris Leonis cogno- mine Sapientis opus elaboratum. (2) Sic ex MS. Heg.; naim in editis particula καὶ desideratur. Sie paulo infra perperam legitur. in editis ἀχαΐκουσι pro &pyatQous:. - (3) Ita 119. codex ; iu editis vero, πρῶτον μὲν οὖν τοῦ Χαληυµένου ᾿Λνατολικοῦ, εἰ δοχεῖ, μνημύνευ- σωµεν. Ἐνταῦθα τῆς Ανατολῆς θέµατα, χουν τῆς μιχρᾶς 'Asla;. bul 65 DE THEMATIBUS ORIENTIS. . 66 θέµα A', τὸ χα ούμενκον Αγατο.]ικὀν. Οὐ χατά τὴν τῶν πολλῶν ὑπόληφψιν, ὡς ἐμοὶ xa- ταφαίνεται, fj τῶν θεμάτων ἐγένετο προσηγορία. 0ὐδὲ γὰρ παλαιά tl; ἐστιν, οὐδέ τις τῶν ἱστορίας vpa- Ψάντων ἐμνήσθη τοιαύτης ὀνομασίας, ὡς λέγεται ]vuv ἀλλὰ πρώην καὶ xat! ἀρχὰς, τἀγματά τινα xal λεγεῶνες ὑπῆρχον ἀναγεγραμμέναι xav! ἔθνος, ὡς ἡ λεγεὼν τεσσαράχοντα μαρτύρων ἑλέγετο Κεραυ- ν,6ὅλος (4), καὶ ἄλλη Μαρμαριτῶν (5), xal ἄλλη [ΠΠισιδ.χἡ, καὶ ἑτέρα θετταλιχ], χαὶ ἄλλη ἄλλως ὁ- νοµασµένη, ὑπὸ δοῦχα xal ἡγεμόνα τνγχάνουσα (6), πολλάχις δὲ καὶ πραιπόὀσιτον (7). Καὶ ταῦτα ποτὲ, ὅτε οἱ βασιλεῖς μετὰ τοῦ λαοὺ ἐπεστράτενον, xal τοῖς ἀνταίρουσι τὸν τῆς Ῥωμαῖϊκῆς δουλείας ζωυγὸν im- ετίθεσαν᾽ xal μιχροῦ δεῖν, πᾶσαν τὴν οἰχουμένην ἐπλλιόρχουν ἀταχτοῦσαν xal ἀντιλέγουσαν, ὡς ὁ Καΐσαρ Ἱούλιος, ὡς ὁ σεθαστὸς (8) Αὔγουστος, ὡς ὁ Τραϊανὸς ἐχεῖνος ὁ περ:δ6όητος, ὡς Ó μέγας iv βασιλευσι Κωνσταντῖνος xal Θεοδόσιος, καὶ οἱ pes" ἐχείνους τὸν Χριστιανισμὸν xal τὴν θεοσέβειαν ἁσ- πασάµενοι. Οὐχ Tv γὰρ εἰχὸς (9), βασιλέως ἐπὶ σ:ρατοπέδου παρόντος, στρατηγὸν διατάττεσθαι. "Yo' ἠγεμόνας γὰρ xaX ταξ.άρχας ἑτέλουν, xal ὅλα τὰ τῶν πολεμίων πράγματα ἐπὶ τῇ τοῦ βασιλέως βουλῇ ἀπεχρέμαντο' xai πᾶς ὁ λαδς εἰς ἕνα (10) καὶ µόνον τὸν βασιλέα ἑώρα. "Ote δὰ τοῦ στρατεύ- ειν οἱ βασιλεῖς ἀπεπαύσαντο, τότε χαὶ στρατηγοὺς xaX θέµατα διωρἰσαντο. Kal εἰς τοῦτο χατέκηξεν (11) ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ µέχρι τῆς σήμερον. Νυνὶ Thema 1, Ánatolicum appellatum. Thiematum appellatio, ut mihi quidem videtur, nequaquam eam, quam multi opinantur, origi- nem habet: siquidem neque antiqua est, neque quisquam eorum, qui historias condidere, cjus- cemodi appellationis, qua nunc in usu est, men tionem facil, Olim vero et ab inilio, turmze quase- dam ac legiones per singulas provincias distributae erant, quemadmodum legio quadraginta imarty- rum dicebatur Fulminatrix et alia Marmaritarum, alia Pisidica, alia Thessalica, alizque aliter nun- cupat»; que ducibus et praefectis, sepe etiam prepositis subdit» fuerunt. Atque hzc quidem olim, cum imperatores una cum populo expeditio- nes fucerent; et in eos, qui Homanz servitutis jugum detrectabant, copias ducerent; ac totum fere orbem terrarum reuitentem reluctantemque subigerent; quemadmodum Julius Cesar, ut ve- nerabilis ille Augustus, ut celeberrimus ille Tra- janus, ut magnus ille imperator Constantinus, ct Theodosius; et qui post illos Christianam reli- gionem ac divini Numinis cultum sunt amplexi. Neque enim par erat, ipso imperatore in exercitu versante, prxiorem designari; siquidem sub du- cibus et centurionibus degebant ; omniaque bellica negotia ab imperatoris voluntste pendebant, el populi totius oculi in unum ae solum imperato- rem erant conjecti. Cum vero imperatores expe- ditionibus interesse desierunt, tum demum prse- δὶ στενωθείσης τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς (13), fjyouv C tores et theimata. constituta, Atque hane quidem τῆς Ῥωμαῖϊκῆς βασιλείας xal ἀχρωτηριασθείσης xa- τά τε ἀνατολὰς xal δυσμὰς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς 'Hpa- χλείου τοῦ Λίδνος, οἱ ἀπ᾿ ἐχείνου κρατήσαντες οὐκ rationem Romanum imperium in bodiernum usque diem tenuit. Yerum nunc, cum Romanorum principatus, seu Romanum imperium angustius ANSELMI BANDpRII NOTE. (4) Sic ex ms. lu editis legitur, ὡς 1j λεγήων $ τῶν μ’ μαρτύρων, xal ἄλλη Πισιδ.κῆ, etc. Ke- Ρραυνοθόλος aulem interpretati sumus fulminatriz, id est, legio; quippe legionis fuliiiuatricis mentio occurrit in. quinque inscriptionibus, quas profert Janus Gruterus; qus autem legio in hisce in- scriptonibus, et ctiam. alibi dicitur Fulminatriz, in Notitia diguitatum imperii Orientis appellatur Fulminea; sic : Prafeciure legionisduodecimg Ful- minea, Melitene. Unde Henricus Valesius, lib. v, cap. 5, Eusebii Ecclesiasticae Historie 2ey&o-.a Κεραυνοθόλον, legionem Fulmineam interpretatur ; inonetque in annotationibus ad eumdem Eusebii locum, Κεραυνοθόλο», Fulmineam, interpretandum esse, non. Fulminatricem, ut Onuphrius et Scaliger aliique; sed falli Valesium hac in renemo non videt; nam Gruterianz inscriptiones omnino contrarium docent. Et Fuliinea itaque et Fulininatrix. legio illa duodecima ab Augusto instituta, εἰ a Vespasiano imperatore in Cappadocia locata, nuncupata fuit. Caeterum quod ait. Eusebius laudato loco, hanc legionem Κεραννοθόλον appellatum fuisse Marco Antonino imperante ; quod cum adversus Gerina- nos et Sarmatas pugnaturus ac em instLrueret, et - siti cum exercitu conlticeretur, precibus a Christo pluviam legio illa, qua Christiana erat, impetra- vit, et fulminum jactu hostium οορίἰ in fugain versa ac exstinctze fuere : jamdudum monuit Sealiger in. ammadversionibus Eusebianis, legio- nei. Fnlininatricem ab hoc miraculo nuncupatam non fuisae, quippe quae diu. ante tempura M.. Αη: tenini ita vocata fnerit. Docet id manifeste Dio Cassius lib. Lv, ubi legiones omnes enurerat : quod sane confirmatur ex inscriptionibus a Jano Grutero allatis. Neque audiendus — Xiphilinus qui Κεραυνοθόλον legionem illam appellatam esse αἱ ob nuraculum illud quod paulo superius cx Eusehio retulimus, ut putant viri doct. Vide annotationes Valesianas iu librum v Eusebii. ' (5) Ka ἄλλη λΜαρμαριτῶν, elc. In... Notitia di- niratuim imperii. Orientalis habetur, Cohors tertia Valeria Marmare.. Et sic fortassis scriptor noster confuudit legionem cum cohorte, que Marinsre degebat. (6) Ms. codex habet, τυγχάνουσαι. (7) Particula xal ex ms. reponitur. (8) Edid, ὡς ὁ θαυμαστός. (9) Sic iu ms. legitur. (10) In e:iiis desideratur praepositio elc. — — (11) Sie ex ins. In edit. legitur, xai εἰς t2u:4 κατέληξεν ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ µέχρι xai σή- . ερον. " (n) Sic ex ms. cod. In editis leyitur νυνὶ δὲ στε- νωύείσης κατά τε τὰς ἀνατολὰς xai δυσμὰς τῆς Ῥω- μαϊκῆς βασιλείας xat ἀχρωτποιασθείσης ἀπὸ τῆς áp» χῆς eic. Tot autem imperii calamitatibus originem lleraclium dedisse, provocata in. se Numinis ira, dum Mounothelitarum heresim. temere susceptain erlinacius tueretur, nemo iguorat; quippe ab Jeraclii tempore — Saraceuà— Maomethe — duce caput extulere, et Romanuu imperium, jam tum alioqui Persarum aris coucussuw, maguis cladi- pus alfecerunt : Palestina, Syara atque Egypto ipsomet Heraclio regeante subactis. 67 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 68 sit factum, et cxtremis aliquot provinciis tam Α ἔχοντες ὅποι xal ὅπως xataypficovtat τῇ αὑτῶν orientem quam occasum versus sit inutilatum ab imperio Heraclii Libyci; qui post eum regna- runt, cum non bhabere;t ubiaut quomodo po. tentiam dominatumque suum exercerent, in par- vas aliquot partes imperium suum ac militum turmas secuerunt; at tunc maxime Graecum ser- monem affectabant, patrium. vero ac. Romanum repudiabant; longinos quippe vocabant qui mille militibus, et centuriones qui centum przeran! ; et comites quos nunc strategos. lpsum enim thematis nomen Gracum est, non. Romanum ἀπὸ τῆς θέσεως, (loc est) a positione sive locatione ita nuncupatum. ÀAnatolicum igitur 8 thema appella- tur, non quod superioris illius ac primi Orientis sit, unde sol oritur; sed quod nostrum, qui Byzantini habitamus, et totius Europz respectu, Anatolicum, id est Orientale, dicatur : respectu vero eorum qui Mesopotamiain, Syriam, et magnam Asiam habitant, in qua degunt Indi, et /Ethiopes et /Egyptii, dicitur Occidentale quod interjacet et Asia minor. Oriens quippe; ut diximus, Indo- rüm est et /Ethiopum, et /Egyptiorum et reliquo- ἑδρυσίᾳ, εἰς μικρά viva. µέρη κατέτεµον τὴν Eav- τῶν ἀρχὴν, χαὶ τὰ τῶν στρατιωτῶν τάγματα, uá- λιστα xai Ἑλληνίζουτες, καὶ τὴν πάτρ'ον xai Ῥω- μαϊκὴν Ὑγλῶτταν ἀποβαλόντες. Λογγίνους γὰρ ἔλεγον (13) τοὺς χιλιάρχους, χαὶ χεντουρίωνας τοὺς ἑκατοντάρχους, καὶ χόµττας τοὺς νῦν στρατηγούς. Αὐτὺ γὰρ τὸ ὄνομα τοῦ θέματος, Ἑλληνικόν ἐστι καὶ οὐ Ῥωμαῖϊκὺν, ἁπὸ τῆς θέσεως ὀνομαζόμενον. ἸΑνατολιχὸν τοίνυν τὸ θέµα χαλεῖται, οὐχ ὅτι τῆς ὄνω xal πρώτης. ἀνατολῆς ἐστιν, ὄθεν ἀνίσχει ὁ fico, ἀλλ᾽ ὅτι πρὸς ἡμᾶς τοὺς χατοιχοῦντας τὸ Βν- ζάντιον xal τὸν τῆς Εὐρώπης τόπον (14), λέγέἑται ἀνατολιχόν. Πρὸς δὲ τοὺς κατοικοῦντας thv Μεσο- ποταµίαν, Συρίαν, καὶ thv µεγάλτν ᾿Ασίαν, lv. f χατοιχοῦσιν Ἰνδοὶ καὶ Αἰθίοπες, καὶ Αἰγύπτιοι, λέ» γεται δυτικὸν μέσον χαὶ Ασία µιχρἀ. Ἡ γὰρ 'A- νατολὴ, χαθώσπερ ἔφημεν (15), Ἰνδῶν ἐστι, xol Αἰθιόπων, χαὶ Αἰγυπτίων, xal τῶν λοιπῶν τῶν τὴν Ανατολὴν κατοικούντων. Ὅμως, ἵνα μὴ µακρολο- γῶμεν, xal δοχῶμέν τισι τερατεύεσθαι περὶ τῆς τῶν θεμάτων ὀνομασίας, iv συντόµῳ (16) ἐροῦμεν ὡς ἔχει αὐτὴ fj, ἀλήθεια. rum, qui Orientem incolunt. At. vero, ne prolixiores simus, et videauuur nonnullis monstirosa dicere de thematum appellatione, breviter rei Anatolicum itaque thema, ut nunc appellatur, a quinque gentibus totum iucolitur. Initium enin & comopoli, qua dicitur Merus, sumit ; οἱ vo- catur Phrygia Salutaris, Iconium usque. Finitima vero lsauris Taurum versus, appellantur Lyc caonia; qui» vero ad mare, ad Austrum, et ad montes Frigidi cognominatos vergunt, Attaliam usque, Pamphylia nuncupatur. Ulteriora autem, ei mediterranea, Pisidia dicuntur, qux vero ab Ácroino Amorium usque, Phrygia Capatianes vo- eatur. At quie ad. mare vergunt, et Cariam dister- minant, Lycia dicitur. Quzcunque igitur" sunt mediterranea, et finitima Tauro, εἰ ad montes Cappadocie usque pertingunt, Anatolica nuncu- ipsius, ita ut sese babet, veritatem exponemus. Τὸ τοίνυν ἀνατολιχὸν θέµα. ὡς νῦν ὀνομάτεται, ix πέντε ἐθνῶν τὴν ὅλην χατοιχίαν ἔσχηχεν. ᾽Αρχὴν γὰρ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς χωµοπόλεως τῆς ὀνομαζομένης Μηροῦ πεποίηται, xal λέγεται Φρύγη Σαλουταρίας (17), ἕως τοῦ Ἰχονίου. Τὰ δὲ πρόσοικα τῶν Ἰσαύ- pov τὰ πρὸς τὸν Ταῦρον, χαλεῖται Auxaovía. Τὰ δὲ πρὸς θάλασσαν, xat τὸν νότον, χαὶ τὰ τοῦ χαλου- pévou ΝΨυχροῦ ὄρη, χαὶ ἕως αὐτῆς ᾿Ατταλείας (18), καλεῖται Παμφυλία. Τὰ δὲ ἄνω, χαὶ µεσόγαια, χα” λεῖται Πισσιδία. Τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ ᾿Ακροϊνοῦ (19) xa µέχρι τοῦ ᾽Αμωρίου, χαλεῖται Φρυγία Κσπατια»)ῆς (20). Tà δὲ πρὸς θάλασσαν νεύοντα xai διορἰςοντα τὴν Καρίαν, καλεῖται Λυκία. "Oca piv οὖν clot µεσόγαια xal πρόσοιχκα τῷ Ταύὐρι, καὶ διῄχοντα ANSELMI BANDURII ΝΟΤΕΣ». (15) Longini appellationem pro eo qui mille viris praesset non agnosco ; nam qui mille mili- tibus przerat. Romanis tribunus, Grazcis χιλίαρχος dicebatur, quemadmodum centurio et ἑκατόνταρχος mentarios. Vide et Ortelium. 2. (18) Hanc urbem expugnavit Iconiensis sulta- nus an. 1212, ut est in Clironieo Altissiod. Descri- bitur vero a Tyriolib. 16, cap. 26. Vide Leun- qui centum viris praerat, Aoyyivo; autem, ut D clavium Pand. cap. 180. ait. Ducangius, idem qui Λογγάρχης, nimirum agminis seu λόγου ductor. Polybius episcopus in tà Epiplanii, πλοῖα ἔχων ἓς ἴσα, ἐμισθώσατο xai ἄλλα πέντε, xal δόσας λογγίνῳ τῷ π.στοτάτῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ χρήματα, ἀπέστειλέ τε πρὸς τὸ πρἰασύαι αἴτον. Estat in Anthologie lib. iv. epigramma Κορνηλίου Aoyylvov, Laudat item Ducangius, seu potius Meursius hunc Porphyrogeniti locum ; sed. ibi Constantinus λογγῖνον cum χιλιάρχῳ confundit. (14) Sic ms. codex, (15) Sic ms. codex. (16) lta ms. codex. Editi συντοµώτερον. (17) Sic ms. codex. Editi Φρυγίας Σαλονταρίας. In Notitia dignitatum imperii Orientis, Φρυγία Σα- λουτάρις ; el quidem eadem Notitia imperii oc- currit mentio cohortis prime Salutarim inter AEliam et Hierichunta, et alie. prim: Juthun- gorum Balutariz. Sed vide Guidi Panciroli Comn- (19) lta. ins. codex. Editi, τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ Κροῖ- vou. At Orielius ex Πἰδιογία Miscella 21 refert Acronium locum sic dictum circa Phrygiam. (20) In. ms. legitur, Φρυγία καὶ Πατιανή, neque dubito quin in ms. codice, ex quo suam editin- nem adornavit Vulcanus, ita. legereturloco. Kara- σιανῆς. At in Notitia dignitatum ünperii Orient.s dicitur Phrygia Pacat:ana.. Ubi Paucirolus lic habet: Minor. Phrygia, μυ Pacatiana, forte ab Ovino Pacatiano. est dicia, qui $ub Constan- Lino procurator Orientis in ea diujresedit ac consul et przfectus urbis fuit, Liv, c. de sponsali |. n ο. «e advocat fisc. Ab oriente liubet Cappadociam, | ab occasu Phrygiam majorem seu Salu&arem vocatani, a septentrione Galatiam, ab austro. Lydiam, etc. Sic.l'ancirolus. Unde crederem hic etiam pro Pa- catianes legenduu Pacatiana. 69 DE THEMATIBUS ORIENTIS. 10 µέχοι τῶν ὁρίων Καππαδοκίας, καλεῖται "Avavolt- A pantur; partes siquidem sunt Anatolici thematis, χά (24): µέρη γάρ «iat τοῦ ᾽Ανατολικοῦ θέματος. Ἐν- ταῦθα τοίνυν τὸ τοῦ ᾿Ανατολιχοῦ θἐµατός ἐστι πέρας. ᾽Αρχὴν μὲν ἔχον ἀπὸ τῆς Μηροῦ, 5| ἐστι τέλος τοῦ ὈὈψιχίου” τερµατίζον δὲ µέχρι τῶν ὁρίων Ἱσαυρίας «po, μῆχος' πρὸς δὲ πλάτος, ἔχει μὲν ἐξ ἀριστερῶν, µέρη τινὰ τοῦ Bouxt)Aaplou, χαὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἹΚαππαδοχίας" πρὸς δὲ δεξιὰν, τήν τε Ἱσανυρίαν, xal τὴν ἀρχὴν τῶν μερῶν τοῦ Κιδυῤῥαιώτου. | ἹΙδοὺ τοίνυν τὸ θέµα τὸ ᾽Ανατολιχόν' xal xaz' ág- χὰς μὲν οὐκ fv οὕτως, ἀλλ᾽ εἰς χιλιαρχίας xal πεν- ταχοσιαρχίας, xal ἑχατονταρχίας, (32) xal πεντη- χονταρχίας διῄρητο τὸ τάγμα τὸ στρατιωχιχόν. Ες δέ τις ἀνθύπατος ἐχράτει τῶν ὅλων ταγµά- των, ὥσπερ ἐπὶ τῶν κάτω χρόνων, xal ἕως Ἴουστι- νιανοῦ, μάγιστρος ἑπέμπετο τοῖς τάγµασιν ἔξαρχος. B Καὶ µάρτυς ὁ ἐν Σμύρνῃ χείµενος τάφος Πουπλίου τινὸς ἀνθυπάτου γράφων οὕτως" ΠΟΠΛΙΟΣ ΑΝΘΥΠΑΤΟΣ ΑΡΧΩΝ 1ΙΟΝΙΑΣ, ΦΡΥΓΙΑΣ, AIOAIAOZ, MHONIAZ, ΑΥΔΙΑΣ, ΕΛΛΗΣΠΟΝΤΟΥ. MYZIAZ, ΒΙΘΥΝΙΑΣ, TAP- ΣΙΑΣ, ΓΑΛΑΤΙΑΣ, ΜΑΡΥΑΝΔΥΝΩΝ, ΠΟΝ- ΤΟΥ, HA9AATONIAZ, ΚΛΠΠΑΔΟΚΙΑΣ MI- ΚΡΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ, ΙΣΑΥΡΙΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΥΚΑΟΝΙΑΣ, ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ 0ΡΙΩν TOY ΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ. Ἰδου ἀρχὴ ἑνὸς ἀνθυπάτου. Ἐγένετο δὲ iv τοῖς χάτω χρόνοις ἄλλος τις στρατηλάτης τὴν ἀξίαν πα- τρἰχιος, τοῦνομα Ἱορδάνης, οὗτινός «lov τὰ ἀργὰ μ.νσούρια τὰ ἀνάγλυφα (25), ἅπερ χεῖται iv τῷ βασιλικῷ µβεστιαρἰῳ, ἐπιγραφὴν ἔχοντα το:- άνδε (94): ΙΟΡΔΑΝΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΟΥ ΤΗΣ ANA- ΤΟΛΗΣ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΟΙΠΩΝ ΕΘΝΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑΝ. Καὶ οὗτος Υὰρ µόναρχος fjv τῆς αὐτῆς ᾿Ἀνατολῆς (25), fv0ct δὲ χαὶ εὐδοχίμει ἐπὶ τῶν ἡμερῶν 'Ao- χαδίου τοῦ βασιλέως. Ὡς οὖν προείποµεν, τὸ νῦν Ανατολικὸν χαλούμενον θέµα ὑπὸ ἐθνῶν χατοιχεῖται, Φρυγῶν, Αυκαόνων, Ἰσαύρων, Παμφύλων, Πισιδῶν. Κατ’ E0vo; οὖν αὑτῶν fjv ἀρχηγὺς ὅτε σαν ἐλεύθε- pot, καὶ πρὸ τοῦ τὸν ζυγὸν xal τὴν ἀρχὴν ἐμπεσεῖν &x' αὐτοὺς τὴν Ῥωμαῖϊκίν. Ἐμπεσόντος δὲ τοῦ τῶν Ῥωμαίων ζυγοῦ, xal αὐξηθείσης τῆς βασιλείας αὐτῶν, ἑδουλώθησαν ἅπαντες, xal ἐγένοντο oup γεῖς ὑπὸ µίαν ἀρχήν. Διῃρέθησαν δὲ, χαὶ ἑἐγένοντο θέµατα, ὅτε fj τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ παρὰ τῶν ἀθέων Ἀγαρηνῶν Ίρξατο χολοθοῦσθαι, xal ἀκρωτηριάζε- σθαι, xal συστέλλεσθαι χατὰ pixpóv: xal ἕως μὲν Ἰουστινιανοῦ τοῦ βασιλέως ὑπὸ µίαν ἀρχὴν σαν ἅπαντες, xat τῆς Μαυρικίου βασιλείας χαὶ µάρτυς C His igitur limitibus Anatolicum thema termina- tur, initium quidem habens a Mero, qui est finis Obsequii; pertingens vero in longitudinem ad montes Isauriz usque. Quod .autem ad latitudinem attinet, habet quidem a sinistra partes quasdam Buccellarii, et initium Cappadocie ; ad dextram vero, lsauriam, et initium partium Cibyrrhzotici thematis. Habes itaque thema Amnatolicum. Atque initio quidem res ita se non habuit ; sed agmen militare dividebatur in praefecturas, quarum aliz mille, alise quingentis, alie centum, alie vero quinquaginta capitibus constabant. Unus vero quidam proconsul praeerat omnibus agminibus, quemadmodum po- sterioribus temporibus,etiatn ad Justinianum usque, mittebatur magister agminum przlectus. Cujus rei fidem facit monumentum, quod Smyrne positum est Publio cuidam proconsuli, cum hac inscri- ptione : PUBLIUS PROCOS. PRAEFECTUS IONLE, PHRYGIE, AOLIDIS, MEONLE, LYDLE, HELLESPONT11, MYSI, BITHYNLE, TAR- SIE, GALATIJE, MARIANDINORUM, A PON- TI, PAPHLAGONLE. CAPPADOCLE MINORIS ET MAJORIS, ISAURIAE ET LYCAONLE, ET USQUE AD MONTES TAURI ET MINORIS ARMENIA. Habes praefecturam unius proconsulis: Fuit au- tem posterioribus temporibus alius quidam dux agmiuum, dignitate patricius, nomine Jordanes, cujus sunt albz? lances sculpiiles, qua in regio vesliario asservantur, cum hac inscriptione : JORDANI PRAEFECTI ACMINUM ORIENTIS ET RELIQUARUM GENTIUM ASL/E£ MINO- . RIS. Erat enim hic monarcha ipsius Orientis. Floruit autem et claruit temporibu3 Arcadii imperatoris. Aunatolicum | igitur thema, a quinque, ut dixiinus, gentibus incolitur, Phrygibus videlicet, Lycao- nibus, lsauris, Pamphbyliis, et Pisidis. Singula autem genles suum habebant principem, dum adhuc liberz essent, εἰ priusquam jugo Romani imperii subdercntur; at immisso iis Romanorum jugo, sueloque eorum imperio, omnes in servi- tutem redacti, et permisti. sub uno imperio fuere. Divise vero sunt, factaque ex eis themata, cum imperium Romanum ab impiis Agarenis convelli, mutilari, et in angustum redigi cepit. Et quidem ad Justiniani et Mauricii imperium usque om- pes gentes sub uno imperio erant; cujus rei lestis est Belisariusipse, qui solus universi Orien- ÀNSELMI BANDURII NOTAE. (31) In ms. legitur χαλεῖται ᾿Ανατολικόν. (52) Hzc in editis desiderantur. (25) Nimirum, cujus sunt albe lances. sculptiles. Editi habent, ᾿οὗτινός sisi τὰ ἀργυμᾶ μινσούρια, αι Vulcanius interpretatur, cujus. sunt argentea tabelle sculptiles. Αἱ μινσούριον non. tabellam , sed lancem significat. Vide Ducangii Gloss. Graec. Ovidius, celata lanz. (834) Sic ms. perperam legitur in editis, ἔπιγρα- φὶν ἴχον τοιάνδε * nam refertur ad. μινσούρια. (23) Sic ms. Editi vero, xol οὗτο: γὰρ µόναρχος Tv τῆς ᾽Ανατολῆς, fjyouv μ.κοᾶς "Aola,. 11 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 14 tis imperotor fuit, Cum vero Agareni Romanos A αὐτὸς Βελισσάριος. ὃς ἦν μονοστράτηἕος ὅλης 'Àva- bello iufestare, eorumque vicos ac urbes deva- Ἅτολῆς. Ἐπὰν δὲ ἤρξαντο οἱ ᾿Αγαρηνοὶ ἑχστρατεύ- stare cceperunt, coacti fuere subsecuti imperatores ειν xaxà Ῥωμαίων xat διαφθείρειν τὰς xopag (30) unum imperium in exiguas portiones partiri atque — xai πόλεις αὐτῶν, Ἠναγκάσθησαν οἱ κατὰ χαιρὺν hanc quidem tribuerunt praffecto cuidam, et vo- µβασιλεῖς τέμνειν εἰς μικρὰ τὴν µίαν ἀρχήν. Καὶ τὸ carunt Anatolicam, quod, ut antea dixi, τοδροεία μὲν ἀπένειμαν στρατηγῳ τινι, xal ἐχάλεσαν "Ávato- nostrum, qui Byzantium incolimus, orientem « λιχὸν, διότι, ὡς προείποµεν, πρὸς ἡμᾶς τοὺς κατὰ versus sita sit. Olim vero singule gentes suum ο,χοῦντας tb Βνζάντιον, πρὸς ἀνατολὴν χεῖται. habebant principem, et patriis legibus ac moribus Τὸ δὲ παλαιὸν, χατὰ Έθνος ἣν ἀρχηγός. Ἐπολιτεύ- ΄ regebantur ; alii quidem populi democratie,alii οντο δὲ, ὡς fjv ἔθος αὐτοῖς' ἄλλοι μὲν δηµοχρατίαις, regi administrationi subjecti. Verum a Romanis — &A«o δὲ τυράννοις ὑποταττόμενοι. Ὑπὸ δὲ «hv τῶν subacti in provincias divisi fuerunt, et in. prefe- — (28) Ῥωμαίων βασιλείαν yevópevot, εἰς ἐπαρχίας cturas, ei ducatus, et in eos qui. vocantur Con- διῃρέθησαν, xal Ἠγεμονίας καὶ δουκάτα, xai τοὺς siliarii; hoc est βουλευταὶ, consultores. Erant porrg — xaXoupévou; Χονσιλαρίους, τουτέστι BovAsvtádc. "H« eiiam quidam eorum principes, uti in Actis σαν δὲ xaí τινες αὐτῶν πρίγκιπες, ὡς ἓν τοῖς τῶν sanctorum martyrum scriptum legitur; quin et B ἁγίων Μαρτυρίοις διεγράφη (28). ᾽Αλλὰ μὲν καὶ scriuiarii. Prafecti autem eraut. duortingenerum; |" 6xptvtápvot (29). "Yxapyot δὲ foav διττοὶ, ἕτεροι alil quidem prztoriorum, alii vero urbium. Αο μὲν πραιτωρίων, ἕτεροι δὲ πόλεων’ xol οἱ τῶν πραι: praefecti quidem przstoriorum inserviebant impe- Ἠτωρίων διηκόνουν τοῖς βασιλεῦσι στρατεύουσι, xat ratoribus expeditionem facientibus; commeatum τὰς τῶν στρατιωτῶν τροφὰς ἐξ ἑτοίμου παρέχοντες, exercitui prompte procurantes, et imperatoria — tá xe τῶν βασιλέων ἅπληχτα διενθετοῦντες, xal τὰς tentoria componentes, et vias purgantes. Et hzc ὁδοὺς ἑχκαθαίροντες. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ τῶν Ῥω» quidem Romanorum. Quaudo vero Perse impe- µαίων. ὍΌτε δὲ Πέρσαι ἐχράτονυν, καὶ μετ αὐτοὺς rium obtinebant, et post lios Macedones, universa ἨΜαχεδόνες, εἰς σατραπείας Tv διμρηµένη πᾶσα 1 Asia in B satrapiss divisa erat. Atque alius qui- — 'Aofa: xai σατράπης μὲν ἣν Λυδῶν, ἕτερος δὲ Φρυ- dem erat satrapa. Lydorum, alius Phrygum, alius — yàv, ἄλλος δὲ Ἰώνων, ἕτερος δὲ Παμφυλίων, ἄλλος fonum, alius Pamphyliorum, alius Carum, alius δὲ Καρῶν, ἄλλος Παφλαγόνων, ἄλλος δὲ Β.θυνῶν, Paphlagonum, alius Dithyniorum, et, ut verho καὶ ἁπλῶς πᾶσα f; 'Acla μιχρὰ χαλουµένη, ὡς ἐδόχεί dicam, universa Asia, minor dicta, prout Persis τῷ Πέρσῃ, χᾶπειτα τοῖς Μακεδόσι, διεμεμέριστό vistun erat, et. postea Macedonibus, divisa admi- ,, τε xal διετάττετο. Καὶ ἄλλος μὲν «τῶν δημοσίων nistrataque fnit: atque alius quidem rebus civili- ^ πραγμάτων Ίρχεν, ἄλλος δὲ τῶν στρατιωτικῶν. Rol bus praeerat, alius vero militaribus. Atque hac ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον. ᾿Ενταῦθα τοίνυν ἕστω τὸ quidem factesus. Et hic finis esto de themate πέρας τοῦ τῆς ᾿Ανατολῆς θέματος. Οἱ δὲ λεγόμε. Anatolico. Caterum αἱ dicti sunt. Τυρμάρχαι, — vot Τουρμάρχαι, εἰς ὑπουργίαν τῶν στρατηγῶν ἑτά- , ad ministerium prafectorum instituti sunt. Si- ἆχθησαν΄ σηµαίνει δὲ τὸ τοιοῦτον ἀξίωμαι τὸν ἔχον- guificat vero ejuscemodi dignitas eum qui przest τα ὑφ ἑαυτὸν στρατιώτας τοξοφόρους ἠενταχοσίους, sagittariis quingentis, sculatis trecentis, stipato- — xal πελταστὰς τριακοσίους, καὶ δεξιολάδους &xa- bus centum. lta enim habetur. in libro Joannis τόν (50). Οὕτως γὰρ κεῖται tv τῇ βίδλῳ Ἰωάννου Philadelphensis, qui dictus est Lydus. Φιλαδελφέως τοῦ καλουµένου Λυδοῦ. Thema 1I, dictum Armeniacum, θέµα B', τὸ καούμενον ᾽Αρμεγιακόν'. Armeniacum quod dicitur thema, propriam Τὸ θέμα τὸ χαλούμενον ᾿Αρμενιαχὺν, οὗ χύριον appellationem non habet. Neque enim velusta ἔχει τὸ ὄνομα, οὐδὲ ἀρχαία τίς ἐστιν ἡ τούτου πρ)σ- est hzc appellatio; sed eam a vicinis atque fini- Ἠηγορία. ἀλλὰ ἀπὺ τῶν ὁμορούντων καὶ συνοικούν» timis Armeniis accepit. Ίππο vero dixerim. sub των 'Appevluv τὴν προσηγορίαν ἑκτήσατο. Aoxo Heraclio imperatore hujuscemodi appellationem δὲ εἰπεῖν ὅτι ἐπὶ Ἡραχλείου τοῦ βασιλέως xal τῶν sumpsisse. Nam neque Strabo geographus ejus D χάτω χρόνων τὴν τοιαύτην προσηγορίαν ἐκληρονό- vocis mentionem fecit, Cappadox alioquigenere , µησεν. Οὔτε γὰρ Στράδων ὁ γεωγράφος τῆς τοιαύτης ex Ámasea urbe : neque Menippus, qui totius ὀνομασίας ἐμνήσθη, χαΐτοι Καππαδόκτς ὧν τὸ γένοςι orbis terrarum per stadia dimensionem conscri- ἐξ ᾽Αμασείας τῆς πόλεως, οὔτε Μένιππος (51), 6 ANSELMI BANDURII NOT 4. (20) Editi, καὶ διαφθέ[ρειν τὰς χώρας. - (80) Hiec vox occurrit etiam in Actis apostolc- (26) Sic ms. Editi vero, &X2ot δὲ τυράννοις ὑπα- — rum,cap. xxu, ubi vulgata versio habet Lancearios. τευόµενοι. . Erasmus eo loco idem significare ait δεξιολάθους (28) Sic ms. Perperam, in Ες, ὡς ἓν τοῖς quod δεξιοδόλους, nimirum deztros εἰ pedites τῶν ἁγίων μαρτύροις διαγράφει. Sed optime Vulca- — funditores aut jaculatores. Suidas el auctor ΕΙΥ- nius ibidem | ad marginem notat, ἴσως µαρτυρίοις — iologici. παραφύλακα intecpretantur. Theopliy- δια γράφεται. lactus Simocatta lib. 1v Hist.: προστάττεί δὲ καὶ (29) Sic ms. atque ita legendum εὐστόχως θΓιΙ- δεξιολάδοις δννάµεσιν ἰχνηλατεῖν, xal τὰς ἀτραποὺς ditus Vulcanius conjecerat. Quid vero Σχρινιάριο, Ππάσας κατασφαλίσασθαι, vide Ducangii Gloss. Graec. ($1) Menippus iste, quem hic laudat Porybhy- 73 DE THEMATIBUS ORIENTIS. TÀ τοὺς σταδιασμοὺς τῆς ὅλης οἰχουμένης ἀπογραφά- A µενος, οὔτε μὴν Σχύλαξ ὁ Καρνανδηνὸς, οὔτε Παυ- σανίας (52) ὁ Δαμασχηνὸς, οὔτε ἄλλος τις τῶν ἱστο- plac Ὑεγραφότων xai φαίνεται νεωτέρα ἡ τοιαύτη ὀνομασία' οὔτε γὰρ Ηροχόπιος, οὔτε μὴν ᾿Αγαθίας, οὔτε Mivavópo; (00), οὔτε Ἱσύχιος ὁ Ἰλλούστριος ἐμνημόνενσαν (34) τοῦ τοιούτου ὀνόματος, οἱ τὰ χρο- νιχὰ συντάξαντες ἐπὶ τῆς ᾿Ιουστινιανοῦ βασιλείας. Ttv γὰρ Καππαδοχίαν (05) οἱ παλαιοὶ εἰς τρία τέ- μνονσι µέρη el; τε Καταονἰαν (36), «hv ἀπὸ Μελι- "πηνῆς ἀρχομένην, xal τὴν ἀπὸ τοῦ Ταύρου Ταυ- ριχὴν ὠνομασμένην, καὶ αὐτὴν τὴν µεσόγαιον, ἐν ᾗ Καισάρεια dj πόλις (57) τῶν Καππαδοχῶν µητρί- πολις ἵδρυται. Καλοῦσι δὲ οἱ παλαιοὶ μεγάλην τε καὶ μικρὰν Καππαδοχἰαν. Μεγάλην μὲν τὴν ἀπὸ Καισαρείας τε xal τοῦ Ταύρου, xal ἕως τῆς Ilov- B ειχῆς θαλάσσης, ἣν διορίζει Άλυς μὲν ποταμὸς ix δυσμῶν, Μελιτηνὴ δὲ ἐξ ἀνατολῶν. Καὶ αὕτη μὲν $ µεγάλη Καππαδοχία" xal τούτων μάρτυς Πολύδιος, ὁ την Ῥωμαϊκὴν ἱστορίαν γεγραφώς' ὃς διορίζει τὴν Καππαδοχἰαν ἀπό τε Ταύρου xai Λυχαονίας, χαὶ ἕως τῆς Ποντιχῆς θαλάττης. Καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ Νεοχαισάρεια, fj τε Κολώνδια (58) xal ἡ Μελιτηνὴ σύμπασα, Καππαδοχία λέγεται. "στι 6k τὸ ὄνομα Περσικόν᾽ Πέρσης γάρ τις ἀνῆρ ἓν χυνηχίῳ Άρτα- ξέρξῃ τῷ βασιλεῖ, ἡ οὐκ οἶδα ἄλλῳ τίνι, λέων προσ- απαντῆσας, τοῦ ἵππου τοῦ βασιλέως ἑδράξατο' xal χατὰ τύχην εὑρεθεὶς ὁ Πέρσης iv τῷ τοῦ θηρὸς συναντήµατι, τὸν ἀχινάχην σπασάµενος, ἑῤῥύσατο ^.» βασιλέα παρὰ μιχρὸν χινδυνεύοντα, xal τὸν λέοντα ἐθανάτωσεν. Οὗτος οὖν ὁ Πέρσης ἐπί τινος ὄρους ὑψηλοτάτου ἀναθὰς, xal πᾶσαν τὴν γῆν περι- σχοπήσας , ὅσην ὀφθαλμὸς ἀνθρώπινος περιθλέπει psit : neque δογ]ας Caryandenus : neque Pausa- nias Damascenus. Sed nequealius quisquam co- rum qui historiam scripserunt. Atqui recentio- rem esse hanc appellationem ex eo colligi potest, quod neque Procopius, neque Agathias, neque Menander, neque llesychius dBlustrius, ullam bujus nominis mentionem faciant, licet ipsi hi- storiam Justiniano imperante conscripserint. Cap- padociam enim veteres in tres partes secuerunt, videlicet in Cataoniam, qua a Melitena initium accipit, et in eam quz a Tauro monte Taurica nuncupalur; necnou in regionem ipsam mediter- ^ raneam, in qua el Cxsarea urbs est, Cappadociee metropolis. Veteres autem majorem et. minorem Cappadociam appellant; ac majorem quidem a Casarea et Tauro, ad Ponticum mare usque; quam terminat llalys quidem fluvius ab Occasu, Melitene vero ab Oriente. Atque hiec. quidem est major Cappadocia, ut testatur Pelybius, qui Romanam historiam scripsit; qui quidem termi- nat Cappadociam a Tauro el Lycaonia, ad Ponti- cum mare usque; ipsa siquidem — Neocassaria et Colonea, et Melitene universa, Cappadocia appella- tur. Est vero nomen Persicum ; nam cum 6G Ar- taxerxi regi, aut nescio an alteri cuidam, leo inter venandum occurrisset, ejusque equum in- vasisset, oblatus casu Persa quidam in hoc leonis occursu, stricto acinace, regem de vita pericli- tantem liberavit, et leonem interfecit. Hic itaque Persa cum altissimum quemdam montem conscen- disset, universanque regionem, quoad longissime humani oculi acies perlingere posset, circumspi- ciens, tam orientem eli occidentem, quam meri- ANSELMI BANDURII NOTE. rogenitus, iden sane est qui Pergamenus, celebris jlle Geographus, cujus mentio occurrit in Epitome Artemidori Ephesii, quz cum Marciano Heracleota edita est. Menippi hujus periplum τῶν δύο πόντων Citat. Steplianus in ᾿Ερμώνασσα, Χαδίσιοι, et Χαλ- δία. Idem Stephauus ejus periplum Bitliyai: ad- vocal in Χαλχηδών * item periplum Paphlagonize in Tíoz. Atque idem periplus signatur in ᾽Αρμένη, quippe qua vicus Papllagoniz esse dicatur. Vide de Men:ppis Vossium. (32) Sic mis. In editis haec. transposita ac in- versa babentur. (93) At Menander iste protector non sub Ju- stiniano sed sub Mauricio floruit, ut ipse de se testatur apud Suidam; narrat quippe inter cz- Ler2, quomodo prius, non fratris sui Herodoti exemplo, legibus operam dederit, et eloquentice deditus regiam porticum frequentarit ; sed amarit equestria certamina, pantomimorum saltationes , ac palaestras, similesque nugas, donec Mauricius suscepisset imperium : tum $e amore captuur Musarum ; poetnataque, et historias audisse avide; maguam etiam μου partem iis impendisse ; ani- mui quoque appulisse ad scribendam historiam, eamque aggressum αὐ obitu Agathize. Vide Sui- d:in in verbo Mévavópo;. Caterum ex hujusce Menaudri historia luculunta. habes fragmenta. in legationum Eclogis; quas e MSS. Codicibus pri- mus edidit David luschelius August Viudel. auno Christi 1605. (53) Sic ms. Perperam in editis ἐμνημόνευσε, ParROL. Ga. CXIiIL. (55) Cappadociam pluribus laudibus ornat Ju- stinianus imperator Novell. à, atque inter alia ait: Γη τε αὐτοῖς ἐστι πολλή τε΄χαὶ θαυμαστὴ, καὶ οὕτως ἀρέσασα τῇ βασιλείᾳ, ὡς καὶ ἀρχὴν ἐπιστῆσαι ταῖς ἐχεῖσε χτήσεσιν ἱδίαν, τῆς πολιτιχῆς ἀρχῖς οὐχ ἑλάτ - τω, μᾶλλον μὲν οὖν xal µείζω. 53) De Cataonia videndus prater. Geographos AEmilius Probus in Datamene. (57) Justinianus üinperator paulo superius citata Novella praeclarum huic urbi simul et. Cesari. elo- gium Lribuit : Πολυανθρωποτάτη τε γὰρ χαθέστηχε, inquit. de Cappadocia loquens, xaY πόλιν τε παρ- D έχεται µεγίστην, τὴν τοῦ φιλτάτου Καΐσαρος ἡμῖν ἐπώνυμον, τοῦ δόντος ἀρχὴν ἀγαθὴν Hi χαθ) ἡμᾶς µοναρχίᾳ. AV ὃν ἓν ἅπασι τοῖς τῆς γῆς ἔθνεσιν Óvo- µαστότατόν ἐστι τὸ τοῦ Καίσαρος ὄνομα, xai ᾧπερ ἡμεῖς ἀντ᾽ ἄλλου τινὸς τῶν τῆς βασιλείας συµθόλων σεμνυνόμεθα. Hanc civitatem, µίαν μὲν τῷ περιθόλῳ, : διπλην δὲ ταῖς γνώµαις, atque adeo totam — Cappa- dociam, sub unum procousulem redegit Justinianus; penes queu) essel polestas τῶν πολιτιχῶν, τῶν στρατιωτιχῶν, χαὶ τῶν ταμειαχῶν, quorum. olli- ciorum distractio frequentes antea dissensiones excitabat, Sic Vulcanius in Notis ad eumdem Por- phycogeniti locum. (38) De Colonea loquitur Porplyrogenitus infra themate decimo ; ubi ai!, ab hoc castro. inditum themati nomen, Vide Scylitzem p. 814. Taxara vero posunodum appellatum fuisse tradit Nicetas iu Manuele, lib. i, num. 2. 3 . iw 15 CONSTANTINI PORPHYROGENITI TU 4liem ct septentrionem versus, omnem eaim dono Α κατά τε ἀνατολάς xai δυσμὰς, ἄρχτον τε xa* µε- a rege accepit. liec porro narrat Polybius. At- que habitatur quidem Coloneam versus ab Arme- .niis : ad meliterranea vero, ubi est Amasea, et Dasymon qui dicitur, a Leucosyris. Omnes tameu Cappadoces, etiain usque ad mare Ponticum ha- bitantes, Herodotus Leucosyros nuneupat, ad discrimen Syrorum qui ultra Taurum et Ciliciam jncolunt, 4ui Melanosyri appellantur. Minor au. tem Cappadecia qus nuac inter themata cense- tur, finitiina est Lycaonig, et Caesaream usque pertingit, 4ο extenditur ad ínitium thematis Buc- -eellariorum usque ; desinit vero ad orientem, Ro- dentum usque, et ad propugnaculuni qued vocatur Luhli, atque ad ipsam Podendum usque. Ulteriora autem sunt partes Cilicie, quarum precipus ur- bes sunt. Tarsus, Motnpsuestia et Adana. Et haec quidem est minor Cappadocia, qux non i!a pri- .-dem theinatis nomen nacta est. Superioribus vero temporibus, sive Justiniani, sive alterius cujus- dam ex imperatoribus, Cappadocia intres partes sceta, mediterranea pars Charsianum vocabatur ; a Charsio quodam duce, qui tun. temporis in bello adversus Persas prospere gesto celebris eral; 3tque idcirco in thematis et praefecturae ordinem in hunc usque diem relata est. Inferior vero pars, ad mare vergens, Armeniacum appellata est, quod sit regio Armeniis vicina. Superior au- tem pars, finitima Lycaonibus, el Tauro; Cap- padocia minor; que nunc, ul diximus, thematis : appellationem nacta, sub regum dominatu fuit usque ad Augustum Caesarem ; ante vero Romani imperii exerementum, sub Persica potestate erat. Sed οἱ sui juris fuit, dum Ariaratba rex ibi re- gnarct; ex quo etiam laeus sales gignens, quem modo barbari Ceratia appellant, Ariarathea nun- eupabatur. Post autem Ariaratham regnavit in eadem Archelaus affinis Herodis regis Fudeorum. Al postmodum cum desiisset gubernatio regia , in przfeciuram a Romauis forma administrationis est immutata, οἱ proconsul tributa ab ea colligebat!, . et ipsi praeerat. Sunt. autem in prima praefectura σηµόρίαν, δωρεὰν παρὰ τοῦ βασιλέως πᾶσαν εἴληφε. Ταῦτα δὲ ἱστορεῖ Πολύδιος. Καὶ κχατοιχεῖται πρὸς μὲν Κολώνειαν, παρὰ Αρμενίων' πρὸς δὲ τὴν µε- σόγαιον, ὄπουπέρ ἔστιν bh Αμάσεια, xal 6. λεγό- µενος Δαζυμὼν, παρὰ τῶν καλουµένων Λευκοσύρων” ὅμως πάντας τοὺς Καππαδόχας, xal τοὺς µέχρι θἀλάττης τῆς Ποντικῆς χατοικοῦντας, Ἡρόδοτος Λενυχοσύρους καλεῖ, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν Σύρων τῶν ἐπέχεινα τοῦ Ταύρου xai Κιλιχίας οἰχούντων, Μελανοσύρων προσαγορευοµένων. Μικρά δὲ Καππα- δοχία, $ νῦν χρηµατίζουσα εἰς θέµα , Ἶτις ὅμορός ἐστι Λυχαονίας, καὶ διαθαίνει μέχρις αὐτῆς Καισα- pslag* πλατύνεται δὲ ἕως ἀρχῆς τῶν Βουχελλαρίων” καταλήγει δὲ πρὸς ἀνατολὰς, μέχρις αὑτῆς Ῥοδεν- τοῦ καὶ τοῦ φρουρίου τοῦ χαλουμένου Λούλου 58), χαὶ αὐτῆς Ποδενδοῦ (40). Τὰ δὲ ἐπέχεινα, τῆς Κιλι- xla; εἰσὶ µέρη, ὧν ἀπάρχεται dj Ταραὺς, καὶ ἡ Μόμφου ἑστία, καὶ "Άδανα (41). Καὶ ἠδε μὲν d μιχρὰ Καππαδοχία, f ἀἁρτίως εἰς ὄνομα θέματος χρηματέ- ζαυσα. Ἑπὶ δὲ τῶν ἄνω χρόνων εἴτε Ἰουστινιανοῦ, εἴτε ἄλλου τινὸς τῶν βασιλέων τιµηθείσης τῆς Καπ- παδοχίας εἰς «pta. µέρη, τὸ μὲν µεσόγαιαν ἐχλήθη Χαρσιανὸν, ἀπὸ Χαρσίου τινὸς ἄρχοντος τῷ τότα χαιρῷ εὐδοχιμήσαντος iv τῷ πρὸς Πέρσας πολέμῳ' xai διὰ τοῦτο εἰς θέµατος τάξιν xal στρατηγἰδα µέχρι τοῦ νῦν ἐχρημάτισε. Τὸ δὲ κάτω »al πρὸς θάλασσαν, ἐχλήθη ᾽Αρμενιαχὸν, &à τὸ εἶναι αὑτὸ πλησιόχωρον τῶν ᾿᾽Αρμενίων. Τὸ δὰ ἄνωθεν, xai ὁμοροῦν τοῖς Λυχάοσι xal τῷ Ταύρῳ, ζαππαδοχία μικρά. b vov, ὡς ἔφαμεν, εἰς ὄνομα θέµατος χρη- µατίζουσα. Ἐδασιλεύετα δὲ μέχρις Αὐγούστονυ Καί- capo;. Ἡν δὲ ὑπὸ τὴν Περσιχὴν ἑξουσίαν, πρὶν 1) τῶν Ῥωμαίων αὐξηθῆναι βασίλειαν ἐγένετο δὲ χαὶ αὐτόνομος ὅτε ᾿Αριαράθης Ίρχεν αὐτῆς ὁ βασιλεὺς, ἐξ οὗ xai ἡ λίμνη, fj τὸ ἅλας τίχτουσα, fiv ἁρτίως βαρθαρίζοντες Καρατίαν χαλοῦσι, Αριαράθεια ἐπ- ὠνόμαστο. Μετὰ δὲ Αριαράθην, βασιλεύει αὑτῖς Ἀρχέλαα, ὁ χτδεστῆς, ftot ὁ συμπενθερὸς Ἡρώ- δου (42) τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας. Μετὰ δὲ ταῦ- τα παυσαµέντς τῆς βασιλεία:, εἰς ἑπαρχίας παρὰ τῶν Ῥωμαίων τὸ σχΏμα µετέδαλε, xa ἀνθύπατος ANSELMI BANDURII NOTE. (99) Occurrit etiam locus iste apud. eumdem D ejusdem nominis) etc. Ann: Comnenz dieitur θέµα Constantinum in Basilio rap. 02 et $5, ei apud Λη: mam Comnenam pag. 414. Scylitzte Λύλον casuirum Tarso vicinum. (40) Sic ms. Editi vero habent Σποδενδοῦ.Ο8άγεηο, . Curopalata ac Zonaras dicitur Ποδανδός. Appella- . tur etiam 8 Porphyrogenito in Vita Basilii, cap. L . editionis Combelfisiani, Ποδανδός, atque hunc lo- cum Tarso vicinum fuisse statuit, necnon a umo- wine fluvii loco appellationem inditam scribit : Ταῦτα πρὸς Gcbv μετὰ συντριδῆς χα χαὶ δαχρύων πολλῶν προσευξάµενος xal εἰπὼν, ἄρᾶς τὰς Ῥωμαϊκὰς δυνάµεις, ἀπῄει κατὰ Ταρσοῦ. Καὶ δὴ κατὰ, «hv τόπον Ὑενόμενος, D λέγεται Ποδανδὸς, ἔνθα xaX ὁ ὁμώνυμος ῥεῖ ποταμός, etc. Doc ad Deum contrito cerde, multisque lacrymis comprecatus at- ue locutus, assumptis Romanis cohortibus adversus Tarsum proficiscitur. Aique ubi αά locum venit , cui Podandus nomen, (ubi eiiam recurrit. fluvius τὸ Ποδανδόν. (41) De Adana, Cilicie urbe uuntur Ánna Comnena p. 559; Scylitzes pag. 656; Zonatas in Romano Diog. pag. 226; Nicetas in Joanne. Athena dicitur. Tudebodo pag. 784 ; Roberto Mon. pag. 44; Guiberto lib. 3, cap. 19; Addena Raimunio de Agiles p 146. Adanum οἱ Tarsum accurate describit Willebrandus ab Oldenborg. in ltiner. Vide Josephum Barbarum in Itiner. Persic. pag. 461 etc. (42) Sic MS Codex. Et quidem non abs re, nam sic sctiptor declarat, quznam affinitas fuerit inter Archlelaum et Herodem ; cujus quidem filius Alexan- der Glaphyram filiam regis Cappadocum in matri- monium duxerat. Συµπενθερία enim est alliuitas inter duos ex liliorum vel filiarum nuptiis, sic ut uterque socer dicatur, hic quidem respectu nurus, alter respectu yeneri. 71 DE THEMATIBUS ORIENTIS. 18 ταύτην ἑδασμολόγει (40) τε xal διετάττετο. Εἰσὶ δὲ A urbes celebriores quatuor; '7 Cesarea metropolis, πόλεις ἐπίσημοι χατὰ τὴν πρώτην ἐπαρχίαν τέσ- σαρες' Καισάρεια µητρόπολις, ἡ ἀπὸ τοῦ μεγάλου Καίσαρος Ἰουλίου (44) ὀνομασθεῖσα, Ἶτις πρότερον ἐχαλεῖτο Μάζαχα, ἀπὸ Μοσὼχ toU τῶν Καππαδόχων ἀρχεγόνου. Δευτέρα δὲ πόλις, Νύσσα τρίτη θερμά’ τετάρτη Ῥεγεποδανδός. Τής δὲ δευτέρας Καππαδο- πίας εἰσὶ πόλεις ὑπὸ ἠγεμόνα, ὀχτώ' Τύανα, Φαυ- στινούπολις, Κὐδιστρα, Ναξιανζὸς, Ἐρύσιμα, Παρ- νασὸς, Ῥεγέδωρα, Μωχιασσὸς, xai φρούριον τὸ κα- λούμενον Κόρον. Tr δὲ τρίτης (45) Καππαδοχίας f| νῦν ὀνομάζεται ᾽Αρμενιαχὸν , εἰσὶ πόλεις ἑπτά" Αμάσεια, Ἴδωρα, Ζάλιχος, "Av6pana (46), Αμιν- αὓς, Νεοχαισάρεια, Σινώπη. Διαθεθόηται δὲ παρὰ πᾶσιν ἐπὶ χαχοτροπίᾳ τὸ τῶν Καππαδόχων γένος, ὡς a magno illo Czsare Julio ita nuncupata, quz antea vocabatur Mazaca, a Mosoch primo Cappa- docum auctore. Altera urbs Nyssa : tertia, Therma : quarta Rhegepodandus. Secunda vero Cappadocie prefectura urbes habet octo: Tyana, Faustinopolin, Cybistram, Nazianzum, Erysima , Parnasum, Rhegedora, Mocissum et propugnacu- luin. quod Corum dicitur. Tertie autem Cappado- cir qua nunc appellatur Armeniacum, urbes sunt septem : Anasea, [bora, Zalichus, Andrapa, Amin- sus, Neoczesarea, Sinope. Caeterum famosa apud omnes est ob nequitiam Cappadocum gens ; adeo ut proverbium ejuscemodi de illis feratur : Tria cappa pessima, Cappadocia, Creta. et Cilicia, Ein καὶ παροιµίαν περὶ αὐτῶν ἐξενεχθῆναι τοιαύτην * B Epigrammatibus : Τρία xánxa χάκιστα' Καππαδοκία, Κρήτη xal Κιάικία. Καὶ ἓν ἐπιγράμμασι' Κααπαδόκαι, φαῦ.Ίοι (171) μὲν ἀεί' ζώγης δὲ τυ- [χόντες, Φαυ.Ι1ότεροι κέρδους δ) εἵνεκα gavAócatoc "Hy. δ᾽ dpa δὶς καὶ τρὶς μεγάνῖης δράξωνται ἁπή- γης Ah τότε γίγγονται φαυ.1επιφαυ.ἰόξατοι. Καὶ ἄλλος * Καππαδόκην (48) ποτ ἔχιδνα xaxij δάχεν ἀ.1.λὰ [καὶ αὐτὴ Κάτθανε γευσαµέγη αἵματος io6óAov. Ἐκ δὲὸ ταύτης τὰ τοιαῦτα βλασφημουμένης, ἐδλά- στησαν ἄνδρες, μᾶλλον δὲ εἰπεῖν, ἐξανέτειλαν ὥσπερ Cappadoces semper mali, cingulum vero nacti Pejores : lucri vero gratia pessimi : Cum vero bis amt ter magnum prehenderint [currum, Tunc sane evadunt mali ter et amplius. Et alius : Cappadocem quondam echidna mala. momordit. [Sed etipsa Mortua est gustaus sanguinem venena. jaculan- [ει Ex lac autem adeo infami gente pullularunt , imo vero veluti fulgide quadam stelle emicue- ἁστέρες πολύφωτοι, ἐπὶ σοφἰᾷ διαδόητοι, ζηλωταὶ ( runt, vera sapientie laude celeberrimi, ei Chri- τῆς Χριστιανῶν πίστεως. Γρηγόριος ὁ θαυματουρ- γὸς, ὁ Νεοχαισαρείας ὀπίσχοπος , Φαΐδιμός τε ὁ stiane fidei propugnatores acerrimi, Gregorius ille iaumaturgus, Neorzsariensis episcopus, ct ANSELMI BANDURII NOTJE. (45) Sic ms. codex, Perperam in editis legitur, ἐθεσμολόχει. (44) At $uidas v. Καισάρεια, tradit Caesaream, qua antea Mazaca, sic appellatam fuisse a Tiberio Czsare, postquam Archelao illam αἀθιμίδδει. So- zomenus vero lib. v llist. Eccles. cap. 4, dicit Casaream a.Claudio nomen accepisse. Et idem legitur in Histor. tripart. lib, vi cap. 1v, Cseterum de Mazaca sicloquitur Solinus cap. x,vii: Mazacam sub Argeo sitam Cappadoces malrem urbium wo- minanl : qui Argaeus nivalibus jugis arduus, ne estivo quidem torrente pruinis caret : quemque in- digeng populi habitari Deo credunt. (45) Sic ms. codex. in editis desideratur τὸ, τρίτης. (46) Editi habent, "Avzpana: Àt "Avópama dicitur et Ptolomaeo. (41) Moc epigramma, quod hic Constantinus mutilum duobus ultimis versibus profert, inte- rum habetur iu Anthologia lib. 1), cap. 43, tit. /le πονῄρους, hoc est, In malos : auctorque ipsius dicitur Demodocus. In ms. Porphyrogeniti primus versus sic legitur : Καππαδόχες, φαῦλοι μὲν ἀεί ζώνης δ' εἵνεχα, etc. AL in editis et in Authologia, Καππαδόχαι, 6ἱ ζώνης δὲ τυχόντες * ubi quidem Brodaus sic monet : Milites ignavissimi sunt Cappadoces. Festus : Apud antiquos toti succincti pugnasse dicuntur. Servius : Omnes qui militant cincti sunt, aut certe inefficaces, ut contra pra- cinctos strenuos dicimus, unde et Graece εὔζω- vog, non qui bonam zonam liabet (est enim ζώνη armorum apparatus Homero) sed qui esi D de plaustro loqui. Suidas. lbi τὰ ἐκ τῶν pos strenuus. Moschopulo; ἐλαφρὸς, καὶ μηδὲν περὶ τὴ» ζώνην ἄχθος ἐπιφερόμενος. Atqui ζώννυσθαι eidem Iliad. A arma induere est. Pausanias. Τὸ δὲ ἐνδῦναι τὰ ὅπλα ἐχάλουν οἱ παλαιοὶ ζώσασθαι. ᾿Απέζωσεν quoque apud Herodianum pro exaucloravil, et cingulum amittere pro militia cedere comperi. Gregorius : Otba xat ζώνην E τὴν ατρατιωτι- χην λέγω xai ἀνδρικὴν, καθ) ἣν ζωνοι Συρίας χαὶ povituvol τινες ὀνομάζονται. ΑΠ ζώνης ex Suida υνάµεως xal ἀξιώματος τυχόντες enarrari potest? μεγάλης δράξωνται ἀπήνης, si currum aut rhedam apprehenderint. Conviciari 40 βαρθαροθοᾷν solere ait Demodocus Cappadoces, proverbium intueus , σχώµµατα. Etymologici auctor in dictione ἁρμά- τειον µέλος. Φαυλεπιφανλότατοι, mali ter et amplius. Ad servitutem natos Cappsdoces fuisse prope liquet, quibus cum S. P. Q. R. ut sui juris liberique essent concessissel, uL regem haberesibi liceret poposce-: runt , negantes vivere gentem sine rege posse. jus-! tinus et Btrabo. Jure. igitur Cappadoces servi sunt. Persio satyr. 6, et Martial, Quid (e Cappadocum sez gu esse juvat ? AL eorum tidem elevatsatyr. 7, Juv nec obscura esi paremia, τρία χάππα Χάχιστα, Cappadoces, Cretenses, Cilices. Eam nationem a Philippo Alexandri patre domita tradunt Justinus οἱ Orosius, quibus in hoe fidem nullam habeo. lsthzec Brodzus ad laudatum — epi- gramma adnotaverat. (48) Hoc etiam epigramma babetur in Antholo- gia paulo superius laudato loce, t 7) CONSTANTINI PORPHYROGENITI £0 Phoadimus Amaseus, et Rex celeberrimus, qui A ᾽Αμασείας, xat βασιλεὺς ὁ ἀοίδιμος ὁ ἐπὶ Λ.χινίου sub Licinio martyrium pro fide Christiana su- biit, et Basiliscus Comanensium archiepiscopus ; qui etiam ipse martyrio obiit; et cum quo cor- dite fuerunt reliqui:e Joannis Clirysostomi : prz- terea Basilius magirus Coesariensis episcopus, et Gregorius Theologus, qui fuit episcopus Nasian- zenus, et nunc in ade Apostolorum una cum pa- triarchis hujus urbis a. pio et Christian:e fidei stu- diosissimo imperatore Constantino positus | jacet. fnsüper fratres Basilii Magni, videlicet Petrus , "Gregorius, et Naucratius; necnon Cesarius Gre- gorii Theologi frater. Atque hzc quidem de Cap- padocia veluti coinpendio dicta sint. Thema 111, dictum Thracesiorum. Quod vero nunc Thracesiorum thema appellatur, olim quidem et ab initio Asia minor dicebatur ; .et qui huic praeerat procousul praefectus Αλί nuncupabatar. Et ne externos afferam, ipsemet Θ wstis est veritatis Lucas evangelista et apo- -$(1olus, qui in Áctis apostolorum idem asserit , ubi mentionem faciens Alexandri, qui tum tem- qporis apud Ephesios primatum obtinebat, eum appellat praefectum Asiz. Throcesiorum vero ap- pellatio banc originem habet : Temporibus Alyatti, Lydorum regis, vir quidam cum uxore el liber;$ profectus ex Mysia, Thraciz regione, (cujus etiam meminit llomerus, inquiens sic : Mysorumque. cominus pugnantium. οἱ illustrium [ Hippemolgorum, C ín eam Asie regionem venit, quz Lydia dicitur, et prope Sardorum urbem habitavit. Rege itaque ad murum urbis considente, praeteriit Thracis uxor, urnam capite gestans, manibus vero co- fum et fusum; a tergo. autem equus zone alli- 4atus; atque urna quidem, quam vertice gere- bat, referta erat aqua, manibus vcro nens colum et fusum exercebat : pone autem equus, quem adaquarat, cingulo annexus sequebatur. liac conspecta rex velheuienter admiratus est,et unde, quanam, et ex qua urbe esset, interrogavit ; quao respondit Mysiam se natione esse; est vero id Thracie oppidulum. Rex itaque arrepta ex hac µαρτυρήσας ὑπὲρ τῆς τῶν Χριστιανῶν πίστεως) xat ὁ Βασιλίσχος, ὁ Κομάνων ἀρχιεπίσκοπος' ὃς xal αὐτὸς μαρτυρ/ῳ ἑτελειώθη. Μεθ᾽ οὗ κατετέθη τὸ λείψανον Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Βασίλεός τε ὁ µέγας, ὁ Καισαρείας ἐπίσχωπος' xal ὁ θεολόγος Γρηγόριος, ὁ Νακνιαννοῦ τὴν ἐπισχοπὴν χληρωσά.- µενος’ νυνὶ δὲ ἐν τῷ τῶν Αποστόλων ναῷ xata- τεθεὶς μετὰ tv πατριαρχῶν ταύτης τῆς πόλεως ὑπὸ τοῦ εὐσεθοὺς καὶ φιλυχρίστου βασιλέως Κων» σταντίνου. Οἵ τε ἁδελφοὶ τοῦ μεγάλου ΕΜασιλείου, Πέτρος τε καὶ Γρηγόριος, χαὶ Ναυκράτιος (49), xat Καισάριός τε ὁ ἁδελφὸς Τρηγορἰον τοῦ θεολόχου. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ τῆς Καππαδοχίας ὡς £v ἐπιτομῇ. θέµα Γ', τὸ τῶν θρᾳχησἰω». Τὸ δὲ νῦν χαλούμενον θρᾳχησίων θέµα, πάλα: μὲν, καὶ κατ ἀρχὰς 'Acla μικρὰ ὠνομάζετο, xai ὁ ταύ- της χρατῶν ἀνθύπατος, ἁΑσιάρχης ἑλέγετο. Κα) ἵνα μὴ λέγω τοὺς ἔξωθεν, αὐτὸς ὁ µάρτυς τῆς ἀληθείας Λουχᾶς ὁ εὐαγγελιστὴς xaX ἁπόστολος ἓν ταῖς Πρά- ξεσι τῶν ἁποστόλων τὸ αὐτὸ λέγει, μεμνημένος Άλε- ξάνδρου τοῦ τότε Γρωτεύοντος τῶν Ἐφεσίων, Ἄσ,άρ- χην αὐτὸν ἀποκαλῶν. θρᾳχἑσιοι δὲ ἐπεχλήθησαν (50) ἀπὸ τῆς τοιαύτης αἰτίας' "Evi τῶν ἡμερῶν ᾽Αλυάτ- του τοῦ τῶν Λυδῶν βασιλέως, ἀνήρ τις μετὰ τῆς γυναιχὸς (51) καὶ τῶν αὑτοῦ τέχνων ἐκ Μυσίας 4T τῶν θρᾳχῶν χώρας ὁρμώμενος (f; καὶ Ὅμηρος µντ- Ηονεύει λέγων οὕτως" Μυσῶν t' ἀγχεμάχων», xal ἁγαιῶν Ἱππημιολγὠν), διεπἐρασεν εἰς τὰ µέρη τῆς "Aaía; εἰς χώραν «tv λεγομένην Λυδίαν, xal χατῴκησε πλησίου τῆς πό- λεως Σάρδεων. Τοῦ οὖν βασιλέως πρὸς τῷ τῆς mÓ- λεως τείχει χαθεζοµένου, διἠρχετο fj vovit) τοῦ 8p2- xb; (59), ἐπὶ μὲν τῆς χεφαλῆς βαστάζουσα στάμνον' ἐπὶ δὲ τῶν χειρῶν, ἠλακάτην χαὶ ἄτρακτον' ὄπισθεν δὲ πρὸς τὴν ζώνην. ἵππος τις προσεδέδετο᾽ xat ἐπὶ μὲν vf χορυφῆ:, fj στἆµνος ἣν μεστὴ τοῦ ὕδα- τος (52): àv δὲ ταῖς χερσὶν εἰργάξετο νήθουσα ἐν τῆς ἠλαχάτης τὸν ἄτρακτον. "Οπισθεν δὲ πρὸς τὴν ζώνην, ἡκολούθει ὁ ἵππος ἀπὸ τῆς πηγῆς πεπ.τι- σµένος. Ταύτην ἰδὼν ὁ βασιλεὺς, µεγάλως ἐθαύ- pass, xai ρώτησε πὀθεν, xav τίς, xal ποίας ἑατὶ ANSELMI DANDURII NOTE. (49) Sic ms. Perperam in editis Φῖαγχράτιος le- D ἀνέστησαν, ὥστε αὐταῖς βαδινούαχις, ἄτρεπτόν τς gitur ; quippe,Naucratius appellabatur, et non Pau- efatius unus ex decem fratribus sancti Basilii. (50) Aliam θρᾳχησίων originem affert Eusta- thius in Dionysium. De Thracum vero fortitudine preeclare Justinianus novella xc'* Ἐχεῖνο τῶν àv- «υμολογημένων ἐστὶν, ὄτιπερ εἴτις τῶν θρᾳχῶν ὀνο- µάσειε χώραν, εὐθὺς συνεισέρχετα! τῷ λόγῳ, xal εις ἀνδρεία, xal στρατιωτιχοὺ πλήθους, xal πολέ- gov, καὶ μάχης ἔννοια, Ταῦτα yàp ἑγχενῆ΄τε xal πάτρια τῇ χώρᾳᾷ χαθέστηχεν ἑχείνῃ. (54) Sic in. ts. Perperam legitur in editis, ἀνῆρ πις μετὰ γυναικὸς xal τῶν ἑαυτοῦ τέχνων χατὰ Μυν- Glac τῆς τῶν, elc. ($2) lianus libro de Animalihus vii, cap. 43, aiiler hanc historiam narrat, Peoniis mulieribus cam laudem tribuens : Tfj μὲν χεφαλῇ, inquiens, φέρουσιν ὑδρίαν μεστὶν ὕδατος, xal τὺν αὐχένα LJ xai ἀχλινὴ διαµένειν τὴν ὑδρίαν. ᾿Εξαρτήσασαι δὲ τοῦ χόλπου θηλάζουσι τὰ βρέφη ' καὶ εἰς τὸν βρα- χίονα τὸν ῥυτῆρα ἑνάφασαι, τὸν τοῦ γήµαντος ἵπ- TOV εἰς ἁρδείαν ἄγουσι, xal ταῖς χερσοὶ νήθουσι Ἀ- νον. Quod uno tempore, partim capite urnam aque plenam ferant, ita cervicem erigentes, ut ipsis ingre- dientibus immota urna permanens, nulla inclinatione propendeat ; partim infantem puerum e sinu suo ap- pensum lactent, simul et brachio in habenam in- serio marii equum ad aquam ducant, simul el ma- nibus linum neant. Quo etiam loco adjicit /Eliauus, Darium conspecta aliquando muliere Paonia hoc apparatu instructa, ad subjugandos Pieonas accen- sum. (55) Sic ms. In editis vero legitur, ὁ στάµνος tv εστὸς ὕδατος. Dicitur ἡ στάµνος el in epistol. ad ebr. cap. 9. δΙ ΡΕ THEMATIBUS ORIENTIS, 82 πόλεως: 'H δὲ ἀπεχρίνατο, Μυσὴ μὲν εἶναι τὸ γέ- A muliere occasione, missa. ad regem Thiracum Co- v9s* θράχης δ᾽ ἐστὶν αὕτη τὸ πολίχνιον. Λαθὼν οὖν βασιλεὺς ἀπὸ τῆς γυναικὸς ἀφορμὴν, πρεσθεἰίαν πρὺς τὸν τῆς θράκης βασιλέα ποιησάµενος, Μότυν ὀνομα- ζόμενον, ἐχεῖθεν ἔλαθεν ἄνδρας µετοίχους μετὰ γν- νχικῶν, xai τέχνων, ὄχλον ἐχανόν. "Ex τούτου τοῦ γένουφ ὠνομάσθτσαν οἱ τὴν μιχρὰν ᾿Ασίαν οἰχοῦντες, θρᾳχήσιοι’ διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς ἐργοπόνους, ἑργώδεις τε χαὶ χειρώνακτας. "Όλον δὲ τὸ τῶν Θρᾳχησίων O£ya ἓχ γενῶν συνίσταται τοιῶνδε, Λυδῶν, Μαιόνων, Καρῶν, Ἰώνων xal "Ίωνες μὲν καλοῦνται ol. xacot- χκοῦντες Μίλητόν (54) τε xal Ἔφεσον, οἱ δὲ τὸ µεσό- Υαιον, Σαρδιανοὶ, Λυδοί τε χαὶ Μαίονες, καὶ Κάρες, xal οἱ τῆς μιχρᾶς Φρυγίας olxfivopez. Καὶ οὕτως μὲν ol ΦΘρᾳχήσιοι. Ταύτην δὲ τὴν ἱστορίαν Νικόλαος ὁ Δα- μασχηνὺς γράφει Ev τῷ ὀχτωκαιδεκάτῳ αὑτοῦ βιθλίω, ὁ γεγονὼς ὑπογραφεὺς ᾿Ηρώδου τοῦ βασιλέως. "Qvo- μάσθησαν δὲ θρᾳχήτιοι, διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς Ex τῆς τῶν θρᾳκῶν γῆς, ὥσπερ εἴπομεν. Eloi δὲ πόλεις παρὰ τὴν Ασίαν κα’ (55). Πρώτη μὲν, Ἔφεσος' δευτέρα δὲ, Σμύρνα τρίτη, Σάρδεις’ τετάρτη, MO της πέμπτη, Πριήνη ἕκτη, Κολοφών' ἑδδόμη, θυά- τειρα’ ὀγδόη, τὸ Πέργαμον' ἑννάτη, Μαγνησία δε- κάτη, Τράλλις: ἑνδεχάτη, Ἱεράπολις' δωδεχάτη, Κολοσσαὶ, al νῦν λεγόμεναι Χῶναι (56), οὗ ἔστι ναὺς υ (γη nuncupatum legatione, colonos inde cum: uxoribus et liberis accepit, tarbam satis nunero- sam. Ex hac matione appellati sunt Ásie minoris incolz Thracesii , quod sint operosi, ac laboriosi, et opere manuario victum sibi quazritantes. Uni- versum vero Thracesiorum thema hisce genti- bus constat : Lydis, Manibus, Caribus, lonibus. Atque lones quidem nuncupantur, qui Miletuim et Ephesum incolunt ; qui vero mediterranea lia- bjtant, Sardiani, Lydi, Mzones, et Cares, et minoris Phrygis incole. Atque ita quidem se habent Thracesii. Hanc vero historiam scribit Nicolaus Damascenus decimo octavo Historie suae libro; qui quidem fuit scriba [lerodis regis. Thracesii autem appellati sunt, quod ex Thracum regione orli essent. Caeterum in Asia habentur urbes viginti et una; prima quidew Ephesus, al- tera Smyrna, teitia Sardis, quarta Miletus, quinta Priene, sexta Colophon, septima Thyatira, octava Pergamum, nona Magnesia, decima Trallis, un- decima Hierapolis, duodecima Coloss, quz nunc Chonz dicuntur, ubi visitur celeberrimum tem- plum Michaelis archangeli, decima tertia Lao- dicea, decima quarto Nyssa, decima quiuta Stra- ANSELMI BANDURII NOT £. (54) Perperam in editis hic et infra legitur, Mf- 210v pro Μ/λητον. (55) Sic in mis. In editis vero, εἰσὶ δὲ πόλεις περὶ thv ᾿Ασίαν, εἴχοσι. AL vigesima prima urbs Puila- delphia in ms. dicitur. (96) Chonz olim, inquit Porphyrogenitus, €Ce- lossz dicte, urbs episcopalis Laodiceno metropo litano subjecta atque olim Palass: appellata ut est apud Nicetam in Vita sancti Ignatii patriarche Constantinopolitani eb templum sancti Michaelis archangeli, magnitudine, pulcliritudine, et mira- bili artificio insigne celeberrima. Et quidem Chonz olim Palassz appellatze dicuntur Nicetz ipsi Cho- miatzz in Manuele lib. vi, n. 1, sed utrobique vi- tiose scriptum pro Coloss? mihi perauadeo Sic ibi Choniates :. Αφιχνεῖΐται εἰς Χώνας, πόλιν εὐδαίμονα καὶ μεγάλην, πάλαι τὰς Παλάσσας, τὴν ἐμοῦ τοῦ συγγραφέως πατρίδα, xai τὸν ᾿᾽Αρχαγγελιχὸν νεὼν εἰσιὼν µεχέθει µέγιστον xal χᾶλλει χκάλλιστον ὄντα, καὶ θαυµασίας χειρὸς ἅπαντα ἔργον * ἐκεῖθεν ἑξ- ελάσας. Meminit hujus celeberriui templi Chonen- sis idem Nicetaset in lsaacio lib. tt, n. 11. Cele- berrimum autem ac illustre fuit hoc templam ob Πήδαστος, ἡ vov Μεθώνη. , Ταύτης πλησίον ἐστὶ Χεῤῥόνησος, τις καλεῖται Πύλος, ἡ πατρὶς Νέστορος, vuv δὲ χαλεῖται 'A6á- ινος. Τρίκκη, τὰ νῦν Τρίχαλα. θεούπολις, f) vov Προύσα. Απολλωνία, ἡ νῦν Ἱερισσὸς, ἢ πρὸς τῷ "λθῳ 5pec κειμένη. Ἰλμοίπολις, fj vuv Χρυσόπολις. Απρως f) vov θεοδοσιούπολις, παρὰ τοῦ "Ampow πενθεροῦ Κάρου χτισθεῖσα. Ὀρθαγορία χαὶ Στάγειρα, ἡ νῦν Μάκρη. Τόπειρος, τὸ νῦν Ῥούσιον. Πείρινθος, ἡ νῦν Ἡράκλεια. Τιθεριούπολις, 1j νῦν Στρόνμιτξα. Βελεντιούπολις, τὸ Βελεσθουδιον. Δάρες, *b νῦν Ταῦρες. Μαρτυρούπολις, τὸ νῦν Μερφεχή. Βέῤῥοια, τὸ νῶν Χάλεπε. Προποντίξες δύο, fj μὲν κατὰ τὴν "Αθνδον, ἡ δὲ κατά τὸ Ἱερὸν χαὶ ἙῬαμμάθιον. Γερμανιχία Συρίας, ἡ νῦν Τελεσαῦρα, Μόψου δὲ χρῆναι. miraculum in Archippo illius Mansionario patra- D Σπαρχειὸς ποταμὸς, ὁ νῦν ᾿Ἀγριομέλας. tum ; cujus quidem historia passim habetur apud Metaphrastem et alios. Czetecum libet hic exbibere binos cataloges urbium, qu:e subsequenti aevo no- men mutarunt. Primus ex Baluziano codice recenti manu Conscripto paululum diversus ab editis, qui δις habet : "Oca. tov zóAsor µετωνομάσθησαν εἰς υστε- pov. Ἐπίδαμνος, τὸ νῦν Atpáytov. Τρίθαλλις, ἡ Αχρίδα. ἨἩράκλεια, ἡ νῦν Πελαγονία. Σολάσφορος, ft νῦν Δεάθολις. Ἰλλνριχὸν, τὰ νῦν Κάνινα. Ἔθεσσα, τὰ νῦν Μόγλαινα, "AS: ποταμὸς, ὁ νῦν Βαρδάριο;. Άργος θετταλιχὸν, ἡ Λάρισσα. Ln, 5 νῦν Κορώνη. Καστάθαλλα Κιλιχίας, ἡ vov Μάµιστα. Al ἄνω Γαλλίαι xaY τὰ ἐπέχεινα τῶν Άλπεων, εἰσὶ τὰ πρὸς 'üxcavóv* οἷον Γαλατία, Ὑσπάνια, Fep- μανοὶ δὲ οἱ Φράγχοι. Σύρμιον, ἡ vov Οὐγγρία xa Στρίωµος; οἱ δὲ Oby- Ίροι τὸ παλαιὸν ἑλέγοντο Γήπαιδες. Δορύστολον, ἡ νῦν Δύστρα. Ὀδρυσὸς xal Ὀρεστιὰς, fj νῦν ᾿Αδριχνούπουλις, Μαιῶτις λίμνη, fj vuv Γαλατία. Ποτίδαια, ἡ Κασσάνδ:εια. Κολοσαὸς, à Τύρος- 'Ayata, ἡ νυν Πάτρα. Δαναοὶ, οἱ Ἕλληνες. "Acla, ἡ Ἔφεσος. Ἰωνία, fj περ) ᾿Ασίαν. Εὔδοια, ἡ Βὔριππος. Βοιωτία, αἱ Θῇδα,. dia, fj Φαρσαλία. 9 83 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 84 tonicin, decima sexta Alabanda, decima septima A διαθύητος τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ’ ιγ’, Aaoblxeia* Alinda, decima octava Myrina, decima nona Teos, νὶρδε]ήια Lebedos, vigesima — prima Philadelphia, ei alie nonnulle. Atque hec quidem de lis. i9 Thema 1V, dictum Obsequium. Thema vero, quod Obsequium vocatur, omnibus sippellstione ipsa notum est. Obsequium enim La- tine dicitur id, quod Gracorum lingua appellantur Π, qui imperatori, ordinis tuendi et honoris causa, prieunt. Unde fit ut qui Obsequio praest, prztor non vocetur, sed comes οἱ nomine et. cognomine dicatur. Obsequii vero ambitus his populis atque gentibus circumscribitur; a mari quidem initium ιδ, Νύσσα, τε’, Expaxovixsua τις’, ᾽Αλάδανδα. ιζ, Αλίνδα * η’, Μύρινα" (0, Τέως' χ’, Λέθεδος' χα, Φιλαδέλφεια, xat ἄλλαι cw£, Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτων. θέμα Δ’, τὸ κα.ούμενον Οψίκιον. Τὸ δὲ θέµα τὸ χαλούμενον Ὀψίχιον, πᾶσιν ἔχει γνώριµον τὴν προσηγορίαν. Ὀψίχιον γὰρ Ῥωμαῖστὶ λέγεται, ὅπερ σηµαίνει τῇ Ἑλλήνων φωνῇ, τοὺς προ- πορευοµένους ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως ἐπὶ εὐταξίᾳ καὶ τιμῇ. "O0cv οὐδὲ στρατηγὸς χρηµατίζει ὁ τοῦ Ὀψιχίου ἠγούμενος, ἀλλὰ χόµης xai τὴν ὀνομασίαν χαὶ τὴν προσωνυµίαν προσαγορεύεται. Ἡ δὲ περι- oyh τοῦ '᾿Ὀψικίου, ὑπὸ τούτων φυλῶν τε χαὶ ἐθνῶν sumens, hoc est, a sinu Astaceno, et a promontorio B χατοιχεῖται. ᾿Απὸ μὲν θαλάσσης ἀρχόμενον, τουτ- Dascylio ad Tritonem usque, et montes Sigrianz, atque ipsam Procconesum, ad ipsam quoque Aby- dum, Cyzicum el Parium, se porrigit. EL quidem inferiorem ac maritimam oram ab Astaceno sinu incipientem, et a Pylis, qux: vocantur, usque ad Meditetranea Olympi, qui Mysius dicitur, et ad re- gionem Dagottbienorum dictam, et ad ipsam Prusia- dem usquc Bithyni habitant, australem vero Olympi partem, ad fluvium Rhyndacum usque incolunt Mysii. Maritima autem et Cyzicum inhabitant Phryges et Graci, a Granico fluvio ita nuncupati, ubi Alexander Macedo primum praelium cum Per- sarura. ducibus commisit. Ulterius vero ad Dory ]zum, et ipsum Cotyzum usque, extenditur; ex qua quidem urbe prodiit celeberrimus ac vetustus C ille /sopus, qui fabularum usum primus in mun- dum invexit : et usque ad Comopolim Meri orien- lem versus, Ád occasum vero desinit ip Ábydum. έστιν τοῦ ᾿Λσταχκηνοῦ κόλπου, xal τοῦ Δασχυλίου ἀχρωτηρίου, xai µέχρι τοῦ Τρίτωνος, xai τῶν ὀρέων Σιγριανῆς, xai αὐτῆς Προικονήσου, καὶ ἕως αὑτης τῆς ᾿Αθύδου, Κυζίκου τε xai Παρίου. Καὶ τὰ μὲν χάτω xal παρὰ θάλασσαν ἀπὸ τοῦ ᾿Ασταχκηνοῦ κόλ- που ἀρχόμενα, xai τῶν χαλουµένων Πυλῶν (57), xal ἕως τῆς µεσογαίου τοῦ Μυσίου Ὀλύμπου mposavo- ρενοµένου, xal τῆς χώρας -ῶν καλουµένων Δαγοτ- θηνῶν (58), xat αὐτῆς Προυσιάδος χατοικοῦσι Βιθυ- vol. Τὰ δὲ πρὸς νότον τοῦ Ὀλύμπου, xai ἕως τοῦ ποταμοῦ Ῥυνδαχοῦ, κατοικοῦσι Μνσοί * τὰ δὲ πρὸς την θάλασσαν, xat τὴν Κύζικον, χατοιχοῦσι Φρύγες τε xal Γραιχοὶ, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Γρανιχοῦ (59) τὴν ὀνομα- σίαν πλουτήσαντες * ἐν ᾧ ποταμῷ γέγονεν ἡ πρώτη μάχη πρὸς τοὺς στρατηγοὺς τῶν Περσῶν Αλεξάνδρου «o0 Μακχεδόνος * ἄνω δὲ παρεχτείνεται µέχρι τοῦ Δο- ρυλαίου καὶ αὐτοῦ Κοτυαίου, ἐξ οὗπέρ ἐστιν à ὀνο- μαστότατος καὶ παλαιὸς ἐχεῖνος Λἴσωπος, ὁ τὴν µν- ANSELMI BANDURII ΝΟ] £. NixónoAw«, ἡ vov Πρέθεζα. Αἰτωλία, τὰ Λεχώνια. Κέρχυρα, ἡ Φαιαχία. Δωδώνη, ἡ Βόνδιτζα. πειρος, τὸ Ῥοθρευτόν. Δελφοὶ, τὸ Χρυσὺς xat Σόλων. Διόσπολις, τὸ ᾿Ράμπελον, Καισάρεια Φιλίππου ἢ Τονόπυργος, ἡ αὐτὴ xaX Πα- . ναιὰς, ἀπὸ τοῦ ἐχεῖ ὅρους Παναίου. Σαρδιχὴ, ἡ νῦν Τριαδίτζα. - Λάρυμνα, ἡ Λαρύσα. θέρμη xaX Ημαθία, $ θεσσαλονἰχη. Κολασσαλ, al Χῶναι. Ῥεδόπης, ἡ Φιλιππούπολις. Ἰταλία, A ογγιβαρδἰα. «Μέμφη, τὸ νῦν Ταμιάθην. Πέργη, τὸ νῦν Πυργίν. Αὔδειρα, τὸ νῦν Πολύστειλον. Alter vero catalogus hujuscemodi urbium editus habetur ad calcem libri primi de thematibus, et Bic habet : IlóAsov ὀνόματα. "Osat τῶν πόλεων Ev τοῖς ὑστέροις χρόνοις µετωνο- µάσθησαν. Ἐπίδαμνος, τὸ νυν Δυῤῥάχιον. Λἴπεια, ἡ νῦν Κορωντ. Πίδασος, ἡ vov Μεθώνη. Ταύτης δὲ πλησίον ἑστὶν Χεῤῥόνησὸς μικρὰ, Ἶτις τὸ μὲν παλαιὸν ἑλέγετο f πατρὶς τοῦ Νέστορος τοῦ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ ἆδο- µένου νῦν δὲ καλεῖται ᾿Αθαρΐνος. Ποτίδαια, f; νῦν Βέῤῥοια. Ὠύδνα, τὸ νῦν Κίτρος. . . Απολλώνεια, ἡ vov Ἐρισαὺς dj πρὸς τῷ "AÓQ τῷ ὄρει χειµένη. Τρίχη, τὰ νῦν Τρίχαλα. Θερμοπύλαι, τὸ νῦν Σχέλος. Σίπυλον ὄρος, ὁ vuv Κουσινᾶς. Σωτηρόπολις, τὰ νῦν Πύθια. Ἐμέσα τὸ παρὰ τοῖς Σαραχηνοῖς Χέμψ. Ὑποπλάκιοι θῆδαι, τὸ vuv ᾿Ατεραμύττινον. ΄λργος θετταλιχὸν, τὸ νῦν Λάριασα. p Σέρµιον ἡ νῦν Οὐγγρία. Οἱ δὲ Οὔγροι οὗτοι ἑλέγοντὸ τὸ παλαιὸν Γἠπαιδες. Σαρδιχὴ, ἡ νῦν Τριάδιττα. Δάρας, τὸ νῦν Ταυρές. Μαρτυρόπολις, τὸ νῦν Μεφερχί. Βέῤῥοια, τὸ νῦν "Αμαστρις. Ἰόπειρος, τὸ νῦν Ῥούσιον. Ἔφυρα, ἡ vov Κόρινθος. Περίχθος, ἡ νῦν Ηράκλεια πρὸς δύσιν. "Αμιδα, τὸ νῦν "Eget. Ὀὑδρυσὸς, ἡ νῦν ᾿Αδριανούπολις. Δορόστολον, ἡ νῦν Δρῆστρον. Ἴστρος ποταμὸς, ὁ νῦν Δανούθιος. Κολοσσαὶ, al νῦν Χῶναι. (57) De hisce Pylis loquitur Theophanes ad au- nuut 19 Heraclii, necnon auctor. Cliironici Alexan- drini pag. 325. (53) Ita ms Codex. Edit! vero Γοτθηνῶν. (59) Idem infra ubi de Dialectis Gracorum agit; et quinam communi dialecto usi sint describit. 85 DE THEMATIBUS ORIENTIS. - 8$ 0»ne:iav πρῶτος εἰς τὸν κόσμον eloeveyxiby. Kat Eo; A In latitudine autem a. Rhyndaco fluviu usque ad τῆς πωμµοπόλεως Μηροῦ, κατὰ ἀνατολάς. Πρὸς δὲ τὰς δυσμὰς, καταλήγει εἰς "Α6υδον' πρὸς δὲ πλό- τος, ἀπὺ τοῦ Ῥυνδαχοῦ ποταμοῦ καὶ µέχρι τῆς χω- µοπόλεως τοῦ λεγοµένον Δοματηροῦ. Καὶ οὕτω μὲν τὸ Ὀψίχιον, καὶ τὴν ὀνομασίαν αὐτοῦ εἴπομεν, διὰ τὸ προπορεύεσθαι ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως, xal χαταρ- τίζειν, xal διευθύνειν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ xal μονάς. Εἰσὶ δὲ ἔθνη τὰ συμπληροῦντα τὸ Ὀψέίχιον, ταῦτα * Βιθυνοὶ, Μυσοὶ, Φρύγες, Δάρδανοι, οἱ καὶ Τρῶες λεγό- Μενοι. Ἔχει δὲ πόλεις ἐπισήμους τὸ θέµα τὸ χαλού- μενον Ὀψίκιον, τοσαύτας : πρώτην μὲν Nixaiav, τὴν μητρόπολιν χρηµατίζουσαν ' δευτέραν δὲ, Κοτύαιον τρίτην, Δορύλαιον ' τετάρτην, Μίδαιον (60)* πἐμ.- comopoliin Domateri cognomine. Atque hzc qui- : dem est ratio Obsequii, quam profecto appellatio- nein ei inditam esse diximus, quod przirent impe- ' ratori, ut vias οἱ domicilia ei przpararent atque: concinnarent. Gentes vero ac populi, qui Obsequium constitnunt sunt hi: Bithyni, Mysii, Pliryges, Dar- daui, qui et Trojani dicuntur. Caierum thema: Obsequii urbes celebres hasce habet. Primam qui dem Niceam, quse est metropolis, alleram Co» tysum, tertiam Doryleum , quartam Midzum , quintam Apameam, sextam Myrleam, septimam - Lampsacum, octavam Parium, nonam Cyzicum, decimam Abydum. Ἱτην, 'Arápsuav* ἕκτην, Μύρλειαν (61): ἑδδόμην, Λάμφαχον * ὀγδόην, Tláp:ov: ἑννάτην, Κὐζιχον; δε- χάτην, ΄Αθυδον, Θέμα E', τὸ καΔούμεγον Ὀπείματον. T5 καλούμενον οὐχ οἵδ' ὅπως εἰπεῖν θέµα Ὀπτί- μοτος, οὐδεμίαν ἔχει κοινωνίαν πρὸς θέµατα. Eig Υὰρ Σουλείαν µόνην προφείληπται, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸ οἰχτρότατον, καὶ µήτε τούρµαις, µήτε δρούγγοις (03) ξετιµηµένον, ἀλλ᾽ f| τὸν τούτου κρατοῦντα, δοµέστι- xov µόνον ἀγορευόμενον. Ele γὰρ ὑπηρεσίαν ἑτέταχτο τῶν σερατιωτῶν, ὅτε οἱ βασιλεῖς τοῖς ἔθνεσι μετὰ τοῦ λαοῦ ἐπεστράτευον, αρατιωτῶν δὲ ἐκείνων τῶν ἐν τοῖς βασιλικοῖς τάγµασι τεταγµένων. "Όσοι γὰρ ἓν ταῖς σχολαϊῖς, καὶ τοῖς ἱκανάτοις (05), xaY τοῖς λοιποῖς τἆγμασιν ἑστρατεύοντο, εἰς ὑπηρεσίαν, εἷς ἕχαστος αὐτῶν Ὀπτιμάτων (04) ἐχέχτητο. Ἔστι δὲ Thema V, dictum Optimatum. Id quod, nescio quo pacto, vocatum est thema ΟΡ: timatum, nihil habet commune cum thematibus ; servitii siquidem tantum causa assumptum est,. utpote miserrimum, 10 neque turmis, neque drun- gis cohonestatum, et qui huic prxest, domesticus tantum nuncupatur : quippe ad ministeria militi- bus, cum imperatores una cum populis expeditio- nem aliquam facerent, przstandum, instituti fue-- runt : iis inquam, qui in imperatoriis agminibus versabantur. Quotquotenim in Scholis, et lcanatis, reliquisque agminibus militabant, eurum singulis unus Optimatum, cujus ministerio uteretur, erat. ANSELMI BANDURII NOT £. (60) Ita in ms. legitur. Editi, Μηδάειον. Stepha- C 6λῆσθαι, δι’ ὃν ἐκεῖνοι τὸ πρᾶγμα πρῶτον χαταστῃ- nus Μιδάοιον. Μήδαιον vero. Cedreno et aliis urbs isthec dicitur. (61) Idem quz: Apamea Bithyniz, ut tradunt Sui- das et Stephanus, Μύρλεια, πόλις Βιθυνίας, ἡ νῦν λεγοµμένη Απάμεια. (62) Drungi voce usus est Flavius Vopiscus in Probo, Omnes, inquiens, gentium Drungos usque ad quinquagenos homines in (riumphum duxit. Δροῦγ- Yos, Caterva militum : Leunclavius in. Onomastico Turcico ita Grecis appellari ait Baculum Tribuni, quem instar sceptri gerit, et quem ltali Bacultum regiminis vocant, a Trunco, forte. Leo in Tacticis, cap. 14, ᾗ 9, et ex eo (410598 Basilic. Μοῖρα δὲ ἐστιν, ἤτοι δρουγγος τὸ ἐκ ταγμάτων, τοι ἀνδρῶν τῶν λεγημένων χοµήτων συγκείµενον πλῆηθος, et 8 492, μοίρας τὰς λεγοµένας δρούγγους. S. Joannes Chry- $ostomus epist. 14 : Δροῦγγος µοναξόντων. οὕτω γὰρ δεῖ εἰπεῖν, xay τῇ λέξει τὴν µανίαν αὐτῶν ἓν- δείξασθαι. Vide Ducaugii utrumque Glossarium. (63) In voce ἱκανάτοις aqua mihi hzret, inquit Vulcanius. AL ἰκανάτοι Scriptoribus Byzantiuis mi- lites selecti ad custodiam imperatoris vel palatii dicuntur. Hujus vocis meminit etiam idem Por- phyrogenitus lib. de Adm. Imp. cap. 50 : Καὶ τὸν μὲν Παγκρατοῦχαν βασιλεὺς ἰχανάτον πεποίηχε, xal μετὰ τοῦτο στρατηγὸν εἰς τοὺς Βουνχελλαρίους. Prz- wrea Leo Grawimaticus, Symeon Logotheta, Ano- nymus Combefisianus, Cedrenus aliique ex scripto- nbus Byzantinis passim hujus vocis meminere. Sed qui Anonymo Combelisiano, num. 19, dicitur ἄρ- χων τῶν ἱχανάτων, aliis peculiari nomenclatura δο- µέστιχος nuncupatur. Nicetas Paphlagó iu Vita lgnatii Patriarcliae CP... Νικήταν δὲ πρῶτον μὲν ὃς- χαετη τυγχάνοντα, τῶν λεγομένων ἱκανάτων δοµέ- €:.Xov παρὰ Νιχηφόρου φασὶ τοῦ πἀάππον προθξ- σαι. Ex quibus postremis verbis, inqfiit Ducangius, velicanatorum scholam, vel dignitatem domestici τῶν ἱκανάτων, tum primum institutam a Nicephoro ge- nerali imp. pro Niceta ex filia nepote. Et certe ante hac tempora ἱκανάτου mentionem fleri non adver- timus, praterquam in Synaxariis 17 Feb. in S. Mena Callicelada : Ὁ µαχάριος Μηνᾶς μιᾷ τῶν νν- χτῶν ἐπιστὰς ἀνδρί τινι Φιλοθάτη λεγοµένῳ, χαὶ τῇ ἱχανάτων χατεοιλεγμένῳ σχολῃ: quis quidem refe- runt ad tempora Constantini M.,sed haec sunt sub- lesue fidei. Continuator Thieophauis de eodem S. Ignatio : Καὶ Νικήτας. ὃς πρότερον μὲν maig i^ τὴν τῶν ἱκανάτων διεῖπεν ἀρχὴν, ἅτε 0n pn : τοῖς στρατιώταις xai ἓν ὑπαίθρῳ διάγουσιν εἶναί τε θέλων. Unde conjicere licet icanatos imilites fuisse οκ Palaiina militia, qui sub dio agebant, contra quam - excubitores. Protospatharii autem ac domestici τῶν ἱχανάτων mentio occurrit iu. synodo vii Constan- D tinopol. Act. 1. Orestes πρωτοσπαθάριος, xai δο-΄ έστιχος τῶν lxavá:wv. Sed vide Ducangii Gloss. rec. (64) In editis legitur, αὐτῶν "Onttpávov. Sed quod hic narrat Constantinus de Optimarum themate, intelligendum eum loqui de Optimatum themate quomodo sua :etate erat ; quippe prioribus szculis in pretio fuit Optimatum militia, quod quidem vet: hiuc colligere est, quod cum suis protectoribus, qvos armatos vocabant, perinde ac fuederati cuin suis pueris militarent, et in τάγματα distributi, quibus prxerant ταςίχρχοι el µοιράρχαι, in se- cunda acie conslituerentur, ut velites et infirmio- res in prima locatos tuerentur. Vide Mauriciun Strateg. lib. 1, cap. 5 εἰ &; lib. u, cap. 5 et 10; lib. 111, cap. 7. Cieterum Ὀπτιμάτοι in Historia By- zantina, uti optime docet ct Dueangius; appellat: 81 CONSTANTINI PORPHYROGENITÍ 88 designatus. Porro appellatio ipsa tantum fere in se A ὀνομασία τῶν ἀτίμων ἴσην ὕθριν φέρωσᾳ. τῶν παρὰ contumeliz habet, s3tque vilium hominum, qui apud Romanos Cortelini vocantur; ideoque nec inter themata censetur; nec qui huic praest, praetor sive strategus appellatur , sed domesticus, przedi- tort subditus, et dignitate longe inferior. Gentes vero, qus adimplent, vcl potius ministrando ser- vilia hec officia militibus, atque ipsi imperatori prastant, sunt hz : Bithyni, Tharsiate, Thyni ; sed et Phryges attingunt. Habent autem urbes celebres liasce : Primam quidem Nicomediam metropolim, alteram Helenopoliu, tertiam Praenetum, quartam Astacum, quintam Parthenopolim. Ceterum fluit per Optimatum thema Sangarius fluvius junctus ponte visu dignissimo, quem struxit imperator Ῥωμαίοις λεγομένων Κορτελίνων (65). Aib οὐδὲ εἰς θέµατος τάξιν λελόγισται, οὐδὲ ὁ στρατηγὸς ὁ τούτου ἄρχων χατονοµάξζεται, ἀλλὰ δοµέστικος, ὁ ὑπὸ χεῖρα ὢν στρατηγοῦ, xal τὴν ἀξίαν χαταδεέστερος. Εἰσὶ δὲ ἔθνη τὰ συμπληροῦντα, μᾶλλον δὲ ὑπουργοῦντα, elc τὴν τοιαύτην δουλείαν τῶν στρατιωτῶν, xal αὐτοῦ τοῦ βασιλέω:, τοσαῦτα ' ΠΏιθυνοὶ, Ταρσιάται, Θυνο[. Προσάπτεται δὲ καὶ Φρυγῶν. Εχει δὲ πόλεις ἐπισί- µους τοσαύτας ' πρώτην μὲν Νικομίδειαν tiv µη- τρόπολιν * δευτέραν δὲ, ᾿Ελενούπολιν (06): τρίτην Πραίνετον εετάρτην, 'Aozaxóv: πέµπτην, Παρθε- νούὐπολιν. Ῥέει δὲ ἐν τῷ θέµατι τῶν Ὀπτιμάτων ποταμὸς ὁ χαλούμενος Σαγγάριος ' ἓν ᾧ ἐστιν ἀξιο- θέατος γέφυρα, ἣν ἐποίησεν Ἰονστινιανὸς (07) ὁ βα- Justinianus ille nunquam satis celebratus. In eo B σιλεὺς ἐχεῖνος ὁ πολυύμνητος, ἐπιγραφὴν ἔχουσα talis inscriptio est, in lapidum uno insculpta, istis verbis : Tu quoque posi tumidam Hesperiam , Medosque [feroces, Barbaricumque gregem, quantus "an domi. tum : Sungari prevalida fluctus modo fornice vincte Induperatoris servitio premeris. Invie namque olim ratibus , nullique subacte, Jam rigida saxi compede vincte jaces. Atque hzc quidem de themate Optimatum. 11 Thema V1, dictum Buccellarioruni. Similiter et thema Buccellariorum non a loco ali- € quo appellationeni accepit, neque a gente aliqua, qüz iía vocarejur, séd quód militum assecle es- sent, el comimneatum eis veherent. Buccellarius enim Latina lingua vocatur is, qui rei panarie custodiam gerit; ut milites expediti, et ab omni ohere liberi ad bellum essent. Buccellus quippe vocatur panis, circularem flguram pra se ferens; Cellarius vero, custos panis. Proprio autem, et τοιαύτην * ἥτις γέἐγραπται Ev μιᾷ τῶν πλαχῶν, οὗ- τωσὶ λέγουσα; Καὶ σὺ μεθ’ Ἑσπερίην ὑψαύχεγνα, καὶ μετὰ Mj" ων Ἔθνεα, xal πᾶσαν βαρθαρικὴν ἀγό.η», Σαγγάριε, κρατεραῖσι ῥοὰς ἀψίσι πεδηθεὶς Αὐτὸς ἐδου.λώθης κοιρπγνικῇῃ παλάμῃ. '6 πρὶν γὰρ σκαφέεσσιν ἀνέμδατος, ὁ πρὶν ἁτει- [ρῆς, Ksicat Aatrén σφιγκτὸς ἀ.λυκτοπέδῃ. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ καλουµένου θέματος τῶν Ὀπτ.μάτων. θέµα «, τὸ κα.ούμεγον BovxeAAaplov. Ὁμοίως δὲ xo τὸ θέµα τῶν Βουχελλαρίων οὖχ ἀπὸ τόπου τινὸς την προσηγορἰαν ἐχτήσατο: οὔτε μὴν ἀπὸ ἔθνους, οὕτω xaAXoupévou* ἀλλὰ διὰ τὸ ἑπαχολου- θεῖν τοῖς στρατιώταις, xal τρὸφὰς ἀὐτῶν ἐπιφέρε- σθαι. Βουχελλάριος γὰρ, Χατὰ Ῥωμαίων δ.άλεχτον, ὁ φύλαξ τοῦ ἄρτου χαλεῖται. Ὥστε εἶναι τοὺς στρα- τιώτας ἑλαφροὺς, xal ἀθαρεῖς πρὸς τὸν πόλεμον. Βούχελλος γὰρ τὸ κρικελοειδὲς Ψωμίον (68) καλεῖται: χελλάριος δὲ ὁ φύλαξ τοῦ ἄρτου. Τὸ γὰρ οἰχεῖον ὄνο- ANSELMI BANDURII NOT. fuere Gotthi quos ctum Rhodogaiso eorum duce devictos "in Augustalem militiam ascivit Stilicho, ut scribit Olympiodorus in eicerptis apud Pho- thium : "Οτι τῶν 'Poboyatcou Γότθων ol κεφαλεῶ- ται Ὀπτιμάτοι ἐχαλοῦντο, εἰς δώδεχα συντείνοντες χιλιάδας. Οὓς χαταπὀλεμήσας Στειλίχων, 'Pobeyot- 6ον προσηταιρἰσατο. li deinceps in provincias dis- pertiti, ei potissimum Asie regioni nomen dede- funt, in qua sunt Dithyni et relique gentes quas tccenset hoc capite Porphyrogenitus. (68! Qui Porphyrogenito dicuntur Cortelini, in J, t, Cod. Th. de Coliortal. et |. iv, codem Cod. de Diversis offic. appellantur Cohortales. Sic dicti pri- mum officiales praefecti pretorio. Glossz veteres : Gohortalinus, θυρωρὸς τοῦ πραιτωρίου. Hi prafe- cti przetorio Tentorium seu aulam servabant. Post- moium rectorum provinciarum officiales nuncu- pati fuere. Apparitores Cohortales. in 1. ult. de Co- hort. Cohortalis militia, 1. 1, hoc tit. Cohortalini, Ἱ. xxvi, xxvn hoc tit. Edictum Valentiniani et Marciani condra Eutychen, in concilio Chalcedo- nensi part. mn cap. 12:'A))' οὐδεμίαν µετιέναι στρατείαν ἀνεχόμεθα, cl µή τι ἄρα τὴν τῶν xoprá- λίνων, ἢ λιµιτανέων. Ceterum vilea ii ac intima sortis honiines habiti. Glossae tuss. χορτελίνων, τῶν εὐτελῶν. Gloss: Basilic, : Κορτελίνος, εὐτελῆς, θυρωρὸς τοῦ πραιτωρίου. (66) llelenopolis Bithyniz est urbs ad Dracontis fluvii ostium, in Nicotnediensi sinu, Drepanum olim dicta, et ab Helena Constantini Magni matre, p quam in ea natam fuisse aiunt, nuncupata, ut est apud Cedrenum ad annum 90 Constant, Vide Pro- copium lib. v, de AEdif. Eusehium lib. iv, de Vita Constantini cap. 64. Philostorgium lib. it, cap. 13. Socrat. Nicephor., etc. (67) Vide Procopivm de /Edif. lih. v, cap. 5. Sangaris autem fluvius Asio Minoris, seu Phry- ge. de quo multa Philippus Maussacus in notis ad lutarchiim de fluminibus. Cz:&terum. epigramma ponti huic ascriptum refertur etiam a Zonara lib. Χνι, n. 7. (68) Gloss. vet. Buccella, Ψωµίον vocant. Joan- nes de Janua : Büccella, morsella panis. Regula magistri, cap. 97. Jn quibus omuibus mensis in suos meros quis frater de suo pane ternas, non am- plius, buccellas intingat. Ῥωμίον autem hic pro pane accipitur, non vero pro quibusl:bet cibariis, ut. Meursius interpretatur.*Quod vero ait Porphy- rogenitus Buccellarios a. buccella, hoc est, pane vocatos, convenit cun iis que babet Thalclaeus ad 66 DE THEMATIBUS ORIENTIS. µα τοῦ ἔθνους, xaX Ἑλληνιχὸν, Μαριανδυνοὶ (69) óvo- A Gracanico nomine populi illi Mariandyni nuncu- µάξονται’ ἐπεχλήθησαν δὲ Γαλάται (70). Ἔστι δὲ &cy τοῦ θέματος ἀπὸ μὲν τῆς χωµοπόλεως Mobpn- νῆς ἀρχόμενον, ἤΎουν τῆς συμπληρώσεως τοῦ Όπτι- µάτου. ᾿Αναδαϊῖνον δὲ πρὸς τὴν μητρόπολιν 'Ayxo- pav, xal παρεχτεῖνον µέχρι τῶν ὁρίων Καππαδο- χίας (71), xaX αὐτοῦ τοῦ φρουρίου τοῦ xaXoupévou Σανίανα, àv οἷς παρεχτείνεται τὸ τῶν Γαλατῶν ἔθνος. Οἱ δὲ Γαλάται ἅποικοί clot τῶν Φράγγων. Ἐχγένετο δὲ ἡ τούτων ἀποιχία ἐν ταῖς ἡμέραις, ἓν αἷς ἣν "Ατ- ταλος ὁ Περγαμηνὸς, xat Νικομήδης ὁ τοῦ Ζειποίτου υἱός. Τὰ δὲ πρὸς θάλασσαν xai τὸν βοῤῥᾶν, πλατύνε- «at πρὸς αὐτὸν τὸν πόντο», xai τὴν χαλουµένην πόλιν Ἡράκλειαν, χαὶ µέχρι τοῦ Παρθενίου ποταμοῦ, xai αὐτὴν τὴν Τίον (72). Συμπεριλαμθάνει δὲ xal αὑτῆν Κλαυδιούπολιν, Κράτιὰν τε xal αὐτὸ «b ΒΠασί- λαιου (15*, xal ἕως τῶν ὁρίων Παφλαγονίας, χαὶ µέ- χρι Ἴλλυος ποταμοῦ. Καὶ ὧδε μὲν καταλήγει ὁ Βου- χελλάριος. Elot δὲ πόλεις αἱ συμπληροῦσαι τὸ θέµα κῶν Βουχελλαρίων, τοσαῦται’ πρώτη μὲν ᾽Αγχύρα, µητρόπολις fj τῶν Γαλατῶν ' δευτἐρα δὲ Κλαυδ.ιου- πολις, xal αὕτη µητρόπολις τῶν Μαριανδυνῶν * τρί- τη, Ἡράχλεια" τετάρτη. Προυσίας' πέμπτη, τὸ Τήϊου. Ἔθνη 65 χατὰ µέρος ὀνομαζόμενα τοσαῦτα' Γαλάται, Μαρ!ανδυνοὶ, Βιθυνοί. Θέμα Z', τὸ xaAovyusror Παρ λαγόνων. Τὸ δὲ θέµα τὸ χαλούμενον Παφλαγόνων, ἀρχαιότα- του ἔθνος ἑστὶ (74), χαὶ ἐπίφογον ἐπὶ ἀναισχυντίᾳ τε pantur, cognominati etiam Galatz. Est autem ini- tium hujus thewatis a comopoli Modrens, sive a complemento Optimatum, atque ita ascendens ad metropolim Áncyram; et protendens se usque ad con(inia Cappadoci:e, et usque ad propugnaculum Saniana dictum,. in quie extenditur Galatarum na- tio. Sunt vero Galatz, coloni Francorum. Deducta porro fuit h:ec colonia temporibus Attali Perga- meni , et Nicomedis Zepoeti filii. Qux vero ad mare et aquilonem, ad Pontum ipsum usque exten- duntur , et ad urbem qux Heraclea dicitur , et us- que ad Parthenium fluvium, atque ipsam Tium., Comprehendi$ vero etiam ipsam Claudiopolim, et Cratiam, atque ipsum Basilzeum, ad confinia Pa- B phlagoui:e usque, et usque ad Halyn fluvium. At- que hic quidem est terminus Buccellariorum. Sunt vero urbes, qua thema Buccellariorum consti- tuunt,hx : Prima Ancyra, metropolis Galatarum, al- tera Claudiopolis, et ipsa inetropolis Mariandyno. rum, tertia [leraclea, quarta Prusias, quinta Teium. Geutes. autem, qua sigillatim nominantur, hse; Galat, Mariandyni, Bithyni. Thema VII. dictum Paphlagonum. Quod vero Paphlagonum thema dicitur, stolidis- sima et contemptissima gens est, impudentia et ANSELMI BANDURII NOT ££. Jib. Lx, Basilic. tit. 18, & 29 : Βουχελλάριοι λέγον- C viri docti. Ceterum quid Buccellatum, vide utrum- «at οἱ παραµένοντες στρατιώται’ ἐκ τοῦ βούκα, ὀνόματος, ὃ ἐστιν ἄρτος, ἐκλήθησαν βουκελλάριοι, οἱ τὸν ἄρτον τινὸς ἐσθίοντες ἐπ᾽ αὐτῷ τούτῳ τῷ παρ]- µένειν αὐτῷ. Scd hie Buccellarii dicuntur stationa- rii milites qui panem alicujus edunt, ut apud eum morentur. Hinc Gloss. Lat. ms. in cod. reg. 1012: Assecla, Buccellarius. Buccellariifigitur etiam dicti fuere custodes corporis, stipatores, armigeri, do- mestici procerum, cujusmodi fuit Occylla Buccel- larius Aetii; a quo occisus est Valentinianus lll. Aug. apud Gregorium Turon. lib. n, Hist. cap. 8, quem cesum ab Armigeris ejusdem Aetii tradit Prosper in Chronico. Ob hanc fortassis causam Spatharios οἱ Buccellarios, ambutante exercitu, jmperatoreu immediate subsequi jubet. Mauricius lih. n Siwateg. cap. 9: 'Όπισθεν δὲ αὐτοῦ εὖθὺς &?); σπαθαρίους, xal μετ αὐτοὺς τοὺς βουχελλα- ρίους. Ex quibus Maurieii verbis apparet buccella- qus Ducangii Glossarium; οἱ qua habet Turncbus e huecellariis lib. xxiv, cap. 46, et lib. xxvi, cap. 15. Rigaltii item Gloss. et Meursii. (69) Sic scribitur apud Stephanum, Eustathium ad Perieg. et apud alios. Perperam in editis, et in mss. Porphyrogeniti Μαρυανδηνοί. Mariandyna au- tem regio sic dicta fuit a quodam Mariandyno /Eo- lensi, ut ait Stephanus. Eadem scribit et. Eusta- thius ad Perieget:e versum 737. Scholiastes vero Apollonii fthodii lib. **, v. 140, Mariandynos dictos ait ἀπὸ Μαριανδυνοὺ υἱοῦ Κιμμερίο». (70) Gilatae οἱ Mariandyni. Porphyrogeniti «νο dicti sunt buccellarii fortassis, quod huic. ministe- rio potissimum addicti essent, seu, ut alii volunt, quod milites buecellarii olim in ea regione tuenda excubarent in. praesidiis locati. Lexic. Grec. uis, Beg. cod. 2062 : Γαλογρα:χία, à τῶν oux:Aa- ρίων χώρα, οἱ αὐτοὶ xal 'Ελληνογαλάται γράφοντειε, rios ab origine non fuisse lantum ad id officii y) fj ὀνομάνονται. Vide Suidam v. Βουχελλάριο.. exercitui prestandum destinatos. Idein etiam Mau- ricus lib. 1, cap. 2: Μάλιστα δὲ τοὺς τῶν μοιρῶν χαὶ ταγμάτων ἄρχοντας, ἑχατοντάρχους, δεκάρχονς, χαὶ πεντάρχουςι xal τετράρχους, β/,νχκελλαρίους, *2t φοιδεράτους, etc. Buccellarioruu autem nonien 3 buccellaio dictum, οἱ priimum sub. Honorio Au- gusto aullitum scribit Olympiodorus apud Photium / W Viblioth, pag. 179 : Ὅτι τὸ βουκε.νἑάριος ὄνομα lv ταῖς ἡμέραις ᾿Ονωρίου ἑἐφέρετο χατὰ στρατιω- τῶν οὗ µόνον ᾿Ῥωμαίων, ἀλλά xai Γότθων τ'νών' ὡς δ οὕτως xax τὸ φοιδεράτων, χάτὰ διαφόρου xal δυμμιγοῦς ἐφέρετο πλήθους. Et paulo infra : "Oxt Vw ξηρὺν ἄρτον βουχέλλατο» ὁ συγγρχφεὺς xaàiei- οὐαί φησι’ χαὶ χιευάζει τὴν τῶν στρατιωτῶν in- ωυυμίαν, ὡς &x τούτου βουχελλαρίων ἐπικληθέν- των. Buccellariorum Juniorum mentio etiam haye- lur in. Notitia imperii Orientis, quam- Arcadii Ho- Loriique temporibus concinnataimn fuisse putant (74) Nimirum, usque ad confinia Cappadocie. Perperam interpretatur Vulcanius, usque ad mon. tes Cappadocia. (72) Paulo infra hane ipsam urbem appellat Por- phyrogenitus τὸ Τήῖου. Sic apud Scriptores varie scribitur. nomen hujus urbis, quippe Τίος, Tiov, Τίΐειον, Tfjtoz et Τήϊον scribitur. Qui vero hanc ur- bem cum Amastri confundunt admodum errant; quippe Tius ab Ámastri distat. viginti. stadiis, ut habet Stephanus Byzantius : Οἱ πάντες ἀπὸ Τίου εἰς ΄Αμαστριν στάδιοι εἴχοσι. At. Marcianus Hera- cleota in Periplo unde haec videntur deproinpta : Οἱ πάντες ἀπὸ Τίου εἰς "Apactptv στάξια σχ’. (15) Basila' episcopatus, sub sede Aucyrana we- tropoli mentio occurrit in constitutione Alexii im- peratoris. Βασίλαιον autem an idem oppidum, quod Πασίλειαν apud Comnenam pag. 171. ο (14) Haec interpretatus sui eum Vulcanio, stoli- 90 9l CONSTANTINI PORPHYROGENITI e2 nequitia famosa ; eujus etiam Homerus in Catalogo Α xal χαχοπραγίᾳ 5ux6aX)ópsvov* xal Ὅμηρος αὐτοῦ navium meminit, quod auxiliares copias a^ Πένυ Priami urbem duxerint, ita scribens : Paphlagones duxit pectus Pylgmenis hirtum Ez Enetiis, unde mularum generatio agrestium Qui Cytorum tenebant, εἰ Sesamum incolebant, Circaque Parihenium fluvium inclytas domos habi- [tabant , Cromnamque, /£gialumque εἰ sublimes Erytlunos. Quapropter et mulorum genus inde primum ortum dicit, manifestum pravitatis eorum, atque nequitize argumentum. Atque hzc quidem Ποιμθ- rus de Paphlagonibus. Maritim: vero urbes, Si- nope, et Amastra, et Teium, et qux dieitur Amin- sus, Gracanicz sunt urbes, et Gracorum colonie. Disterminat autem Paphlagoniam Halys quidem fluvius ab oriente, ad occasum vero Billzus fluvius. Atque hec quidem est Paphlagonia. Sunt autem Paphlagones /Egyptii genere, a Phineo, qui primus Paphlagoniam habitavit; qui quidem filium habuit Paphlagonem ; a quo etiam regio appellationem ac- cepit. Habet vero urbes iliustres Paphlagonia 19 has 7 primam quidem metropolim Gangram, alte- Tam Amastram, tertiam Soram, quartam Dadibraw, quintam lonopolim , sextam Poimpeiopolim. Sunt enim πομπὴ, id est, ludibrium, probrum et vitu- perium generis humani. Thema VIII, dictum Chaldia, μνημονεύει Ev. τῷ τῶν νεῶν χαταλόγῳ, ἐπιχούρους ἑλθόντας Πριάμου πρὸς τὴν πόλιν Ἴλιον, λέγων οὔ- πως * Παφλαγόγων δ᾽ ἡγεῖτο Πυλαιμέγεος «άσιον xfip 'E£ Ἐγνετῶν, ὅθε» ἡμιόνων yéroc ἀγροτεράων' Oi ja Κύτωρον ἔχο», xal Σήσαμον ἁμφενέμοντο. ᾽Αμϕί τε Παρθέγιο" ποταμὸν xAvcà Copat' /ἔναιον, Ερῶμνά» c, ΛΙγια-λόν τε, xal ὑνπ τοὺς "Epv0i- Youc. Aib χαὶ τὸ τῶν ἡμιόνων γένος ἐχεῖθεν πρῶτον Exzi- ναι λέγει τεχμήριον τοῦτο τῆς αὐτῶν πονηρίας xat µοχθηρίας δειχνύς. Καὶ ταῦτα μὲν Ὅμηρος περὶ Πα- φλαγόνων. Αἱ δὲ παραθαλάσσιοι πόλεις, fj τε Σινώπη. χαὶ ᾽ΑἈμάστρα, καὶ τὸ Τήϊον, xat ἡ λιγομένη Ἆμιν- abe, Ἑλληνίδες εἰσὶ πόλεις, xat Ἑλλήνων ἄπνιχοι. Διορίζει δὲ τὴν Παφλαγονίαν, "Αλυς μὲν ποταμὸὺς, ἐξ ἀνατολῶν πρὸς δὲ δυσμὰς ὁ χαλούμενος Βίλλα.ος. Καὶ αὕτη μὲν fj Παφλαγονία. Εἰσὶ δὲ οἱ Παφλαγόνες γένος Αἰγύπτιον, ἀπὸ Φινέως, του πρώτου tiv lla- φλαγονίαν οἰχήσαντος * ὃς ἔσχεν υἱὸν Παφλαγόνα, ἐς οὗ καὶ ἡ χώρα τὴν προσηγορίαν ἐκληρονόμησεν. Ἔχει δὲ πόλεις ἐπισήμους ἡ Παφλαγονία, τοσαύτας * πρὠ» την μὲν µητρόπολιν, Γάγγραν * δευτέραν δὲ, 'Apá- στραν * τρίτην, Σώραν᾽ τετάρτην, Δάδιθραν (75): πέµπτην, Ἰωνούπολιν' ἕκτην, Πομπηϊούπολιν πομπὴ γάρ clot, xal ὄνειδος, xai ἐξονυθένημα τοῦ ἆνθρω- πείου γένους. θέµα Η’, τὸ κα ου µεγον Χαὶδία. Thema vero Chaldia nuncupatum, et metropolis Τὸ δὲ χαλούμενον θέµα Χαλδία, xaX fj µητρόπολις qux dicitur Trapezus, Grecorum sunt colonia; quemadmodum et Xenophon in expeditione Cyri tradit. Ulteriora vero, ac mediterranea, sunt mino- ris Armeniz primordia ; cujus quidem rei fidem fa. ciunt ipsa nomina ; Celizene scilicet, et Sysperites, et Gezanum ; de quibus etiam sacra Scriptura tes- tatur, quarto Regum libro. Assyrii enim, cum Sa- marie incolas captivos abduxissent, ad fluvium Gozanum eos transtulerunt. Quod vero Chaldia dicta sit, a l'ersarum appellatione fluxit, et a patria Chaldia, unde primam originem ducunt. Unde et Cjaldai cognoininati sunt. Thema 1X, Mesopotamia. Thema vero Mesopotamie vetustum non cst, neque vel magnum vel celebre quidpiam erat; sed obscurum quoddam, nominis atque appellationis expers claustrum. Temporibus autem Leonis illius Aeqopgévn Τραπεζοὺς, Ἑλλήνων εἰσὶν àrotxiat* xa- θὼς xal Ξενοφῶν ἐν τῇ ἀναθάσει Κύρου λέγει’ τὰ δὲ ἄνω καὶ µεσόχαια, τῆς μικρᾶς ᾽Αρμενίας εἰσὶ προοἰ- µια. Τοῦτο δὲ πιστοῦται ἐξ αὐτῶν τῶν ὀνομάτων. "H τε γὰρ Κελτ, ην] χαλουµένη xat ὁ Συσπειρίτης (76), καὶ τὸ Γοιζά»ον. Μαρτυρεῖ δὲ xal περὶ τούτων f θεία Γραφὴ àv τῇ τετάρτῃ τῶν Βασιλειῶν. Toug γὰρ κατοικοῦντας thv Σαμάρειαν αἰχμαλώτους λαθόντες Ασσύριοι, κατῴχισαν αὐτοὺς Ev. τῷ ποταμῷ Γοιζά- νψ (77). Ἔλαθε δὲ τὴν προσωνυµίαν τοῦ καλεῖσθαι Χαλδία, x τῆς τῶν Περσῶν προσηγορίας, καὶ τῆς αὐτῶν ἀρχαιογόνου πατρίδος Χαλδίας. "00εν xal Χαλ- δαῖοι προσονοµάδξονται. θέµα 8', Μεσοποταμία. Τὸ δὲ θέµα τῆς Μεσοποταμίας, οὗ πολυχρόνιόν ἐστιν, οὐδὲ µέγα τι ἣν, χαὶ περιδόητον ἀλλά χλει- σούρα τις (78) ἀνώνυμος xal ἀχατονόμαστος. Ἐπὶ δὲ τῶν ἡμερῶν Λέοντος (79) τοῦ ἁἀο'δίµου xa σοφω- ANSELMI BANDURII NOTAE. dissima εἰ contemplisaima gens est ; verum ἀρχαιό- τατον verli possel etiam venustissima {εις est ; quippe de Paphlagonibus ita Justinianus Novella x0" Τὸ Παφλαγόνων ἔθνος ἀρχαῖόν τε χαὶ οὖκ ἀνώνυ- ον χαθεστὸς, ἀλλὰ τοσοῦτον, ὡς xai ἀποικία- µεγά- ας ἐκπέμψαι, γαὶ τὰς ἓν "Ica^ol; συνοικίσαι Βενε- τίας, ἓν alg δὴ xal ᾽Αχνληϊῖα πόλις τῶν ἐπὶ τῆς Ἑσπέρας μεγίστη χατῴχισται, xal βασιλιχΏν πολ- λάκις δίαιταν δεξαµένη. (75) Sic ms. et apud Nicetam. In editis, Δάδυ- 6ραν. In authenticis hec cadem urbs dicitur, Δα- $56po;. (76) Lacunulam ms. codex explet, ubi perperam scribitur Καλτζίν pro Κελτιζηνή el Συιρίτης pro Σνσπειρίτης. (77) Sic in ms. Codice. [n editis Γοζιανφ. At Gozan fluvius circa Mediam dicitur IV Reg. xvti et |. Paralip. v. Eumdem Gozen vocat Benjamin Tudelensis. (78) Vide Ducavgii Gloss. Grzc. (79) Sic ms. E liti[vero, ἐπὶ δὲ τῶν ἡμερῶν τοῦ paxapioo xai ἁγίου πατρός pou Λέοντος, clc. 91 ΡΕ THEMATIBUS ΟΒΙΕΝΤΙς. 94 τάτου ἐν βασιλεῦσι προσέφυγε Παγχρατούχας ixci- A przclari ac sapientissimi imperatoris profugit Pan- vo; ὁ Αρμένιος, xal Πουχρίκας, xai Ταντούχας, οἱ ἁδελφοὶ αὑτοῦ, xal παρέδωχαν τὰ ἐχεῖσε χαστέλλια, xaX ἐπλατύνθη ὁ τόπος, xat ἐγένετο εἰς ὄνομα στραι- ηγίδος. | θέµα 1’, Κονλωνείας. Ἡ δὲ Κολώνεια, χάστρον μέν ἐστιν ὀχυρώτατον xa! χρημνῶδες ᾿ χαὶ £x τοῦδε τοῦ πολίσµατος ἔλαδεν ἡ χώρα τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ χαλεῖσθαι Κολώνεια. Κο)ωνοὺς δὲ τοὺς ὑφψηλοὺς (80) χαὶ ἐπηρμένους τόπους ἐχάλουν Ἕλληνες. ᾽Απαρχὴ δέ ἔστι τῆς µι- χρᾶς ΑἉρμένιας, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ Νεοχαισαρείας τῆς τοῦ θαυματουργοῦ Γρηγορίου πατρίδος, καὶ τοῦ χαλουµένου Φαλαχροῦ ὄρους. Πλατνυνομένη δὲ πρός τε τὴν ᾿Αραθραχηνῶν πόλιν (81), τὴν τοῦ περιφανε- στάτου xal µεγαλομάρτυρος Βὐστρατίου πατρίδα, xat διῄχουσα µέχρι Νιχοπόλεως, καὶ τῆς καλουµένης Ἱεφριχῆς, $e Ίρχε Χρυσόχειρ (82), ἐχεῖνος ὁ τῶν Μανιχαίων περιδόητος ἀρχηγὸς, χαὶ Καρδέας (85), ὁ τούτου ἀνοσιώτερος" οὓς ἑἐξωλόθρευσε, xal πρὸς τοὺς ἅδου χευθμῶνας ἀπέπεμψε Βασίλειυς (84) 6 φι- λόχριστος βασιλεὺς, ὁ τῶν χαθ) ἡμᾶς βασιλέων εὖ- τυχήςτε xai εὐσεδέστατος. Kat ὧδε μὲν ἡ Κολώνεια. *Q; δὲ προείποµεν, ἡ ἁρχαιογονία τοῦ θέματος, Ex τῆς πρώτης τῶν ᾽Αρμενίων ἀρχῆς κατάγεται. ^ θέµα ΙΑ’, Σεέαστείας. Ὁμοίως δὲ xal τὸ θέµα τῆς Σεθαστείας, καὶ αὐτὸ Ex τῆς δευτέρας Αρμενίας ἀπάρχεται. Τὸ δὲ τῆς πόλεως ὄνομα àx τοῦ σεθαστοῦ Καΐσαρος Ἰουλίου κροσείληφε, τὴν τοῦ Καΐσαρος ἀρχῆν πρώτου xpa- τυναµένου, χαὶ povapyglav τὴν πολυαρχίαν αχατα- σχευάσαντος. Καΐσαρ δὲ ἐπεχλήθη, οὔκ ix τῆς ἀξίας, ἁλλὰ ix τῆς ἀνατομῆς τῆς µητέρος (85) αὐτοῦ. Τε- λευτησάσης γὰρ αὑτῆς, ἔσπαιρε vb βρέφος, καὶ ἆἁπ- ειάχτιζε" xai διατµηθείσης τῆς γαστρὸς αὑτῆς, ἐδηλθε βρυχώμενος, ὥσπερ τις σκύμνος λέοντος' τὴν δὲ ἀνατομὴν, εζαῖσαι (86) χαλοῦσιν ol. 'Ῥωμαῖοι. Ὅθεν xat Καΐσαρ ἑπωνομάσθη, διὰ τὴν ἀνατομὴν, ὥσπερ εἴπομεν. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ Σεδαστείας. Πᾶσαι οὖν αἱ πόλεις, αἱ χαλούμεναι Καισάρειαι, ἐχ τοῦδε του φιλτάτου Καΐσαρος τὴν προσωνυµίαν ἐσχήχασιν. θέµα 18’, τὸ καἰούμεγον Λυκανδοῦ. Ὅ δὲ Λυχανδὺς χθὲς, xal πρὸ μιχροῦ εἰς τάξιν cratucas ille Armenius οἱ Pucricas , οἱ Tautucas, ejus fratres, et castella, qu:e iis in locis erant, tra- diderunt; et dilatita regio pr:ieture nomen ac- cepit. Thema X, Colonea. Colonea vero est castrum munitissimum, ac prz- ceps ; atque ex lac parva urbe regio appellationem accepit, ut vocetur Colonea. Κολωνοὺς enim ardua ac editissima loca Graci appellavere. Initium au- tem est minoris Armenii; incipiens quidem a Neo- c:sarea, Gregorii Thaumsturgi patria, et a monte Phalacro dicto. Extenditur vero ad Arabracenorum urlem, clarissimi illius, celeberrimique martyris Eustratii patriam, pertingeus Nicopolim usque, et oppidum quod Tephrice vocatur, cui dominatus est Chrysocher ille famosus Manieh:orum prin- ceps, et Carbeas, qui hunc ipsum impietate supe- rabat; quos quidem disperdidit et ad. infernales lacus detrusit Basilius Christi studiosus imperato r, nostrorum imperatorum felicissimus pariter et piis- simus. Atque ita quidem se habet Colonea. 13 Prima vero, ut jam diximus, tlhematis origo a primo Armeniormn initio deducitur. Thema Xl, Sebastecm., Similiter et Sebastez: thema ex minore Armenia initium habet. Urbs vero nomen suum £x τοῦ σεθα- στοῦ, id est ab Augusto Cxsare Julio accepit ; qui C Casar imperium primus occupavit, et monarchiam ex πολυαρχία, id est, muliorum dominatione, cou- stituit. Caesar autem cognominatus fuit, nen a di- gnitate, sed ab incisione uteri matris sud: n.or- tua siquidem ipsa, palpitabat infans, ac resiliebat, quapropter czeso matris utero, erupit fremens in- star catuli leonis. Incisionem vero ltomani τζαῖ- σαι vocant. Unde et Cesar nuucupatus est, ob illam sectionem, uti diximus. Atque hzc quidem de Se- bastea. Omnes itaque urbes, quae Cxesareze dicuntur, ab hoc charissimo Cxsare appellationem sumpse. runt. Thema X11, dictum Lycandi. Lycandus non ita pridem inter themata ac ur- θέματος καὶ πόλεως (87) ἐχρημάτισεν, ἐπὶ τῶν ypó- D bes censeri copit, temporibus nimirum Leonis illius ANSELMI BANDURII NOTE. ' (80) In editis Jegitur, κολωνοὺς δὲ τοὺς ὑικηλοὺς xai ἐπηρμένους λόφους καλοῦσιν Ἕλληνες, Κολωνοὶ autem, vel ut Eustathius vult χολῶναι, sunt τόποι Mjyovtec μὲν εἰς ὀξὺ, μὴ ἀκριδῶς δὲ ἀπωξυμμένοι, παρὰ τὸ χολούειν. ὅ ἐστι κολοθοῦν, (81) Arabracis regionis, Armeniz finitimz, me- minit Nicephorus Callisti, qui etiam tradit, Eustra- tjum martyrem ex ea fuisse oriundum. (82) De Chrysochiro et ejus cede vide Zona- ram lib. xvi in Basilio, ubi Tephricem Agarenorum, ei Manichzorum Metropolim appellat. Vide prae- terea Scylitzem, Glycam et alios. (85) De Carbea Manichzo, duce bellicosissimo copsuleudus continuator Porphyrogeuiti pag. 105 «110, ubi Tephrices conditor dicitur : Ἔνθα xai τὸν προμνημηνευθέντα φασὶν ἀριστεῦσλι Καρθέαν τὸν τὴν Τεφρικὴν οἰχοδομησάμενον, xal πολὺν οὗ μόνον τοῦ χυδαἰου φθόρον λαοῦ κατεργάσασθαι, ἀλλὰ xai τῶν μεγάλων Oh στρατηγῶν ζωγρίᾳ λαδεῖν. Allic Carbea (cujus supra mentionem fecimus, qui et Tephrices conditor [wit) egregie aiunt virtutem eni- (uisse ; uL non solum gregarios multos ntque obscu- ros inler(ecerit, verum magnos quoque duces vivos ceperit. (84) Editi habent, ἀπέπεμψφεν, ὁ ἐμὸς πάππος, χύριος Βασίλειος, ὁ τῶν, eic. . (85) Sic edili : ms. vero, ἀλλὰ ἐκ τῆς ἀνατομῖς τῆς Υαστρὸς τῆς µητέρος αὐτοῦ. E.iti ctiam, τελευ- τώσης Yap, clc. . (86) In ms. legitur, τζέσε, et paulo infra, τζέσαρ ἐχλήθη. (87) Sic ms. codex. Editi vero, εἰς τάδιν θέματος 95 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 96 preclarii imperatoris; antea enim vacua ab inco- Α vov Λέοντος τοῦ &otbip.ou βασιλέως. Ἔρημος γὰρ ἣν lis et inhabitata erat, tam ipsa quam Tzamandus, εἰ universa Ármeni:x finitima regio; neque eorum nomen ullo in pretio aut numero erat. Magnus vero ille, et giganti similis, Armenius, Angurines Liecastrie gener, longimanus ille, et ambidexter, quem Armeniorum lingua Ázotum vocarunt :. ille, inquam, cum ad Leonem illum celebrem impera. torem venisset, sive ut profugus, sive ut amicus, non satis scio, famulum habuit celebrem illum Meliam, qui non íta pridem e vivis decessit ; qui eliam cum eodem imperatore expeditionem fecit infelici illo prelio, nimirum Bulgarico. Cum itaque in predicto prelie, quod cuim impiissimo illo Sy- meone Bulgaro commissum fuerat, profligatus esset Armenius ; (erat enim przfectus imperatorii agmi- nis, quod excubitorum dicitur;) in quo etiam Theodosius protovestiarius praeclari illius impera- toris, desideratus, neque ultra visus est. Melias itaque, de quo modo diximus, ex hoc przlio sal- vus cum ad Armenios se contulisset, industrius alioqui, et ad barbaricam przdatiunem peridoneus, manu Ármeniorum collecta, cum arcem etiam hu- jus urbis, quam poterat optime munivisset, paula- tim procedens, totius propemodum urbis ruinas instauravit; atque ita regio universa in velerem latum restituta, Armeniis fuit referta ; quippe qux 14$ fertilis admodum, et pascendis equis ac pe- cori peraccommodata esset. Quocirca et thematià τὸ πρότερον xal ἀοίκητος, χἀχείνη καὶ ἡ xaXoupévn Τζαμανδὺς, χα) τὰ συμπαραχείμενα µέρη τῶν 'Ap- µενίων’ χαὶ οὐχ fjv ὄνομα αὐτῶν, οὔτε ἓν λόγῳ, οὔτε Ev ἀριθμῷ. "Oze δὲ ὁ μέγας ἐχεῖνος xal γιγαντοειδῆς Αρμένιος, ὁ τῆς Αγγουρίνης τῆς Λαιχαστρίας γαμθρὺς, ὁ µακρόχειρ ἐχεῖνος, xal περιδέξιος, ὃν χατὰ τὴν τῶν ᾿Αρμενίων διάλεχτον ᾿Αζῶτον (88) ἐχάλουν ἐχεῖνος ἑἐλθὼν πρὸς Λέοντα (89) τὸν ἁοί- διµον βασιλέα, εἴτε ὡς πρόσφνξ, else ὡς φίλος, οὐκ οἶδα, ἐχεῖνος εἶχε θεράποντα, τὸν χθὲς xal mob u- κροῦ τελευτῄσαντα, Μελίαν λέγω τὸν περιθόητον, ὃς xai συνεστράτευσεν αὐτῷ πρὺς τὸν δυστυχέστατον . πόλεμον, τὸν τοῦ Βουλγάρου (90) λέγω. ToU γοῦν Αρμενίου πεσόντος Ev τῷ προλεχΏέντι πολέμῳ πρὸς Συμεῶνα τὸν ἀθεώτατον Βούλγαρον (91) (ἣν γὰρ ἑξ- άρχων τοῦ βασιλ.κοῦ τάγματος τῶν καλουµένων ἐξχουθίτων) * ὅτε χαὶ Θεοδόσιος ὁ πρωτοθεστιάριος τοῦ ἀοιδίµου βασιλέως, Ev αὐτῷ τῷ πολέμῳ ἢφαν- τώθη, xaX γέγονεν ἄδηλος. 'O γοῦν προλεχθεὶς Με- Ala; &x τούτου τοῦ πολέμου διχσωθεὶς, καὶ πρὸς τὴν τῶν ᾽Αρμενίων χώραν ἁπάρας, εὐφυῆς ὧν, καὶ πρὸς λῃστουργίαν βαρθαριχὴν ἐπιτίήδειος, συμμορίαν τινὰ τῶν ᾽Αρμενίων ἀναλεξάμενος, xal ταυτησὶ τῆς πύλεως τὴν ἄχραν χατοχυρώσας, ὡς Ἠδύνατο, xa: κατὰ μικρὸν προϊὼν, ὅλην, ὡς εἰπεῖν, την πόλιν τοῦ πτώματος Ίγειρε, xal προθαίνουσα ἐπὶ τὸ πρόσθεν πᾶσα ἡ χώρα, μεστῆ γέγονε τῶν 'Appevlov, χουρο- τρόφος οὖσα ἀγαθή τε xal ἱππόδοτος (92), καὶ παν- appellationem accepit, atque inter celebriores pra { τοίων βοσχηµάτων εἰς τροφὴν ἐπιτήδειος. Διὸ xal turas est relata, cura ac studio przfatí Meliz fortis ac prudentis. Urbis vero appellatio vetusta admo- dum est, ab ipsa Armeniorum gente et lingua ita dicta. Porro elegans quidam sermo de hac circum- fertur, fabul:e propemodum affinis. Inscriptio vero in peristyljo urbis expressa est ita habens : QUID CONSTANTINOPOLIS QUID LYCANDUS? QUID THOMAS PROOECUS? QUID IMPERATOR? (ausa vero hujus inscriptionis lbi:c est : Magnus θέµα χατωνοµάσθη, xai εἰς στρατηγίδα περίδοδον ἀνήχθη σπουδῇ τουτουῖ τοῦ Μελίου, τοῦ χραταιόφρο- νος. Ἡ δὲ ὀνομασία τῆς πόλεως, ἀρχαία τις καὶ παλαιὰ, ἀπὸ τῆς τῶν ᾽Αρμενίων γενεὰς τε xal γλὠτ- πης ὠνόμαστο. Ἔστι δὲ λόγος τις περὶ αὑτοῦ, χα- ρίεις τε xoi πρὸς µνθοποιίαν οὐκ ἄμουσος. l'on γὰρ ἓν τῷ περιστύλῳ τῆς πόλεως (95) ἐντετύπωται, οὑτωτσὶ διαγορεύουσα" τί κΩΝΣΤΑΝΤΝΟΥΠΟΛΙΣ; ΤΙ AYKANAOZ; .. ΤΙ ΘΩΜΑΣ O nPOOIKOZ ; ΤΙ ΒΑΣΙΛΕΥΣ; Ἔστι δὲ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῖς αὕτη' Ὁ μέγας ille et celebratissimus imperator Justinianus, cum Ὦ ἐχεῖνος (94) καὶ περιδόητος βασιλεὺς Ἰουστινιανὸςν ANSELMI BANDURII NOTAE. ἐχρημάτιζεν, ἀλλὰ καὶ πόλεως, ἐπὶ τῶν ypóvuv τοῦ paxaplcou καὶ ἁγίου µου πατρός. Ἔρημος γὰρ ἣν τὸ πρῶτον, xal ἀοίχητος, χἀχείνη, xai fj Ὦζαμανδὸς, χαὶ τά, etc. (85) Hujus vocis merfiinit etiam idem Porphyro- euitus lib. de Adm. imp. cap. 45. (89) In editis legitur : Ἐκεῖνος γὰρ tX00v πρὸς τὸν µαχαρίτην xal ἅγιόν µου maxípa, εἴτε ὡς προσ- φύξει τε ὡς φίλος, ete. Übi nemo non videt Vul- canium perperam hzc postrema verba legisse. (90) Leonis exercitus in Macedonia adversus Bul- garos, rege eoruin Symeone pacem turbante, infe- liciter pugnavit : sed eos subinde Turcarum auxi- lio devicit. Vide scriptores Byzantinos qui Leonis Philosophi gesta memorix prodiderunt. (91) Sie in ms. Editi vero liabent, πρὺς Συμεὼν του ἀθεωτάτου Βονλγάρου. Et paulo inira pro τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως in editis legitur, τοῦ µακαρίου µου πατρός. (92) Lycandus seu Lycaudum olii Λάπαρα dice- batur ob pinguedinem et fertilitatem soli. Vide Ortelium. ] 93) In editis legitur, ἓν τῷ περιδόλῳ τῆς πόλεως. Sed melius ἓν τῷ περιστύλῳ, quippe versus finem hujus capitis ait hanc ipsam inscriptionem inscul- ptam fuisse ἐν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως. (94) Perperam liec Vulcanius interpretatur sic. : Magnus ille εἰ celebratissimus imperator Justinia- nus, cum Romano imperio potitus esset; patruus ejus Justinus, unicus pra tor Romanorum agminum Casar exsistens appellatus. est. Non. euim Justi- niano imperante patruus ejus, unicus prztor fo- manorum agminum Cesar exsistens appellatus fuit ; sed Justino Thrace imperante, avunculo Justiniani, 91 DE THEMATIBUS,ORIENTIS. 98 ὅτε τῶν σχήπτρων ἐχράτει τῆς Ῥωμαϊκῆς βασιλείας A Romano imper:o jotiretur avunculus ipsius Justi- 6 τούτου θεῖος Ἰουστῖνος, µονοστράττγος τῶν Ῥω- μαἱκῶν ταγμάτων Καΐσαρ ὢν ἐχρημάτισε. Καὶ διερ- χήμενος τὰ µέρη τῆς μιχρᾶς Αρμενίας, κατήντησε ἐν τῇ Λυχανδῷ. 'O γοῦν θωμᾶς ἐχεῖνος, ὁ πρόοι- xo; (95) τῆς αὑτῆς πόλεως, τηλικοῦτος fjv ἐπὶ Boaxf- past πλούσιος, οἷον τὸν µαχάριον Ἰὼ6 ἡ θεόγεαφος ἱστορία παρίστησι " προσήνεγχε δὲ τῷ Ἰουστινιανῷ δῶρον ἐν τάξει χανισχίου (96) θαυμασιώτατον, xal γραφῆς ἄξιο.» µνριάδα προθάτων ταῖς χροιαῖς διαλ- λάττουσαν * χίλια πρόδατα µέλανα, xai ἕτερα λευχό- τρ:χα χίλια, xat ἕτερα σπηδοειδῆ χίλια, καὶ ἕτερα ῥαντὰ (97) τὸν αὑτὸν ἀριθμὸν διασώζοντα, καὶ ἕτερα τοῤῥὰς ἔχοντα τὰς ὄψεις χίλια, xal ἕτερα φαιὰ ὡσαύτως , xal ἕτερα ζανθὰς ἔχοντα τὰς τρίχας, thv αὐτὴν ποσότητα φέροντα, xal ἕτερα περχνὰ τῆς αἎ- ττς ὄντα ἰσότητος, χαὶ ἕτερα φοινιχότριχα χίλια" καὶ ἕτερα χρυσίζοντα, ἔχοντα τοὺς μαλοὺς οἱονεὶ πιν- νινότρ'χα (98), χίλια * ὁποῖον φημίζουσι τὸ χρυσοῦν δέρας ἐχεῖνο τὸ περιθόητον Ἕλληνες ^ χαὶ ἁπλῶς, al δέχᾳ χιλιάδες ἑτερόχροιαι, xa παρηλλαγμέναι τοῖς χρώμασι. Τοῦτο θαυµάσας ὁ Kaicap, xa τὸ δῶρον τοῦ Θωμᾶ προσδεξάµενος, παίζων ἐχέλευσε γραφη- να: &v τῇ πύὺλῃ τῆς π2λεως, τουτοῖ «b ἐπίγραμμα, ὅπερ ἓν τοῖς ἄνωθεν ἔφημεν. Αὕτη ἡ πόλις ἐπὶ Λέον- τος τοῦ ἀοιδίµου βασιλέως (99), διὰ τὴν ἀρετὴν τοῦ προλεχθέντος Μελίου, μᾶλλον δὲ τοῦ σοφοῦ βασιλέως, 1523 προμηθῶς τὰ πράγµατα διευθύνοντος, xal σκο- nus, unicus prxtor Romanorum agiminum Casar exsistens appellatus fuit. Cum itaque omnes Asi:e minoris partes obiret, tandem Lycandum pervenit. Thomas igitur ille, P'roccus ejus urbis, adeo dives pecoris, atque a Deo conscripta historia beatum Jobum fuisse Lestatur, obtulit hic Justiuiano do- num instar sportule summopere admirandum et memorabile; decem videlicet millia ovium, colori- bus inter se discrepantia : mille nigras, alias albo villo mille, aliasque mille cinerei coloris, necnon sparsi coloris totidem : alias item mille rufum co- lorem referentes : alias mustellini coloris totidem ; lotidem Πάνας, totidem nigris maculie distinctas ; totidem. phanicei coloris, totidem auri speciem referentes, et rutilanli vellere , cujusmodi fuisse aiunt Graci. celeberrimum illud aureum vellus : el, ut veibo dicam, decem chiliades, diverso oin- DeS inter se. colore erant distincte. Quod quidem miratus C:esar, accepto Thom: dono, jocans jussit inscribi porte urbis inscriptionem, cujus supra mentioueim fecimus. liec urbs a Leone prieclaro illc imperatore, ob fortitudinem Meliz, cujus supra meminimus, ac potius ab illo sapiente imperatore, rem prudenter ordinante, et virtutem ejus viri considerante, theinatis appellatione donata fuit. Atque hac quidem de Lycando, et finitima ei Tza- mando. πηῦντος ἀνδρὸς ἀρετὴν, εἰς ὄνομα θέµατος ἐχρημάτισε. Καὶ τοσαῦτα μὲν περὶ AuxavüoU καὶ τῆς ἐμόρου αὐτῆς Τςαμανδοὺ. θέµα ΙΓ", Σε.ευκείας. Ἡ δὲ Σελεύχεια µὲρος ἐστὶν Ἱσαυρίας ' πρὸς μὲν δυσμὰς ὁριζομένη ὑπὸ τοῦ Ταύρου, ἐν ᾧ κατοιχοῦσι Ἴσαυροι * πρὸς δὲ τὰς ἀνατολὰς ἀποχέχλεισται παρὰ τῶν Κιλικίας ὀρέων, ἐν οἷς εἰσι πόλεις παραθαλάσ- σιοι, πρώτη μὲν αὐτὴ Σελεύχεια, ἔπειτα Κώρυχος, xat τὸ Κωρύκιον ἄντρον (1), xal λειμὼν ὁ καλούµε- Thema XlI11, Seleucia. Seleucia vero pars est Isaurize, qu;e ad occasum terininatur. Tauro monte, quem incolunt. [sauri. Ad orientem vero cireumscribitur montibus Cili- cix, in quibus sunt urbes maritimz. Prima quidem 15 ipsa Seleucia, deinde Coryeus, et Corycium antrum, et pratum Crocilerum dictum. Przterea " ANSELMI BANDURII NOTAE. Jusiimianus unicus praetor Romanorum agminum Cxsar exsistens appellatus fuit ; ut facile etiam ex sequentibus videre est. Στρατηγὸν autem Justinia- num appellat in senatu Proclus quastor apud Pro- copium lib. 1 de Bell. Pers. Cxesar vero idem Ju- slinianus diu post salutatus fuit, ut tradit Proco- pius loco citato : Σίττας καὶ Βελισάριος νεανία μὲν καὶ πρώτω ὑπηνήῆτα Ἠστην, Ἰουστινιανοῦ δὲ στρατ- Ἑγοῦ δορυφόρω, ὃς χρόνῳ ὕστερον Gov Ἱουστίνῳ τῷ θείῳ τὴν βασιλείαν ἔσχεν ' Sittas εἰ Belisarius prime lanuginis adolescentes satellites erant Justi- niani militie magistri, qui diu post cum Justino aczunculo habuit imperium Justinianus itaque, ante- quam Cesar appellatus esset, magister militie erat ; uude corrigendus hac in re Porphyrogenitus. lem : fitam clarius. refert. Cyrillus Seytliopolilanus Pro- copii zqualis : Ἰουστῖ.ες Ἱουστινιανὸν &v0* αὑτοῦ τὸν ἀδελφιδοῦν αὑτοχράτορα κατέστησε πατρίχιον, xai ὕπατον ὄντα xal στρατηγόν. Justinus Justinia- Hum er sorore nepolem suo loco imperatorem. con- sii'uil, qui jam erat patricius, consul el magister mllitic (95) De hoc fortassis Thoma loquitur Justinia- n'"is imperator Novella λα’: Τούτων, inquiens, οὔ- St; ἡμῖν ὅ.ατεταγµένων, χἀκεῖνο προσδιορίσαι δί- χαιον ἔτι νοµίςομεν, ἐφ᾽ ᾧ προστῆσαι τῆς τρίττς Αρμενίας ἄνδρα σεμνὸν, ὑπονυργηχότα τε ἡμῖν δη, καὶ ἄξιον τοῦ τῆς ἀρχῆς ὄγχου xai ποοσχήµατος. Εὑρόντες τοίνυν θωμᾶν τὸν μµεγαλοπρεπέστατον, ἤδη μὲν ἀρχὰς ἐπὶ τῖς Αρμενίων ἀνύσαντα χώρας. καὶ « ἄλλα δὲ ἄνδρα χρηστὸν, xal γνησίως Ἡμίν P ὑπηρετησάμενόν τε xal ὑπηρετούμενον, αὐτὸν ἐπὶ μι τῆς ἀρχῖς ταύτης προθαλλόµεθᾳ διοικήσει. IHuinc Dioman πρόοιχον λυχανδοῦ a Constantino. vocatum fuisse inquit Vulcanius, non alia fortassis ratione, quam quod eam olii, priusquam a Leone impeira- tore urbis appellationem dignitatemque accep:s- &et, inhabitasset. Sed quid πρύοικος signilicet apud scriptores Byzantinos videatur. Gloss. Grac. Du- Congii eodem verbo. (96) Quid xavlaxtcv apud recentiores Grzcos vi- dendum Ducangii Gloss. Gorzc, (97) Istic ex ms. Codice reponimus. (98) Vide notas Vulcanii ad eumdem ΡοΓΡΙΙΥΓΟ- geniti locum ; necnon Ducangii Gloss. Grac. (99) Editi babent, τοῦ µαχαρίου µου πατρός. Et paulo infra in editis legitur, μᾶλλον δὲ του ἐμοῦ πατρὸς, τοῦ προμηθῶς τὰ πράγματα Ótaxolyov- τος. (4) Vide qu: de bis habet Ortelius. 92 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 100 Soli et /Egaes, et Poupeiopolis et Aphrodisias, et A vog Κροχοφόρος, Σόλοι τε xat Aiyalat (2), xa Ilop- issus, sinusque ejusdem appellationis, ubi strenuus ille ac celeberrimus Macedo, Alexander, inquam, Philippi filius, praelium cum Dario Persarum rege commisit. llis vicina est Tarsus Pauli patria. Se. leucia igitur primum neque thematis appellationem, neque praefectura nomen habuit; sed claustrum quoddam erat, et specula ob Sarracenorum eTarso excursiones, quod nimirum arduo et difficilem adi- tum labente loco. sita esset. Optimus vero impera- tor doininus Romanus, qui latitudinem quodam- modo, et longitudinem magnitudinemque imperio Romano adjecit, preturam ex ea fecit. Nomen vero urbis, et quod vocata sit Seleucia, a conditore Se- leuco, qui nuncupatus Nicanor, fluxit. Ulteriora autem Seleuci» et mediterianea vocantur. Deca- polis, id est, decem urbes : quarum quidem prima est Germanicopolis, altera Titiopolis, tertia Dome- tiopolis, quarta Zenopolis, quinta Neapolis, sexta Claudiopolis, septima Irenopolis, octava Casarea, nona Lauzadus, decima Dalisandus, in qua clypeus seu scutum magni illius martyris sancti Theodori in trullo templi ipsius pendet. Atque liec quidem de Seleucia. . Thema XIV, dicium Cibyrreotarum. Thewa vero Cibyrreotarum, ab ipsa Seleucia initium sumit, quz? ad mare orientis sita est. De- πηϊούπολις, xai ᾽Αφροδισιάς, f, vs Ἴσαὺς, xai χόλ- πο; ὁμώνυμος, ἐν ᾧ Μαχεδὼν ἐχεῖνος ὁ γεννάδας τε xai περίχλυτος, ᾿Αλέξανδρον λέγω τὸν τοῦ Φιλίππου, τὸν πρὸς Δαρεῖον τὸν Πέρσην διηγωνίσατο πόλεμο». Σύνεγγυς δὲ τούτων, καὶ Ταρσὸς, ἡ Παύλου πατρὶς, χαθίδρυται. 'H τοίνυν Σελεύχεια, οὗ θέµα τοπρὶν ἐχρημάτιξεν, οὐδὲ στρατηγίδος ἑχεχλήρωτο ὄνομα, ἀλλὰ χλεισούρα τις ἣν, xal φυλαχῇ, διὰ τὰς ἐχδρο- μὰς τῶν ix Ταρσοῦ προϊόντων Σαῤῥαχηνῶν, διὰ τὸ εἶναι τὸν τόπον δυσπρόσοδον. 'O δὲ χῦρις Ῥωμανὺὸς, ὁ καλός τε xal ἀγαθὺς βασ.λεὺς, ὥσπερ πλάτος, μῆ- κός τε καὶ µέγεθο; ἐπιτιθεὶς τῇ τῶν Ῥωμαίων ἀρχῇ, στρατηγίδα αὐτὴν ἀπετέλεσε. Τὸ δὲ τῆς πόλεως ὄνο- μα, χαὶ τὸ χαλεῖσθαι Σελεύχεια, ἀπὸ τοῦ κτίστου B X λεύκου, τοῦ χαλουµένου Νικάνορος, thv προσωνυ- μίαν ἐπλούτησε. Τὰ δὲ ἄνω Σελευχείας, χαὶ µεσό- Υαια, χαλεῖται Δεχάπολις, Καὶ ἔστι πεώτη μὲν Γερ- μανιχούπολις ' δευτἐρα δὲ Τιτιούπολις: τρίτη, Ἀομετιούπολις * τετάρτη, Ζηνούπολις * πέµπτη, Neá- πολις * ἕχτη, Κλσυδιούπολις * ἑθδόμη, Εἱρηνούπολις * ᾿ὁγδότ, Καισάρεια (3) * ἐννάτη, Λαύζαδος ' δεχάτη. Δαλισανδ)ς, ἐν Ti fj ἁσπὶς ἤγουν τὸ σχουτάριον τοῦ ἁγίου µεγαλομάρτνρος Θεοδώρου ἓν τῷ τρούλλῳ τεῦ ναοῦ αὐτοῦ ἀποχρέμαται. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ Σ- λευχείας. θέµα ΙΔ’, τὸ κα.Ἰούμενον Κιδυῤῥαιωτῶν. Τὸ δὲ θέµα τῶν Κιθυῤῥαιωτῶν ἀπάρχεται μὲν ἀπ αὐτῆς τῆς Σελευχείας τὰ πρὀς θάλασσαν τῆς sinit autem in longitudine occasum versus, ad ip- C ἀνατολῆς (4) χειµένης * καταλήγει δὲ πρὸς μῆκος ἐπὶ eam usque urbem Miletum, et Jasum ; et ad sinum Bargyliacum, sive eos qui Andanii nuncupantur, ubi sita est Mylassa, urbs celebris, οἱ ipsa Dar- gylia, et Myndus, et quz dicitur Strobelus, et IHa- licarnassus, llerodoti patria, et Artemisix* urbs celeberriu:3, in. qua. nominatissimum Mausoli se- pulcrum exstat. Si vero orientem versus tendas, re- peries sinum, qui Ceramicus dicitur, et urbem ejus- dem ac sinus appellationis. In. extiina autem, sinus ora Cnidiorum urbs babitatur; et celebre Veneris δυσμὰς ἕως αὑτῖς Μιλίτου (5) τῆς πόλεως, xaX tfo Ἰασοῦ (6), καὶ τοῦ Βαργυλιαχοῦ κόλπου (7), Ίγουν τῶν χαλουµένων Ανδανίων (8), ἐν ip χεῖται fj τε ἹΜύλασσα, πόλις διάσηµ.ς, καὶ αὐτὰ τὰ Βαργύλια(9), *j τε Μύνδος (10), καὶ fj χαλουµένη Στρόθτλος (11), Ἡ τε ᾽Αλιχαρνασὸς, ἡ Ἡροδότου πατρὶς, fj τῆς 'Ap- τεµισίας πόλις ἡ πολυθρύλλητος, ἓν ᾗ ὁ Μαυσώλου τάφος ὁ περιθόητος (12) ἵδρυται. ᾿Ανερχόμενος τοί- νυν πρὺς ἀνατολὴν, εὑρήσεις τὸν Κεραμειχὸν χόλπον χαλούμενον, xal πόλιν τῷ κόλπῳ ὁμώνυμον. Ἐπ' ANSELMI BANDURII NOT A. (2) In notitia provinciarum ms. Αἴγεια dicitur. D quam Cares Andanum appellant. Fortassis eadem quae Αἴγειρα, inquit Holstenius in notis ad Steplianuim in Αἴγειρα. (5) In editis legitur, Διοχαισάρεια. (4) In ms. legitur, τὰ πρὸς θάλασσαν πρὸς ἆνατο- λὴν χειµένην. (5) Sic mis. Perperam editi, ὡς δυσμὰς ἕως αὖ- τῆς Μηλίτου. (0) Editi habeut, Καὶ τῆς Ἰασσοῦ. lHl:xc ipsa urbs . Cari Stephano scribitur Ἰασσός * apud Athiengeum Vero in Árchestrati versibus lib. 111 Ἰασὲς appel- atur: "Ilv δέ ποτ εἰς "Iacor Kapów πὀλιν εἰσαφίχιαι. 4 Si quando Jasum oppidum Cariae veneris. (7) Stephanus : Καὶ fj θάλασσα Βαργυλιχκὸς χόλ- Toc. Mele vero hic idem sinus DBargyliacus, είπα Jasius dicitur. (5) Sic emendo. In ediiis et in mss. legitur 'Av- τανίων. At Stephanus, Bargyla, inquit, urbs αι], (9) Perperam in editis legitur, καὶ αὐτὰ τὰ Μαρ- γύλια. Vide Stepliianum. (10) Perperam legitur in editis Μένδος, et in ms. Μίνδος * nam Μύνδος scribendum docemur ex Stra- bone, Ptolemao et Stephano. Mindus dicitur Pom- nio. Strabo lib. xiv habet : Εἶτ εὐθὺς ἡ Μύνδος, ιμένα ἔχουσα ^ xal μετὰ ταύτην Βαργύλια, xal αὕτη πόλις. (41) In ms. legitar, καὶ ἡ καλουµένη Στρόδι- λος. Quid Strobilus vide Ortelium, v. Caucasus. (12) Sic ms. Codex. De hoc Mausoli sepulcro {ο- quitur Strabo lib. xiv, pag. 454 : Εἰθ᾽ Ἁλικαρνασ- σὺς, τὸ βασίλειον τῶν τῆς Καρίας δυναστῶν, Ζεφύρα χαλουμένη πρότερον * ἐνταῦθα δ᾽ ἐστὶν ὅ τε τοῦ Μαυ- σώλου τάφος, τῶν ἑπτὰ θεαµάτων ἔργον, ὅπερ "Ap- τεµισία τῷ ἀνδρὶ κατεσχεύασε. Deinde Halicarnas- eus, regia dominorum Carie, quondam Ζορίψτα dicia. 1bi Mausoli sepulerum est, unum c* sepiemn mirabilibus mundi spectaculis, quod marilo suo Ar- . temisia vdificacit. 101 ΡΕ THEMATIBUS ORIENTIS. 102 | ἄρρων δὲ τοῦ χύλπον f, τε πόλις Κνιδίων χατῴχισται, A templum, in quo erat et cjus simulacrum, Praxite- xai tb τῆς ᾽Αφροδίτης τέµενως περιθ’ητον, ἓν ᾧπερ Tv τὸ τῆς Αφροδίτης ἄγαλμα, μνημεῖον τῆς Πραξι- τέλους τέχνης ἁπαραμίλλητον. ᾽Απαναθαίνοντι δὲ πρὸς ἀνατολὰς, χόλπος ἐστὶν Οἴδημος ὄνομα, xal λιμὴν καλούμενος Aápupa* Gv κατέναντι νῆσος ἡ Σύμη. Καὶ πρὸς τὸ πέλαγος, χαταντιχρὺ τῆς Ῥοδίων περαίας χαὶ ὁπλοθήχης, νῆσος ἡ 'Póboc, αὕτη Πελα- ία (135), ἑξήπλωται, πρὸς βοῤῥᾶν τε καὶ νότον ἑναπο- θλέπουσα. Διαθαίνων τε τὴν ἑφεξῆς θάλασσαν, εὑρή- σεις πόλεν Τε. μισσὸν (14) ἐχείνην τὴν περιώνυμον’ ἔπειτα Πάταραχ΄ etta. Ξάνθον, «hv πρωτογένους ἑγεί- νου τοῦ ζωγράφου πατρίδα, ὃς τὸ Διονύσιον τὸ ἐν ᾿Ῥόδῳ τοῖς ζωγραφιχοῖς κατελάμπρυνε πίναξιν. Εἶτα τὴν Λυχίων πόλιν, τὴν µυρίπνουν «s. xal τρισόλθιον’ ἐν περ ὁ µέγας Νικόλαος, ὁ τοῦ θεοῦ θεράπων, áva- Ολύνει τὰ popa χατὰ τὸ τῆς πόλεως ὄνομα. [τα Φοῖνις ὁ ποταμὸς, xai πόλις ὁμώνυμος * εἶτα Φάσι- At; (45) περίκλυτος΄ εἶτα ἡ Αττάλου τοῦ Περγαμη- νοῦ πόλις ἐπώνυμος' εἶτα τὸ Σύλαιον * ἔπειτα Πέργη ἡ περιώνυμος * εἶτα Σίδη, τὸ τῶν πειρατῶν ἑργαστή- ριον” εἶτα Σέλγη dj τῶν Λακεδαιμονίων ἄποιχος : εἶτα τὸ Καστέλλιον ὄρως καλούμενον (16): εἶτα τὸ καλούμενον ᾿Ανεμούριον' εἶτα Αντιόχεια fj μικρά; ἔπειτα Κιθύῤῥα (17) πόλις, ἓξ ἧς καὶ τὸ θέµα τὴν ἐφύθριστον xal πονηρὰν ὀνομασίαν ἐχληρονόμησεν * εἶτα Σελινοῦς, μικρὸν πολισµάτιον xal τοταμὺν ὁμώνυμον ἔχουσα (18) * εἶτα Μέλας ὁ φυχρὸς ποτα- pó;* ἔπειτα τῆς Συχῆς πολισµάτιον * εἶτα λιμῆν, ὁ lis monimentum, omnium citra controversiam prastantissimum. Eunti vero orientem versus, si- nus est OEdemus nomine; el portus, qui Laryua dicitur; quorum ex adverso sita est insula Syme: el versus mare, e regione translittoralis Rhodiorum ore, et armamentiarii , insula ipsa Rhodus, quie etiam Pelagia dicitur, extenditur, boream et au- strum versus respiciens. Ulterius vero mare 16 trajiciens, celebrem illata urbem Telinissum repe- ries; deinde Patara, hinc Xantlium, Protogenis illius pictoris patriam ; qui Daechi z2edem apud Rhio- dios pictoriis tabulis illustravit; deinde Lyciorum urbem, unguenta spirantem, οἱ valde beatam, in qua magnus ille Nicolaus, Dei servus myra, id est unguenta scalurit juxta urbis nomen. Hinc Phoenix fluvius, et urbs ejusdem nominis cernitur; niox Phasilis celeberrimum oppidum, deinde Attali Per- gamneni urbs, ab eo nomen habens. Inde Syleum, deinde Perge, celebris urbs, mox Side, piratarum officina ; exinde Selga urbs, Lacedamoniorum colo» nia. Inde mons Castellium cognominatus, hinc Áne- murium, exinde Antioeliia minor, ulterius Cibyrra uibs, a qua et thema ignominiosam ac vilem ap- pellationeim accepit. Inde Selinus, parvum oppidu- lum, et flumen ejusdem nominis; postea Melag gelidus fluvius ; deinde Syces oppidulum. llinc por- tus, dictus Antiquus ; inde Seleucia ipsa. Alque hz quidem sunt maritima: urbes, quas Cibyerraotaruim καλούμενος Παλαιός * εἶτα αὑτὴ fj Σελεύχεια καὶ c praetor administrat. Superius autem continentem αὐταὶ μὲν αἱ παραθαλάσσιοι πόλεις, ἃς ὁ τῶν Κι- θυῤῥαιωτῶνς στρατηγὸς διανέμεται. "Άνω δὲ πρὸς τὴν ἤπειρον, xal αὐτὴν thv µεσόγαιον, ἐν f; κατα- λήγει τὸ τῶν Θρᾳχησίων χαλούμενον θέµα, ἀπάρχε- ται μὲν ἀπὸ αὐτῆς; τῆς Μιλήτου (19), εἶτα διαδαίνει τὴν Στρατονίχειαν, xai τὰ χαλούµμενα Μογωλᾶ, xal τὴν πόλιν Πισύης * διεχτρέχει Cb τὴν καλουμένην Ἁγίαν, χαὶ παρέρχεται τὴν Ταυρόπολιν ' συνάπτει δὲ nob; τὴν Τλῶ xal Uiviába, εἶτα παρέρχεται Φί- λητα, xal αὐτὴν τὴν Ποδάλειαν. διεχτρέχει δὲ τὸ χαλούμενον ᾿Ανεμότειχος, xal συνάπτει πρὸς τὴν πόλιν Σαγαλασσόν' εἶτα χαταλήγει πρ)ς τὰ µέρη τοῦ Ταύρου, iv ᾧ τὸ τῶν Ἰσαύρων γένος χατῴχι- σται. Καὶ τοσαύτη μὲν ἡ τοῦ Μιθυῤῥαιώτου περι- et mediterranea versus, ubi desinit thema, Tlirace- siorum dictum, incipit quidem ab ipsa Mileto, transit deinde Stretoniciam, et quz vocantur Mo- gola, et urbem Pisyam; percurrit etiam eam quse Hagia dicitur, et Tauropoliin : pertingit vero etiam Τομ, et UEniadem usque. "Transit deinde Phiileto, el ipsam Podaliam ; pertransiensque id, quod Ane- motichos dicitur, pertingit ad urbem Sagalassum. Hinc desinit in partes Tauri, quas lsauri incolue- runt, Atque hic quidem est thematis Cibyrrzotici ambitus. Cibyrrzotz autem appellatio a Cibyria, vili, et obscuri nominis, oppidulo, uti dixiinus, fluxit: eaque appellatio ad ignominiam , nop al Jaudem, indita est ; quod frequenter res novas mo- οΚ/. Ἔλαθε δὲ τὴν προσωνυµίαν, ὥσπερ ἔφαμεν, τοῦ p) liti, et refractarios sese adversus imperatorum χαλεῖσθαι Κιθυῤῥαιώτης, ἀπὸ Κιθύῤῥας, εὐτελοὺς xa: ἀχατονομάστον πολίσµατος, πρὸς ὕθριν, οὗ πρὸς mandata priebuerint. Rhodus autem insula, in me- ditullio quidem hujus thematis sita est, ad boream ANSELAI BANDURII NOT £. (15) Sie ms. Codex. Editi habent, νησος ἡ Ῥό- δος αὕτη πλαχία ἑξήπλωται. Quse Vulcanius inter- pretatur: insula Rhodus oblique exienditur. At le- gendum esse Πελαγία et non πλαγία preterquam ex ms. docemur ex Ántonino, qui insulam Rhodum Pelagiam etiain nuncupatam fuisse scribit. (14) Sic ms. Editi πόλιν TeXpaoóv. Τελμησοσὺὸς au- tem hxc urbs scribitur apud Ptolemzum et Pli- nium ; Τελμισσὸς vero Straboni ei Arriano ; urbs yciz. (15) Ita ms, Perperam in editis legitur, Βασιλίς. Αρυά Ptolemeum Φασῆλις scribitur, Lycie oppi- dum , apud vero Plinium et Stephanum, Pamphliyliz. (16) Editi habent, εἶτα τὸ Κάλλιστον bpoz χαλού- ενον. Castelium nomen loci circa Palastinam in Vita sancti Sabz? apud Metaphrastem. (17) Sic ms. Codex. Dux hujus nominis urbes apud Strabonem babentur; alter Κίδυρα magna liaud procul a Mzandro flumine ; altera vero minor haud procul a Mela fluvio : et de hac quidein se- cunda videtur hic loqui Porphyrogenitus. (18) Hzc et sequentia ex ins. repoinimus. (19) In editis pro Μιλήτου ubique legitur Μηλ{- του. 103 CONSTANTINI PORPHYBROGENITI 106 | pariter et austrum respiciens. Litterae enim A spe- A ἔπαινον, διὰ τὸ πολλάχις αὐθάδεις τε xal ὑθριστὰς | elem pra se fert, triangulari videlicet figura. Cie- — yíveo0at πρὸς τὰς τῶν βασιλέων ἐπιταγάς. Ἡ δὲ terum Doriensium colonia est, qui ex Pelopon- neso, Argivis el. Lacedzemoniis ab Hercule genus ducunt; quemadmodum et ipse Homerus in cata- logo navium de ea scribit : Ῥόδος ἡ νῆσος µέση μὲν χεῖται τοῦ θέματος. àámo- θλέπει δὲ πρὸς βοῤῥᾶν τε xal νότον, δελτωτὴ τὸ . σχΏμα, τὴν δὲ γραμμὴν τρίγωνος. Δωριέων δέ ἐστιν ἄποικος, τῶν Ex Πελοποννήσου, Αργείων τε χαὶ Λα- κεδαιµονἰίων, τῶν ἀπὸ τῆς Ἡρακλέους Ὑενεᾶς καταγοµένων. Καθὼς χαὶ αὐτὸς "Όμηρος ἐν τῷ τῶν νεῶν καταλόγῳ περὶ αὐτῆς τάδε φησί’ Quin et Tlepolemus satus Hercule, fortis et ingens, Ipse lihodo naves ter trinas duxit, onustas Magnanimis Rhodiis; Rhodum enim triquetro [ordine cingunt Lindus, lalyssusque, atque argillosa Camirus. Atque hec quidem de Rhodo. 17 Thema XY, prefeciura Cypri dictum. Prefectura Cvpri insule a consiliario admini- $irata fuit : urbes in ea sunt quiudecim : Con- stantia metropolis, Citium, Amathus, Cyrenea, P'aplius, Arsinoe, Soli, Lapithus, Cermia, seu Leu- cusia, Cyllierea, Tamasus, Curium, Neimevus, Trimythus, ex qua sauctus Spiridion , Carpasium. £L yprus itaque est magna et illustris insula, in sinu Pamphylio sita, quemadmodum scribit Dionysius Pericgetes : Pamphylio in ponto Cyprus se Lendit ad ortum. Appellationem vero suam accepit a Cypro, filia Ciuyre, vel Bibli, et Veneris, ut Philostephanus Τ.1ηπόλεµος Ó* Ἡρακείδης ἠῦς τε μέγας τε Ἐκ Ῥόδου ivvéa v:ac ἅγεν Ροδίων ἀγερώχων, Ut 'Ρόδον ἀμφεγέμοντο διάτριχα κοσιαπθέντες, Λίνδο», 'InAvccoór τε καὶ ἀργιόεγτα Κάμειρο». Καὶ ὧδε μὲν τὰ περὶ Ῥόδου. B θέµα ΙΕ’, τὸ κα.Ἰούμενον ἑπαρχία Κύπρου., Ἐπαρχία τῆς νήσου Κύπρου ὑπὸ κχονσιλάριον, τουτέστι βουλευτὴν, πόλεις δεκαπέντε (20). Κων- στάντεια (31) µητρόπολις, Κίτιον, ᾽Αμαθοῦς, Ku- ρήνεια, Πάφος, 'Δρσινόη, Σόλοι, Λάπιθος, Κέρμα., ἦτοι Λευχουσία (22), Κυαίρεια, Τάμασος (25), Κούριον, Νέμευος (24), Τρίμυθος, ὅθεν ὁ ἅγιος Στυ- ρίδων Καρπάσιον (25). Ἡ μὲν οὖν Κύπρος ἡ νῆσος ἔστι µεγάλη καὶ ἐπερανεστάτη, χειμένη ἐν τῷ Βαμφυλίῳ χόλπῳ, χαθώς φησιν ὁ Περιηγητῆς Διο- γύσιος * Κύριος ὃ’ elc αὐγὰς Παμφυ.ίου ἔνξοθι zórtov, Ἐκλήθη δὲ ἀπὸ Κύπρου τῆς θυγατρὺς Κινύρου, fj τῆς Πίθλον (26) xai Ἀφρ:δίτης, ὡς Φιλοστέφανος libro de insulis, et Istrus de colouiis Zgyptiorum, c ἓν τῷ περὶ νήσων (27), xaV Ἵστρος, &v ἀποιχίαις inemuria prodiderunt. Multi autem ac diversi reges antea in ea regnarunt. Dissipata vero csl repia ejus administratio sub Macedonibus, hoc est, Pto- lemais; nam ad Alexandrum regem Macedonum usque, regibus, sive tyrannis, paruit; a quibus ty- rannis Ánaxarchus philosophus sublatus est, post Alexandri obitum. Et Isocrates rhetor varias ora- tiones ad Demonicum, iu ea. regnantem, conscri- psit. Postquam. vero Romani eam occuparunt, in priefeeturam redacta, et in quirdecim, ut dixiuus, (20) Editi habent, ex us, adjiciuntur. (21) Sic ex ms. Salamis etiam Constantia. dicta fuit, ut scribit Stephanus : Κωνστάντεια fj £v Κύπρῳψ Zolap!e: γίνεται ἀπὸ τῆς Κώνσταντος γενιχῆς, elc. lta habet et divus Hieronymus, qui etiam subjun- git, eam Trajani imperatoris tempore a Jud:eis deletam, interfectis omnibus ejus incolis. (22) In editis legitur, Κέρθεια, Κυθέρεια, etc. (23) In editis legitur, Ταμασία. Apud Ptolemaeum οἱ Suabonen hzc ipsa Cypri urbs scribitur Tauas- σός. (24) Binz hz urbes ex ms. adjiciuntur. (25) In editis legitur, Κάρσπασος. Apud Plinium Carpasiwum hac urbs vocatur. Diodoro, Ptoleugo et Stepliano, Καρπασία dicitur. Vide Notas Hol- stenii in Stephanum. (26) Sic in ms. nisi quod pro Κινύρου, perperam legitur, Κιόρου * Stephanus quippe Cyprum insu- lam nomeu accepisse ait a Cypro filia Cinyra, vel à Cypro flore illic nascente: Κύπρος, νῆσος µεγάλη ἐν τῷ Παμφυλίῳ κόλπῳ ἀπὸ Κύπρου τῆς θυγατρὸς Κινύρου. f) ἀπὸ τοῦ φυοµένου ἄνθους χύπρου. Ciny- ras rex Cypri. fuit, Cilicis filius, qui cum Myrrha πόλει δεκατρεῖς. Dina urbes Αἰἱγυπτίων (28), Ἱστόρησαν. Ἐδασιλεύετο 0$ mpó- τερον ὑπὸ πολλῶν» xaY διαφόρων βασιλέων. Κατ- ελύθη δὲ ἡ αὐτῆς βασιλεία ὑπὸ τῶν Μανεδόνω"», τουτέστι τῶν Πτολεμαίων. Ἔως γὰρ ᾽Αλεξάνδρου τοῦ βασιλέως Μακεδόνων ἐδασιλεύξτο, Ίγουν ἔτυ- ραννεῖτο, ὑφ᾽ ὧν τυράννων ᾿Ανάξαρχος ὁ φιλόσοφος ἀναιρεῖται μετὰ τὸν θάνατον ᾿Αλεξάνδρου. Καὶ Ἴσο- κράτης ὁ ῥήτωρ πρὸς Δημόνιχον, τὸν αὐτῆς βασι- λεύοντα, λόγους διαφόρους πεποίηχε. Κρατησάντων 65 τῶν Ῥωμαίων Enapyla γέγονε, χαὶ διηρέθη, ὡς ANSELMI BANDURII NOTE. filia sua, nutricis astutia, ignarus concubuit, a quo illa Cynarcia dicta, ut scribit Ovidius Met. 10. Cur autem Philostephano Cyprus dicatur filia Ci- nyrz, vel Bibli, οἱ Veneris (ut legitur apud' Por- phyrogenitum in ms. codice regio) ignoro, nisi dixeris verba iila, i τῆς Βίόλου addita fuisse a scriba indocto, qui Cinyram Cypri regem confun- debat cum altero Plicenici:e rege, cujus regia Bvy- blos urbs. fuit: et sic pro ἡ τῆς Βίθλου legendum esset τοῦ τῆς Βύθλου, subintelligendo κρατήσαντος. Ceterum. Eust. in Dionys. Cyprum vocat. filiuin Cinyrz, cum tamen Κύπρος muliebre nomen Sit, quod in usu fuit apud Phoenices, ut docel Scaliger ad Eusebium pag. 149. (21) Librum de ]mn:ulis quem Philostephano scriptor noster ascribit, nece non Servius in | JEn. juxta codicem Fuldensem, [ieraclidi tribuit Ste- phanus ;n Ὡλίαρος. Vide Vossium de Historicis Griccis. (28) Liber Istri de Coloníis A gypti laudatur & Stephano in Αἱγιαλός, et. λενος, et a Clemente Alexandrino lib. 1 Στρωμάτ. Quo tempore vixerit Istrus scu lster, et quos libros scripserit, vide Τος- sium. 105 ΡΕ THEMATIBUS ORIENTIS. 10€ προλέλεχταε, elc πόλεις ι5’ (29). Too χρόνου δὲ παρα- A urbes fuit divisa. At successu temporis, cnervatis δραμόντος, καὶ τῶν Ῥωμαϊκῶν ὅπλων Χαχωθέντων ἐξ ἀμελείας, ἐχράτησαν αὐτῆς οἱ Σαῤῥαχηνοὶ, ἐπὶ «fj; βασιλείας Ἡραχλείου. Καὶ πρῶτος &v αὑτῇ δια- περάσας Ἀδουθάχαρος (οὗ καὶ τῆς θυγατρὸς ἐν αὐτῆ τάφος φαίνεται) ταύττς ἐχράτησεν. 'O δὲ µαχάριος, xal περιώνυµος xai ἀοίδιµος Ev βασιλεῦσι, Βασίλειος, εἰς θέματος τάξιν ταύτην κατέστησε. Καὶ διεπέ- ῥασεν ἐν αὑτῇ στρατηγὸὺν ᾽Αλέξιον (30). ἐκεῖνον τὸν περιθόητον, τὸ Ὑένος ᾽Αρμένιον. "Oc. xal ἐπεχρά- τησεν αὐτῆς, χρόνους ἑπτά. Πάλιν δὲ ἀφῃρέθη ὑπὸ «wv Σαῤῥαχηνῶν, xai ταύτην φορολογοῦσιν, ὡς xat πρότερο». θέµει I4, τὸ καλούμεγον Zápoc νγῆσος. 'H νῆσος αὕτη ὀνομασίαν ἔσχε τοῦ χαλεῖσθαι Σά- px, ἀπὸ Αἰγαίου, χαὶ Σαµίας τῆς Μαιάνδρου τοῦ ποταμοῦ θυγατρὸς, T] διὰ τὸ ὑψηλὸν τῆς νήσου (31) xai ἀπόχρημνον. Ul γὰρ παλαιοὶ Ἕλληνες σάμον «ὺν ὑφηλὸν ἑχάλουν τόπον. Ταύτης ἐχράτησε τῆς νήσου Πολυχράτης, ἐχεῖνος ὁ εὐτυχέστατος, οὗ καὶ Ἡρόδοτος uvtlav οὗ μιχρὰν ἑποιήσατο, Σοφοὶ δὲ γε- Ὑόνασιν ἐξ αὐτῆς ἐξοχώτατοι, ὃ τε Πυθαγόρας éxstvog ὁ Σάμιος, 6 Μνησάρχου νἱὸς, Ἐπίχουρός τε ὁ Νεόκλους, xai Μέλιασος, xat ἄλλοι πλείονες. Ὅτε οὖν ἐγένετο ὁ μερισμὸς τῶν θεμάτων, διὰ τὸ εἶναι ἀπιφανεστάτην τὴν νῆσον, µητρόπολιν αὐτὴν, xal ἀρχὴν τοῦ θέµα- τος τῶν πλωϊζομένων τεθείκασιν. Ἡ γὰρ µεσόχειος, χαὶ ἡ χαταντιχρὺ ἄχρα τῆς Zápov, αὐτή τε ἡ Ἔφε- σος, χαὶ Μαγνησία, xaX Τράλλις, f, τε Μύρινα, καὶ Τέως, xaX Λέδεδος, xal ἕως τοῦ ᾿Αεραμυττίου, τὰ ἄνω, xai πρόσγεια τῷ τῶν θρᾳχησίων στρατηγῷ, firovv τῷ ἡγουμένῳ τοῦ ἰππικοῦ τάγματος, ἑχείνῳ ἐχληροδοτήθησαν. Διῄρηται τὸ θέµα τῆς Σάµου εἰς τούρµας δύο: μίαν μὲν τὴν Ἐφέσιον, δευτέραν δὲ ' *hv Ατραμυττινὴν. Ὁ 55 στρατηγὸς τοῦ θέματος αὐτὴν ἔλαχε Σμύρναν τὴν πόλιν πραιτώριον. Καὶ ταῦτα μὶν περὶ τοῦ θέµατος Σάμου. θέµα IZ', τὸ καούμενον Alyaior zéAayoc. Ἑὸ δὲ χαλούμενον Αἰγαῖον πέλαχος, καὶ αὐτὸ χρη- µατίζον εἰς θέµα, ἀπὸ Αἰγέως τοῦ Ποσειδῶνος υἱοῦ τῇν προσωνυµίαν ἔλαχε, καθώς φασιν οἱ «bv Ὅμηρον σχολιογραφῄσαντες. Οὐκ ἔστι δὲ νῦν χρεία τῆς Ἑλ- ληνιχῆς ἱστορίας, διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν ψεύδους µεμε- 6τωµένην. Στράδων δὲ ὁ γεωγράφος ἄλλως αὐτοῦ ctv 6 per negligentiam armis lomanorum, iu Sarrace- norum potestatem venit, regnante Heraclio. Ac primus quidem in eam cum trajecisset Abnbacha - rus (cujus pariter et filie sepulcrum ibi cernitur) in suam potestatem eam redegit. Beatus vero ac nobilis preclarusque imperator Basilius eam in numerum thematum redegit, trajecitque in eam : Alexium prsefectum, magni nominis virum, notione Armenium, qui et annis septem ei imperavit. Rur- sus autem a Sarracenis erepta est, quibus et tribu. tum pendit, ut et antea. Thema XVI, Samus insula. Samus insula appellationem $uam accepit ab JEgzo, et Samia, Meandri fluminis filia; vel quod ipsa insula sublimis ac prerupta sit. Veteres enim Greci Zápovy sublimem locum nuncuparunt. Hu;c insulz imperavit Polycrates, ille felicissinus, cujus et Herodotus non.exiguam mentionem fecit, Ex hac porro prodierunt viri sapientiz laude insi- gnes, Pythagoras nimirum ille Samius, Mnesarchi fllius, et Epicurus Neoclis, et Melissus, aliique nou pauci. Cum igitur thematum 18 partitio facta est, hanc, quod illustrissima insula esset, metropolim, et caput thematis navalis constituerunt. Mediterra- nea enim regio, et promontorium, quod e regione Sami est, ipsaque Ephesus, et Magnesia, οἱ Tral- les, et Myrina, et Teus, et Lebedus, et Atrainyt- lium usque, ulteriora ac contigua Thracesiorum prefecto, sive equestris agminis duci, ipsi themati attributa sunt. Divisum autem est thema Sami in turmas duas; unam quidem, Ephesiam, alteram Atramyttinensem. Praefectus vero thematis ipsam urbein Smyrnam praetorium habuit. Atque hec quidem de themate Sami. Tnema XVII, /£geum Pelagus. /Egauin vero pelagus etiam ipsum inter themata relatum, ab /Egeo, Neptuni filio, appellationem suam accepit, ut aient ii qui scholia in Homerum scripserunt. Nullus autem nunc usus est listori:e Grece, quod mendaciis sit referta. At Strabo geographus ejus appellationem aliunde derivat. ὀνομασίαν ἀντέθεικεν. Απὺ γὰρ τῆς Άκρας Αἱολίδος, D Siquidem a promontorio /Eolidis, quod incolze /Ega ἣν Αίγα (52) οἱ ἐπιχώριοι ὀνομάζουσιν, ὅθεν ὁ Αἰ- appellant, unde Ageaticus sinus initium sumit, ita ANSELMI BANDURII NOTAE. (19) in editis legitur εἰς πόλεις ti^, sed. ex ms. adjectze sunt, uti supra monuimus, dus urbes, nimirum Κούριον et Νέμευος. (30) Sic ms., in editis legitur, Ἀλέξανδρον στρατ- 1Y6v. Fortassis quidam ex stirpe Alexii Moselis, nobilis Armenii, qui Czsar a Theophilo creatus in matrimonium duxit Mariam Theophili natarum minorem natu. (51) Nimirum, vel quod ipsa insula sublimis ac prarupia sit. Vulcanius hzc interpretatur, vel quod sublimi ac prerupto loco sita sit. Eamdem ferme Sami etymologiam affert Eustathius In Homerum : Σάμος γὰρ, inquit, ὁ χατὰ γλῶτταν' xal λαχοῦ προσηγοριχῶς πᾶν ὕψος χατὰ γλῶτταν. Scribit etiam Strabo Samum insulam totam esse ΡΑΤΛο:Ι. Gn. CXII. montuosam : Καλεῖται μὲν οὖν xal ἄκρα τις "Au- πελος βλέπουσά πως πρὸς τὸ τῆς Ἰκαρίας Δρέπα- voy* ἀλλὰ xal τὸ ὄρος ἅπαν, ὃ ποιεῖ τὴν ὅλην νῆσον ὀρεινὴν, ὁμωνύμως λέγεται. . ον Strabo ib. xi, pag. 425: Δεῖ δὲ μακρῶς τὴν btuxépav συλλαδὴν Σχφέρειν Αἱγᾶν, ὡς Ακτᾶν, xai Α xdv. Corrupte apud Stephanuni legitur, in- uit Vulcanius, Αἱγάτης Αἱολίδος ἄχρα, cum procul ubio legendum sit Αἶγα, τῆς Αἱολίδος &xpa. lta legendum monuit et lsaacus Casaubonus in Com- menlariis in lib. xu Sirabonis : In Stepbaní, in- uit, verbis t mendum sustulimns, cum lege Felur Al ἆτης Αἰολίδος pro Alya τῆς Αἰολίδος, elc. Verum Molstenius legendum putat, Λἰγατῆς Λἱολί- ἄχρα. 4 107 CONSTANTINI PORPIIYROGENITI 108 dictu. est, communi cum animali appellatione. A γεατικὸς ἀπάρχεται χόλπος, τὴν ὀνομασίαν εἴληφεν, Ejusdem est ac Strabo sententiz etiam Artemido- rus, Promontorium quoddam est /Eolidis, quod ρα ineolz appellont, a quo et Pelagus cjusimodi appellationem accepit. A&olidis autem dico, non gentis appellationem, sed lingus proprietatem. Crecorum enim lingua in quinque dialectos divisa est. Primam quidem Atticam, alteram lonicam, tertiam ZEolicam, quartam Doricam, quintam com- munem, qua omnes utimur. Atqui a Mileto quidem Ephesum usque, et Smyrnam ipsam, et Colopho- nein, lonum est sedes, et Colonia; qui quidem 1o- num dialecto utuntur. A Colophone autem, usque ad Clazomenas, et traus Chium, atque ipsam Mi- tylenen, εἰ Pergamum, AEolum est colonia; qui quidem /Eolum dialecto utuntur. Ulteriora his a Lecto, et usque Abydum, et ipsam Propontidem, et Cyzicum, et lumen Granicum appellatum, om- nes Greci vocantur, εἰ communi utuntur dialecto, exceptis Byzantiis; quia Uoruim est colonia. Perti- nent autem ad /Egsi iaris praefecturam et. insule Cyclades nuncupata, et ex Sporadibus, qua reli- quas excellunt, Mitylene, et Chius, et ipsa Lemnus. Neque enim sunt ba ex Cyeladibus, sed ex iis quie Sporades appellantur : Cyclades enim Delum insu- Jam in orbem cingunt, ut ait Dionysius Perie- getes : 19 Delum cinxerunt, et Cyclades appellantur. Vari.:s autem ha, ac diversis appellantur nomini- hus; Lemnus, Scyrus, Melus, Amolgus, Thera, Therasia, et iynea : neque tamen scio, an omnes Cycladum sint ; quod ipsz sint terrx: proxima, at- que llelladi contigua. Est autem gum mare pavigatu, ek trajectu, perquam difficile; ingentes enim, ac decumanos (luctus volvit, qui naviganti- bus montium instar assurgunt, vel ob densitatem, ac frequentiam | insularum, vel propter Ponti in Abydum defluxum, qui magno impetu in has insu- las fertur, eisque illiditur. A Lecto vero ad Pro- pontidem usque, et Cyzicum, et Parium, atque adeo ipse llellespentus, et Preeconesus, ad Rhyn- dacum flumen usque, et ipsum Dascylium, et Cia- ὁμωνύμως τῷ quo (59). Ὁμοίως δὲ xal ὁ Αρτεμί- δωρος τὰ αὑτά φησι τῷ Στράέωνι. "Àxpa τίς ἐστιν Λἰολίδος, ἣν Aiya οἱ ἐπιχώριοι ὀνομάζουσιν, ἀφ fc, χαὶ τὸ πέλαγος την τοιαύτην ὀνομασίαν προσείληφεν. Αἱολίδος δὲ λέγω, οὐκ ἔθνους ὀνομασίαν, ἀλλά γλὠτ- της ἰδίωμα. Ἡ γὰρ τῶν Ἑλλήνων γλῶττα εἰς πέντα διαλέχτους διῄρηται (64) ᾽ πρώτην piv. τὴν τῆς Ατθίδος: δευτέραν, τὴ» τῶν Ἰώνων * τρίτην δὲ, τὴν Αἰἱολέων ΄ τετάρτην Gb, τὴν Δωριέων ' πέµπτην δὲ, τὴν κοινὴν, f| πάντες χρώμέθα. Καὶ ἀπὸ μὲν τῆς Μιλήτου µέχρι τῆς Ἐφεσίων πόλεως, χαὶ αὑτῆς Σμύρνης, xal Κολοφῶνος, Ἰώνων ἐστὶ xatotxía* οἵτινες ^f] τῶν .Ἰώνων διαλέκτῳ χρῶνται. "Amb δὲ Κολοφῶνος μέχρι Κλαζομενῶν, xal τῖς ἀντιπέραν τῆς Χίου γῆς, xal αὐτῆς τῆς Μιτνλήνης, xol τοῦ Περγάμου, Αἰολέων ἐστὶν ἀποικία” οἵτινες δ,αλέκτῳ χρῶνται τῶν Αἰολέων. Τὰ δὲ ἑπέχεινα τούτων, ἀπὸ τοῦ λεγοµένου Λεκτοῦ (25) xaX ἕως ᾿Δθύδου, καὶ αὑτῆς Ἡροποντίδος, xol µέχρι Κυζίκου, xal τοῦ ποταμοῦ, τοῦ λεγοµένου Γρανίχου, πάντες Γραιχοὶ ὀνομάζονται, xal χοινῇ διαλέχτῳ χρῶνται, hv Βνζξαντίων, ὅτι Δωριέων ἐστὶν ἁποικία. Προσῳχείων- ται δὲ τῷ στρατηγῷ τοῦ Αἰγαίου πελάγους, αἵ τς Κυχλάδες νῆσοι χαλούμεναι, xal τῶν Σποράδων ὧν προέχονσιν $ τε Μιτυλήνη, καὶ Χίος, xai αὕτη fj Λῆ- µνος. Οὐκ εἰσὶ δὲ τῶν Κυχλάδων, ἀκλὰ τῶν Σποράδων» χαλουµένων. Αἱ γὰρ Κυχλάδες Δῆλον τὴν νῆσον (56) ἐχύχλωσαν, ὥς quot 6 Περιηγητὴς Διονύσιος * C Aitor éxvxAocarco xal οὕνομα Κυκλάδες εἰσίν. Καλοῦνται δὲ διαφόροις ὀνόμασι ' Λήμνος, Σχύρος, Μελος, Αμολγὸς (57), θήρα, Θηρασία xaX ᾿Ῥήνεια. Οὐκ οἵδο δὲ, εἰ τῶν Κυχλάδων elo πᾶσαι, διὰ τὸ εἶναι αὐτὰς προσγείους, xai τῇ Ἑλλάδι συνομορού- σας. Τὸ δὲ Αἰγαῖον πέλαγος βαρύπλουν ἐστὶ, xol δυσπέρατον, xal χύµατα μακρὰ, xai ὄρεσιν ἑοιχότα, προσανεγεῖρον τοῖς πλέουσιν εἴτε διὰ τὸ πυχνὸν τῶν νήσων, εἴτε xat διὰ τὸ ῥεῦμα τοῦ πόντου, τὸ χαταθαϊνον εἰς "Αθνδον, καὶ προσαρασσόμενον ταῖς νήσοις μετὰ μεγάλου ῥοιζήματος, "Am δὲ τοῦ Λε- xt5U xaY ἕως τῆς Προποντίδος, τῆς τε Κυζίκου, xal του Παρίου, xai αὐτὸς ὁ καλούμενος Ἑλλήσποντος, fj τε Προιχόνησος, xat μέχρι τοῦ Ῥυνδαχοῦ ποταμοῦ, xai ἕως αὐτοῦ τοῦ Δασχυλίου, xai τοῦ Κιανοῦ χόλ- ANSELMI BANDURII NOTA. (25) Swrabo. lib. xui: Αὕτη δὲ μέχρι τῶν 'Apyt- D ος /Eolica ortam fuisse seribit. Pindarus quoque, νουσῶν διήχει χαὶ ὑπερκειμένης ἄκρας fjv Alyá τινες ννομᾶζονσιν ὁμωνύμω, τῷ ζώφ. ο ita Xylander interprelatur: Ea regio usque ad Ar- ginusas perlinet, iisque imminens promontorium, quod /Ega nonnulli appellant, quasi Capram. Cur enim, iuquit. Casaubonus, addidissel Strabo ὅμω- νύµως ή ζώφ. Apud Stephanum legiuus; Αἶγα τῆς Αἰολίδος ἄχρα à; Z:pá6nv,!) νῦν Kavh καὶ Καναὶ λἐγεται. ᾿Αρτεμίδωρος οδὲ, ATIS, εἶπε τὴν εὐθεῖαν οὐχ ἀναλόγως" τὸ τοπιχὸν Αἰγαῖος xat τὸ πέλαγος ($4) At Strabo. sub initium libri vip, quatuor tentum. Grzcorum dialectos recenset, easque ad duas pracipuas, Atticam scilicet et AEolicam [6- 4zci posse ait: lonicam enim ex Attica, Doricam quem Dorice scripsisse constat, /Eolice se scri« bere ait, ut Ode prima Olymp. ----- ἐμὲ δὲ στεφανῶσαι Ἐκεῖνον ἱππιχῷ vópap Λἰολτῖδι μολπᾷ, Χρή. (35) Sic d Perperam in editis scribitur, ἀπὸ τοῦ λεγοµένου Σηστοῦ" sed optime Vulcanius Aé- x10) legendum scribit; nam a Lecto ad Canas Les- bus porrigitur, ut tradit Strabo. Jta etiam paulo infra legendum. . 50) Ita ex Codice ms. 7) Hzc insula una ex Cycladibus qux» Porphy- rogenito ᾽Αμολγός dicitur, Straboni οἱ [lcraclidi Αμοργός vocatur, et l'iolemzo ᾽Αμουργός. 109 DE TIEMATIBUS OCCIDENTIS 110 κου, tip τοῦ Αἰγαίου πελάγους κρατοῦντι mpo3:xs- À num ,sinum, /Egei maris prefecto ascribuntur. χύρωντο, Καὶ ταῦτα piv περὶ τοῦ θέματος τοῦ Λἰγαίου πελάγους. Τέλος τῶν ϐθεµατων τῆς ᾽Αγατολῆς. Atque haec quidem de themate /Exi maris. Finis thematum Orientis. IL—LALLALAARRARMÓRAXRAAWAAW—AMXAA———————————————————————————————É—MMMÁÁÁÓÁÉÁÉÁÓÉSE ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ TOY ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΥ ΠΕΡΙ ΘΕΜΑΤΩΝ (08) ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ, ΗΓΟΥΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΤΟ 8. CONSTANTINI IMPERATORIS PORPHYROGENITI LIBER Il, DE THEMATIBUS OCCIDENTIS SIVE EUROPE. θέµα A'. Πρῶτον θέµα τὸ ἐπὶ τῆς δύσεως Εὐρώπης (20) κείµενον γῆς, τὸ ὀνομαζόμενον θρᾳχῷον; ἐν ᾧ τὸ Βυζάντιον ἵδρυται, καὶ τὸ τῶν Ῥωμαίων βασί- µειον (40). Δίχαιόν ἔστι προκατάρχειν τῆς Ἑὐρώπης γῆς τὸ Βυζάντιον, τὴν νῦν οὖσαν Κωνσταντινούπολιν * irs xai πόλις ἐστὶ βασιλεύουσα, τοῦ τε χόσµου παν- τὺς ὑπερέχουσα, ὡς τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ βασιλέως τὴν ἐπωνυμίαν κληρονοµήσασα’ ἀρχὴν δὲ τῆς Εὐρώπης ἐγὼ τίθηµι; ἐπεὶ καὶ αὐτὸ τὸ Βυζάν- ειον τῆς θράχης ioci µέρος τὸ χἀλλιστόν τε καὶ ειμιώτατον. Τὸ τοίνυν θέµα τῆς θράχης, ἄρτι τὴν θέσιν, xai τὴν ὀνομασίαν ἕλσχε θέματος, ἀφ᾿ οὔ «ὐ τῶν Βουλγάρων γένης τὸν Ἴστρον ποταμὸν δι- επέρασεν, ἐπεὶ πρότερον sl; βασιλείας διττὰς δι- ᾖρητο» xal μαρτυροῦσιν αὐτὰ τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων f) τε Μεσημδρία, χαὶ ἡ Σηλυµδρία (M), βασιλέων προσηγορίας ἴχουσαι πόλεις πρὶν ἡ τὴν φῶν Ῥωμαίων βασιλείαν αὐξηθῆναί τε xaX διαδρα- μεῖν πάντα τὰ τοῦ χόσµου πληρώματα. Αφ' οὗ γὰρ 4j τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ τὴν ἑαυτῆς σαγήνην ἑξήπλω- σεν εἰς πάντα τὰ τοῦ χόσµου τέρματα, Ἱάντας, ὡς εἰπεῖν, διεσχέδασε, xal µετεσχεύασεν el; μίαν ἁρ- hv, καὶ ζυγὸν ἠνάγχασε τελεῖν ἕνα πάντας. Αρξα- µένης δὲ τῆς σαγήνης διασήπεσθαι, xol διαῤῥήγνν- σθαι, ἄλλως χαὶ τὰ πράγµατα, xal τὰ ὀνόματα, µετεποιήθησαν. Ἐπαρχία δὲ Θράχης ὑφ ἡγεμόνα ἑτέταχτο, xai ὑπὸ τὸν λεγάµμενον χονσιλιάριον, τουτ- 90 Thema 1. Primum themo, quod ad occasum terre Europe &itum, nominatur Thracium, in quo Byzantium conditum est, et Romanorum regia. /Equum est Byzantium, que nunc urbs Constantinopolis est, initium facere Europzi soli; quia et urbs impera- toria est, et universi orbis prerogativam tenet, quippe qux Censtantini Magni imperatoris hareg est nominis. Principium autem Europe idcirco eam statuo, quia ipsum Byzantium pars est Thra- cis pulcherrima atque honoratissima. lgitur Thra- cie thema nuper ia numerum ac ordinem thema- tum positum fuit; ex quo nimirum tempore Dulga- rorum gens Istrum fluvium trajecit; quandoquidem prius in duo regna divisa fuerat Thracia. Testan- tur id ipsa urbium nomina, tum Mesembria, tum Selymbria, quse civitates a regibus appellationem babebant, priusquam Romanorum imperium auctum fuisset, et omnes terrarum fines percurrisset. Et- enim ex quo Romanorum principatus'sagenam suam ad omnes -muudi limites expandit, cunctos, ut ita dicam, dispersit, et ad unum imperium reduzil, ac jugum unum subire omnes coegit. Verum cun sa- gena rimis fatiscere, ac perírinyi ccpit, jam varie et res et nomina commultsta sunt. Prafectura au- tem Thracis sub ducls ac consiliarii potestate con- stltuta est. Taurus quippe proconsul obtinebat Thraciam, temporibus Constantini Magni, tenens ANSELMI BANDURII NOT.£. ) In codice Regio ws. heec tantum loco tituli D babentur: Ἐνταῦθα τὰ τῆς Δύσεως, (39) Eustathius in Dionysii περιηγήσεως v. 170. Europam ait vecari omnia ad occasum sita, ducto ab Hellesponto principio ; antiquos vero Scriptores tradere, Vespasianum imperatorem Thraciam ab Europe direisse. (40) Urbis Constantinopolitanz elogium preter ezeteros scriptores adornavit Synesius in extremis Philadelphis. Vide item Dionem in Severo. (4) Stephanus ex quo pleraque ad verbum, wt aiunt, exscripsit Perphyrogeuitus, sic habet : Με- σημδρία, πόλις Ποντικὴ (Νικόλαος πέμπτῳ), ἐχλήθη ἀπὸ Μέλσον. Bpla γὰρ τὴν πόλιν φασὶ θρᾷχες. Ὡς οὖν Σηλυµδρία ἡ τοῦ Σήλυος πόλις, Πολευμθρία Πόλτυος, οὕτω ἩΜελσαημθρία à Μέλσου πόλις * χα διὰ τὸ εὐφωνότερον λέγεται Μεση δρα. Perperam in Editis et in ms. legitur Συληµθρία pro Σηλυµ- 6ρία. lerodoeto quippe lib. iv, cap, 93 et. Strá- boni, lib. vij hec ipsa urbs dici:ur Zyau6pla. pif CONSTAN'TINI PORPHYROGENITI 112 "sup ditioue sua urbes tres et quinquaginta, a duce A ἐστι βουλευτήν. Ταῦρος yàp ἀνθύπατος ἔκρατει της et consiltario administratas. Sed cum sagena, ut dixi, rimas fecisset, urbibus a barbaris expugna- tis, ac dirutis, Thracise imperium in exigua seg- menta divisum est. Etenim Bulgaria, et Ister llu- vius, et mors percelebris, Hx:mus nuncupatus, qui vsque ad Pontum pertinet, Thracie partes fuerunt; nunc autem alienz, ac sejunctae exsistunt. Ceeterum Thracie thema sub imperatore Constantinopoli- 4ano constitutum, atque ad ejus jura et ministeria redactum 91 erat; nec ullus unquam prator in ea fuerat : at ex quo infensa Deo Bulgarorum natio ad Istrum fluvium trajecit, tunc etiam imperator ipse coactus fuit, ob incursus et impressiones Scy- tbaruim, et ipsorum Bulgarorum, ad thematis ordi- wem Thraciam reducere; et pr:etorem in eo (he- mate creare. Barbarorum autem Lramsitus— ad Istrum fluvium circa finem imperii Constantini Ρο- gonati exstitit; .unde eorum nomen inclaruit, sc pervagatum est; antea quippe Onogunduros cos appellabant. Thracia vero appellationem accepit a rege Thrace, qui olim illic e vivis excesserat ; aut a Nyinpha Titanide, ex qua, et Saturno Dolonchus natus est ; unde Dolonchorun natio primum no- men nacta est. Testis autem hujus rei cst Hierocles Grammaticus, qui conscripsit Συνέχδηµον, id est, commentarium Peregrinattonis comitem, Doloncho- rum gentem Thracie conuumerans ; cum ita loqui- tur : Sunt ontnes pre[eciure εἰ urbes, que ab im- peratore Romanorum Constantinopoli ἀεθεπίε admi- nisirantur ; prefecture quidem LXIV, urbes autem DCCCCXXXV. Quocirca principium Europ: im- peratricein urbium, et mundi totius, novam Ro- mam ego constituo; ac propterea thewa circa ip- sam, quod appellatur Thracia, in Europzis parti- bus situm, thematum primum statuimus; quippe cum urbs ipsa olim Byzantis nuncupata, iu Thra- cun regione stabilita sit. Attamen Byzantium ipsum Megarensium, et Lacedzemoniorum, ac Boeotorum, est colonia, Grxcorum antiquissimorum : idcirco etiam Doriensium lingua utuntur scite et eleganter. Dicamus itaque, ut antiquus ordo obtinebat, et ipsarum pr:efecturarum nomina. ι θράχης ἐπὶ τοῦ µεγάχου Κωνσταντίνου, ἔχων ὑφ ἔαυ- τὸν πόλεις ὑφ᾽ ἡγεμόνα xat χονσιλιάριον νΥ (43). Δια- σαπείσης δὲ τῆς σαγήνης, ὡς εἴπομεν, καὶ τῶν βαρδά- pv ἑχπορθησάντων τὰς πόλεις, εἰς μιχρὰ τµήµατα διῃρέθη 1j τῆς θράχης ἀρχή * f, «e γὰρ Βουλγαρία, xot αὑτὸς ὁ Ἵστρος, χαὶ τὸ περιώνυμον poc, τὸ διῆχον ἄχρ: τοῦ Πόντου, τὸ xaXoóusvov Αἷμος, τῆς ϐράνης clot εέρη ΄ vow δὲ ἀλλότρια χρηµατίζουσι. Τὸ δὲ τῆς Θράχης θέµα ὑπὸ τὸν βασιλέα Κωνσταντινουπόλεως ἑτέταχτο * xal εἰς ὑπουργίαν αὐτοῦ ἐχρημάτιζε’ xaX οὐδέπω τις ἀτρατηγὸς ἣν iv αὐτῷ. ἀφ' οὗ δὲ τὸ θεομίµητον τῶν Βουλγάρων ἔθνος ἑπεραιώθη εἰς τὸν Ἵστρον ποταμὸν, τότε xal αὐτὸς βασιλεὺς ἠναγχάσθη διὰ τὰς ἐπιδρομὰς τῶν Σχυθῶν, xal αὑτῶν τῶν Βουλ- γάρων εἰς θέματος τάξιν ἀγαγεῖν αὐτὸ, καὶ στρα-- ηχὸν ἐν αὐτῷ χειροτονῆσαι. Ἐχγένετο δὲ ἡ τῶν Βαρθάρων περαίωσις ἐπὶ τὸν Ἵστρον ποταμὸν εἰς τὰ τέλη τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου τοῦ Πωγω- νάτου (45), ὅτε xa τὸ ὄνομα αὐτῶν φανερὸν ἐγένετο. Πρότερον γὰρ Ὀνογουνδούρους (44) αὐτοὺς ἐχάλουν ἡ δὲ Θράχη ὀνομασίαν μὲν εἶχεν ἀπὸ θρᾳχὸς βασι- λέως (45), τοῦ πάλαι iv. αὐτοῖς τελευτῄσαντος’ !) ἀπὸ νύμφτς Τιτανίδος, ἀφ᾽ ἧς καὶ Κρόνου Δόλογχος' ὅθεν τὸ πρῶτον ἕθνος Αόλογχοι (46) ὁὀνιμά- ζονται. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ, καὶ Ἱεροχλῆς ὁ Γραμμα- τιχὸς ὁ γράφας τὸν Συνἐκδηµο», τὸ τῶν Δολόγχων ἔθνος τῇ θράχη συναριθμῶν, λέγων οὕτως, Eiclr al πᾶσαι ἐπαρχίαι (47), καὶ πόλεις, αἱ ὑπὸ τὸν βα- c 7 4éa τῶν "Ρωμαίων διοιχούµεγαι, τὸν ἐν Κων- σταντινουπό.ἒει, ἑπαρχίαι μὲν CÓ , πόλεις δὲ 2Js' (48). Αρχὴν οὖν τῆς Εὐρώπης, τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων, xal τοῦ xócpou παντὸς, τὴν νέαν Ῥώμην Κωνσταντινούπολιν ἐγὼ τίθηµι ’ διὰ τοῦτο xal τὸ περὶ αὐτὴν θέµα, τὸ χαλούμενον θράχη, τῶν kv τοῖς Εὐρώπης µέρεσι, θεμάτων πρῶτον τεθείχαμεν. Ὡς καὶ αὐτῆς τῆς πόλεως τῆς πάλαι Βνξαντίδος χαλου- µένης &v τῇ τῶν θρᾳχῶν ἱδρυνθείσης χώρᾳ αὑτὸ δὲ τὸ ᾿Βυζάντιον Μεγαρέων, χαὶ Λακεδαιμονίων, καὶ Βοιωτῶν ἐστιν ἀποιχία, τῶν ἀρχαιοτάτων Ἑλλήνων, &ib xai tc τῶν Δωριέων γλώττης (49) Ev ἐπιστήμῃ τυγχἀνουσιν. Εἴπωμεν (50) τοίνυν, ὡς ἀρχαῖα τάξις ἐχράτει, xal αὐτῶν τῶν ἑπαρχιῶν τὰ ὀνόματα. ANSELMI BANDURII NOTJE. (42) Nimirum, tenens sub ditione sua urbes tres D bit a nympha Titanide tantnm, ex qua et Saturno et quinquaginta, etc. Perperam Morellus interpre- tatur, fres et quadraginta, elc.— ( De hac Bulgarorum impressione vide Thbeophanem ad annum imperii Constantini Po- onati. s (44) Bulgaros Onegunduros quoque et Controgos dictos fuisse scribit diaconus: Onogundurenses vero dicuntur in Hist. Miscella 19. Hos quidem Unnobundobulgaros et Contragos appellat Theo- phanes ad annum 11. [mperii Constantini Pogo- hati . Ἐν τούτῳ, inquiens, τῷ χρόνῳ τὸ τῶν Βουλ- γάρων ἔθνος ἐπῆλθεν τῇ Opáxp. ᾿Ἀναγχαῖον δὲ εἰπεῖν xal περὶ τῆς ἀρχαιώτητος τῶν Οὐννοθουνδο- 6ουλγάρων καὶ Κοντράγων, etc. Sub id vero tempus Bulgarorum s in Thraciam irrupit. Sane de Ümvobumdcbslgarorum. et Contragorum antiouitate nonnihil hic delibare operc pretium duce. (45) Stephanus Thraciam appellatam fuisse scri- Dolonchus natus est : Bois ἀπὸ νύμφης Τιτανί- δος, ἀφ᾽ $c xai Kpóvou Δόλογχος. {ἱ6) Nimirnm, ez qua et Saturno Dolonchus na- tus est; unde Dolonchorum natio. primum nomen nacta est. Lacunula, quz in editis in textu Grzcco bic occurrit, expletur ex ms. codice. (47) Opus Ilieroclis, quod hic et in sequentibus laudatur à Porphyrogenito integrum editum habes hic a nobis post libros Porphyrogeniti de Thema- tibus ; de quo quidem pluribus in prsefatione agi- mus. (48) Nimirum, urbes. autem DCCCCXXXV. Et sic legitur in ms. et in Hierocle. Perperam in edi- tis habetur, πόλεις δὲ ωλέ, urbes autem DCCCXXXV. 49) Byzautios Doriensium dialecto usos fuisse nemo ignorat. Vide Demosthenis Orationem {Τερὶ ctegárov . -- (80) Sic lego ; nam perperam in ms. et in editis 113 Επαρχία 6páxnc, ἤγουν Εὐρώπης (51). Ὑπὸ κχονσιλιαρίων, τουτέστι βονυλευτῶν, πόλεις ὦ (62). Εὐδοξιούπολις (53), Ἡράχλεια, ᾿Αρχαδιού- πολις (54), Βιζύη (55), Πάνιον (56), Ὄρνοι (57), Γάνος, Καλλίπολις, Μῄριζας (58), Σαλτιχὴ, Σαυάδα, Αφροδισία (59), ΄Απρως (60), Κοιλία (61). Ἔπαρ- yia Ῥοδόπης (63) ' ὑπὸ τὴν αὐτὴν (63) πόλεις ὅ » Παρθιχόπολις (64), Ἡράκλεια Στρύμνου (65), Αἴνος, Μαξιμιανούπολις, Σέῤῥαι, Φίλιπποι, Τραϊανούπολις. Ἐπαρχία ἘΚμιμόντου (66). ὑφ ἠγεμόνα, πόλεις EE (67): Αδριανούπολις, Αγχίαλος, Δεθελτὸς (68), Πλουξινόπολις (69), Τζόΐδος (70). Ἑπαρχία θρά- DE THEMATIBUS OCCIDENTIS. Α 1H. Prefectura Thracie sive Europe. A eonsiliariis reguntur urbes quatuordecim, Eu- doxiopolis nimirum, Heraclea, Arcadiopolis, Bizya, Panion, Orni, Ganos, Callipolis, Merizus, Saltice, . Savada, Aphrodisia, Αργος, Coelia. Prefectura Rhodopes, sub eadem urbes septem, Partliicopo-. lis, Heraclea Strymni, JEnus, Maximianopolis, Serrze, Philippi, Trajanopolis. Prefectura Mimonti, sub duce, sex urbes, Adrianopolis, Anchialus, De- veltus, Plutinopolis, Tzoidus. Prefectura Thraciw- sub consiliario, urbes quinque, Clima, Mesticon, Acontisina, Philippopolis, Beroo, insula "hasus, ANSELMI BANDURII NOTE. habetur εἴπομεν etc. Qua sic Morellus interpre- tatur : Dizimus itaque, ut antiquus ordo obtinebat, et ipsarum pre(ectmrarum nomina exposuimus. At- qui in sequentibus agit de przfecturis, Unde in- terpretatus sum : Dicamus itaque, ut antiquus ordo obitnebat, et ipsarum prafecturarum nomina. (51) Hierocles habet, ἐπαρχία θράχης Εὐρώ- πης, etc. (52) lta et apud Carolum,a S. P., sed quia Eu- doxiopolis deerat in cod. Vaticano, ex quo ille Hieroclis opusculum seu potius fragmentum edi- derat, ideo pro τδ legendum monet ty. (53) Perperam in editis legitur Εὐδοξία πόλις * scd optime Morellus ex conjectura emendat. Eu- doxiopolis quippe eadem qua Selybria, urbs epi- scopalis. Vide Ortelium, nam Morellus qua ibi affert ad verbum, ut aiunt, ex Ortelio exscripsit. (54) Arcadiopolis, Thraciam urbs olim dicta Ber- g'lium et Bergula, postea a Theodosio Magno in- siaurata, et Arcadii filii ipsius nomine nuncupata, ut scribit Cedrenus: Ἔκχτισε xai ἑτέραν πόλιν ἐπ᾽ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τοπρὶν l'epyoU)tov λεγο- μη, Βεργούλη Ptoleuizo et Antonino, (53) Stephanus, Βιξζύη, πόλις Θράχης, τὸ τῶν ἁστῶν βασίλειον. Urbs ΒΙΣγα nobilitata est in Hist. Ecclesiastica, Eustathii Antiochenii exilio. Vide que de hac urbe babet Salmasius Exercljat. in linum pag. 160. (56) Hierocles apud Carolum a S, Paulo, Πανός νιον babet, sed optime emendavit Cagolus. Panium autem castrum est Suidz circa littus in finibus Heraclez. Panium item regio. est jn eadem Thra- cía super Hzmum montem Laonico 4. (57) Sic et in Hierocle. At Morellus : De hac urbe. inquit, silent Geographi; quid si legas Ὀρεινός } pro oppido Moutanorum "Thracis pop. ques Ὄρει» vo)e vocat. Xenophon vu Αναέάσεως; ubi Gaui quoque urbis meminit ; ut /Eschines in ea contra esiph. (58) Hierocles habet, M sunt populi Thraciae circa Ponti littora. E4. eidein Plinio Meritus Thracig mons.dicitur, ubi fortassis uibs ejusdem nomiuis sita fuit, (59) lta igitur et apud Hieroclem ; Ptolem:eo au- tem, Plinio, Procopio et Agathia Αφϕροδισιάς dici- tur Thracie urbs ad Melam fluvium.. (69) "Axpo; Hierocli et Stephano, urbs Thracia, qua postmodum Theodosiepolis dicta fuit, ut scri- bit Cedrenus, Catalogus item urbium ms. quem laudat Holstenius in notis ad Stephanum habet ;. "Angue, ἢ νῦν θεοδοσιαύπολις, παρὰ ΄Απρου.του πενθεροῦ Κάρου χτισθεῖσα. Catalogus vero urbium, qus nomina mutarunt, a nobis in notis ad librum 1, de Tbem.. editus.sic habet : θεοδοσιούπολις ἡ νυν "Anzpue, παρὰ τοῦ "Απρου.πενθεροῦ Κάρου xtt« σθεῖσα. Verum. hic mendum scriba esse nemo non videt. (61) Vide Orteliun, nam quz bic notat Mo- rellus, omnia. ad verbum, ut ajunt, ος Ortclio 9usit. ιζος. Morisenio. Plinio e D (62) Hierocles habet, Ἐπαρχία 'Pobórng; ὑπὸ: ἡγεμόνα, etc, Urbes otiam septem ab ipso recen- sentur, sed diversis nominibus ; nimirum /Enus, Maximianopolis, Trajanopolis, Marona sive Maro- nea, Pyrus nunc Rusium, sive Topyris, Nicopolis, et Coreopyrgus. . (65) Nimirum, ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἐπαρχίαν. Sic im ms., perperam jin editis, ὑπὸ τῶν αὐτῶν. (64) Hujus urbis meminit et Hierocles, eamque. decimam octavam ponit in provincia lllyrica t, Ma- cedonia : nemo autem ex geographis, quod sciam,, illius mentionem facit. Stephanus Parthenium tantum agnoscit in Thracia, et Phartenopolim in . Macedonia. (66) Legendum fortassis Strymes: ab: urbe Thra- οἱ ita nuncupata, de qua Herodotus, Stephanus. aliique loquuntur. (66) Pro wa legendum. esse Α μόνου» nemo non videt. Ita monet et Morellus. Hierocles ter(iam provinciam seu potius przefecturam Thra- cie ponit; quaMam vero Ἐμιμόντο, ubi pro Ἐμιμόντου legendum quidem est. Αἰμιμόντου. In Thracia quippe fuit et Hazmimons et Hepimon-. tum ; illud quidem Thracie montem, hoc vero Thracie regionem denotat. Hzc regio. teste Αιη-. miano habet Hadrianopolim et Anchialon prteter ceteras urbes, De przfectura Humimonti ita legit Jacobus Cujacius 1 Obser. 26, c. de appellat. et consuM. |. ΧΧΙΗ. μαι appellatio interposita. fuerit- per Bithyniam, Paphlagoniam, Lydiam, Helle:pon- Ium ; insulas etiam et Phrygiam salutarem, Europam et Rhodopen ei Hemimonium, pra[eciure. hujus urbis judicium sacrum appellator observet. Ad hu- jus quidem legis et aliarum ejusmodi mentem per- cipiendam, quis non videt, inquit Morellus, quan. tam facem praeferat iatud Constantini -scriptum Ὁ C:xterum non me latet Mimantem montem quoque esse in. Thracia, ut est. apud Ovidium 2 Meta- morphoseos, Suidam et Aristophanis Scholiastem: in Nubibus, verum Mimanti aut. Mimantis prsefe- clure nullibi, quod sciam, mentio occurrit , unde pro Kypigóveou. necessario legendum puto Αἰ- μιμόντον. (61) Αι urbes quinque tantum recensentur: unde legendum est, ut apud Hieroelem, πόλεις «', ro &. d (68) Perperam Hierocles apud Carolum a S. P. Διδέρτιος, et, apud Holstenium Διρέρτιος habet pro- Δεδελτός, οἱ ᾿Αχίαλος pro 'Ayylalo;, uti optime idem Carolus notat. Vide Ortelium ; nam qua hic Morellus monet, ex eodem Ortelio exscripsit. (69) Ptolemaeo et Antonino bzec eadem urbs di- citur Πλωτινόπολις. (10; Hierocles Τζοΐῖδης babet. At urbis hujusce. nominis nulla, quoi sciam, mentio apud Scri- ptores occurrit. Inauditum nomen inquit Morellus; nunquid Tzurulum vel Zurulum Thracie, aut Tu- tullus Suidz? Ciorlo nunc. dici Crusius contendit ; Lcunclavius Zotli. 3 | 119 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 116 insula Samothrace. Praefectura Mysie, sub duce, A χης (71), ὑπὸ χονσιλιαρίου πόλεις ε’' KMpa (79), urbcs xiv: Tomis, Dionysopolis, Acre, Callatis, Ister, Consiantiana, Zelpa, Tropamus, Axiopolis, Capidava, Carpus, Trosmis, Noviodunum, AEgissus, Haluyris. $99 Hue usque Thraeiz thema, ut habe- tur in Hieroclis comite peregrinationis : postea . vero Macedonia thema, quod sub Illyrico, et ejus descriptione locatur : sic ergo meipit : Meotueov (13), καὶ ᾽Ακόντισμα, Φιλιππούπολις, Be- póv, (14), νῆσος θάσος, νῆσος Σαμοθράχη. Ἐπαρχίο Μυσίας, ὑφ᾽ ἡγεμόνα πόλεις ια (75) - Τόμις, Διονυ. σόπολις, "Ακραι, Καλλάτις, Ἴστρος, Κωνσταντιά- να (16), Ζέλπα (17), Ἱρόπαιος (18) , ᾿Αξιούπολις, Καπιδάδα, Κάρπος, Τρώσμις (79), Νοδιόδουνος, Αἴγισσης, ᾿Αλμυρίς (80). Ἕως ὧδε τὸ τῆς θράκης θέµα χατὰ τὸν Ἱεροχλέους Zvréxónpor. Καὶ μετὰ ταῦτα (81) τὸ τῆς Μακεδονίας θέµα, ὃ ὑπὺ τὸ 'Düv- ριχὺν, xal τὴν ἐχεῖσε τοποθεσίἁν, τέταχται ' ἄρχεται οὖν οὕτως" Thema l1, Macedonic. . Macedonia regio appellationem hanc accepit a Macedone Jovis filio ex Thyia Deuealionis, ut ait poeta Hesiodus : llla satu Saturnígene genuisse tonantis ANatos, Arte insignes, Pierias desque colentes. Alii vero a Macedone, /Eoli filio, ut auctor est Hellanicus lib. primo de gacris que in Árgo : Et ex Macedone A oli filio, a quo nunc Macedones vocan- tur, soli cum. Mgsis (iunc habüantes. Macedonicm sutem portio. Mácela dicitur, ut scribit Marsyas Magnetem atque Macedona fertur, equestri B YIs δύω. M. βέµα B', Μακεδονίας. Μακεδονία fj χώρα ὠνομάσθη ἀπὸ Μαχεδόνος, τοῦ Ad (83) xai θυῖας τῆς Δευχαλίωνος, ὥς φησιν Ἡσίοδος ὁ ποιητής (85) - Ἡ δ' ὑποκυσσαμένη Ad γοίνατο τερπιχεραύνῳ nca, Μακεδόνα 6 ἱπποχάρμη», Qt περὶ Πιερίη», κα) "Οἄυμπον, δώµατς ἔγαιον. "Αλλοι $' ἀπὸ Μαχεδόνος τοῦ Λἱἰόλου, ὡς Ελλάνιχος, Ἱερίων πρώτῃ τῶν ἐν "Apyec (84). Καὶ Μακεδόγος Αἱάϊου, οὗ »ὕν Μακεδόνες κα.οῦνται, µόγυε μετὰ Μυσῶν τότε οἰκοῦγτες. Λέγεται δὲ χαὶ Ma- χεδονίας μοῖρα Μάχετα (85), ὡς Μαρσύας (86) ἐν ANSELMYI BANDURIL NOTE. (71) Ab Hierocie apua Carolum a S. P. urbes tantum quatuor recensentur: ex quibus dus di- versis nominibus; nimirum Philippopolis, Deron seu Beroe, Diocletianopolis, et Sebastopolis ; que quidem dux ultimte non recensentur 4 Porphyro- genito; in [lierocle vero pudtHolstenium additur quinta Diopolis. Ceterum Thrseia hie, inquit Mo- utaret Constantia, qux a Niceta ín Thracia Rho- opei territorii recensetur. (T7) Hierocli Ζελδέπα et Ζεδέλπα. Zelpa, inquit Morellus, an Zerinea ex Theopompi Philippi- Cor. rmi. | (78) Ttop:eus, inquit Morellus, an eadem qu:e Topos a Procopio dicitur, et Topargm lib. 1v, de rellus, speciali nomine de Moesia secunda acci- C /Edif. Ptolemsus certe Topirim urbem in Thracia pitur. (73) Hierocles in Provincia Illyrica 1, Macedonia hanc urbem Κλῆμα appellat; verum apud alios Scriptores ipsum nomen mon legitur, quod sciam. (75) Hierocles paulo superius eitato loco hano urbem videtur appellare Μεντιχόν. At neque Mes- tici, neque Mentici alii Scriptores, quod sciam, memiuere. Fortsssis Neovóg, seu ἹΝάστος, quam apud Stephanum Thracise urbs est, legendum est pro Ἀπεστιχόν. 14) Tres urbes sic dietas stetuunt Geographi, sed inconstanti scriptura. Alii Βεῤῥοῖα: sunt et qui uno R. Beroea ; alii Βερόη, etc. Unam autem ex his in Syria ponunt, qua Ann» et Cinnamo Καλέπ, hodie Aleppo dicitur; alteram in Thracia Nicopolim Mésit inter et Philippopolim Thraciz oppida, ad Bermii montis radices sitam ; de qua quidem hic loquitur Porphyrogenitus; tertiam de- nique in Macedonis themate, ut Porphyrogenitus eapite sequenti habet, in Emathia jregione, quam Irenopolim ab lrene imperatrice dictam scribit Cedrenus; οἱ de qua etiam luquitur Anna Com- uu 18. (75) Sic in ms. codice: in editis vero πόλεις ιδ’. Hierocles atem hane appellat praefecturam Scyltbie, et in eà sub duce urbes quindecint recen- Sel, eL quatuordecim egsdem sunt, quz» apud Por- phyrogenitum, quinta decima vero qu:? apud Por- phyrogenitum desideratur est Constantiana. Pre- fectura autem hzc, qu: Mysize seu Mossise, scriptori nostro dicitur, Hierocli Scythize, uti diximus,appel- latur ; que etiam Zozimo lib, vi, Scythia Thraoen- sis nuncupatur; quiin ea Tomin urbem sitam me- morat ; hanc tamen Ovidius vates, cujus exsilio. nobilitata est, Miletida vocat r, de Trist. 1x. (76 Hunc urbem quintam decimam, qua in Por- phyrogenito desideratur, cx Hierocle reponimus ; »ed fortassis quispiam pro Constantiana legendum collocat, qux in Concil. opere prime Macedoniz ascribitur: et Ραείο vocatur a Sophiano. Δοθήρου, Doberí;?meminit Thucydides. (79) Trosmis dicitur et Antonino, qui Legio- nem t Joviam Scythicam adjungit; cum Notitize lib. legionem τι fHHerculanam ei tribuat. Ptolemaeo Τρισμὶς appellatur inferioris Μγεία oppidum. (80) Halmyris, inquit Morelfus, quin eadem df- vitas sit atque Halmydissus Melse et Plinio, ac Σαλ» μυδισσὺς Xenophonti, et Salmondris Απισπίμο, non est quod ἐπιειχῆς dubitet, (81) Sie in ms.; in editis verto, xol xata καῦτα, etc. quod perperam Morellus interpretatur, et post illa Macedonie ihema, quod sub Tiyrico, et locorum situ, qui inde observatur, collocatum est. (82) Perperam olim apud Stephanum Byzantium legebatur, ἀπὸ Maxeóovia; pro ἀπὸ Μακεδόνος, ut pridem viri docti animadverterunt. . (83) Versus quos liic laudat scriptor noster tan- D quam Hesiodi, in operibus quae prostant ejusdem poete non reperiuntur. . (84) Perperam hze interpretatur. Meursius sic : Ut auctor est Hellanieus, Hierion lib. primo eorum quijin Argo: quippe idem Porphyrogenitus infra themate decimo laudat Stephani Grammatici, hoe est, Byzantii locum, qui in epitome quz superest ejusdem Stephani non reperitur; Stephanus au- tem ibi loqueus de Sieilia citat Hellanicum sic: ὧς Φησιν Ἑλλάνικος, Ἱερείων τῆς Hpac, β’, ut Hella- nicus ait, lib. n, de Sacrís Junoris. Passim autem Nellanicus a Stepliano citatur. Vide de hoc scri tore Vossium de Historicis Grocis pag. 8, 440, ct seqq. . (83 His similia propemodum notantur ab llesy- chio, et ab Eustathio in Dionysii Περιηγητου vers. 427 - "Ότι Μαχεδόνες (86) Marsyas Pelleus preter alia libros decem yerum Macedonicarum edidit, ut scribit Suidas. 111 ΡΕ THEMATIBUS OCCIDENTIS. 118 πρώτῳ Μακεδονιακῶν' Kal ziv Ἡρέστειαν (87)δὲ A libro primo rerum Macedonicarum : Et. Eresteam Μακέτα» .λέγουσιν, ἀπὸ τοῦ Μακεδένος. Αλλὰ χα) τὴν ὅλην Μαχεδονίαν Μακετίαν οἶδεν ὀνομαζομένην Κλείδηµος (88) ἐν πρώτοις ᾿᾽Ατθίδος Καὶ ἑξῳκί- σθησαν ὑπὲρ τὺν Αἰγια.ὸν ἄνω τῆς χαουμένης Maxstíac. Οἱ δὲ τῆς Μαχεδονίας βασιλεύσαντες ἆπο- Ὑόνους ἑαυτοὺς Ἡραχλέους ὀνομάνουσιν' Ἡραχλέους ἐχείνου τοῦ Bougá you, xal λεοντοφόνου τυγχάνοντος, οὗ τὴν εἰχόνα χαὶ τὸ μέγεθος, καὶ ὅλον αὐτοῦ τὸν χαρακχτῆρα ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ (89) ὁ χαλχοῦς ἀνδριὰς ἀπεμάξατο"' ὃς ἣν ᾽Αλχμήνης xal ᾽Αμϕιτρύωνος vib;, ὡς Ἕλληνες φευδολογοῦσι τοῖς γράµµασι. διὸ καὶ ἀντὶ ταινίας, xal στέµµατος, χαὶ προφύρας βα- σιλικῆς τῷ δέρµατι τῆς κεφαλῆς τοῦ λέοντος ἑανυτοὺς ταινιοῦσι" xal στέμμα τοῦτο χαὶ κόσμον ἡγοῦνται, καὶ ὑπὲρ πάντα λίθον xai μάργαρον τούτῳ ἔγχαλ- λωπίνονται (90) * xal µάρτυς ἀξιόπιστος αὑτὸ τὸ νόμισμα τοῦ Μαχεδόνος ᾿Αλεξάνδρου (91), τοιαύτῃ εἰχόνι καλλωπιζόμενον. El ἐχράτησς δὲ ἡ΄ βασιλεία τῶν Μακεδόνων ἁρξαμένη ἀπὸ τοῦ τρίτου υἱοῦ 'Hpa- χλέους Καρα.οῦ (92) προσαγορἐυοµένου * αὐξηθεῖσα δὲ ἀπὸ Φιλίππου τοῦ πατρὸς Αλεξάνδρου * µεγαλυν- θεῖσα δὲ xal ὑπερ;υῆς γενοµένη, xai τῶν ἄχρων της γῆς αὐτῶν ἐπιφαύσασα ἐπ᾽ αὐτοῦ Αλεξάνδρου, καὶ τῶν αὐτοῦ διαδόχων χαταλίξασα δὲ εἰς Περ- σέα (95) τὸν Φιλίππου, ὥστε xal αὐτὸ ἁποθαλεῖν τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα ' αἰχμάλωτος γὰρ αὐτὸς ὁ Περσεὺς μετὰ γυναιχὺς, xal τέχνων, ἠττηθεὶς ὑπὸ quoque appellant Macelam a. Macedone. Verum totam quoque Macedoniam nuncupavit Macetiam Clidemus in primis Rerum Atticarum commentariis 5 Et emigrarunt trans /£gialum supra Macetiam nun- επραίαπι. Qui vero Macedoniz: reges exstiterunt, nepotes Herculis se vocarunt : Herculis, inquam, illius, qui Buphagus, et Leonicida dictus est; cu- jus quidem effigiem, staturam, et omnem chara- cterem, in Hippodromo znea statua expressit : hie Alcmen:e et Amphitryonis tilius fuit, ut Greci fabu- losis litteris consignarunt : ideoque pro redimj- culo, et corona, et purpura regia, Leonini capitis. exuvio se redimiunt ; atque lc gestamen coro- nam et ornatuin esse censent; eoque magis, quam pretiosis lapillis, et unionibus se decorari putant ; ac testis hujus rei fide dignus est nummus Alexan». dri Macedonis, ejusmodi figura insignitus : siqui- dem regnum Macedonum florere ac vigere coepit a. tertio Herculis fllio, qui Caranus vocabatur : au- ctum vero, propagatumque a Philippo, patre Alexandri; denique magnitudinem, ac splendorem. admirabilem assecutum est, atque extremas terra- rum oras attgit sub ipso Alexandro, ejusque suc- cessoribus ; ac tandem decidit, ac desiit sub Perseo, . Philippi (lio, qui regiam quoque dignitatem amisit; elenim captus est ipse cum conjuge, et liberis ab AEwilio proconsule, et duce Romani exercitus, a- ANSELMI BANDURII NOTAE. Μακεδόνες λέγονται ἀπὺ Μαχεδόνος τοῦ Aióz* οἱ δὲ C Tala; Αἱόληυ δέχα παραδιδόασιν, ὧν εἷς Μακεδὼν, φασὶν, ἐξ οὗ ἡ Μακεδονία. "Hv δὲ τις μοῖρα Μα- χεδονίας, Μαχέτα λεγοµένη. ἐξ fic xat ἡ Μακεδονία Μαχετία ἑλέγετο. Gellius ttem l. 1x... N. Att. c. ΠΠ. Philippus Amynie, terre Macetie rez, cujus viriute industriaque Macete locupletissimo imperio aucti, genium nationumque. multarum. potiri. ceperant, Preterea Ausonius de clar. urb. Car. it. Et vos ite pares, Macetumque attollite nomen. De siiu. autem. Macedonis ct. prisca Macedonum or.gine Marcianus Heracl. Περιηγήσεως vers. 611, &£a canit : "Y rip τὰ Té πη εὖ ἐστιν ἡ τῶν Μαχεδύνων Χώρα περὶ τὸν Ὄλυμπον ἑξῆς χειµένη, "H; φατσιν βασιλεῦσαι Μαχεδόνας γηγενεῖς. Tempe supra stat Macedonum Provincia, Qua circa Olympum ordine est collem sita, Huic imperabunt Macedones lerra sati. (87) In eitis legitur Ἠριστείαν. Verum, inquit Morellus, Eristca ποῦ xeiza:? num prastaret 'Epe- zp'av reponere ? Eretria Thucydidi, Polybio, Stra- boni urbs non alia ab Eretriis, quas Ptolemzus in Phihietide recenset: nec procul distat a Milliaco sinu, qui Macedoniam alluit, Sic laudatus Morel- Jus, AL ipse puto hic pro Ἠριστείαν, seu Γρε- οτείαν legendum fortassis esse Ἡμαθίαν ' quippe regio jlla Emathia antea. dicebatur, ut eat. apud Punium, Trogum, et alios scriptores. (88) At non Clidemus, sed Clitodemus citatur a Pa isania in Phocicis, tanquam antiquissimus co- rum, qui res Alticas conscripserunt: KAXe:zóbnuo; δὲ, ὁπόσοι τὰ Αθηναίων ἐπιχώρια ἔγραφαν, ὁ ἆ ᾿χα:ότατος. Clitodemus eorum, qui res Alticas IructaruM, vetustissimus auctor. Ab llarpocratione vcro in Μελανίππ-ιον Clidemus laudatur tanquam rerum Atticarum seriptor, quemadmodum et ab A henzo lib. vi, Verun viri docti non abs rc ambi- gunt, an non ibi legatur Clitodemts, unde Clidemus ecerit librarius. (89) Sic ex ms. codice. In editis legitur, περὶ ὅλον αὐτοῦ τὸν χαραχττρα, etc. Hanc autem sta- tuam Herculis, qu: stabat in llippodromo Con- stantinopolitano, pluribus describit Nicetas Chonia- tes in tractatu de statuis Constantinopolitanis, quas Latini capta urbe in monetam conflaverunt ;. qm quidem tractatum habes lib. v1 Autiquitatum P. a nobis primum editum. Vide qua ibi adno- tavimus. (90) Sic ex ms. codice. In editis locus hic muti- lus in textu Greco; qui quidem passim lacunis plenus apparet ac mendis scatet. (91) Ejusmodi nummi Alexandri magni obvii sunt. (92) Marsyas Pellaeus, cujus supra meminit scri- ptor noster, historiam rerum Macedonicarum & primo Macedonie rege Carano orditur, ac termie D uat Alexandri in Syriam ingressu, ut auctor es£ Suidas. Pausanias in Boeoticis tradit Caranum olim in. Macedonia regnasse, et victoria de Cisseo fini- time Provincie principe reportata, trophzeum Ar- givorum more legibusque erexisse : quod postea leo ex Olympo egressus evertit ac dissipavit : eoque malo omine tum perculsum regem sibi posteris- que suis; Maceiloniz regibus prasscripsisse, cavis- seque ne trophzum unquam erigerent ; cujus quis dem constitutionis Philippus Amynte οἱ Alexander magnus observantissimi exstiterunt. Livius etiam lib. xv. Caranum primum Maccdoniz regem as- serit. 93) Titus Livius lib. xtv. Quadrienuium, in- uit, continuum bellatum fuit inter TRhomanos ac 'ersea : idemque belli finis εἰ inclyti per Europa pleraque, atque Asiam omnem regni. Vicesimum ab. Carano, qui primus regnavit, l'erskea numerabant. Perseus et Fulvio, L. Manlio Coss. reguum accepis : a seuatu Πες cst avvellatus, 119 CONSTANTINI PORPBYROGENITI ^ 129 quo victus fuerat, et mox Romam in vinculis ad- A Αἱμιλίου ἀνθυπάτου (94), xal στρατηγοὺ τῶν "Por ductus, et una cum eo oinnia regni Macedonum insignia; ita ut a regio statu ad prefecture for- main Macedonia mutata fuerit ; ac nunc in thema- tis et provincie ordinem redacta. Praefectura 93 Macedonis, sub consiliario, urbes xxxi, nimi- rum Thessalonice, Pelle, Europus, Dius, Berrhoea, Kordxi, Edessa, Celle, Almopia, Heraclea, Lacci, Autania, Gemindus, Nicedes,. Dioburus, Hedomene, Bragylus, Pribana, Maronea, Amphipolis, Neapo- lis, Apollonia, Topirus Rhusium nunc dicta, Ni- copolis, Hhapolis, Acanthus, Cerzopyrgus, Berpe, , Aralus, Dioeletianopolis, Sebastopolis. Prefectura Macedonie, sub duce, urbes octo : Stoli, Argos, Eustreum, Pelagonia, Bargala, Cel:ienidium, Har- monia, Zapara. Prafectura Thessalis, sub eodem duce urbes xvi. Larissa, Demetrias, 'Fhebe, Echi- nsus, Lamia, Trice, Gomplii, Apate, Metropolis, «quao nunc Nove Patri nuncupantur, Cesarea, Pharsalus, Buraminsius, Saltus, Joannubius, in- sula Sciatlius, insula Sépila, insula Peparethus. Huc usque Macedoniz thema porrigitur. Thema 14H, Strymonis. Thema Strymonis Macedoniz conjunctum est, nullibi ejus mentio fit nomine thematis, sed in clausurze ordinem reputatum est ; et Scythze ipsum joco Macedonum depascuntur, postquam Justinia- nus Rhinotmetus eorum sedes in montibus Stry- monis, seu in trajectu Clausurarum collocavit. Thema 1V, Thessalonice. Thessalouice, qua hoc tempore ie thematis or- dine exsistit, et ipsa Macedonizx pars est; et ne externos,-et antiquos hujus rei testes proferam, palov, εἰς τὴν Ῥώμην àzfy0n (95) δέσµιος, x2 πάντα τὰ τῆς βασιλείας τῶν Μαχεδόνων ἑπίσημα, ὥστε ἀπὸ βασιλείας εἰς ἐπαρχίαν τὸ σχΏμα µεταδα- λεῖν (96), xal νῦν εἰς θέματος τάξιν καὶ στρατ- ηγίδος αὐτὴν καταλΏξαι. Ἐπαρχία Μακεδονίας ὑπὸ χονσιλιάριον (91), πόλεις λα (98). θεσσαλονίκη, Πέλλη, Εὔρωπος, Δίος, Βεῤῥοία, Ἑορδαῖοι, Ἔδεσσα, Κέλλη, ᾽Αλμοπία, Ἡράχκλεια, Λάχχου, ᾽Αντανία, Γέμµινδος, Νιχεδὴῆς, Διόδουρος, Ἡδομένη, Βράγυλος, Πρίδανα, Μαρώνεια, ᾽Αμϕίπολις, Νεάπολις, Απολ- λωνία. Τόπειρος, τονῦν Ῥούσιον. Νικόπολις, Ἰθά- πολις, ΄Άχανθος, Κεραιόπυργος, Βέρπη, "ΛΑραλος, Διοχλητιανούπολις, Σεθαστόπολις. Ἐπαρχία Maxt- δονίας, ὑφ᾽ Ἠγεμόνα πόλεις v * Στόλοι, "Αργος, EO- DB στραιον, Πελαγονία, Βάργαλα, Κελαινίδιον, "Appo- νία, Ζάπαρα. Ἐπαρχία θεσσαλίας (99), ὑπὸ τὸν αὐτὸν, πόλεις ιζ Λάρισσα, Δημητριὰς, θῆέαι, Ἐχιναιὸὺς, Λαμία, Τρίκη, Γόμφοι, Απάτη, Μητρό- πολις αἱ νῦν λεγόμεναι Néac Πάτραι, Καισάρεια, Φάρσαλος, Βονοαμίνσιος, Ῥάλτος, Ἰωαννούθδιος (1) , νῆσος Σχίαθος, vico; Σχεπίλα, νῆσος Πεπάρηθος. ἝἜως ὧδε {ὺ θέµα Μακεδονίας. θέµα I", Στερυµόγος. Τὸ δὲ θέµα τοῦ Στρυµόνος (2) τῇ Μαχεδονίᾳ συν-- τέτακται, καὶ οὐδαμοῦ τούτου λόγος ἑστὶ περὶ θέµα - τος, ἀλλ) εἰς χλεισούρας τάξιν λελόγισται ’ xal Σκύ- θαι αὐτὸ ἀντὶ Μαχεδόνων διανέμονται, Ἰονστινιανοῦ τοῦ Ῥινοτμήτου kv. τοῖς ὄρεσι τοῦ Στρυµόνος, xai 6 ταῖς διαθάθραις τῶν Κλεισονρῶν, τούτους iyxa- τοιχίσαντος. θέμα Δ’, θεσσαλονίκη. Τὸ δὲ νῦν εἰς θέµατος τάξιν χρηµατίζον θεσσα- λονίχη, xal αὐτὸ Μαχεδονίας µέρος τυγχάνει. Kal ἵνα uh λέγω τοὺς ἔξωθεν καὶ παλαιοὺς (5), τοῦ ANSELMI BANDURII ΝΟΤΑ.. (94) Perseus qui M. Junio, A. Manlio Coss. a senatu. rex appellatus fuerat, victus deinde ac captus fuit ab /Emilio Paulo consule, ut scribit idem Livius non vero proconsule ἀνθυπάτου, ut ait hic Porphyrogenitus, Pauli autem concio ad suos coram Perseo in tabernaculum introducto habita, legitur apud laudatum Livium: Exemplum insigne cernitis mutationis rerum humanarum : vo- bis hoc precipue dico, juvenes ; ideo in secundis re- bus nihil in quemquam superbe ac violenter consulere decet ; nec prasenti credere fortune, cum quid vesper ferat incertum sit. Is demum vir erit, cujus animum D recenset ; apud vero Carolum a S. P. mec prospera statu swo e[feret, nec. adversa. in- rina | (95) Perseus in catenis cum tribus filiis ante currum Αη Pauli victoris per urbem deductus est, ut tradit laudatus Livius. (96) Victo ac capto Perseo Macedoni:e regnum in provincie formam redactum fuisse scribit idem Livius paulo superius citato loco. (97) fn mss. Hieroclis, legitur pro ὑπὸ κονσιλιᾶ- piov, ὑπὸ κονσιλάριον et ὑπὸ χονσουλιάριον nimirum sub consulari. AL legendum ubique ὑπὸ χονσιλια- piov, quippe Porpliyrogenitus supra cum de Thra- ci praefectura, docet id expressis verbis inquiens, ὑπὸ Χχονσιλιαρίων, τουτέστι βουλευτῶν. (98) In ms. et in Hierocle legitur, πόλεις λβ at urbes 51, tantum utrobique recensentur. Fortassis (rigesima secunda Cassandria, qua inter celeber- rimas urbes fuit, olim Potid:wa dicla, numeranda est; et hanc. pretermissam puto potius librarii ineuria, quam μνημονικῷ auctoris. ἁμαρτῆματι. Urbes autem quz hic recensentur conferendz cum llierocle, apud quem plereque diverse. Ceterum Plerique harum urbidm reperiuntur apud Livium ib. κιν, ubi Amphipolis prima regionis caput fuissse dicitur; Thessalonico, caput secundsm: Pelle, terti? : quarte, Pelagonia. . (99) Sic ex ms. Codice. Perperam in editis ha- betur, πόλεις τς quippe urbes decem et septem numerantur : totidem et Hierocles apud Holstenium decem et octo numerantur. . (4) Sic ms. codex. Editi habent, Βουρθαμίνσιος, Vide Hieroclem. (2) Surymon fluvius, qui Macedoniam a Thracia dividit, ut scribit Scylax, pluribus a tranquillitate cursus laudatur a Basilio Magno in Epistola ad Gregorium Nazianzenum de solitudine. Pontica: "Ὥστε τὸ πεδίον τοῦτο ἐφηπλῶσθαι ταῖς ὄψεσι, καὶ ἐκ τοῦ µετεώρου ἐξεῖναι, xat τὸν ποταμὸν περιῤῥέοντα καθορᾷν ΄ οὐκ ἑἐλάττονα τἐρφιν ἔμοιγς δὀχεῖ παρ- εχόμενου, f| τοῖς &x τῆς ᾽Αμϕιπόλεως τὸν Στρύμονα χαταµανθάνουσιν. Ὁ μὲν rie σχολαιοτέρῳ τῷ ῥεύματι περιλιµνάζων μιχροῦ δεῖν καὶ τὸ ποταμὸς εἶναι ὑπὸ τῆς ἡσυχίας ἀφῄρητει. (5) Hic externos et antiquos appellat Porphyro- genitus, more sanctorum Patrum, gentiles seu ethnicos scriptores, nimirum Ptalemaum, Marcia- num Herací. Strabouein, cic. Ul DE THEMATIBUS OCCIDENTIS. 122 τοιούτου μάρτυρας πράγματος, ἀξιόχρεως μάρτυς 6 Α locuples testis est sanctus Cliristi apostolus Paulus, ἅγιος τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολος Παῦλος (4), Μαχεδο- νίαν ταύτην &toxaXov: γράφει δ᾽ οὕτως * Παρόντος ἡμῖν Αριστάρχου Μακεδόνος 6sccaAorixéoc. Ἡ Υὰρ θεσσαλονίχη μητρόπολίς ἐστι τῆς Μαχεδονίας. ἸΆλλὰ xal Ἱεροχλῆς 6 Γραμματικὸς bv ταῖς Μαχε- δονιχαῖς αὐτὴν τέθεικε πόλεσιν. Ἔχει δὲ τὴν ὀνομα- σίαν ἀπὸ τοιαύτης αἰτίας ' Φίλιππος 6 ᾽Αμύντου θεσ- σαλοὺς ἐχεῖ νιχήσας, τῇ θυγατρὶ, xo τῇ πόλει (5), ἑμωνύμως τὸ ὄνομα ἔθετο. θέµα E' τῆς Εὑρώπης. 'EAAdc. Ἑλλὰς ἡ χώρα ἐχλήθη ἀπὸ Ἕλληνος τοῦ Δευχα- λίωνος (6), ὃς δυναστεύσας τῆς Φθιώτιδος τοὺς ὑπηχόους ξἑαυτῷ Υενοµένους ἀντὶ Πραικῶν Ἕλληνας ἐἑκάλεσε . xal τότε πρῶτον Ἑλλὰς ὠνομάσθη. Οὐκ ἓν δὲ τοῦτο παλαιὸν ὄνομα ἔθνους, ἀλλὰ φωνῆς τῆς Ἑλληνιχῆς ἰδίωμα, ὡς 6 συγγραφεὺς Αλέξανδρός φησι, thv ὀνομασίαν νεωτεριχὴν εἰδώς. Δοχεῖ δὲ μοι, οὐδὲ «b ὄνομα τοῦτο σύμπασά πως εἶχεν ἡ χώρα” οὐδ' 6 ποιητῆς ἐμνήσθη Ἑλλήνων, ᾽Αργείους αὐτοὺς ἀποχαλῶν, ἀλλὰ θεσσαλοὺς µόνον ἀποχαλῶν, xai Ἑλλάδα τὴν ὑπ' Αχιλλεῖ πόλιν, ὡς ᾽Αλέξανδρός φτσιν ὁ Πολυῖστωρ * οὐδαμοῦ τοὺς σύμπαντας ὠνό- µασεν Ἕλληνας, οὐδ' ἄλλους, ἢ τοὺς μετὰ ᾽Αχιλέως ix τῆς Φθιώτιδος πρὸς τὴν Ἴλιον ἐχπλεύσαντας, "Eyet δὲ τὸ θέµα τῆς Ἑλλάδος πόλεις 00 (T): πρώτην μὲν Σχαρφίαν (8), β Ἐλευσίνα, Υ Δαύλιον, ὃ Xat- ρώνεια», &' Ναύπαχτον, c' Δελφοὺς, ζ "Αμϕισσαν, xai τὰς λοιπάς. Συναρίθµει δὲ ταύταις, xal νῆσον qui Macedoniam lianc appellat, dum ita scribit : Perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thes- salonicensi. Etenim Thessalonice metropolis est Macedoni;»*. Quinetiam Hierocles Grammaticus in- ter Macedoniz urbes eam collocavit. Appellatio- nem autem ab ejusmodi causa obtinet : Philippus, Amynt2 filius, ibi victoria a Thessalis reportata, filix et civitati idem nomen imposuit. Thema V Europe, Hellag. Hellas regio appellationem accepit ab Ilellene, Deucalionis filio; qui cum dominatus esset Plithio- tidi, subditos;sibi incolas pro Gréecis Hellenas nun- cupavit; ac tunc primum Hellas nominata fuit : hoc vero nomen baud antiquum fuit gentis, sed Grzcanicse vocis proprietas; ut Alexander listori- cus ait se compertum habuisse Helladis vocem recentiorem 9A esse; quin etiam opinor univer- sam regionem id nominis nun obtinere; neque vero poeta Hellenum meminit, cum Argivos ipsos appellat : verum Thessalos solos et Helladem vocat urbem, qua Achilli parebat, ut Alexander Polyhi- stor scribit. Nusquam universos Grzcos Hellenas nuncupavit, neque alios, preter eos, qui cum Achille ex Phthiotide Ilium navigarunt. Ceterum thema Helladis urbes continet Exxix : quarum pri- ma est Scarphia, secunda Eleusin, tertia Daulium, quarta Cberonea, quinta Naupacium, sexta DeM τὴν Εὔδοιαν, ἣν τινες Χάλ[χ]ιν ἡ Χαλχίδα (9) C pbi, septima Amphissa, et ezterz; his adnumera ἑπονομάζουσιν * Eyec δὲ μεθ) ἑαυτῆς xal τὰς xa- λουµένας νήσους Κυχλάδας, xal νησον τὴν Αἴγιναν, χάταντα δὲ xol µέχρι θερμοπνλῶν. ἐν ᾧ τόπφ Λεωνίδη: (10) ἐχέῖνος ὁ Λαχεδαιμόνιος μετὰ τρ.α- etiam insulam Euboeam, quam nonnulli Chalin, vel Chalcida nuncupant. Hzc porro secum habet etiam insulas Cyclades cognominatas, et /Eginam insu- lam, atque inferiora usque ad Thermopylas ; ubi ANSELMI BANDURII NOTE. (4) Hzc habentur Act. 27, 9. non a divo Paulo, sed a sancto Luca scripta. Aristarchum autem 1v, 2d Coloss. appellat d. Paulus συνέχδηµον, συναιχ- t9tov, σύνεργον. (5) Excerpta ex libro septimo Strabonis, bane wrbem instauratam fuisse perhibent a Cassandro Philippi socero, qui abuxore Thessalonica Alexan- dri magni sorore nomen eidem urbi imposuit, cum antea Therme voecaretue : "Οτι μετὰ τὸν ᾿Αξιὸν ποταμὸν, ἡ θεσσαλονίκη ἐστὶ πόλις li πρότερον θέρμη ἐχαλεῖτο. Κτίσμα 0 bas Κασσάνδρου, ὃς ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῆς ἑαυτοῦ γυναιχὸς, παιδὸς δὲ Φιλίππου τού ᾽Αμύντου, ὠνόμασεν. Pone flumen Axium, urbs. est Thessalonice, ante& Therme nuncupata; quam qui- dem instauravit Cassander, qui a nomine uxoris, (lie Philippi Amynte filii, eidem nomen imposuit. ide Diodorum lib. XIX. (6) Vide Strabonem lib. ix, Thucydidem lib. !, qui eadem ferme habent. Stephanus vero lo- quens de urbe ejusdem nominis ait, ἔκτίσθη ὑπὸ Ἕλληνος, οὐ του Δευχαλίωνος, ἀλλὰ τοῦ GOiou, χαὶ Χρυσίππης τῆς Ἴρου. (1) Hx septuaginta novem urbes in provincia seu praefectura Helladis ὑπὸ ἀνθύπατον sub pro- consule recensentur ab Flierocle, ut videre est apud eumdem hic a nobis editum. (8) Sie et laudatus Hierocles. Strabo lib. ix. Σκάρφην vocat: Eustathius vero Zxápostav.. . 19) De Eubcz insuhe situ, gemina appella- lune, urbibus et incolis sic Marcianus Ἠεγας[. b AlxAóÓr c vers. 595. Ἐὸν Σούνιο» κάμύαντι δ ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς Εὔδοια κχεῖται "σος ἡ xa Aovuérn Διὰ τὴν φύσιν τὸ πρότερον, ὥς φησιν Máxpic Ἔπειτεν ἀπὸ τῆς Asyouérnc ᾽Ασωπίδος Χρόνῳ .1αδοῦσα τοὔνομα, Εὔδοια zd. — Πρώτους δ᾽ àr αὐτῇ φασιν οἱκῆσαι προου Μιγάδας συνοίκους AéAcyac, ἐκ τῆς δ' Άστικης Τὸν ᾿Ερεχθέως διαδάγτα Πάνδωρον κτίσαι Πό.ιν μεγίστην' τῶν ἐν αὐτῇ Χα.ἰκίδαν, ρέτριάν €. Αθηναϊον γένει. Flectenti ab Attica ad. cacumen. Sunii. Εκύσα proposita vocatur insula . Propter loci naturam, ut affirmat Macris. Postidea ab Asopide vocata, temporis Lapsu, retinuit nomen Kuba prius. Sedes in hac [zie primos autumant Promiscuos Lelegas, ab oraque Attica Transisse Ereehtheo satum Pandorum ibi Siruxisse maximum oppidum, hoc est. Chalcidam, /Eclumque Eretriam Atheniensem origine. Hxc apposite et consulto hic adjecit, inquit Morcl- lus, ut ex hoc antiquissimo geographo constet Clalcida maximam Eubez urbem εἰ quasi me- tropolin fuisse, ut nihil mirum sit nonnullos insule nomen ejus civitatis tribuisse, uL hic scribit imperator. (10) Vide llerodotum lib. vir, Plutarchum in Lacon., Tullium 1 Tusc. quast., Diodorum Bibl. 1x 123 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 124 Leouides ille Lacedaemonius eum trecentis militi- A χοσίων στρατιωτῶν ἀντέστη Sip£y τῷ τῶν Περσῶν bus obstitit Xerxi Persarum regi. Atque hzc sunt, quie continentur in Hellade, ut scribit IHlierocles. Thema VI, Peloponnesus. Corinthus, olim Ephyra nuncupata, metropolis est totius llellados, atque ipsius Peloponnesi, hoc est, Achaixw. Nam Romani Peloponnesi incolas Achzos appellant. Est autem universa insula sub uno pretore constituta, οἱ urbes xL continet ; ex quibus insignes, Corinthus metropolis, Sicyon, Argus, Lacedzemonia Laconice, qua antea Sparta dicebatur. Alia metropolis Patrz nuncupata. Pelo- ponnesus autem tres appellationes obtinet, uL Ni- colaus Damascenus scribit in quarta historia. Ita- que marime inter illius temporis principes Pelo- pid» pollebant; ac Peloponnesus ipsos epectabat, et ab ipsis nomen suum retinebat ; cum tribus jam antea nominibus appellata fuisset; siquidem sub Apio, filio Phoronei, dicebatur Apia; sub Pelasgo indigena, Pelasgia ; sub Argo etiam ipsa Argos di- cebatur : denique sub Pelope, qui OEnomaum vice- rat, Peloponnesus proprium hoc nomen vindicavit. Est autem cherronnesus vitis pampino figura per- similis : Dionysius tamen platani folio Pelopon- nesum comparat, hoc versu : Persimilis platani folio, cui cuspis acwta est. — Circa hzc ipsa loca septem sunt insule, qua Pe- loponnesize nuncupantur. Λο aic quidem Pelopon- nesus se habet. Olim quidem regio illa guberna- batur imperio ab Heraclidarum genere, donec C Philippus Macedo eos devicit. Etenim cum Atihe- nienses adversus Lacedgmonios de principatu con. tendissent, ex quo ab utrisque Persa victus est, Xerxes ille famosissimus pedestri prelio a Lacedae- moniis superatus $5 est, tum cum Mardonius cum universis copiis concidit : navali vero expeditione ab Atlieniensibus cladem accepit, tum cum Tlie- mistocles classi praefuit; pugna itaque inter utros- que commissa est de przrogativa, ac bellum utrin- que per 27 annos produciuim est, ut percelebris Thucydides memoris prodit.- Ergo profligatos a se invicem, et juventute prostrata, invasit Philippus, Alexandri pater, et utrosque servituti addixit ; ita ut hoc carmen de ipso prolatum sit : βασιλεζ. Καὶ τοσαῦτα μὲν d ᾿Ελλὰς χατὰ τὸν Ἱερο. χλέα. θέµα G', Πε.Ἰοπόνγησος. Κόρινθος, ἡ ποτὲ Ἐφύρα, µητρόπολις πάσης Ἑλλάδος, xai αὐτῆς Πελοποννήσου, τουτέστιν 'Ayata.;. Οἱ γὰρ Ῥωμαῖοι τοὺς thv Πελοπόννησον οἰχοῦντας, ᾽Αχαιοὺς ὀνομάζονσιν (11). "Eccc δὲ πᾶσα ἡ νῆσος (12) ὑπὸ ἑνὶ στρατηγῷ τεταγµένη , πόλεις ἔχουσα μ’ (15): ἐξ ὧν slow ἐπίτημοι, Κόρινθος µητρόπολις, Σικυὼν, "Αργος, Λαχεδαιμονία τῆς Λαχωνιχῆς, ἡ πρὶν Σπάρτη ΄ ἑτέρα µητρόπολις al λεγόμεναι Πάτραι. Ἡ δὲ Πελοπόννησος τρεῖς ἔχει ἐπωνυμίας, ὡς ὁ Νιχόλαος 6 Δαμασχηνὸς γράφει Ev τετάρτῃ ἱστορίᾳ. Μέγχιστον οὖν τῶν τότε ἴσχυον οἱ Πελοπίδαι ’ καὶ fj Πελοπόννησος εἰς αὐτοὺς ἀρεώρα, xai αὐτὸ τυὔνοµα ἔχουσα ἀπ᾿ ἑχείνων, ερεῖς ἤδη πρότερον ἀλλάξασα τὰς ἀπωνυμίας. Ἐπὶ μὲν γὰρ Απίου, τοῦ Φορωνέως, ἐχαλεῖτο ᾽Απίη. Ἐπὶ δὲ Πε- λασγοῦ τοῦ αὐτόχθονος, Πελασγία. "Evi δὲ "Apyou, xal αὐτὴ ὁμωνύμως ἐχαλεῖτο Αργος. Ἐπὶ δὲ Πέ- λρπος, τοῦ τὸν Οἰνόμαον νιχήσαντος, Πελοπόννησος ἔσχε τοῦτο τὸ κύριον ὄνομα. "Βστι δὲ χεῤῥόννησος ἀμπέλου φύλλῳ τῷ σχήµατι παρεµφερῆς. Διονύσιος . δὲ πλατάνου φύλλῳ (14) ἀπειχάζει, λέγων οὕτως, Εἰδομένη π.]ατάνοιο μυουρίζοντι πετή.ἰῳ. Περὶ δὲ τὸν τόπον αὐτὸν εἰαὶ νῆσοι ζ’, Πελοπονῄσιοι λεγόμεναι. Καὶ οὕτως μὲν ἡ Πελοπόννησος. Ἔδασι- λεύετο τοπρὶν ἡ Πελοπόννησος (15) ἐχ τοῦ τῶν 'Hoa- χλειδῶν γένους μέχρις ἂν Φίλιππος 6 Μαχεδὼν τούτων ἐκράτησε. Διενεχθέντων γὰρ τῶν Αθηναίων πρὸς τοὺς Λαχεδαιμονίους περὶ πρωτείων , ἀφ' οὗπερ ὑπ ἀμφοτέρων (16) ὁ Πέρσης ἠττήθη, Ξέρξης ixst- vos ὁ περιθόητος, πεζᾖ μὲν ὑπὸ Λακεδαιμονίων, ὅτε Μαρδόνιος (17) ἐχεῖνος σὺν παντὶ τῷ λαῷ ἐπεπτώχει' νηΐτῃ δὲ στόλῳ ὑπ Αθηναίων, ὅτε θεμ!στοχλΏς ἑναυόρχει τοῦ στόλου. Μάχη οὖν ἐχροτήθη rph; ἀμφοτέρων περὶ πρωτείων, καὶ διεκράτησεν ἐπ᾽ ἁμ- φοτέροις ὁ πόλεμος ἔτη κζ', χαθὼς θουκυδίδης (18) ὁ περιώνυµος γράφει. Ὑπ' ἀλλήλων οὖν διαφθαρέν- των, xal τῆς νεολαίας ἀπολλυμένης, εἰσῆλθε Φίλιπ- πος, ὁ τοῦ Αλεξάνδρου macho, xat ἀμφοτέρους αὐ- τοὺς ἑδουλώσατο, ὥστε ῥηθῆναι ἐπ᾽ αὐτοῦ τουτοῖ τὸ λόχιονι’ ANSELMI BANDURII NOTAE. | C:eterum in hos. trecentos. Lacedzemonios, qui in D lados urhes triginta tres recenset. Thermopylis occiderant, Simonides hoc epitaph. di- stichum scripsit : *Q ξεῖν', áyyei dor. Λακεδαιμογίοις, ὅτι τῇδε Kslps0a, τοῖς κείγων πειθόμεγνοι γοµίμοις. Dic, hospes, Sparte, nos te hic vidisse Jacentes, Dum sanc:is putrie legibus obsequimur. (11) Peloponnesus qux: hodie Morea dicitur, olim scriptoribus Latinis Achaia vocabatur ': sic Orosius r, cap. 2. Apuleius item 6 Asini : ubi La- ced:moua nobilem Acliaiz civitatem vocat, et 10 ejusdem, Corinthum ejas caput nuncupat- Pelo- unesi autem situm pluribus describit Marciauus eracl. vers. 510. (12) Peloponnesus peninsula, non vero insula, ut nemo ignorat. (15) llierocles a nobis hic editus sub Corintho, qua olim Ephyra dicebatur, m^tropolis totius Hel- (14) Plinius et Mela Dionysio in hoc consen- tiunt; licet Plinius Tauricam Chersonesum hedera folio similem esse scribat. Vide Morelli notas. (15) Thucydides lib. 1 scribit Dores cum llera- clidis Lxxx anno post excidium Troja Polopon- nesum tenuisse, cum Dorienses altero oraculc moniti, per angustias Crisi sinus adorti Heracli- das dominantes fugarunt : qui postea. in Pelopon- nesum sunt reversi duce Carano. . (16) Hanc victoriam, quam de Persis Greci reportarunt, fuisse xotvàv τὸ χατόρθωμα Ἑλλήνων scribit Plutarchus in Aristide. (17) De Mardonii «cde constat ex codem Plutarcho ab Arminesto Spartiata patralam esse, qui saxo caput Mardonii contrivit; ut ex Amphiarai "oraculo premonitum fucrat. (18)Vide Thucydidem lib. v. 125 ΡΕ THEMATIBUS OCCIDENTIS 126 Ἐν δὲ διχοστασἰῃ καὶ ὁ πάγκακος EAJaxe τιμῆς. A In. dissidiis autem. vel nequissimus principatum Ὕστερον δὲ πάλιν, τῶν Μαχεδόνων ὑπὸ Ῥωμαίων Ἀττηθέντων, πᾶσα ἡ Ἑλλάς τς χαὶ ἡ Πελοπόννησος ὑπὸ τὴν τῶν Ῥωμαίων σαγήνην ἐγένετο, ὥατε δού- Aou; ἀντ' ἐλευθέρων Ὑενέσθαι. Ἐσθλαθώθη (19) δὲ πᾶσα ἡ χώρα, χαὶ γέγονε βάρθαρος, ὅτε ὁ λοιμιχὸς θάνατος (20) πᾶσαν ἑθόσχετο τὴν οἰχουμένην ' ὁπ- πνίχα Κωνσταντῖνος, ὁ τῆς χοπρίἰας ἐπώνυμος (21), ςὰ σχῆπτρα τῆς τῶν Ῥωμαίων διεῖπεν ἀρχῆς. "oct τινὰ τῶν ix Πελοποννήσον µέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ αὑτοῦ εὐγενείᾳ, ἵνα μὴ λέγω δυσγενείᾳ, Εὐφήμιον, ἐχεῖνον τὸν περιθόητον Υραμματικὸν, ἁποσχῶψαι elg αὐτὸν τουτοῖ «ὸ θρυλλούμενον ἰαμθεῖον' Γαρασδοειδὴς (23) ὄγις ἐσθλαδωμένη. obtinet, Postea autem, vice versa Macedonibus a Iltoma- nis superatis, omnis Gracia, et Peloponnesus Ro- imanorum sagens jugum subierunt, ita ut Greci servi pro liberis evaserint. Caeterum in servitutem redacta fuit universa regio, ac barbara effecia, quando pestilens morbus in omnem terrarum or- bem grassatus est, quo tempore Constantinus Co- pronymus Romanorum imperii sceptra rexit. ltaque quempiam e Peloponneso oriundum de nobilitate 8u3, ne dícam ignobilitate, gloriantem, Euphemius, illustris ille Grammaticus, cavillatus salse fuit hoc trito, et pervagato senario : Victa [acies in servitutem redacta. "Hv δὲ οὗτος Νικήτας, ὁ χηδεύσας (35) ἐπὶ θυγατρὶ B. Hic autem fuit Nicetas, qui flliam suam Sophiam Σοφίᾳ Χριστοφόρον τὸν υἱὸν τοῦ καλοῦ ᾿Ρωμανοῦ xai ἁγαθοῦ βασιλέως. θέµα Z', Κεφρα..ληγία. 'H δὲ Κεφαλληνία συµπεριείληπται τῇ Πελοπον- ν[σῳ΄ οὐδέ ποτε γὰρ εἰς τάξιν ἐχρημάτιξε θέµατος, οὐδὲ ὀνομαστός τις kx. ταύτης ἐγένετο, εἰ ui ὁ παρ Ὁμήρῳ (πολυθρύλλητος Ὀδυσσεύς. 'Οµοίως δὲ xal νῆσος ἡ Ζάχυνθος, Ἡ τε Λευχὰς, xol d Ἰθάχη, 1$ τοῦ ᾿Οδυσσέως κατρὶς, xal ἄλλα τινὰ νησίδια, xal αὐτὴ Κέρχυρα (34), ἡ τῶν Φαιάχων πόλις, τὸ τοῦ Αλχινόου βασίλειον (20), ὄνπερ Ὅμηρος ἐχθειάζει ὅπὸδρ πάντας τοὺς τότε τινῶν ἀνδρῶν βασιλεύοντας. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τούτω». θέµα H', Νιιόπολις. Ἐπαρχία τῆς παλαιᾶς Ἠπείρου τῆς Φωχιχῆς, bg C ἡγεμόνα, πόλεις δώδεχα (36): Νικόπολις µητρόπολις ἐκλήθη δὲ Νιχόπολις δι αἰτίαν τοιαύτην' Καΐσαρ Exzivo; ὁ σεθαστὺς xal περιώνυµος Αὔγουστος πό- αεμον ἔσε μετὰ Κλεοπάτρας τῆς Αἰγυπτίας, καὶ Αντωνίου τοῦ ταύτης ἀνδρός» ὃς iv πρότερον in ἁδελφῇ τοῦ Καίσαρος γαμθρός * ἀπέστη δὲ τῆς Ῥω- µαξων ἀρχῆς δι ἔρωτα τῆς Κλεοπάτρας αὐτῆς, xai κῆς Αἰγυπτίων γῆς πάσης ἐχράτησεν. Ναυτικῷ οὖν στόλῳ ἐπὶ ναυσὶ χιλίαις xaV διακοσἰαις συνέδαλον μετὰ Καΐσαρος iv πολέμῳ, bv αὐτῷ τῷ ἀχρωτηρίφ «o xolougévp "Axtlp* χαὶ νιχήσας ὁ Καΐσαρ τὸν Αντώνιον xai τὴν Κλεοπάτραν (27) ἕκτισε πόλιν, collocavit Christophoro, filio Romani, egregii 26 probi imperatoris. . Thema V11, Cephallenia. Cephallenia Peloponneso comprehensa est ; nun- quam enim ex numero thematum fuit, neque cele- bris quisquam ex ea oriundus erat, nisi clarissi- mus apud Homerum Ulysses : ac pariter ctiam Zacynthus insula, et Leucas, et Ithaca, Ulyssis patria; et alle. quedam parvae insulze, atque ipsa Corcyra, Phzeacum civitas, Alcinoi regia; quem quidem Homerus divinis laudibus in coelum extol» ' lit supra cunctos principes, qui tunc in paucos dominabaptur. Atque hzc quidem de his. Thema VIII, Nicopolis. Prefectura veteris Epiri Phocensis, sub duce,.. urbes duodecim : Nicopolis est metropolis. Vocata: autem est Nicopolis ob ejusmodi causam : Cesar ille Augustus, et fama super aethera notus, bellum: gessit adversus Cleopatram /Égyptiam, et Arto- nium ejus virum, qui prius Cesaris affinis ob so-- rorem fuerat. Ceterum a Romanorum dominatu: descivit ob amorem Cleopatra, et universam /Egy- ptiorum 96 terram obtinuit : itaque navali praelio, - cum navibus mille ducentis, cum Casare in acie congressus, in ipso promontorio, quod Actium nuncupatur; et cum Casar Antonium et. Cleopa- tam vicisset, urbem condidit, quam Nicopolin ANSELMI BANDURII NOTE. (19) Σθλαδόνειν et. σχλαδόνειν, in servitutem re- D cet: hujus patricii, Christophori soceri prztew . digere. Passim autem occurrit hzec vox apud scri- ptores Dyzantinos ; quz quidem latebat Morellum , ut ipseingenue in notis ad eumdem Porphyrogeniti loeum fatetur ; sed quse ibi ipse affert ad expli- cationem hujus vocis, una et risum et. stomachum niovent. (20) De hac pestilentia, qua imperante Copro- ny:s0 in omnem terrarum orbem grassata est , mentionem faciunt scriptores illius aevi, et impri. mis sauctus Nicephorus patriarcha CP. in operibus mss., qui propediem a nobis edentur. (21) Zonarz lib. xv, n. 4, Κοπρόνυμος dict- tur. (22) Γαρασδοειδὶς Grxcis recentioribus for- tassis pro Ἱεροντοειδῆς, Terentius, Vetus vietus ttternosus senex. (253) Quis "faerit, inquit Morellus, hic Nicetas CLristophori socer compertum nog habeo. At Ni- "m mc Porphyrogenitum, meipinit οἱ Leo Grammaticus ag. 494. (24) Dionysius ΠεριηΥ. v. 494 : xal λιπαρὰ Κόρ- χυρα φίλον πέδον ᾽Αλκινόοιο. ubi Eustathius moneg in antiquis codicibns ἀμφ.,θόλως ἔχειν τὴν τῆς νήσου ταύτης γραφἠν, ambigue scribi Cercyranme et Corcyram, el. quadrifariam vocari, Phivaciam, Scheriam, Drepanon et Argon. (25) Hie Alcinous Homero appellatur βασ.λεὺς θεοειδἠς, Rex deiformis. (26) In prazfectura veteris Epiri urbes item duo- decim numerantur ab Hieroc!e hic a nobis edito, et singul:: ibi ab eodem recensentur, - (27) Navalis haec ad Actiuin victoria contigit, us Dio testatur, C:esare tertium et Messala Coss. Ur- bis condit: 725 Juliane editionis 15. lie 2 imo 9 Septembris. -- - n . -- 121 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 128 nowinavit, quod co leci superatus esset Antonius. Α καλέαας αὐτὴν Νιχόπολιν, διὰ τὸ ἐχεῖσε ἠττηθῆναι Jam vero a dicto promontorio Actio etiam vocari indictioues instituit ; sic enim Hesychius Illustrius scribit : Indiciio, hoc est, lnactio, victoria seilieet circa Actium. Idcirco certe incipit indictio a prima, el desinit in decima quinta; et reiro cemmeat ; at- que incipit a prima : quia Antenius collega fuerat Augusti Gesaris usque ad decimum quintum annum, postea vero solus imperavit Augusius. Caterum thematis hujus metropolis urbs est Dodone, in qua quercus erat, qua damonum arcana et ora- cula edebat ; cujus quidem meminit et Gregorius Theologus, sic inquiens : Aut Roboris Dodona;i aniles fabula, Aw Castalia divina valde pocula. Nam eo loci fons erat Castalis nomen obtinens, a Nympha quadam sic nuncupata; et a fluvio, quem Homerus Acheloum appellat; cujus aqua dulcedine omnes fluminum liquorés superat. Atque hec quidem de Nicopoli. Thema IX. Dyrrhachium. Dyrrhachium, olim Epidamnus, sub consiliario, urbes novem ; Scampta, Apollonia, DBuilis, Amantia, Pulcheriopolis, Aulon, Lestron, Sceupton, Aleni- dus metropolis. Prefectura Dacis mediterranez, sub consiliario, urbes quinque. Pantalia, Germa- pus, Naisus, patria Magui Constantini, Remesiana. Prefectura antiqua, sub consiliario , urbes quin- que, prefeciura Dardanim, sub duce, urbes tres. τὸν ᾽Αντώνιον. ᾽Απὸ δὲ τοῦ ἀχρωτηρίου τοῦ xaAou- µένου ᾿Ακτίου, xai τὰς χαλουµένας ἱνδιχτιῶνας Exá- λεσεν (28). Οὕτω γὰρ γράφει ἩἨσύχιος ὁ Ἰλλού- στριος. Ινδικτιὼν τοῦτ' ἔσεν' Ἱνακτίων, ἡ περὶ τὸ "Axttov v(xn* διὰ τοῦτο ἄρχεται μὲν ἰνδικτιὼν ἁπὺ πρώτης, xal καταλήγει µέχρι μ΄. καὶ πάἀ.ἒιν ὑποστρέφει, καὶ ἄρχεται ἀπὸ πρώτης, διά τὸ τὸν ᾽Αγτώνιον συγάρχοντα γενέσθαι Αὐγούυτφ τῷ Καίσαρι µέχρι τοῦ 8’ χρόνου. Μετὰ δὲ ταῦτα μόνος ἑκράτησεν Αὔγουστος. Μητρόπολις δὲ τοῦ θέματος πόλις Δωδώνη, Eo' ἧς fj δρῦς fj φθεγγοµένη τὰ τῶν δαιμόνων μυστήρια" ἧς μνημονεύει xal ὁ θεολόγος Γρηγόριος, λέγων οὕτως (29): ἨἩ Δωδωγαίας δρυὸς «Ἰηρήματα, "H Καστα.ίας µαντικὠτατον πόµα. Ἐχεῖσε γὰρ ἂν ἡ πηγἡ Κασταλίας (50) ὄνομα ἔχουσα, ἀπὺ νύμφης τινὸς οὕτω χαλουµένης, xai ποταμοῦ, ὃν Ὅμηρος ᾿Αχελῷον ὀνομάζει, οὗ τὸ ὕδωρ ὑπερ- θαΐνει γλυκύτητος πάντα τὰ τῶν ποταμῶν νάµατα. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ Νιχοπόλεως. θέµα 6', Δυῤῥάχιον,. Δυῤῥάχιον, f, ποτε Ἐπίδαμνος (51) * ὑπὸ χονσιλια- plou, πόλεις 0'* Ἑκάμπτα (52), Απολλωνία, Βουλ- JM, ᾽Αμαντία, Πουλχεριόπολις, Αὔλων, Λήστρων, Σχεύπτων (53), ᾽Αλήνιδος µητρόπολις. Ἐπαρχία Δα- xlac µεσογαίου, ὑπὸ χονσιλιαρίου, πόλεις πέντε (34) Πανταλία, Γερμανὸς, Νάϊσος (55), ἡ πατρὶς τοῦ µε- γάλου Κωνσταντίνου, Ῥεμεσιάνα (56). Ἐπαρχίᾳ τῇ παλαιᾷ (57) ὑπὸ Χχονσιλιαρίου, πόλεις ε’. Ἑπαρχία ANSELMI BANDURII NOTE. (38) Quz hic. traait Poffiffyrogenitus ex Hesy- C in radicibus Larnassi Musis sacer, .ta dictus a chio de indictionibus nugis snnt ac aniles fabulz. Vide qua: de Indictionibus scripsimus lib. primo Comment. in Antiquitates CP. pag 473. nuu, 21. De Blesychio Milesio autem ac ejus scriptis plu- ribus agit Joannes Meursius initio Notarum ad librum de Viris claris, auctore eodem BHesy- clio. | (29) Locus hic Nazianzeni laudatus a Porphyro- genito habetur in panegyrico ejusdem : Elc τὰ ἅγια Φώτα τῶν ἐπιφανίων, non procul ab initio : ubi sic babet: Ποθῆσεις Ἑκάτης τὰ φοθερὰ xai σχοτεινὰ, φάσματα, xal Τροφωνίου κατὰ γῆς παί- γνια χαὶ μαντεύματα; 7) Δωδωναίας δρνὸς ληρήµατα Ἡ τρίποδος σοφίσµατα; f) Κασταλίας μαντικὸν πόµα; τοῦτο µόνον o) µαντευσάµενα, τὴν ἑαυτῶν σ.ωπἠν. Quo pones loco terribilem et caliginosam Hecates mostellariam ; ac Trophomii subterranea ludicra οί vaticinia ; aut Dodonee quercus. deliramenia, aut Delphice iripodis captiosas voces ; aut. [atidicum D Castalii (ontis haustum ? Greca, inquit Morellus, ita sunt ἔμμετρα, et posticis epithetis insignita, ut ἁποσπάσματα quadare tragici dramatis videantur: quin ultimum membrum, ut e codice Regio edidi- mus, senario iambico constat, ideoque primum trimetris iambicis Lat. vertere libuerat. (30) Scholiastes Grzecus preedicti Panegyrici san- eti Gregorii Nazianzeni sic habet : Κασταλία περὶ τὴν Αντιόχειαν, Ev ᾗ καὶ Απόλλων ἑφορεύει, Μαντεία οὗντις ἐξεφέρετο χατὰ τὴν τοιάνδε πηγὴν, ἡ τοῦ νάµατος, οὗ κατὰ φωνήν ' οὗ γὰρ φωνή τις ἐξηχείτο, ἀλλ᾽ ἁπλῶς fiyou τινὸς xal πνεύματος áva- διδοµένη, xai ἐχροῆς. πρὸς ἅ τινες ἱστάμενοι, χαὶ νοοῦντες τὰ σύμόολα ταῦτα, ἔλεγον ταῦτα. Ve- rum Castalius fons (qui et Caballinus et Libethris d:citur), de quo hic loquitur scriptor noster, est virgine Castalia, quz Apollinem fugiens przeci- pitata, et in fontem versa est. . $1) Hierocles babet: Ἐπαρχία τῆς νέας Ἠπείρου ὑπὸ χονσιλάριον πόλεις θ’. Δυῤῥάχιον ἡ ποτὲ Ἐπίδαμνος. 39) [n editis, Z«áp ra. Iu mss. Hieroclis, Σχάππα et Σχάπτα. (35) ApudHieroclem legitur Σχεπῶν. (54) At urbes tantum quatuor numerantur apud Constantinum, omissa fortassis quinta scribse incuria, sed suppleri potest ex lierocle; 8 quo quidem primo loco ponitur. Xapbuxh µητρόπολις. (55) Νάϊσος, Naicóg et Ναϊσσός scribitur hoc nomen; at Náico; per σ simplex scribendum ait Holstenius, quod in Hierocle ita scribatur, et gentiles Ναἴϊσιτανοὶ dicantur .in nummo vel sigillo plumbeo, quod apud Equitem Gualdum Romse viderat idem Holstenius. Quod vero ait Porphyro- genitus. Naisum patriam Constantini Magni esse, id hausisse videtur ex Stephano Byzantio, qui ea- dein scribit : quamvisde patria Constantini Magni controversia sil inter scriptores : alii quippe eum natum fuisse aiunt Naisi oppido Dacie, alii Trasi : alii Drepani Bithynia urbe ad Nicomedien- sem sinum ; alii veroin Galliis; alii denique in Britannia. NEM (86) Sic ex Hierocle emendo. Perperam in editis el in ms. Conslantini legitur Νεμεσιάνα” nam preter Hierocicm, habetur Nemisiana in Autonini ltinerario. (97) Locus corruptus, ni fallor, et hic et apud Hieroclem, ubi sic legiwr : Ἐπαρχία i c e*e ὑπὸ κχονσιλιάοιον πόλεις ε’. Que sic Holstenius interpretatur, ac emendat : Prorinci& qua est ad. .. (ucmpe ripam Danubii, estque Dacia Ri- DE THEMATIBUS OCCIDENTIS, 130 Δαρδανίας, ὑφ' ἡγεμόνα, πόλεις Υ (38). Ἑπαρχία A Prefectura Pannonig, sub eodem, urbes dus. Παννονίας, ὑπὸ τὸν αὐτὸν, πόλεις β’ (59). Καὶ ὧδε μὲν ἑπαρχίας τῆς νέας Ἠπείρου, τοῦτ' ἔστι τοῦ Δυῤῥαχίου, τοῦ πάλαι χαλουµένου Ἐπιδάμνου. Ῥητέον δὲ περὶ τῆς ὀνομασίας αὐτοῦ, πόθεν χαλεῖται τὸ Δυῤ- ῥάΧιον. Δυῤῥάχιον πόλις Ἑλληνιχὴ (40), καὶ Ἐπίδα- p.vos χληθεῖσα ὑπὸ Ἐπιδάμνου τοῦ ἀρχαίου fi poc (41), τούτου θυγάτηρ ἨΜέλισσα (42), fc καὶ τοῦ Ποσειδῶ- νος, 6 Δυῤῥάχιος (45). 'Ag' ἧς ἐστι τόπος iv Ἐπι- Atque ita se habent prefecturz novs Epiri, hoc est, Dyrhachii, quod oppidum olim Epidamnus dicebatur : de cujus nominis ratione aliquid me- morandum est. Dyrrhachium urbs Grzcanica, et Epidamnus appellata, ab Epidamno heroe prisco ; huic erat filia, Melissa nomine, ex qua et Neptuno Dyrrhachius natus est ; a qua est locus Epidamni Melissonius dictus, ubi Neptunus cum Melissa rem ANSELMI BANDURII NOTE. pensis) sub consulari. Urbes quinque, εἰ ita for- tassis legendum etiam hic. Urbes autem illae quin- que recensentur ab Hierocle; et sunt Rhazaria metropolis, Benopia seu Monopia, Acaenes, Castra Martis, et Idaus seu Iscus. (58) Nimirum, Sc«pon, Merion, et. Ulpiana, ut ait Hiegocles. (59) Sermium videlicet et Basiana, ut. habetar apud eumdein Hierocleim. (40) Hic pro Ἑλληνικὴ scribendum puto Ἰλλυ- ριχἠ, ut habet Stephanus Byzantius, Δυῤῥάχιον, πόλι; λυρική, Dyrrachium urbs lilyrica. Dyrrt- chium autem urbem Illyricam fuisse et olim Epi- damnum dictam scribit et Mela lib. 2. cap. 3. Urbium prima lllyricarum] est Oricum, secunda Dyrrhachium, Epidamnus ante erat, Romani nomen muiasere, quia velut in damnum ituris, omen id visum est. De. Dyrrhachii situ vide Joannis Vossii observationes ad. Pomponium Melam, et Jacobi Palmerii descriptionem Illyrici, ubi, preter urb:s situm, conditores etiam, ac memorabilia fusius. commemorantur. a 10 Eadem ferme Dio Cassius lib. v To Δυῤῥάχιον ἓν Yf τῇ πρότερον μὲν Ἰλ. opu τῶν Dabo, ο, δὲ, xal τότε γε, ἴδε Μαχεδονία νενοµισµένη xsivaw xal ἔστιν ἐπικαιρό- «aov, εἴτ᾽ οὖν f) Ἐπίδαμνος, xal ἡ τῶν Κερχυραίων αἴτε xal ἑτέρα τις οὖσα. Καὶ οἱ μὲν τοῦτο γράφαν- τες, τὴν τε χτίσιν αὑτῆς χαὶ τὸ ὄνομα ἐς Δυῤῥά- ye Ἶρωα ἀναφέροωυσιν. — Dyrrhachium in terra. 1- yriorum Parthinorum (ita enim primum vocabatur, wanc, wm isto quoque tempore, Macedonie annu- meratur) positum est, admodum opportuno silu ; sive ea, Epidamnus, urbeque Corcyrensium ait, sive alia quadam. Qui enim Dyrrachium ab Epidamno diversam faciunt urbem, ii illam conditam, no- duxisse a Dyrrachio quodam heroe asserunt, Appianus Alexandrinus lib m Civil. scribit, re- gem quemdam Barbarorum Epidamnum nuncu- alum luisse, ac eumdem urbi nomen dedisse. hucydides Dyrrachium Lon noverat, cum de Epidamnuo pluribus loquatur lib. 1, ubi tradit hanc urbem 4 Corcyrzis missa colonia cenditam : "Exibauvó; ἐστι πόλις ἐν δεξιᾷ ἑσπλέοντι τὺν Ἱόνιον Χόλπον, προσοικοῦσι δ᾽ αὐτὴν Ταυλάντιοι Boa po . puds Eüvo;. Ταύτην ἀπώῴχισαν μὲν Ρκυραῖοι , οἰχιστῆς δ᾽ ἐγένετο Φάλιος Ἐρατο- Χλείδου, Κορίνθιος 1 vos, τῶν ἀφ᾿ Ἡραχλέους, etc. Epidamnus est. urbs sita ad dextram | naviganti lonium sinum ; juxia habitant Taulantii Barbari, gens lligrica; hanc Corcyrei quidem missa colonia condiderunt; colonie vero dux (uit Phalius Era- teclide, Corinthius genere, ab Hercule oriundus, eic. Epidamnum a Corcyreis conditam scribit et Strabo lib. vn. Sed de bujus urbis conditore ac situ videndi sunt scriptores paulo superius citati, (42) De hujus patre inter mythologes non con- venit. Vide Apollod. lib. ii. et Pausan. in Co- rinthiacis. (43) Sic ex Siepbano emendamus; ex cujus quidem opere integro hausit scriptor noster, quz ie de Dyrrachio tradit. Perperum enim legitur bic in mss. l'orphyrogeniti ; 4; ἠράσθη Ποτειδῶν 6 Δυῤῥάχιος, 0o' οἷς ἔστιτόπος, etc. At Thomas de Pinedo in Notis ad Stephanum, hunc Stephani locum emendare, aut potius corrumpere conatur Porphyrogeniti lectione, seu potius scrib» mendo. Quod autem scribit Stephanus, etex eo Porphy- rogenitus de Dyrrhachii appellatione, fabulas ea- . pit. Potior fides adhibenda Plinio, qui lib. 3, cap. 25, ait Dyrrschium propter inauspieatum nomen Epidamni a Romanis eo colonia deducta, nuncupatum fuisse. Eadeii Livius et Strabo; quin t Pomponius Mela, qui lib it, sic habet: Urbium Írima est Oricum, secunda Dyrrachium, Epidamnus ante erat. Rlomani nomen mutavere, quia velut in damnum ituris, omen id visum est. Ad hoc etiam videtur alludere Plautus in Menzchmis act. n, scen. 4. Propterea huic urbi nomen Epidamno inditum est. uia nemo (erme huc sine damno divortitur. E. Ego istuc cavebo : cedo dam mihi huc mar- [supistm, MES. Quid eo vis? ME. Jam abs te metuo de [verbis tuis, MES. Quid metuis? ME. Ne mihi damnum in | Epidamno duis. C llis etiam assentitur Dio Cassius lib. xi.1, ita ta- men ut subdubitet num duo diversa sint oppida ; quod quidem Appianus Alexandrinus lib n Civil. omnino affirmat, inquiens, Epidamnum paulum remotum a mari: Dyrrachium vero prope ipsum mare; Epidamnique navale esse dicit : additque hocíalso a quibusdam Epidamnum dictum. Po- stea tamen sic nominatum a Corcyrensibus, quod Dyrrachii nomen ominosum haberetur, vetustam autem appellationem vicisse, et Dyrrhachii nomen manere. Sic discrepat a ceteris omnibus Appiu- nus; ille quippe Dyrrachii nomen ominosum, cz- teri Epidamni faciunt ; ille nomini mutationem Corcyrensibus , cztieri Romanis ascribunt. Pra- terea Dyrrachium dictum fuisse nonnulli conten- dunt a nomine illius qui urbi portum adjecit. Alii Dyrrachium appellarumt, ut Alexander in sua KEu- ropa: descriptione apud Stephanum : Δυσραχίου t' Ἐπίδαμνος ἐπ dyyidlov χθονὸς ἀκτῆς Dyrrhachiique Epidamnus | in maritima terre ora [sita est. Eustatbius item in Commentariis ad Dionysium de situ orbis inde etiam nominis etymologiam dedu- cit, inquiens : Περὶ ἃ (scilicet Κεραύνια ὄρη χεῖται xa ἡ τῆς νέας Ἠπείρονυ µητρόπολις, ἡ ποτὲ χαλου- µένη Ἐπίδαμνος, τοι τὸ Δυῤῥάχιον, δηλοῦν Ex τῆς τοιαύτης χλήσεως τὴν τοῦ τόπου εραχύτητα, Δυσ- ράχιον Υάρ ἐστιν, ὃ ἐστι iiv V ρέφαν δὲ τὸ σ εἰς p, εὐφωνόταρον χαλεῖται 4 ῥ χι. Καθὰ xa τὸ Ίυρσηνὸς, Ίυῤῥηνός, 6ἱο, Vide qux banc {η rem habet Dion Niczus lib. xti. Czeterum Holste- nius in Notis ad Stephanum laudat. Collectionem nominum geograph. ex ms. cod. Vat. ubi sic de hujus nominis etymologia : Δυῤῥάχιον πόλις χαλουµένη πρότερον Ἐπίδαμνος' ὠνομάσθη δὲ Δυῤ- ῥάχιον ὅτι χατὰ τὸν τόπον προεχούσης ἄχρας γεώ)ο- φον t) χῦμα προσπῖπτον xal σχιζόμενον ῥαχίαν πο.εῖ 1931 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 132 δάµνῳ MeAtoaovtozs E 0a. Ποσειδῶν αὐτῇ συνηλθε. A habuerat. Post Rizonicum autem sinum Lissus est Μετὰ δὲ τὸν Ῥιζόνιχον Λισσός (14) ἔστι πόλις, xal ᾽Αχρόλισσος, xal Ἐπίδαμνος, Κερχνραίων Χτίσμα, ἡ νῦν Δυῤῥάχιον ὁμωνύμως τῇ Χεῤῥονήσῳ (45) λεγο- µένη, ἐφ᾽ ἧς ἵδρυται, ὡς Φίλων Υράφει. Δέδιππος ἐν Χεῤῥονιχῷ δεκάτῳ (46), Μαχεδονικὴν πόλιν αὐτὴν καλεῖ, γράφων οὕτως ' Καὶ Μακεδόνων Ἐπίδα- pror (47), ὁσύστερον Δυῤῥάχιον µετογοµασθεί- σαν, πόλιν εῆς Μακεδογίας μεγάλην xal εὐδαί- µιονα οὖσαν, κατακράτος αἱροῦσιν. Ἔως ὧδε ὁ μερισμὸς τῆς βασιλείας ἐγένετο τοῦ κρατοῦντος Ba- σιλέως τὸ Βυζάντιον. Τὰ δὲ ἀντίπερα, ἅπερ Ἰόνιος ἁύλπος, τῷ βασιλεύοντι τῆς Ῥώμης ὑπήχοα (48). Οὕτω γὰρ ἑἐμέρισεν ὁ µέγας βασιλεὺς Κωνσταντίνος τοῖς τριοὶν υἱέσιν αὐτοῦ, Κωνσταντίνῳ, χαὶ Κων- * σταντίῳ, καὶ Κώνσταντι ' τῷ μὲν πρώτῳ υἱῷ τὰς ἄνω Γαλλίας, καὶ τὰ ἐπέκεινα "Άλπεων ἕως 'Eons- ρίου Ὠκεανοῦ, καὶ ἐς αὐτὴν πόλιν τὴν Κάνταθριν᾿ τῷ δὲ Κώνσταντι τῷ ὑστάτῳ υἱῷ τὴν Ῥώμην, xal cà, κάτω Γαλλίας. τὴν τε νῆσον Σαρδὼ, xai αὐτὴν Σιχελίαν, xai τὴν ἀντίπερα Λιδύην, Καρχηδόνα τε, καὶ τὴν "Αφρων µητρόπολιν, καὶ ἕως Κυρήνης αὖ- τῆς: τῷ δὲ Κωνσταντίῳ, τὰ ἀπὸ τοῦ Δυῤῥαχίου, xai αὐτὸ τὸ Ἰλλυριχὸν, τὴν Ελλάδα τε, καὶ τὰς ἐπέχει- να νήσους, τάς τε Κυχλάδας, xal τὰς χαλουµένας Σποράδας xai ἕως Ἑλλησπόντου, τήν τε χαλουμέ- νην μικρὰν ἸΑσίαν, ἀμφοτέρας τε xai Συρἰας xal Παλα:στίνην, καὶ τὴν Κιλιχίαν, χαὶ αὐτὴν Αἴγυπτον" ἡ γὰρ᾽Λιδύη τῷ τῆς "Pope ὑπέχειτο βασιλεύοντι, urbs, et Acrolissus, et Epidamnus, a Coreyrzis con- dita, qu& nunca peninsula, cui insidet, uomen Dyr- rhachii tenet, ut scribit Philo. Dexippus in decimo Cherronico urbem ipsam Macedonicam vocat, sie inquiens : Et Macedonum. Epidamnum, que postea Dyrrhachium nominata est, urbem Macedonie ma- gnam ac beatam 97 vi capiunt dincusque imperii di- visio facta eat, ut illaessent imperatoris, qui Byzan- tium tenet ; quz vero ulterius sunt, et lonico ginu continentur, imperatori Roms obtemperabant. Sie enim Magnus Constantinus imperator partitus est imperium tribus suis liberis Constantino, Constan- 4o, et Constanti : 3ο primo quidem, superiora Galliz loca, et quse trans Alpes sunt, usque ad Oc- ciduum Oceanum, atque urbem Cantabrig ; Con- $tanti vero, minimo natu, Romam, et inferiorem Galliam, atque insulam Sardiniam, ipsamque Sici- liam, et Africam ulteriorem, Carthaginesnque Afrorum metropolim ad ipsam Cyrenem usque : Constamtio denique, que citra Dyrrhachium, et hiyricum, Helladem, ei insulas ulteriores, οἱ qua Cyclades ac Sporades nuneupantur, usque ad Hei- lespontum, ac parvam Asiam dictam, utramque Syriam, ac Palzstinam, itemque Ciliciam, ipsam- que /Egyptum ; nam Libya Romano imperatori . subdita fuit. Atque ejusmodi quidem fuít antiqua et prima Romani imperii divisio. Caeterum Dalma- ua Kali regio est, ex qua ortum habuit omnium, Καὶ οὕτως μὲν ὁ παλαιός τε xat ὁ πρῶτος μερισμὸς ϱ quiunquam fuerunt, hominum profligatissimus, ma- τῆς βασιλείας 'Ῥωμαίων; fj δὲ Δαλματία τῆς Ίτα- Ala; ἐστὶ χώρα (49). ἐξ οὗπερ ἑἐδλάστησεν (ὔ0) ὁ ximeque impius imperator Diocletianus, sb oppido oriundus, cui nomen erat Salonz : unde manet ANSELMI BANDURII NOTJE μεγάλην. "Όθεν διὰ τὴν ῥαχίαν καὶ τὸ δύσορμον οὕτως ὠνομάσθη. . (44) Totidem verbis hec habet Strabo lib. vit, aisi quod ibi legitur, μετὰ δὲ τὸν ᾿Ῥιζόνικον χόλ- πον * quod quidem ip Constantino subiutelligitur : unde aut hzc Philonem quem hic laudat Porphy- rogenitus, hausisse ex Strabone dicendum est, 3ut Strabonem ex Philone ; sed quis iste Philo sit, οἱ quo tempore vixerit, non liquet, cur lures fuerint Philones, ut patet ex Vossio de istoricis Grecis; et hic quidem laudatur a Stephano Philo ἐν τοῖς "larpixoic, medicus ille fortossis Tarscensis vetustissimus, qui a Galeno citatur. Et alibi passim laudatur ab eodem Ste- phano Philo Byblius, qui Trajani tempore vixit. Sed de Philonibus plura, ut dixi, Vossius. Cae- icerum. quemadmodum dieitur Corinthus et Acro- corinthus, ita Lissus et Acrolissus, quippe uL Corintho Acrocorinthus, sic [ο Acrolissus adjacet in alta. rupe sedificata, Polybius íd docet lib. vin. hisce verbis : θεωρῶν h τόν τε τοῦ Λίασου µπερίθολον, xal τὰ πρὸς τῇ θαλάττῃ, χαὶ τὰ πρὸς τὴν µεσόγαιον, ἠσφαλισμένον διαφερόν- τως χαὶ φύσει xal χατασχευῇ, τόν τε παραχείµενον Αχρόλισσον αὐτῷ, xaX διὰ τὴν εἰς ὕψος ἀνάτασιν, καὶ διὰ τὴν ἄλλην δροµνότητα, τοιαύτην ἔχοντα φαν- τασίαν, ὥστε μηδ᾽ ἂν ἐλπίσαι µγδένα χατὰ χράτος ἐλεῖν, εἰο. | (45) Epidamnum in isthmo peninsulee cujusdam Situn) docet et Tliucydides. Ceterum. ex hoc Phi- lonis loco apparet etiam Dyrrbachium a loci asperitate, in quo situm est, nonien sum- psisse. (46) Dexlppi Herennii Atheniensis, qui, ut scri- bit Eunapius in Porphyrio, vixit circa Aureliani ac Probi tempora, crebra mentio occurrit apud seripteres, qui post illa tempora floruerunt, Vide que deeo ac ejus operibus scribit Vossius de historicis Grxcis lib. n, Cseterum licet etiam in ms. legatur ἐν Χεῤῥονικῷ δεχάτῳ, legendum puto cum Henrico Valesio àv Χρογικῶν δεχἀτῳ cum idem liber decimus Chronicorum Dezxippi citetur etiam 8 Stephano in Σουγχαῖοι, et duodecimus in Ἔλουροι, etc. | (47) Perperam hzc Dexippi verba sic interpreta- tur Morellus : £t Macedones Epidamnum, que post- ea Dyrrachium nominata est, et Macedonie magna at beata civitas erat, capiunt, (48) De hac divisione imperii Romani pluribus scriptores. (49) De Dalmatia ac ejus populis pluribus agit idem Constantinus lib. de Adm. Imp. cap. zxix et seqq. Sed quod ait hic Dalmatiam Italie regionem esse, id hausit ex Stephano Byzantio, ex quo et pleraque alia ad verbum, fut aiunt, exscripsit, uti οἱ alibi monuimus. Dalmatiam autem pro ltalica regione hinc pito sumptam a scriptoribus By- zanüinis, quod Dalmatia tui. fuerit pars jtalicem preteetura. Vide quid hac dere Ortelius ; licet rkelius in notis ad Stephanum id pro nugis habeat, quemadmedum et Holsteuius in suis Annotationibus ad Ortelium. "Verum ipse puto Berkelium nugas etiam nugari, dum hunc Stephani locum explicare conatur, (50) De patria Diocletiani imperatoris, de qua controversia est inter scriptores, pluribus alibi loquimur. 173 DE THEMATIBUS OCCIDENTIS. 134 πάντων ἀνθρώπων ἁνοσιώτατος , xal ἀσεθέστατος A aqua ad potum suavissima gupra OB&ines 44199, ut βασιλεὺς Διοκλητιανὸς, ἀπό τινος χωρίου χαλουμέ- ^ wo) Σαλῶναιι iv ᾧ ἔατιν ὕδωρ πότιµον xal γλυχκύτα- τον ὑπὲρ πάντα τὰ ὕδατα, ὣς φασιν οἱ γενσάµενοι. θέµα I', Σικεᾶία. Νῆσός ἐστι μεγίστη xal ἐπιφανεστάτη ἡ Σικελία. υὑχ ἣν δὲ τὸ πρότερον ὑπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ βασιλέως Κωνσταντινουπόλεως, ὅτε ἡ Ῥώμη ἐθασιλεύετο" vay δὲ ἐγένετο ἡ χαινοτοµία αὕτη διὰ τὸ τὴν Ῥώ- µην ἀποθέσθαι τὸ βασίλειον κράτος, xal ἰδιοχρατο- ρίαν ἔχειν, χαὶ δεσπόξεσθαι χυρίως παρά τινος κατὰ καιρὸὺν Πάπα. Κρατεῖται δὲ νῦν ὑπὸ τὴν ἀρχὴν Κων- σταντινουπόλεως, διὰ τὸ τὸν αὐτοχράτορα Κωνσταν- τινουπόλεως θαλασσοκρατεῖν µέχρι τῶν Ἡ ραχλέους στηλῶν, xal πάσης ὁμοῦ τῆς ὧδε θαλάσσης. "΄Ἔσχα δὲ τὴν ἱστορίαν τοῦ χαλεῖσβαι Σιχελία, ἀπὸ ἱστορίας τοιαύτης, χαθὼς ὁ Γραμματικὺς Στέφανος Ypá- qt (51) * Σιχε Ala ἡ v coc Σικαγία πρότερον àvo- pálsxo* εἶτα ZixeA'a ἐχ.ήθη, ὥς φησι 'EAAdrvi- xoc, Ἱερείων τῆς "Hpac 8 (52). Ἐν δὲ τῷ αὐτῷ xpóvqo xal Αὔσογες ὑπὸ τῶν ᾿Ιαπύγων &£ Ἱτα.ίας ἀνέσεησαν, ὧν ἦρχε Σιχεός' xal διαδάντες εἰς τὴν σον τήν τε Σικαγίαν xadovpuérny περὶ τὴν Αἴτναν καθεζόµενοι, ᾧχουν αὐτοί τε καὶ ὁβασι- Asbg αὐτῶν Σικελὸς, βασι.είαν ἑγκαταστησά- ενος, καὶ ἐγτεῦθεν ὁρμώμεγυς ὁ Σικειὸς οὗτος, πάσης ἤδη τῆς »ήσου τότε ταύτης Σιχε.ἰίας xa- «ἑουμέγης ἀπὸ τοῦ ΣιχεἽΊοῦ τούτου: ὃς καὶ ἐν' αὐτῇ ἐδασί.ευσα. Καὶ Μένιππος δὲ ταῦτά φησιν ’ "EA0óvrsc εἰς ZeeAlavr ctpacóc zoAvc ἐξ Ἱτα- .líac, τούς τε Σιχαγοὺς κρατήσαντες µάχῃ. ἀπ. ἐστειῖαν εἰς τὰ μεσημόριγἁ καὶ τὰ ἑσπέρια µέρη αὐτῆς, καὶ ἀντὶ Σικαγίας Σιχείαν τὴν νῆσον ἐἑποίησαν κα.λεῖσθαι’ xal τὰ κράτιστα τῆς 1ης ὤκησαν ἔχοντες. Μεγίστη δὲ αὑτῆ μαρτυρεῖται τῶν ἑπτὰ, χαθά φησιν Αλέξιος ὁ χωµιχός (53) * Tor ἑπτὰ νήσων, dc δέδειχεν ἡ φύσις ΘΥνητοῖς uero cue, Σιχε.ία μὲν, ὡς Adyoc "Ecti, μεγά.-Ίη, καὶ δευτέρα Σωρδώ" τρίτη Kipvoc * τετάρζη δὲ, ἡ Διὸς Κρήτη τροφός. Εὐδοια πέµατη στεινοφρυής. Ἕκτη Κύπρος. Αέσδος ξὲ τάξι ἑδξόμην «Ἰαχοῦσ᾽ ἔχει. Τῶν δὲ νησιωτῶν οἱ μὲν ἰθαγενεῖς πάλαι Λίγυες ἐξ Ἰταλίας, Σιχελοὶ λέγονται. Οἱ δὲ ἐπήλιδες, "Ελληνές εἴσι Σιχελιῶται, ὡς ἸἹταλιῶται. Ἔχει δὲ πόλεις ἐπι- asserunt, qui gustarunt. Thema X, Sicilia. Sicilia insula maxima et celeberrima est : ο uique non fuit antea sub potestate imperatoris Constantinopolitani, quando Roma iniperatori sub- jeciaà erat : nunc. autem hzc innovalio facta est, quia Roma regium deposuit principatum, εἰ pro- priam administrationem ac jurisdictionem obtinuit, eique proprie ac legitisrne dominatur qui suo tem- pore papa est. Nunc vero sub ditione est Constan- tiaopolis, quia Constantinopolitanus imperator maris princeps est usque ad Herculis columnas, B et nostri totius mediterranei. Fama autem est, Si- ciliam sppellationem accepisse ab ejusmodi histo- Tia , ui scribit Stephanus Grammaticus : Sicilia insula Sicania prius nominabatur, deinde Sicilia appellata est, ut ait. Hellanicus lib. n De Sacris Junonis. Kodem tempore eiiam Ausones ab Jepygi - bus ex lialia deirusi sunt, quibus preerat Sicelus : el irajecia insula, Sicania dicia, circa tnam sedes stabilientes, εἰ ipsi, et rex eorum Sicelus' habitarunt, ibi regno constituto : alque inde profectus Sicelus lotam sibi moz subegit insulam, qua tum ab hoc Sicelo Sicilia nuncupata est : qui in ipsa regnavit. Hec vero Menippus bis verbis narrat : Profecti in Siciliam 38 cum ingenti exercitu ex lualia, Sicanis prelie superatis. ad meridionales, εἰ occiduas re- gionis partes eos delegaruni ; el ut pro Sicania Sicilia insula vocaretur e[fecerunt, wuberrimamque soli regionem habitantes incoluerunt. Maxima autem in- sula e septeimm esse probatur etiam Alexii Comici testimonio, cujus hi sunt versus : Ex insulis septem, indicavit quas parens Natura terrigenis, Sicilia est mazima. Ut fama fert : secunda Sardo : tertia Cyrnus : Jovis que Creta nutriz quarta stat. Ewubrea quinta angusta : sexta Cyprus est : At Lesbus ordinem est adepia septimum. Porro ex insularibus iudigenz quondam Ligures ex ltalia, Siculi dicuntur : adven:e autem Grxei sunt Siceliote, ut Italiotze. Caeterum insignes urbes σήμους τήν τε Συράχουσαν, xa τὸ χαλούμενον Tau- D habet, Syracusas, et Tauromenium dictum, ipsum- ῥομένειον’ xal αὐτὴν τὴν ᾽Αχράγαντα, xal τὰς λοι. πὰς πόλεις, τὰ» μὲν λρημωμένας, τὰς δὲ χρατουµέ- wd; παρὰ τῶν Σαραχηνῶν. Τὴν μὲν οὖν Συράχου- σαν ἐπὶ Βασιλείου τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως παρέἐλαθον ol Σαρακηνοί. Τὸ δὲ Ταυρομένειον, ἐπὶ Λέοντος τοῦ σοφωτάτου βασιλέως. "Oca τοίνυν κατελείφθησαν χάστρα, παρὰ τῶν ἀθέων Σαρακηνῶν κρατοῦνται μόνη δὲ ἀντιπέραν 1j Καλαθρία χρατεῖται παρὰ τῶν que Agrigentum, et czeleras civitates, partim de- serias, partim a Saracenis occupatas. Syracusas certe .sub Basilio illo preelaro imperatore cepe- runt Saraceni; Tauromenium vero sub Leone sapientissimo jimperatore. Quotquot igitur deserta fuere oppida, hxc ab impiis Saracenis delinentur, Sola vero trans mare Galabria a Christiauis tene- tur, in. qua. etiam Rhegium est, et oppidulum ANSELMI BANDURII NOTE. (54) Hec in epitome Stepliiani non exstant, et miror cur Berkelius qui οἱ alia, qux ex Ste- plani calamo profecta erant, el conservata sunt apud scriptorem nostrum legitimo auctori resti- tuit, hiec cidem non restituerit, (52) Citat eumdem Hellanicum scriptor noster supra eum de Macedonis themate, ubi vide qua de eo annotavinius. (53) Hic poeta aliis. scriptoribus Alexis dicitur. Vide Vossium de poetis Graecis. 135 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 126 saneti Cyriacse, et Sauctie Severinz, et Croto, et alia A Χριστιανῶν ἐν f] xal τὸ Ῥήγιόν ἐστι, xai τὸ πολι- quaedam oppida, quibus dux Calabrix dominatur. : Sunt autem sub Sicilia, et ejus duce, urbes viginti dux. Ceterum hzc insula antiquitus dominatu tyrannico regebatur, ne dicam regio, ab Hierone, et Dionysio tyranno; Romani vero eam ceperunt cuim magna classe, quando Marcellus ille exercitui imperabat,'et navarchus classis Romana constitutus erat: tuni cum Árchimedes geometra, Syracusis ma- nens, noctu expugnata urbe a milite quodam inter- fectus est; quem Marcellus usque adeo luxit, ut nullus abfuerit planetas ab ejus sepultura. Atque liec quidem de Sicilia. σµάτιον τῆς ἁγίας Κυριαγῆς, τῆς τε ἁγίας Σευηρί- νης, xat ὁ Κρότων, xal ἄλλα τινὰ, ὤνπερ ὁ στρατ- ηγὸς Καλαθρίας χυριεύει ' εἰσὶ 6$ αἱ ὑπὸ Σιχελίαν, καὶ τὸν ταύτης στρατηγὸν, πόλεις χβ’. Τὸ ck àp- χαῖον, αὕτη ἡ νῆσος ἑτυραννεῖτο, ἵνα μὴ λέγω, ἆδα- σιλεύετο, ὑπό τε Ἱέρωνος xai Διονυσίου τοῦ τυ- pá&vvou* παρέλαδον δὲ αὐτὴν οἱ 'Ῥωμαῖοι μετὰ azó- λου µεγάλον, ὅτε Μάρκχελλος ἐχεῖνος ἑστρατήγει, xal ναύαρχος τοῦ ᾿Ῥωμαϊκοῦ στρατοῦ ἑνεδείχνυτο ' ὅτε xai Αρχιμήδης ὁ γεωµέτρης ἐν αὗταῖς ταῖς Zopa- χούσαις Qv, νυχτὸς ἀλούσης τῆς πόλεως, ὑπὸ cvpa- τιώτου τινὸς ἀνῃρέθη * ὃν ὁ Μάρχελλος ἐχεῖνος τοσοῦτον ἐθρήνησεν, ὡς µηδένα χοπετὸν ἀπολειφθῆναι τῆς Exelvou ταφῆς. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ Σιχελίας. Thema X1, Longobardic. Longobardia duobus nominibus est appellata : siquidem a nonnullis Longibarbia, a promissa barba incolarum dicta est; a quibusdam vero La- gobardia eadem origine. Terra autem, quam inco- lunt, et Dothrenotus, et Neapolis metropolis, et' Vesuvius mons, et, qui in ipso est, Pyrchanus, Grecorum sunt colonis. Justiniani autem, seu po- tius Zenonis temporibus Gotthi ceperunt et Nea- polim, et reliquas urbes adjacentes. fis imperabat Butelinus, Francorum dux, quem Narses debellavit vrope flumen Casulinum, et $9 internecione de- levit, ut epigramma narrat 9 Plena cadaveribus taboque infecta fluenta Tusca Casulini capit arena rubens : Cum Francos acies populos Romana cecidit, Et quot parebant agmina Butilinó. Ne [felix amnis, qui pre[ert signa trophei, Dum rubet eteruum sanguine Barbarico. Igitur Franci subditi sunt tunc temporis, etiam C Longobardis admisti : et exinde ad hodiernum usque diem Longobardia in ordinem thematis re- θέµα ΙΑ’, Λογγιδαρδίσς. 'H δὲ Λογγιδαρδία (54) δισσοῖς ὀνόμασι χέχλη- ται παρὰ μέν τισι Λογγιθαρδία, τοῦτ) ἔστι πολυ- Υένεια * παρὰ δέ «tot Λαγοδαρδία, ὡς πολυγένεια» $ δὲ γη, fjv χατοιχοῦσιν, | τε Βοθρενοτὸς, χαὶ Νεά- πολις ἡ µητρόπολις, xat τὸ Λέσθδιον (55) ὄρος, xai à bv αὐτῷ Πυρχάνος (56), Ἑλλήνων εἰσὶν ἀποιχίαι" xai ἐπὶ τὸν ἡμερῶν Ἰουστινιανοῦ, μᾶλλον δὲ Ζήνω- νος, παρέλαθον οἱ Γότθοι, τήν τε Νεάπολιν, xal τὰς λοιπὰς παρακειµένας πόλεις. ὧν Ίρχε Βουτελῖ- vos (57), 6 τῶν Φράγγων στρατηγὸς, ὃν χατεπολέ- µησεν ὁ Ναρσὴῆς παρὰ τὸν ποταμὸν Κασουλῖνον, xat τελείως Ἡφάνισε, χαθὼς τὸ ἐπίγραμμα λέγει (58) * Ρεῖθρα KacovA(vov ποταμοῦ βεδαρηµέγα v&xpote Δέξατο Τυρσηνῆς ἠϊόνος xpoxdAm. Ἡγίχα Φραγκικὰ φῦ.Ίᾳ κατόκτανεν Αὐσονὶς αἰχμὴ, 'Oxaóca δειλωΐῳ πείθετο BovtiA(vep * "OA6tov ἂν τόδε χεῦμα, καὶ ἔσσεται ἀν εὶ τροπαίον Αἵμαει βαρδαρικῷ δηρὸ» ἐρευθόμεγον. Ὑπετάγησαν οὖν οἱ Φράγγοι τῷ τότε χρόνῳ, ἔχοντες xai Λαγοδάρδρους συμµίκτους. xal ἕκτοτε µέχρι τῆς σήμερον χρηµατίξει εἰς τάξιν θέματος fj χαλου- ANSELMI BANDURII NOT. (54) Postremis temporibus Longobardiz nomine ea potissimum lali: pars a Gracis donata fuit, ques in eorum imperio remansit, nimirum Calabria atque pars regni Neapolitani, ut manifesto apparet er is qua hic scribit Porphyrogenitus. Olim autem sub Carolo Magno Longobardie nomen tam late patuit, ut universa lialia hoc vocabulo intelligeretur, ut constat ex charta ejusdem Ca- roli Magni prodivisione imperii : Jialiam vero, κα el Longobardia dicitur, etc. Quaenam vero talis pars Longobardisee nomiue hodie donetur, nemo ignorat. (55) Sic in ms. At muorellus Οὐεσούθιον ὄρος emendat. Sed vide Ortelium verbo, Vesevus. (56) Ecquis hujus, inquit Morellus, meminit ? nunquid «Αι χρατῆρσι πυριπνόοις congruit? an Pausilypo, an Plano,an Taburno an Purgio, an Puteolis ?* an peregrina vox est, et ἀντὶ τοῦ 'Aópvou loco Averni irrepsit? an osquequaque ezplodendum videtur a monte Vesuvio Πνρχάνου nomen, cujus elymon πυρὸς χάσμα, hiatum ignis pre se feri? equidem ἑπέχω ,cedo πόρον ἐν ἁπόρῳ (51) De hac re pluribus Agathias Scholasticus lib. 1. Histurig de rebus gestis Justiniani imupe- ratoris; qui quidem scriptor Butilinum hunc Francorum ducem vocat; eumque et (ratrem ejus Leutherim antea cum Goithis societatem iniisse ait, invito etiam Theodobaldo, rege. Vide eumdem Agatbiam lib. 1. Sigonius autem lib. xx de Q:- cid. imp. ducem hunc Bucellinum nuncupat, ct hane Francorum cladem in agro Campano conti- isse scribit, ad Casilinum seu Casudinum fluvium: $ idem videiur esse, inquit Morellus, cum Vul- turno, qui uunc Sanguino ab hac fortasse surage indigitatur, et ex Ápennino monte fluit. (58) Epigramma quod hic Porphyrogenitus refert depravatum ac corruptum (quod quidem non dubito scribe inscitia factum) babetur et apud Agathiam lib. 1.106 quo sic;ille : Ἐμοὶδέτις τῶν ἐπιχωρίων, xal D ἑλεγεῖόν τι ἔφη ἐς χκύρθιν τινὰ λιθίνην ὑπό του γεγρά- foo. y^ τὰς ὄχθας τοῦ ποταμοῦ ἱδρυμένην, ὡδέκή xov. Mihi vero quidam ex indigenis retulit, εαγνιεν quoddam tabule saxecg a quopiam inscriptum. [uisse, ad ripas (luminis posite ; quod sic habet. Cacterum visum est, textui Porphyrogeniti ascribere Epi- framma illud emendatum ac integrum, quoinodo jabetur apud Agathiam; et hic idem prout ha- peur in mss, Porphyrogeniti exhibere ; sic igitur abet ; “Ρεῖθρα Κασουδἰνου ποταμοῦ βεδαρημένα γεκροῖς Δέξατο Τυρσηγὶς αἰχὴ . « » - - «ο Ὁπαόσα δειλαίῳ πείθετο BovctsAUv «p * "04διον val εόδε ῥεῦμα, καὶ ἔσσεται ἀγτὶ τρο- [παίου Αἴμαει βαρδαρικῷ δεινὸν ἐρευθόμενογ. 197 ΡΕ THEMATIBUS OCCIDENTIS. 133 µένη Λογγιθαρδία (59). Ἐπὶ δὲ τῆς βασιλείας Mi- A dacta fuit. Sub imperio autem Michaelis, lllii x2) τοῦ υἱοῦ Θεοφίλου, ἀνῆλθεν ἀπὸ ᾿Αφϕριχῆς στό- λος Ac" χοµπαρίων, ἔχων χεφαλ]ὴν (60), τόν τε Σολ- δανὸν, xal τὸν Σάµαν, καὶ τὸν Καλφοῦς. Καὶ Eysc- Ρρώσαντο διαφόρους πόλεις τῆς Δαλματίας xal την τε Βούτοδαν, xaY την Ῥῶσαν, xai τὰ χάτω Δεχά- τερᾳ. Ηλθον δὲ xaY πρὸς τὴν τούτων µητρόπολιν, fj Ῥαούσιον λέγεται, καὶ ταύτην ἐπὶ χρόνον ἑπολιόρ- χουν ἰχανόν. Οἱ δὲ τοῦ κάστρου ᾿Γαουσίου, ἀπέστει- αν πρὸς τὸν βασιλέα, ἐξαιτούμενοι διὰ στόλου βοή- Octav: τῶν δὲ εἰς τοῦτο ἀποσταλέντων ἀνελθόντων, εὗρον ὑπὸ Θεοῦ τὴν αὑτοχρατοριχὴν ἀρχὴν ΕΒασί- λειον, τὸν ἀοίδιμον βασιλέα, fir, λαθόντα, ὃς καὶ τὰ τῆς αὐτῶν πρεσθείας xal δεήσεως ἑπαχούσας, xal στόλον ἱχανὸν, xal ὁδραστήριον ἄρχοντα, πρὸς τὴν τούτων βοῄθειαν εὐθὺς ἐξαπέστειλε. Τοῦτο δὲ ἀπὸ αὐτομόλου µαθόντες οἱ "Acpot, χαὶ περὶ τὴν πολιορ- χίαν ἁπραστίσαντες, μᾶλλο» δὲ πτήξαντες τὴν τοῦ βασι)ιχοῦ ατό)ον κατ) αὐτῶν παρουσίαν, ἀνεπέρασαν ἐν Λογγιδαρδίᾳ, xaX πολιορχῄσαντες tb χάστρον Dá- pns, ὤχησαν ἐν αὐτῷ, παραλαθόντες πάντα τὰ χά- στρα, xal τὴν πᾶσαν Λογγιθαρδία», xaX τὰ λοιπά χάατρα Καλαθρἰας µέχρι Ῥώμης ' ὡς εἶναι πάντα τὰ ὑπ αὐτῶν πορθηθέντα χάστρα pv. Βασίλειος οὗν, ὁ ἀοίδιμος βασιλεὺς, τὴν αὐτοχρατοριχὴν ἀρχὴν παρὰ θιοῦ εἱληφὼς, χαθὰ προείρηται, καὶ ταῦτα ἀναμα- θὼν, προαπέἑστειλε μὲν στρατὺν χκαδαλαρικὸν, xal πλοῖα p'* ἔγραφε δὲ πρὸς Λοδοῦχον τὸν ῥῆγα Φραγ- γίας, xai τὸν []άπα Ῥώμης, τοῦ συνεπαμῦναι τῷ ἑαυτοῦ στρατῷ. Οἱ δὲ ὑπείξαντες τῇ βασιλιχῇ ἐντεύ- (c Est, xal ἀμφότεροι ἑνωθέντες τῷ ταρὰτοῦ βασιλέως ἀποσταλέντι στρατῷ. χαθαλαρικῷ xai πλωῖμῳ, xat- επολέµμησαν τοὺς ἀπὸ ᾿Αφϕρικῆς Σαραχηνοὺς, καὶ ἐπόρθησαν τὸ χάστρον Βάρης ' δἐσµιον λαθόντες xat τὸν ᾽Αμτρᾶν Σρλδανόν ' ὃν xal ἀναλαδόμενος μετὰ τῶν Σαραχηνῶν Λοδοῦχος ὁ ῥὴξ Φραγγίας, οἴκαδε ἁτῄει. Ὁ δὲ βασιλεὺς χατέσχε τὴν πᾶσαν Λογγιθαρ- δίαν, χαθὼς xat σήμερον παρὰ τῶν Ῥωμαίων Bast- λέων δεσπόσεται. θέµα IB', Χερσῶγος. Ἡ δὲ Χερσὼν τὸ παλαιὸν οὐκ ἣν εἰς ὄνομα θέµα- τος, οὐδὲ ἓν µητροπόλεως σχήµατι ' ἀλλ' οἱ τοῦ Boo- πόρου κρατοῦντες, ἐχράτουν καὶ Χερσῶνος αὐτῆς, χαὶ τῶν λοιπῶν χλιμάτων, Ὥστε xal βασιλεύειν ιτοὺυς Ev τῷ Βοσπόρῳ χατοικοῦντας λέγεται. Ἔχει δὲ D i ἱστορία οὕτως ' Βόσπορος πόλις Πόντου χατὰ τὸν Κιμμέριον xókmov, xa πορθμὸς ὁμώνυμος, ἀπὸ ' eoe τῆς Ἰνάχου καλούμενος, χαθὼς Αἰσχύλος (01) ἐν τῷ Προμηθεῖ γράφει ἝἜσται δὲ θνητοῖς εἰσαπεὶ Jóyoc μέγας Της enc πορείας. Βόσπορος δ' ἐπώνυμος k&xAncecat. Theophili, classis ab Africa ascendit triginta scx navigiorum, qux Soldanum, ei Samanum, et Cal- phum, duces habebant, Tli subegerunt sihi varias Dalmatie urbes, et Butoban, ct Rosan, οἱ infe- riora Decatera : venerunt etiam ad eorum metro- polim, quie Ragusium dicebatur; camque satis longo tempore obsederunt : urbis autem Ragusinz cives ad imperatorem legatos miserunt, qui auxi- liarem classem exposcerent. Cum Jegati ad regiam venissent, invenerunt Basilium przclarum illum imperatorem Dei numine jam imperatoris dignitate ornatum, qui cum eorum legationis 4ο supplica- lionis capita audisset, et classem idoneam, et du- clorem strenuum, ad suppetias ipsis ferendas ex- templo misit : hoc autem cum per transfugam rescivissent Afri, et nihil in obsidione promo- verent; imo eliam imperatoris classis adversus se impetum exhorrescerent, trajecerunt in Lon- goblardiam; ubi castro Baris obsesso inmorati sunt omnibus castellis expugnatis cum universa Longohardia, ac reliquis Calabrie oppidis Romam usque : ita ut omnium castrorum ab jis expugna- lorum numerus esset centum quinquaginta. Basilius Maque ille przclarus imperator jam imperatoria dignitate a Deo accepta, ut paulo ante dictum est, simulatque id rescivit, exercitum prazmisit equitum ei naves centum. Scripsit etiam ad Ludovicum regem Francie, et papam Roms, ut exercitui auxiliares manus praeberent : hi imperatociz lega- tioni faventes, et ambo juncti exercitui equestri ct navali ab imperatore misso, Saracenos Afros de- bellarunt, et castrum Baris expugnarunt, captivum - etiam Ameran Soldanum tenuerunt, quem cum Lu- dovicus rex Francim una cum Saracenis accepis. set, ad suos rediit : imperator vero totam Longo- bardiam subditam habuil ; ut etiam nunc imperator lomanus ei dominatur. Thema X11, Chersonis. 30 Cherson antiquitus nomen tliematis liaud usurpavit, neque in metropolis forma exsutit; sed, qui Bosporum occupabant, etiam Chersonem ipsam regebant, necnon reliquas regiones, adeo ut Bo- spori incolz? regnare dicerentur. Sic autem historia se habet. Bosporus, Ponti civitas, juxta Cimme- rium sinum, et trajectus coguominis, ab lone Ina- chi filia nomiuantur, velut Zschylus in Prometheo scribit : Mortalibus dein sempiterna [ama erit Trajectionis, Bosporusque inde audies. ANSELMI BANDURII NOTE. (59) De Themate' Longobardi, cjusque prin- eipatibus ac duealibus, pluribus agit Scriptor noster infra lib. de Adm. imp. cap. xxvi. (60) De hac expeditione Saracenorum contra Dalinatiawm. et. Italiam. pluribus agit. Porphyroge- nitus ipfra lib. de Adm. lap. cap. xxix, ubi vide qu:e adnotamus. (61) Hi versus, inquit Morellus, quos emenda- PATROL. Gg. CXIII. tiores quam in Codice Regio exarati sint, edii- mus, enuntiantur a. Prometheo vinculis astricto, apud JZEsehylum : idcirco in Gr«c. addidi τὸ δε- σµώτῃ, quod a Cod. Reg. aberat : sed fieri qnoque potest, ut jam ipso Constantini nosti vo AEschyli Prometheus λυόμενος, solutus, desiderare- tur ; qui Lamen a veteribus laudatur, ut a Strabone lib. 1 et Arrianoin Periplo Ponti, 5 199 ΡΕ THEMATIBUS OCCIDENTIS. 110 Strabo autem lib. x Geographie hec scribit : A Στράδων δὲ ἓν ἑνδεκάτῳ viov Γεω}ραρικῶν τάξε Bospori proceribus subditi omnes Bosporitae nuncu- pantur. Atque. Europeorum quidem metropolis est, Panticapeum ; Asianorum vero, | Phanagorium, Testificatur etiam Phlegon in Olympiade xv Bo- sporum sub dominatu fuisse Cotys Dosporiani re- già, cui Casar jussit diadema gestare, et urbes ejus ditioni subegit, in quibus connumerat hanc etiam Clersonem. Duo autem sunt etiam loci Bo- spori appellati ; unus quideni Cimmerius dictus, juxta Chersonem ; in quo et regia Bosporianorum fuit, aller Byzantii, ut Favorinus scribit : Byzan- linorum porius Bosporus dicitur. Testatur id etiam epigramma inscriptum columna erectae ex adverso terre Chrysopolis, cui marmorea juvenca insidet, quz sic loquens inducitur : Inachio non sum bovis figura ; nec a me Vocatur adversum mare Bosporium; Quippe hanc pridem ira gravis abegit Junonis In Pharum, ast ego moriua sum Cecropis. Uxor eram Charetis, comes illi facta navigationis, Cum ille contra Philippi classem proficisceretur. Bucule mihi nomen fuit, nunc vero Charetis Conjuz, ulraque terra delector. Chares autem ille fuit dux exercitus ALbenicn- sium. Caeterum indigena nomen depravantes, Pho- sphorium illud appellant, unde factum est, ut qui Ürigines Byzantinas scripsere, aliam adjunxerint fabulosam historiam : Philippo Macedone Byzan- tiun obsidente. .. ... ..-..-* γράφει (62): Toi; δὲ τοῦ Βοσπόρου δυνάσταις oz- ήἡκοοι Βυσποριαν οἱ πάντες κα.]οῦγται. Kal ἔστι τῶν μὲν Εὐρωπαίων μητρόπο.ἰιςτὸ Παγτικἁπαιον (65; τῶν δὲ Ασιανῶν, τὸ Φανα}όρειο». Μαρτυρεῖ τὸ χαὶ Φλέγων (04) £v Ὀλυμπιάδι πεντεχαιδεκάτῃ, ὅτι ἐθασιλεύετο ὁ Βόσπορος Κότυϊῖ τῷ Βοσποριανῷ βασ.- Aet (65), ip καὶ διάδηµα ἐχέλευσε φορεῖν ὁ Καΐσαρ, καὶ τὰς πόλεις αὐτῷ χαθυπέταξεν, ἓν αἷς συναρι- θμεῖ xal αὐτὴν Χερσῶνα. Auo δὲ εἶσι τόποι Πόσπο- pot χαλούμενοι " εἷς μὲν, ὁ Κιμµέριος χαλούμενος πλησἰον Χερσῶνος, kv ᾧ xal τὸ βασίλειον τῶν Bo- σποριανῶν ἣν. Ἕτερος δὲ, ἐν Βυζαντίῳ * καθὰ Φα- θωρῖνος γράφει ' Βυζαντίων «ῑιμῆην Βόσπορος xa- Jeita.. Μαρτυ ρεῖ δὲ xal τὸ ἑπίγραμμµα (006) τοῦ χίονος B τῆς ἀντιπέραν γῆς Ἀρυσοπόλεως, ἐν ᾧ uappaplvn δάµαλις ἵδρυται, φάσχων οὕτως * Οὐκ εἰμὶ ᾿Ιναχίης βοὸς τύπος, οὐδ' ἀπ᾿ ἐμοῖο Κ.Ιῄζεται ἁντωπὸν Β«σπόριον πέἰαγος : Ke!vnv γὰρ τὸ πάροιθε βαρὺς xóAoc 1 acer "Hpnc 'Ec Φάρον 131685 0 ἑ]ὼ Κεχροπίς εἰμι véxvc: Εὐγνέτις ἦν δὲ Xdpntoc: ἔπ.Ίων ὃ ὅτε z Aber ἐχεῖνος' Tn δὲ ΦιΛιππείων ἀγτίπα λος αχαφέων * Βοΐδιον οὕγομα ὃ ἦεν &pol τότε, vvv δὲ Χάρητος Εὐνέτις, ἠπείροις τέρποµαι ἁμφοτέραις. Ὁ 6k Χάρης ἐχεῖνος ἣν στρατηγὸς ᾿Αθηναίων. Οἱ δὲ ἐγχώριοι Φωσφόριον αὑτὸ χαλοῦσι παραγραµµα- τίζοντες, ὅθεν οἱ τὰ πάτρια συγγεγραφότες τοῦ Bu- ζαντίου, ἄλλην ἐπιτιθέασι μυθιχἣν ἱστορίαν * ὅτι Φι- λίππου τοῦ Μακεδόνος τὸ Βυξάντιον πολιορκοῦν- τος (07)... ANSELMI BANDURII NOTE. (602) At nibil tale apud hodiernum Strabonem ϱ Βοϊδιον δὲ καεύμαν ἑγώ. νῦν δὲ Χάρητος lib x legitur ; sed sic illelib vit z Ἐξ ἐχείνου τοῦ χρόνου τοῖς τοῦ Βοσπόρου δυνάσταις ἡ τῶν Xepoo- νησιτῶν πόλις ὑπήχοος μέχρι νῦν ἐστι. Ex eo tem- pore ad hunc. usque diem Chersonesitarum civitas Bosporianis Dynastis, seu — principibus, dicio fuit audiens : post victoriam nimirum, qua Mithrida- tes. Eupathoris Chersoneso Bosporoque peti- ius esl. (605) Sic cum Morello ex Strabone εἰ aliis emendamus : perperam quippe in ws. Constan- tini legitur Μαντικάπαιον pro Παντικάπαιον. (64) Perperam in Editis scribitur, ó Φλέγων cum articulo. De Phlegonte Tralliano, Hdriani, αἱ aiunt, liberto vide ex recentioribus Vossium, Meursium, Morellum, etc. (65) Arrianus in Periplo Ponti Euxini, Cotyn βασιλέα τοῦ Ἡοσπόρου τοῦ Κιμμµερίου xalouué- νου .ab Adriano iniperatore. diadema et urbes ple- rasque accepisse narrat. (06) Hoc ipsum epigramma liabetur et apud He- sychium Milesium in. Originibus CP. ac Autholo- gie lit. nn tib xi... de Mulieribus ; necnon etiam apud Codinum in Originibus CP. Emendatun au- iem ex Hesychio textui inseruimus ; quippe sicin MS. Constantlui legitur : 'Iraxinc £oóc οὐκ εἰμὶ τύπος, οὐδ' ἀπ’ ἐμοῖο Ηοσπόριον ávtozór. xüxAncut πέλαγος. Ks(vnv γὰρ τὸ πάροιθεβαρὺς xóAoc ἤλασεν "Hpnc '"Ec πάφον * δε ἐγὼ Kóxponíc εἰμι γέκυς. Κὐνέεις ἦν δὲ Χάρητος ἔπ.ουν δὲ ὅτ En Acev ἐχεῖρος 4i δὲ Φιβιππείων ἀγτίπα.ῖος cxagéor. D Εὐνέτις, ἠπείροις τέρποµαι ἀμφοτέ/αις. (67) Eustlhatius, inquit Morellus, in Dionvsii Περιηγήσεως ν. 440. T5, δ᾽ ἐπὶ θρτιχίου στόµα Βοσπόρου. huic loco aflinia tractat, et comnieiti lepidi lacunam, αι Jacrymam fortean quibusdam pareret, explet, cum ita scribit : 'O περὶ τὸ Βυζάν- τιον 68 λιμῆν οὕτως ὕστερον ἐχλήθη, Χχατὰ παρα- γραμματισμὸν, T] μάλιστα χατὰ τὴν παρὰ τοῖς ῥή- τορσι λεγομένην παραφθορὰν, Φοσφόριον xaact- σθαι, ὥς Φασιν οἱ παλαιοί. Φιλίππου rap ἐν πολιορχίᾳ δ.ορύξαντος εἴσοδον χρυπτὴν, ὅθεν ὀρύσ- σοντες ἔμελλον ἀφανῶς ἐξαναδῦναι τοῦ ὀρύγματος, ἡ Ἑχάτη φωσφόρος οὖσα ὀᾷδας ἐχεῖθεν ἔφηνε τοῖς πολίταις. Καὶ τὴν πολιορχίαν οὕτω φυγόντες, Φωσ- fópuv οἱ ἑγχώριοι τὸν τόπον ἐχάλεσαν. Qua sic atine reddo ad explendam versionem hujus the- malis. Portus circa Byzantium ἵια (nempe Bo- sphorium) vocatus esi per alliterationem, aut eam potius iguram, quam dicendi magistri depravatio- nem nominant, cum. Phosphorium quasi Luci[erum appellari debuisset, ul veteres aiunt. Enimvero cum Philippus in obsidione urbis meatum occultum effo- disset, quoiis qui (odiebant clam e fossa egredi liceret, Hecate qua lucifera seu Lucina est, (aces inde osten- dil civibus : indigena vero sic evitata solutaque obsi- dione, Phosphorium hunc locum α facibus nuncu- parunt. Hec fere ad. verbum translata. reperiun- tur in. ἔπιτομῇ τῶν ἐθνικῶν Stephani Dyzautii in Βόσπορος, ubi scribendum τοῦ ὀρύγματος ἀναδῦναι, vel ἐξαναδῦναι, ut apud Eusthatium, qui moxeillu - stratur. facula voculae. νύχτωρ, in his Stephani , δᾷδας &molros νύχτωρ τοῖς πολίταις φανῆναι. ele. 141 142 IEPOKAEOYX l'PAMMATIKOY. ΣΥΝΕΚΔΗΜΟΣ. ΕΙΣΙΝ ΑΙ ΠΑΣΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΕΙΣ ΑΙ ΥΠΟ TON ΒΑΣΙΛΕΛλ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ TUN EN ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ EIIAPXIAI ZA, ΠΟΛΕΙΣ ZAE', 4Σ YIIOTETAKTAI. HIEROCLIS GRAMMATICI SYNECDEMUS. SUNT HIC OMNES PROVINCLE ET CIVITATES QUAE IMPERATORI ROMANORUM CP, SUBSUNT, PROVINCIZE LXIV, URBES CMXXXV, UT SUBJICITUR. ΑΔ’. Ἑπαρχία θρῴχης Εὐρώκης ὑπὸ κονσου.Ἱάριον, Α χεις t Εὐδοξιούπολις, Ἡράκλεια, ᾿Αρχαδιούπολες, Βιξύη, Πτνόνιον, Ὄρνοι, Γάνος !, Καλλίπολις, Μόριζος, Σιλ- «ih, Zuvabía*, ᾽Αφροδίσια, "Απρος, Ποιλία. B. Ἑπαρχία Ῥοδόπης ὑπὺ ἠγεμόνα, πόλεις C'. Alvo;, Μαξιμ.ανούπολις, Σραϊανούπολις, Μαρῶνα, τὸ Πυρὸς ? νῦν Ῥούσιον, Νιχόπολις, Κερεόπυργος. ΥΓ’, Ἐπαρχία θρῴχης ὑπὸ κονσουάριον, zóAsu 8. Φιλιππούπολις, Βερὸν, Διοχλητιανούπολις, Σεδα- στούπολις, [Διόπολις.] Δ' Επαρχία Ἐμιυόντου ὑπὸ ἡγεμόνα, πὀ.εις ε’. Αδριανούπολις, Α[γ]χίαλος, Διρέρτιος, Πλουτι- νούπολις, Τζοΐδης. E. Ἐπαρχία Μυσίας ὑπὸ ἠἡγεμόνα, πό.εις €. Μαρχιανούπολις, Οδυσσὸς, Δοροστόλος, Νιχόπο- Atc, Νοθαὶ, ᾽Αππιαρία, Ἔδραιττος. Q'. Ἐπαρχία Σχυθἰας ὑπὸ ἠγεμόνα, πόλεις ιε’. Tóyac, Διονυσσόπολις, "Axpa:, Καλαταὶϊς *, Ἵστρος, Κωνσταντίανα, Ζεδέλπας 5, Τρόπαιος, ᾿Αξιούπολις, Καπιδάδρα”, Καρσὺς, Τρόσρις, Νοθιοοδοῦντος, Ἅγισ- σος”, ᾿Αλμυρίς. Z'. Επαρχία 'IAlvpixi * a. Μακεδονία ὑπὸ κογ- σου.ἰάριον' πόλεις AB'. θεσσαλονίχη, Πέλλη, Ἐὔρωπος, Δίος, Βέροια, Ἓορδέα, Ἔδεσσα, Κόλλη», ᾽Αλμοιπία, Λάρισσα!», 10 Desunt quedam. 91 Ι. Provincia Thracie Europe sub consu.ari, urbes 1 Eudoxiopolis, Heraclea, Arcadiopolis, Bizya, Panonium, Orni, Ganus, Callipolis, Morizus, Siltiea, Synadia, Aphrodisia, Aprus, Celia. | 1]. Provincia Rhodopes sub praside, urbes 1. Anus, Maximianopolis, Trajanopolis, Marona, Pyrus, nunc Rusium, Nicopolis, Cereopyrgus. Ill. Provincia Thracie sub. consulari, urbes 5. Philippopolis, Beron, Diocletianopolis, 39. Se- bastopolis, Diopolis. IV. Prorincia Emimonti sub praeside, urbes 5. Adrianopolis, Achialus, Dirertius, Plutinopolis, B Tzoides. V. Provincia Mysie sub preside, urbes 7. Marcianopolis, Odyssus, Dorostolus, Nicopolis, Nova, Appiaria, Ebrettus. Vl. Provincia Scythie sub praside, urbes 15. Tomis, Dionyssopolis, Acre, Calates, Istrus, Constantiana, Zedelpa, Trop:eus, Axiopolis, Capi- daura, Carsus, Trosmis, Novio Odunus, Agissus, Almyris. VII. Provincia Illyrica 1. Macedonia sub consulari urbes 252. Thessalonica, Pella, Europus, Dius, Deroea, Eordea, Edessa, Colla, Αἰπιωρία, Larissa, lleraclei Ἡραχλείου '** Λαόχου, ᾽Ανταγνία T'epívbou, Νικέόης, C Laoci, Antagnia Gemindi, Nicedes, 33 Dioborus, Διόδορος, Ἰδομένη, Δράγνλος '*, Tplyovxa!t, Παρ- θιχόπολις, Ἡράχλεια Στρυμνοῦ, Σέῤῥαι, Φίλιππος, Αμφίπους, Απολλωνία, Νεάπολις, "Axavüoc, Βέργη, ldomene, Dragylus, Trimula, Parthicopolis, Heraclea Strymni, Serre, Philippus, Amphipus, Apollonia, Neapolis, Acanthus, Berge, Araurus, Clema, Men- VARLE LECTIONES. 2 Σαναδία. . !* om, Const. ! Γάννος, ? Πιρός. * Kooóátne. *! Κέλιη. f 1] *Hoáxieia., 5 Ζελδέπα. !! Βράγιλος. 6 Καπίδαδα. Ἰ Αἴγισοος. " Πρίμουλα. TS 5 Ἰλλνοιχοῦ. 14) HIEROCLIS SYNECDEMUS. 11 ticon et Acontisma, insula Thasus, insula Samo- A "Apaupo;, Κλῆμα, Μεντικὸν zai ᾽Αχόντισμα, vigo; thraces. ΤΙ. Provincia Macedonie secunde sub praside, urbes 8 Stoli, Argos, Eustraion, Pelagonia, Bargala, Ce- leniden, llarmonia, Zapara. IX. Provincia Thessalie sub preside, urbes 17. Larissa, Deinetrias, Thebze, /Echionio, Lomia, iiypata metropolis, Troce, Gomphi, Ceparea, Dio- cletianopolis, Pharsala , Sartoburamisium , Sato- siobius, insula Scopelus, iusula Sciathus, insula Peparethus. j X. Provincia Helladis Achaie sub proconsule, urbes '19. Scarphia, 94$ Elatina, Boe et Drimya, Daulia, B Cheronea, Naupactus, Delphi, Amphisa, Tithora, Ambrosus, Anticyra, Lebadia, Coronia Bootiz, Sterzes, Opus, Anastasius, Ecepsus, insula Eubwa, Anthedon, Bumelita, Thespie, Hyttes Thyste, Thebsw metropolis Boeotiz:, Tanagra, Chalce in- sula Eubez, Porihmus, Caristus, Platez, /Ego- sthena, Áthenz metropolis Attice, Megara, Pagz, Emporium Cromon, /Egina insula, Poeteeusa, Cea, Cytnus, Delus, Adelus, Scyrus, Talameneme, Ther- . mopila, Corinthus, quz aliquando Ephyra, me- tropolis totius Hellados Nova Sicyon, Ege /Egion, Methone, Arizena, Pinaura, Hiera miione, Argus, Tegea, 35 Tharpusa, Mantinea, Lacedemon me- wopolis Laconice qus prius Sparta, Gerenthrz, ϱ Pharz, Asopolis, Acrez, Phialsea, Mesene, Coronia, Asine, Motlione, Cyparisia, Elis metropolis ZEtoliz, Insula Cephalenia, iusula Panormus, insula Za- cynthus, insula Cytheria, insula Mycon, insula Strophadia, insula. Molus, e regione Corynthi, in- $ula Dorusa, insula Lemnus, insula Imbrus. XI. Provincia Crete consulari sub preside, urbes 22. Metropolis Gortyna, Inatus, Bienna, Hiera Pydna, Camara, Allyngus, Chersonesus, Lyctus, 'Arcadia, Gnosus, Subritus, Axius, Eleuthera, Lamps, Aptera, Cydonea, Ciísamus, Cantania, Elyrus, Lassus, Plic- nece, Áradena, 36 insula Claudus. ΧΙΙ. Provincia veteris Epiri sub preside, urbes 12. Metropolis Nicopolis, Dodon:e, Eurca, Acnii, Ha- drianopolis, Appon, Phoenice, Anchiasmus, Buiri- tus, Photice, Corcyra insula, Thraconesus. θᾶσος, νῆσος Σαμοθράκης. ΠΒ’, Επαρχία Maxeboriac β’ ὑπὺ-ἡγεμόνα, πό- Ίεις η. Στόλοι, "Αργος, Εὐστράϊον, Πελαγονία, Βάργαλα, Κελενίδην, Αρμονία, Zánapa. 8'. Ἑπαρχία θεσσα.ίας ὑπὸ ἠγεμόνα, πό.εις i. Λάρισσα, Δημητριᾶς, Θῆδαι, Αἰχιονο, Λαμία, Ὕπατα µητρόπολις, Tpóxav!*, Γόμφοι, Καιπα- ρεία, Διοχλητιανούπολις, Φάρσαλα, Σαρτοδουραµί- σιον!ὸ, Σατοσιόθιος !5, νησος Σχόπελος, νῆσος Σχία- θος, νῆσος Πεπάρηθο», l. Ἐπαρχία ᾿Ε.λάδος [yovv] Axatac ὑπὸ ἀνθ- ύπατο», πό.εις o0'. Σχαρφία, ἸἩἨλατίνα ',, Βοὲ xal, Δριμύα, Δαύλια, Χερωνεία, Ναύπακτος, Δελφοὶ, ΄Αμϕισα !!, Τιθώρα, "Ἀμθροσος, ᾿ἈΑντίχυρα, Λεθαδία, Κωρωνία ῬΒοιω- τίας, Στήραις, Ὀποὺς, ᾿Αναστάσιος 18, "Εκεφος, νισος Εὔὐδοια, ᾿Ανθηδὼν, Βουμέλιτα, θέσπιαι, “Ὕττης θύσθαι '», θΘῆδαι µητρόπολις Βοιωτίας, Távaypa, Χάλχη νῆσος Εὐδοίας, Πορθμὸς, Χά- procos 31, Πλατέαι, Αἰγόσθενα, ᾿Αθῆναι µητρόπολις Αττιχῆς, Μέγαρα, Πάγαι, Εμπόριο Κρομμῶν, Αἴγινα νῆσος, Ποιτοιοῦσα, Κέα Κύτνος, Δῆλος, "AbnAoc, Σχύρος, Ταλαμένη µε !!, θερμοπύλαι, Κόρινθος, ἡ ποτὲ Ἔφυρος µητρόπολις πάσης Ἑλλάδος, νέα Σικνὼν, Αἶγαι ** Αἴγιον, Μεθώνη 3», Αριξαίνα ** , Πιναύρα””, Ἱερὰ µιόνη, ᾿ργος, Τέγεα, Θάρπουσα, Μαντινεία, Λαχεδαίμων µητρό- πολις τῆς Λαχωνιχῆς, ἡ πρὶν Σπάρτη, Γερένθραι, Φάραι, ᾿Ασώπολις, ᾿Αχρεαὶ, Φιάλαια, Μεσήνη, Κορωνία, Ασίνη, Μεθώνη, Κυπαρισία, "Hw µη- τρόπολις Αἰτωλίας, νῆσος Κεφαληνία, νῆσος Πάνορ- pos, νῆσος Ζάκυνθος, νῆσος Κυθηρία, νῆσος Μυχῶν, vigo; Στροφάδια, νῆσος Μόλος , ἀντικρὺ Κορίνθου, νῆσος Δωροῦσα, νῆσος Λῆμνος, νῆσος Ἴμθρος. ) ΙΔ’. Ἐπαρχία Κρήτης ὑπὸ ἠταμόνα xovcovAd- piov, xóAsu xf' Μητρόπολις Γορτύνη, Ἴνατος, ἈΒίεννα, Ἱερὰ Πύδνα, Καμώρα, "Αλλυγγος, Χερσόνησος, Λύχτος, Ἀρχαδία, Ἑνωσὺς, Σούθριτος, ὁ Αξιὸς Ἔλευ- 0£pa 31.31, Λάμπαι, "Άπτερα, Κυνωδέα, Κίσαµος, D Καντανία, Ἓλυρος, Λάσσος "' Mid 'Apabiva ***, νῆσος Κλ αὔδος. ΙΒ’. Επαρχία παΆΛαιᾶς ᾿Ηπείρου ὑπὸ ἠἡγεμόνα, ό « A&tc ug. Μητροπ. Νιχόπολις, Aobóvot**, Ἐδροια, 'Axviou, Αδριανούπολις, "Αππων , Φοινίχη, Αγχιασμὸς, Βούτριτος, Φωτικὴ, Képxopa viso; ἡ θρᾳχόνη- σος2», . VARUE LECTIONES. " Τρίχαι. !'* Xa). 5 Σαλτ. Υουν,. !* "EX. At Const, Porphyr."EXsusivya. !'"Apqisoa. !* 'Avá- στασις. ἵ Ὕττοι, θίσθαις. sic ms. - diinguit. * Χάρυστος. ?! Sic ms. Legendum μέχρι θερμοπνλῶν ex Const. Porph. 33 Αἴγηραι. 3» Μεθώνα. » * Τρυξένα. ** Πίλανρα. 39:37 Ἐλευθέρνα. 35 Λίασος, 39 ms. Φοινήχη τοι Αραδένα, 30 Δωδώναι. H θραᾗ vao; legend. P odxn νῆσος. 145 ΗΙΕΒΟΟ ΙΡ SYNECDEMBS. 146 (Γ”. Ἐπαρχία νέας Ἠπείρου ὑπὸ κονσου.άριον, Á Xlll. Provincia nove: Epiri sub consulari , urbes 9. xóJAstc 0. Δυῤῥάχιον, ἡ ποτὲ Ἐπίδαμνος, Zxárra?!, ᾿Απολ- λώνια, Boulog?*, Αμαντία, Πουλχεριούπολις, Αὐ- λὼν, Αὐληνίδος µητρόπολις, Λιστρῶν xal Σχεπῶν. ΙΔ’. Ἐπαρχία Δακίας µεσογείου ὑπὸ xorvcovAd- piov, πό.Ίεις &.. Σαρδιχὴ µητρόπολις, Πανταλία, Γερµάη, Nalv- σος **, 'Ῥεμεσιάνα. ΙΔ. Ἐπαρχίᾳ τῇ παρὰ ..... ὑπὸ κονσου.ἰαριον πό.Ίδις e Ῥαζάρια µητρόπολις, Βηνοπία 5», 'Axolvéz, Κά- στρα Μάρτις, "Ióao; 35. IG'. 'Exapyla Δαρδαγίας ὑπὸ ἠγεμόνα, πό- Jsic 1’. B « Σχοῦπο µητρόπολις, Μηρίων, Οὐλπιάνα. IZ. 'Exapxía Πρεθάλεως ** ὑπὸ ἠγεμόνα, πό- δις T. Σκόδραι, Λίασος, Δωράχιον µητρόπυλις. IH'. Επαρχία Μυσίας ὑπὸ ἡγεμόνα, πόἰεις ο’. Βιμέναχιν µητρόπολις , Σιγγιδόνος , Γρατιανὰ, Πριχορνία, ᾿Ορθεμάρχος. I&. Ἐπαρχία Παγγονίας ὑπὸ ἠἡγεμόνα xo- J4sic f. Σερµίον, Βασιανά. K'. Επαρχία Ασίας ὑπὸ ἀνγθυπάτου, xó.leic py. Dyrrachium, qui alias Epidamnus, Seappa, Apel- lonia, Bulus, Amantia, Pulcheriopolis, 4ulon, Auli- nidos Metropolis, Listron et Scepon., XIV. Provincia Dacie mediterraneg sub. consulari, urbes 5. : Sardica metropolis, Pantalia, Germae, , Naensus, Rhemesiana. XV. Provincia qua est ad... (nempe ripam Danubii; estque Dacia Ripensis) sub consulari, urbes 5. Rbazaria metropolis, Benopia, Accnes, Castra Martis, Idaus. XVI. Provincia Dardanie sub preside, urbes 5. Scupon metropolis, Merion, Ulpiapa. 37 XVII. Provincia Prevalis sub preside, urbes. Scodre, Lissus, Doracion metropolis. XVIII. Provincia Mysie (intellige Mysiam primam) sub preside, urbes 5. | Vimenacin metropolis, Singidonus, Gratiana, Pricornia, Orthemarchus. . XIX. Provincia Pannoniam, sub preside urbes 2. Sermium, Basiana. XX. Provincia Asie sub proconsule, urbes A5. Ἔφεσος, 'Evéa, Πριήνη, Μαγνησία Μεάνδρον, C Ephesus, Enea, Priene, Magnesia Meandri, Tral- Τράλλεις, Νύσσα, Πριούλλα, Μάσταυρα, Ανίνετα, Ὕπητα , Αδριούπολις, Διὸς ἱεροῦ, Εὔαζα, Ko- λοσὴ **, Αλγίζα, Νιχόπολις, Παλαιὰ πόλις, Βαρέττα, Λὐλίου χώµη, Νεαύχη, Κολοφὼν µητρόπολις, Λέδε- δος, Τίος, Σμύρνα, ἱΚλαζομένη, Σατρώτη, Μαγνη- σιασούπολις, Απάη, Τέμνος, Φωχέα, Muplva, Μύχη, Πέργαμος, ᾿Ἐλαία, Πηττάνη, Τιάναι, Θεοδουσίου πόλεως, ᾽᾿Αδραμύττιον ἡ ποτὲ Λύρνησος, "Ατανδρος, Γάδαρα, "Ασσος, ΚΑ’. Επαρχία Ε.Λησπόντου ὑπὸ κογσου.αρίου, πόλεις A'. Κὐύζιχος µητρόπολις, Ἡροιχόνησος, tj Ἑξορία, , Ἡαρίσπη, Πάριον, Λάμφαχος, '"Αθυδος, Δάρδανον, | Ἴλιον, Τρωὰς, Σχάµανδρος, Πολίχνα, Ποιμάνεντος, Αρτεμέα, ᾿Ῥέκιτα, Βλάδος, Σχέλεντα, Μόλις, Γέρ- μαι, Απταος, Képyn, Σάγαρα, ᾿Αδριανοῦ xal θῆραι, ραι, Πιονία, Κονιοαίνη, ᾽Αργίζα, Σίος Τράδος, Μανδαχάδα, Ἐργαστήριον, Μάνδραι, Ἴπποι, ὁ Κι- σίδηρον, Σχέψις. KD. Ἐπαρχία Φρυγίας Καιπατιανῆς ὑπὸ κον- covAaplov, πό.εις A0". Λαοδιχεια, Ἱεράπολις, Mósuva, "Άττνδα, Τραπε- ῥούπολις, Κολασαὶ , Κερετάπα, θεµεσόνιος, Οὖα- λέντεια, Σάναος, Κονιούπολις, Σιτούπολις, Κράσος, Λοῦνδα, Μόλτη, Εὐμενεία, Σιθλία, Πέπουζα, Βριάνα, lis, Nyssa, Priulla, Mastaura, Anineta, Ηγρεία, Ar- diopolis, Dios Hieron, seu Fanum Jovis, Evaza, Colose, Algiza, Nicopolis, Pal:opolis, seu vetus Urbs, Baretta, Aulii Come, seu Vicus, Neauche, Colophon metropolis, Lebedus, Tius, Smyrna, Cla- zomene, Satrote, Magnesiasopolis, Ápae, Temnus, Phocea, 38 Myrina, Myce, Pergamus, Elza, Pit- tane, Tiane, Theodosiopolis, Adramyttion, qua alias Lyrnesus, Atandrus, Gadara, Assus. XXI. Provincia Hellesponti sub consulari, urbes 30. Cyzicus metropolis, Pr«econesus, Exoria, DBa- rispe, Parium, Lampsacus, Abydus, Dardanum, lium, Troas, Scamandrus, Polichua, Paemanentus, Artemea, Recita, Bladus, Scelenta, Molis, Germa, D Aptaus, Cerge, Sagara; Adriani et There, fere, Pionia, Coniosine, Argiza, Xius Tradus, Manda- cada, Ergasterion, Μαμά, Hippi, Cisideron,. Sce- psis. XXII. Provincia Phrygie Cepatiane sub consulari, urbes $9. Laodicea, 89 llierapolis, Mosyna, Attyda, Tra- pezopolis, Colasz, Ceretapa, Themosonius, Valen- tia, Sanaus, Coniopolis, Sitopolis, Crasus, Lunda, Molte, Eumenea, Siblia, Pepuza, Briana, Sebaste, VARLE LECTIONES., ^ Zxánta. " Boo). Naiso; 5 Μονοπία, 5” Ἴσχκος. ?* Πρεθαλέων. 37 Κολοκσίς. NT Cidyssus, Apia, Eudocias, Azana, Tiberiopolis, Cadi, Theodosia, Aneyra, Synaos, Temenothyrz, Tanopolis, Puleherianopolis. XXIII. Provincia Lgdie sub consulari, urbea 25. Sardis, Philadelphia, Tripolis, Tbiatera, Sitz, Maonia, Julianopolis, Tralles, Aureliopolis, Attalia, Hermocapelia, 4) Ocrasus, Apollinis Fanum, Ta- laza, Bagis, Cerasemeso, Tymellus, Apollones, llie- roeastellia, Mystine, Sataleon, Gordos, Mostina. XXIV. Provincia Pisidie sub cansulari, urbes 26. Antiochia, Neapolis, Limenz, Sabin», Atmenia, Pappa, Sinethandus, Laodicea exusta, Tyraium, Adrianopolis, Philomelium, Sozopolis, Tymandrus metropolis, Hopamia, Eudoxiopolis, Agalasus, Ba- ris, Seleucia ferrea, Timbriadum, Themisonius, Justinianopolis, Mallus, Odada, Zorzila, Teityas- $08. XXV. Provincia Lycaonie sub consulari urbes 18. iconium metropolis, Lystra, Misthea, Amblada, Vasada, Umanada, Listra, Laranda, A41 Derbe, Barate, Hyde, Isauropolis, Corna, Sabatra, Pterna, Carna, Glavama, Rignum. XXVI. Provincia Phrygie Salutaris aub. consulari urbes Eucarpia, Hierapolis, Ostrus, Scectorium, DBru- xus, Cleros Horines, Cleros Polemicos, Deba lacia, Lysias, Synada, Prymnesus, Hipsos, Polygotus, Docimium metropolis, Merus, Nacolia, Doryllium, Medaium, Demu Libaon, seu Plebis Libaonum, Demu, seu Plebis Auraclia, Demu, seu Populi Alamassi, Demu, seu Popoli Propniasa. XXVII. Provincia Pamphylie (iniellige secunde ) sub consulari urbes 47. Perge Syllzeum, Magydus, Attalia, Demu Uliambos, Tresena, Demu Canaura, Zobia, Thermesus et Eu- docia, Demu Mendeneo, Demu Socla, Sinda, Derbe, &9 Sindaunda, Myodia Chori, Homyliadica, Olbasa, Pal2opolis, Lysenara, Comana, Colbasa, Cremna, Panemotichos, seu Pauetni murus, Ariasus, Ma- ximianopolis, Ctema, seu possessio Maximianopo- leos, Regesalamara, Limobrama, Codrula, Demusia, Demu Sabaon, seu Plebis Sabaonum, Pastolerisus, HIEROCLIS SYNECDEMUS. Jluza, Acmone, Adii, Jucharatax, Dioelia, Aristium, A Σ:δάστη, "Doóya, "Axpcova, 148 ἸΑδιοὶ, Ἰουχαρατὰξ, Διόχλεια, ΑἈρίστιον, ἸΚίδυσσος, Απία, Ἠὐδοκιὰς, λζάνοι, Τιθεριούπολις, Κάδοι, θεοδόσια 55, Αγχύρα, Σύναος, Τεμένου θύραι, Τανούπολις, Πουλχεριανού- πολις. ΚΙ’. Επαρχία Ανδίας ὑπὸ κονσου.λάριον, πό: Asc xy. Σάρδεις, Φιλαδέλφεια, Τρίπολις, θνάτερα, Zitat, Μαιονία, Ἰουλιανούπολις, Τράλλεις, Αὐρηλιούπολις, ἸΑτταλία, Ερμοχαπηλία, 'Oxpaab; 5, ᾿Απόλλωνος ἱερὸν, Τάλαξα, Ἁάγις, Κήρασε Μεσο , Τύμελλος "^, Απολλώνης, Ἱεροχαστέλλεια, Μυσήνη, Σαταλέων, Γόρδος, Μοστίνα. ΚΑ’. Επαρχία Πισιδίας ὑπὸ xorcovAdptor. πύ- εις xg. Άντιόχεια, Νεὰ πόλις, Αιμέναι, Σαθίναι, Ατμε- vía, Πάππα , Σινῄθανδος, Λαοδίχεια κχεχαυµένη, Τυράϊον, ᾿Αδριανούπολις, ΦΔιλομήλιον, Σωξόπολις, Τύμανδρος µητρόπολις, Ὁπάμια, Εὐδοξιούπολις, Αγαλασσὸς, Βάρις, Σελεύχεια d; σιδηρᾶ, ὁ Τιµθριά- bv, θεµισόνιος, Ἰονστινιανούπολις, Μάλλος, ᾿ὁδάδα, Ίόρξιλα, Τειτουάσσος. KE. Ἐπαρχία Λυχαογίας ὑπὸ κογσουἀριογ. xó- A&tc τη. Ἰχόνιον µητρόπολις, Λύστρα, ἨΜισθεία, ὙἊμ- θλάδα, ὑὑὐάσαδα, (ὑμάναδα , Λίστρα, Λάρανδα, Δέρθαι, Βαρατὴ)', Ὕδη, Ἰσαυρόπολις, Κόρνα, Σά- 6ατρα, Πτέρνα, Κάρνα, Γλαύαμα, Ῥίγχνον. Κα’. ᾿Επαρχία ρυγίας Σα.Ἰουταρίας ὑπὸ κογσου.Ιάριογ, πό.Ίεις xT. Εὐχαρπία, Ἱεράπολις, ὈΟατρωὺς, Σχεκπόριον 03, Βροῦξος, Koo; Ὀρίνης, Κλῆρος ΗἩολεμηχὸς **, Δεθαλιχία, Λνσίας, Σύναδα, Πρύμνησος, Ἴψος, Πο- λνγώτος, Δοχίμιον µητρόπολις, ἨἩΜῆρος, Νακολίαν Δορύλλιογ 99, Μεδάϊῖον, Δήμου Λιθαῶν "5, Δήμου Αύ- ράκλεια, Δήμου ᾽Αλαμασσοῦ, Δήμου Ἡρυπνίασα. KZ'. Επαρχία Παμφυλίας ὑπὸ κονσου.λάριον, πόλεις ge. Πέργη Σύλλαιον, Μάγυδος, ᾿Ατταλία, Δήμου Οὗ- λίαµόος, Τρέσενα, Δήμου Καναύρα. Zo6la, θερμεσὸς xai Εὐδοχία, Δήμου Μενδενέω, Δήμου Σώκλα, Σίνδα, Βέρδη, Σινδαύνδα, Μνωδία Χωρι, Ὁμυλιάδιχα 05, "Ὄλόασα, Παλαιάπολις, Λυσῄναρα, Κομανὰ, Κόλδασα, Kp£uva, Πανέμου τεῖχος *5, ᾿Αρίασος, Μαξιμιανου- πολις χτῆμα Μαξιμιανουπόλεως, ᾿Γεγησαλάμαρα, Λιμόδραμα, Κόδρουλα, Δεμουσία, Δήμου Σαθαιῶν, Παστολήρισος, Σέλπη, Τριμούπολις, Σώδι, Σέρνα, Selpe, Trimopolis, Sodi, Serna, Lybre, (0.851, Λύθρη, Κασσὰ, Κότανα, Ὀρύμενα V, Κοραχήσιον, Cotana, Orymena, Coracesium, Syedra, Caralia, Holybrasus. XXVII. Provincia Lycia sub consulari urbes 34. Paaaydes, Avapus, Gaga, Acalisus, Elebesus, Σύεδρα, Καράλια, ᾿Ολύδρασος. Ἐπαρχία Λυκίας ὑπὸ xorcovAdpuov, πόιλεις AÓ. Φασύδης, ὁ Αὕαπος 95, Táya, ᾽Αχαλιαὺς, Ἐλεθε- KH'. VARLE LECTIONEs. " θεοδοτιανά. — *? Ἀχρασός. 5 Πολ,τικῖς. 9 Δορύλεον. Τεῖχος, Ὁ) Ὀρυμνά. 5 ὁ "Avano;. " ms. sic distinguit. Κήρασε Μεσοτύμελλος. 5 Λυκαῶν, V" ins. distinguit sic ; Μνωδία, Χωριομνλ: ἐάδικα. " Βάραζα. '* Σεχτόριον, ^ [lavépov. 149 HIEROCLIS SYNECDEMUS. 100 σὺς, Αίμυρα, ᾿Αρύχανδα, Ποδάλια, Χῶμα, 'Peyxo- A Limyra, Arycanda, Podalia, Choma, Reacylias: λιὰς, Μύρα µητρόπολις, 'Apyía *, Κυάνεαι, 'Anep- λὰ ***, Φελλὸς, Αντιφελλὸς, Κάνδυθα, Εὐδοχιάς Πά- ταρα, Ῥάνθος, Κόμδη, Mica: Πίναρα, Albopa, πλῶ 5ο, Τελμισὸς, Καῦνος, "Αραξα, Bou6ov, 'Hvoávóa, Βα- λοὺρα, Κομιστάραος. K8'. Επαρχία Νήσων ὑπὸ ἡγεμόγνα, πό.εις κ Ρόδος, Κῶς, Σάμος, Χίος, μΜιτυλήνη, Μέθυμνα, Πέτελος, Τένεδος, Ἱροσελήνη, "Άνδρος, Τῆνος, Ná- ξος, Πάρος, Σύφνος, Μῆλος, "loc, θήρα, ᾽Αμουργὸς»", ᾿Αστυπαλαία. A'. Ἐπαρχία Καρίας ὑπὸ κογσου.λάριο», πό.Ίεις Ac' [47]. Μήλιτος, Ἡρακλείας, Ὀγμοῦ **, ᾽Αμυνδὸς, χαρνασσὸς, Κνίδος, Κέραμος, ΜύλασσαμΣτρατονἰχεια, ἉΑμιρῶν, Αλινδὰ, ᾽Αλάπανδα, Ὀρθοσίας, ᾽Αρπασὰ, Νεάπολις, Ὑλάρημα, Αντιόχεια, μητρόπολις Άφρο- δισίας, Ἡρακλείας **, Τάδας, ᾽Απολλωνιὰς, Σε6α- στόπολις, Ἰασὸς, Ἔρεζοας, [Μαρχιανούπολις,| 'Ava- στασιούπολις, Χώρα ** Πατριμονία, Κιδύρα, Κοντη- μαλιχα[. ΛΑ. Ἐπαρχία Ποντικῆς [a | ὑπὸ κογσουλάριον, πόιεις (c. Χαλχηδὼν, Νιχοµήδεια, ΗΠρίνετος, Ἐλενόπολις, Νίΐχαια, Βασιλεινούπολις, Κίος, Απάμεια, Προῦσα, Καισάρεια, ᾽Απολλωνιὰς, Δασχύλιον, Νεοκαισάρεια, Αδριανοὶ, Ῥεγετατάῖος, Ῥεγρδώριε. AB. Επαρχία ᾿Ονγωριάδος ὑπὸ ἠἡγεμόνα, πό.χεις ς’. Κλαυδιούπολις, Προυσιὰς, Ἡράκλεια, Τίος 55 Kpa- τία, ᾿Αδριανούπολις. AT*. Ἐπαρχία Παφ.Ἰαγονίας ὑπὸ xopixtopa, πόλεις ς'. Πάγρα **, Πομπηϊούπολις, Σόρα, Ἰουνόπολις, Δἄδυθρα. AA. Ἐπαρχία Γαλατίας de url ὑπὸ κονσου.άριον, πόιλε Αμάστριον, ΄Ἄγγυρα µητρύόπολις, Ταδία, "Ἄσπονα, Klvva, Ῥεγαναγάλια, Ῥεγέμνηζος, Ἠλιούπολις. AE. Επαρχία Γα.ατίας Σα.Ίουταρίας ὑπὸ ἠγεμόγα, πό.Ίεις 0. Πισινοῦς, Μαυρέκιον 5, Πητίνησος, Αἱώριον, Κλά- D vto, Ῥεγετνοχνάδη, Εὐδοξιὰς, Μυριχιῶν, Tep- μία. AG. ᾿Επαρχία Καππᾶδοχίας [a] ὑπὸ κονσου.λάριογ, πό.Ίεις δ᾽. Καισάρεια, Νύσσα, τὰ θέρµα, Ῥεγεποδανδός. AZ. Ἐπαρχία Καππαδοκίας [8] ὑπὸ χογσου.άριο», πό-εις η’. Τύανα, Φαυστινούπολις, Κυθίστρα, Ναξζιανζὸς, Σάσιμα, Παρνασὸς, Ῥεγεδοάρα, Ῥεγεμουχισός. Ἁλι- D Mora metropolis, Arnea, Cyanez, Aperla, Phellus, Antiphellus, Candyba, 4&9 Eudocias, Patara, Xan- thus, Combe, Mis: Pinara, Didoma, plo, Telmisus, Caunus, Araxa, Bubon, Henoanda, Balura, Comi- staraos. XXIX. Provincia .Insularum sub praside urbes 20. Rhodus, Cos, Samus, Chius, Mitylene, Methymne, Petelus, Tenedus, Proselene, Andros, Tenus, Na- xus, Parus, Syphnus, Melus, Jus, Thera, Amurgus, Astypalza. XXX. Provincia Carie sub. consulari urbes 36. Melitus, Heracleas, Ogmi, Amyndus, Halicarnas- sus, Cnidus, Ceramus, Mylasa, Stratonicia, Ami- τοῦ, Alinda, Alapanda, Orthosias, Arpasa, Neapo- lis, δρχ, Hylarema, Antiochia, metropolis Aphro- disias, Heraclea, Tabas, Apollonias, Sebastopolis, Jasus, Erezus, Marcianopolis, Anástasiopolis, Chora Patrimonia, Cibyra, Coctemalicz. XXXI. Provincia Pontice [prima] (Bithyniz scili- cet) stib consulari urbes 16. Chalcedon, Nicomedia, Prinetus, Eleuopolis, Nicza, Basilinopolis, Cius, Apamea, Prusa, Czsa- rea, Apollonias, Dascylion, Neocxsarea, Adriani, Regetataios, Regodorie. C XXXII. Provincia Honoriadis sub preside urbes 6. Claudiopolis, Prusias, Heraclea, Tius, Cratia, Adrianopolis. XXXIII. Provincia Paphlagonie sub correctore ur- bes 6. Pagra, Pompeiopolis, Sora, Amastrium, Junopolis, Dadybra. XXXIV. Provincia Galatie, | (primz) sub. consulari rbes Ancyra metropolis, A5 Tabia, Aspona, Cinna, Reganagalia, Regemnezus, Heliopolis. XXXV, Provincia Galatie Salutaris sub preside urbes 9. Pisinus, Maurecium, Petinesus, /A£oriwm, Cla- neus, Regetnocnade, Kudoxias, Myracium, Ger- mia. XXXVI. Provincia Cappadociee prime sub consu- lari urbes 2. Casarea, Nyssa, Therma, Regepodandus. XXXVII. Provincia Cappadocie secunde | consulari preside wrbes 8. Tyana, Faustinopolis, Cybistra, Nazianzus, Sa- sima, Parnasus, Regedoara, Regecucusus. VARI/E LECTIONES. 9 "Apvala. —**' Απερλαί. 59 Disting. Σίδιµα, Τλῶ. θοχόνος in ms. Farnes. "* Χωρία. — ** Πίος. . Γάγγρα. V ᾽λμολγός. 53 ms. conjungit, cum Ἡρακλ. 5 Άλα- 9 Ῥεγεμανρέχιον. 154 bes 1. "Απορία, Ibyra, Zela, Saltum, Zalichen, Andrapa, Amísus, Sinope. XXXIX. Provincia Ponii Polemoniaci urbes 5 sub praeside. Neoczsarea, Comana, Tolemonium, Cerasus, "ropezus. AG XL Protincia Armenie prime sub consulari [preside] urbes 5. ' Sebastea, Nicopolis, Colonia, Satala, Sebasto- polis. XLI. Provincia Armeni secunde sub preside ur- es 6. . Melitene, Arca, Arabysus, Cucusus, Comona, Ararasthia. ΧΙΙ. Provincia Cilicie prime sub consulari ur- bes 8. Tarsus metropolis, Pompeiopolis, Sebaste, Co- rycus, Adena, Agusio, Malchus, Zephyrium. XLIII. Provincia Cilicic seeunde sub preside ur- bes 9. Anazarbus metropolis, Mopsuestia, Age», Epi- phania, Alexandria, Rhosus, lrenopolis, Flavia, Castaballa. XLIV. Provincia Cypri insule sub consulari ur- bes 15. Constantia metropolis, Tamassus, Citium, Ama- thusia, Coren, Paphus, Arsenoe, Soli, Lapithus, Cirbea, Cytbri, Carpasin, Cyrenia, 47 Trimi- thunton, Leucusia. XLV. Provincia Isaurje sub preside urbes 25. Seleucia metropolis, Celesdere, Anemurium, Tio- tiopolis, Lamus, Antiochia, Juliosebaste, Cestri, Selinus, Jotape, Dioczsarea, Olbe, Claudiopolis, Hierapolis, Dalisandus, Germanicopolis, Irenopo- lis, Philadelphia, Moledarasus, Zeede, Neapolis, Lauzadze. XLVI. Provincia Syrie prime sub consulari ur- es 1. Antiochia juxta Daplinem, Seleucia, Laodicia, Gabala, Paltus, Beroea, Chalcis. XLVII. Provincia Syrie πάς sub praside ur- es 8. Apamea Epiphania, Arethusa, Larissa, Ma- riame, Balanea, Rephanze, Seleucobelus. ΧΕΥΙΙΙ. Provincia Euphratensis sub preside ur- bes 13. llierapolis, Cyrus, Samosa!a, Doliche, 4& Zeu- gma, Germanicia, Perrhe, Nicopolis, Scenarchza, Salgenoratixenum, Syrima, Europus. HIEROCLIS SYNECDEMUS. XXXVII. Provincia Helenopolis sub consulari ur- A 1:2 AI. "Exapyla 'EAdsvovzÓlsoc " ὑπὸ xovcovAdpwy, πό.εις ζ’. Αμασία, Ἰδύρα, Ζΐλα, Σάλτον, Ζαλίχην, "Av- ὅραπα, ᾽Αμισὸς, Σινώπη. A8'. Επαρχία Πόντου Πο.εμιακοῦ, πόλεις 8, ὑπὸ ἡγεμόνα. ἱΝεοχαισάρεια, Kópava , Τολεμόνιον, Κερασοῦς, Τραπεζοῦς. M'. Ἐπαρχία Ἀρμενίας [a] ὑπὸ κονσου.]άριον [ἡγεμόνα], πό.]εις &. Σεθάστεια, Νιχόπολις, Κολόνια, Σατάλα, Σεθα- στούπολις. MA'. Ἐπαρχία Αρμενίας [8] ὑπὸ ἠγεμόνα, πόνεις c. Μελετηνὴ, "Apxa, ᾿Αράρισος, Κουχουσὸς, Kopóva, Ἀραραισθία. ΜΒ’. Επαρχία Κιλικίας [ο] ὑπὸ xovcovAdpior, πόλεις η. Ταρσὸς µητρόπολις, Πομπηϊούπολις, Σεθάστη, Κόρνχος, "Aó6ava, Αγουσία, Μάλχος, Ζερύριον. MF". Ἐπαρχία ΚιΑικίας [9{ ὑπὸ ἡγειιόνα, πό.εις 0’. Ανάζαρθος µητρόπολις, Μοψουεστία, Αἴγεαι, Ἐπιφανία, ᾿Αλεξάνδρεια, ᾿Ρῶσος, Εἱρηνούπολις, Φλαδία **, Κασταθάλλα. ΜΑ ᾿Επαρχία Κύπρου τῆς νήσου ὑπὸ xovcovAdpiov, πό.εις i8 [wr]. Κωνστάντια µητρόπολις, Ταμασσὸς, Κίτιον, Άμα- θυσία, Κόρην, Πάφος, ᾿Αρσενόη, Σόλοι, Λάπιθος, Κιρθοῖα, Κύθρο:, Καρπάσιν, Κυρηνία, Τριμιθούντων, Λενχουσία 9. ME'. Επαρχία ᾿Ισαυρίας ὑπὸ ἡγειόνα, πόλεις xY. Σελεύχεια µητρόπολις, Κελεσδέρη, ᾽Ανεμούριον, Τιτιούπολις, Λάμος. Αντιόχεια, Ἰουλιοσεθαστὴ, Κέστροι, Σελινοῦς, Ἱοτάπη, Διοχαισάρεια, Ὀλθὴ, Κλανδιούπολις, Ἱεράπολις, Δαλίσανδος, Γερμανιχό- πηλις, Εἱρηνόπολις, Φιλαδέλφεια, Μωληδαρασὺὸς 53, Ζεέδη, Νεάπολις, Λαυζαδαῖε **. Μα’. Επαρχία Συρίας [α] ὑπὸ κονσου.]άριον, πόλεις 6C. Ανιιόχεια d πρὸς Δάφνην, Σελεύχεια, Λαοδίχεια, Γάθαλα, Πάλτος, Βέροια, Χαλχίς. MZ'. Ἐπαρχία Συρίας [8] ὑπὸ ἡγεμόνς, πόλεις η. Απάμεια, Ἐπιφάνεια, Αρέθουσα, Λάρισσα, Μαριαμὴ, Βαλανέα, ᾿Βεφαναῖε, Σελευκόθηλος. ΜΗ’. ἙἘπαρχία Εὐφρατησίας ὑπὸ ἠγεμόνα, πύι]εις ιβ’. Ἱεράπολις, Κύρος, Σαµόσατα, Δολίχη, ΖενγμΣ, 'Γερµανιχία, Πεῤῥὴ, Νικόπολις, Σχεναρχαῖα, Σαλγε- νορατίξενον, Σύριµα, Εὔροπος. VARILE LECTIONES, ** Const. Porph. Ἐλενοπόντου. ὕ Φλαθιάς. *' Disting. ms. Μωλῴη Δαρασός. 1 Hw due recentiori manu adjunctg sunt ms. Farnes. ** C. P. Λαύζαδος. 153 Ἠθ'. 'Exapyía ᾿Ροσρώικεν ** ὑπὸ ἠἡγεμόνα, . πό.λεις 6’. Ἔδεσσα, Κωνσταντία, θεοδοσιούπολις, Κάῤῥα, Βάτναι, Néa Βαλεντιὰς, Λευντόπολις dj xai Καλλι- νίκη, Βίρθα. Ν. 'Exapyía Μεσοποταμίας ὑπὸ ἠγεμόνα, zxoóAu α. "Au:ba. NA'. Επαρχία Φοιγίκης ὑπὸ xovcovAdpior, πόλιν a' |πό.εις ιδ’.] Τύρος. HIEROCLIS SYNECDEMUS. 154 Α XLIX. Provincia Rosroicen [Osroenes], sub. preside urbes Edessa, Cons!antia, Theodosiopolis, Carrha, Batne, Nova Valentía, Leontopolis, quz et Calli- nice, Birtha. L. Provincia Mesopotamie sub preside urbem unam. Amida. LI. Provincia Phanicie sub consulari urbem unam [urbes 14. Tyrus. Cetera ex Farnesiano codice. Πτολεμαῖς, Σιδὼν, Dnpucb,;, ἈΒίθλος, Βόστρυς, Τρίπολις, 'Opxat, Ὀρθοσίας. Ptolemais, Sidon, Berytus, Biblus, Bostrys, Tri- polis, Ότο, Orthosias. In eodem Barberino manu ejusdes. Holstenii habetur Supplementum | Notitie Imperii Orientalis Hieroclis Grammatici ex ms. antiquissimo bibliothecm Farnesiang. Τύρος, Πτολεμαῖς, Σύδων, Βηρυτὸς, Βίθλος, B4- B Tyrus, Ptolemais, Sydon, Berytus, Biblus, Bo- στρυ:, Τρίπολις, Ὀρκαὶ **, Ὀρθοσιὰς, "Apaboc , 'Avt- άραᾳδος, Κωνσταντίνα, Πογωνᾶς, Παναιάς. ΝΗ’. Ἑπαρχία Φοιγίκης Λιθαγησίας ὑπὸ ἠγεμόνα, πό.εις ς’. ἝἜμισσα *5, Λαοδίχεια, Δαμασχὸς, ' Ηλιούπολις, ΄Αδιλλα, Πάλμυρβέ 34 sirys, Tripolis, Orcz, Orthosias, A49 Aradus, Antaradus, Constantina, Pogonas, Paneas. LH. Provincia DPheuicie | Libani sub preside urbes 6 Eniíssa, Laodicea, Damascus, Ileliopolis, Abilla, Palmyra. à NI. Ἑπαρχία Mr 4 τίνης ὑπὸ κογσου.άριον, c Vil, Provincia Palesting | sub consulari urbes 92. "sic x. Καισάρεια µητρόπολις, Δῶρα, Αντιπατρὶς, Διόσ- πολις, "Aiuto, παράλιος, ᾿Αζωτος µεσόγειος, Ἐλευθερόπολις, ἡ Ἐλία χαὶ Ἱεροσόλυμα, Νέα πό- Atg, Λιβιὰς, Σεθάστη, ᾿Ανθηδὼν, Διοχλητιανούπολις, Συχαμάζων, Ονοῦς , Σώςκουσα, ἸἹόππη, Γάζα, Ῥαμφία **, Ασχάλων, "Αριζα, Βιτύλη. ΝΑ’. Επαρχία Παλαιστίνης. 5 ὑπὸ ἠγεμόγα, πό- Aetc (6 Σχυθόπολις, Σέλλα, Γάδαρα, "A60, Καπετωλιᾶς, Ἴππος, Τιθεριὰς, Ἐλένου πόλις, Διοχέσσα, Μαξι- μιανοῦὺ πόλις, Γάθαι. ΝΕ. Επαρχία Πα.ἰαιστίνης 1 ὑπὸ ἡγεμόνα, πό- A&tc V. Ἱέτρα, Λὐγουστόπολις, ᾿Αρίνδηλα, Χαραγμοῦδα Ἀρεόπολις, Ζωάρα, Μάμψις, Βιτάρους, ᾿Ελοῦσα, Σάλτων. Να’. Επαρχία ᾿Αραδίας ὑπὸ κογσου.]άριο», πόιλεις C. Βόστρα, Νιλαχώμη, "Abpa, Δία, Ἑξαχωμία χώµη, Μήδαθα, Γέρασα, Μαιοῦδος, Φιλαδέλφια, Νέα πόλις, Ἱεράπολις, Φιλιππόπολις, Φαΐνα 0, Κωνσταντία, Διονυσιὰς, Κανόθα, ᾿ΑἈδρασσός. NZ. Ἐπαρχία Αἰγυπτιακῆς ὑπὸ αὐγουστά-ιον', πό.1εις χ}’. Αλεξάνδρεια, Ἑρμούπολις, Μενελαΐτης, Μελέ- της **, Βοῦτος, Καθασσὰ, Σάης, Ναύκρατις, 'Av- ὁδρῶν, Νιχίου, Zur **, Φρανήνης, Παχνεμόης, Διόσ- πυλις, Σεθόνυτος, Ὀνούφις, Ταύα, Κλεοπάτρα, Κννῶ, Βουσίρης, Ὡάσης, Ἐλεαρχία, Παράλιος "*. Ἠρρυις, :pD Petra, Cxsarea metropolis, Dora, Antipatris, Diospolis, Azotus maritima, Azotus mediterranea, Eleuthe- ropolis, Elia, quz& et Jerusalem, Neapolis, Libias, Augusta Sebaste, Anthedon, Diocletianopolis. Sy- camazon, Honus, Sozusa, Joppe, Gaza, Ramphia, Ascalon, Ariza, Bityle. LIV. Provincia Palestina secunde sub preside urbes 11. Scythopolis, Sella, Gadara, Abila, Capetolia, Tiberias, Elenopolis, Diocessa, Maxi- mianopolis, Gab. 50 LV. Provincia Palestine terim snb preside urbes 10 Augustopolis, Arindila, Charagmuba, Areopolis, ^ Zoara, Mampsis, "Vitarus, Elusa, Salton. LV. Provincia Arabie suo consulari | urbes 17. Bostra, Nilacome, Adra, Dia, Exacomia Vicus, Medava, Gerasa, Majudus, Philadelphia, Nova Civitas Neapolis, Hierapolis, Philippopolis, Phana, Constantia, Dionysias, Canotha, Adrassus. LVI. Provincia Agyptiace sub augustali urbes 23. Alexandria, Hlermopolis, Menelaites, Meletes, Vutos, Cabassa, Saes, Naucratis, Andron, Nicii, Zois, Phravynes, Pachnemoes, Diospolis, Sebo- nytus, Onuphis, Tava, $1 Cleopatra, (Πο, Bu- sires, Oases, Elearchia, Paralios. VARLE LECTIONES. "* Ospalvnc. ὃν "Apxal. - " [έᾳ. Tlápa2oq. *5 Ἐμέσα aliis. ** [eg. "Paola. "U [eg. Φαινῶ. 5! Μέτηλις, EAR. 155 HIEROCLIS SYNECDEMUS. 256 LY m. Provincia Augusta prima (Augusiampica) A ΝΗ’. Επαρχία Αὐγούστα a' ὑπὸ κοῤῥήκτορος, sub correctore urbes 135 Rhinocorura, Ostranice, Cassium, Pentasche- non, Aphnaion, Gerrhas, Scenna, Pelusium, Sethraites , Hephestus, Panithysos, Pannis, Thmuis. LIX. Provincia Augusta secunda (Augustamnica Il) sub preside urbes 1. Leonto, Athrides, Heliu, Bubastus, Pharzithus, Arabia, Clysma castrium. LX. Provincia Árcadie sub preside urbes 9. Cyno, Oxyrynchus, Heracleus, llercules, Arse- noites, "Theodosiopolis, Nicopolis, Aphrodito , Pemphis, Littus. LXI. Provincia Thebaidis proxime sub praside urbes 1 Hermui, Theodosiopolis, Antino, Acuasa, Ly- B corum, 59 Hypsile, Apollon parvus, Antei, Pa- nius, Oases magna. LXIl. Provincia Thebaidis superioris sub duca urbes 11. Ptolemais, Diospolis, Tentrya, Maximianopolis, Coptus, Phice, Diocletisnopolis, Eresbythus, Lat. torum, Ápollonias, Ombri. LXI. Provincia Libym superioris sub preside urbes 11. Sozusa, Cyrene, Ptolemais, Teuchera, Adriane, Veronice. LXIV. Provincia Libya inferioris sub praside urbes 6. Parztonium, Zogrozagules, Pidonia, Antiphro, Darnes, Amoniace. Sunt Occidentales provincie sub. Roma 71. Italie, provincia Norici, provincia" Galenorum, id est Gallorum, provincia Hispaniarum, provincia Brisgamorum, id est Britannorum, provincia Pa- noniarum, provincia Afric, provincia Sicilie, pro- vincia Sardini, provincia Corsica. zxóAetc uy. Ῥινοχόρουρα, Ὀστρανίκη !', Κάσσιον, Πεντά- σζοινον, ᾽Αφνάῖον, Γέῤῥας, Σχέννα, Πηλούσιον, Σεθραῖτης, "Ἠφαιστος, Πανίθυσοςῖ, Πάννις "5, θμουϊῖς. N8'. Επαρχία AUTO ὑπὸ ἠγεμόνα, xó- A&ic C. Λεοντῶ, ἸΑθρίδης '*, 'HA(oo, Βούδαστος, Φάρεοι- θος, ᾿Δραθία, Κλύσμα χάστρον. Ξ’. Επαρχία ᾽Αρκαδίας ὑπὸ ἠγεμόνα, πόλεις 0. Κυνῶ, Ὀξύρυγχος, Ἡρακχλέως, Αρσενοήτης, 8:0- δοσιούπολις, Νικόπολις 15, Αφϕροδίτω, Πέμφις !*, Λίττους. ΞΑ’. Επαρχία θηόαΐδος ἔγγιστα ὑπὸ ἡγεμόναν πύἽεις V. Ἑρμούη 77, θεοδοσιούπολις, Αντινῶ, ᾿Αχούασα Ἰ", Λύχων, Ὑψιλη, Απόλλων μικρὸς, ᾽Αντέου, Πάνιος, Ἔασις µεγάλη. EB'. Ἐπαρχία θηδαΐδος τῆς dvo ὑπὸ δοῦκα, πόεις ια. Πτολεμαῖς, Διόσπολις, Τέντρυα, Μαξιμιανούπο- λις, Κῶπτος, Φίκαι, Διοχλητ ιανούπολις, Ἐρέσθυθος, Λάττων, ᾽Απολλωνιὰς, pop ED". Ἐπαρχία Αιδύης τῆς "V ὑπὸ ἠγεμόνα, πόιλεις Σώζουσα, Κυρήνη, aM MM Αδριανὴ, Βερονίχη, ΠΔ’, Επαρχία Λιδύης τῆς κάτω ὑπὸ ἠγεμόνα, πόιειςς'. Παραιτόνιον, Ζωγροζαγούλης, Πιδονία, ᾽Αντιφρῶ, Δάρνης **, ᾽λμωνιαχή. Εἰσὶν τῆς Δύσεως αἱ ἐπαρχίαι ὑπὸ Ῥώμην C. Ἰταλίας, ἑπαρχία Ἱωρίχο, ἑπαρχία Γαλῇ- vov, ἑπαρχία ὙΣπανίων, ἑἐπαρχία Βρισγάµων, ἐπαρχία Πανονίων, ἑἐπαρχία Αφρικῆς, ἑπαρχία Σιχελίας *, ἐπαρχία Σαρδηνίας, ἑπαρχία Kopot- χῆς. ΥΛΗΙΑΣ LECTIONES. "! Leg, Ὀστρακίνη. "* Πανίφυσος, Πανείφυσος, Παναΐφυσος. "* Τάννις. — 7* Ἀθρίθις. " [e eg, Ne πολις. "* Leg. Μέμφις. — "' Ἑρμάη. —"* Leg. Φάχουσσα, Alia not. ms."Kásoq sic legit. Ou6o:. *' Basil. M. ορ. 47. — *! Leg. Δάρνις. ?* Tres postreme ad ltaliam pertinent, et sic sunt 7. CONSTANTINI IMP. PORPHYROGENITI DE ADMINISTRANDO IMPERIO LIBER. (Ans. Baxpunt, Imperium Orientale, tom. I.) KONZTANTINOY TOY EN ΧΡΙΣΤΩ ΒΑΣΙΛΕΙ ΑΙΩΝΙΩ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΡΩΜΑΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΙΟΝ ΡΩΜΑΝΟΝ . ΤΟΝ ΘΕΟΣΤΕΦΗ ΚΑΙ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ. CONSTANTINI CHRISTI JETERNI REGISj GRATIA IMPERATORIS ROMANORUM AD ROMANUM FILIUM, A DEO CORONATUM ET PORPHYROGENITUM IMPERATOREM. IIPOOIMION. Υιὸς σοφὸς εὐφραίνει πατέρα, xal πατὴρ φιλό- στοργος ἐπὶ uli τέρπετα' φρονίµφ. Κύριος γὰρ δί- ΑΔ δωσι νοῦν ἠνίχα δεῖ εἰπεῖν, καὶ προστίθησιν οὓς τοῦ — ἀχούειν ' παρ) αὐτῷ θησαυρὸς σοφίας, xai ἓξ αὐτοῦ δίδοται πᾶν δώρηµα τέλειον *. χαθιστᾷ βασιλεῖς ἐπὶ θρόνου, xai xuplav τοῦ παντὸς δίδωσιν αὐτοῖς. Nov οὖν ἄχουσόν µου, υἱΣ, xai τήνδε μεμαθηχὼς τὴν δι- δαχὴν, fon σορὸς παρὰ φρονίμοις, χαὶ φρόνιµος παρὰ σοφοῖς λογισθήσῃ. Εὐλογήσουσί σε οἱ λαοὶ, xat μαχαριοῦσέ σε πλήθη ἐθνῶν. Διδάχθητι ἃ χρή σε πρὸ πάντων εἰδέναι, χαὶ νουνεχῶς τῶν τῆς βασιλείας οἰάχων ἀντιλαθοῦ. Περὶ τῶν Σνεστώτων µελέτησον, χαὶ περὶ τῶν μελλόντων διδάχθητι, ἵνα πεῖραν μετ εὐθουλίας ἀθροίσῃς, xal μµεγαλεπήθολος ἔσῃ περὶ τὰ πράγματα. Ἰδοὺ ἐκτίθημί σοι διδασκαλἰίαν, ὥστε τῇ 5x ταύτης πείρᾳ καὶ γνώσει συνετισθέντα περὶ τὰς βελτίστᾳς βουλὰς xai [τῷ] τὸ κοινῇ συμφέρον μὴ διαµαρτάνειν. Πρῶτα μὲν, ποῖον ἔθνος, κατὰ τί μὲν ὠφελῆσαι δύναται Ῥωμαίους, χατὰ τί δὲ βλάψαι” καὶ ποῖον, καὶ πῶς ἕχαστον τούτων, xai παρὰ ποίου δύναται ἔθνους, χαὶ πολεμεῖσθαι, xal ὑποτάσσεσθαι. Ἔπειτα, περὶ τῆς ἁπλήστου καὶ ἀχορέστου αὐτῶν γνώμης, xai ὧν παραλόγως ἑἐξαιτοῦνται λαμθάνειν. Et0' οὕτως καὶ περὶ διαφορᾶς ἑτέρων ἐθνῶν, Υενεά- λογίας τε ἐθνῶν, καὶ βίου διαγωγῆς, xai θέσεως καὶ χράσεως τῆς κχατοιχουµένης παρ) αὐτῶν γῆς xal Β ΡΛΟΟΕΜΙΟΝ. B3 Filius sapiens letificat patrem, et pater prolis amans in fllio prudente delectatur. Dominus quippe est qui mentem indit quando loquendum est, et aurem ad audiendum impertit. Penes ipsum sapientie 5/& thesaurus reconditur, et ab illo omne donum perfeetum emanat. Reges in throno collocat, universique dominatum ipsis elargitur. Nunc ergo aurem prebe, fili, et bac imbutus do- cirina, sapiens apud prudentes eris, et apud sa- pientes prudens censeberis. Benedicent tibi po- puli, et beatum przdicabunt multz gentes. Disce que pre omnibus scitu opus sunt, εἰ prudenter imperii gubernacula accipe. De praesentibus tecum cogita, futura edisce, ut una cum recto consilio experientiam colligas, et praeclare res magnas ag- gredi valebis. Ecce doctrinam tibi propono ; ut ex ejus experientia et noüitia ad optima consilia as- suefactus, in publice utilitatis rebus ne aberres. Primum quidem tradam qus gens in qua re pro- desse Romanis possit, in qua obesse : item quali- ter et quomodo singulze 8e habeant, et a qua gente possint et bello impeti et subjugari. Deinde vero . de inexplebili insatiabilique earum animo, ac de iniquis earumdem postulatis, Sub hzc de aliarum quoque gentium discrimine, origine, vivendi insti- tuto, de situ, de conditione terr: quam incolunt ; 159 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 160 iusuper de circuitu οἱ mensura terre, ac de iis A περιηγήσεως αὐτῆς, xal σταδιασμοῦ πρὸς τούτοις. que vario tempore inter liemanos diversasque gentes acciderint : deinde de iis qux: penes nos, imo etiam in universo Romano imperio certis temporibus innovata sunt. Hxc mecum ex sapien- tie legibus considerata, tibi dilecto filio meo nota facere decrevi, ut singulorum discrimen apprime teneas, sciasque qua ratione istz, vel tractand:e sive conciliande, vel debellandae ac repellenda: sint. Te quippe ut magnanimum reformidabunt ; et abs te velut ab igne fugient. Labia eorum frz- nabuntur, verbisque tuis veluti telis confodientur. lpsis aspectu terribilis eris, et 3 conspectu tuo tremor invadel illos, Deusque omnipotens te pro- teget, ac Creator tuus te prudentia instruet, gres- sus tuos diriget, atque in basi immobili consti- B tuet. Thronus tuus quasi sol erit coram ipso, . oculi ejus le respicient , neque te res adverse contingent, quoniam ipse te elegit, et ab utero matris segregavit, imperiumque suum tibi tan- quam czleris przcellenti tradidit, posuitque te quasi speculam in colle, ac veluti auream statuam in excelso, et veluti urbem in monte te exaltavit ; αἲ munera tibi ferant gentes, et adorent te habitatores terr. Sed tu, Domine, Deus meus, cujus regnum incorruptibleet ternum est, eum in via dirige qui per (6 ex me natus est, ipsi vultustui przesentia colluceat et auris tua ad preces ejus inclinetur. Protegat eum manus (uà, regnet propter veritatem, deducat eum dextera tua, et dirigantur viz ejus in $5 conspectu tuo, ut custodiat justificationes tuas, coram eo procident hostes, et. inimici ejus terram lingent. Adumbretur stirps ejus foecunda sobolis foliis, et umbra fructus ejus montes regios operiat,'quia per te reges regnant, te celebrantes in saecula. χαὶ περὶ τῶν Év τινι χαιρῷ μεταξυ Ῥωμαίων xal διαφόρων ἐθνῶν συµθεθηχότων, xal μετὰ ταῦτα, ὅσα ἐν τῇ καθ) ἡμᾶς πολιτείᾳ, ἁλλὰ xal ἐν πάσῃ τῇ Ῥωμαίων àpyfj κατά τινας χρόνους ἑχαινοτομήθη. Ταῦτα ἑσοφισάμην xaz' ἐμαυτὸν, xal εἶπα γνωστά σοι ποιῆσαι τῷ ἠγαπημένῳ µου υἱῷ, ἵν ἔχῆς εἰδέ- ναι τὴν ἑχάστου τούτων διαφοράν * καὶ πῶς, 7) µετα- χειρίζεσθαι ταῦτα xal οἰχειοῦσθαι ' ἡ πολεμεῖν, xal ἀντιτάσσεσθαι. Ἡτοηθήσονται γάρ σε ὡς μεγαλοφυῆ, χαὶ ὡς ἀπὸ πυρὸς φεύξονται ἀπὸ σοῦ * φιµωθήσον- ται τὰ χείλη αὐτῶν, xaX ὡς ὑπὸ βελῶν τοῖς σοῖς xa- τατρωθήσονται ῥήμασιν. Οφθήσῃ αὑτοῖς φοδερὸς, xat ἀπὸ προσώπου σου τρόμος λήψεται αὐτοὺς, καὶ coU ὁ Παντοχράτωρ ὑπερασπιεῖ ᾿ καὶ συνετιεῖ σε ó πλάσας σε, χατευθυνεῖ σου τὰ διαδήµατα, χαὶ ἑδράσει σε ἐπὶ βάσιν ἀσάλευτον. Ὁ θρόνος σου, ὡς ὁ ἥλιος ἑναντίον αὑτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἔσονται βλέ- ποντες ἐπὶ σέ. xal οὐδὲν οὗ μὴ ἄψηταί σου τῶν χαλεπῶν, καθότι αὗτός σε ἑἐξελέξατο, χαὶ ἀπὺ µή- «pag ἀφώρισεν, xal τὴν αὑτοῦ βασιλείαν ὡς ἀγαθῷ ὑπὲρ πάντας σοι ἔδωχε, χαὶ τέθεικεν ιὼς σκοπὴν ἐπὶ βουνοῦ, χαὶ ὡς χρυσοῦν ἀἁνδριάντα ἐφ' ὑψηλοῦ, καὶ ὡς πόλιν ἐπ᾽ ὅρους ἀνύψωσεν, ὥστε δωροφορεῖσθαι ὑπ' ἐθνῶν, xal προσχυνεῖσθαι ὑπὸ τῶν κατοιχούν- των τὴν γῆν. ᾽Αλλὰ cb, Κύριε ὁ θεός µου, οὗ ἡ βα- σιλεία ἀνώλεθρος xat αἰώνιος, εἴης χατευοδξῶν τὸν διὰ cou ἐξ ἁμοῦ γεννηθέντα, xal ἕστω ἡ ἐπισχοπὴ * τοῦ προσώπου σου ἐπ᾽ αὐτὸν, xal τὸ οὕς σου ἐπιχλι- νέσθω ταῖς τούτου δεῄσεσι, σχεπασάτω αὑτὸν f) χείρ σου, xa βασιλευέτω ἕνεχεν ἀληθείας, xaX ὁδηγήσῃ αὐτὸν ἡ δεξιἀ σου, χατευθυνθείησαν αἱ ὁδοὶ αὑτοῦ ἐνώπιόν΄ σου τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου " πρὺ προσώπου αὐτοῦ πεσοῦνται πολέμιοι, καὶ λείξουσι χοῦν οἱ ἔἐχθροὶ αὑτοῦ. Κατασχιασθείη τὸ στέλεχος τοῦ γένους αὑτοῦ πολυγονίας φύλλοις, xal ἡ αχιὰ τοῦ χαρποῦ αὐτοῦ ἐπικαλύναι ὄρη βασίλεια" τι διὰ coU βασιλεύουσι βασιλείς δοξἀζοντές σε εἰς τὸν αἰῶνα. CAPUT PRIMUM. De Patzinacitis, εί quantum prosint. imperatori Romano si pacem cum ipsis habeat. Audi ergo, fili, quze tibi non ignoranda existimo, et intelligens esto ut rectam gubernandi rationem assequaris. Siquidem vel subditis omnibus oppor- ΚΕΦΑΛΑΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ. Περὶ τῶν Πατζινακιτῶν (69) , καὶ πρὸς πόσα συμδά.ἰΊονται μετὰ τοῦ βασιλέως ᾿Ῥωμαίωγν' εἰρηγεύοντες. "λκουσον τοίνυν, υἱξ, & por δοχεῖ σε μὴ ἀγνοεῖν, χαὶ νοήµων γενοῦ, ἵνα χτήσῃ κυδέρνησιν. Φημὶ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν εἶναι χαλὸν τῶν ὑποτεταγμέ- tinam esse scientiam dico, Ργοίριθ vero tibi, D νων τὴν µάθησιν, διαφερόντως δὲ σοὶ τῷ ὑπὲρ τῆς qui omnium saluti prospicere, ac mundi navem regere et gubernare debeas. Quod si perspicuo, trito, atque, ut par est, fluido, pedestri ac simplici loquendi genere uti;r, ad ea qua proposui decla- randa, ne mirere, fili. Non enim recte scribendi, neque Atticze dictionis turgidze ac sublimis speci- πάντων σωτηρίας ὀφείλοντι διαμεριμνᾷν, xaV τὴν χοσμιχὴν ὀλχάδα πηδαλιουχεῖν τε xal χυθερνᾷν. El δὲ σαφεῖ καὶ κατημαξευμένῳ λόγῳ, καὶ οἷον εἰχῆ ῥέοντι πεζῷ καὶ ἁπλοϊκῷ πρὸς τὴν τῶν προχειµέ- νων ἐχρησάμην δήλωσιν μηδὸν θαυµάσῃς,Νὶέ. Οὐ γὰρ ἐπίδειξιν χαλλιγραφίας, f?) φράσεως ἠττικισμένης, ANSELMI BANDURII NOTE. (68) Meursius, acsi legeretur στασιασμοῦ pro σταδιασμοῦ, hec ita interpretatur, seditionis motu, Verum in mss. Regiis et in Palatino non solum hic verum etiam cap. xii. circa (inem legitur στα- διασμοῦ, ubi Meursius perperam emendat σταδι- Soo pro σταδιασμοῦ * quippe idem Porphyrogenitus lib. 1. de Them. ubi de Themate secundo Ar- meniaco, sic habet, οὔτε Μένιππος ὁ τοὺς σταδια- σμοὺς τῆς ὅλης οἰκουμένης ἀπογραφάμενος, ubi Vulcanius σταδιασμὸν interpretatur dimensionem per stadia. Addatur itaque haec vox Glossario Greco Ducangii. 2. (69) De Patzinacitis Scythica gente qui etiam Paizinacz aliis dicuntur, pluribus agit scriptor no- ster capitibus sequentibus, ubi de eorum regione, vite instituto, gentibus qua ipsis contermina sunt multis loquitur. Vide que «de ipsis habet Urtelius. 161 DE ADMINISTRANDO IMPERIO. 162 xai τὸ διηρµένον διογχούσης, xai ὑψηλοῦ modica: Α men edere in animo habui; sed potius commun; ἑσπούδασα ΄ ἀλλὰ μᾶλλον διὰ χοιγῆς xat χαθωµιλη- µένης ἁπαγγελίας διδάξαι oe. ἔσπενσα, ἅπερ οἴομαι δεῖν σε μὴ ἀγνοεῖν, καὶ & τὴν ἑχ μακρᾶς ἑμπειρίας σύνεσίν τε xal φρόνησιν εὐμαρῶς σοι δύναται προξε- νεῖν. Ὑπολαμδάνω γὰρ χατὰ πολὺ συμφέρειν ἀεὶ τῷ βασιλεῖ Ῥωμαίων, εἰρήνην ἐθέλειν ἔχειν μετὰ ςοῦ ἔθνους τῶν Πατξιναχιτῶν, χαὶ φιλικὰς πρὸς αὐ- κοὺς ποιεῖσθαι συνθήχας τε xal σπονδὰς, xai ἆπο- στέλλειν χαθ᾽ ἕχαστον χρόνον ἐντεῦθεν πρὸς αὑτοὺς ἀποχρισιάριον (10) μετὰ ξενίων ἁρμοζόντων καὶ πρὸς τὸ ἔθνος ἐπιτηδείων, xat ἀναλαμθάνεσθαι ἐκεῖ- θεν ὀμέρους, Ἠτοι ὄψιδας (71) καὶ ἀποκρισιάριον * οἵτινες ἐν τῇ θεοφυλάχτῳ ταύτῃ πόλει μετὰ τοῦ χαθ- υπουργοῦντος εἰς ταῦτα συνελεύσονται, xai βασιλι- ac familiari sermone ea enuntiare destinati, quae non ignota tibi esse debere putavi, quzque diu- turno usu et experimento, intelligentiam tibi ac : prudentiam facile conciliare possint. Arbitror au- tem te re imperatoris Romanorum esse, uL cum Paizinacitis pacem semper agat, amice cum illis paciscatur, et federa ineat, singulis annis Apo- crisiarium cum donis genti competentibus ad illos wittat ; inde vero obsides recipiat et Apocri- siarium quiin urbem hanc a Deo servatam cum administro convenient, ac condignis omnibus be- neficiis honoribusque ab imperatore affieientur. Hec quippe Patzinacitarum gens parti Chersonis finitima est, et nisi amice nobiscum sentiat, in χῶν εὐεργεσιῶν xal φιλοτιμιῶν τῶν ἐπαξίων πάν- D Chersonem impressionem el excursiones facere των toU βασιλεύοντος áToÀaucoucty * ὅτι γειτνιάζει τὸ τοιοῦτον ἔθνος (72) τῶν Πατζιναχιτῶν τῷ μέρει valet, ipsamque Chersonem et regiones infestare ac depopulari. τῆς Χερσῶνος, xal εἰ μὴ φιλίως ἔχουσι πρὸς ἡμᾶς, δύνανται χατὰ τῆς Χερσῶνος ἑξέρχεσθαι, xal xovup- σεύειν (15), καὶ ληΐζεσθαι αὐτὴν τε τὴν Χερσῶνα xal τὰ λεγόμενα Κλήματα (74). ΚΕΦΑΛ. B. Περὶ τῶν Πατεζιναχιτῶν xal τῶν 'Poc. Ὅτι χαὶ τοῖς Ῥῶς οἱ Πατζινακῖται γείτονες (75) xai ὅμοροι χαθεστήχασι, xal πολλάκις ὅταν μὴ πρὺς ἀλλήλους εἰρηνεύουσι πραιδεύουσι τὴν Ῥω- σίαν (76), xol ἱκανῶς αὐτὴν παραθλάπτουσι xol λυμαίνονται. "Occ χαὶ οἱ ᾿Ῥῶς διὰ σπουδῆς ἔχουσιν εἰρήνην ἔχειν μετὰ τῶν Πατζιναχιτῶν. ᾿Αγοράζουσι γὰρ t& αὐτῶν βόας, καὶ ἵππους, xai πρόθατα, xal CAPUT II. De Patainacitis et Russis. Russis Patzinacilze vicini sunt et. contermini : quare nisi pacem invicem colant, Russiam sape depredantur jingentique damno afficiunt, deo Russi "operam dant, ut pacem cum Patzinacitis habeant. Áb ipsis enim boves, equos et oves com- parant, atque horum ope 56 facilius suaviusque vitam agunt : nullum quippe horum animalium in Ex τούτων εὐμαρέστερον διαξῶσι καὶ τρυφερώτερον’ c Russia nascitur. Sed neque ad bella qua extra ἐπεὶ μηδὲν τῶν προειρηµένων ζώων ἐν τῇ "Pucía χαθέστηχεν. ᾽Αλλ’ οὐδὲ πρὺς ὑπερορίους πολέμους ἀπέρχεσθαι δύνανται ὅλως οἱ Ῥῶς, εἰ μῆ μετὰ τῶν Πατζιναχιτῶν εἰρηνεύοντες, διότι δύνανται ἓν τῷ ἐχείνους τῶν οἰχείων ὑποχωρεῖν, αὐτοὶ ἐπερχόμενοι τὰ ἐχείνων ἀφανίζειν τε xat λυµαίνεσθαι ' διὸ μᾶλ- ^ov ἀεὶ σπουδὴν οἱ "Pio; τίθενται διά τε τὸ μὴ παρα- θλάπτεσθαι παρ) αὐτῶν, χαὶ διὰ τὸ ἰσχυρὸν εἶναι τὸ fines geruntur, ire omnino Russi possunt, nisi cum Patzinacitis pacem servent : quoniam dum illi extra fines abscedunt, ipsi irrumpentes possunt lerram eorum pcessuuidare et devastare. Ideoque Russi summopere satagunt ne damnum ab ista gente sibi importetur : et quia strenua illa et ad- modum bellicosa est, eam sibi ad belli consortium ei auxilium pellicere curant, uti simul et ejus ini- ANSELMI BANDURII NOTAE. (70) Id est, Legatum ; passim quidem hac signi- fcatione occurrit. apud scriptores media et infimae Grazcitatis ac Latinitatis, vide Ducangii utrumque Glossarium ; unde nostrates legatum Poclisar appel- lant. Incipit nomen et munus Constantini magni tem- pore, ut scribit Hincmarus epist. n1, cap. xin. Nec ab origine pro quovis legato sumebatur, sed qui Ecclesi: negotia tractabat legatus, Apocrisiarius dicebatur; posteriori autem avo pro quovis legato indifferenter usurpatum est. (11) "ὖψις multiplici significatione apud scri- ptores occurrit, quemadmodum etiam apud eum- dem Constantinum ; hoc ipsomet quippe libro de Adm. imp. cap. 55, p. 149 Όψις pro vultu accipitur : Καὶ ἴδετε ὅτι ὁ Σαυρόµατος τὰ νῶτα αὐτοῦ ἔχει πρὸς ἡμᾶς, χαὶ τὴν ὄψιν πρὸς τοὺς ἰδίους, ἐγὼ δὲ τὴν ὅψιν µου πρὸς ὑμᾶς, χαὶ τὰ νῶτα πρὸς ἑναντίους. li Tacticis apud Mauricium bp pro exercitus [ronte usurpatur. At in praesentiarum ὄψις est purum putum Latinum, obses : qua notione accipitur etiain cap. 7 ejusdem libri de Adm. imp. Kat ἔπι- ητεῖν ὄψιδας xal διασώστας necnon cap. 8 et 45. (72) Ex illis quz in sequentibus habet Scriptor nos- ter facile eorum regionis limites dignosci possunt. (15) Id est cursare, predari, excursiones facere. Hac notione szpe occurrit apud Theophanem, et allos scriptores ; necnon eumdem Constantinum in Tacticis. Vide Ducangii Gloss. Grzec. (74) Interpretatus sum Regiones exemplo edit. Lat. canonum Ecclesie Afric. can. 107, ἐν τῇ Χαλχηδόνι εἰς τὴν ἐκχλησίαν τοῦ δευτέρου χλήματος, D in Basilica Regionis secunde. Czterum apud eum- dem Constantinum scribitur χλῆμα et xMpa, cum η. cap. hoc primo ; cum. cap.57, et cap. 42. ejus- dem libri de Adm. imp. elita varie scriptum, eadem tamen nolione passim reperitur apud Au- ctores. (715) De Russis et Russia pluribus loquitur infra Scriptor noster. De ftussis autem Symeon Logo- theta in Clironico MS. sic loquitur: "Po δὲ οἱ καὶ Δρομῖται, φερώνυμον, ἀπὸ ᾿Ρῶς τινος σφοδροῦ δι- έδραµεν ἀπηχήματος τῶν χρησαµένων EG ὑποθήχης f) θεοχλυσίας τινὸς, xal ὑπερεχόντων αὐτοὺς, ἐπιχέχλην- ται. Δρομίται δὲ ἀπὸ τοῦ ὀξέως τρἐχειν αὐτοῖς προσ- fjyevo* ἐκ γένους δὲ τῶν Φράγγων καθίστανται. (76) Id est, przdautur : hoc verbo utitur Con- stantinus etiam cap. 10, 15, 50, 52, 44, 45, el in Tacticis nonnunquam. Apud alios item scriptores Bvzantinos passim occurrit lioc verbum eadem no- tione. 163 CONSTANTINI PORPHYROGENITI 164 micitiam devitent, el auxilio fruantur. Neque pos- A τοιοῦτον ἔθνος συμμαχίαν παρ) αὐτῶν λάμθδάνειν, sunt item Russi imperaticem hanc Romanorum ^ urbem, sive belli, sive commercii causa petere, nisi pacem cum Patzinacitis colant : nam ubi cum na- vibus Russi ad loca fluminis prerupta devenerint, cum non ultra procedere queant, nisi naviculas suas flumine eductas humeris impositas transfo- rant, tunc. temporis illos Patzinacite invadunt, el facile quia duplici labori ferendo pares non sunt, in fugam vertunt et interficiunt. χαὶ ἔχειν αὐτοὺς εἰς βοήθειαν, ὡς ἂν xaX ες ἔχθρας αὐτῶν ἁπαλλάττωνται, xal τῆς βοηθείας Χαταπο- λαύοιεν. "Ovi οὐδὲ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ταύτην τῶν Ῥωμαίων πόλιν οἱ Ῥῶς παραγχίνεσθαι δύναν- και, εἰ μὴ μετὰ τῶν Πατζιναχιτῶν εἰρηνεύοντες, οὔτε πολέμου χάριν, οὔτε πραγµατείας. Ἐπειδὴ ἐν τῷ μετὰ τῶν πλοίων εἰς τοὺς φραγμοὺς τοῦ ποτα- μοῦ (77) γίνεσθαι τοὺς Ῥῶς, χαὶ μὴ δύνασθαι διςλ θεῖν, εἰ μὴ ἑἐξαγάγωσι «o0 ποταμοῦ τὰ πλοῖα αὐ- τῶν, xat ἐπὶ τῶν ὤὥμων βαστάζοντες διαθήσωσιν » ἐπιτίθενται τότε αὑτοῖς οἱ τοῦ τοιούτου ἔθνους τῶν Πατζινακιτῶν, xai ῥᾳδίως, ἅτε πρὸς δύο πόνους ἀντέχειν μὴ δύνανται, τροποῦνται xal χατασφάζονται. CAPUT HI. De Patzinacitis et Turcis. Turcarum gens memoratos Patzinacitas mogno- pere reformidat, quia frequenter in preszeliis ab iis devicti et ad internecionem fere cxsi sunt. Ideoque Turcis Patzinacitze ,semper formidolosi sunt, ab B iisque coercentur. CAPUT IV. De Paltainacitis, Russis et Turcis. 8: pacem cum Patzinacitis habeat Romanorumim- perator, imperium Romanorum neque Russi, neque Turczinfestare possunt : neque item possunt a Roma- nis pro redimenda pace maguam pectniarum vim exi- .gere, imperatorem hujuscegentis subsidiis «c potentia mnixum pertiniescentes. Dum enimilli inbellum contra Romanos proficiscuntur, Patzinacitze, sive amicitia cum imperatore devincti, sive litteris ejus atque muneribus pellecti, facile Turcarum HRussorumque ΙΚΕΦΑΛ. I". Περὶ τῶν Πατζιακιτῶν καὶ Τούρκων. "Ότι xai τὸ τῶν Τούρχων γένος µεγάλως πτοεῖται καὶ δέδιε τοὺς εἰρημένους Πατζιναχίτας, διὰ τὸ πολ- Mag Ἠττηθῆναι παρ) αὐτῶν, xal τελείως σχεδὸν παραδοθῆναι ἀφανιαμῷ. Καὶ διὰ τοῦτο ἀεὶ φοδεροὶ τοῖς Τούρχοις οἱ Πατζιναχῖται νοµίζονται, xoi συ- στέλλονται ὑπ αὐτῶν. ΚΕΦΑΛ. A'. Περὶ τῶν Πατζινακιτῶν, xal Ῥῶς, καὶ Τούρκων. "Οτι τοῦ βασιλέως Ῥωμαίων; μετὰ τῶν Πατζινα, χιτῶν εἰρηνεύοντος, οὔτε Ῥῶς πολέμου νόµῳ xató τῆς Ῥωμαίων ἐπιχρατείας, οὔτε οἱ Τοῦρχοι δύναν- ται ἐπελθεῖν. ἁλλ᾽ οὔτε ὑπὲρ τῆς εἰρήνης μεγάλο καὶ ὑπέρογχα χρήματά τε χαὶ πράγµατα παρὰ τῶν Ῥωμαίων δύνανται ἀπαιτεῖν, δεδιότες τὴν διὰ τοῦ τοιούτου ἔθνους παρὰ τοῦ βασιλέως xav αὐτῶν ἰσχύν. "Ev τῷ ἑχείνους χατὰ Ῥωμαίων .ἑχστρα- τεύσδιν, οἱ Πατξιναχἶται, καὶ τῇ πρὸς τὸν βασιλέα φι- terram invadere, ac uxores liberosque illorum